[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 29 : Chapter 23 :: Between Us

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,059 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






แฮร์รี่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาตัวยาวของห้องนั่งเล่นรวมโดยมีเพื่อนสนิททั้งสองนั่งทำการบ้านอยู่กับพื้นด้านล่าง เด็กหนุ่มนอนมองเพดานทรงสูงของหอพักพร้อมกับถอนหายใจออกมาหลายครั้งจนหญิงสาวเพื่อนสนิทต้องวางปากกาขนนกลงและหันมาสนใจคนที่เอาแต่เหม่อลอยแทน

 

มีเรื่องไม่สบายใจเหรอแฮร์รี่ ทำไมนายเอาแต่นอนถอนหายใจแบบนั้นล่ะ

 

เปล่า ไม่มีอะไรเฮอร์ไมโอนี่แฮร์รี่หันไปมองหน้าเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะมองเพดานต่อและตอบออกไป

 

จะไม่มีได้ยังไง ฉันสังเกตมาสักพักแล้วนะ นายเอาแต่นอนเหม่อแล้วก็ถอนหายใจออกมาเป็นร้อยครั้งได้แล้วนะแฮร์รี่เฮอร์ไมโอนี่ยังคงไม่ละความพยายามในการเค้นเอาคำตอบจากเพื่อนสนิท

 

ฉันไม่ได้เป็นอะไร เธออย่าห่วงเลย

 

แฮร์รี่ตอบก่อนจะหันหลังให้กับเพื่อนแล้วเอาหน้าเข้าที่พนักพิงของโซฟาแทน เพื่อต้องการจะสื่อออกไปว่าเขายังไม่อยากพูดถึงเรื่องต่างๆ ในตอนนี้

 

ฉันอยากได้หนังสือพืชน้ำวิเศษแห่งทะเลสาบแถบไฮแลนด์มากเลยรอน พอดีต้องเอามาใช้ทำงานกลุ่มด้วยนายช่วยไปหยิบที่ห้องสมุดให้หน่อยได้ไหมเฮอร์ไมโอนี่หันเหความสนใจไปที่เพื่อนอีกคนก่อนจะร้องขอให้ชายหนุ่มผมแดงไปนำมาให้เธอ

 

เอาสิ เดี๋ยวฉันรีบไปรีบมาแล้วกัน เธอทำงานรอไปก่อนนะ

 

รอนไม่มีท่าทีอิดออดเขายอมลุกออกไปแต่โดยดี และคนที่ร้องขอให้เขาออกไปก็กลับมาสนใจเพื่อนสนิทที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวอีกครั้ง เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้มีเจตนาที่จะกันรอนออกจากเรื่องที่เธอจะพูด แต่เธอกำลังคิดว่าเรื่องที่เธอรู้มายังไม่สมควรที่รอนจะรู้จนกว่าเจ้าของเรื่องจะเต็มใจบอก

 

หันมาหาฉันเดี๋ยวนี้เลยแฮร์รี่ พอตเตอร์เมื่อรอนออกไปแล้วเฮอร์ไมโอนี่จึงไม่ช้าใช้โอกาสที่อยู่กันสองคนให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

 

ฉันยังไม่อยากคุยเฮอร์ไมโอนี่เสียงอู้อี้ตอบกลับมาให้

 

ไม่อยากคุยเรื่องที่นายไปมีอะไรกับมัลฟอยมาใช่ไหมเมื่อได้ยินประโยคที่ดังขึ้นจากด้านหลัง แฮร์รี่ก็ดีดตัวลุกจากการนอนทันทีพร้อมด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

 

เธอรู้ได้ยังไงเฮอร์ไมโอนี่แฮร์รี่ร้องถามออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว

 

เบาๆ สิแฮร์รี่ อยากให้ทุกคนรู้เหมือนที่ฉันรู้หรือไงหญิงสาวทำท่าปิดปากเพื่อให้เพื่อนลดเสียงลง

 

แล้วเรื่องที่ฉันรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่เห็นรอยบนคอนายแล้วจะเดาไม่ออก

 

แฮร์รี่รีบม้วนผ้าพันคอของตัวเองรัดแน่นมากกว่าเดิมเมื่อเพื่อนพูดจบ รอยที่อีกฝ่ายได้ฝากไว้ในคืนนั้นยังมีให้เห็นอยู่บ้างประปราย ถึงจะจางไปแล้วแต่เขาก็ยังคงปิดไว้อยู่ เขาคิดว่าจะรอจนกว่ามันหายสนิทถึงจะเลิกนำผ้ามาพันคอสักที

 

เธอเห็นได้ยังไง ฉันคิดว่าฉันปิดมิดชิดแล้วนะ

 

มันมีบางครั้งที่ผ้าพันคอนายหลวมและย่นลงมาฉันถึงได้เห็น แถมบางทีนายก้มแล้วไม่ทันได้ระวังตัว คอเสื้อนายมันก็กว้างมากฉันถึงได้เห็นว่าบนตัวของนายก็มีรอยนั่นเต็มไปหมด

 

หญิงสาวร่ายยาวออกมาจนคนฟังได้แต่ก้มหน้างุด นึกโกรธตัวเองที่ไม่ทันได้ระวังตัวให้ดีกว่านี้ ถ้าเฮอร์ไมโอนี่เห็นแล้วรอนรวมถึงคนอื่นจะไม่เห็นด้วยเหรอ

 

อย่ากังวลไปเลย ไม่มีใครช่างสังเกตเหมือนฉันหรอกหญิงสาวรีบปลอบทันทีก่อนที่เพื่อนจะคิดมากไปมากกว่านี้

 

เอาล่ะ! ถึงเวลาที่นายต้องบอกฉันสักทีว่าทำไมถึงเอาแต่เหม่อลอยและถอนหายใจแบบนี้

 

ให้ตายเถอะเฮอร์ไมโอนี่ ฉันจะปิดอะไรเธอได้บ้างไหม

 

แฮร์รี่ไม่ได้หัวเสียสักเท่าไหร่ที่เพื่อนล่วงรู้ความลับ เขาเองก็คิดไว้อยู่แล้วว่าเธอต้องจับได้ แต่ตอนนี้เขาเองยังไม่พร้อมจะพูดเท่านั้นเอง ไม่ใช่ว่าต้องการปกปิดแต่เขาก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้คือกำลังเป็นอะไร

 

บอกฉันมาซะดีๆ แฮร์รี่ ถ้ามีอะไรร้ายแรงฉันจะได้ช่วยแก้ไงเฮอร์ไมโอนี่ลุกขึ้นก่อนจะย้ายตัวเองไปนั่งลงบนโซฟาข้างกันกับเพื่อน

 

เฮ้อ ~ ก็ได้

 

แฮร์รี่ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจที่จะเล่าทุกอย่างให้ฟัง อย่างน้อยๆ ได้ระบายสักหน่อยก็คงจะดีกว่าเก็บเอาไว้คนเดียวล่ะมั้ง

 

ฉันมีอะไรกับมัลฟอยในคืนวันเต้นรำ วันนั้นที่ฉันโดนวิกเตอร์ทำร้ายนั่นแหละแล้วไม่ได้กลับห้องเพราะฉันนอนอยู่กับเขาเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้มีสีหน้าหรือท่าทางตกใจที่ได้ฟัง เพราะเธอเองก็คาดการณ์เอาไว้อยู่แล้ว

 

แล้วทีนี้พอตื่นขึ้นมาฉันก็จะกลับหอ แต่เขาไม่ให้กลับฉันก็เลยนอนต่อจนถึงเย็น แต่ระหว่างนั้นเขาก็ดูแลฉันดีมากๆ เลยนะ หาข้าวหายามาให้กิน ถึงจะโดนยัดยาเข้าปากก็เถอะแฮร์รี่อดคิดถึงภาพเหตุการณ์วันนั้นไม่ได้ อีกฝ่ายที่เขากำลังพูดถึงใช้วิธีการจูบเพื่อให้เขากินยาได้

 

แต่พอตอนเย็นฉันตื่นขึ้นมาแล้วจะกลับห้องก็เกิดเถียงกันนิดหน่อย และก่อนที่ฉันจะออกมาเขาก็พูดประโยคแปลกๆ ทิ้งท้ายเอาไว้ด้วยแฮร์รี่คิดไม่ตกพร้อมกับประโยคที่อีกคนพูดก่อนที่เขาจะปิดประตูห้องยังคงดังก้องอยู่ในหัวอยู่ทุกวัน

 

นายเถียงกันเรื่องอะไร และประโยคสุดท้ายมัลฟอยพูดอะไรแฮร์รี่” เฮอร์ไมโอนี่เร่งเร้าให้เพื่อนเล่าออกมาเร็วๆ

 

เขาบอกว่าจะออกมาพร้อมกันแต่ฉันขอออกมาคนเดียวก่อน เพราะกลัวว่าคนอื่นจะเห็นแล้วจับได้แฮร์รี่ไม่ได้เล่าประโยคสุดท้ายให้กับหญิงสาวฟังเพราะเขายังอยากเก็บเอาไว้คิดคนเดียวอยู่

 

ให้ตายสิแฮร์รี่ ทำไมนายถึงไม่ยอมออกมาพร้อมเขาล่ะเฮอร์ไมโอนี่ทำหน้าไม่เข้าใจถามออกมา

 

ก็ฉันกลัวคนอื่นเห็นนี่! ถ้าคนอื่นเห็นก็จะต้องคิดว่าฉันกับมัลฟอยมีอะไรกันแน่ๆ

 

แล้วมันไม่จริงหรือที่นายมีอะไรกับมัลฟอยคำพูดของเพื่อนสนิททำให้แฮร์รี่อดนึกถึงใครอีกคนไม่ได้ที่พูดประโยคคล้ายกันเลย

 

ก็ใช่แต่ฉันไม่อยากให้ใครรู้ คนอื่นจะมองยังไงถ้าเขารู้ว่าฉันกับมัลฟอยมีอะไรกัน คงได้เอาไปนินทาสนุกปากแน่เลย

 

เดี๋ยวนะแฮร์รี่ เท่าที่ฉันฟังมานายเอาแต่พูดถึงคนอื่น คิดว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับนาย ทำไมนายถึงไม่แคร์แค่ความรู้สึกของตัวเองกับมัลฟอยเท่านั้นล่ะ

 

แฮร์รี่เริ่มคิดจริงจังแล้วว่าเฮอร์ไมโอนี่กับมัลฟอยใช่คนเดียวกันหรือเปล่า อาจจะดื่มน้ำยาสรรพรสแล้วมานั่งพูดกับเขาตอนนี้ใช่ไหมประโยคที่หญิงสาวพูดถึงได้ใกล้เคียงกับอีกคนมากขนาดนี้

 

ทำไมฉันต้องแคร์ความรู้สึกของมัลฟอยด้วยล่ะเฮอร์ไมโอนี่ ฉันกับหมอนั่นไม่ได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย

 

แล้วการที่นายไปนอนกับเขามาแล้วมันเรียกว่าอะไรล่ะแฮร์รี่เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมาตรงๆ โดยที่คนนั่งนิ่งได้แต่อึ้งไปเพราะเขาก็ให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้เหมือนกัน

 

ไม่รู้สิ เซ็กส์เฟรนด์ล่ะมั้งแฮร์รี่ตอบแบบขอไปที จะเป็นอะไรก็ช่างมันเถอะเขาไม่อยากจะคิด

 

เลิกพูดเรื่องนี้เถอะเฮอร์ไมโอนี่แล้วเธออย่าไปบอกให้ใครฟังนะเดี๋ยวจะรู้ถึงหูคู่หมั้นของหมอนั่นเข้าแล้วเธอจะเสียใจเอาเฮอร์ไมโอนี่ยิ่งไม่เข้าใจหนักเข้าไปอีกเมื่อเพื่อนพูดถึงบุคคลที่สามออกมา

 

คู่หมั้นของมัลฟอยเหรอแฮร์รี่พยักหน้าตอบ

 

จะเป็นไปได้ยังไง ก็มัลฟอยชอบนาย หมอนั่นจะมีคู่หมั้นได้ยังไงแฮร์รี่

 

เธอพูดอะไรเพ้อเจ้อแล้วเฮอร์ไมโอนี่ มัลฟอยจะมาชอบฉันได้ยังไงกันแฮร์รี่เองก็ตกใจกับสิ่งที่เพื่อนสนิทพูดออกมา หญิงสาวต้องบ้าไปแล้วแน่นอนที่พูดอะไรแบบนั้นไม่กระดากปากสักนิดเลยเหรอ

 

ใช่สิ คนทั้งโรงเรียนเขาก็ดูออกกันทั้งนั้นว่ามัลฟอยชอบนาย แล้วหมอนั่นจะมีคู่หมั้นได้ยังไง ฉันคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีการเข้าใจผิดแน่เลย

 

ไม่มีใครเข้าใจผิดอะไรทั้งนั้นแหละเฮอร์ไมโอนี่ ฉันเห็นเองกับตาว่านายนั่นยืนจูบกับผู้หญิงคนนั้น แถมตอนที่เธอพูดแนะนำตัวว่าเป็นคู่หมั้น มัลฟอยก็ไม่ปฏิเสธสักนิด

 

อ๋อฉันรู้แล้วว่านายเป็นอะไร

 

เหมือนหญิงสาวจะจับต้นชนปลายอาการของเพื่อนเธอถูกแล้วว่าไอ้อาการเหม่อลอย และเอาแต่ถอนหายใจเหมือนคนมีเรื่องทุกข์ใจนั่นคืออะไร

 

ที่แท้นายก็หึงมัลฟอยนี่เอง

 

จะบ้าหรือไงเฮอร์ไมโอนี่ ใครจะไปหึงหมอนั่นกันเล่า ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยแฮร์รี่รีบปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน

 

นายลองคิดให้ดีๆ ว่าก่อนที่นายจะรู้ว่าเขามีคู่หมั้นนายยังไปนั่งรอเขาเป็นอาทิตย์เพื่อที่จะได้ไปทำความสะอาดห้อง ทั้งๆ ที่ไม่จำเป็นสักนิด นายจะหนีหายมาเลยก็ได้เพราะเขาเองก็ไม่สนใจแล้วแต่นายก็ยังไปนั่งรอให้ยุงกัดเล่นเป็นชั่วโมง แต่ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาฉันเห็นนายเอาแต่นอนไม่ยอมทำอะไรสักอย่างแม้กระทั่งออกไปกินข้าว นายคงไม่อยากไปเห็นเขาสองคนเดินคู่กันใช่ไหม

 

แฮร์รี่คิดภาพตามที่เพื่อนพูด แต่ในใจลึกๆ ของเขาก็ยังคงปฏิเสธให้กับคำพูดของเฮอร์ไมโอนี่อยู่ดี ใครจะไปหึงหมอนั่นกันไม่มีทางซะหรอก

 

ตั้งสติแล้วใช้ความคิดของตัวเองซะแฮร์รี่ ช่วงที่ผ่านมาทำไมนายถึงไม่ไล่หรือรำคาญที่มัลฟอยเวลามาวนเวียนอยู่รอบตัวเลย ถ้าเป็นเมื่อก่อนนายคงจะไล่ไปไกลๆ แล้วไม่ใช่เหรอแฮร์รี่ก้มหน้าพร้อมกับสองมือประสานกันบนตักอย่างใช้ความคิด

 

ไม่รู้สิเฮอร์ไมโอนี่ ฉันไม่รู้ ไม่รู้อะไรเลยแม้แต่ใจตัวเองฉันหึงหมอนั่นจริงเหรอแล้วทำไมฉันถึงได้หึงล่ะ

 

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ลองถามตัวเองสิว่าทำไมนายถึงหงุดหงิดที่เห็นเขายืนจูบกับผู้หญิงอื่น และตอนที่รู้ว่าเขามีคู่หมั้นความรู้สึกของนายเป็นยังไงตอนนั้นแฮร์รี่นั่งนิ่งพยายามคิดทบทวนกับตัวเอง

 

ที่เธอบอกว่าเขาชอบฉันมันจริงหรือเปล่าเฮอร์ไมโอนี่เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้สักเท่าไหร่ มันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ มัลฟอยเนี่ยนะจะชอบเขา

 

ลองไปถามเขาดูสิ ฉันว่านายน่าจะได้คำตอบมากกว่าถามฉันอีกนะเฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมกับส่งยิ้มให้กำลังใจมาที่คนคิดไม่ตก

 

ตะแต่แต่เขามีคู่หมั้นแล้วนะแฮร์รี่ยังคงหาข้อโต้แย้งให้กับตัวเองโดยเอาคู่หมั้นของอีกฝ่ายขึ้นมาเป็นข้ออ้าง

 

เลิกสนใจคนอื่นมากกว่าความรู้สึกของตัวเองได้แล้วแฮร์รี่ รีบไปคุยกับเขาให้รู้เรื่องซะก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป รวมถึงเรื่องคู่หมั้นอะไรนั่นด้วย บางทีมันอาจจะมีอะไรมากกว่าที่นายยังไม่รู้ก็ได้

 

เอางั้นเหรอ ฉันคิดว่า...

 

จะมัวมาลังเลอะไรอยู่ล่ะแฮร์รี่ ไปได้แล้ว ไป

 

เฮอร์ไมโอนี่ไม่รอช้ารีบดึงเพื่อนให้ลุกจากโซฟาที่แฮร์รี่เอาแต่ครอบครองมันอยู่คนเดียวมาร่วมสามวันให้ลุกขึ้นทันที ก่อนจะเดินไปส่งจนถึงหน้าประตู

 

สู้เขานะแฮร์รี่ ไปเอาทุกอย่างของนายกลับคืนมาซะเฮอร์ไมโอนี่ชูกำปั้นส่งให้เพื่อเป็นกำลังใจกับเพื่อนสนิท

 

ดะเดี๋ยวเฮอร์ไมโอนี่!แฮร์รี่ไม่ทันจะได้เรียกหญิงสาวจบประโยคเธอก็ปิดประตูใส่หน้าเขาดังปังทันทีที่ดันเขาพ้นออกจากประตูหอได้สำเร็จ

 

คนถูกไล่ออกมาได้แต่ยืนงงอยู่หน้าประตูหอของตัวเองก่อนจะเกาหัวแกร๊กๆ อย่างไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ มัลฟอยชอบเขาอย่างที่เฮอร์ไมโอนี่พูดจริงหรือ

 

ชอบตั้งแต่ตอนไหนและเมื่อไหร่แล้วทุกคนในโรงเรียนรู้เรื่องอย่างนั้นจริงๆ ใช่ไหม และเขาก็หึงอีกฝ่ายจริงใช่หรือเปล่า ความรู้สึกวันนั้นไม่ใช่ เพราะแฮร์รี่รู้สึกโกรธที่อีกคนไม่ยอมบอกเหรอว่ามีคู่หมั้นหรือแท้จริงแล้วเขาหึงอย่างที่เพื่อนสนิทพูดจริงๆ

 

แต่ถ้าเฮอร์ไมโอนี่คิดผิดล่ะ มัลฟอยไม่ได้ชอบเขาอย่างที่เธอว่า แฮร์รี่ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ฝ่ายเดียวเพราะอีกคนก็ไม่เคยพูดออกมาให้ได้ยินสักครั้ง

 

และเขาเองก็ยังไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตนสักเท่าไหร่ด้วย แถมคู่หมั้นของมัลฟอยก็ยังอยู่แบบนั้น เขาจะมีหน้าเข้าไปถามได้ยังไงว่านายชอบฉันเหรอ และถ้าถามออกไปแล้วจะแก้ไขอะไรได้ก็ชายหนุ่มมีโชแชงอยู่แล้วนี่นา...

 

เฮ้อ ~ ทำไมทุกอย่างมันถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้ก็ไม่รู้

 

เมื่อไม่รู้จะทำยังไงต่อแฮร์รี่จึงก้าวเท้าลงจากหอคอยบ้านของตัวเองเดินลงมาตามทางทอดยาวของปราสาทเพื่อหาที่หลบภัยแหล่งใหม่


เขาไม่คิดจะออกไปนั่งเล่นที่ด้านนอกทะเลสาบอีกแล้ว และเขาก็ไม่ได้ทำตามคำแนะนำของเพื่อนสนิทด้วย แฮร์รี่ยังต้องการใช้ความคิดไตร่ตรองกับตัวเองเพียงคนเดียวก่อน และถ้ากลับเข้าห้องไปตอนนี้ก็คงไม่พ้นหญิงสาวที่ไล่เขาออกมาต้องเอ่ยปากถามเป็นแน่


แฮร์รี่ยังไม่มีคำตอบให้กับตัวเธอและตัวของเขาเองในตอนนี้...

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตเดินไปเรื่อยๆ ตามทางอย่างไม่เร่งรีบ แต่ภายในใจได้แต่ภาวนาว่าระหว่างทางขออย่าให้เจอใครเดินเข้ามาทักเลยเพราะเขาเองก็ยังไม่พร้อมจะพูดคุยกับใครสักเท่าไหร่ ตอนนี้อยากหาที่สงบอยู่ตามลำพังเท่านั้น

 

แต่แล้วเหมือนเมอร์ลินจะไม่เห็นใจคำขอของแฮร์รี่สักนิด เสียงเรียกชื่อเขาดังลั่นอยู่ทางด้านหลังก่อนที่เจ้าของชื่อจะทำหน้าเบื่อหน่ายและค่อยๆ หมุนตัวไปตามเสียงเรียกช้าๆ


ว่าไงคอลินคนที่เรียกเขาไว้ไม่ใช่ใครอื่นไกลคอลิน ครีฟวีย์เด็กบ้านเดียวกันกับเขานั่นเอง

 

ผมกำลังตามหาตัวแฮร์รี่อยู่เลยฮะเด็กอายุน้อยกว่าแฮร์รี่หนึ่งปีแต่ส่วนสูงในตอนนี้นำเขาไปลิบลิ่วเสียแล้วกำลังเดินก้าวเข้ามาใกล้

 

มีอะไรหรือเปล่าแฮร์รี่ถามพร้อมกับมองซ้ายมองขวาเหมือนคนรีบร้อน

 

ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อนนะแฮร์รี่ทำท่าจะหันหลังหนีทันทีที่พูดจบ

 

อาจารย์ใหญ่เรียกคุณไปพบที่ห้องครับแฮร์รี่แต่ก่อนที่เขาจะได้ก้าวตัวออกไป คนที่เข้ามาทักก็พูดขัดขึ้นอีกครั้งจนแฮร์รี่ต้องหันกลับมาให้ความสนใจเด็กที่อายุน้อยกว่าอีกครั้ง

 

เรียกฉันเหรอ ว่าแต่ตอนนี้เนี่ยนะแฮร์รี่ทำหน้าไม่เชื่อ

 

ใช่ครับ ตอนนี้เลยแต่คนส่งสารก็ไม่มีท่าทีโกหกให้เห็นเลยแม้แต่น้อยเขาจึงยอมเชื่อใจ

 

อือ ขอบใจมากนะคอลินความคิดที่จะหาที่สงบคิดอะไรเงียบๆ อยู่คนเดียวเป็นอันต้องถูกพับเก็บลงไป

 

ไม่เป็นไรครับเสียงไล่ตามหลังบอกกลับมาให้คนที่เดินนำออกไปไกลแล้ว

 

แฮร์รี่จึงเปลี่ยนทิศทางการเดินไปอีกฝั่งของเส้นทางที่เขาเดินเมื่อก่อนหน้านี้ ห้องพักของอาจารย์ใหญ่อยู่บนหอคอยทางฝั่งตะวันออก แต่จะว่าไปเขาก็ไม่ได้พบกับศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์นานแล้วตั้งแต่วันที่โรงเรียนประกาศว่าจะมีการแข่งขันไตรภาคี และก็ไม่รู้ว่าชายชราเรียกเขาไปพบด้วยสาเหตุใดในครั้งนี้

 

ช่วงที่ผ่านมาแฮร์รี่เองก็ไม่ได้ทำตัวมีปัญหาหรือมีเรื่องกับใครที่ไหน แต่ไปถึงก็คงจะรู้เองนั่นแหละว่าเรื่องอะไร คิดไปเองตอนนี้ก็เปล่าประโยชน์ เด็กชายผู้รอดชีวิตจึงเร่งฝีเท้าเดินให้เร็วขึ้นกว่าเดิมเพื่อที่จะไปให้ถึงที่หมายไวๆ

 

แต่หารู้ไม่ว่าการไปพบกับคนที่เรียกตัวเขาในครั้งนี้จะทำให้แฮร์รี่หายตัวไปเลยในคืนนั้น...








เดรโกออกมาตรวจตราโรงเรียนตามหน้าที่ของพรีเฟ็คปกติเฉกเช่นทุกวัน แต่วันนี้เห็นทีจะแตกต่างออกไปหน่อย เพราะมีผู้หญิงผมยาวฟูที่เขาจำได้ดีว่าเป็นเพื่อนสนิทของใครบางคนกำลังวิ่งตรงมาทางเขาหน้าตาตื่น

 

มัลฟอย!!

 

เสียงหญิงสาวตะโกนเรียกเจ้าของชื่อเสียงดัง เฮอร์ไมโอนี่วิ่งวุ่นตามหาพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินไปทั่วทุกมุมของปราสาทจนมาเจอชายหนุ่มอยู่แถวหน้าห้องโถง

 

มีอะไรเดรโกถามกลับพร้อมกับมองคนตรงหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่ง

 

ฮะแฮร์รี่อยู่กับนายหรือเปล่าคนวิ่งมาหอบตัวโยนก่อนจะค่อยๆ เค้นเสียงตัวเองออกมาได้ด้วยความยากลำบากเพราะหายใจไม่ทันจากที่วิ่งมาเมื่อสักครู่

 

จะมาอยู่กับฉันได้ยังไง เธอไม่น่าถามอะไรโง่ๆ เกรนเจอร์เสียงเข้มตอบกลับมาจนคนถามเริ่มใจคอไม่ดีกับคำตอบที่ได้ยิน

 

แฮร์รี่หายไปมัลฟอย แฮร์รี่หายตัวไป!เฮอร์ไมโอนี่ไม่สนใจคำจิกกัดของอีกฝ่ายสักเท่าไหร่ เพราะตอนนี้เธอห่วงแต่เพื่อนที่หายตัวไปของเธอมากกว่าอะไรทั้งหมด

 

หายได้ยังไง ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอดูดีแล้วหรือยังคนทั้งคนจู่ๆ จะหายไปได้ยังไงท่าทีร้อนรนของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินแตกต่างจากตอนแรกในทันที คำถามรัวยาวออกมาด้วยความรวดเร็วถึงสิ่งที่เริ่มกังวล

 

ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อคืนนี้ฉันให้เขาออกไปหานายแล้วแฮร์รี่ก็ไม่กลับเข้ามาที่หออีกเลยในคืนนั้น จนตอนเช้ารอนบอกว่าแฮร์รี่ไม่ได้กลับห้อง ฉันถึงออกตามหาทั่วปราสาทจนไม่ได้เรียนเลยทั้งวันเฮอร์ไมโอนี่เล่าทุกอย่างที่เธอพอรู้ก่อนเพื่อนจะหายตัวไปให้กับคนตรงหน้าฟังอย่างไม่ปิดบัง

 

ทีแรกที่เธอนึกได้คือคิดว่าแฮร์รี่อยู่กับคนตรงหน้านี้ เพราะอาจจะเคลียร์เรื่องที่มีปัญหากันจนเข้าใจแล้วเพื่อนจึงไม่กลับมาที่หอกริฟฟินดอร์ แต่เธอเองก็ยังคงอดกังวลไม่ได้อยู่ดีเพราะไม่มีใครมาส่งข่าวบอกเหมือนกับครั้งแรกที่แฮร์รี่หายตัวไปในงานวันเต้นรำ สุดท้ายแล้วเฮอร์ไมโอนี่จึงตัดสินใจตามหาตั้งแต่ตอนนั้นเอง

 

เมื่อคืนเขาได้ไปหานายหรือเปล่ามัลฟอยพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินส่ายหน้าปฏิเสธ

 

ตายแล้ว นายหายไปไหนกันนะแฮร์รี่หญิงสาวมีท่าทางเคร่งเครียดมากกว่าเดิมเมื่อรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเสียแล้ว

 

เธอให้เขาออกมาทำไมดึกดื่น ไม่รู้เรื่องครัมหรือไงเดรโกพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจจนเฮอร์ไมโอนี่อดกลัวไม่ได้ เธอรีบขยับถอยห่างออกมาเล็กน้อยทันที

 

ฉันรู้ ตะแต่ตอนนั้นฉันไม่ทันคิด

 

เฮอร์ไมโอนี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนของตัวเองยังมีคดีความกับซีกเกอร์ต่างโรงเรียนอยู่ เธอลืมนึกไปเสียสนิทเลยแถมเธอยังปล่อยให้เพื่อนออกมาคนเดียวอีก

 

ฉันจะไปหาครัมและดูว่าพอตเตอร์อยู่กับมันหรือเปล่า ถ้าพอตเตอร์เป็นอะไรไป เธอโดนหนักแน่ได้ยินไหมเกรนเจอร์!

 

เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้ารัวๆ เธอเริ่มคิดว่าตัวเองคิดถูกใช่ไหมที่เข้ามาถามหาตัวเพื่อนกับอีกฝ่าย ใครจะคิดว่ามัลฟอยโมโหได้น่ากลัวเช่นนี้ อย่างกับพายุที่กำลังก่อตัวและเตรียมจะพัดเอาทุกอย่างที่อยู่รอบตัวหายไปจนหมดเกลี้ยงถ้าหาตัวเพื่อนของเธอไม่พบ

 

นายจะอยู่เฉยๆ สักวันไม่ได้เลยใช่ไหมพอตเตอร์ อย่าให้เจอตัวเชียว จะจับมาตีซะให้เข็ดเดรโกบ่นออกมาในขณะที่กำลังเดินย้อนกลับไปยังหอนอนตัวเอง

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเป็นอันต้องพับหน้าที่ของตัวเองเก็บเอาไว้ก่อนเพราะในใจกำลังร้อนรุ่มกับข่าวของใครบางคนที่หายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนไม่มีอะไรทำให้เดรโกสนใจอะไรได้อีกแล้วในเวลานี้

 

ชายหนุ่มรูปร่างปราดเปรียวก้าวตรงเร็วฉับๆ เพื่อต้องการไปหาเด็กต่างโรงเรียนที่มาอาศัยร่วมบ้านเดียวกับเขา ถ้ามันยังไม่เข็ดกับเรื่องที่เจอในวันนั้น คราวนี้เขาไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่รอดแน่

 

ในวันนั้นเดรโกอุตส่าห์ไม่กลับไปทำอะไรอีกฝ่ายเมื่ออารมณ์เริ่มเย็นลง สติสัมปชัญญะทุกอย่างเริ่มกลับมาและทำให้คิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าเขาทำร้ายอีกคนจนปางตายอาจจะมีข้อพิพาทระหว่างโรงเรียนเกิดขึ้นได้ เนื่องจากคนที่ทำเรื่องเลวก็เป็นถึงแขกเยือนแถมยังเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน ครั้นให้รุนแรงกว่านั้นทางโรงเรียนของเขาก็อาจจะเดือดร้อนได้

 

เดรโกไม่ได้กลัวตัวเองจะมีปัญหาแต่เขาเกรงว่าถ้าเรื่องมันดังขึ้นมาแล้วคนที่โดนอีกฝ่ายกระทำจะเสียหาย เขาเองก็ไม่อยากให้เรื่องนี้รู้ถึงหูใครมากนักเพราะกลัวคนที่ตัวเองช่วยเหลือวันนั้นจะถูกมองไม่ดี แต่ถ้ามันทำอีกครั้งในวันนี้

 

เดรโกจะไม่ปล่อยมันเอาไว้อีกเป็นครั้งที่สองเขาขอสัญญา!

 

พายุลูกใหญ่ก้าวข้ามผ่านประตูหอของตัวเองก่อนจะเดินตรงดิ่งไปหาคนที่ตามตัว อีกคนกำลังนั่งเล่นหมากรุกพ่อมดอยู่บนเก้าอี้ตัวยาว และเดรโกไม่รอช้ากระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นทันทีด้วยความรวดเร็ว

 

แกเอาพอตเตอร์ไปไว้ที่ไหน!

 

พูดอะไรของนายมัลฟอย ฉันยังไม่เจอแฮร์รี่เลยตั้งแต่วันนั้นวิกเตอร์ผลักคนบุ่มบ่ามเข้ามาดึงเสื้อเขาออกก่อนจะพูดตอบ

 

ถ้าพอตเตอร์ไม่ได้อยู่กับแกแล้วเขาจะหายไปไหนได้ มีแต่แกคนเดียวเท่านั้นที่คิดไม่ดีกับเขาเสียงของเดรโกดังมากจนทำให้เพื่อนและนักเรียนคนอื่นที่นั่งอยู่ในบริเวณนั้นหันมามองอย่างสนใจ

 

แฮร์รี่หายไปเหรอ แต่ว่าเรื่องนี้ฉันไม่ได้เป็นคนทำวิกเตอร์ตอบด้วยท่าทีขึงขังเหมือนต้องการยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตน

 

แกอย่ามาโกหก บอกมาว่าเอาพอตเตอร์ไปซ่อนไว้ที่ไหนก่อนที่ฉันจะเสกคาถากรีดแทงใส่แก

 

ชายหนุ่มไม่ได้ฟังสิ่งที่อีกฝ่ายยืนยันสักนิด เดรโกไม่มีทางเชื่อว่าคนตรงหน้าไม่ได้เอาตัวแฮร์รี่ พอตเตอร์ไปซ่อน ถ้าไม่ใช่มันแล้วใครจะทำ

 

ถึงฉันจะทำเรื่องเลววันนั้น แต่ตอนนี้ฉันก็คิดได้แล้วเหมือนกัน ใครจะทำให้ตัวเองเดือดร้อนเป็นครั้งที่สองกันล่ะ

 

ยังไงฉันก็ไม่เชื่อ บางทีแกอาจจะเอาพอตเตอร์ไปซ่อนเพื่อต้องการแก้แค้นก็ได้

 

นายจะบ้าหรือไงมัลฟอย คนทั้งคนฉันจะเอาไปซ่อนที่ไหนได้ ฮอกวอตส์ก็ไม่ใช่สถานที่ที่ฉันรู้เส้นทางทุกซอกทุกมุมเสียหน่อยวิกเตอร์โต้ตอบออกมาอย่างรวดเร็ว

 

อย่าให้ฉันรู้แล้วกันว่าใครเป็นคนทำ ถ้าฉันจับได้คราวนี้แกไม่มีชีวิตรอดกลับโรงเรียนแน่เดรโกไม่ได้ขู่แต่เขาทำจริงแน่ถ้าคนตรงหน้าปกปิดและทำอีกครั้ง

 

เดรโกชี้หน้าคาดโทษก่อนจะเดินออกจากหอพักไปเพื่อตามหาคนที่หายไปต่อ แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้เชื่อสักทีเดียวว่าครัมพูดความจริง คนอย่างมันจะเชื่อถืออะไรได้จนกว่าเขาจะเจอตัวคนที่หายไปนั่นแหละถึงจะสบายใจ

 

เดรโกและทันทีที่เขาเดินออกจากหอพักของสลิธีรินมาก็เจอเข้ากับอาจารย์ประจำบ้านพ่วงด้วยตำแหน่งพ่อทูนหัวเรียกรั้งไว้ก่อน

 

จะรีบไปไหน เธอยังตรวจโรงเรียนไม่เสร็จอีกหรือเซเวอร์รัสเอ่ยถามก่อนจะเดินเข้ามาใกล้

 

ผมจะไปตามหาพอตเตอร์ครับ เขาหายตัวไปเดรโกตอบออกไปอย่างไม่ปิดบัง


แล้วมันเรื่องอะไรกันที่เธอต้องไปตามหาพอตเตอร์ เพื่อนเขาไม่มีแล้วหรือไง

 

เอ่อ…”

 

เมื่อเห็นว่าลูกทูนหัวของตัวเองมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย เขาจึงไม่อยากถามอะไรให้มากความ คนอย่างเดรโกถ้าไม่พูดก็จะไม่มีวันเค้นอะไรออกมาได้ ข้อนี้คนที่เปรียบเสมือนพ่ออีกคนทราบดี

 

เอาเถอะ เธอตามฉันมาที่ห้องทำงานหน่อยเดรโก ฉันมีเรื่องจะพูดด้วยเซเวอร์รัสพูดจบก็ออกตัวเดินนำไปยังคุกใต้ดินด้านล่างที่เป็นห้องทำงานของตัวเองทันที

 

แต่ว่าผม…”

 

เดรโกทำท่าจะคัดค้านว่าเขามีเรื่องอื่นที่จะต้องไปจัดการเสียก่อน แต่พ่อทูนหัวเขาไม่ฟังอะไรเลยสักนิดจึงเป็นเหตุผลให้เดรโกรู้ได้ว่าตัวเองไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้นอกเสียจากจะยอมทำตามเท่านั้น

 

เซเวอร์รัสมีเรื่องอะไรค่อยคุยไม่ได้หรือครับ ผมจะไป…”

 

เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับเธอก่อนเสียงทุ้มตอบออกมาโดยไม่หันกลับมามองหน้าคนที่เดินตามหลังอยู่ในขณะนี้สักนิดว่ามีท่าทีร้อนรนเพียงใด

 

รีบเข้ามาและปิดประตูให้เรียบร้อยด้วยเดรโก

 

และเมื่อมาถึงยังห้องทำงานของศาสตราจารย์วิชาปรุงยา เจ้าของห้องก็เปิดประประตูเข้าไปทันทีก่อนจะบอกให้คนเดินตามหลังปิดประตูให้เรียบร้อย

 

นั่งลงซะเดรโกเจ้าของชื่อเดินไปนั่งตรงเก้าอี้ไม้ตรงข้ามกับคนพูดอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้เสียเวลาไปมากกว่านี้

 

เธอรู้หรือเปล่าว่าพรุ่งนี้จะต้องแข่งไตรภาคีครั้งที่สองแล้วเจ้าของห้องเปิดประเด็นถามในทันที

 

ทราบครับ

 

แล้วเธอรู้หรือยังว่าภารกิจต่อไปคืออะไรเดรโกพยักหน้าตอบรับเล็กน้อยว่าเขาพอจะเดาได้

 

ผมรู้แต่ไม่ทั้งหมด มันใช่การลงไปช่วยของสำคัญใต้น้ำหรือเปล่าครับคราวนี้เป็นฝ่ายเจ้าห้องบ้างที่พยักหน้าตอบให้

 

เธอมีวิธีจัดการกับตัวเองยังไงให้อยู่ใต้น้ำได้นานเป็นชั่วโมงโดยไม่ขาดอากาศหายใจ

 

ผมยังหาทางอยู่ครับเดรโกตอบออกมาก่อนจะเจอเข้ากับสายตาตำหนิของพ่อทูนหัวที่นานๆ จะมีออกมาให้เห็น

 

หาทางอะไรกันเดรโก พรุ่งนี้เธอต้องแข่งแล้ว และเธอยังไม่มีการเตรียมตัวสักนิดมัวแต่วิ่งตามหาพอตเตอร์ไปทั่วแบบนี้น้ำเสียงตำหนิไม่พอใจพูดออกมาให้คนตรงข้าม

 

ฉันจะไม่ว่าเธอก็แล้วกันมันคงจะเป็นเรื่องของเด็กวัยรุ่นที่ฉันไม่เข้าใจสินะ

 

เซเวอร์รัสถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของลูกทูนหัว ครั้นจะให้ต่อว่าไปก็คงจะไม่มีประโยชน์เพราะเขาเองก็อดทนว่าได้ไม่นานนักหรอก

 

เรื่องพอตเตอร์ไม่ต้องคิดมากไปเดรโก เขาไม่ได้หายไปไหนเชื่อฉันเถอะ

 

เจ้าของห้องพูดก่อนจะเดินไปยังตู้เก็บอุปกรณ์ปรุงยาต่างๆ และหยิบโหลเล็กติดมือเดินกลับมาหาอีกคนที่อยู่ในห้องก่อนจะยื่นให้กับเด็กหนุ่ม

 

อะไรครับเดรโกรับมาไว้ในมือก่อนจะถามออกไปอย่างสงสัย

 

เปิดดูสิเมื่อพ่อทูนหัวพูดจบเขาก็ไม่รอช้าเปิดฝาขวดโหลออกทันทีด้วยความสงสัยว่าเซเวอร์รัสเอามันมาให้เขาทำไม

 

นี่มันหญ้าเหงือกปลาไม่ใช่หรือครับ

 

หยิบมันไปแล้วพรุ่งนี้กินก่อนที่จะลงน้ำ มันจะทำให้เธออยู่ในน้ำได้นานเกือบหนึ่งชั่วโมง มีเวลาพอที่จะทำภารกิจใต้น้ำได้


แต่ว่ามันจะไม่ผิดกฎเหรอครับเดรโกมีท่าทีลังเลเล็กน้อยที่จะหยิบของตรงหน้าขึ้นมา

 

หยิบไปเถอะเดรโกไม่อย่างนั้นเธอจะแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้ลงแข่งเมื่อพ่อทูนหัวพูดจบเดรโกจึงยอมหยิบของในโหลแก้วใส่กระเป๋าก่อนจะวางขวดโหลคืนไว้บนโต๊ะทำงานหลังใหญ่

 

เธอควรกลับไปพักผ่อนได้แล้วเดรโก พรุ่งนี้เธอจะได้มีแรงแข่งขัน

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินยอมลุกขึ้นอย่างว่าง่ายแต่ก็ยังไม่ยอมออกจากห้องไปจนคนช่วยเหลือต้องเงยหน้าจากกองเอกสารขึ้นดูว่าลูกชายต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า

 

พอตเตอร์จะไม่เป็นอะไรจริงๆ ใช่หรือเปล่าครับเซเวอร์รัส

 

อืมเขาปลอดภัยดีและพรุ่งนี้เธอจะพบเขาเอง

 

เมื่อได้ยินแบบนั้นเดรโกจึงยอมผลักประตูออกไปและกลับสู่หอนอนของตัวเอง เขายังคงกังวลเรื่องที่อีกฝ่ายหายตัวไปอยู่จึงส่งผ่านกระแสจิตไปให้สัตว์เลี้ยงที่ออกไปหากินอยู่ด้านนอกปราสาทช่วยสอดส่องหาคนที่หายไปด้วยเผื่อว่าจะเจอ

 

แต่ในเมื่อพ่อทูนหัวเขาพูดออกมาแบบนั้นก็เบาใจไปได้เปลาะหนึ่ง หวังว่านายจะไม่เป็นอะไรจริงๆ อย่างที่เขาว่านะพอตเตอร์ และอย่าเป็นอะไรไปเลยไม่อย่างนั้นฉันคงอยู่ไม่ได้เหมือนกัน...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.059K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9025 mmcolor (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 06:38
    อ๋ออย่างงี้นี่เองสินะ วิตกไปเลยตอนน้องหายไป หวังว่าเจอกันอีกแล้วจะดีกันเคลียร์ปัญหากันได้สักทีนะ แต่แบบว่าขอแหมหน่อยของสำคัญเดรโก ครูใหญ่นี่ก็น้าาาารู้เลยหัวเรือใหญ่ของชิปเป้อ สุดยอดไปเร่ยยย
    #9,025
    0
  2. #8908 markbam3105 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:28
    เฮิร์มคือคนที่แบบน่ากลัวเหมือนกันนะ มีความลับคือไม่ได้เลยอะ รู้หมด เค้นเก่งอีก ฉลาดอีก เออ ดีสุดๆ ชอบมาก
    #8,908
    0
  3. #8843 เซลูลี่ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 13:42
    น้องรี่โดนจับไปอยู่ใต้น้ำสินะ คนสำคัญของเดรก /// สเนปรู้ดีเหมือนเป็นคนจับน้องไปเลย5555
    #8,843
    0
  4. #8786 MitsukiCarto (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 19:27
    แหม พอเป็นเรื่องหนูรี่ก็โง่ขึ้นมาเชียวนะจ๊ะ ป๋าเซฟใบ้ขนาดนี้แล้วนะ
    #8,786
    0
  5. #8500 blackanty (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 23:55
    อยู่ในน้ำสินะ แย่งให้ทันนะจ๊ะ
    #8,500
    0
  6. #8399 Jerry Fern (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:58

    ใบ้ขนาดนี้แล้วมัลฟอย พ่อทูนหัวเธอใบ้มาขนาดนี้แล้วววว แย่งกับอีก2คนให้ทันด้วยล่ะ ดูท่างคู่แข่งจะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน

    #8,399
    0
  7. #8359 BK11629 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:31
    ต้องไปดำน้ำช่วยสินะะะ ขึ้นมาละปรับตความเข้าใจกันด้วยล่ะ
    #8,359
    0
  8. #8293 Normal-tis (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 00:01
    โดนจับไปลงน้ำสินะ ถึงว่าหายตัวไป รีบๆไปช่วยเค้าซะเดรโก
    #8,293
    0
  9. #8277 FatNeko Jang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 16:24
    ทีแรกตกใจหมกเลย นึกว่าแฮรีหายไปไหน
    #8,277
    0
  10. #8144 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:49
    ไปหาหัวใจตัวเองให้เจอนะคะคุณเดรก ของสำคัญซะขนาดนั้น
    #8,144
    0
  11. #8137 MarkT_ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 22:26
    ถ้ารี่ไปเป็นให้เดรก แล้วเซดกับวิคนี่ใคร 5555
    #8,137
    0
  12. #8121 numay66 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:08
    แฮรี่หายไป เพราะว่าเป็นคนสำคัญของเดรกสินะ ต้องถูกพาไปซ่อนตัวไว้แน่นอน
    #8,121
    0
  13. #8074 Wisteria174– (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 17:27
    โดนพาไปใต้นำ้แน่ๆ /// ดับเบิลดอร์นี่ต้องเป็นคนยังไง
    #8,074
    0
  14. #8044 klyPuKu (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 03:18
    เฮิร์มรู้ทุกอย่างจริงๆ 55555555 คุณชายเจอน้องรี่แล้วก็รีบๆคุยกันดีๆนะ
    #8,044
    0
  15. #7851 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    โดนพาไปใต้น้ำแน่ๆ อาจารย์นี่รู้ดีจริงๆเล้ยย5555555
    #7,851
    0
  16. #7816 โลลิค่อน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 21:26

    สนุกมากเลยค่ะ

    #7,816
    0
  17. #7536 SPDDP Dayn (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 00:00
    ลับลมคมในนี้ ไม่รู้เล้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ของให้หาของสำคัญเจอนะจ๊ะ
    #7,536
    0
  18. #7250 Y bunsai (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 00:18
    อุ้ยๆๆ ช่วยคนสำคัญล่ะะะ

    อาจารย์ใหญ่นี้ช่างเล็งได้ถูกคนจริงจริ๊งงง
    #7,250
    0
  19. #7013 Ogiri (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:42
    ใต้น้ำ ! 555+
    #7,013
    0
  20. #6747 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:35
    ทำเป็นห่างแฮร์รี่แต่จริงๆยังห่วงทุกลมหายใจอ่ะเดรโก
    #6,747
    0
  21. #6399 Phattanit_Oon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:02
    เธอทำดีมากเฮอร์ไมโอนี่ เธอช่างสังเกตุอะไรได้ดีขนาดนี้ 
    #6,399
    0
  22. #5740 Serwhitez (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 10:12
    เฮิร์มคือแม่สื่อที่แท้ทรู ช่วยนุ้งรี่ให้ได้นะพ่อคุณชายยย
    #5,740
    0
  23. #5733 phattawan4014 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 04:52
    คนร้ายคือคนใหญ่คนโตค่ะ ตามจับได้เลยค่ะ555
    #5,733
    0
  24. #5620 dajuras (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 08:40
    ครูใหญ่ฮอกวอตส์เป็นคนร้ายยยย 5555555
    #5,620
    0
  25. #5197 Haice97 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 21:07
    หายไปอยู่ใต้น้ำแน่เลย แล้วให้เดรกไปช่วยย
    #5,197
    0