[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 40 : Chapter 32 :: Break Out In A Cold Sweat

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 770 ครั้ง
    2 ก.ค. 63





สำหรับบ่ายวันนี้จะมีการแข่งขันควิดดิชของกลุ่มเอในครั้งที่สอง กริฟฟินดอร์ปะทะกับเดิร์มสแตรงก์ และถ้าวันนี้ทีมของแฮร์รี่ พอตเตอร์แพ้ในรอบนี้เช่นเดียวกับสลิธีริน ทีมจากต่างโรงเรียนจะเป็นฝ่ายชนะ และได้เป็นตัวแทนแข่งขันกับผู้ชนะจากกลุ่มบีทันที

 

กัปตันทีมบ้านกริฟฟินดอร์และลูกทีมกำลังเตรียมตัวอยู่ภายในห้องสำหรับรับรองนักกีฬา แฮร์รี่กำลังสั่งงานลูกทีมของตัวเอง และบอกถึงแผนการที่จะเอาชนะเกมนี้ให้ได้ เพราะเจ้าตัวจะไม่ยอมให้โรงเรียนเสียหน้าอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน

 

เมื่อพูดคุยกับสมาชิกในทีมเสร็จแล้วแฮร์รี่จึงแยกตัวออกมาหาคนที่กำลังนั่งรอเขาอีกฝั่งภายในห้องแต่งตัวนักกีฬาทันที ชายหนุ่มที่ตามติดกำลังทำหน้าไม่พอใจมองจ้องตรงมาที่เขาพอดีเช่นเดียวกัน

 

ไม่แข่งไม่ได้เหรอแฮร์รี่ได้แต่ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อฟังอีกคนพูดในเรื่องที่เขาสองคนเถียงกันมาตั้งแต่หลายวันก่อน

 

เดรโกไม่อยากให้เขาลงแข่งขันในเกมนี้ เพราะเจ้าตัวกลัวว่าวิกเตอร์จะเล่นไม่แฟร์เหมือนที่เล่นกับสลิธีริน อีกฝ่ายเป็นห่วงว่าเขาจะได้รับอันตราย แต่เขาก็พร่ำบอกกรอกหูตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าไม่เป็นไร

 

แฮร์รี่สามารถดูแลตัวเองได้ หรือถ้ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นมาจริงๆ ก็ยังมีอีกฝ่ายคอยช่วยเหลือ เขาจึงไม่คิดกังวลใจอะไรมากนัก แต่ต่างกับพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินอย่างสิ้นเชิง เพราะเมื่อคืนอีกฝ่ายพาเขาทำภารกิจรักยาวนานมาจนเกือบสว่าง คล้ายต้องการให้เขาหมดแรงและไม่สามารถมาแข่งควิดดิชได้

 

แต่ยังไงซะเขาก็ลุกขึ้นมาได้อยู่ดี แม้ว่าจะไม่ค่อยมีแรงมากเท่าเหมือนยามปกติที่ได้นอนเต็มที่ก็ตาม สำหรับการแข่งขันในวันนี้แฮร์รี่จะไม่มีทางยอมพลาดมันอย่างเด็ดขาดแน่นอน ไม่ว่าจะป่วยหรือได้รับเจ็บแค่ไหนก็ต้องมาให้ได้!

 

เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมนายถึงยังไม่ยอมเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดสักทีคนที่อยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวสีแดงประจำบ้านพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายเล็กน้อย

 

ฉันเข้าใจ แต่ฉันอดห่วงไม่ได้อยู่ดี นายจำไม่ได้หรือไงว่าครัมมันเล่นสกปรกกับฉันขนาดไหน และถ้าเกิดมันอยากแก้แค้นเรื่องวันนั้นขึ้นมาแล้วแกล้งนายบ้างจะทำยังไงแฮร์รี่ทรุดตัวนั่งลงข้างกันกับคนพูดก่อนจะยื่นแขนให้อีกคนมัดเชือกกับอุปกรณ์ป้องกันบนท่อนแขนของตัวเองให้

 

ฉันรู้ว่านายห่วง แต่นายต้องเชื่อใจฉันบ้างสิ นี่ใคร! ฉันแฮร์รี่ พอตเตอร์เชียวนะเด็กชายผู้รอดชีวิตพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงคล้ายกับจะให้คนเป็นห่วงคลายความกังวลลง

 

หึ ก็เพราะนายคือแฮร์รี่ พอตเตอร์ของฉันไง ถึงได้ห่วง” น้ำเสียงเรียบนิ่งที่คำว่าคนของตัวเองเต็มปากเต็มคำ จนทำให้เรียกเสียงโห่แซวจากพวกลูกทีมภายในห้องที่กำลังแอบฟังทั้งสองพูดคุยกันอยู่ได้ทันทีทันใด

 

นิสัยไม่ดีเจ้าพวกนี้ มาแอบฟังคนอื่นเขาคุยกันได้ยังไง!แฮร์รี่รีบหันไปแหวเพื่อนที่ร่วมอยู่ในห้องทันทีแก้เขินก่อนจะส่งมืออีกข้างให้คนช่วยเหลือมัดเชือกให้อีกครั้ง

 

นายก็อีกคน พูดออกมาได้ยังไงไม่อายคนอื่นเลยและเมื่อบ่นลูกทีมเสร็จ กัปตันก็หันมาบ่นคนข้างตัวบ้างโทษฐานพูดเรื่องส่วนตัวออกมาในที่สาธารณะ

 

นายต้องสัญญากับฉันก่อนว่าจะไม่ทำอะไรเกินตัว

 

แต่คนโดนดุไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย เดรโกละมือจากการผูกเชือกและเปลี่ยนเป็นดึงมือบางไปกำแน่นแทน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังออกมาและไม่รู้ว่าทำไมพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินถึงได้มีความรู้สึกแปลกๆ เกิดขึ้นในวันนี้ 

 

ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงเรื่องเลวร้ายที่กำลังจะเกิดกับคนข้างกาย และเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกเช่นนี้ ราวกับว่าเป็นลางบอกเหตุอะไรสักอย่าง และเมื่อได้ย้อนคิดไปถึงวันนี้ซีกเกอร์ทีมชาติไม่เล่นไปตามกติกา เดรโกยิ่งห่วงกัปตันทีมต่างบ้านมากเพิ่มขึ้นไปอีก

 

อือ ฉันสัญญา

 

แฮร์รี่ตกปากรับคำทันทีเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเดรโกถึงได้มีท่าทีกังวลใจขนาดนั้น นี่ถ้าอีกฝ่ายขังเขาไว้ในห้องได้คงทำไปแล้วล่ะมั้ง

 

การพูดคุยดำเนินต่อไปได้ไม่นาน เสียงประกาศจากด้านนอกก็ดังขึ้นเพื่อเรียกนักกีฬาลงสู่สนามทันที คนที่กำลังวนเวียนตรวจเช็กเสื้อผ้าของเด็กชายผู้รอดชีวิตเป็นอันต้องวางมือลงก่อนจะก้าวเดินเข้าไปประชิดตัวมากกว่าเดิม

 

ระวังตัวด้วยแฮร์รี่

 

เสียงทุ้มพูดก่อนจะฝังริมฝีปากไว้บนหน้าผากนวลหนึ่งที เพื่อให้กำลังใจและผละตัวเดินออกมาไปจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเปลี่ยนทางไปนั่งยังที่นั่งผู้ชมแทน และเมื่อออกไปแล้วก็เหมือนได้ทิ้งระเบิดลูกโตไว้ให้กับแฮร์รี่อีกครั้ง คนถูกขโมยจูบกำลังยืนนิ่งไม่ไหวติง

 

อยากมีคนมาให้กำลังใจบ้างจังเลยเนอะเฟร็ดเสียงเอ่ยแซวของคู่แฝดดังขึ้นทันทีที่เห็นภาพเหตุการณ์ของกัปตันทีมบ้านตัวเอง

 

ใช่! เราคงต้องหาแฟนสักคนแล้วล่ะจอร์จจี้ลูกคู่ตอบรับทันทีเช่นกันพร้อมกับเดินเข้าไปล้อเลียนหัวหน้าทีม จนแฮร์รี่ที่เพิ่งได้สติต้องรีบปัดไม้กวาดแกว่งไปมาไล่ฟาดแทบไม่ทัน

 

การแข่งขันจะเริ่มแล้วออกไปกันซะที!คนเขินอายพูดเสียงดังก่อนจะรีบเดินนำหน้าไป

 

หึย! บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาทำแบบนี้ต่อหน้าสาธารณะ ไม่เคยฟังเลยใช่ไหมเนี่ยเดรโก มัลฟอย!

 

กัปตันทีมจากกริฟฟินดอร์เดินถือไม้กวาดคู่ใจเข้าสู่สนามการแข่งขันพร้อมด้วยลูกทีมทั้งหมดเดินรั้งท้ายเรียงแถวเป็นระเบียบอยู่ทางด้านหลังออกไปไม่ไกลในชุดสีเดียวกัน รอนรีบเดินนำหน้ามายืนขนาบข้างเพื่อนสนิททันทีเมื่อกัปตันทีมคู่แข่งโผล่หน้าออกมาให้เห็น และไม่นานเขาก็พุ่งตัวมายืนขวางหน้าแฮร์รี่ด้วยความรวดเร็ว

 

ฉันไม่เป็นไรรอน

 

แฮร์รี่บอกคนที่กำลังยืนบังหน้าตัวเองก่อนจะแตะแขนเพื่อนให้หลีกทางออกไป และเขาค่อยๆ ก้าวเดินต่อเพื่อไปประจันหน้ากับทีมคู่แข่งเอง

 

แฮร์รี่ยื่นมือออกไปเพื่อจะให้หัวหน้าของทีมฝั่งตรงข้ามจับทันทีอย่างไม่รอเสียงประกาศจากกรรมการ เขาต้องการบอกกับตัวเองและคนตรงหน้าว่าการแข่งขันในวันนี้คือเกมในเวลาปัจจุบัน

 

จะไม่มีการเอาเรื่องราวที่เคยบาดหมางในอดีตมาแก้แค้นในเกมนี้ด้วย และเหมือนอีกฝ่ายจะเข้าใจจุดประสงค์ของเขาดี วิกเตอร์ยื่นมือมาจับก่อนจะเขย่าเบาๆ และเสียงเชียร์ของคนในสนามก็ดังกระหึ่มขึ้น

 

ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะไม่เล่นนอกกติกากับนายคนพูดขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาให้ได้ยินเพียงแค่สองคนเท่านั้น

 

ถ้านายจะเล่นวิธีสกปรกฉันก็ไม่ว่าอะไร แล้วแต่นายถนัดเถอะกัปตันทีมกริฟฟินดอร์พูดก่อนจะผละออกมา และกวาดสายตามองหาพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินไปรอบที่นั่งผู้ชม

 

และในที่สุดเขาก็เจออีกฝ่ายกำลังนั่งกอดอกส่งสายตาไม่พอใจมาให้เขาอยู่ อาจจะเป็นเพราะว่าไม่ชอบใจที่เขาจับมือกับวิกเตอร์เมื่อสักครู่นี้ แต่แฮร์รี่ทำเป็นไม่สนใจกับสายตานั้นและเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มให้แทนคล้ายกับขอกำลังใจ อีกคนจึงยอมลดท่าทีลงก่อนจะยิ้มมุมปากส่งกลับมาให้แทน

 

ไม่นานนักเสียงนกหวีดก็ดังขึ้น ทุกคนจึงรีบคร่อมไม้กวาดก่อนจะถีบพื้นส่งตัวเองลอยขึ้นสู่อากาศพร้อมกับประจำตำแหน่งด้วยความรวดเร็ว และเสียงประกาศเริ่มการแข่งขันจึงดังอีกครั้งในเวลาถัดมา พร้อมกับผู้ชมเริ่มส่งเสียงเชียร์ดังไปทั่วทั้งอัฒจันทร์

 

กัปตันทีมกริฟฟินดอร์ลอยอยู่ใกล้กับพวกลูกทีมของตัวเองก่อนจะตวัดไม้กวาดลอยเหนือขึ้นไปอีกนิด เพื่อมองหาชิ้นส่วนสำคัญที่จะทำให้เขาชนะการแข่งขันนี้ได้อย่างรวดเร็ว แต่มองหาเท่าไหร่ก็ไม่พบ ไม่รู้ว่าเจ้าลูกสีทองมีปีกบินไปหลบซ่อนอยู่ตรงไหนเหมือนกัน

 

เดิร์มสแตรงก์สิบแต้ม!!!

 

เสียงประกาศของคนพากย์การแข่งขันในครั้งนี้ดังขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที ทีมคู่แข่งของกริฟฟินดอร์ทำคะแนนนำได้ไปก่อนในเวลาอันรวดเร็ว แฮร์รี่จึงตะโกนกระตุ้นลูกทีมเสียงดังเพื่อไม่ให้เสียขวัญที่โดนนำ

 

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป โดยที่เสียงประกาศดังออกมามีแต่จากฝั่งจากโรงเรียนอื่นทั้งนั้น ไม่มีการประกาศชื่อโรงเรียนเวทมนตร์ในประเทศอังกฤษเลยสักครั้งเดียวในช่วงเวลาที่ผ่านมา จนผู้ให้ความสนับสนุนฮอกวอตส์เริ่มใจไม่ดีแต่ก็ยังคงส่งเสียงเชียร์อยู่เรื่อยๆ

 

เดิร์มสแตรงก์เก้าสิบแต้ม!!!

 

และเหมือนจะถึงคราววิกฤตของทีมจากโรงเรียนฮอกวอตส์เสียแล้ว เมื่อกริฟฟินดอร์ถูกนำทิ้งห่างออกไปมากขึ้น และยังไม่มีคะแนนเป็นของตัวเองเลยสักแต้มเดียว แฮร์รี่จึงไม่อาจทนอยู่เฉยได้อีกต่อไป เขารีบขยับไม้กวาดบินขึ้นสูงไปอีกครั้งเพื่อที่จะได้มองรอบด้านได้ชัดมากขึ้น

 

และในที่สุดลูกสีทองเล็กมีปีกก็ปรากฏสู่สายตาของเขา มันกำลังบินฉวัดเฉวียนห่างออกไปไม่ไกล คนที่พบเห็นก่อนจึงไม่รอช้าพุ่งตัวเข้าไปหาทันที หมายจะคว้ามันมาไว้ในมือเพื่อจบเกมการแข่งขันเสียที

 

แฮร์รี่เร่งความเร็วจนสุดที่ไม้กวาดของเขาสามารถทำได้ พร้อมกับโถมตัวไปข้างหน้าเพื่อเอื้อมถึงลูกสนิชให้ได้ทันท่วงที แต่แล้วกัปตันทีมกริฟฟินดอร์ก็เกิดอาการแปลกๆ ขึ้นกับตัวเอง

 

จู่ๆ ดวงตาสีเขียวมรกตก็พร่ามัวพร้อมกับภาพตรงหน้าที่เคยสว่างไสวเริ่มมืดบอดจนเกือบเป็นสีดำสนิท แฮร์รี่แทบมองไม่เห็นอะไรเลยในตอนนี้ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่อาจพยุงตัวให้นั่งอยู่บนไม่กวาดได้อีกต่อไป

 

คนที่เอาแต่จดจ้องมองตรงไปยังซีกเกอร์ในชุดคลุมสีแดงถึงกับต้องเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันทีกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่เห็น ร่างของเด็กชายผู้รอดชีวิตกำลังทิ้งตัวหล่นจากไม้กวาดดำดิ่งสู่พื้นดินในเวลาอันรวดเร็ว

 

แฮร์รี่!!!

 

เสียงของคนที่เขาคุ้นเคยดีดังเข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ แต่เจ้าของชื่อไม่อาจลืมตามองดูรอบด้านได้เลยว่าตอนนี้ทุกคนกำลังมีสีหน้าตกใจมากแค่ไหน

 

ใจของเดรโกหล่นลงไปที่ตาตุ่มจนแทบจะกระเด็นออกจากร่างกาย เมื่อภาพเบื้องหน้าไม่อาจทำให้เขาทนดูได้อีกต่อไป ภายในความคิดของเขาร้อนรุ่มก่อนตัดสินใจตะโกนเรียกสัตว์เลี้ยงของตัวเองเสียงดังก้องพร้อมกับตัวเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในสนามการประลองด้วยความรวดเร็ว

 

เดม่อน!!!เดรโกเรียกมังกรตัวใหญ่เสียงดังลั่นคล้ายกับจะให้มันปรากฏตัวทันทีที่ถูกใช้งาน

 

แต่แล้วสัตว์ที่ถูกเรียกตัวก็เหมือนจะมาไม่ทัน เมื่อร่างของเด็กชายผู้รอดชีวิตใกล้ถึงพื้นเต็มที พร้อมกับเสียงฮือฮาของผู้ชมที่กำลังดังลั่นสนามเพื่อลุ้นว่าสภาพของคนตกจากที่สูงโดยไม่มีอะไรรองรับจะเป็นเช่นไร

 

ทว่าเหตุการณ์หลังจากนั้นทำให้เดรโกก็ต้องถอนหายใจออกมา คนของเขาได้รับความช่วยเหลือได้ทันท่วงทีก่อนที่ร่างของกัปตันทีมกริฟฟินดอร์จะร่วงลงสู่พื้นดิน แต่ที่น่าตกใจมากไปกว่านั้นก็คือคนที่ให้ความอนุเคราะห์

 

แม้กระทั่งมังกรตัวใหญ่ก็ไม่อาจบินมาถึงได้ทัน คนที่ช่วยซีกเกอร์กริฟฟินดอร์เอาไว้คือ วิกเตอร์ ครัม!

 







พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเดินไปเดินมาอยู่หน้าประตูห้องพยาบาลด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เพราะตั้งแต่พาคนตกไม้กวาดมาส่งถึงมือหมอประจำโรงเรียน เขาก็ถูกกันตัวให้รอข้างนอกพร้อมกับมาดามพอมฟรีย์ปิดประตูใส่หน้าด้วยความรีบร้อนทันที

 

นายหยุดเดินก่อนได้ไหมเฟอเรท มันน่าเวียนหัวโว้ย!รอนโวยวายออกมาเมื่อเห็นคนสนิทของเพื่อนเดินเป็นหนูติดจั่นไม่ยอมนั่งรอเฉยๆ สักที จนเจ้าตัวเริ่มเวียนหัวขึ้นมาแล้ว

 

นายจะให้ฉันนั่งรอได้ยังวีสลีย์! คนที่กำลังนอนอยู่ในนั้นคือเมียฉัน!

 

เดรโกตะโกนใส่หน้าเพื่อนสนิทของคนได้รับบาดเจ็บเสียงดังทันที อีกฝ่ายมีหน้ามาพูดได้ยังไงว่าให้เขาหยุดเดิน เดรโกไม่พังประตูเข้าไปดูอาการของคนด้านในนั้นก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 

เออ! นั่นเมียนายแต่แฮร์รี่ก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน นายคิดว่าฉันจะไม่ห่วงหรือไงวะ!

 

รอนขึ้นเสียงกลับไปบ้างเช่นเดียวกัน อย่างไม่มีใครยอมใคร สุดท้ายแล้วก็ต้องเดือดร้อนหญิงสาวเพียงคนเดียวที่ดูจะมีสติมากที่สุด ต้องรีบตะโกนแข่งออกมาบ้างเพื่อห้ามทั้งคู่เอาไว้

 

หยุด!! นายสองคนจะทะเลาะกันทำไม เราทั้งหมดก็เป็นห่วงแฮร์รี่กันทั้งนั้น ไม่มีใครห่วงมากกว่าใครหรอก ถ้าทำได้ฉันก็อยากจะไปยืนอยู่ข้างในเหมือนกัน แต่ตอนนี้เราต้องสงบสติอารมณ์และรอฟังข่าวจากหมอไม่ดีกว่าหรือไง ทะเลาะกันไปก็เท่านั้นถ้าแฮร์รี่รู้เข้าจะเสียใจเอานะ

 

และเหมือนคำพูดของหญิงเฮอร์ไมโอนี่จะเรียกสติชายหนุ่มจากต่างบ้านทั้งสองได้เป็นอย่างดีได้ เดรโกหยุดเดินและยืนพิงตัวกับพื้นผนังปูนเย็นเฉียบแทน ซึ่งมันช่างแตกต่างกับภายในใจของเขาที่ร้อนรุ่มซะเหลือเกิน

 

ไม่นานนักคนที่กำลังควบคุมอารมณ์ของตนเองก็ต้องปรายตาหันไปมองคนมาเดินเข้ามาใหม่เล็กน้อย บุคคลนั้นคือผู้ที่ได้ให้ความช่วยเหลือไม่ให้คนที่อยู่ในห้องพยาบาลได้รับบาดเจ็บ เขาจึงไม่ได้พูดหรือออกปากไล่อะไรออกไปสัก เพราะเห็นแกความดีที่อีกฝ่ายทำในวันนี้

 

หลังจากที่อีกฝ่ายช่วยเด็กชายผู้รอดชีวิตของเขาให้ไม่ต้องตกกระทบถึงพื้นได้สำเร็จ เดรโกก็ปรี่เข้าไปคว้าตัวของคนตกลงมาจากที่สูงอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวทันที พร้อมกับรีบวิ่งตรงดิ่งมาห้องพยาบาล

 

เขาทราบดีว่าคนในอ้อมกอดไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากนัก เพราะร่างยังไม่กระแทกพื้นดิน แต่มันก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี จึงไม่รอช้ารีบพามาห้องพยาบาลด้วยความรวดเร็ว และตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยไปมากพอสมควร

 

แต่ยังไม่มีเห็นวี่แววพวกศาสตราจารย์ที่พากันเข้าไปหลังจากที่ทราบข่าวจะออกมาแจ้งข่าวให้เขาทราบสักที และนั่นยิ่งทำให้เดรโกรู้สึกหงุดหงิด เขาเป็นห่วงว่าคนสลบไปจะเป็นอย่างไรบ้าง ตอนนี้ฟื้นหรือยังนะ

 

ไม่นานนักความกังวลของเขาก็ต้องลดน้อยลง เมื่อบ้านประตูกว้างถูกเปิดออกพร้อมกับปรากฏให้เห็นอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินกำลังยืนอยู่ตรงหน้าอยู่ด้วยท่าทางเคร่งเครียด แต่เดรโกไม่ได้สนใจนัก เพราะเขาต้องการทราบอาการของคนที่อยู่ในห้องพยาบาลมากกว่า

 

แฮร์รี่เป็นยังไงบ้างครับน้ำเสียงร้อนรนถามขึ้นพร้อมกับพยายามชะโงกหน้ามองข้ามหลังของคนยืนขวางทางเข้าไปด้านในห้อง

 

เธอเข้ามาข้างในก่อนเดรโก อาจารย์ใหญ่มีเรื่องจะพูดด้วยคนพูดหลีกทางให้ลูกทูนหัวของตัวเองเดินเข้าไปก่อนจะปิดประตูลงอีกครั้งได้แต่ปล่อยให้พวกที่เหลือยืนรอเก้อสับสน

 

และทันทีที่เดรโกเดินเข้าไปก็สัมผัสได้กับกลิ่นยาคละคลุ้งก่อนจะพบกับศาสตราจารย์เพียงไม่กี่คนกำลังยืนล้อมรอบเตียงของคนเจ็บเอาไว้ เจ้าตัวไม่รอช้าทันทีพุ่งตรงเข้าไปหาด้วยความรวดเร็วพร้อมกับนั่งลงข้างกันทันทีก่อนจะคว้ามือคนนอนหลับนิ่งกอบกุมเอาไว้แนบแก้ม

 

เขาเป็นยังไงบ้างครับเสียงของเด็กหนุ่มถามด้วยความกังวลก่อนจะใช้มืออีกข้างที่ว่างปัดผมที่บังหน้านวลขาวออก

 

แฮร์รี่สบายดี เพียงแต่ตอนนี้เขาต้องการพักผ่อนสักหน่อยเลยยังไม่ฟื้นขึ้นมา

 

เสียงทุ้มใจดีตอบออกมาก่อนจะมองไปยังเด็กสองคนบนเตียงพยาบาล ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ชายชราอย่างเขาเดาไม่ผิดถึงเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้

 

ฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอสักหน่อยคุณมัลฟอยเดรโกละสายตาจากคนนอนหลับก่อนจะมองไปที่ศาสตราจารย์ทั้งสี่ทีละคนราวกับว่าทุกคนปิดบังอะไรบางอย่างจากเขาอยู่

 

เรื่องของแฮร์รี่ใช่ไหมครับอาจารย์ใหญ่พยักหน้ารับแปลว่าใช่

 

ถามได้เลยครับ ผมรอฟังอยู่คนพูดไม่อาจละสายตาออกไปจากคนนอนหลับพริ้มบนเตียงได้ก่อนจะพูดออกมาให้กับคนที่รอพูดอะไรบางอย่างกับตัวเองแทน

 

เธอกับแฮร์รี่เป็นอะไรกันและประโยคก็ถูกถามออกมาทันทีที่เด็กหนุ่มจากบ้านสลิธีรินอนุญาต พร้อมกับจับจ้องสายตามองมาอย่างคาดคั้นเล็กน้อย

 

เดรโกอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตอบออกมา ไม่ใช่เขาไม่ยอมรับแต่แค่ไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะยอมให้เขาเป็นแฟนได้แล้วหรือยังในตอนนี้ เพราะวันนั้นคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงพูดแค่ว่าลองคบหาดูใจกันเท่านั้น

 

ผม เราเป็นแฟนกันครับแต่สุดท้ายเขาก็พูดออกไป และพอได้คำตอบ อาจารย์ใหญ่ประจำโรงเรียนเวทมนตร์ชื่อดังก็ไม่รอช้าถามขึ้นอีกครั้งทันที

 

เธอได้มีอะไรกันหรือเปล่าในระหว่างที่ความสัมพันธ์ถูกเปลี่ยนไปเสียงทุ้มแก่ถามสวนกลับมาทันทีจนเดรโกต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาเรียบนิ่ง

 

ผมจำเป็นต้องบอกเรื่องส่วนตัวด้วยหรือครับน้ำเสียงไม่พอใจถูกส่งออกมาให้กับผู้อาวุโสของโรงเรียนเช่นเดียวกัน

 

เธอต้องพูดความจริงทั้งหมดเดรโก เพราะตอนนี้เหตุการณ์กำลังร้ายแรงมากรู้ไหม!เสียงของอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินแทรกดังขึ้นมาจนชายชราหนวดยาวเฟิ้มต้องรีบยกมือปรามเอาไว้

 

ใจเย็นก่อนเซเวอร์รัส ใช่คุณมัลฟอย เรื่องส่วนตัวของเธอตอนนี้มันกำลังจะไม่ส่วนตัวอีกต่อไปถ้าเธอไม่ยอมพูดความจริงดัมเบิลดอร์พูดขึ้นอีกครั้งด้วยท่าทีสงบราวกับว่าเรื่องที่พูดถึงไม่ได้ทำให้เขาหนักใจเลยสักนิด

 

เด็กนักเรียนจากสลิธีรินนิ่งเงียบไปสักพักพร้อมกับบรรยากาศกดดันภายในห้องพยาบาลค่อยๆ เริ่มเข้ามาประชิดตัวเมื่อทุกสายตาของอาจารย์ประจำโรงเรียนกำลังมองจ้องมาทางเขาคล้ายกับรอฟังคำตอบของเขาใจจะขาด

 

ครับ ผมมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาหึ ถ้าอยากจะรู้เขาก็จะบอกให้ การถามว่ามีหรือเปล่าคงจะเป็นคำถามที่ผิดไป ต้องถามว่าในหนึ่งวันเขาทำกี่ครั้งสิถึงจะถูก

 

จะเป็นไปได้ยังไงกัน เธอโกหกหรือเปล่ามัลฟอย!เสียงหญิงชราของอาจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์ดังแทรกขึ้น

 

มันจะเป็นไปได้ยังไงกันอัลบัส ป็อปปี้เธอตรวจแล้วบอกว่านานกว่านั้นไม่ใช่หรือป็อปปี้ พอมฟรีย์พยักหน้ารับเพื่อยืนยันกับสิ่งที่ตัวเองได้วินิจฉัยออกมา

 

ก่อนหน้านั้นเธอได้มีความสัมพันธ์กับแฮร์รี่มาก่อนหรือเปล่าคุณมัลฟอยและไม่ต้องให้ความสงสัยต้องอยู่นานดัมเบิลดอร์จึงถามขึ้นอีกครั้งในทันที

 

ครับวันงานเต้นรำและคำตอบที่เขาได้รับก็สามารถทำให้ความข้องใจของทุกคนในห้องพยาบาลคลายลงได้ในที่สุด

 

ทีนี้ทุกอย่างก็ลงตัวแล้วใช่ไหมป็อปปี้เดรโกมองชายชราผมสีขาวไปทั้งหัวหันไปพูดกับอาจารย์ประจำห้องพยาบาลอย่างไม่เข้าใจก่อนจะรีบถามขึ้นมาบ้าง

 

พวกคุณกำลังปิดบังอะไรผมอยู่

 

เด็กนักเรียนเพียงคนเดียวในห้องพยาบาลที่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรถามขึ้นด้วยสีหน้าฉุนเฉียว ทุกคนภายในห้องพูดคุยกันเหมือนกับมีบางสิ่งบอกเขาไม่ได้ ทั้งๆ ที่คนนอนสลบอยู่ตรงหน้านี้คือคนที่เขาเป็นห่วงมากที่สุด และเขาจะไม่มีทางยอมไม่รับรู้อะไรเด็ดขาด!

 

แต่ก่อนที่นักเรียนจากบ้านสลิธีรินจะได้พ่นคำถามมากมายภายในใจออกไป เขาก็ถูกขัดขึ้นจากเสียงทุ้มแก่เสียก่อน เดรโกจึงยอมปิดปากลง พร้อมกับอยู่ในท่าทางสงบและตั้งใจฟังอีกครั้งแทน

 

เอาล่ะ เธอควรได้รู้ความจริงเสียทีคุณมัลฟอยดัมเบิลดอร์พูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะหันไปมองหน้าพ่อทูนหัวของเด็กนักเรียนตรงหน้า


หรือเธอจะเป็นคนพูดเองเซเวอร์รัสอาจารย์ใหญ่หันไปถามอาจารย์สอนในโรงเรียนอีกคน

 

คุณพูดเถอะครับ

 

อาจารย์ประจำวิชาปรุงยาพูดก่อนจะเดินไปแตะหัวไหล่ชายหนุ่มผมบลอนด์เบาๆ และเดินออกจากห้องไปโดยปล่อยให้ลูกทูนหัวของตัวเองมองตามด้วยความสงสัยกับท่าทีไม่สบายใจในดวงตาคู่นั้น

 

และไม่นานเสียงทุ้มแก่ก็ดังขึ้นในประโยคที่เขาต้องการทราบ พร้อมกับดึงความสนใจของเดรโกกลับมาทันที และพอได้รับฟังชายหนุ่มนั่งนิ่งไม่ไหวติงเมื่อได้ยินคำบอกเล่าที่ทำเอาเกือบหัวใจหยุดเต้นไปเลย


แฮร์รี่กำลังตั้งท้องได้เกือบสองเดือนแล้วคุณมัลฟอย

 

ประโยคที่ไม่ยาวนักทำเอาคนนั่งข้างเตียงพยาบาลหูดับไปทันที เจ้าตัวไม่สามารถรับรู้หรือได้ยินข่าวสารต่อมาที่อาจารย์กำลังพูดกับเขาได้อีกแล้ว ในหัวมีเพียงประโยคก่อนหน้านี้เท่านั้น

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตกำลังตั้งท้อง!!!

 

แฮร์รี่กำลังตั้งท้อง และเด็กในท้องนั่นคือลูกของเขาไม่ผิดแน่นอน คำบอกเล่าเมื่อสักครู่ทำให้ชายหนุ่มต้องหลุดยิ้มกว้างในเวลาต่อมา พร้อมกับความคิดในหัวค่อยๆ ประมวลผลได้ตามลำดับ

 

เขากำลังจะมีลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง!

 

และตอนนี้เดรโกดีใจจนอยากจะปลุกให้คนนอนหลับฟื้นขึ้นมาคุยกันเร็วๆ เพราะเขาไม่อาจกักเก็บสิ่งที่ได้รับรู้เมื่อสักครู่เอาไว้คนเดียวได้อีกแล้ว อยากจะบอกเล่าให้กับคนบนเตียงห้องพยาบาลได้รับฟังมากที่สุด

 

นายต้องรีบตื่นขึ้นมานะแฮร์รี่ นายอย่าให้ฉันต้องดีใจอยู่คนเดียวสิที่รักรีบฟื้นสักทีเสียงทุ้มพูดด้วยน้ำเสียงสุขใจ พร้อมกับโน้มตัวลงไปประทับริมฝีปากที่หน้าผากขาวซีดไม่มีสีของคนนอนหลับด้วยความรวดเร็ว

 

ศาสตราจารย์ทั้งสามมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มก่อนที่ดัมเบิลดอร์จะชักชวนที่เหลือออกไป เพื่อให้เด็กนักเรียนทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัว ทั้งที่ความจริงแล้วลูกศิษย์ที่เขาเอ็นดูจะยังไม่ฟื้นก็ตาม

 

แต่ถ้าแฮร์รี่ตื่นขึ้นมาแล้วคนที่จะเป็นคนบอกข่าวสารเกี่ยวกับตัวเองให้ได้รับรู้คงจะไม่พ้นพ่อของลูกในท้อง และการที่ปล่อยให้คนสองคนอยู่ตามลำพังเพื่อพูดคุยปรึกษาหาทางออกจะเป็นการดีมากกว่าที่คนอื่นอยู่ด้วย

 

และไม่รู้ว่าคนที่กำลังตั้งท้องจะมีสภาพจิตใจเข้มแข็งพอที่จะรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ดีแค่ไหนเชียว คงจะต้องรอดูกันต่อไป แต่เขาภาวนาเหลือเกินว่าขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

 

อัลบัสคุณคิดว่าเด็กมัลฟอยนั่นจะรู้หรือเปล่าว่าพอตเตอร์เป็นโอเมก้าในขณะที่ออกห่างมาแล้วคนมีความสงสัยอัดแน่นอยู่ภายในใจก็ไม่รอช้าถามขึ้นกับอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนทันที

 

คุณคิดว่าคนของตระกูลมัลฟอยจะโง่จนดูไม่ออกว่าใครคือโอเมก้าอย่างนั้นหรือมิเนอร์ว่า เด็กคนนั้นรู้แน่นอนเชื่อผมสิ

 

ที่คุณพูดว่าพอตเตอร์คือคู่แห่งโชคชะตาของมัลฟอยก็คือเรื่องจริงสิอัลบัส

 

หญิงชราย้อนนึกกลับไปวันนั้นที่เด็กบ้านตัวเองได้รู้ตัวว่าเป็นโอเมก้า และอาจารย์ใหญ่ได้พูดอีกว่ามัลฟอยอาจจะเป็นคู่แห่งโชคชะตาของอีกฝ่ายก็คือเรื่องจริงอย่างนั้นใช่ไหม เธอคิดว่าเขาจะพูดเล่นเสียอีก

 

เลิกกังวลเรื่องนี้สักทีเถอะมิเนอร์ว่า ปัญหาใหญ่ที่กำลังใกล้เข้ามาถึงต่างหากที่คุณจะต้องเป็นห่วง

 

อาจารย์ใหญ่พูดจบก็เดินตรงกลับไปยังที่ทำงานของตัวเองทันทีพร้อมกับในใจได้แต่ครุ่นคิดถึงเด็กหนุ่มที่เขาเอ็นดูตั้งแต่วัยเยาว์ เพราะเจ้าตัวกำลังจะพบเจอปัญหาที่ใหญ่หลวงกว่าตอนรู้เรื่องว่าตัวเองท้องเสียอีก

 

ฉันหวังว่าเธอจะผ่านมันไปได้นะแฮร์รี่ และการเสียสละของเธอจะทำให้เขาคนนั้นยอมรับเธอได้ในที่สุดเอง...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 770 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9131 1880Blue (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:43
    จุก...มาก;-;คือเเบบปวดใจนุ้บนิ้บเเน่ๆ
    #9,131
    0
  2. #9105 Eillkam_J (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 00:21

    อุเเงไม่อยากให้มีดราม่าเลยเเงงน้องจะร้องไห้ตาม:(

    #9,105
    0
  3. #9032 mmcolor (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 20:48
    ฮือจะดราม่าหรอคะ แน่ๆเลย ต้องเตรียมรับมือกับมาม่าใช่มั้ยฮือออออ TT^TT
    #9,032
    0
  4. #8922 markbam3105 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    ครอบครัวมัลฟอย.....ใช่มั้ยนะ
    #8,922
    0
  5. #8921 markbam3105 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    ครอบครัวมัลฟอย.....ใช่มั้ยระ
    #8,921
    0
  6. #8804 KunTranquille (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 14:03
    น้องเสียสละอะไรเพื่อใคร ทำไม
    #8,804
    0
  7. #8740 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:25
    ทำไมรู้สึกเหมือนมีใครกำลังต้มมาม่าซองโตเลย ฮืออออ
    #8,740
    0
  8. #8627 GotchaYo (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:50

    รูดก้านมะยมแล้ว ต้องตีลูกให้เข็ดปล่อยเนื้อปล่อยตัว​จนท้อง????

    #8,627
    0
  9. #8370 BK11629 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:52
    มีปัญหากับลูเซียสแน่ๆเลย ฮืออออ ได้กลิ่นมาม่าลอยมาตามลม น้องท้องนานขนาดนั้นเลยเหรอลูก เอ็นดู
    #8,370
    0
  10. #8300 Normal-tis (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 01:40
    อย่าบอกนะว่าจะมีปัญหากับครอบครัว มัลฟอย งานใหญ่เข้าแน่ๆ ขอให้มันผ่านไปได้นะ
    #8,300
    0
  11. #8100 mistears (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 20:52
    เสียสละอะไรอ่ะ จะดราม่าหรอ
    #8,100
    0
  12. #8070 STR :3 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:05
    ใครต้มมาม่าแถวนี้...
    #8,070
    0
  13. #7865 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 22:52
    เสียสละอัลไลลลลล แงงงงง ;--;
    #7,865
    0
  14. #7824 โลลิค่อน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 08:27

    แฮร์รึ่ท้องแล้ววววว แต่ทำไมเหมือนได้กลิ่นมาม่ามาแต่ไกลละ

    #7,824
    0
  15. #7725 panutimp (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:11
    ได้กลิ่นม่ามารุนแรงมากค่ะ
    #7,725
    0
  16. #7721 BAMBAM (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:41

    พอตเตอร์ต้องเสียสละอะไร..ไม่ร้ายแรงใช่ไหม? ภาวนาให้เป็นแบบนั้น

    #7,721
    0
  17. #7696 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 15:19
    ได้กลิ่นมาม่ารสต้มยำรุนแรงมาก.....
    #7,696
    0
  18. #7642 imanowhwan (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:54
    มาม่ากำลังรอชั้นอยู่ ;-;
    #7,642
    0
  19. #7599 เชือกสีน้ำเงิน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 13:20
    เข้....ว่าแล้วยังไงก็ท้องอ่ะ ก็ยาคงยาคุมเล่นไม่ตงไม่เตรียมอะไรเล้ยยยยย จะรอดมั้ยเนี่ยยย
    #7,599
    0
  20. #7541 SPDDP Dayn (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 04:39
    เสียวเรื่องพ่อสัมมีย์เบาๆ
    #7,541
    0
  21. #7259 Morte (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:06
    ว่าแล้วน้องท้องจิมๆด้วยยยยยย
    #7,259
    0
  22. #6992 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:29
    กรี๊ดดดดด~ หนูรี่ท้องแล้วอ่า ดีใจด้วยนะ>
    ว่าแต่จะมีเรื่องน่ากลัวอะไรเกิดขึ้นนะ
    #6,992
    0
  23. #6089 เอนมะ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 12:43
    เหมือนจะมีมาม่าฝั่งครอบครัวสามี
    #6,089
    0
  24. #6047 RARAIN🌧 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:51
    คือก็เเฮปปี้ แต่ชุ้นเเฮปปี้ไม่สุด เหมือนมีมาม่ารออยู่ข้างหน้าเรา....
    #6,047
    0
  25. #5824 _mmmidnight_ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 23:02
    ท้องแล้วโว้ยยยยย ดราม่าต่อใช่ไหมไรท์ ไม่อ้าวววว จะเอาจะหวานๆมดขึ้น อยากเหม็นความรักกกกก
    #5,824
    0