[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 34 : Chapter 26 :: A New Beginning

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,108 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






หลังจากเสร็จภารกิจไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เดรโกก็รีบพาคนที่หลับคาอกเขาไปล้างเนื้อล้างตัวทันที เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะนอนไม่สบาย และพอเสร็จเรียบร้อยก็รีบอุ้มคนในอ้อมแขนเดินออกมาวางลงบนเตียงก่อนจะจัดแจงใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยพร้อมกับคลุมผ้าห่มให้เสร็จสรรพ หลังจากนั้นเขาจึงเดินออกจากห้องไปเพื่อขออุปกรณ์ทำแผลที่ห้องพยาบาลแล้วกลับมาในเวลาต่อมาไม่นาน

 

ทำแผลหน่อยนะแฮร์รี่เสียงทุ้มบอกกับคนนอนหลับตาพริ้มเบาๆ ราวกับว่าคนที่กำลังเข้าสู่ห้วงนิทราสนิทจะรับรู้ในสิ่งที่เขาพูด

 

เจ้าของห้องนั่งลงบนเตียงของตัวเองก่อนจะเปิดกล่องยาออกมาและหยิบสิ่งของในนั้นขึ้นดูพร้อมกับเพ่งพินิจอ่านสรรพคุณของวิธีใช้ของแต่ละชนิดอย่างไม่เข้าใจ ความจริงแล้วเดรโกก็ไม่เคยต้องมานั่งทำแผลให้ใครเหมือนกัน

 

และเมื่ออ่านจนเข้าใจแล้ว มือหนาจึงหยิบสำลีสะอาดขึ้นมาก่อนจะเทแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อลงไปจนชุ่ม ชายหนุ่มผมบลอนด์ขยับเข้าไปใกล้คนนอนหลับเล็กน้อย พร้อมกับแตะสิ่งที่อยู่ในมือลงบนซอกคอขาวตรงบริเวณที่มีรอยเขี้ยวของเขาฝังลึกอยู่ทันที

 

อือ…” เสียงร้องรำคาญของคนหลับดังออกมาให้ได้ยินเมื่อว่ากำลังโดนรบกวน

 

เอาออกไปเสียงอู้อี้พูดออกมาพร้อมกับปัดมือของคนที่กำลังทำแผลให้อยู่

 

แต่เดรโกไม่ได้สนใจคนปัดมือเขาออกเลยสักนิด ชายหนุ่มก้มหน้าลงไปกระซิบลงบอกข้างหูของคนที่ยังไม่ลืมตาให้สงบลง ความจริงแล้วจะปล่อยไว้แบบนั้นก็ได้ เพราะเดี๋ยวไม่นานจะหายไปเอง แต่เขากังวลใจมากกว่าว่าอีกคนอาจจะติดเชื้อได้ถึงต้องมานั่งทำแผลให้แบบนี้ ทั้งๆ ที่ทำก็ไม่ค่อยจะเป็น

 

นอนเถอะ เดี๋ยวทำเสร็จจะไม่กวนแล้ว” เสียงทุ้มเบาพูดก่อนจะกดสำลีลงบริเวณรอยนั้นอีกครั้ง พร้อมกับเปลือกตาของคนที่หลับสนิทลืมขึ้นก่อนจะถามออกมาให้คนที่ทำแผลให้ตัวเอง

 

ไม่ง่วงเหรอ

 

ไม่ง่วง

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินไม่ได้พูดปด เขาไม่ง่วงสักเท่าไหร่หลังจากเล่นเกมรักเสร็จ เท่านั้นไม่พอยังเหมือนมีแรงเหลือเฟือให้ทำต่ออีกด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่าร่างกายของคนที่ตกลงคบหาดูใจกับเขาจะไม่ไหว เดรโกคงยังไม่ยอมหยุดจนตะวันขึ้นฟ้านั่นแหละ

 

ฉันไม่เป็นไรแล้ว นายมานอนเถอะ

 

คนงัวเงียพูดออกมาก่อนจะชักชวนให้อีกฝ่ายมานอนด้วยกัน ครั้นจะให้แฮร์รี่นอนหลับไปเลยก็ทำไม่ได้ เพราะแอลกอฮอล์เย็นที่อีกคนกำลังเช็ดแผลอยู่ มันทำให้ตาของเขาสว่างขึ้นมา

 

นายนอนไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันทำตรงนี้เสร็จแล้วจะนอน

 

คนพูดยังคงสาละวนกับการจัดการรอยแผลที่ตนเองทำไว้อยู่ คล้ายกับว่ารู้สึกผิดที่เป็นคนทำให้เด็กชายผู้รอดชีวิตต้องเป็นแบบนี้ จนแฮร์รี่อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ พร้อมกับขยับตัวนอนดีๆ เพื่อให้อีกฝ่ายได้ดูแลเขาถนัดมากขึ้น ก่อนจะมองจ้องตรงหน้าคนที่กำลังขะมักเขม้นกับอุปกรณ์ในมือ

 

ไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นพรีเฟ็คบ้านต่างบ้านตั้งใจทำอะไรสักอย่าง จะว่าไปมันก็ดีอยู่หรอกที่อีกฝ่ายดูเป็นห่วงเป็นใยเขาขนาดนี้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาจะมาทำแบบนี้น่ะสิ!

 

นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะมัลฟอย นายจะไม่ง่วงได้ยังไงเป็นนกฮูกเหรอถึงได้ไม่หลับไม่นอนน่ะ

 

คนที่ผ่านศึกรักมาหลายรอบอดบ่นออกมาไม่ได้ และคนพูดยิ่งต้องขมวดคิ้วยุ่งเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นรอยยิ้มจากเจ้าของห้องที่กำลังส่งตรงมาให้ เป็นบ้าหรือไง โดนบ่นแล้วยังยิ้มได้อีก

 

ยิ้มอะไรเสียงเรียบถาม

 

ฉันยิ้มที่ไหน นายตาฝาดหรือเปล่าพอตเตอร์นามสกุลของแฮร์รี่ถูกใช้แทนที่ชื่อของเขาอีกครั้ง

 

นายไม่เรียกฉันด้วยชื่อจริงแล้วเหรอ

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตถามออกมาด้วยความอยากรู้ เพราะอีกฝ่ายดูเอาแต่เรียกชื่อเขาตลอดในช่วงเวลาที่ผ่านมามา แต่พอตอนนี้กลับเปลี่ยนไปเรียกเหมือนเดิมซะอย่างนั้น

 

เรียกตามนายไงพอตเตอร์แฮร์รี่เพิ่งจะนึกได้ว่าเมื่อสักครู่นี้เขาก็เรียกเจ้าของห้องด้วยนามสกุลเช่นกัน

 

ดีเหมือนกัน ฉันยังไม่ชินกับชื่อนายสักเท่าไหร่เหมือนกัน

 

แต่นายควรหัดเรียกไว้ให้ชิน เพราะถ้าฉันพานายไปบ้านเมื่อไหร่แล้วนายยังเอาแต่เรียกว่ามัลฟอยๆ พ่อแม่ฉันคงได้หันตามเสียงเรียกของนายทุกครั้ง

 

เหทำไมฉันถึงต้องไปบ้านนายด้วยล่ะ” 

 

คนนอนติดเตียงรีบถามออกมาทันทีอย่างไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายพูด เพราะอะไรเขาถึงต้องไปบ้านของมัลฟอยกันล่ะ

 

จะพาลูกสะใภ้ไปแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จักน้ำเสียงราบเรียบนิ่งตอบกลับมาราวกับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่กลับทำให้คนที่ฟังหน้าขึ้นสีทันที

 

นะนายจะบ้าหรือไง ใครเป็นลูกสะใภ้กัน ฉันเป็นผู้ชายนะ!

 

นายเป็นเมียฉันแล้วนะตอนนี้ จะให้เป็นลูกเขยเหรอพอตเตอร์ ถามอะไรแปลกๆคนที่กำลังวุ่นอยู่กับผ้ากอซในมือสวนกลับทันควัน

 

ฉันไม่ใช่เมียนายนะมัลฟอย! นายอย่ามาพูดจามั่วๆ แบบนี้ริมฝีปากอิ่มรีบเถียง

 

จะไม่ใช่ได้ยังไง นายยอมตกลงคบหาดูใจกับฉันแล้วไม่ใช่เหรอพอตเตอร์!” 

 

คนขึ้นเสียงไม่ได้ดุ แค่อยากทำให้ปากยื่นนั่นเงียบลงก่อนที่เขาจะพุ่งไปกัดมันและเจ้าของจะไม่ได้นอนอีกเลย

 

มันก็ใช่ แต่ฉันยังไม่ยอมเป็นแฟนหรืออะไรมากกว่านั้นสักหน่อย

 

มันก็เหมือนกันนั่นแหละ จะคนที่ลองคบหาดูใจ หรือว่าจะเป็นแฟน แม้แต่คนรักนายก็รวมอยู่ในนั้นทั้งหมด” 

 

พอเจอประโยคนี้เข้าไปแฮร์รี่ไม่รู้จะเถียงออกมายังไงเลย เพราะน้ำเสียงของคุณชายท่านเอาแต่ใจน่าดู

 

แล้วแต่นายเถอะ ฉันไม่อยากจะเถียงด้วยแล้ว

 

และนี่เป็นครั้งแรกเลยที่แฮร์รี่ยอมอ่อนลงให้กับคนทำแผลให้เขา อาจจะเพราะว่าเหนื่อยและง่วงนอน หรือจะเป็นเพราะรู้อยู่แล้วว่าเถียงไปก็ไม่ชนะเลยขอเก็บแรงเอาไว้ดีกว่า เพราะดูท่าทางแล้วอีกฝ่ายจริงจังมากเหลือเกิน

 

ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องเรียกชื่อฉันก็ได้แต่แล้วจู่ๆ คนที่เขายอมแพ้ให้ก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง และนั่นก็เรียกความสนใจของผู้อาศัยได้เป็นอย่างดี

 

แต่นายต้องเรียกฉันว่าที่รักตกลงไหม

 

นายจะบ้าหรือไงเล่า!คนง่วงนอนรีบเถียงขึ้นทันควัน เจ้าของห้องใช้สมองส่วนไหนคิด ถึงได้ให้เขาเรียกแบบนั้น แฮร์รี่อยากจะบ้าตาย

 

ถ้าอย่างนั้นเอาเป็น Babe ก็ได้เสียงทุ้มแหบพร่าก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูจนแฮร์รี่ขนลุกซู่

 

คำพูดที่เดรโกอยากให้เขาเรียกมันทำให้ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งจบไปได้สักพักแล่นเข้าในหัวอีกรอบจนเขาไม่อาจมองหน้าอีกฝ่ายได้อีกจึงรีบหันหน้าหนีไปอีกทางแทบไม่ทัน

 

ดูคำเรียกแทนตัวที่อีกคนให้เขาเรียกเถอะ ไม่ที่รักก็เบบี๋บ้างแหละ และเขาคนนี้ แฮร์รี่ พอตเตอร์จะเอาหน้าที่ไหนไปกล้าเรียกอีกฝ่ายแบบนั้นกัน คงได้เขินตายกันไปข้างน่ะสิ

 

พอเลย ถ้าอย่างนั้นฉันยอมเรียกเดรโกดีกว่าใบหน้าขึ้นสีของแฮร์รี่ทำให้คนมองจ้องมาหลุดหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะละความสนใจไปเก็บอุปกรณ์ปฐมพยาบาลลงกล่องแทน

 

ฉันจะนอนแล้ว นายทำแล้วรีบมานอนแล้วกัน

 

พอเห็นว่ามือหนาไม่ยุ่งกับซอกคอของตัวเองแล้ว แฮร์รี่จึงรีบออกมาก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้เจ้าของห้องทันทีพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดมิดชิดคลุมตัว

 

ทำอะไรเหรอแฮร์รี่ จะว่าไปฉันยังมีแรงเหลืออยู่เลยนะและน้ำเสียงเจ้าเล่ห์พร้อมกับความหมายแฝงทำให้คนนอนฟังต้องรีบหันหน้ามาโวยวายใส่คนพูดอีกรอบ

 

ให้ตายเถอะ! เดรโก มัลฟอยนี่เป็นคนยังไง เขาแค่พูดว่าทำ คือให้อีกฝ่ายจัดการกับอุปกรณ์ต่างๆ ให้เสร็จ ไม่ใช่ให้มาทำรักกับเขา สรุปแล้วเขาคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมตกลงลองคบหาดูใจกับอีกฝ่ายเนี่ย ลักษณะท่าทางและการพูดเปลี่ยนไปไม่พอ นิสัยแปลกประหลาดที่คอยจ้องแต่จะจับเขากดลงเตียงนี่มันคืออะไร!!!

 

ถ้านายยังไม่หยุดฉันจะกลับห้องจริงๆ ด้วยสีหน้าและแววตาเอาจริงของคนพูดทำให้เดรโกต้องรีบเปลี่ยนท่าทีลง

 

หยุดแล้วครับหยุดแล้ว ...นอนเถอะนะ

 

น้ำเสียงอ่อนนุ่มของชายหนุ่มผมบลอนด์รีบพูดก่อนจะโน้มหน้าไปจูบหน้าผากขาวของคนที่กำลังจะเริ่มอารมณ์ไม่ดีหนึ่งทีพร้อมกับรีบลุกขึ้นจากเตียงนอนไป

 

ฉันเอานี่ไปส่งคืนห้องพยาบาลก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมานอนกอดนะครับเมีย

 

เดรโกพูดจบก็รีบเดินออกจากห้องไปทันทีพร้อมกับได้ยินเสียงตะโกนดังของคนที่เขาเพิ่งแกล้งไล่ตามหลังออกมาให้ได้ยิน จนเขาหลุดยิ้มออกมาแทบไม่ทัน

 

เดรโก มัลฟอย!!!

 







เดรโกเดินกลับมาหอนอนของตัวเองทันทีหลังจากที่เอาอุปกรณ์ยาไปส่ง คืนเสร็จเรียบร้อย พอกลับมาถึงห้องคนที่เขาได้แกล้งก่อนจะออกไปก็นอนหลับสนิทไปเสียแล้ว ชายหนุ่มผมบลอนด์จึงค่อยๆ ก้าวเดินอย่างเบาที่สุด เพราะกลัวว่าจะรบกวนการนอนของอีกฝ่าย ที่ถูกปลุกมาแล้วครั้งหนึ่ง และถ้าโดนก่อกวนอีกรอบคงจะลุกขึ้นมาโวยวายใส่เขาแน่นอน

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเดินตรงมาที่เตียงนอนของตัวเองก่อนจะสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกันกับคนนอนหลับไปแล้ว และเมื่อหัวถึงหมอนก็รีบดึงร่างโปร่งเข้ามาแนบชิดร่างกายทันทีเพื่อที่จะได้กอดไว้ตลอดทั้งคืน

 

แต่แล้วไอร้อนจากตัวของคนที่เขาทำแผลให้เสร็จก็แผ่กระจายออกมาจนคนที่กำลังจะปิดเปลือกตาลงบ้างต้องเด้งตัวลุกขึ้นอีกครั้งด้วยความรวดเร็ว และไม่รอช้าแตะมือลงบนหน้าผากขาวซีดทันทีด้วยความกังวลใจ

 

ตอนทำแผลให้และมือเผลอแตะสัมผัสกับผิวเนื้ออยู่หลายรอบ เดรโกก็รู้สึกว่าอีกคนตัวอุ่นๆ คล้ายกับจะไม่สบาย แต่เขาไม่คิดว่าการที่ตัวเองเดินออกจากห้องไปไม่ถึงยี่สิบนาที ก่อนกลับเข้ามาใหม่อีกครั้ง คนที่ยึดเตียงนอนของเขาไปจะตัวร้อนราวกับไฟสุมเช่นนี้

 

เมื่อเห็นดังนั้นคนที่มีความคิดว่าจะนอนบ้างเป็นอันต้องพับเก็บลงเอาไว้ก่อน เดรโกลุกขึ้นจากที่นอนพร้อมกับเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที และไม่ลืมหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กติดมือเข้าไปด้วย เพื่อที่จะชุบน้ำแล้วนำมาเช็ดตัวระบายความร้อนออกจากอีกฝ่าย

 

แฮร์รี่เสียงทุ้มเรียกชื่อคนป่วยเบาๆ ก่อนที่ผ้าผืนเล็กจะแตะวางอยู่บนหน้าผากซีด

 

อือ…” เสียงครางตอบอยู่ในลำคอแต่ยังไม่ยอมลืมตา

 

เป็นยังไงบ้าง ปวดหัวหรือเปล่าคนที่ยังไม่ได้นอนถามออกมาด้วยความเป็นห่วงแต่เด็กชายผู้รอดชีวิตส่ายหน้าเล็กน้อยตอบ

 

ไปหามาดามพอมฟรีย์ไหม

 

เจ้าของห้องถามขึ้นอีกครั้ง เขาไม่อาจเก็บความกังวลไว้ได้อีกต่อไป เพราะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าตอนนี้คนที่กำลังตัวร้อนจะมีอาการเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าถึงมือของหมอน่าจะดีกว่า

 

มะไม่ไป ฉันไม่เป็นไรคนนอนหลับตาพูดออกมาก่อนจะหันหน้าหนีสัมผัสเย็นของผ้าเปียกชื้น

 

แต่คนดูแลไม่ยอมให้อีกฝ่ายหนีไปไหนได้ มือหนาเปลี่ยนจากหน้าขาวซีดลงมาเป็นที่ซอกคอแทน เพื่อเช็ดให้ทุกส่วนได้ระบายความร้อนออกไปให้ได้มากที่สุด และเขาเองก็แทบอยากจะอุ้มคนตรงหน้าพาวิ่งไปที่ห้องพยาบาลด้วยความรวดเร็ว แต่ทำไม่ได้เพราะอีกฝ่ายไม่ยอมไป

 

ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปนายจะยิ่งแย่หนักกว่านี้นะ

 

สีหน้าไม่สบายใจพยายามพูดหว่านล้อมคนที่กำลังมีไข้อีกครั้ง แต่คนหลับตาส่ายหน้าปฏิเสธ เขาจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องตามใจ

 

พอได้นั่งมองสภาพของคนบนเตียงตัวเองอยู่แบบนี้ยิ่งทำให้เดรโกรู้สึกไม่สบายใจ และอดรู้สึกผิดขึ้นมาไม่ได้ สาเหตุที่เด็กชายผู้รอดชีวิตเป็นแบบนี้นั่นก็เพราะเขาที่ไม่ยอมยับยั้งชั่งใจหรือหักห้ามตัวเองไม่ให้ทำอะไรมากเกินไป ไหนจะรอยฟันของเขาที่กัดซะจนเลือดซึมไหลออกมา ไหนจะอาการป่วยของอีกคนที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้ คนที่เจอเรื่องประดังประเดเข้ามาถึงกับทำตัวไม่ถูก

 

เฮ้อ ~”

 

เสียงถอนหายใจของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินดังออกมาเมื่อคิดไม่ตกกับคนที่เขาเพิ่งยอมบอกความรู้สึกของตัวเองออกไปก่อนจะเตรียมลุกออกมาเพื่อไปชุบน้ำกับผ้าใหม่

 

จะเอาอะไรเดรโกถามขึ้นเมื่อแขนของคนป่วยชูยกขึ้นก่อนที่เขาจะได้ลุกออกไป

 

กอดหน่อยเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอดังออกมาแต่ก็พอที่จะทำให้คนอยู่ในห้องด้วยได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดอะไร

 

ไม่เอา นอนไปเลย

 

ไม่ใช่ว่าเดรโกไม่อยากกอดคนป่วย หรือกลัวจะติดไข้กลับมา แต่เขาเกรงว่าถ้ายิ่งตัวเองไปก่อกวนจะยิ่งทำให้คนไม่สบายอึดอัดตัวเข้าไปใหญ่ เห็นแล้วมันอดสงสารไม่ได้

 

กอดหน่อยไม่ได้เหรอเดรโก

 

เสียงเรียกชื่อของนายน้อยตระกูลมัลฟอยพูดออกมาคล้ายกับอ้อนอยู่กลายๆ พร้อมกับเปลือกตาหนักอึ้งขยายกว้างเปิดออกจ้องมาที่เจ้าของห้องด้วยเช่นกัน

 

ไม่ได้ นอนไปเถอะแค่นั้นก็ไม่สบายตัวอยู่แล้วแต่คนตอบยังคงยืนยันคำเดิม แม้ว่าในใจอยากจะพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายเต็มที่แล้วก็ตาม

 

และพอได้ยินคำตอบแบบนั้นคนที่กำลังอ้อนอยู่เล็กน้อยเริ่มแผลงฤทธิ์ ไอร้อนจากร่างกายส่งผลให้คนไม่สบายตัวเริ่มงอแง ก่อนจะเปลี่ยนนิสัยกลายเป็นเด็กน้อยทันที ขอบตาร้อนผ่าวของดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำเต็มจนเกือบล้น รอเพียงแค่เจ้าของปลดปล่อยออกมาเท่านั้น

 

ฮึก…”

 

ในที่สุดเสียงสะอื้นก็ดังขึ้นทันทีเมื่อไม่อาจกักเก็บได้อีกต่อไป และดูเหมือนว่าตอนนี้งานจะเข้าเดรโก มัลฟอยซะแล้วสิ

 

ฮะทะทำไมฮึกถึงกอดไม่ได้คนที่พยายามกลั้นน้ำตาของตัวสะอึกสะอื้นอยู่ในลำคอจนคนนั่งมองทำตัวไม่ถูก

 

ภาพที่เห็นทำเอาเดรโกไปไม่เป็น เขาไม่เคยดูแลใครแม้กระทั่งกับคนป่วยยิ่งไม่เคยไปใหญ่ โดยปกติแล้วจะมีแต่คนมาดูแลเขาตลอดเวลา และยิ่งอีกฝ่ายเป็นแบบนี้เล่นเอาเจ้าตัวถึงกับนั่งนิ่งไปเลย เพราะไม่รู้จะรับมือยังไงดี

 

เดรโกไม่เคยเห็นอีกคนร้องไห้งอแงแบบนี้ และไม่เคยเห็นแฮร์รี่อ้อนให้กอดด้วยเช่นกัน ก็เพิ่งจะเริ่มลองศึกษาดูใจกันไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนี่

 

ไม่ใช่กอดไม่ได้ แต่นายป่วยอยู่ฉันไม่อยากกอด

 

ประโยคที่สื่อสารออกมาทำเอาคนไม่สบายยิ่งปล่อยให้น้ำตาให้ไหลลงมามากกว่าเดิม เพราะคิดว่าเจ้าของห้องรังเกียจที่ตัวเองไม่สบาย

 

นายรังเกียจฉันเหรอคำถามจากคนบนเตียงเล่นเอาคนฟังแทบกุมขมับรีบปฏิเสธเกือบไม่ทัน

 

ไม่ใช่ ทำไมนายถึงคิดแบบนั้นล่ะ ถ้าฉันรังเกียจนายแล้วฉันจะบอกความรู้สึกเมื่อคืนนี้ไปทำไมเสียงทุ้มพูดก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่วางแปะอยู่บนหน้าผากเล็กมาเช็ดน้ำตาให้กับคนร้องไห้

 

กะก็นายบอกว่าไม่อยากกะฮึกกอดเพราะฉันป่วย” 

 

เสียงสะอื้นของคนไม่สบายทำเอาเจ้าของห้องแทบจะพุ่งเข้าไปกอดปลอบทันทีแต่ก็ต้องห้ามตัวเองเอาไว้เพราะเขามีเหตุผล

 

มันก็ใช่ แต่ที่ฉันไม่อยากกอดตอนนี้เพราะกลัวว่านายจะไม่สบายตัว ลำพังแค่ตัวร้อนกับปวดหัวนายก็รับมือกับมันแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว” 

 

ในที่สุดเดรโกก็ยอมพูดถึงเรื่องที่เขากังวลออกไป และนั่นทำให้คนฟังถึงกับชะงักหยุดปล่อยน้ำตาของตัวเองแทบไม่ทัน

 

งี่เง่า! นายมันงี่เง่ามัลฟอย!” 

 

เมื่อยามโดนขัดใจนามสกุลของอีกฝ่ายถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงและตะโกนเสียงแหบแห้งออกมา

 

ที่ฉันขอให้นายกอดก็เพราะอยากอ้อนนาย ไม่อยากให้นายคิดมากเรื่องที่ฉันป่วย นายกำลังโทษตัวเองอยู่ทั้งๆ ที่เรื่องทั้งหมดนั้นเราทำมันด้วยกันเสียงแหบพร่าพูดประโยคยาวก่อนจะไอจนตัวงอเพราะใช้เสียงมากเกินไป

 

ห่วงแต่คนอื่นหัดห่วงตัวเองบ้างสิ นายเองก็ไม่ได้นอนแทบทั้งคืน ถ้าไม่พักผ่อนแล้วจะมีแรงที่ไหนมาดูฉัน ให้ตายเถอะ! นายมันงี่เง่าจริงๆ เลยมัลฟอยคนป่วยบ่นยาวไม่ขาดปากจนเจ้าของห้องได้แต่นั่งมึนกับเหตุการณ์ตรงหน้า


เดรโกไม่ได้นอนเลยตั้งแต่แข่งขันการประลองไตรภาคีเสร็จ พอกลับมาถึงห้องก็เอาแต่นั่งเฝ้าเขาจนฟื้นขึ้นมา หลังจากที่ปรับความเข้าใจกันได้ก็จับเขาทำภารกิจรักเกือบเที่ยงคืน แทนที่จะรีบมานอนดันมานั่งทำแผลให้กับเขาซะอย่างนั้น

 

และพอทำเรื่องที่ตนเองก่อไว้เสร็จ แฮร์รี่ก็ดันมีอาการป่วยขึ้นมาเสียก่อน ซึ่งนั่นเขาคิดว่ามันเป็นเหตุการณ์บังเอิญและปกติเสียมากกว่า อาจจะเพราะแช่น้ำมานานบวกกับร่างกายปรับสภาพไม่ทัน ไหนจะต้องมาเจอแรงกระแทกไม่ยั้งอีก แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะโทษอีกคนเลยแม้แต่น้อย เดี๋ยวมันก็หายเองถ้าได้นอนพักสักนิด

 

แต่เดรโก มัลฟอยเข้าใจจุดประสงค์ของเขาซะที่ไหนกัน ขอบตาคล้ำโบ๋ของคนไม่นอนทั้งคืนทำเอาคนป่วยอดห่วงไม่ได้จึงได้อ้อนให้มานอนกอดกันก่อนหน้านี้ เพราะไม่อย่างนั้นดูแลเขาเสร็จอีกฝ่ายนั่นแหละจะเป็นคนไม่สบายแทนเอง

 

ไม่กอดก็ไม่ต้องมากอดเลยนะ ไปนั่งอยู่ตรงนั้นเลยไปแฮร์รี่ออกปากไล่ก่อนจะชี้ไปที่โซฟาตัวยาวริมสุดของห้องซึ่งห่างจากเตียงนอนพอสมควร

 

และตอนนี้คนโดนไล่เพิ่งตระหนักได้ว่าที่คนป่วยงอแงเมื่อสักครู่นั่นก็เพราะเป็นห่วงเขา เดรโกเลยเผลอหลุดยิ้มกว้างออกมาไม่ได้เมื่อนึกขึ้นได้แบบนั้น และช่างไม่เข้ากับสถานการณ์ตอนนี้เอาเสียเลย เพราะอีกฝ่ายกำลังมองตาเขียวส่งกลับมาให้จนเขาต้องรีบหาเรื่องอื่นมาพูด

 

นายเป็นห่วงฉันเหรอแฮร์รี่แต่ประโยคที่หลุดถามออกมาไม่ได้ทำให้คนฟังอารมณ์ดีขึ้นเลยสักนิด

 

เออ! ไม่ให้ฉันห่วงนายแล้วจะให้ฉันไปห่วงใคร ให้ห่วงวิกเตอร์หรือไง ฉันกำลังศึกษาดูใจกับนายอยู่นะ ให้ตายสิ!

 

เสียงแหบแห้งบ่นออกมาก่อนจะรีบวางมือยึดแขนลงบนที่นอนเพราะตัวเอนไปเอนมาจากอาการหนักหัวโดยมีคนยังไม่ได้หลับสักนาทีเดียวมองตามอยู่ตลอดด้วยความเป็นห่วง

 

แฮร์รี่ห่วงเดรโกเหรอครับ

 

คนพูดยื่นหน้าเข้าไปใกล้คนป่วย และไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านกับที่แฮร์รี่บ่นออกมาก่อนหน้านี้เลยสักนิด เท่านั้นไม่พอยังใช้สรรพนามแทนตัวเองเปลี่ยนไปพร้อมกับคำลงท้ายที่ออดอ้อนอยู่ในที จนทำให้คนฟังอดนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปก่อนหน้านี้ไม่ได้

 

นายจะไปไหนก็ไปเลยมัลฟอย ถ้าไม่นอนก็ไม่ต้องมานอนเลยนะแฮร์รี่แสร้งทำเป็นไม่สนใจพร้อมกับออกปากไล่ให้คนที่ไม่นอนมาทั้งคืนออกไปนั่งไกลๆ อีกด้วย

 

แต่คนโดนไล่กลับไม่สนใจประโยคนั้น เดรโกเคลื่อนย้ายตัวเข้าไปนั่งใกล้กับคนไม่สบายให้ได้มากที่สุด และเมื่อประชิดตัวแล้ววงแขนแข็งแรงจึงสวมกอดเอวร้อนทันที ก่อนจะดึงรั้งอีกฝ่ายให้เข้ามาใกล้จนจมหายไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้วคนฉวยโอกาสเกยคางไว้กับไหล่แคบในเวลาต่อมา


ไม่เอามัลฟอยแล้ว เรียกเดรโกเหมือนเดิมเถอะนะน้ำเสียงทุ้มอ้อนอยู่ในที

 

มันหนัก เอาออกไป

 

แต่แฮร์รี่กลับไม่ได้สนใจคำขอร้องนั้น เขาใช้มือดันหน้าของอีกฝ่ายให้ออกไปแทน ความจริงแล้วเจ้าของห้องไม่ได้ส่งแรงกดลงมามากนักหรอก และเขาก็ไม่ได้รู้สึกอย่างที่บอกจริงๆ ด้วย แต่ที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะว่าเด็กชายผู้รอดชีวิตกำลังทำโทษคนที่ทำให้เขาร้องไห้ก่อนหน้านี้

 

เรียกเดรโกก่อนเร็วแล้วเดี๋ยวจะปล่อยน้ำเสียงเอาแต่ใจเริ่มเข้ามาแทนที่จากการอ้อนในตอนแรก

 

มัลฟอยแต่แฮร์รี่เรียกออกมาในทันทีเช่นกันที่อีกคนพูดจบ แต่เป็นนามสกุลของอีกฝ่ายคล้ายกับกำลังทำสงครามประสาทอยู่กลายๆ

 

เดรโกเจ้าของชื่อเรียกชื่อตัวเองออกมาอีกครั้ง

 

มัลฟอยและครั้งนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิม คนมาอาศัยเรียกนามสกุลของคนที่กำลังกอดเอวตัวเองอยู่ออกมาอีกครั้ง

 

เอาเถอะ อยากเรียกอะไรก็เรียกไป แค่เวลาที่เรามีอะไรกันแล้วนายครางชื่อฉันออกมาก็พอและประโยคนั้นทำให้เจ้าของห้องโดนฝ่ามือของคนไม่สบายฟาดลงมาเต็มแรงบนท่อนแขนจนเกิดรอยนิ้วมือขึ้นทั้งห้านิ้ว

 

เพราะเป็นเมียหรอกนะถึงยอมให้ตีคำพูดของเดรโกทำเอาคนป่วยเตรียมจะยกมือขึ้นฟาดอีกรอบ แต่ต้องนิ่งค้างไว้กลางอากาศเพราะประโยคถัดมา

 

มีอะไรกันมาแล้วตั้งกี่ครั้ง ไม่ให้เรียกเมียแล้วจะให้เรียกอะไรเรียกแม่ของลูกดีไหมประโยคที่พูดมานั้นไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกดีใจที่ได้ยินเลยสักนิด

 

มัลฟอย!!!” เสียงแหบตะโกนดังจนสุดเสียงทำเอาพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินต้องดึงหน้าถอยห่างออกมาแทบไม่ทัน เล่นเอาหูเกือบแตก

 

ตะโกนอะไรขนาดนั้นแฮร์รี่ ยิ่งเจ็บคออยู่ไม่ใช่หรือไง พอเถอะมานอนได้แล้ว

 

กลายเป็นเดรโกที่ยอมสงบศึกเอง พอพูดจบเขาก็ดึงศีรษะร้อนเข้ามาซบอิงแนบกับอกกว้างของตัวเองทันที และอีกฝ่ายขืนตัวอยู่สักพักก็ยอมอยู่นิ่งในอ้อมกอดของเขา

 

เดรโกโยกตัวเบาๆ กล่อมคนในอ้อมกอดสักพักลมหายใจร้อนของคนไม่สบายก็สูดเข้าออกอย่างสม่ำเสมอในเวลาต่อมาไม่นาน เมื่อเห็นว่าคนป่วยหลับสนิทแล้วเขาจึงค่อยๆ เอนตัวอย่างแผ่วเบาลงกับที่นอนนุ่ม

 

โดยยังคงมีแฮร์รี่อยู่ในอ้อมกอดของตัวเองไม่ยอมคลายออกไปไหน พอจัดแจงท่าทางได้เรียบร้อย ลำแขนแกร่งก็กระชับอีกฝ่ายเข้ามาแนบแน่นมากกว่าเดิมพร้อมกับดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นคลุมตัวเขาทั้งสองคนทันที

 

ใครจะรู้ว่าการดูแลคนไม่สบายจะเอาใจยากถึงเพียงนี้ ตอนแรกก็ร้องไห้จนตัวโยน พอสักพักผ่านไปก็ลุกขึ้นมาด่าเขาซะอย่างนั้น พอไม่นานเขายอมอ่อนลงและแกล้งบ้างแถมให้นิดหน่อย เจ้าตัวก็กลับมานอนซบอกเขาแบบเดิมซะแล้ว 

 

ถึงแม้ว่าจะเป็นเดรโกเองที่ดึงอีกฝ่ายมากอดเองก็เถอะ แต่มันก็ทำให้คุณชายของตระกูลใหญ่สายเลือดบริสุทธิ์ตระหนักได้เลยในทันทีว่าการดูแลคนป่วยนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

 

ไม่ใช่สิต้องพูดว่าการดูแลแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินไปสำหรับเขาเช่นกัน เอาเป็นว่าเดรโกจะดูแลคนที่เขาให้ใจไปแล้วให้ดีมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

ฝันดีครับคนป่วยของเดรโกริมฝีปากหนาจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากร้อนก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.108K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9129 1880Blue (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:48
    ไอต้าววววววว
    #9,129
    0
  2. #9099 yanisanoon28 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 17:06
    เขินไปหมดเลยฮือ
    #9,099
    0
  3. #8987 slgryfinthedorin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 20:46
    สร้างพันธะไว้แล้วนะคะคุณเดรก
    #8,987
    0
  4. #8914 markbam3105 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    เขินหน้าร้อนไปหมด
    #8,914
    0
  5. #8831 เจี้ยงจิงหยวน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 22:34
    ขอโทษที่เขินค่ะฮรุกTVT
    #8,831
    0
  6. #8790 MitsukiCarto (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 21:26

    อื้อหือออ~ ร..เราไม่ไหวแล้ว~
    #8,790
    0
  7. #8641 Jerry Fern (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:07

    ห้องมันอบอุ่น รึตัวนุ่งรี่ร้อนคะ นิสัยพี่เดรกจากน้ำเเข็งละลายเป็นน้ำกันเลยทีเดียว

    #8,641
    0
  8. #8561 manodcha (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:37
    เดรโกน่ารักก
    #8,561
    0
  9. #8511 suchayaporn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 19:03
    ฮืออออออ ไม่ไหวแล้ววว แผ่นดินไหวแต่นี่ไม่ไหว ฮืออ
    #8,511
    0
  10. #8504 blackanty (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:56
    กรี๊ดดดดดดดด ไม่ไหวแล้วววววววว เขินว้อยยยยยยยยยยยย อยากกรี๊ดให้เส้นเสียงอักเสบไปข้าง
    #8,504
    0
  11. #8479 some-siwarak (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:01

    ช่วยด้วยค่ะ......เบาหวานขึ้นเลย อร้ายยยยยยยยยยยหวานกันเกินไปมั๊ยยยยยยย ค่ดฟินนนนนน ไม่ไหวๆๆๆๆ เขินว้อยยยยยยย ขอบคุณนิยายดีๆแบบนี้นะคะ ฟินดีค่ะ อั๊ยยย .จิกหมอนขาด
    #8,479
    0
  12. #8449 Im your v (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:06
    เบาหวานขึ้นค่ะ...
    #8,449
    0
  13. #8404 Jerry Fern (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:44

    เดรกกกกกก เนี้ยยยยยแกกกกกกกกก โอ้ยเขิน ไม่ทะเลาะกันนี่แกต้องนอนไม่หลับอ่ะเอาจริงๆคือต้องมีอะไรซักอย่างไม่ด่าก็ตีอ่ะ โอ้ยเขิน ขอพ่อทูนหัวแฮร์รี่รึยัง!

    #8,404
    0
  14. #8363 BK11629 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:21
    น่ารักกว่านี้มีไหม ละเดรกคือยอดมนุษย์มาก ไม่หลับไม่นอนดูแลเมีย ฝึกไว้เดี๋ยวตอนท้องจะได้คล่องๆงี้เหรอคุณชาย 555555 เอ็นดู
    #8,363
    0
  15. #8230 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:24
    จริงๆเดรกตามใจน้องมากเลย ถึงพูดว่าดูแลไม่เป็นแต่ดูแลดีมากจนไม่ได้นอนอะ เอ็นดูความเห่อเมียมากเด้อ ตอนนี้หวานอีกแล้ววว แงง น่ารัก
    #8,230
    0
  16. #8189 Kariskisstao (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 09:05
    หื้มมมม ทำไมอารมณ์สวิงตลอดเลยแฮร์รี่ เอ๊ะๆ
    #8,189
    0
  17. #8138 MarkT_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 00:28
    รี่จะท้องม้ายยย กัดคอละนะจ๊ะ วิคไม่มาป้วนเปี้ยนแน่นวล
    #8,138
    0
  18. #8126 numay66 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:58
    โอย นี่จะหวานกันไปไหนเนี่ย คุณชายเดรกดูจะติดแฮรี่มากเลยน้า แล้วนี่หนูรี่เป็นอะไร กำลังจะเป็นแม่คนรึเปล่านะ แง่มๆ
    #8,126
    0
  19. #8124 Thongthanom (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:40
    ฉีดยาฆ่าแมลงไล่มดแปป ฮืออออ ละมุนมากเว่อร์~ นี่อ่านไปยิ้มไปเบาหวานจะขึ้นตาแล้วจ้า หวานเว่อร์คนเห่อเมีย//เดรกลืมหรือเปล่าว่าแฮร์รี่ท้องได้ จัดซะไม่สบายไข้ขึ้นเลย
    อย่างนี้แฮร์รี่จะท้องมั้ยเนี่ย
    #8,124
    0
  20. #8049 klyPuKu (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 10:33
    กัดคอแล้ววววว เทอดูแลน้องรี่ดีๆนะ เดี๋ยวท้องก่อนเรียนจบ
    #8,049
    0
  21. #7994 Makito_Alio (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 09:38
    เหย...แฮร์รี่ท้องได้นะแก แกจะท้องก่อนเรียนจบเร้อะ!!
    #7,994
    0
  22. #7854 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 18:56
    หวานไปหม๊ดดดด ;_;
    #7,854
    0
  23. #7819 โลลิค่อน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 03:02

    น่าร้ากกกกกกกกก

    #7,819
    0
  24. #7712 Scarlettxd✿ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:33
    เหมงจ้าาา
    #7,712
    0
  25. #7638 imanowhwan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 15:44
    น่ารักๆๆๆๆ
    #7,638
    0