[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 43 : Chapter 34 :: Nightmare is Coming

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 639 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






หลังจากที่หลับไปได้อีกไม่กี่ชั่วโมงแฮร์รี่ก็ต้องลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินดังกุกกักภายในห้องพยาบาลที่เขากำลังอาศัยอยู่ เนื่องจากว่าฟ้าสว่างแล้วอาจารย์ประจำห้องก็ได้ออกตรวจคนไข้ของเธอแต่เช้าตรู่เช่นกัน

 

และเด็กชายผู้รอดชีวิตก็ต้องเจอกับสายตาตำหนิเล็กน้อยที่มองจ้องตรงมาทางเขากับคนที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่ข้างกัน แฮร์รี่จึงไม่รอช้ารีบสะกิดอีกคนให้ตื่นทันที แม้จะรู้สึกสงสารอยู่ไม่น้อยทั้งที่เพิ่งจะได้นอนไปไม่เท่าไหร่ก็ต้องโดนปลุกอีกแล้ว

 

ตื่นเถอะเดรโก

 

อีกห้านาทีได้ไหมเสียงทุ้มบอกกลับมาโดยที่ตายังไม่ยอมลืม

 

ไม่ได้เดรโก ตื่นเร็วก่อนที่มาดามพอมฟรีย์จะเข้ามาว่านายเองและคนโดนรบกวนก็ลุกขึ้นอย่างว่าง่ายทันทีเมื่อเจอคำขู่

 

สภาพดูแทบไม่ได้ของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินกำลังนั่งโอนไปเอนมาจนแฮร์รี่หลุดยิ้ม อีกฝ่ายน่าจะง่วงพอดูเพราะแทบไม่ได้นอนเลยสักนิดเดียวหลังจากที่

 

เจ้าตัวเล่าให้ฟังว่านั่งเฝ้าเขาตลอดทั้งคืน และพอเผลอหลับไปได้นิดหน่อยเขาก็ตื่นพอดีเลยมีเรื่องที่ต้องคุยกันยาวก่อนจะได้หลับอีกครั้ง

 

ลำพังตัวเขาเองไม่เป็นอะไรมากหรอก เพราะนอนหลับเต็มอิ่มมายาวนานแล้ว แตกต่างจากอีกคนที่ตายังไม่ลืม จนกระทั่งอาจารย์ประจำห้องพยาบาลเดินเข้ามาหาเขาและออกปากบ่นนั่นแหละ เดรโกถึงได้ยอมลุกขึ้นจากเตียงคนไข้ไปยืนอยู่ด้านข้างแทน

 

วันนี้นายมีเรียนไม่ใช่เหรอเดรโก กลับไปอาบน้ำสักหน่อยและออกมากินข้าวก่อนจะเข้าห้องเรียนด้วยสิแฮร์รี่พูดขึ้นเมื่อเขาจำตารางเรียนของอีกฝ่ายได้


ไม่ไป ฉันจะอยู่นี่จนกว่านายจะออกจากห้องพยาบาล

 

คนที่ยังตื่นไม่เต็มตาดีหลบพยาบาลให้เธอเดินออกไปเมื่อตรวจอาการคนไข้ในช่วงเช้าเสร็จ พร้อมกันนั้นเขาก็หันไปลากเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกลมานั่งข้างเตียงแทน

 

อย่าดื้อสิเดรโก ถ้าไม่ไปเรียนก็กลับไปอาบน้ำให้สบายตัวและนอนพักที่ห้องสักหน่อยเถอะคนพูดอดห่วงไม่ได้ ขอบตาดำคล้ำของเดรโกใครเห็นก็รู้ว่าเจ้าตัวพักผ่อนไม่เพียงพอ

 

ถ้าฉันไปแล้วใครจะอยู่เป็นเพื่อนนาย

 

ไม่เห็นต้องมีคนอยู่เป็นเพื่อนเลยเดรโก ฉันอยู่คนเดียวได้ นายอย่าห่วงแต่ฉันจนลืมดูแลตัวเองสิ ถ้านายแย่ไปอีกคนจะทำยังไง ตอนนี้ฉันต้องพึ่งนายแล้วนะ


แฮร์รี่พยายามหว่านล้อมอีกรอบและเหมือนครั้งนี้จะสำเร็จ เพราะเขาเงยหน้าขึ้นไปเห็นเพื่อนรักทั้งสองกำลังส่งรอยยิ้มเดินเข้ามาหาพอดี

 

รอนกับเฮอร์ไมโอนี่มาแล้วนั่นไง เดี๋ยวให้พวกเขาอยู่เป็นเพื่อนฉันก็ได้ นายรีบกลับไปอาบน้ำเถอะนะแล้วค่อยมาหาฉันใหม่คราวนี้เดรโกยอมพยักหน้าตอบตกลงเมื่อหันไปตามที่อีกฝ่ายบอกก็เจอเข้ากับสองเพื่อนซี้ของคนรักเดินเข้ามาใกล้พอดี

 

ฉันจะรีบกลับมาแล้วกัน

 

เดรโกว่าจบก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะก้มตัวลงมาจูบกลุ่มผมนุ่มสีดำสนิททันทีก่อนจะย่อตัวลงไปหยุดอยู่ที่หน้าท้องของอีกฝ่าย และไม่รอช้าที่จะฝังรอยความรักของตัวเองเอาไว้ให้ไปถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายในท้องของเด็กชายผู้รอดชีวิตด้วยเช่นกัน

 

ดูแลคุณแม่ด้วยนะครับคนเก่งของพ่อ

 

เมื่อพูดจบแล้วก็ผละออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและส่งสายตาให้กับคนเข้ามาใหม่เป็นเชิงว่าฝากดูแลคนบนเตียงด้วย แล้วจึงยอมเดินออกจากห้องไป

 

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดได้อยู่ในสายตาของเด็กบ้านกริฟฟินดอร์ที่รีบตื่นเช้ามาเยี่ยมเพื่อนของตัวเองทั้งหมด และคนที่ตกใจมากที่สุดคงจะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจากรอน วีสลีย์ เจ้าตัวยืนอ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยิน

 

มะเมื่อกี้ฉันได้ยินไอ้เฟอเรทมันพูดว่า มะแม่กับพ่อใช่ไหม

 

รอนชี้นิ้วตามหลังคนเดินออกมาก่อนจะหันมาถามเพื่อนตัวเองโดยมีหญิงสาวยิ้มกว้างอย่างดีใจเมื่อได้รู้ความว่าเพื่อนตัวเองกำลังตั้งท้อง

 

เมื่อวานนี้ที่อยู่เฝ้าหน้าห้องพยาบาลไม่มีใครได้เข้าไปสักคนนอกจากพรีเฟ็คบ้านสลิธีริน และพออาจารย์จากวิชาปรุงยาเดินออกมาเฮอร์ไมโอนี่ก็เตรียมจะถามอาการของเพื่อนสนิทแต่รอนห้ามเอาไว้ก่อนเธอจึงยอมอยู่นิ่งเฉยอีกครั้ง

 

และไม่นานเท่าไหร่นักอาจารย์ใหญ่กับอาจารย์ประจำบ้านก็พากันเดินออกมาโดยที่ทั้งสองพยายามต้อนพวกเธอให้ออกไปที่อื่น พร้อมกับให้เหตุผลว่าเพื่อนของพวกเขายังไม่ฟื้น คาดว่าน่าจะตื่นในวันพรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมใหม่ พอได้ยินแบบนั้นรอนกับเธอจึงพากันเดินกลับหอนอนแทน

 

นั่งสิทั้งสองคน เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง

 

เสียงของคนที่นอนห้องพยาบาลมาทั้งคืนดังขึ้นเรียกสติหญิงสาวและชายหนุ่มหน้าเหวออีกคนได้ทันทีก่อนที่ทั้งสองจะรีบลากเก้ามานั่งใกล้กับเตียงคนไข้ในเวลาต่อมา

 

แฮร์รี่เองก็ตั้งท่านั่งดีๆ เช่นกันก่อนจะยืดตัวสูดลมหายใจเข้าปอดและขยับปากเอื้อนเอ่ยเรื่องราวที่เขาเองก็เพิ่งทราบเมื่อไม่นานออกมาให้กับเพื่อนทั้งสองได้รับฟังโดยไม่มีการปิดบังสักนิดเดียว

 

เฮอร์ไมโอนี่และรอนเป็นผู้ฟังที่ดี เขาทั้งสองคนไม่ปริปากเอ่ยขัดหรือพูดแทรกแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังนั่งเงียบนิ่งตั้งใจฟังอย่างดี ซึ่งแฮร์รี่ไม่แน่ใจว่าทั้งสองคนอึ้งจนพูดไม่ออกหรือกำลังตั้งใจฟังเขาเล่าอยู่กันแน่

 

เรื่องราวทั้งหมดที่ได้ยินคือสิ่งที่ฉันเพิ่งรับรู้เหมือนกันแฮร์รี่ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะใช้มองไปยังเพื่อนทั้งสองด้วยความประหม่าเล็กน้อย

 

ฉันดีใจด้วยนะแฮร์รี่ และฉันก็ดีใจมากๆ เลยที่ฉันกำลังจะมีหลานน้อย


เป็นเฮอร์ไมโอนี่ที่ลุกจากเก้าอี้ของตัวเองมานั่งลงบนเตียงเดียวกับเพื่อนสนิทและรีบจับมือแสดงความห่วงใยให้ทันที และเธอไม่ได้พูดปดในสิ่งที่เอื้อนเอ่ยออกมาสักนิด เพราะเธอดีใจมากกับเรื่องที่เพื่อนเล่า จะว่าไปตอนนี้ก็อยากเห็นหน้าหลานขึ้นมาเร็วๆ ไม่รู้ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย จะเหมือนใครกันนะระหว่างมัลฟอยกับแฮร์รี่

 

ขอบใจมากนะ

 

แฮร์รี่กอบกุมมือเล็กของหญิงสาวเอาไว้เช่นกันก่อนจะระบายยิ้มออกมาเมื่อได้รับรู้ว่าเพื่อนไม่ได้รังเกียจตัวเอง จะเหลือก็อีกคนเดียวที่ยังไม่ยอมปริปากพูดสักคำจนเขาเดาใจไม่ถูก

 

มานี่เร็วรอน นายกำลังทำให้หลานรู้สึกไม่ดีนะที่คุณลุงมัวแต่นั่งอึ้งอยู่แบบนั้น

 

หญิงสาวเพียงคนเดียวหันไปเรียกให้เพื่อนที่มาด้วยกันให้ลุกขึ้นมาหาเด็กชายผู้รอดชีวิตเหมือนกันกับเธอ และเมื่อถูกเรียกแบบนั้นรอนไม่รอช้ารีบลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นเพื่อนที่กำลังตั้งท้องมีสีหน้าไม่สู้ดี

 

ฉันดีใจด้วยนะแฮร์รี่ และขอโทษทีฉันแค่ตกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้รอนว่าก่อนจะทิ้งตัวนั่งเบียดกับเฮอร์ไมโอนี่จนเตียงคนไข้แน่นขนัดไปด้วยเพื่อนรักทั้งสามคน

 

นายจะรังเกียจฉันไหมรอนเสียงสั่นน้อยๆ ถามขึ้นเมื่อคิดว่าเพื่อนอาจไม่ยอมรับสภาพที่ตนเป็น

 

ไม่หรอกแฮร์รี่ ฉันจะรังเกียจนายทำไมทั้งที่ความจริงแล้วฉันออกจะดีใจด้วยซ้ำ แต่ก่อนหน้านี้คือฉันตกใจเลยไม่ได้รีบแสดงความรู้สึกออกมารอนรีบขยายความให้ฟังทันทีเพราะกลัวเพื่อนของเขาจะคิดมาก

 

นายพูดจริงใช่ไหมรอนคนถูกถามรีบพยักหน้ายืนยันก่อนจะส่งยิ้มตอบกลับให้ด้วย

 

จะว่าไปนายต้องทำตัวยังไงกันล่ะแฮร์รี่ คือคนท้องต้องเป็นแบบไหนเหรอ ละแล้วกินอะไรได้บ้าง ต้องระมัดระวังอะไรเป็นพิเศษไหมดูเหมือนตอนนี้คนที่ตื่นเต้นจะกลายเป็นรอนไปเสียแล้ว เขาพ่นคำถามที่สงสัยออกมาไม่หยุด

 

คงต้องรอคุยกับมาดามพอมฟรีย์อีกทีน่ะ

 

แฮร์รี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาควรทำตัวเช่นไร ได้แต่ต้องรอหาคำตอบจากอาจารย์ห้องพยาบาลแทน และอีกไม่นานเธอคงจะมาแจ้งรายละเอียดให้เขาฟัง

 

แล้วมัลฟอยเขามีอาการยังไงบ้างล่ะแฮร์รี่ที่รู้ว่านายท้องเฮอร์ไมโอนี่แทรกถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้

 

เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่บอกให้ฉันไม่ต้องกังวล เขาจะดูแลฉันและลูกเอง

 

แต่ไอ้หมอนั่นไม่สงสัยหน่อยเหรอว่าทำไมนายถึงท้องได้

 

คราวนี้รอนเป็นฝ่ายถามขึ้นบ้าง พวกเขาพอรู้กันอยู่แล้วที่เพื่อนเล่าให้ฟังว่าเจ้าตัวท้องได้จึงไม่ค่อยคิดแปลกใจเท่าไหร่ เพียงแค่ตกใจว่าทำไมถึงเร็วขนาดนี้เท่านั้น

 

ฉันถามเขาแล้ว เขาบอกว่าไม่สงสัย เพราะสำหรับฉันอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแฮร์รี่บอกเล่าตามที่ตนได้คำตอบมาแบบนั้นเลย

 

แต่มันพร้อมรับผิดชอบนายใช่ไหมรอนถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง

 

อือ เขาจะรับผิดชอบ

 

ดีแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่ามันเองถ้าไม่รับผิดชอบนายกำปั้นหนักทุบลงกับฝ่ามือของตัวเองคล้ายกับเตรียมจะหาเรื่องเต็มที่ และเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนสนิททั้งสองได้เป็นอย่างดี

 

นายจะฆ่าพ่อของหลานตัวเองไม่ได้นะรอนหญิงสาวพูดพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อยให้กับท่าทีเอาเรื่องของเพื่อนอีกคนที่ดูเหมือนจะเอาจริงมากพอดู

 

ช่างฉันเถอะน่า หลานคนเดียวฉันเลี้ยงได้ถ้าพ่อมันทำตัวไม่ดีรอนพูดออกมาอีกครั้งพร้อมกับคาดโทษคนที่เพิ่งเดินออกไปจากห้องพยาบาล

 

และไม่นานทั้งสามก็พับเรื่องราวที่เคยพูดคุยกันเอาไว้ก่อน และแทนที่ด้วยเรื่องสัพเพเหระไปแทน คล้ายกับว่าไม่อยากให้คนที่กำลังตั้งท้องต้องกังวลเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น เพราะทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีเพียงแค่เพื่อนสนิทยอมรับในสิ่งที่ตนเป็น

 

และแฮร์รี่ไม่ได้รับรู้เลยว่าช่วงเวลาแห่งความสุข ณ ตอนนี้ของเขากำลังใกล้หมดไป ความรู้สึกสบายใจที่เพิ่งจะได้รับไม่นานกำลังจะถูกพรากออกไปจากเขาอีกครั้งแล้ว








สามเพื่อนรักนั่งพูดคุยกันด้วยรอยยิ้มไม่นานก็เป็นอันต้องเงียบเสียงลง เมื่อใครบางคนที่พวกเขาไม่เคยคิดจะพบเห็นในสถานที่แห่งนี้กำลังเดินเข้ามาด้วยท่าทางเคร่งขรึมก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงเตียงคนไข้ของแฮร์รี่พร้อมด้วยรังสีบางอย่างแผ่กระจายออกมาจนทำให้เด็กนักเรียนทั้งสามคนรู้สึกไม่ชอบใจกับบรรยากาศที่ได้พบเจอ

 

และคนที่ทำให้ห้องพยาบาลเงียบเสียงลงก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล เขาคือลูเซียส มัลฟอยแขกไม่รับเชิญในการเยี่ยมเยือนคนที่ตกจากไม้กวาดนั่นเอง ซึ่งทุกคนต่างก็มองจ้องไปยังบุคคลตรงหน้าด้วยความแปลกใจ

 

พร้อมกันนั้นชายมีอายุผมยาวสีผมเดียวกันกับพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินก็กำลังจับจ้องมองมาที่เด็กชายผู้รอดชีวิตด้วยแววตาไม่เป็นมิตรเช่นกัน จนเพื่อนที่นั่งอยู่ใกล้กับคนเจ็บรู้สึกไม่ชอบใจกับสายตานั้นทันที

 

สุดท้ายแล้วก็เดือดร้อนให้หญิงสาวเพียงคนเดียวต้องรีบจับแขนชายหนุ่มผมแดงเอาไว้ด้วยความร้อนรน เมื่อรอนกำลังตั้งท่าจะลุกขึ้นยืนไปประจันหน้ากับคนเข้ามาใหม่อย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด

 

ที่บ้านไม่เคยสอนเรื่องมารยาทหรือวีสลีย์ อ๋อฉันลืมไปอาเธอร์คงมัวแต่ทำงานกระจอกนั่นจนไม่มีเวลามาสั่งสอนลูกชายสินะ

 

น้ำเสียงดูแคลนพร้อมกับสายตารังเกียจส่งตรงมาให้กับชายหนุ่มใบหน้าตกกระ จนคนโดนว่าถึงกับนั่งไม่ติดเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงเล็กแคบด้วยความรวด เร็วทันที เพื่อที่จะได้ปะทะกับคนพาดพิงถึงครอบครัวและพ่อของเขา แต่แล้วเขาก็ถูกดึงมือเอาไว้อีกครั้งเพื่อที่จะไม่ให้ทำเรื่องวุ่นวายออกไปได้

 

ใจเย็นๆ รอน

 

แฮร์รี่ห้ามไว้ได้ทันก่อนที่เพื่อนจะทำอะไรบุ่มบ่ามไปมากกว่าที่เป็นอยู่ และมันไม่ใช่เรื่องดีนักที่เด็กอย่างพวกเขาจะต่อกรกับคนอายุมากกว่าหลายสิบปีนี้ได้

 

คุณคงมาผิดห้อง เดรโกเขากลับไปที่หอนอนสลิธีรินเมื่อสักพักแล้วเด็กชายผู้รอดชีวิตลุกขึ้นมายืนข้างกันกับเพื่อนสนิทก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง

 

และนั่นก็เรียกสายตาจากพ่อของชายหนุ่มที่เขากำลังคบหาดูใจกันอยู่ให้มองจ้องตรงกลับมาที่ตัวเองได้ทันที พร้อมกันนั้นแววตาแสนเย่อหยิ่งก็ปรากฏอยู่ในนัยน์ตาคมเข้มสีเดียวกันกับลูกชาย

 

ประมุขของตระกูลสายเลือดบริสุทธิ์ที่เก่าแก่กวาดสายตาไล่มองเด็กหนุ่มตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะขยับตัวถอยห่างออกมาเล็กน้อยคล้ายกับรังเกียจคนที่อยู่ในชุดคนไข้เสียเต็มประดา

 

ฉันไม่ได้มาหาเดรโก ที่ฉันมาวันนี้เพราะต้องการพูดกับแก

 

เสียงทุ้มหนาพูดก่อนจะเบนสายตาไปที่รอนและเฮอร์ไมโอนี่คล้ายกับจะสื่อว่าเรื่องที่อยากจะพูด เขาต้องการคุยกันตามลำพังกับบุคคลที่โด่งดังในโลกเวทมนตร์เท่านั้น

 

ฉันไม่ไป! ถ้าจะคุยกับแฮร์รี่ฉันจะต้องอยู่ด้วยรอนพูดออกมาทันทีเมื่อเข้าใจความหมายที่คนอายุมากกว่าสื่อสารออกมา

 

ไม่ต้องห่วงนะแฮร์รี่ ฉันกับเฮอร์ไมโอนี่จะอยู่เป็นเพื่อนนายเอง

 

และเท่านั้นไม่พอรอนยังหันมาพูดกับเพื่อนสนิทอีกครั้งด้วยเพื่อยืนยันว่าเขาอยู่ตรงนี้ไม่ห่างออกไปไหนแน่นอน แต่คนที่รับความห่วงใยกลับส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะระบายยิ้มส่งออกมาให้เป็นการขอบคุณพร้อมกับสื่อความหมายว่าไม่เป็นไรแทน

 

ไม่เป็นไรรอน พวกนายออกไปกันก่อนเถอะไม่ต้องห่วงฉัน

 

แต่ว่า…”

 

คนไม่ยอมไปทำท่าจะเถียงอีกรอบ แต่เจอเข้ากับสายตาแน่วแน่ที่มองจ้องตรงมา สุดท้ายแล้วเขาจึงยอมถอยตัวออกมาอย่างจำใจ และไม่นานเขาก็โดนหญิงสาวฉุดมือให้เดินออกไปจากห้องแทน

 

หลังจากที่อยู่กันเพียงลำพังภายในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาตามที่อีกฝ่ายต้องการแล้ว แฮร์รี่จึงทรุดตัวนั่งลงกับเตียงที่เขาลุกขึ้นมาอีกครั้งทันที เพราะจู่ๆ ก็รู้สึกเวียนหัวยังไงชอบกล พร้อมกับคนอายุมากก็ขยับถอยยืนห่างออกไปมากกว่าเดิมแต่ไม่ได้นั่งลงตาม

 

คุณต้องการจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ ผมไม่มีเวลามาก

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตเป็นฝ่ายเปิดปากพูดก่อนโดยไม่สนใจสักนิดว่าบรรยากาศรอบตัวเริ่มรู้สึกได้ถึงความรังเกียจที่จะใช้อากาศหายใจเดียวกันมากเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

และนายใหญ่ของตระกูลสายเลือดบริสุทธิ์ที่แสนเก่าแก่ก็ไม่รอช้าเปิดประเด็นในการมาของเขาทันที ลูเซียสจับจ้องมองตรงไปยังเด็กอายุน้อยเท่ากับลูกชายของเขาด้วยแววตารังเกียจ

 

เดรโกไม่ควรมีชีวิตจมปลักอยู่กับโอเมก้าแบบแก เขาควรจะได้แต่งงานกับอัลฟ่าสายเลือดเดียวกันเพื่ออนาคตที่จะได้เป็นประมุขคนใหม่ของตระกูลประโยคยาวของผู้ที่เข้ามาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัวทำเอาคนฟังจุกเล็กน้อย

 

แฮร์รี่เพิ่งจะรับข้อมูลอย่างความจริงก็วันนี้เอง สรุปแล้วพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเป็นอย่างที่เขาคิดสินะ แล้วทำไมอีกฝ่ายถึงไม่เคยพูดให้ฟังเลย ปกปิดความจริงมาตั้งนานทำไมกัน หรือว่าไม่ไว้ใจที่จะให้เขาล่วงรู้ความลับของเจ้าตัวเรื่องนี้ทำให้คนที่กำลังตั้งท้องรู้สึกน้อยใจขึ้นมาเล็กน้อย

 

คุณต้องการให้ผมทำยังไงล่ะแฮร์รี่ถามขึ้นพร้อมกับมองจ้องกลับไปที่คนตรงหน้าไม่เกรงกลัว

 

ฉันต้องการให้แกเอาเด็กในท้องออกและอีกฝ่ายตอบกลับมาทันควันด้วยน้ำเสียงจริงจังมากที่สุดอย่างไม่ต้องมีพิธีรีตอง

 

ผมไม่แน่ใจว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร

 

แฮร์รี่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ถามออกไปด้วยแววตาใสซื่อ ทั้งที่ความจริงเขาพอจะเดาได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วว่าผู้ให้กำเนิดของเด็กบ้านสลิธีรินคนนั้นมาที่นี่ทำไม แต่ที่เขาอดสงสัยไม่ได้ก็คือเรื่องที่คนตรงหน้ารู้เรื่องราวของเขาได้เร็วขนาดนี้

 

อย่าให้ฉันต้องพูดแทงใจดำแกมากไปกว่านี้พอตเตอร์ชายมีอายุกำไม้เท้าในมือแน่นก่อนจะพูดออกมาเมื่อเห็นลักษณะสีหน้าของเด็กอายุรุ่นราวคราวลูกกำลังทำเป็นไม่ทุกข์ร้อน

 

ถ้าอย่างนั้นผมอยากจะถามอะไรสักข้อคนนั่งบนเตียงสูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะลุกขึ้นยืนประจันกันซึ่งๆ หน้าอีกครั้ง

 

คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าเด็กในท้องของผมคือลูกของลูกชายคุณแฮร์รี่พูดจบก็ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังเข้ามาที่โสตประสาทการรับรู้ทันที

 

แกคิดว่าฉันจะไม่มีสายคอยจับตาลูกชายฉันบ้างเลยหรือคนได้ฟังทำเพียงแค่แสยะยิ้มเมื่อได้รับคำตอบ

 

ถ้าเดรโกรู้ว่าคุณทำแบบนี้เขาคงเสียใจแย่แฮร์รี่อดคิดถึงจิตใจของคนที่เขากำลังคบด้วยไม่ได้

 

ถ้าเจ้าตัวรู้ว่าบุพการีคอยแอบตามดูพฤติกรรมและเรื่องราวส่วนตัวตลอด เวลาที่เข้าเรียนมาหลายปี ฝ่ายนั้นคงจะเสียใจน่าดู แต่ที่มากกว่านั้นคงจะได้อาละวาดเสียจนบ้านแตกแน่นอนถ้าได้รับรู้ แฮร์รี่คิดว่าอย่างนั้น

 

นั่นไม่ใช่ประเด็น ฉันต้องการให้แกเอาเด็กออกและหายตัวไปจากลูกชายของฉันตลอดชีวิต!แต่คนที่ไม่สนใจความรู้สึกของใครพูดแทรกเสียงดังใส่หน้าแฮร์รี่อีกครั้งทันที

 

คนโดนตะคอกไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย เขากลับยืนนิ่งสงบราวกับว่าเรื่องที่กำลังประสบในขณะนี้ไม่ได้หนักหนามากมายจนทำให้เขาต้องตกใจหรือหวาดผวา เพราะแฮร์รี่คิดว่าตัวเองมีวิธีรับมือที่ดีมากพอสมควร แต่ผลลัพธ์จะเป็นยังไงก็คงต้องอีกเรื่อง

 

คุณมีอะไรมาตอบแทนให้ผมออกไปจากชีวิตของเดรโกล่ะมุมปากตกยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะมองที่คนพูดด้วยสายตาสมเพช

 

หึ แกต้องการเท่าไหร่

 

ประมุขของตระกูลใหญ่ยอมจ่ายเงินทุกเกลเลียนเพื่อแลกกับอิสระของลูกชายตัวเอง และเขาไม่สนว่าต้องใช้เงินมากแค่ไหน ขอเพียงแค่เดรโกหลุดพ้นเขาก็พอใจแล้ว

 

แต่แตกต่างจากคนที่ได้ยินคำตอบ ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังยืนจ้องหน้าคนพูดตอบกลับมานิ่ง แฮร์รี่ไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีความคิดและจิตใจโหดร้ายมากถึงขนาดนี้ เพราะถ้าพูดตามความจริงแล้วเด็กในท้องของเขายังไงก็คือหลานของเจ้าตัวเอง

 

ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วแฮร์รี่พยายามพูดอ้อมค้อมไปเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทำให้ต้องเผชิญหน้ากัน แต่ดูเหมือนว่าคนที่กำลังจะได้ฐานะใหม่ไม่ได้สนใจชีวิตความเป็นมาของหลานในไส้ตัวเองเลยสักนิด และต้องเป็นคนที่ไม่มีจิตใจแบบไหนกันถึงได้พูดออกมาเต็มปากเต็มคำเช่นนั้นว่าให้เอาเด็กออกได้ นั่นคือมนุษย์คนหนึ่งเลยนะ!

 

ถ้าลูกผมเกิดมา ผมจะบอกเขาให้ว่าปู่แท้ๆ ของตัวเองไม่ต้องการเขาขนาดไหนประโยคนั้นไม่ได้ทำให้คนฟังสะอึกเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับทำให้ลูเซียสตาโตถลึงมองคนพูดอย่างโมโห

 

ฉันจะไม่มีวันนับญาติกับแกหรือเด็กในท้องนั่นเด็ดขาด!เสียงหนาประกาศกร้าวพร้อมกับกระแทกไม้เท้าในมือลงกับพื้นเพื่อระบายโทสะดังสนั่นไปทั่วห้องพยาบาล

 

ผมเองก็เหมือนกัน คงจะไม่ให้ลูกได้พบคนใจร้ายแบบคุณแน่นอน

 

ส่วนคนตั้งครรภ์ก็ตอกกลับด้วยท่าทางเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์อะไรออก มาสักนิด มีแต่แววตาเท่านั้นที่แข็งกระด้างจ้องกลับไปด้วยความไม่นับถือ

 

ฉันไม่มีทางยอมรับโอเมก้าที่ต่ำต้อยแบบแกเข้ามาอยู่ในตระกูลของฉันแน่นอน สรุปแล้วแกต้องการเท่าไหร่คนที่เบื่อพูดพร่ำทำเพลงแล้วถามขึ้นมาอีกรอบพร้อมกันนั้นก็ได้กล่าวบางอย่างที่กระทบถึงจิตใจคนฟังด้วยไม่น้อย

 

อาเพราะเขาไม่ใช่อัลฟ่าอย่างนั้นเหรออีกฝ่ายถึงได้ดูถูกกันเช่นนี้ แต่ถ้าจะพูดให้ถูกจริงๆ แล้วมัลฟอยคนพ่อมักจะชอบดูถูกทุกคนอยู่แล้วไม่ใช่หรอกหรือ...

 

แฮร์รี่เองก็อยากจะสวนกลับไปเหมือนกันว่าเขาต้องการที่จะเป็นแบบนี้เหรอ ถ้าเลือกเกิดได้เขาก็ไม่ต้องการที่จะมีลักษณะพิเศษแบบนี้ไหม ซึ่งมันก็ไม่ใช่ความพิเศษสักเท่าไหร่เลยในความคิดของเขา แต่สุดท้ายแล้วก็ทำได้เพียงแค่ระงับอารมณ์ของตัวเองและตั้งสติให้มั่นเพื่อหาคำพูดที่เฉือนใจหรือทำให้คนฟังรู้สึกโกรธเมื่อได้ยินขึ้นมาแทน

 

คุณยังชอบดูถูกคนอื่นไม่เปลี่ยนเลยนะคุณมัลฟอย มันเป็นนิสัยที่แก้ไม่หายแล้วอย่างนั้นหรือครับช่างน่าเสียดายที่ความคิดของคุณยังล้าหลังอยู่แบบนี้คนพูดทำหน้าเสียใจเล็กน้อยกับประโยคที่สื่อสารออกมา

 

อย่าอ้อมค้อมพอตเตอร์ ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับเด็กอย่างแกมากนักหรอกนะลูเซียสขึ้นเสียงอีกครั้งพร้อมกับถามถึงเรื่องราวที่เคยคุยกันก่อนหน้า

 

แกต้องการเท่าไหร่ถึงจะยอมออกไปจากชีวิตของเดรโก

 

แฮร์รี่ก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้กับคนที่เพิ่งพูดจบไปพร้อมกันนั้นเจ้าตัวก็ได้หยุดลงอยู่ตรงหน้าชายมีอายุในชุดคลุมยาวสีดำสนิทด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองจับจ้องไปที่แววตาโทสะตรงหน้า

 

คุณเก็บเงินของคุณไว้เถอะ ผมไม่ต้องการน้ำเสียงจริงจังพูดดังออกมา

 

แกอย่ามาเล่นตัว รีบบอกจำนวนเงินมาสักทีประมุขของตระกูลใหญ่กลับไม่ได้คิดเช่นนั้น เขาคิดว่าเด็กหนุ่มตรงหน้ากำลังยื้อเวลาเพื่อโก่งจำนวนเงินเสียมากกว่า

 

ถึงแม้ว่าตระกูลพอตเตอร์จะไม่ได้ยิ่งใหญ่แบบมัลฟอย แต่คุณคงไม่ลืมใช่ไหมว่านามสกุลของผมเองก็เคยร่ำรวยและเป็นที่นับหน้าถือตามาก่อน จนเมื่อพ่อผมเสียชีวิตลง ทรัพย์สมบัติทั้งหลายก็ได้ตกลงมาถึงทายาทสืบสกุลเพียงคนเดียวของเขา…” แฮร์รี่กำลังร่ายยาวในสิ่งที่ตนไม่เคยโอ้อวดออกมาให้กับคนที่ยืนประจันหน้าฟัง

 

เพราะอย่างนั้นมันก็มากพอที่ผมรวมถึงลูกจะใช้ในชีวิตนี้ไม่หมด ต่อให้ตายแล้วเกิดใหม่อีกสิบครั้งก็ยังไม่แน่ใจเลยด้วยซ้ำว่าจะใช้หมดหรือไม่แล้วอย่างนั้นผมจะเอาเศษเงินที่คุณให้มาทำไมกันละครับมิสเตอร์มัลฟอย

 

ประโยคที่บอกเล่าออกมานั้นไม่ได้มีความเกรงใจคนฟังเลยแม้แต่น้อย เพราะความจริงแล้วมันก็คือเรื่องจริง เพียงแต่แฮร์รี่ไม่เคยบอกให้ใครทราบเท่านั้น เขาไม่จำเป็นต้องโอ้อวดหรือป่าวประกาศบอกใคร

 

และเขาเองก็เพิ่งรับรู้เมื่อตอนก่อนเข้าเรียนครั้งแรกนี่เอง ตอนที่แฮกริดพาไปเปิดห้องตู้นิรภัยของพ่อกับแม่นั่นแหละ ถึงได้รู้ว่าตนเองก็พอมีฐานะบ้างเหมือนกัน ไม่ใช่สิต้องพูดว่ามีอันจะกินมากเลยทีเดียว

 

โอหัง!!! ตระกูลของแกหรือจะมาสู้กับสายเลือดบริสุทธิ์ของฉันได้ไม้เท้ากระแทกลงพื้นด้วยความรุนแรงพร้อมกับเสียงเจ้าของดังลั่นด้วยการบันดาลโทสะ แต่เด็กหนุ่มที่กำลังจ้องมองหาได้กลัวไม่

 

อ๋อ! คุณคงลืมไปอีกเรื่องพอตเตอร์เองก็เป็นครอบครัวที่เก่าแก่พอๆ กับมัลฟอย ถึงแม้ว่าผมจะมีแม่ที่ไม่ได้เกิดจากพ่อมดแม่มด แต่ผมก็มีสายเลือด

 

ของพอตเตอร์ไหลเวียนอยู่ในตัว เพราะฉะนั้นผมจะถือว่าตัวเองก็เป็นลูกหลานของสายเลือดบริสุทธิ์เช่นกัน

 

แฮร์รี่ไม่ได้โม้ ประวัติของตระกูลเขาก็เก่าแก่พอกันกับอีกฝ่าย เพียงแต่ว่ามีเรื่องราวที่ถูกบิดเบือนไปสักเล็กน้อย นามสกุลของเขาถึงไม่ได้ถูกกล่าวขานมากนักในช่วงเวลาที่ผ่านมา เพิ่งจะมีการพูดถึงก็ตอนที่เด็กชายผู้รอดชีวิตอย่างเขาเกิดนี่เอง

 

แกช่างกล้าที่จะคิดยกระดับตัวเองให้สูงส่งขึ้นมา แต่ยังไงซะแกก็เป็นได้แค่โอเมก้าที่แสนต่ำต้อยเท่านั้นแหละ!อาคำนี้อีกแล้ว ทั้งๆ ที่เขาพูดไปตั้งขนาดนั้น ทำไมถึงไม่รับฟังและคิดไตร่ตรองได้บ้างนะ

 

นั่นน่ะสิ เพราะผมเป็นโอเมก้าที่แสนต่ำต้อยคุณถึงได้ดูถูกแบบนี้ แต่จะว่าไปลูกชายของคุณดันมาตกล่องปล่องชิ้นกับผมซะอย่างนั้นแล้วจะทำอย่างไรดีล่ะครับคุณมัลฟอย งานนี้คุณต้องเหนื่อยหน่อยนะ เพราะผมจะไม่ยอมเอาลูกของผมกับเดรโกออกแน่นอน!!!

 

แฮร์รี่พูดจบก็เดินผ่านหน้าบุคคลรุ่นราวเดียวกับพ่อไปทันที ไม่มีความจำเป็นที่ต้องพูดคุยกับคนที่ไม่รับฟังและเอาแต่คิดต่อคนอื่นในด้านลบอีกแล้ว ขืนให้คุยด้วยมากๆ คนที่จะเป็นบ้าคงไม่พ้นเขาเอง

 

อ๋อ! คุณไม่ต้องเป็นห่วงไป ผมจะยอมทำตามที่คุณร้องขอสักข้อแล้วกัน…”

 

แฮร์รี่หยุดชะงักก่อนจะหันกลับมาพูดอีกครั้งกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นปู่ของลูกตัวเอง โดยที่อีกฝ่ายก็หันกลับมาจ้องหน้าเขาด้วยเช่นกัน

 

ผมจะยอมหายตัวไปจากเดรโกเพื่อให้เขาได้มีชีวิตที่ดีกว่าตามที่คุณต้องการ และหวังว่ามันจะได้ผลอย่างที่คุณคิดนะ มิสเตอร์มัลฟอย...แฮร์รี่ไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่การตัดสินใจของเขาเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วและมีเวลาคิดไตร่ตรองได้เพียงไม่นาน

 

เหตุผลที่นับมาหักล้างกันได้ก็คือ เขาเองก็ต้องการให้อีกฝ่ายได้ทำตามหน้าที่ความรับผิดชอบของตนอย่างแท้จริง และมันก็ถูกอย่างที่พ่อของอีกคนพูด เดรโกไม่ควรมาจมปลักอยู่กับคนแบบเขา คนที่ไม่มีอะไรให้เลยนอกเสียจากยังเพิ่มภาระให้อีก

 

และเดรโกควรได้มีชีวิตที่ดีกว่านี้ ถ้าเขาได้แต่งงานกับอัลฟ่าสายเลือดเดียวกัน ที่สามารถเป็นหน้าเป็นตาให้กับวงศ์ตระกูลได้ และนั่นคงเหมาะมากกว่าเด็กชายรอดชีวิตอย่างเขาแน่นอน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 639 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9091 เอนมะ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 13:14
    คือต้องทำใจสองวันเพื่อจะอ่านต่ออะ ไม่ชอบมาม่า5555
    #9,091
    0
  2. #9034 mmcolor (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 21:14

    แอบยิ้มมุมปากตอนแฮร์รี่พูดปะทะมัลฟอยคนพ่อมาก แต่ภายในใจยัยน้องเจ็บน่าดูเลย ฮือดราม่าหนักใจอีกแล้ว
    #9,034
    0
  3. #8963 Yuigime (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:29

    ตายไปพร้อมกับวิกเกอร์และโชแชงซะะะะะะะะะะ(มองศพทั้ง3อย่างโหดเ-้ยม)

    #8,963
    0
  4. #8924 markbam3105 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:09
    แฮร์รี่นี่ชอบที่นายฟาดมาทั้งตอนมากนะ แต่ไม้ดอเคเลยที่จะห่นไปจากเดรก คิดถึงใจเดรกอีกนิดได้มั้ย เค้าดีใจมากเลยนะที่มีนายกับลูกอะ เค้าแค่ตกส้วมอะ รอถามถามความเห็นหน่อยไม่ได้หรอ
    #8,924
    0
  5. #8893 MrKayTH (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:33

    ไม่นะเฮีย!!!เฮียซ้อมตายในห้องน้ำรึไงครับ55

    #8,893
    0
  6. #8879 231127 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 05:02
    โผล่มาไม่เป็นเวลาเล๊ยตามัลฟอยยย เดรกก็อีกคน จมน้ำแล้วรึยัง? เมียเเกจะหายไปแล้วนะโว้ยย!!!ㅠㅠ
    #8,879
    0
  7. #8878 231127 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 05:02
    โผล่มาไม่เป็นเวลาเล๊ยตามัลฟอยยย เดรกก็อีกคน จมน้ำแล้วรึยัง? เมียเเกจะหายไปแล้วนะโว้ยย!!!ㅠㅠ
    #8,878
    0
  8. #8805 KunTranquille (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:46
    เอิ่มม แฮร์รี่ไม่น่าจะเป็นคนคิดเองเออเองแบบนี้เลยนะ ถ้าเดรรู้คงได้อาระวาดบ้านแตกเป็นแน่
    #8,805
    0
  9. #8752 The Killer Princess (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 06:26
    เบื่อที่สุดแล้ว ทำอะไรไม่ถามความต้องการของเจ้าตัวเนี่ย
    #8,752
    0
  10. #8746 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 18:16
    ลูเซียส มัลฟอยโผล่มาทีไร มีเรื่องตัลหลอดดดด
    #8,746
    0
  11. #8647 Morden Jr (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:41
    เดรโก จมน้ำตายในห้องน้ำ?
    #8,647
    0
  12. #8510 blackanty (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:08
    หนูลูก ไปอาบน้ำถึงหนายยยยยยยย
    เมียจะหายแล้วววววว
    #8,510
    0
  13. #8413 Jerry Fern (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 01:08

    เดรกหนูอาบน้ำนานไปและลูกกกก นอนต่อรึยังงายยยยย เมียจะหนีเพราะพ่อแกแล้วอีเดรกกกกก ออกมาาาาาา

    #8,413
    0
  14. #8373 BK11629 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 23:18
    สงสารเดรกอ่ะเอาจริงๆ ชุดความคิดพ่อแม่เป็นเจ้าชีวิตลูกควรหายไปได้ละ ลูกก็มีสิทธิเลือกทางเดินที่ตัวเองต้องการ ในฐานะมนุษย์คนนึงที่ต้องอยู่กับทางเลือกนั้นไป พ่อแม่ไม่ใช่คนที่จะมาอยู่กับโช หรือ แฮร์รี่ เดรกต่างหาก เพราะฉะนั้นเดรกมีสิทธิเต็มที่ที่จะเลือกชีวิตตัวเอง พ่อแม่ทำได้เพียงเสนอ แนะนำ แต่กระบวนพิจารณาและตัดสินใจ เป็นของเจ้าตัว
    #8,373
    0
  15. #8194 markbam3105 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 17:34
    อาบน้ำนานไปไหม เดรก!!!
    #8,194
    0
  16. #8102 mistears (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:08
    หนูรี่อย่าทิ้งเดรกไปเลยนะ เดรกรักหนูมากๆเลยอ่ะฮือ
    #8,102
    0
  17. #7867 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:03
    T___________T
    #7,867
    0
  18. #7857 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 20:59

    ลูเซียนอย่ามาพูดแบบนั้นกับแฮร์รี่นะ!!!!!!

    #7,857
    0
  19. #7727 panutimp (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:16
    เริ่มสนุกขึ้นแล้วสิ มันต้องอย่างนี้ๆๆๆแซ่บสุด ลูเซียสก็ยังคงเป็นลูเซียสสส แต่ก็สงสารหนูรี่ต้องสตรองขนาดไหนถึงขั้นจะออกมาจากชีวิตของเดรกได้ ฮือออออ มาม่าร้อยซองง
    #7,727
    0
  20. #7698 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 15:31
    เหอๆ เตรียมตัวบ้านแตกได้เลย...มัลฟอยคนพ่อ.....
    #7,698
    0
  21. #7644 imanowhwan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 22:33
    คุงปู่จัยล้ายยย ;-;
    #7,644
    0
  22. #7331 Y bunsai (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:44
    มาม่าอีแล้วงานนี้

    เตรียมทิชชู่ไว้พร้อม T^T
    #7,331
    0
  23. #7028 Ogiri (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:48
    ผิดจากที่คิดที่ไหน มัลฟอยคนพ่อจริง ๆ (ทำไมเราสนุกกับมาม่า ถถถ)
    #7,028
    0
  24. #6994 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:17
    โอยยย สงสารแฮร์รี่ และเดรโกก็คงจะเสียใจไม่แพ้กันกับการตัดสินใจจากไปของแฮร์รี่TTTT

    อิปู่ใจร้าย!!!! ฮือออออ
    #6,994
    0
  25. #6547 099987606543 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:55
    เกิดเป็นนุรี่ต้องสตรองเข้าไว้เพื่อลูกนะรี่นะ เดรโกมาเอาพ่อเเกไปเขาจะให้รี่เอาลูกแก่ออก
    #6,547
    0