[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 49 : Chapter 39 :: Off the record

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 639 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






สถานีรถไฟคิงส์ครอสที่กำลังมีผู้คนพลุกพล่านเดินขวักไขว่สวนกันไปมา ชายหนุ่มที่เพิ่งถึงจุดหมายปลายทางชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่เดินทะลุกำแพงอิฐออกมายังโลกมักเกิ้ลโดยไม่มีใครสังเกตเห็น

 

เดรโก มัลฟอยนั่งรถไฟจากฮอกวอตส์เพื่อค้นหาใครบางคนที่ได้หายจากเขาไปหลายวันแล้ว ทั้งที่ความจริงเขามีสัตว์เลี้ยงและไม้กวาด แต่จะให้บินขึ้นฟ้าและถูกผู้คนที่ไม่รู้เรื่องราวเกี่ยวกับโลกเวทมนตร์ได้เห็นก็คงจะไม่ใช่เรื่องดีนัก


เขาจึงตัดสินใจเลือกใช้เส้นทางนี้แทน และตอนนี้ชายหนุ่มนั้นก็กำลังคิดผิดมหันต์ เนื่องจากว่าผู้คนบนโลกที่ปราศจากเวทมนตร์ช่างวุ่นวายมากเสียเหลือเกิน เขาเห็นแล้วอดเวียนหัวไม่ได้ ไหนจะพวกที่เอาก้อนสี่เหลี่ยมๆ มาแนบกับหูนั่นอีกแถมยังพูดคุยอยู่กับมันจนเขารู้สึกแปลกใจ

 

ข้าเวียนหัว’ มังกรตัวเล็กจิ๋วในกระเป๋าที่เดรโกนำมันมาเป็นเพื่อนด้วยสื่อความคิดส่งตรงมาให้กับเขา

 

อดทนไว้เดม่อน ถ้าอยู่ในที่ลับตาฉันจะให้แกออกมา

 

ชายหนุ่มเจ้าของรีบตอบกลับเช่นกัน เขาเองก็อดสงสารมันไม่ได้เพราะสภาพแวดล้อมรอบตัวที่คนกำลังเดินผ่านไปผ่านมาทำเอาเขารู้สึกแบบเดียวกันกับสัตว์เลี้ยงเลยทีเดียว

 

และตอนนี้เด็กนักเรียนจากโรงเรียนเวทมนตร์ชื่อดังกำลังยืนอยู่กลางวงล้อมของมักเกิ้ลที่เขาเคยเหยียดหยามและรังเกียจ ทว่าบัดนี้เหมือนความคิดจะเปลี่ยนไปบ้างเล็กน้อย เพราะคนที่หายตัวไปนั้นก็มีผู้ให้กำเนิดที่เกิดจากคนพวกนี้

 

เจ้าออกไปจากตรงนี้สักทีสิ ไม่อย่างนั้นข้าจะขยายร่างแล้วนะเจ้าหนู’ ความคิดของสัตว์ตัวใหญ่แว่วเข้ามาให้ได้ยินอีกรอบ เมื่อมันเริ่มรู้สึกอึดอัดและใกล้ทนไม่ไหวเสียแล้ว

 

กลิ่นคละคลุ้งของผู้คนแออัดทำเอามังกรที่มีประสาทการสัมผัสการรับรู้เป็นเลิศถึงกับอยากจะขยายร่างเต็มตัวเพื่อปิดการรับรู้ของตนเอง และตอนนี้มันแทบจะระเบิดร่างจริงออกมาอย่างไม่สนใจใคร แต่ก็เกรงว่าจะทำให้เจ้านายเดือดร้อน และพอเดรโกได้ยินดังนั้นเขาก็รีบก้าวเท้าเดินออกไปทันที ตอนนี้คนที่อยู่ในชุดลำลองคล้ายคลึงกับผู้คนทั่วไปกำลังยืนอยู่ด้านนอกทางเข้าสถานีรถไฟ

 

ในเวลาต่อมา เขากำลังมองหารถเพื่อเรียกไปส่งยังสถานที่ต้องการ แต่แล้วสิ่งที่คาดไม่ถึงกับวิ่งตรงมาหาเขาด้วยความรวดเร็วและเบรกกะทันหันตรงหน้าในเวลาต่อมา

 

รถเมล์อัศวิน’ สิ่งประดิษฐ์ที่ค่อนข้างทันสมัยของโลกเวทมนตร์ตอนนี้ได้จอดเทียบท่าอยู่ตรงหน้าของคุณชายจากตระกูลสายเลือดบริสุทธิ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และในทันใดใครบางคนที่คาดว่าน่าจะเป็นกระเป๋ารถเมล์ก็ออกมาทักทายเดรโกด้วยน้ำเสียงร่าเริงทันที

 

สวัสดีครับนายน้อยมัลฟอย กระผมชื่อสแตน ชันไพก์เสียงเอ่ยทักทายและแนะนำตัวดังขึ้นพร้อมกับคนพูดเดินลงมาจากรถของตัวเองเพื่อผายมือเชิญเดรโกขึ้นไป

 

แกรู้จักฉันได้ยังไงน้ำเสียงติดห้วนเล็กน้อยพูดออกมา

 

ใครบ้างที่จะไม่รู้จักคุณ ลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลมัลฟอยที่หยิ่งทะนงในสายเลือดบริสุทธิ์คำพูดที่ออกมามีสำนวนจิกกัดเล็กน้อย แต่คนฟังกลับไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก

 

ฉันต้องการไปที่ลิตเติลวิงจิง แกจะไปส่งฉันที่นั่นได้หรือไม่

 

ก่อนออกมาจากโรงเรียนเขาศึกษารายละเอียดเล็กน้อยมาบ้างพอสมควร ถึงแม้ว่าในตอนนั้นเขาจะเหมือนคนที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของใครบางคนมากเกินไป

 

แต่การเกิดมาเป็นเดรโก มัลฟอยมักจะต้องมีการวางแผนก่อนเสมอ เขาจึงเลือกที่จะสอบถามกับเพื่อนของคนรักว่าบ้านลุงป้าของแฮร์รี่อยู่ที่ใด ไม่อย่างนั้นการมาของเขาจะสูญเปล่า ไม่ได้อะไรเลยถ้าไม่รู้สถานที่ที่ต้องการจะออกตามหา

 

เขาถามว่าเราจะไปส่งเขาไหมเอิร์น” 


กระเป๋ารถเมล์ที่อายุมากกว่าเดรโกไม่กี่ปีหันไปถามคนขับ และสิ่งที่ทำให้เดรโกต้องถึงกับตกใจเล็กน้อยคือตอนที่คนขับหันกลับมามองและจ้องตรงมาทางเขา ชายแก่คนนั้นไม่มีลูกตาแม้แต่ข้างเดียว แล้วแบบนี้จะขับรถได้ยังไงกันล่ะ

 

ไปที่ไหนก็ได้ถ้ามีเงินจ่ายเสียงตอบก่อนจะหัวเราะกันสองคนดังลั่นกับกระเป๋ารถเมล์ของตัวเอง

 

เอาล่ะ อย่ามัวชักช้า ขึ้นมาได้แล้วนายน้อยมัลฟอย

 

มือสกปรกหยาบกร้านแตะลงบนไหล่ของเดรโกเพื่อผลักดันให้ชายหนุ่มขึ้นรถไป แต่นายน้อยของตระกูลสายเลือดบริสุทธิ์สะบัดออกเล็กน้อยด้วยท่าทีไม่ชอบใจปนรังเกียจ พรีเฟ็คจากบ้านสลิธีรินอดชั่งใจเล็กน้อยว่าเขาควรใช้ยานพาหนะชนิดนี้หรือไม่ เพราะดูภาพโดยรวมแล้วชีวิตเขาเหมือนจะไม่ปลอดภัยยังไงชอบกล คนขับไม่มีลูกตาแถมคนเก็บเงินยังมีท่าทางเพี้ยนๆ อีก

 

แล้วอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เขาลังเลก็คือพ่อเคยเล่าให้ฟังว่ารถเมล์อัศวินไม่เหมาะแก่โลกเวทมนตร์ มันคือความรุนแรงของพวกโลกมักเกิ้ลแถมยังสั่งให้เขาห้ามขึ้นโดยเด็ดขาด และตอนนั้นเดรโกก็ได้ยอมรับอยู่ในใจว่าเขาจะไม่มีวันขึ้นมันอย่างแน่นอน แต่พอมาถึง ณ เวลานี้ ความคิดของเขาคล้ายกำลังเริ่มเปลี่ยนไปหมด ถ้าอยากหาตัวคนรักเจอก็ต้องวิธีนี้นี่แหละมั้ง

 

อย่าแตะตัวฉันอีกเด็ดขาด และพาฉันไปที่ลิตเติลวิงจิงเดี๋ยวนี้เดรโกพูดจบเขาก็โยนเหรียญเกลเลียนให้ทันทีก่อนจะก้าวขึ้นบันไดไป

 

จนเมื่อผู้โดยสารที่ตัดสินใจอยู่นานขึ้นรถไปเป็นที่เรียบร้อย เจ้ากระเป๋ารถเมล์ตัวดีก็ปีนขึ้นไปตามด้วยความรวดเร็วก่อนจะปิดประตูลง และตะโกนสั่งให้คนขับออกรถในเวลาต่อมา

 

ไปเลยเอิร์นคนได้ยินกระทืบเท้าแตะคันเร่งทันทีเมื่อฟังจบ

 

และคนที่ยังไม่ได้หาที่นั่งเป็นเรื่องเป็นราวถึงกับเซถลาจนเกือบกลิ้งไปลงอยู่บนพื้น ทว่าโชคดีที่ว่าหาอะไรจับไว้ได้ทัน และรีบนั่งลงยังเก้าอี้ใกล้ๆ ด้วยความรวดเร็วทันที เพื่อป้องกันตัวเองไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ

 

ข้าพาเจ้าบินมาตั้งแต่แรกก็จบเรื่องไปแล้วนับว่าเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเดม่อนบ่นออกมาไม่ขาดปากตั้งแต่ที่เดรโกได้มังกรตัวนี้มาเป็นสัตว์เลี้ยง

 

มันเอาแต่บ่นนู่นบ่นนี่ไม่หยุด จนบางครั้งเขาแทบอยากจะตัดพันธสัญญากับมันไปเลย เพื่อที่จะได้ไม่ต้องได้ยินเสียงดังในหัว ก็เข้าใจอยู่หรอกว่ามันอึดอัดแถมยังต้องมานั่ง

 

รถเมล์ที่วิ่งด้วยความเร็วสูงแบบนี้อีก ขนาดเขายังแทบอยากจะโดดลงจากรถไปให้รู้แล้วรู้รอดเสียตอนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่จะให้ทำยังไงได้ มันมีทางเลือกให้เขาไม่เยอะนักหรอก นอกจากวิธีนี้

 

วันนี้แกพูดมากจังเดม่อน

 

ข้าอึดอัด มันน่ารำคาญไปหมด รู้อย่างนี้ปล่อยให้เจ้ามาคนเดียวเสียดีกว่า

 

สัตว์ตัวเล็กค่อยๆ บินออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเจ้านายก่อนจะพ่นไฟออกมาเพื่อระบายความหงุดหงิดของมันเอง แต่ด้วยความที่ตัวไม่ใหญ่เท่าขนาดจริงเลยทำให้ไม่มีพิษมีภัยอะไรมากนัก

 

อดทนสิเดม่อน แกจะให้ฉันมาคนเดียวได้ยังไง ฉันเองก็ไม่รู้จักใครเลยสักคน

 

เดรโกพูดก่อนจะคว้าเอาสัตว์ที่กำลังบินไปบินมาอยู่ตรงหน้ามากำไว้ในมือ ถึงแม้ว่าจะอยู่บนรถของพ่อมดแม่มด แต่มันก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดีที่จะให้ใครพบเห็นว่าเขามีมังกรตามมาด้วย

 

และแล้วความกังวลใจของเดรโกก็ส่งผลในทันตา เพราะกระเป๋ารถเมล์ที่เขาไม่ค่อยถูกชะตาสักเท่าไหร่นักกำลังเดินยิ้มตรงมาทางเขาด้วยความเร็ว และไม่มีแม้แต่จะเซไปเซมาสักนิดเดียวในขณะที่รถกำลังวิ่งแบบนี้

 

แอ๊ะๆ แบบนี้ต้องจ่ายเพิ่มเป็นสองเท่านะครับนายน้อยมัลฟอย เพราะคุณพาคนอื่นมาด้วยแบบนี้

 

ฝ่ามือดำเปื้อนยื่นมาให้เขาตรงหน้า เดรโกเลยรีบควักเหรียญทองในกระเป๋าให้ทันทีเพื่อตัดปัญหา แถมยังเพิ่มให้มากกว่าเดิมไปหลายเกลเลียนอีกด้วย

 

หวังว่านี่จะปิดปากแกได้ ไปซะ อย่ามายุ่งกับฉัน

 

สายตาคมเข้มมองตรงไปที่คนจุ้นจ้านก่อนจะจับจ้องมองนิ่งเพื่อให้อีกคนขยับถอยห่างไปสักที และสแตนก็ทำตามด้วยความรวดเร็วทันที เขารีบผละตัวออกมาก่อนจะเดินตรงไปยังหน้ารถเพื่อกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับคนขับในเวลาถัดมา

 

อยู่เฉยๆ เดม่อน แกกำลังจะทำให้พวกเราเดือดร้อน

 

น้ำเสียงและท่าทางที่เริ่มเปลี่ยนไปทำเอาเข้ามังกรที่เคยหงุดหงิดก่อนหน้านี้เป็นอันต้องสงบลง และสับเปลี่ยนนั่งข้างกันบนเบาะใกล้กับเจ้านายแทน

 

ตอนนี้เดรโกอยากจะใช้ความคิดอยู่กับตัวเองเงียบๆ บ้างสักหน่อย เพราะตั้งแต่มาถึงเขายังไม่ได้มีโอกาสได้ประมวลผลกับตนเองเลย เจอแต่เรื่องน่าปวดหัวเต็มไปหมด ความจริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรวุ่นวายมากนักหรอก แต่เจ้าพวกมักเกิ้ลที่สถานีรถไฟทำเอาเขาหัวหมุน

 

มักเกิ้ลเยอะแยะมากเสียจนเขาหงุดหงิดและรู้สึกหายใจไม่ออก คิดว่าที่ตรอกไดแอกอนคนพลุกพล่านแล้วก็ยังไม่เท่ากับที่นี่เลยสักนิดเดียว และไม่รู้ว่าแฮร์รี่ทนอยู่ได้ยังไง แถมยังดูเหมือนว่าจะชอบมันมากอีกด้วย

 

บางทีถ้าเขายอมรับและค่อยๆ ปรับตัวอาจจะชักชวนคนรักมาอยู่ที่นี่ดีไหม ตัดขาดจากโลกเวทมนตร์และครอบครัวของเขาไปเลย เพื่อที่เราสองคนจะได้อยู่กันเป็นครอบครัวด้วยความสงบสุขเสียที แต่พอได้คิดแบบนี้แล้วใจเจ้ากรรมดันอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเด็กชายผู้รอดชีวิตขึ้นมาอีกรอบ

 

ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ จะได้กินข้าวบ้างหรือเปล่านะ และดูแลตัวเองดีไหม คิดแล้วก็อยากจะเจอตัวซะเดี๋ยวนี้ และถ้าเจอกันเขาจะเอาเชือกพันรอบตัวเสียให้เข็ด จะได้หนีไปไหนไม่ได้อีก และเขาก็มีเรื่องอยากจะถามอีกฝ่ายมากมายเหลือเกิน

 

ทำไมถึงได้ตัดสินใจทิ้งกันไปโดยไม่บอกลาสักคำ ไม่รู้หรือไงว่าเขารักอีกฝ่ายมากแค่ไหน ขอแค่บอกมาคำเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้แม้แต่นามสกุลที่ติดตัวมาเดรโกมาตั้งแต่เกิด

 

เขาพร้อมที่จะสละมันเพื่อแฮร์รี่ พอตเตอร์เพียงผู้เดียว

 







หลังจากที่คิดเรื่องราวมากมายในหัวเงียบๆ คนเดียวอยู่นาน รถที่เดรโกนั่งมาก็หยุดชะงักด้วยความรวดเร็วในเวลาต่อมา พร้อมกับมันดึงความคิดฟุ้งซ่านให้ออกไปจากหัวของเขาได้ในทันทีเช่นกัน เพราะตอนนี้เขาแทบหน้าคะมำลงไปอยู่กับพื้นอีกรอบไม่ต่างกับตอนแรกเลยสักนิดเดียว โชคดีที่หาอะไรจับไว้ได้ทัน

 

ถึงแล้ว

 

กระเป๋ารถเมล์ตะโกนอยู่หน้ารถก่อนจะยืนรอเปิดประตูให้ผู้โดยสารลงไปเมื่อถึงที่หมาย และเด็กนักเรียนที่โดดเรียนมารีบลุกขึ้นทันทีก่อนจะคว้าเอาสัตว์เลี้ยงใส่กระเป๋าและเดินไปด้านหน้าด้วยความรวดเร็ว

 

วันหลังอย่าลืมเรียกใช้รถเมล์อัศวินราตรีอีกนะครับเสียงพูดดังขึ้นอีกรอบเมื่อชายหนุ่มก้าวขาลงมายืนบนพื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ออกรถเลยเอิร์น!และในเวลาต่อมาประตูก็ปิดลงพร้อมกับยานพาหนะที่เดรโกนั่งมาก็ได้หายไปในพริบตาราวกับว่าไม่เคยปรากฏอยู่ตรงหน้า

 

ส่วนคนที่ถูกปล่อยลงยังสถานที่ไม่คุ้นเคยก็ได้แต่มองไปรอบๆ ด้วยความสับสนปนงงนิดหน่อย เพราะเขาไม่คุ้นเคยเกี่ยวกับที่แห่งนี้สักนิด เลยไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนต่อ แต่ดีที่สายตาดันเหลือบไปเห็นป้ายขึ้นชื่อซอยตั้งอยู่ไม่ไกล และนั่นก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการพอดี

 

เดรโกจึงไม่รอช้าก้าวเท้าเดินออกไปด้วยความรวดเร็วเมื่อเห็นคำว่าพรีเว็ตปรากฏอยู่บนป้ายไม่ใหญ่เท่าไหร่นัก และพอเดินเข้าไปใกล้เขาก็เห็นเส้นทางยาวทอดออกไปโดยมีบ้านแต่ละหลังตั้งอยู่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

 

คนที่ออกมาตามหาคนรักจึงไม่รอช้าก้าวเท้าเดินต่อด้วยความรวดเร็ว เท่าที่เขาได้ถามกับพวกเด็กบ้านกริฟฟินดอร์เพื่อนของแฮร์รี่มาคือเจ้าตัวอยู่บ้านเลขที่สี่ ซอยพรีเว็ต และตอนนี้เขาเพิ่งเดินผ่านหลังแรกไปได้ไม่นาน

 

และไม่ต้องปล่อยให้มองหาอยู่นานป้ายเลขที่บ้านก็ปรากฏให้เห็นในสายตาพอดี ซึ่งมันอยู่ถัดมาเป็นบ้านหลังที่สี่ถ้านับจากบ้านแรก เดรโกจึงไม่รอช้าเลี้ยวไปหาในทันทีก่อนจะหยุดยืนลงอยู่หน้าประตูไม้ในเวลาถัดมา

 

บ้านปูนสองชั้นที่เขาเพิ่งเห็นผ่านมาทำเอาเดรโกรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะคิดว่าคนหนีมาจะได้อยู่บ้านที่มีสภาพเก่าทรุดโทรมมากกว่านี้เสียอีก เหมือนเขาจะเคยได้ยินว่าคนรักนั้นนอนอยู่ห้องใต้บันได เขาเลยคิดว่าบ้านของอีกฝ่ายจะต้องมีฐานะที่สภาพไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่นัก แต่พอได้มาเห็นจริงๆ แล้วกลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น

 

ตอนนี้ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เขาได้ยินมาเมื่อตอนปีหนึ่งนั้นเป็นเรื่องโกหกหรือเปล่า เพราะสิ่งก่อสร้างตรงหน้าคล้ายกับบ้านของคนมีเงินพอสมควร แล้วเหตุใดแฮร์รี่ถึงต้องมานอนอยู่ห้องใต้บันไดแบบนั้นด้วย หรือจะในโลกมักเกิ้ลมันอาจจะเป็นห้องน่าอยู่กันนะ


เดรโกทำท่าจะเคาะประตูลงไปเมื่อยืนหยุดยืนอยู่สักพัก ทว่าเสียงเจ้ากรรมที่ดังขึ้นในหัวดังขัดเอาไว้เสียก่อน

 

ข้าว่าเจ้าควรสังเกตการณ์อยู่รอบๆ ก่อนดีกว่าไหมเจ้าหนู

 

คนฟังทำท่าจะเถียงว่าต้องให้รออะไรอีก คนที่เขาคิดถึงมานานกำลังอยู่ห่างออกไปแค่ประตูกั้นนี้เอง แต่เสียงที่ดังขึ้นมาอีกรอบทำเอาเขาคล้อยตามจนได้

 

เจ้าควรแอบดูก่อน ถ้าเกิดว่าเจ้าหนูพอตเตอร์อยู่ที่นี่จริงๆ เราควรคิดหาแผนการเพื่อที่จะได้เข้าไปถึงตัว โดยไม่ให้เขาหนีไปไหนได้ ถ้าเกิดบุ่มบ่ามเข้าไปแล้วเขาหนีไปอีกจะทำอย่างไร เดรโกเริ่มเห็นด้วยกับสิ่งที่สัตว์เลี้ยงตัวเองพูดเล็กน้อย

 

เอางั้นก็ได้’ คนที่มีความคิดคล้อยตามถอยห่างออกมาจากบานประตูกว้างก่อนจะไปหลบอยู่แถวพุ่มไม้แทนเพื่อแอบดูอย่างที่เดม่อนว่า

 

ความจริงแล้วนี่ไม่ใช่นิสัยของเดรโกเลยแม้แต่น้อย เขาไม่เคยทำอะไรโดยใช้วิธีเช่นนี้ ปกติแล้วอยากได้อะไรก็ไม่รีรอที่จะเข้าไปถามหรือค้นหาเลยในทันที

 

แต่มันก็อดคล้อยตามในสิ่งที่เจ้ามังกรพูดไม่ได้ ถ้าเขาทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังก่อน และเด็กชายผู้รอดชีวิตหนีไปอีกจะทำอย่างไร

 

ฉันจะลองเชื่อแกสักครั้งแล้วกัน ว่าแต่ตอนนี้แกไปบินสำรวจดูรอบๆ สิเดม่อน เมียกับลูกฉันอยู่ตรงไหน’ เจ้าของพูดจบก็จับสัตว์เลี้ยงของตัวเองออกมาจากกระเป๋าเสื้อทันทีก่อนจะสั่งให้มันบินไปสำรวจบ้านในเวลาต่อมา

 

และด้วยความคิดที่ว่ามันตัวเล็กแถมคนในละแวกนี้ยังไม่ค่อยพลุกพล่านสักเท่าไหร่นัก น่าจะไม่มีใครสังเกตเห็นเดม่อนได้หรอก หรือถ้าเห็นจริงๆ บางทีอาจจะคิดว่าเป็นนกก็ได้

 

รีบไปรีบมาล่ะเดม่อน’ เดรโกส่งกระแสจิตไปอีกรอบเมื่อสัตว์มีปีกเริ่มออกบินไปแล้ว

 

จนกระทั่งเห็นว่ามังกรที่ผูกพันธะกับตัวเองบินหายไปทางด้านหลังของตัวบ้าน เดรโกจึงค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ ชายหนุ่มที่มีใบหน้าอิดโรยเสยผมตัวเองขึ้นก่อนจะแอบลอดมองผ่านทางช่องของกิ่งไม้ไป

 

จนมองได้สักพักและยังไม่เห็นวี่แววของคนในบ้านที่เขาแอบดูอยู่สักที เดรโกก็ได้แต่ถอนหายใจยาวออกมาก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับ ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขานอนหลับได้ไม่ถึงสามชั่วโมงในแต่ละคืน เพราะนอนไปได้สักพักก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าแฮร์รี่และลูกในท้องจะเป็นอะไรไป

 

และเหมือนมันถูกสะสมมาหลายวันจนสภาพร่างกายของเด็กหนุ่มที่แข็งแรงเริ่มจะเหนื่อยล้าไปตามวันเวลาที่เจ้าของไม่ใส่ใจดูแล ตอนนี้เองก็เหมือนกัน เดรโกรู้สึกว่าขมับทั้งสองข้างของเขาเต้นตุบๆ จนแทบจะกระเด็นเด้งออกมาอยู่ด้านนอก ทว่าความอดทนมีมากกว่าจึงไม่อยากแสดงให้ใครได้เห็นนัก

 

ความจริงแล้วเขาเป็นตั้งแต่ตอนนั่งรถไฟมาแล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องทำเป็นว่าปกติดีเพื่อที่จะได้ออกตามหาลูกและเมียได้อย่างเต็มที่ แต่ดูเหมือนว่าสัตว์เลี้ยงของเขาจะสังเกตเห็นด้วยเหมือนกัน เพราะเขารับรู้ได้ถึงความห่วงใยที่แผ่ออกมาทางกระแสจิตของมันและพอพูดถึง เจ้าตัวก็บินกลับมาหาเขาพอดี

 

ในนั้นไม่มีใครอยู่เลยเจ้าหนู

 

สัตว์ที่แจ้งข่าวบินวนไปวนมาด้วยความร้อนรน ตอนแรกมันก็ทำตามที่เจ้านายสั่งโดยการบินไปสังเกตการณ์รอบบ้าน แต่วนไปวนมาสักพักรู้สึกว่ามันน่าแปลกใจ ทำไมบ้านถึงได้เงียบเชียบราวกับว่าไม่มีใครอาศัยมานานแล้ว มันจึงตัดสินใจบินขึ้นไปบนปล่องไฟก่อนจะมุดหายเพื่อเข้าไปในตัวบ้าน

 

และสิ่งที่เห็นมันก็คิดไม่ผิดสักนิดเดียว เพราะข้าวของต่างๆ ภายในบ้านมีไม่ค่อยมากนักหรือแทบไม่มีเลย เหมือนเจ้าของได้ขนย้ายออกไปอยู่ที่อื่นนานแล้ว มันจึงไม่รอช้ารีบตรงกลับมาเพื่อบอกข่าวกับเจ้านายด้วยความรวดเร็ว

 

มันจะเป็นไปได้ยังไง ไหนวีสลีย์บอกฉันว่าเขาอยู่ที่นี่’ น้ำเสียงร้อนรนถามกลับไป

 

เจ้าไม่เชื่อก็เข้าไปดูสิ

 

พอได้ยินดังนั้นเดรโกก็ไม่รอช้ารีบวิ่งไปยังหน้าบ้านหลังเดิมที่เขาเคยหยุดยืนทันที ก่อนจะผลักบ้านประตูเข้าไปในเวลาต่อมา แต่มันถูกล็อกอยู่จากด้านใน เขาจำเป็นจะต้องใช้คาถาสะเดาะกลอนแทน

 

และนั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิดกฎหมายด้วย เพราะเดรโกอายุถึงตามที่กระทรวงเวทมนตร์กำหนดให้ใช้คาถานอกโรงเรียนได้แล้ว เขาจึงไม่รอช้าที่จะใช้มันทันที และจนได้ยินเสียงดังจากด้านในเขาจึงถีบประตูไม้ให้เปิดออกอย่างแรง

 

ภาพตรงหน้าที่เห็นทำเอาชายหนุ่มแทบเข่าทรุดลงกับพื้น เพราะสภาพบ้านไม่น่ามีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ได้เลย เนื่องจากหยากไย่และฝุ่นเกาะเต็มไปหมด และนั่นก็แทบทำให้เดรโกใจสลายขึ้นมาอีกรอบ เพราะก่อนหน้านั้นเขามั่นใจว่าคนรักต้องอยู่ที่นี่แน่นอน

 

นายอยู่ที่ไหนนะแฮร์รี่เสียงเบาพูดกับตัวเองก่อนจะก้าวเดินเข้าไปโดยมีมังกรตัวเล็กบินเข้ามาด้วยเช่นกัน

 

เดรโกคิดว่าเขาจะอยากจะเดินสำรวจบ้านเสียหน่อยเผื่อพบร่องรอยของเด็กชายผู้รอดชีวิต แม้ว่าความหวังจะริบหรี่เพียงใด แต่ใจของชายหนุ่มก็ยังหวังเอาไว้อยู่ว่าอย่างน้อยเพียงแค่หลักฐานเล็กน้อยเขาก็รู้สึกดีใจแล้ว

 

ในขณะที่ก้าวเท้าเดินเตรียมจะเข้าไปยังห้องรับแขก สายตาคมดันเหลือบไปเห็นประตูห้องเล็กใต้บันได เดรโกจึงไม่รอช้าหยุดลงก่อนจะหมุนเปลี่ยนทิศทางตรงไปหาสิ่งที่เขาเห็นทันที

 

มือหนารีบเปิดประตูไม้ผุด้วยความร้อนรน และแสงจากด้านนอกก็พอสาดส่องเข้าไปให้เขาได้เห็นว่าภายในห้องเล็กแคบนั่นมีเตียงน้อยเล็กๆ ติดกับผนังกำแพงอยู่ และสิ่งที่เขาเคยได้ยินมาก็เหมือนจะเป็นความจริง

 

เดรโกไม่รอช้าก้มตัวลงต่ำก่อนจะส่งตัวเองเข้ายังห้องเล็กแคบนั่น และแขนเจ้ากรรมดันเหวี่ยงไปโดนสวิตช์ไฟให้เปิดพอดีเหมือนกับตั้งใจ จึงทำให้เขาได้เห็นภายในห้องชัดมากกว่าเดิม

 

และยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่ว่าเป็นห้องของคนรักเขาไม่ผิดแน่นอนก็ตอนที่เหลือบไปเห็นรูปเด็กสักอายุสิบเอ็ดขวบกำลังสวมแว่นตาแบบเดิมในปัจจุบันยืนยิ้มกว้างส่งมาให้เขาอยู่


แต่ภาพในมือไม่ขยับสักนิดเดียวมันเป็นเพียงแค่ภาพนิ่งธรรมดาเท่านั้น เดรโกเอื้อมมือไปหยิบและสะบัดหลายรอบเพื่อให้มันขยับ แต่เขาคงลืมว่าที่นี่คือโลกมักเกิ้ล ไม่ใช่โลกผู้มีเวทมนตร์แบบเขา

 

ฉันจะไปตามหาเจ้านายอีกคนของแกได้จากที่ไหนนะเดม่อนเสียงพูดโดยไม่ผ่านความคิดดังขึ้นก่อนที่คนเหนื่อยล้ามาตลอดหลายวันจะเอนกายลงสู่เตียงนอนเล็กแคบในเวลาถัดมา

 

แต่เพียงได้ซบหัวลงไป กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัวของอีกคนก็เข้าปะทะจมูกทันที จนเดรโกอดฝังจมูกลงไปสูดดมไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะอ่อนและแทบไม่หลงเหลือพลังงานเขาก็ยังจำได้ดี กลิ่นที่เขาชอบและรู้สึกร่างกายผ่อนคลายทุกครั้งเวลาได้สูดเข้าปอด

 

แต่ถ้าจะให้ดีกว่านี้ เขาอยากได้เจ้าของตัวจริงกลับคืนสู่อ้อมอกเหมือนครั้งที่เคยอยู่ร่วมกันมากกว่า และอีกสิ่งที่แล่นผ่านเข้ามาในความคิดทำเอาชายหนุ่มต้องรีบยกรูปถ่ายในมือขึ้นดูอีกครั้งทันที

 

คิดถึงเหลือเกินแฮร์รี่ พอตเตอร์

 

แกร๊ก!

 

เสียงบางอย่างจากด้านนอกดังขึ้น ทำให้คนที่กำลังเอนกายนอนบนเตียงแคบรีบเด้งตัวลุกขึ้นทันที ก่อนจะผลักประตูออกไปด้วยความรวดเร็ว เพื่อหวังว่าเสียงที่ได้ยินนั้นจะเป็นคนรักของเขากำลังอยู่ในบ้านหลังนี้หรือเดินเข้ามา

 

แต่แล้วสิ่งที่เห็นก็ทำเอาชายหนุ่มความรู้สึกดิ่งลงเหวอีกรอบ เซเวอร์รัส สเนปพ่อทูนหัวของเขาเองที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้

 

เดรโกเสียงทุ้มหนาเรียกลูกชายของตัวเองพร้อมกับมองด้วยสีหน้าหนักใจ

 

คุณหาผมพบได้ยังไงครับเซเวอร์รัสคนถามไม่ได้ตกใจแต่รู้สึกแปลกใจเสียมากกว่าที่เห็นเพื่อนรักของพ่อกำลังยืนอยู่ในบ้านของคนที่เขาต้องการพบ

 

ฉันมาตามเธอกลับโรงเรียน เธอจะหนีออกมาแบบนี้ไม่ได้เดรโก เมื่อวันก่อนครูใหญ่บอกฉันว่าเธอหนีไปที่ป่าต้องห้ามมาหรือ…”

 

อาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินไม่ตอบคำถามว่าเขารู้ได้อย่างไรที่เด็กนักเรียนบ้านของตัวเองอยู่ที่นี่ ส่วนเดรโกก็ทำเพียงแค่พยักหน้าตอบแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้เดรโก กลับโรงเรียนกับฉันเดี๋ยวนี้

 

คนพูดมีสีหน้าร้อนรนปนเป็นห่วงอยู่มากในแววตาที่กำลังทอดมองมา สภาพของเด็กหนุ่มที่เขารักและเอ็นดูแทบจะไม่เหลือเค้าโครงเดิมจากที่เซเวอร์รัสเคยจำได้เลย

 

และขอบตาดำคล้ำที่ไม่รู้ว่าอดนอนมาแล้วกี่วันนั่นยิ่งทำให้พ่อทูนหัวอย่างเขาถึงกับรู้สึกไม่สบายใจ เพราะเหตุใดลูกชายของเพื่อนถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ ทั้งที่เขาไม่ได้เจออีกฝ่ายแค่ไม่กี่วันเอง

 

ผมไม่กลับ

 

เธอทำแบบนี้ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมาหรอกนะเดรโก เพราะเธอกำลังทำร้ายตัวเองอย่างมากทีเดียวอาจารย์ประจำวิชาปรุงยาพูดด้วยท่าทางอ่อนใจ

 

ผมผมอยากเจอแฮร์รี่ครับเซเวอร์รัส ผมอยากตามหาเขาให้พบ ถ้าคุณจะไม่ว่าอะไร ผมขอตามหาเขาให้เจอก่อนที่จะกลับไปโรงเรียน

 

เสียงถอนหายใจจากคนที่อายุมากกว่าหลายสิบปีดังออกมา ใครๆ ต่างก็พูดกันว่าเขาไม่มีหัวใจ แต่ในตอนนี้เซเวอร์รัสแทบทนดูกับสภาพของลูกชายต่างสายเลือดตรงหน้านี้ไม่ได้เลย

 

เขารู้สึกสงสารเด็กหนุ่มที่เหมือนเลี้ยงมาเองกับมือมากจนแทบจะทนไม่ไหวขนาดนี้ และทำไมพ่อผู้เป็นคนให้กำเนิดลูกชายถึงได้ทนดูได้กันนะ

 

เซเวอร์รัสไม่รู้ว่าเพื่อนตนนั้นคิดอะไร เขาไม่เข้าใจกับความคิดของอีกคนสักนิดในตอนนี้ หรือเพราะความหยิ่งทะนงที่มันค้ำคออยู่จนประมุขของตระกูลมัลฟอยถึงกับโอนอ่อนให้กับคนในสายเลือดไม่ได้

 

เอาล่ะเดรโก…” เสียงทุ้มหนาพูดขึ้นก่อนจะเงียบลง

 

ฉันจะบอกเธอเองว่าพอตเตอร์อยู่ที่ไหน

 

ในที่สุดอาจารย์จากฮอกวอตส์เองที่เป็นฝ่ายสงสารจนทนไม่ไหว เขาจะบอกลูกทูนหัวของเขาเอง เพราะยังไงแล้วความลับของเด็กพอตเตอร์ก็ไม่สำคัญอะไรกับเขาอยู่แล้ว เพราะเจ้าเด็กคนนั้นไม่ได้บอกให้เขาปกปิดเดรโกเสียหน่อย

 

คุณรู้หรือครับว่าแฮร์รี่อยู่ที่ไหน

 

น้ำเสียงร้อนรนปนดีใจดังขึ้นก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวพ่อทูนหัวของตัวเอง และตอนนี้เขาไม่แม้แต่จะสงสัยว่าอีกคนรู้ได้อย่างไร เพราะในขณะนี้เขาคิดเพียงแค่ว่าต้องการที่อยู่ของเด็กชายผู้รอดชีวิตเท่านั้น

 

ใช่ ฉันรู้แต่เธอต้องกลับโรงเรียนพร้อมกันกับฉันก่อน และพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปพบเด็กคนนั้นเองคนมีความลับไม่ยอมบอกในทันที แต่เขามีข้อต่อรองพูดขึ้นมาแทน

 

บอกผมเลยไม่ได้หรือครับเซเวอร์รัส ผมอยากไปหาเขาตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

 

ไม่ได้หรอกเดรโก เธอดูสภาพตัวเองก่อนสิ ถ้าเธอยอมเชื่อฟังและกลับไปทานอาหาร นอนหลับพักผ่อนสักคืน พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาฉันจะทำตามที่พูดไว้แน่นอนคนฟังมีท่าทางลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายแล้วก็ยอมพยักหน้ารับด้วยความตกลงในเวลาต่อมา

 

ก็ได้ครับ แต่พรุ่งนี้คุณต้องทำตามสัญญา

 

ได้สิ ฉันเคยผิดสัญญากับเธอด้วยหรือ” 


รอยยิ้มจางระบายส่งกลับมาก่อนจะดันไหล่ลูกชายให้เดินไปที่เตาผิงด้วยกันเพื่อที่จะใช้เส้นทางอย่างเร็วที่สุดในการกลับฮอกวอตส์ และคนเหนื่อยล้ามาเต็มที่รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอีกนิดกับสิ่งที่พ่อทูนหัวของเขาได้สัญญาเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะต้องรอไปอีกหนึ่งวันแต่อย่างน้อยๆ เขาก็ต้องได้เจอคนที่คิดถึงแน่นอน เพราะเซเวอร์รัส สเนปที่เขารู้จักไม่เคยทำให้เดรโกผิดหวังเลยสักครั้งเดียว

 

ฝากด้วยนะครับ ช่วยผมตามหัวใจกลับคืนมาด้วยครับพ่อ...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 639 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9037 mmcolor (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 22:29
    ลูเซียสใจร้าย! เดรโกดูจะรักสเนปมาก สเนปก็ดูรักเดรโกเหมือนลูกตัวเองแท้ๆเลย ทำไมนะพ่อแท้ๆถึงใจร้ายกับเดรโกแบบนี้!!!!
    #9,037
    0
  2. #8965 Araywa (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:32

    โอ้ยยยยยยยยย เป็นเราก็อดสงสารไม่ได้อะเอาจริงงงง

    #8,965
    0
  3. #8929 markbam3105 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:07
    รักสเนปจัง สเนปคือรักเดรกมากๆเลยแหละจริงๆ รักมากๆอะ
    #8,929
    0
  4. #8834 เจี้ยงจิงหยวน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:40
    รักสเนปฮรุก
    #8,834
    0
  5. #8749 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 20:55
    ศจ.สเนปปปปปปปปปน่ารักที่สุดในโลกกกก นี่สิสิ่งที่คนเป็นพ่อควรทำต่อลูก ไม่ใช่ห่วงแต่ศักดิ์ศรีหรืออะไรก้ไม่รู้ ให้ตายเหอะ! เอาลูเซียสไปเก็บทีีีีีี
    #8,749
    0
  6. #8568 manodcha (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:51
    หนุกไๆๆ
    #8,568
    0
  7. #8419 Jerry Fern (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 12:06

    จะได้เจอแล้วฮือออออ สงสารทั้งคู่เลย

    #8,419
    0
  8. #8400 Mtyien (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 19:13
    สเนปควรเป็นพ่อแท้ๆของเดรโกอะ เข้าใจอะไรขนาดนี้ ความสัมพันธ์ของสองคนนี่อบอุ่นจริงๆ
    #8,400
    0
  9. #8378 BK11629 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 00:16
    ให้ลูเซียสได้เห็นสภาพลูกชายตัวเองบ้างเถอะ เป็นขนาดนี้ยังจะบังคับลูกอยู่อีกเหรอ , ชอบสเนปเวอร์ชั่นนี้ เอาความใจดีออกมาใช้ น่ารักเด้อ ไม่ต้องรอเฉลยตอนตายว่าจริงๆใจดี ฮืออ
    #8,378
    0
  10. #8303 Normal-tis (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 17:25
    ถ้าพ่อมัลฟอยจะเลือดเย็นขนาดนี้ ไม่น่าเดรโกถึงติดสเนปมาก 555 ในวันพรุ่งนี้ขอให้แฮร์รี่ใจอ่อนด้วยเหอะ ขอล่ะ
    #8,303
    0
  11. #7895 SonarChanon2278 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:16
    เย้ ป๋าเนปปปป
    #7,895
    0
  12. #7884 โลลิค่อน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 09:52

    รักสเนปที่สุดเลยยยยยย

    #7,884
    0
  13. #7872 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:29
    ฮืออออ คุณชายยย TwT
    #7,872
    0
  14. #7701 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 16:14
    รักสเนปขึ้นมาทันทีเลยค่ะ สู้ๆนะคุณชาย
    #7,701
    0
  15. #7396 mindmind123 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:52
    ดีใจที่อย่างน้อยสเนปก็ยังเทคเเคร์เดรโก ยังอยู่ข้างเขา เราว่าที่คนพ่อไม่ยอมรับแฮร์รี่น่าจะเป็นเพราะ ego ศักดิ์ศรี อะไรแบบนี้ด้วยค่ะ mind276@hotmail.com
    thx.💛💛
    #7,396
    0
  16. #7128 Taeny~ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:15
    หน่วงมาก สงสารคุณชาย;_;
    #7,128
    0
  17. #7031 Ogiri (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:51
    คุณชาย... ;-; สงสาร ดูแลตัวเองบ้างมั้ยเนี่ย
    #7,031
    0
  18. #7003 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:12
    โถถถถ เดรโกTvT

    ตามหาแฮร์รี่จนแทบไม่ได้ดูแลตัวเอง ป่วยใจแล้วอย่าป่วยกายนะ เก็บแรงไว้ดูแลแฮร์รี่กับลูกด้วยสุดหล่อ
    #7,003
    0
  19. #6911 aompipp (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:31
    ประโยคสุดท้ายแทงใจมากกก
    #6,911
    0
  20. #6905 Ja Ney Are (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:47
    เปลี่ยนพ่อเลยเดร เเกทำได้5555
    #6,905
    0
  21. #6762 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:22
    จะตบลูเซียส!!! พ่อเวร -.. .-! อ้าก เป็าพ่ประสาอะไรวะ
    #6,762
    0
  22. #6641 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:05
    สงสารเดรโกจริงๆ นะ ต้องคิดถึงมากๆ เลยอะ ยอมทำทุกอย่างเพื่อตามหาแฮร์รี่ ฮือออออ
    บทนี้สเนปทำดีมากค่ะ ปรบมือๆๆ อยากให้ทั้งคู่เจอกันแล้ว
    #6,641
    0
  23. #6464 Blackhill (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:30
    คุณชายต้องสู้ๆนะเจ้าคะ อดทนไว้
    T-T
    #6,464
    0
  24. #6463 Buka (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:45
    เห็นด้วยกับเสนปกลับไปกินข้าว อาบน้ำ พักผ่อนให้เต็มที่จะได้หล่อๆไปเจอหนูรี่กับเจ้าตัวน้อย ขอให้เข้าใจกันทีเถอะ
    #6,463
    0
  25. #6462 SoraMakasami (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:21
    สงสารเดร ฮือออ
    อดทนอีกนิดนะว่าที่คุณพ่อ ;-;
    #6,462
    0