[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 5 : Chapter 04 :: Apologize

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,616 ครั้ง
    2 ก.ค. 63





เดรโก มัลฟอยพยายามหาทางเข้าใกล้เด็กชายผู้รอดชีวิตร่วมสามวัน แต่สุดท้ายก็ต้องโดนกีดกันออกมาทุกทีเพราะเพื่อนร่วมบ้านของอีกฝ่ายต่างพากันตรงเข้ามาขวางพรีเฟ็คประจำบ้านสลิธีรินอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะสองเพื่อนซี้อย่างรอน วีสลีย์และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ที่ขัดขวางมากกว่าใคร

 

หลบไปวีเซิล!เดรโกตะคอกใส่คนขวางทาง แต่ใช่ว่าคนยืนจังก้าปักหลักอยู่จะสะทกสะท้าน

 

นายมาป้วนเปี้ยนอะไรแถวนี้ไอ้เฟอเรท หอนอนไม่มีกลับหรือไง

 

รอนยืนกอดอกทำหน้าไม่สบอารมณ์ถามอีกฝ่ายเมื่อเห็นพรีเฟ็คต่างบ้านพยายามชะโงกหน้ามองข้ามศีรษะของเขาไปหาบุคคลที่ยืนอยู่ทางด้านหลังแทน

 

เผื่อว่านายจะลืม... ฉันเป็นพรีเฟ็คและการที่ฉันเดินตรวจตราพื้นที่ของโรงเรียนคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเดรโกพูดออกมาเหมือนการที่เขามาอยู่แถวบริเวณพื้นที่ของกริฟฟินดอร์เป็นเรื่องบังเอิญ

 

อ๋อเหรอ! แล้วถ้าเผื่อนายจะลืมนะมัลฟอย พรีเฟ็คบ้านกริฟฟินดอร์ก็มีเหมือนกัน คงไม่ต้องรบกวนนายให้ถ่อมาตรวจถึงบ้านฉันหรอก

 

หลบไปซะทีสิวีเซิล ฉันจะเข้าไปหาพอตเตอร์!ในที่สุดเดรโกก็ยอมพูดความจริงออกมาว่าเขามาป้วนเปี้ยนแถวบ้านของกริฟฟินดอร์ทำไม

 

ไม่! นายนั่นแหละกลับไปบ้านของตัวเองซะ ฉันจะไม่ยอมให้นายทำร้ายเพื่อนฉันได้อีก

 

เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับนาย หลบ!เดรโกทนไม่ไหวแล้วจึงผลักอีกฝ่ายที่ยืนขวางเขาเอาไว้อยู่ทันที และในที่สุดชายหนุ่มก็เข้าไปประชิดตัวคนที่เขาต้องการพูดคุยด้วยสำเร็จ

 

พอตเตอร์!

 

เดรโกเข้าไปใกล้คนที่เขาเรียกก่อนจะตะโกนเสียงดังเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะวิ่งหนี พร้อมกันนั้นเขาก็ไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปกระชากแขนเด็กชายผู้รอดชีวิตไว้ได้ทันท่วงที จึงเป็นเหตุให้ฝ่ายนั้นหนีไม่ได้อย่างที่ใจต้องการ

 

ปล่อยแฮร์รี่พยายามแกะมือของชายหนุ่มที่ฉุดแขนตัวเองไว้อยู่ให้ออกจากการเกาะกุม

 

จะรีบไปไหน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย

 

เดรโกไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาพยายามดึงคนที่มีท่าทางไม่อยากเข้าใกล้เขาให้ลากดึงออกมาด้วยกัน และก็มีสายตาของเพื่อนร่วมบ้านกริฟฟินดอร์มองตรงมาที่พวกเขาอย่างพร้อมเพรียง เพื่อเตรียมเข้ามาช่วย ถ้าเพื่อนในบ้านร้องขอ

 

แต่ฉันไม่มี ปล่อย!แฮร์รี่ผลักคนกระชากแขนเขาให้เดินตามแต่ก็ไม่เป็นผลนักเพราะอีกฝ่ายไม่สะทกสะท้านสักนิด

 

เลิกโวยวายสักทีได้ไหมพอตเตอร์! ฉันแค่จะคุยอะไรด้วยนิดหน่อยเองเดรโกลืมตัวหันมาตวาดเสียงดัง ก่อนจะค่อยๆ ลดระดับลงมาเมื่อได้เห็นสีหน้าของคนที่เขาฉุดกระชากลากดึงอยู่

 

นายอยากจะพูดอะไรก็รีบๆ พูดมา ฉันไม่มีเวลามาก

 

แฮร์รี่หันหน้าหนีคนที่ตวาดใส่ตัวเองก่อนจะเอ่ยบอกให้อีกฝ่ายรีบพูดเรื่องที่ต้องการจะพูดด้วยเสียที และเป็นอีกครั้งที่พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินรู้สึกว่าเขากำลังทำพลาดครั้งใหญ่ เรื่องเก่ายังไม่ทันได้เคลียร์เหมือนเรื่องใหม่จะมาทำให้ปวดหัวอีกแล้ว

 

ฉันอยากจะมาขอโทษนายเรื่องวันนั้นคนฟังตาโตไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน

 

ผีเข้าหรือไงมัลฟอย

 

แฮร์รี่ทำสีหน้าไม่เชื่อส่งกลับไปให้คนพูด จนอีกฝ่ายได้แต่ถอนหายใจยาวๆ ดังออกมา เพราะกว่าจะทำใจพูดได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด และปกติเขาก็ไม่เคยขอโทษใครด้วย

 

แต่ก็ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้รู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นจนคิดว่าถ้าไม่ได้ขอโทษอีกฝ่ายออกมาจะทำให้เขานอนไม่หลับ และเป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะตลอดสามวันที่ผ่านมาเดรโกข่มตานอนหลับไม่ได้เลยสักคืน

 

อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำพอตเตอร์

 

ใครจะคิดว่าคนอย่างเดรโก มัลฟอยจะขอโทษใครเป็นด้วย

 

ครั้งเดียวเท่านั้นพอตเตอร์!

 

เหอะ! ขอบใจ อย่างน้อยๆ ฉันก็เป็นคนนั้นที่ได้ฟังจากปากนายจู่ๆ แฮร์รี่ก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีเพราะเพิ่งจะคิดได้ว่า... เหมือนตัวเองเป็นคนสำคัญอีกฝ่ายถึงได้ยอมเอ่ยปากขอโทษออกมา

 

เป็นอะไรพอตเตอร์ ทำไมนายหน้าแดงแบบนั้นไม่สบายหรือเปล่าเดรโกทำท่าจะเดินเข้ามาหาคนที่เขาลากตัวออกมาเพื่อดูอาการ แต่อีกฝ่ายขยับตัวถอยหนีเสียก่อน

 

มะ...ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้เป็นอะไร

 

ไปหามาดามพอมฟรีย์ให้เธอตรวจดูอาการหน่อยไหม นายไม่สบายหรือเปล่าพอตเตอร์เดรโกเหมือนมีท่าทีร้อนรน ซึ่งแตกต่างจากบุคลิกภายนอกยามปกติของเจ้าตัว

 

ไม่เป็นไร ฉันจะรีบไปทำธุระก่อน ขอตัว

 

เดี๋ยว! นายจะไปไหนเดรโกดึงรั้งแขนคนที่เตรียมเดินออกไปไว้อีกรอบ พร้อมกับถามขึ้นอีกครั้ง

 

ฉันจะไปหาสเนป

 

แฮร์รี่หันมาตอบก่อนจะพยายามเดินออกมา เพราะเมื่อมองนาฬิกามันกำลังบอกเวลาว่าใกล้จะถึงเวลาที่เขาต้องไปจำศีลอยู่กับศาสตราจารย์ประจำบ้านสลิธีรินแล้ว เนื่องจากว่ายายังปรุงไม่เสร็จ เขาจำเป็นจะต้องไปอยู่ที่ห้องของอาจารย์หัวมันเยิ้มเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

 

ฉันเดินไปส่งเดรโกทำท่าจะดึงมืออีกฝ่ายให้เดินตามเขาอีกรอบ แต่คราวนี้เด็กหนุ่มที่สวมใส่แว่นตาไม่ยอม

 

ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันไปเองได้

 

ไม่เป็นไร ฉันจะไปตรวจแถวนั้นพอดี

 

งั้นนายไปก่อนเลย ฉันจะกลับไปเอาของที่หอก่อนแฮร์รี่พยายามหาทางหนีจากเหตุการณ์ตรงนี้

 

ถ้าอย่างนั้นไปหอนายก่อนแล้วค่อยไปหาเซเวอร์รัสแฮร์รี่ได้แต่ทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาจะสลัดชายหนุ่มตรงหน้านี้ได้ยังไง

 

ลำบากนายเปล่าๆ นายไปตรวจของนายเถอะ เดี๋ยวฉันไปของฉันเอง

 

ไม่เป็นเป็นไรพอตเตอร์ รีบไปสักทีก่อนที่นายจะโดนเซเวอร์รัสโมโหเหมือนเดรโกจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยว่าคนที่ถูกขนานนามว่าเด็กชายผู้รอดชีวิตพยายามหาทางหนีออกจากเขามากขนาดไหน

 

และสุดท้ายแฮร์รี่จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย ยอมให้อีกฝ่ายเดินไปส่งที่ห้องอาจารย์ต่างบ้าน จนคนที่เดินผ่านพวกเขาไปได้แต่ทำหน้าสงสัยว่าทั้งสองสนิทกันถึงขั้นเดินตามอีกฝ่ายต้อยๆ แบบนี้เลยหรือ

 

สรุปนายหายโกรธฉันหรือยังเดรโกถามขึ้นเมื่อเขาทั้งสองเดินเคียงคู่กันมา

 

อะไร ฉันไปโกรธนายตอนไหนแฮร์รี่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 

อย่ามาตลกพอตเตอร์ วันนั้นนายโกรธฉันแน่ๆแฮร์รี่หยุดเดินก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับพรีเฟ็คประจำบ้านสลิธีรินอีกครั้ง

 

ฉันไม่ได้โกรธนาย ฉันแค่ตกใจที่จูบแรกของฉันเสียให้กับผู้ชายแถมยังเป็นคนที่ทะเลาะกับฉันมาตั้งแต่ปีหนึ่งเท่านั้นแหละ

 

ไม่จริง แล้วอย่างนั้นนายร้องไห้ทำไมเดรโกถามออกมาอย่างไม่เชื่อที่ได้ยินว่าเป็นจูบแรกของอีกฝ่าย และเรื่องที่บอกว่าไม่ได้โกรธเขาอีก

 

ก็นายบีบข้อมือฉันแรง มันเจ็บมากๆ ดูสิ! รอยนิ้วมือนายยังไม่หายเลย และฉันก็อายด้วยนิดหน่อย มีอย่างที่ไหนคู่อริมายืนจูบให้คนทั้งโรงเรียนเห็นแบบนั้นแฮร์รี่พูดพร้อมกับชูแขนให้ชายหนุ่มผมบลอนด์ดูด้วยว่ารอยนิ้วมือของเจ้าตัวยังไม่หายไปจากข้อมือของเขาเลย

 

เดรโกได้แต่มองด้วยความรู้สึกผิด เพราะไม่คิดว่ามันจะทิ้งรอยไว้นานขนาดนั้น นี่ก็สามวันผ่านมาแล้ว รอยนิ้วมือของเขาบนข้อมือของเด็กชายผู้รอดชีวิตยังไม่จางหายเลยแม้แต่น้อย

 

ขอโทษเสียงทุ้มพูดขึ้นอีกครั้งและมองตรงไปทางแฮร์รี่เพื่อให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเขารู้สึกผิดจริงๆ

 

ช่างมันเถอะ เดี๋ยวก็หาย

 

และแฮร์รี่เองก็ทำเหมือนไม่คิดอะไรมาก เพื่อให้คนที่ทำหน้าเศร้าได้รู้สึกดีขึ้น จะว่าไปก็แปลกจังแฮะ ปกติมัลฟอยเป็นคนแบบนี้เหรอ เขาได้แต่คิดและก็สงสัยอยู่ในใจ

 

แล้วทำไมนายถึงหลบหน้าฉันเหมือนคำถามมากมายจะยังไม่จบ เดรโกถามขึ้นอีกรอบ

 

ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันอาย ใครจะอยากเจอหน้าคนที่ขโมยจูบตัวเองกันเล่า!

 

หึ งั้นเหรอ.... ไปเถอะเดี๋ยวนายจะไปหาเซเวอร์รัสไม่ทัน

 

เดรโกกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อได้รับรู้ความจริงว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์เขินอายเขาก่อนจะดึงมือให้เดินต่อไป โดยที่อีกฝ่ายเองก็ได้แต่ก้มหน้างุดเดินตามแรงดึงของเขาโดยที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองคนลากสักนิดเดียว เพราะรอยยิ้มแปลกเมื่อสักครู่มันทำให้เด็กบ้านกริฟฟินดอร์รู้สึกแปลกๆ จนไม่สามารถมองหน้าคู่อริได้อีกต่อไป

 

แฮร์รี่ได้แต่ภาวนาให้ถึงห้องของศาสตราจารย์วิชาปรุงยาเร็วๆ เพราะเขาจะได้หลุดพ้นจากตรงนี้เสียที และหลังจากนั้นเขาคงต้องหาทางหลีกเลี่ยงพรีเฟ็คประจำบ้านสลิธีรินให้ได้โดยเด็ดขาด เวลาอยู่ใกล้อีกฝ่ายแล้วรู้สึกว่าไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้แฮะ...








ท้ายที่สุดคนกักตัวก็ได้ปล่อยแฮร์รี่ออกมาก่อนเวลาประมาณสามสิบนาที เพื่อให้เขาได้มีเวลาเดินกลับหอพักให้ทัน ทว่าเด็กชายผู้รอดชีวิตกลับเดินทอดน่องมาเรื่อยๆ ไม่เร่งรีบกลับหอนอนของตัวเองมากนัก เพราะเขาคิดว่าจะแวะไปนั่งริมทะเลสาบสักพักแล้วค่อยกลับขึ้นหอนอน คงจะไม่เกินเวลาช่วงห้ามออกจากหอในตอนกลางคืนสักเท่าไหร่

 

จะไปไหนพอตเตอร์ทว่าเสียงคุ้นเคยที่เขาจำได้ค่อนข้างดีก็ดังขึ้นเมื่อแฮร์รี่กำลังเปิดประตูออกไปยังด้านหลังของโรงเรียน

 

ไม่น่าถามมัลฟอย ประตูนี้มันจะเปิดออกไปที่ไหนได้บ้างนอกจากทะเลสาบแฮร์รี่ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเสียงนั้นเป็นของใคร สงสัยจะเดินตรวจตราโรงเรียนตามหน้าที่ของพรีเฟ็คล่ะสิ

 

ตามมาทำไม ฉันไม่ได้ทำผิดกฎสักหน่อย ตอนนี้ยังไม่เลยเวลาเคอร์ฟิวเลยคนที่ต้องการปลีกวิเวกค่อยๆ เขี่ยเศษหินออกก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงกับพื้น

 

ฉันรู้ว่าคนอย่างนายต้องไม่เดินกลับหอในทันทีแน่นอน ฉันเลยเอาอันนี้มาให้เดรโกทรุดนั่งลงข้างเด็กชายผู้รอดชีวิตโดยไม่ได้ขออนุญาตและชูสิ่งของในมือที่เขาเตรียมมาโชว์ให้กับอีกฝ่ายดู

 

อะไรแฮร์รี่ก็ยังคงเป็นแฮร์รี่ เขาไม่ได้รู้มากนักว่าในมือของคนที่ตามเขามานั้นคืออะไร

 

แกล้งโง่หรือโง่จริงพอตเตอร์คำพูดจิกกัดยังคงไม่หายไปจากชายหนุ่มผมบลอนด์จนแฮร์รี่เบะปากใส่

 

กลับไปเลยไป ฉันอยากอยู่คนเดียวเดรโกไม่สนใจคำไล่จากคนข้างๆ แต่เขากลับดึงข้อมือเล็กบนตักของอีกฝ่ายขึ้นมาแทน

 

จะทำอะไรแฮร์รี่ถามเสียงแข็งพยายามชักมือกลับ

 

อยู่นิ่งๆ

 

เสียงทุ้มเข้มดุเล็กน้อย และไม่นานแฮร์รี่จึงยอมอยู่เฉยๆ แต่ยังคงไม่ไว้ใจชายหนุ่มข้างกายอยู่ดี เขาพยายามมองทุกการกระทำของพรีเฟ็คต่างบ้านว่ากำลังจะทำอะไรหรือจะแกล้งอะไรเขาอีกกันแน่

 

ทว่าสุดท้ายแล้วกลับไม่ใช่อย่างที่เขาคิดสักอย่าง เพราะคนที่ถือหลอดบางอย่างติดมือมาด้วยค่อยๆ หมุนเกลียวฝาหลอดยาในมือของตัวเองออก ก่อนจะบีบใส่นิ้วมือและแตะเบาๆ ลงบนรอยจ้ำสีแดงของข้อมือขาว

 

แฮร์รี่ถึงกับกลั้นหายใจชั่วครู่ เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรแบบนี้ให้กับเขา แถมตอนที่ชายหนุ่มทายาให้กับเขานั้น อีกฝ่ายก็ยังดูตั้งใจเอามากๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนยุ่งไปหมด

 

เจ็บหรือเปล่า ฉันพยายามเบามือที่สุดแล้ว

 

มะ...ไม่เจ็บแฮร์รี่เหมือนจะหาเสียงตัวเองไม่เจอก่อนจะตอบออกไป

 

มาดามพอมฟรีย์บอกว่าทาสักสองสามครั้งก็จะจางลงแล้ว

 

อือ นายไปขอเธอมาเหรอแฮร์รี่ไม่กล้าแม้แต่เงยหน้าขึ้นมองคนทายาให้กับตัวเอง สัมผัสแผ่วเบาลูบวนอยู่บนข้อมือของเขาราวกับกลัวว่าจะทำให้เขาเจ็บขึ้นมาอีก

 

ใช่ ไม่ต้องขอบคุณหรอกแฮร์รี่อดหมั่นไส้คนพูดไม่ได้เขากำลังจะพูดดีด้วยแล้วแท้ๆ

 

ใครเขาจะขอบคุณนายกัน หลงตัวเองจริงๆ มันความผิดของนายไม่ใช่หรือไง ฉันถึงต้องเป็นแบบนี้

 

ฉันรู้ ไม่อย่างนั้นจะมานั่งทายาให้นายอยู่ตรงนี้หรือไงเสียงพูดของอีกฝ่ายเหมือนจะสลดลงเล็กน้อยจนแฮร์รี่สังเกตได้ และมันทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นมาแทน

 

แต่ยังไงนายก็มาแก้ไขความผิดโดยการที่หายามาทาให้ฉันแล้วนี่ไง หายรู้สึกผิดได้แล้วแบบนี้ไม่ใช่มัลฟอยที่ฉันรู้จักเลยสักนิด

 

นายยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันอีกเยอะพอตเตอร์

 

นายก็เหมือนกันนั่นแหละ ไม่รู้จักฉันสักนิด ดีแต่ชอบแกล้งแฮร์รี่อดบ่นไม่ได้ นึกถึงระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา ชายหนุ่มที่กำลังทายาให้เขาชอบหาเรื่องแกล้งเขาได้ไม่เว้นแต่ละวัน

 

แกล้งคนอื่นไม่สนุก แกล้งนายแล้วสนุกดีแฮร์รี่แทบจะควันออกหู ถ้าไม่ติดที่ว่าอีกฝ่ายกำลังช่วยทายาให้ แฮร์รี่คงจะด่าชายหนุ่มตรงหน้านี้สักสองสามประโยค

 

ไปแกล้งคนอื่นบ้างเหอะ ฉันเหนื่อย โตแล้วยังต้องมารับมือกับอะไรแบบนี้อีก

 

ไม่เอา ฉันบอกแล้วไงแกล้งนายสนุกดี

 

ถ้าไม่ติดว่านายกำลังทายาให้ฉัน ฉันคงด่านายว่าโรคจิตแล้วมัลฟอย

 

นายด่าแล้วพอตเตอร์

 

ก็นายมันโรคจิตจริงๆ เป็นบ้าชอบแกล้งคนอื่น

 

ฉันไม่ได้ชอบแกล้งคนอื่น ฉันชอบแกล้งนาย เอาล่ะเสร็จแล้วเดรโกปล่อยข้อมือเล็กลง ก่อนจะจัดการเก็บหลอดยาบนตักของตัวเองและปิดฝาให้เรียบร้อยในเวลาต่อมา

 

อือ ขอบใจ

 

ถึงแม้ว่าพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินจะบอกว่าไม่ต้องขอบคุณ แต่มันก็อดไม่ได้ อีกฝ่ายอุตส่าห์มีน้ำใจหายามาทาให้เขา แถมยังเป็นคนอย่างเดรโก มัลฟอยซะด้วย

 

ฉันถามอะไรหน่อยสิ

 

เดรโกใช้แขนทั้งสองข้างยันไปข้างหลังกับพื้นหญ้า พร้อมกับทอดสายตามองไปยังทะเลสาบสีดำเบื้องหน้าที่แสงจากพระจันทร์และดวงดาวตกกระทบจนทำให้เกิดประกายระยิบระยับเต็มผืนน้ำ

 

อ่า... วันนี้คือวันสงบศึกหรือไง ทำไมนายพูดดีกับฉันเยอะจัง

 

แฮร์รี่อดสงสัยไม่ได้ ว่าเขาทั้งสองคนถึงขั้นมานั่งคุยกันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ปกติต้องหาเรื่องทะเลาะกันไม่ใช่หรอกหรือ

 

ขัดอารมณ์จริงเลยพอตเตอร์ สรุปฉันถามได้ไหม

 

เอ้า! จะถามก็ถามมา แต่ให้ถามได้ข้อเดียวนะ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่นายทายาให้ฉัน

 

นายมีแฟนจริงหรือเปล่าเมื่อได้รับอนุญาต เดรโกไม่รอช้ายิงตรงคำถามที่เขาสงสัยอยู่ทันที ทำเอาคนถูกถามนั้นตกใจไม่น้อยเมื่อได้ยิน

 

จริงสิ ฉันเคยบอกนายไปแล้วนี่แฮร์รี่ตอบโดยที่ไม่สบตากับอีกฝ่ายเพราะกลัวว่าจะจับโกหกได้

 

นายมีแฟนแล้ว แต่ทำไมถึงบอกว่านั่นคือจูบแรกของนาย

 

เกินโควตาแล้วมัลฟอย ถามได้แค่คำถามเดียว

 

ไม่เกี่ยว นายโกหกอันนั้นไม่นับ

 

ฉันไม่ได้โกหก!แฮร์รี่รีบเถียงทันที

 

หน็อยแน่! เจ้ามัลฟอย! ตอบแล้วก็ไม่เชื่อ ถ้าอย่างนั้นจะถามทำไม -_-

 

นายโกหกพอตเตอร์ คนมีแฟนแล้วจะไม่เคยจูบกับแฟนได้ยังไง

 

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย ฉันจะจูบกับแฟนฉันหรือไม่ได้จูบก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับนายสักนิด

 

ฉันดูนายมาตลอด นายมีแฟนตอนไหนฉันต้องรู้สิเดรโกพลั้งปากพูดอะไรบางอย่างออกไป

 

นายแอบตามดูฉันเหรอมัลฟอย!แฮร์รี่โวยวายเสียงดัง เห็นไหมเขาบอกแล้วว่าหมอนี่มันโรคจิต

 

อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉันนะพอตเตอร์!เดรโกเสียงดังกลับเช่นกัน

 

นายมันโรคจิต!ทว่าฝ่ายนี้เองก็ใช่จะยอม

 

ฉันเปล่า! ฉันแค่จะจับผิดคนโกหก!

 

ฉันบอกว่าไม่ได้โกหก!!ทั้งสองตะเบ็งเสียงแข่งกันโดยไม่กลัวเลยว่าจะทำให้ทุกคนแตกตื่นเพราะเสียงของพวกเขา

 

งั้นมาพิสูจน์กันไหมล่ะ

 

เรื่องอะไรฉันต้องพิสูจน์กับนายด้วย เชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของนาย ฉันไม่ได้ขอให้นายเชื่อสักหน่อย! ขอตัว!แฮร์รี่พูดจบก็รีบลุกขึ้นปัดเศษใบไม้ออกจากกางเกงทันที ก่อนจะรีบเดินหนีออกมา

 

เดี๋ยว!แต่เดรโกวิ่งเข้ามาบังหน้าเขาไว้ก่อน และเป็นเหตุให้คนที่กำลังจะเดินออกไปต้องหยุดกะทันหันจนเกือบล้มหน้าคะมำลงไปกับพื้น

 

อะไรของนายอีก!!แฮร์รี่ชักจะหงุดหงิดแล้ว เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายวุ่นวายมากเกินไป

 

ฉันรู้ว่ากลิ่นที่ออกมาจากตัวนาย ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมที่แฟนปลอมๆ ของนายซื้อให้

 

อ๋อ! นี่มาทำดีกับฉันเพราะยังสงสัยเรื่องนี้อยู่ใช่ไหม เหอะ! ที่แอบมานั่งด้วยเพราะจะดมกลิ่นฉันล่ะสิ โรคจิต!!

 

เปล่า ฉันรู้สึกผิดจริงๆ แต่นอกเหนือจากนั้นคือของแถมเดรโกพูดออกมาโดยไม่สะทกสะท้านเลยว่าคนฟังจะโมโหมากขึ้นกว่าเดิมขนาดไหน

 

เดี๋ยวถ้าไปฮอกส์มี้ดเมื่อไหร่ฉันจะซื้อน้ำหอมกลิ่นนั้นมาปาใส่หน้านายเลยดีไหม และฉันจะพิสูจน์ให้เห็นไปเลยว่ามันคือกลิ่นเดียวกันอย่างแน่นอน!!!แฮร์รี่พูดจบก็เดินกระทืบเท้าปึงปังหนีออกมาทันที

 

ไม่น่าเลยแฮร์รี่... ไม่น่าคิดว่าคนอย่างมัลฟอยจะเปลี่ยนแปลงได้เลย หมอนั่นทำอะไรต้องมีหวังผลตลอด หึย!! ค่ำคืนที่แสนเงียบสงบของเขาไม่สงบอีกต่อไปแล้วเพราะเดรโก มัลฟอยคนเดียว!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.616K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9095 1410a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 18:55
    ชิบหายแล้ว-เดร-ทำเมียโกรธ//รองเท้าใครตกใส่หัวตรู
    #9,095
    0
  2. #9080 Harukamiooo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:08
    วัยรุ่นใจร้อนนนนนนน
    #9,080
    0
  3. #9007 mmcolor (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 17:57
    ใจเย็นๆกันหน่อยได้มั้ยทั้งคู่เลยเนี้ย

    ค่อยๆพูดค่อยจากันเนาะ
    #9,007
    0
  4. #8992 Jerry Fern (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 18:04

    ก็คือตามจีบตลอดนั่นแหละ ก็เขาบอกผช.แกล้งแปลว่าชอบนี่ก็แกล้งตั้งแน่เจอกันทำไมไม่้ตัวสักทีล่ะพอตเตอร์!!!

    #8,992
    0
  5. #8892 bobooon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:23

    ไม่ไหวแล้วแบบนี้ น่ารักมากกก
    #8,892
    0
  6. #8884 markbam3105 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:08
    เกือบจะหวานแล้วเชียว
    #8,884
    0
  7. #8766 MitsukiCarto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 18:35
    เกือบละ เกือบละมุนละ
    #8,766
    0
  8. #8673 Nuu_PaoL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:03
    จะปาตัวเองใส่หน้าเขาหรอลูก~
    #8,673
    1
    • #8673-1 Minminxm(จากตอนที่ 5)
      14 เมษายน 2563 / 21:10
      55555 โอ้ยหลุดขำกับเม้นนี้

      อย่าไปแซะน้อมมมม😂😂
      #8673-1
  9. #8633 ~PiToN~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 04:30
    ตามติดอะไรขนาดนี้
    #8,633
    0
  10. #8472 Tetsuu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:35
    เถียงกันเก่งงง
    #8,472
    0
  11. #8339 BK11629 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 16:11
    น้องฟิลแบบ แม่หนูไม่ชอบเด็กผู้ชายย รักหรอกจึงหยอกเล่น 5555555 น่าร้าก
    #8,339
    0
  12. #8171 Kariskisstao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:03
    แงงงงง เขาแค่หึงเองแฮร์รี่จ๋า
    #8,171
    0
  13. #8165 IceCessWar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 11:12

    เกลียดไรท์ที่สุด!!!!!!
    #8,165
    0
  14. #8090 mistears (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 20:59
    มางุ้งงิ้งแกล้งเขาไปเรื่อยจริงๆก็แอบมองแฮร์รี่อยู่ตลอดนาจาา
    #8,090
    0
  15. #8020 klyPuKu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 19:54
    เกือบจะละมุนแล้วพี่เดรก มาร้ายกาจตอนจะจบตอน น้องรี่จะงอนแล้วน้าา 555555555555
    #8,020
    0
  16. #8013 01001111_[Opal] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:49
    เด็กผู้ชายชอบแกล้งคนที่ชอบบบบ
    #8,013
    0
  17. #8005 AHAF (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 01:01
    เนียนนะคะแหมมม
    #8,005
    0
  18. #7914 kanun0_0 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 14:50
    วอแวเก่งงงงงง
    #7,914
    0
  19. #7830 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 14:30
    วอแวเก่งจังนะคะคุณ
    #7,830
    0
  20. #7799 โลลิค่อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 00:35

    เดรโกรู้แล้วหรอออ

    #7,799
    0
  21. #7771 Ralaza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 23:24
    บ้าเอ๊ย! ชั้นหยุดยิ้มไม่ได้!
    #7,771
    0
  22. #7757 nicharipaen04 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:49

    อยากจะแหมยาวๆ หืม

    #7,757
    0
  23. #7747 Zomanica (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 00:10
    แหมมมมมมม
    #7,747
    0
  24. #7679 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 08:50
    เดรก..วอแวเก่งงงงงง
    #7,679
    0
  25. #7624 P-A-I-N (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 16:15
    ตื๊อน้องจั๊งมัลฟอย //ปล.ติ้กไรอันเดียวกับโปรไฟลด้วยยพรกมลิขิตเเน่ๆอิอื
    #7,624
    0