[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 37 : Chapter 29 :: Everything's Coming Up Roses

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 853 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






วันนี้แฮร์รี่และชายหนุ่มที่เพิ่งลองคบหาดูใจกันจะเข้าไปในป่าต้องห้าม เพราะนัดพบกับสัตว์เลี้ยงของอีกฝ่ายที่นั่น และเดม่อนในตอนกลางคืนจะขยายร่างเป็นตัวใหญ่ เจ้าของจึงไม่อยากให้ใครพบเห็นทั้งๆ ที่คนทั้งโรงเรียนเห็นไปแล้วเมื่อวันประลองไตรภาคีครั้งที่สอง

 

นายหนักหรือเปล่าแฮร์รี่ถือตะเกียงไฟฉายไว้กับมือก่อนจะหันไปถามคนข้างกายที่กำลังยกแกะอยู่บนบ่าอีกครั้งเหมือนเมื่อวันนั้นไม่มีผิด

 

ไม่หนัก เดินดูทางด้วยเดี๋ยวได้สะดุดล้มกันพอดีอีกคนตอบกลับมาให้ก่อนจะดุออกมาเล็กน้อยเมื่อคนถามเอาแต่จ้องมองกลับมาที่เขาไม่ยอมมองทางข้างหน้า

 

ลองถามเดม่อนสิว่ารออยู่ตรงไหน ทำไมถึงไม่เห็นเจอสักทีแฮร์รี่หันมามองคนข้างกายอีกครั้งเมื่อเดินลึกเข้ามาในป่าสักพักแล้วยังไม่พบมังกรตัวใหญ่

 

ถามหรือยังเดรโกเด็กชายผู้รอดชีวิตเร่งเร้าอีกรอบจนเจ้าของสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่ต้องรีบส่งกระแสจิตผ่านเข้าไปในความคิดหาเจ้ามังกรแทบไม่ทัน

 

ข้างนี้ก็ถึงแล้วพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินพูดขึ้นในเวลาต่อมาที่เขาได้สถานที่นัดพบแน่ชัดเสียที

 

ทำไมนายถึงให้เดม่อนออกมาหากินข้างนอกตอนกลางคืนล่ะคนสงสัยถามขึ้นอีกครั้งระหว่างเดินเคียงข้างกัน

 

ฉันไม่อยากกักขังมัน ความจริงแล้วมันควรจะขยายตัวตามสภาพตลอดเวลาด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าฉันต้องเรียน และฮอกวอตส์เองก็ไม่มีพื้นที่ให้มันอยู่ด้วยคนได้รับคำตอบพยักหน้าตามคล้ายกับเข้าใจก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง

 

แล้วอย่างนี้เดม่อนจะไม่รำคาญเหรอเวลาที่ต้องตัวเล็กจิ๋วแบบนั้น

 

ลองถามมันดูไหมล่ะ

 

เมื่ออีกฝ่ายพูดจบแฮร์รี่ก็รับรู้ได้ถึงลมหายใจแรงเป่ากระแทกเต็มตัวทันทีก่อนจะรีบหันหลังกลับไปมอง และเจอเข้ากับดวงตากลมโตสีดำสนิทกำลังมองจ้องมาที่เขาอยู่ไม่ไกล เด็กชายผู้รอดชีวิตจึงรีบขยับตัวถอยห่างออกมาด้วยความตกใจ

 

ดะเดม่อน

 

แฮร์รี่แทบจะเป็นลมล้มพับลงไปเมื่อสักครู่นี้ ใครใช้ให้มังกรตัวนั้นมาอยู่ใกล้กับเขาขนาดนั้น ถึงแม้ว่าจะคุ้นเคยกันดีและถูกช่วยเหลือมาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่ค่อยชินสักทีเวลามันตัวใหญ่แบบนี้


ข้าชอบกลิ่นของเจ้าหนูแฮร์รี่

 

เสียงดังเข้ามาในโสตประสาทของเดรโกทันทีที่เขาวางอาหารชิ้นโตลงกับพื้นตรงหน้าสัตว์เลี้ยง

 

หึ เขาเป็นของฉันแล้ว

 

คล้ายกับพูดอวดอยู่กลายๆ ก่อนจะขยับถอยห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อให้มังกรตัวใหญ่ได้จัดการกับอาหารของตัวเอง

 

มันต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว เพราะไม่อย่างนั้นข้าจะคิดว่าเจ้าไม่มีน้ำยาเจ้าหนู

 

เสียงยังคงดังแทรกเข้ามาให้เดรโกได้ยินก่อนจะกัดฟันกรอดเมื่อสัตว์มีปีกตัวยักษ์กล่าวหาว่าเขาไม่มีน้ำยา

 

ขอบใจมากนะเดม่อนสำหรับวันนั้นที่ช่วยเหลือฉันไว้น่ะแต่แล้วเสียงขัดขึ้นก็ดังออกมา เดรโกจึงหันไปสนใจอีกฝ่ายแทนที่จะต่อล้อต่อเถียงกับสัตว์เลี้ยงของตัวเอง

 

ฮังการีหางหนามเงยหน้าขึ้นมองคนพูดก่อนที่ตัวจะเริ่มตัวหดลงเหลือเล็กกว่าฝ่ามือ และบินตรงเข้ามาหาคนที่ยืนอยู่ข้างเจ้านายทันทีพร้อมกับแฮร์รี่ยิ้มกว้างแบมือรอรับอยู่ด้วยเหมือนกัน

 

น่ารักจังเลยน้า ~” เสียงเล็กเอ่ยชมสัตว์มีปีกที่ไม่ได้กลัวเหมือนตอนเต็มตัวพูดขึ้นก่อนจะเจอคนข้างกายมองตรงมาด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์

 

เดรโกนายดูสิ เดม่อนตอนเป็นตัวเล็กน่ารักมากเลยใช่ไหมคนพูดเจื้อยแจ้วไม่ได้รู้เลยว่าภัยกำลังคุกคามตัวเองแล้วในตอนนี้

 

กล้ามากนะแฮร์รี่ที่ชมพวกตัวผู้ต่อหน้าฉันแบบนี้เจ้าของมองดูสัตว์เลี้ยงในมือที่กำลังเอาหัวถูไปกับนิ้วเรียวยาวก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

 

นายนี่นะเดรโก สัตว์เลี้ยงของตัวเองก็จะไม่เว้นเลยหรือไงอีกหนึ่งข้อที่ตั้งแต่ลองคบหาดูใจกันแล้วแฮร์รี่ได้ทราบก็คือพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเป็นคนขี้หึงและหวงมาก ราวกับเขาเป็นไข่ในหินอย่างนั้นแหละ

 

นายไม่ใช่ฉันที่ได้ยินความคิดของมันนี่!คนตัวสูงพูดด้วยท่าทางกระฟัด

 

กระเฟียดก่อนจะเดินไปเตะอาหารชิ้นใหญ่ที่ตัวเองแบกมาหนึ่งที

 

มือเจ้าหนูแฮร์รี่นุ่มจังเลย

 

แถมยังหอมมากไม่แพ้กลิ่นตัวอีกด้วย

 

ถ้าเป็นแก้มจะหอมเท่านี้หรือเปล่า

 

และประโยคสุดท้ายที่เดรโกได้ยินเข้ารีบเดินพุ่งตรงไปหาคนที่มาด้วยกันทันทีก่อนจะคว้าเอาสัตว์ตัวเล็กในมือของเด็กชายผู้รอดชีวิตมาไว้กับตัวเองและขว้างทิ้งออกไปราวกับเป็นลูกบอล

 

เดรโก!!แฮร์รี่ร้องเสียงหลงเมื่อเห็นอีกคนขว้างมังกรตัวเล็กออกไปอย่างไม่ไยดี

 

มันเป็นมังกรนะแฮร์รี่ นายจะไปเอ็นดูมันขนาดนั้นทำไม” 

 

เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจและไม่นานสิ่งมีชีวิตที่ถูกโยนก็กลับขยายตัวใหญ่อีกครั้ง และหันกลับไปจัดการกับอาหารของตัวเองต่อก่อนจะส่งกระแสจิตหัวเราะดังส่งตรงมาให้เดรโก คล้ายกับสนุกและชอบใจที่แกล้งเจ้านายได้

 

นายนี่มันงี่เง่าจริงๆ เลยเดรโก แม้แต่กับสัตว์ก็จะไม่เว้นหน่อยเหรอคนพูดถามออกมาอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะกอดอกมองจ้องไปที่อีกฝ่าย

 

ฉันไม่เว้นให้อะไรทั้งนั้น แม้แต่จะเป็นภูเขา ก้อนหิน ต้นไม้ ถ้านายยิ้มให้มันฉันหึงหมดนั่นแหละ

 

ประโยคที่พูดออกมาเรียกเอาหน้าขึ้นสีของคนหันได้เป็นอย่างดี ให้ตายเถอะ เขาควรจะโกรธอีกฝ่ายไม่ใช่เหรอที่ทำตัวไม่เข้าเรื่องแบบนี้

 

ตามใจนายเถอะคุณชาย วันหลังอย่าโยนเดม่อนแบบนี้อีกนะเข้าใจไหมแฮร์รี่ไม่ได้ห่วงสัตว์ที่ถูกโยนออกไป แต่เขากลัวว่าสักวันหนึ่งมันโมโหขึ้นมาและกินเจ้านายเข้าไปจะทำยังไงล่ะ

 

ยิ่งนายห้าม ฉันจะยิ่งทำนั่นไง ดูเอาเถอะ พอกันทั้งเจ้านายและสัตว์เลี้ยง

 

แฮร์รี่เลยทำเป็นไม่สนใจคนพูดก่อนจะเดินตรงเข้าไปหามังกรตัวที่คืนร่างเดิมแทน เพื่อมองดูมันกินเนื้อเลิศรสชั้นดีก่อนจะกล่าวลา และขอบคุณอีกครั้ง เมื่อเสร็จเรียบร้อยเขาจึงเดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่ยืนนิ่งใบหน้าไม่สบอารมณ์อยู่ในตอนนี้ทันที

 

กลับกันเถอะ นายต้องไปตรวจโรงเรียนต่อไม่ใช่เหรอคนพูดคว้ามือของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินมาจับไว้ก่อนจะดึงเบาๆ เพื่อให้อีกคนเริ่มออกเดินตามมา

 

เจ้าของมังกรไม่มีแม้แต่คำกล่าวลาให้กับสัตว์เลี้ยงของตัวเอง แต่เขาก้าวเดินช้าๆ ตามคนที่ดึงรั้งมือไป และค่อยๆ เปลี่ยนเป็นฝ่ายสอดประสานนิ้วมือเข้ากับนิ้วเรียวยาวแทน และล็อกจับแน่นไม่ให้อีกคนหลุดไปไหนได้

 

แฮร์รี่ยิ้มออกมาในความมืดก่อนจะอิงหัวแอบซบกับไหล่กว้างคล้ายกับออดอ้อนเล็กน้อย หลังจากนั้นจึงเร่งฝีเท้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มผมบลอนด์คล้ายกับขวางอีกฝ่ายให้หยุดเดิน

 

มืออีกข้างที่ว่างจากการเกาะกุมวางแหมะอยู่บนท้ายทอยคนตัวสูงกว่าทันที ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปกดศีรษะของอีกฝ่ายให้โน้มลงมาหาตัวเองเล็กน้อย และเขย่งปลายเท้าส่งริมฝีปากขึ้นไปจูบแนบทับกับคนอารมณ์ไม่ดีทันทีโดยปราศจากการรุกล้ำใดๆ

 

แฮร์รี่ผละตัวออกมาและกลับไปยืนอยู่ข้างกันแบบเดิมก่อนจะพูดออกมาด้วยคำที่เขาเคยเรียกอีกฝ่ายไปก่อนหน้านี้ตอนที่งอแงเรื่องเขากอดวิกเตอร์ และตอนนี้อีกคนกำลังงอนเหมือนในตอนนั้นเลย

 

เด็กน้อยมัลฟอยเสียงหวานเอื้อนเอ่ยละมุนน่าฟัง และเย้าแหย่ลงไปด้วยเล็กน้อยในน้ำเสียงนั้นจนเรียกให้รอยยิ้มมุมปากหนากระตุกได้

 

ฉันยอมเป็นเด็กน้อยของนายคนเดียว

 

เดรโกพูดจบก็เป็นฝ่ายดึงอีกคนเข้ามาจูบแทนบ้าง โดยครั้งนี้เขาจัดการสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปด้วยจนคนถูกดึงรั้งมาไว้ในอ้อมแขนถึงกับตัวอ่อนยวบยาบ

 

จนเมื่อพอใจแล้วชายหนุ่มบ้านสลิธีรินก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาในทันตา เมื่อผละออกมาแล้วเขาก็ได้ประคองเอวคอดได้รูปแนบชิดติดกายเพื่อให้เดินกลับโรงเรียนไปด้วยกัน








หลังจากที่ไปให้อาหารเดม่อนกลับมา เจ้าของสัตว์เลี้ยงตัวโตที่แสนดุร้ายก็รีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อออกไปตรวจตราโรงเรียนตามหน้าที่ของพรีเฟ็คทันที โดยมีเด็กชายผู้รอดชีวิตติดสอยห้อยตามขนาบอยู่ข้างกายมาด้วยกัน

 

แฮร์รี่ขอตามออกมาด้วยเพราะไม่อยากอยู่ที่ห้องคนเดียวเนื่องจากว่ามันน่าเบื่อ จะให้ออกไปที่ห้องนั่งเล่นรวมก็ไม่รู้จักใครสักคน อยากจะกลับไปที่หอกริฟฟินดอร์อีกฝ่ายก็ไม่ยอมให้ไปเพราะกลัวว่าเขาจะเพลินจนไม่กลับมานอนด้วย สุดท้ายแล้วจึงต้องมาด้วยแบบนี้

 

เมื่อไหร่จะเสร็จ” เสียงบ่นดังออกมา แฮร์รี่เพิ่งจะตระหนักได้ก็วันนี้เองว่าการเป็นพรีเฟ็คนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเดินตรวจเกือบทั้งปราสาทนี่เหนื่อยไม่ใช่เล่นเลยนะ

 

บอกแล้วว่าให้รออยู่ที่ห้องจะตามออกมาทำไมเดรโกหันไปพูดกับคนข้างกายก่อนจะดึงตัวเอวบางเข้ามาโอบกอดเมื่อตลอดทางเดินเงียบมีแต่พวกเขาอยู่ตามลำพัง

 

มันเบื่อนี่ นายปล่อยให้ฉันอยู่ห้องคนเดียวปากบางยื่นออกมาจนคนกอดอยู่ต้องรัดวงแขนแน่นมากขึ้นกว่าเดิมด้วยความมันเขี้ยว

 

ถ้าอย่างนั้นเรามาหาอะไรทำแก้เบื่อกันดีไหมคนพูดกระซิบที่ข้างหูก่อนจะดึงตัวคนในอ้อมกอดเลี้ยวเข้าไปในช่องแคบมืด หลังจากนั้นจึงดันตัวแทรกเข้าไปบ้างทันที

 

จะบ้าหรือไง นี่มันในโรงเรียนนะเด็กชายผู้รอดชีวิตร้องเสียงดังก่อนจะมองไปรอบด้านว่ามีใครเดินผ่านมาได้ยินในสิ่งที่คนตรงหน้านี้พูดหรือเปล่า

 

ไม่เห็นเป็นไร ตอนนี้มีแค่เราสองคนเอง ทุกคนเขาเข้าหอนอนกันหมดแล้วแววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดกลับมาให้จนคนในวงแขนแกร่งรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงชอบกล

 

และอีกอย่างตรงนี้มันก็มืดพอสมควรด้วย

 

ขยับออกไปเลย มันอึดอัดมือขาวของคนที่กำลังมีหน้าตาเหลอหลาดันอกแกร่งเอาไว้ไม่ให้ประชิดตัวไปมากกว่านี้ก่อนจะพูดออกมา

 

ที่มันแคบขนาดนี้ จะให้ขยับไปไหนได้อีกจมูกโด่งโน้มลงมาใกล้ก่อนจะเฉียดผ่านแก้มของขาวนวลไปเล็กน้อย

 

ขอจูบตรงนี้ได้ไหมคนถามหยุดริมฝีปากห่างออกมาจากปากกระจับเล็กบางตรงหน้าที่กั้นเพียงลมหายใจพูดถามขึ้น

 

ถ้าขนาดนี้แล้วยังจะต้องขออีกหรือไงเล่าจู่ๆ ก็โดนขออนุญาตทำให้คนที่ตั้งตัวไม่ถูกถึงกับต้องบ่นออกมา จะจูบก็จูบไปสิ ยังต้องมาขอให้คนอื่นเขาเขินเล่นอีกหรือไงกันนะ

 

และภายใต้ความมืดมีเพียงแสงจากทางเดินที่ส่องผ่านเข้ามาถึงเท่านั้น มันก็ทำให้แฮร์รี่เห็นเสี้ยวหน้าและรอยยิ้มพึงพอใจของคนเพิ่งลองคบหาดูใจของเขาได้เป็นอย่างดี อีกฝ่ายแค่ต้องการจะแกล้งเขาเท่านั้นแหละ ไม่อย่างนั้นคงจะไม่ถามออกมาหรอก ปกติเคยขอซะที่ไหนกัน

 

หึ กลัวคนแถวนี้จะโวยวายเสียงทุ้มหัวเราะในลำคอก่อนจะพูดออกมา

 

โวยวายก็เท่านั้น นายฉวยโอกาสจากฉันได้ทุกทีริมฝีปากบางพูดจบก่อนจะค่อยๆ ปิดเปลือกตาของตัวเองลงเพื่อเตรียมรอรับสัมผัสจากอีกฝ่าย

 

จุ้บ! ~

 

แต่แล้วคนหลับตาก็ต้องรอเก้อ เมื่อพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินไม่ได้ประทับปากลงมาบนริมฝีปากของตนเอง แต่เขาคนนั้นกลับกดจูบหนักๆ ลงบนหน้าผากขาวของเขาแทนจนเกิดเสียงดัง แฮร์รี่จึงรีบลืมตาขึ้นมองในทันที

 

หึ

 

เสียงหัวเราะในลำคอเล็กน้อยเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินอีกครั้งก่อนที่คนทำให้เกิดเสียงเมื่อสักครู่จะค่อยๆ ขยับตัวออกจากซอกแคบมืดไปตามลำพังจนกระทั่งยืนอยู่ด้านนอกได้สำเร็จ ถึงได้ส่งมือเข้าไปรอรับคนยืนนิ่งค้างอยู่ด้านในให้ออกมาด้วยเช่นกัน

 

คิดว่าฉันจะทำตรงนี้จริงๆ หรือไงพอตเตอร์คนแกล้งเรียกนามสกุลของแฮร์รี่ยานคางคล้ายกับล้อเลียน

 

นายมัน! หึย!นิ้วมือเรียวชี้หน้าคาดโทษก่อนจะเดินฟัดเฟียดหนีออกมา

 

ทำตรงนี้ไม่ได้หรอกเดี๋ยวจะเจ็บตัวเอา ไว้รอกลับไปที่ห้องแล้วจะจัดให้หนักๆ เลยโอเคไหม

 

เดรโกวิ่งไปติดๆ จนประชิดตัวของคนอารมณ์ไม่ดีก่อนที่ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูของอีกฝ่ายเสียงเบาโดยเน้นย้ำคำว่าหนักลงไป และคนที่ตามมาด้วยต้องดึงหน้าถอยห่างออกมาแทบไม่ทันเมื่อลมหายใจร้อนเป่ารดเบาๆ แถวบริเวณลำคอด้วย

 

ไม่ต้องมาพูดดีเลย คืนนี้งด! เมื่อคืนกว่านายจะปล่อยให้นอนก็เกือบตื่นไปเรียนไม่ทันเด็กชายผู้รอดชีวิตขยับห่างออกไปเล็กน้อยก่อนจะบ่นออกมา

 

ตั้งแต่ที่เขาตัดสินใจลองคบหาดูใจกับพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินนี่ก็หลายวันแล้ว และเขาก็โดนอีกฝ่ายจับทำนู่นทำนี่ตลอดตั้งแต่ย้ายไปอยู่ที่หอด้วยกัน พอเขาไม่ให้ก็จะหาข้ออ้างมาให้ใจอ่อนจนได้ทุกที หรือไม่บางครั้งก็ไม่ถามความสมัครใจสักคำ จับตัวเขากดลงเตียงพร้อมกับล็อกแขนขาเอาไว้เลย

 

และอย่างนั้นแฮร์รี่จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปต่อต้านกันล่ะ เห็นแบบนั้นแรงเยอะมากพอดูทีเดียว ไม่รู้เหมือนกันว่าไปตายอดตายอยากมาจากไหน เพราะเวลามีอะไรกันแต่ละทีก็ไม่เคยต่ำกว่าสองรอบสักครั้งเดียว

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินน่ะ ไม่เป็นอะไรหรอก เพราะเจ้าตัวไม่ได้เป็นคนโดนกระทำแบบเขานี่ แต่คนที่จะตายคงจะไม่พ้นเด็กชายผู้รอดชีวิตนี่แหละ เขาเป็นอันต้องหมดแรงก่อนทุกครั้ง

 

บางทีสลบหลับพับคาอกของเดรโกไปก็มี และบางวันคนทำกว่าจะปล่อยให้เขาได้นอนหลับพักผ่อนแฮร์รี่ก็แทบจะตื่นขึ้นมาพาตัวเองไปเรียนไม่ทันทุกวัน แต่จะโทษใครได้ล่ะ ก็เขาใจอ่อนห้ามไม่ได้เองนี่น่า

 

ไม่ใช่เพราะคุณพอตเตอร์เหรอครับที่ร้องว่าเอาอีกๆเสียงทุ้มพูดหยอก

 

เดรโก มัลฟอย!!!คนโดนแหย่เล่นเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงดังเต็มยศ

 

ครับและแทนที่จะสำนึก อีกฝ่ายกลับขานรับชื่อตัวเองตอบออกมาซะอย่างนั้น มันน่าฟาดสักทีไหมล่ะแบบนี้

 

คืนนี้ฉันจะไปนอนกริฟฟินดอร์ และไม่ต้องตามมาเลยนะ!เด็กชายผู้รอดชีวิตกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจอยู่ในที

 

ไม่เอาสิ แล้วฉันจะนอนกอดใครล่ะ เดี๋ยวกลับไปที่ห้องแล้วจะไถ่โทษให้นะตกลงไหม มานี่เร็วคนงอแงง่วงนอนแล้วใช่ไหมครับพอรู้ตัวว่าเริ่มจะโดนงอนเข้าให้ พรีเฟ็คต่างบ้านก็รีบเปลี่ยนท่าทีด้วยความรวดเร็ว

 

จากตอนแรกที่กำลังสนุกอยู่กับการได้เห็นคนข้างกายหัวฟัดหัวเหวี่ยงก็เริ่มเปลี่ยนมาเอาใจแทน มือใหญ่ค่อยๆ ดึงเอาคนไม่ชอบใจตัวเองเข้ามาใกล้ก่อนจะโอบตวัดแขนกอดรอบเอวบาง และโน้มศีรษะของเส้นผมสีดำแนบอกโดยที่อีกฝ่ายขัดขืนเล็กน้อย

 

ตบหัวแล้วลูบหลังตลอดเลยนะนายเนี่ยเสียงบ่นดังอู้อี้ออกมาเมื่อยอมอยู่นิ่งเฉยซบหน้าลงกับแผงอกกว้างแล้ว

 

ตั้งแต่ตัดสินใจลองคบหาดูใจกัน อีกฝ่ายก็เหมือนจะอ่อนโยนกับเขามากขึ้น พูดจาดีด้วยแถมน้ำเสียงยังเปลี่ยนไปจนแทบจะไม่เหลือเค้าเดิม เท่านั้นไม่พอยังชอบพูดจาหวานๆ ใส่อีก อย่างเช่นพวกคำลงท้ายว่าครับ พอเวลาแฮร์รี่ได้ฟังทีไรเขามักจะใจอ่อนลงทุกที


ตอนแรกก็ยังไม่ชินสักพักจึงเริ่มปรับตัวได้เอง แต่ที่เห็นจะมีอยู่หนึ่งอย่างที่ไม่เคยหายไปจากอีกฝ่ายเลยนั่นก็คือ การแกล้งเด็กชายผู้รอดชีวิต มันเหมือนกับพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินจะชื่นชอบการแกล้งแฮร์รี่ พอตเตอร์มากเสียจนติดเป็นนิสัย และเลิกไม่ได้

 

แต่อย่างน้อยๆ รูปแบบการแกล้งของอีกคนก็เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อก่อนตอนที่เขาทั้งสองยังเป็นคู่อริกัน เพราะตอนนี้เดรโกจะชอบแกล้งพูดจาหยอดนู่นหยอดนี่บ้าง หรือบางทีก็แกล้งเรียกนามสกุลเหมือนเดิมเวลาที่อีกฝ่ายนึกสนุกหรืออยากแหย่เขาขึ้นมา ทั้งๆ ที่ตัวเองนั่นแหละเป็นคนอยากจะให้แฮร์รี่เรียกชื่อเอง และพอเขาเริ่มไม่พอใจบ้าง เจ้าตัวจะรีบเปลี่ยนมาเอาใจแทนจนบางทีเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าคนที่เขากำลังคบหาอยู่ในตอนนี้เป็นโรคคนสองบุคลิกใช่หรือไม่

 

มีแฟนคนเดียวไม่ให้แกล้งแฟนแล้วจะไปแกล้งใครล่ะครับ

 

คำว่าแฟนออกมาเต็มปากเต็มคำจากคนพูด ทั้งที่แฮร์รี่ยังไม่เคยพูดเลยว่าจะเป็นแฟน เขาแค่บอกว่าจะลองศึกษาคบหาดูใจกันเท่านั้น คนอะไรขี้ตู่จริงๆ เลย 

 

ไปแกล้งคู่หมั้นนายสิแฮร์รี่ยังจำเรื่องในวันที่ซ้อมควิดดิชไม่ลืมพูดขึ้น

 

ไม่เอา ไหนคุยกันแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องนี้กันแล้วไง

 

คนโดนหยิบยกประเด็นเก่าขึ้นมาสนทนาด้วยเริ่มกระสับกระส่ายไปมายืนแทบไม่ติด และนานๆ ทีคนที่เคยวางมาดอยู่ตลอดเวลาจะมีท่าทางแบบนี้ออกมาให้เห็น

 

กลับห้องกันเถอะพอเห็นท่าไม่ดีเดรโกจึงรีบชักชวนคนในอ้อมกอดกลับหอนอนของตัวเองทันทีจนคนที่มาด้วยกันอดขำให้กับท่าทีของอีกคนไม่ได้

 

ยังตรวจไม่เสร็จเลยไม่ใช่เหรอ

 

วันนี้พอแค่นี้ก่อน ตอนนี้มีเด็กเริ่มงอแงจนพูดไม่รู้เรื่องแล้วลำแขนใหญ่ปล่อยออกจากเอวบางก่อนจะดึงรั้งมือของแฮร์รี่ให้เดินตามไปด้วยกัน

 

ฉันไม่เป็นไรน่า ไปตรวจต่อให้เสร็จเถอะ

 

เอาจริงๆ แล้วเขาก็แค่แกล้งหยอกอีกฝ่ายกลับเท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาอะไรมากมายนักหรอก เพราะวันนั้นหลังจากที่ทำกิจกรรมบางอย่างในหอนอนกริฟฟินดอร์เสร็จ คุณชายท่านก็จับเขานั่งจับเข่าคุยกันเลย และต้องให้เคลียร์เสร็จวันนั้นด้วย ไม่อย่างนั้นคนที่ยึดพื้นที่หอคนอื่นจะไม่ยอมให้ออกไปไหน

 

ช่างมัน กลับห้องดีกว่าเริ่มง่วงแล้วเหมือนกัน

 

ตามใจ ว่าแต่การบ้านของศาสตราจารย์สเนปยังเสร็จเลยไม่ใช่เหรอแฮร์รี่ถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าการบ้านของวิชาปรุงยาที่เขาทำคู่กับอีกคนต้องส่งในวันพรุ่งนี้ยังไม่ได้เริ่มทำเลย

 

เสร็จแล้วแฮร์รี่ทำหน้าแปลกใจทันทีที่ได้ยินอีกคนตอบออกมา

 

หือ นายทำเองเหรอ ตั้งแต่ตอนไหนทำไมไม่บอกล่ะจะได้ช่วยทำ

 

เห็นนอนอยู่เลยไม่อยากกวนเสียงทุ้มตอบ

 

พักหลังๆ ที่แฮร์รี่ย้ายมาอยู่หอสลิธีรินเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรเหมือนกัน พอกลับมาจากเรียนเสร็จหัวถึงหมอนได้ก็หลับสนิทไปทันที จนบางครั้งก็ไม่ยอมตื่นไปกินข้าวเย็น เจ้าของห้องจึงต้องจัดหามาให้กินในห้องแทน

 

ไม่ได้กวนสักหน่อย วันหลังนายต้องปลุกฉันนะ การบ้านที่เป็นงานคู่เราก็ต้องทำด้วยกันสิ

 

เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเก่งเพียงใด ทำแค่นี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรงหรอก แต่แฮร์รี่ไม่อยากเอาเปรียบใคร เพราะเป็นงานคู่ก็ควรจะต้องช่วยกันทำไม่ใช่ให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำอยู่คนเดียวแบบนี้

 

ช่างมันเถอะ เรามีการบ้านที่ต้องทำกันอยู่แล้วทุกวัน

 

และอีกเรื่องที่คนตรงหน้าเปลี่ยนไปถนัดตา คือเหมือนจะชอบพูดจาชวนคิดลึกมากขึ้นนี่แหละ บางทีแฮร์รี่อดคิดไม่ได้ว่ามีคนแอบสลับตัวกับพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินหรือเปล่าถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

 

ทะลึ่ง!มือขาวฟาดเบาๆ บนหัวไหล่กว้าง

 

คิดอะไร ฉันหมายถึงการบ้านที่ต้องดูแลเจ้าเดม่อนต่างหากนั่น! ดูเอาเถอะ พอโดนจับได้ก็ทำเป็นเฉไฉ

 

แฮร์รี่ขี้คร้านจะเถียงด้วยแล้วจึงเปลี่ยนเป็นเงียบปากและเร่งฝีเท้าตามไปแทน ทั้งสองพากันเดินต่อไปตามทางทอดยาวสักพักคนตัวเตี้ยกว่าเล็กน้อยก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกว่าตนนั้นมีการบ้านที่เป็นงานคู่กับเพื่อนสนิทอีกหนึ่งชิ้น ซึ่งจะส่งในวันศุกร์ที่จะถึงนี้แล้ว และยังไม่ได้เริ่มทำเลยสักนิดเดียว

 

จะว่าไปฉันยังมีการบ้านวิชาพยากรณ์ศาสตร์ที่ต้องทำคู่กับรอนอยู่นะคนที่นึกขึ้นได้พูดขึ้น

 

วีสลีย์เอามาทำต่อไปแล้วเสียงทุ้มตอบออกมาโดยที่ไม่ได้หันมามองคนข้างตัวจนคนได้รับคำตอบต้องเลิกคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ

 

แล้วส่วนของฉันล่ะแฮร์รี่ถามออกมาเมื่อส่วนของเขาที่เป็นคนเริ่มยังไม่ได้ทำเลยแล้วเพื่อนจะเอาไปทำต่อได้ยังไง

 

เสร็จหมดแล้ว

 

และทุกอย่างก็เริ่มกระจ่างเมื่อแฮร์รี่นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายต้องเป็นคนทำให้อย่างแน่นอน ซึ่งแบบนี้มันไม่ดีเอามากๆ เลย เพราะถ้าอีกคนยังทำแบบนี้อยู่มันจะทำให้เขาเคยตัว และจะไม่ยอมทำงานของตัวเองในครั้งหน้าแน่นอน

 

ได้ยังไงกัน วันหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะเดรโกเสียงหวานอดบ่นออกมาไม่ได้

 

ฉันเห็นนายไม่ทำสักทีเลยทำให้ ช่วงนี้นายเอาแต่นอน กลับมาจากเรียนก็นอน เห็นแล้วไม่อยากปลุกตอนที่นายกำลังหลับตาพริ้มมีความสุขแบบนั้นก็มันไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายหรือไงกันที่ทำให้เขาไม่ได้หลับตอนกลางคืนเหมือนคนปกติน่ะ

 

คนมันง่วงนี่ แต่ก็ปลุกได้ตลอดนะเพราะมันเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องรับผิดชอบเอง

 

เอาไว้วันหลังจะปลุกขึ้นมาทำเรื่องของเราแล้วกันคนฟังถึงกับหยุดชะงัก

 

นายนี่นะ จะหยุดคิดเรื่องใต้สะดือสักนาทีได้หรือเปล่ามัลฟอยน้ำเสียงหวานคล้ายกับไม่ชอบใจเล็กน้อยถามขึ้น

 

หึ ไม่ได้หรอกพอตเตอร์เพราะฉันคิดอย่างนั้นกับนายทุกวินาทีและคำตอบที่ได้รับทำเอาแฮร์รี่อยากจะเป็นบ้าตายซะให้รู้แล้วรู้รอด

 

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าในหัวสมองของคนข้างกายนี้มีแต่เรื่องลามกหรือยังไงกัน ตอนที่ยังไม่ได้ลองคบหาดูใจกันก็ไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย และตอนนี้เหมือนแฮร์รี่ได้รู้ธาตุแท้ของอีกฝ่ายยังไงอย่างนั้นเลยแฮะ

 

เห้อ! แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ก็เขาเองไม่ใช่เหรอที่เป็นคนยินยอมน่ะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 853 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9070 nu-nid (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 17:49
    หนูท้องรึป่าวคะเนี่ยยยยย
    #9,070
    0
  2. #8988 slgryfinthedorin (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:08
    แฮร์รี่นี่หนูลืมเรื่องโอเมก้าอัลฟ่าอะไรนั่นแล้วหรอคะ หืม ไหนตอบมี้ โอ้ย ใจจะวาย
    #8,988
    0
  3. #8917 markbam3105 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 00:50
    ชอบเกม่อนอะ กวนๆดี อ่านกี่รอบก็ชอบ
    #8,917
    0
  4. #8826 Alisa_Star@Potter (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 16:27
    ชอบเดม่อนมากเล่นค่าาา รู้สึกชอบโมเม้นเวลาเเรกหึง เดม่อนกะน้องรี่มากเลยค่ะ น่ารักมากกก
    #8,826
    1
    • #8826-1 Alisa_Star@Potter(จากตอนที่ 37)
      16 มีนาคม 2563 / 16:27
      *เดรก ค่ะแก้ๆเนาะ แหะๆๆ
      #8826-1
  5. #8676 WTwinter (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 12:42
    หนูรี่ท้องใช่ไหมคะ ลุ้นนน
    #8,676
    0
  6. #8646 Morden Jr (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 19:50
    อาการแบบนี้ท้อง?
    #8,646
    0
  7. #8642 ~PiToN~ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 05:26
    เชื่อเลยว่าหึงและหวงหนักมากกก
    #8,642
    0
  8. #8564 manodcha (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:59
    ท้องหรอ น้องงง
    #8,564
    0
  9. #8506 blackanty (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 02:19
    ชักจะหนักข้อขึ้นทุกวัน พี่ทำการบ้านให้เค้า เพื่อที่เค้าจะมาทำการบ้านกับพี่ใช่ไหมคะ
    #8,506
    0
  10. #8406 Jerry Fern (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 12:39

    หนักขึ้นทุกวันแล้วนะ เดรกกก ลูกเราได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันบ้างไหม เจอผู้คนบ้างไหมมมมท

    #8,406
    0
  11. #8366 BK11629 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:07
    55555555 วงวาร ให้น้องรี่ทำการบ้านบ้างเหอะเดรก สอบไม่ผ่านขึ้นมาจะทำไง สอบซ่อมให้ไม่ได้นะ
    #8,366
    0
  12. #8298 Normal-tis (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:37
    ถ้าจะวกเข้าเรื่องนี้ตลอดนะเดรโกพักบ้างเหอะ 5555 จะอยากอะไรขนาดนั้น
    #8,298
    0
  13. #8297 Normal-tis (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:16
    ถ้าจะวกเข้าเรื่องนี้ตลอดนะเดรโกพักบ้างเหอะ 5555 จะอยากอะไรขนาดนั้น
    #8,297
    0
  14. #8267 Nekoijump (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 22:56

    เดี๋ยวกลายเป็นคูมแม่วัยใสแน่ๆอะน้องง ; - ; เอาจริงๆป่ะคะ แบบกลัวมีมาม่าหลังๆอะ55555555ปาดนั้มตาเรยยย กลัวอะกลัวจริงๆ

    #8,267
    0
  15. #8232 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 14:37
    น้องงอแงงง ฮือ
    #8,232
    0
  16. #8068 STR :3 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:23
    รี่ นุยังเรียนอยุ่นะลู้ก อย่าเพิ่งท้อง ;;-;;
    #8,068
    0
  17. #7999 Makito_Alio (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 18:59
    ท้องแล้วแน่นอน
    #7,999
    0
  18. #7862 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 22:31
    งอแงงงงงง ฮึกก น่ารัก ;_;
    #7,862
    0
  19. #7821 โลลิค่อน (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 07:19

    ใช้แล้วววแฮร์รี่

    #7,821
    0
  20. #7694 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 14:44
    รี่มีน้องแน่ๆ
    #7,694
    0
  21. #7244 adeko (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:37
    แฮรี่ท้องแน่เลยย
    #7,244
    0
  22. #6899 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:54
    เดรโกชวนหนูรี่ทำการบ้านบ่อย จนเพลียเลยใช่ไหม>< แล้วที่แฮร์รี่นอนบ่อยๆนี่คือเพลีย หรือจะท้อง 555

    ชอบความหึงหวงของเดรโกที่มีต่อแฮร์รี่ หึงทุกอย่างที่แฮร์รี่ยิ้มให้ เขินแทนเลย งื้ออออ~ กักขังหนูรี่ไว้ในห้องเลยไหมคุณชาย หุหุ
    #6,899
    0
  23. #6744 แมวน้อนจัง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:01
    หวานกันได้ทุกวัน😳😳
    #6,744
    0
  24. #6662 Min_c. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:05
    เขินอ่ะแงงง หวานจนมดขึ้นจอ
    #6,662
    0
  25. #6292 ppunn__ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 05:17
    ไม่ไหวล้าวววววว *นอนตายกลางดงมด*
    #6,292
    0