[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 27 : Chapter 22 :: Let Me Go

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,039 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






ตั้งแต่วันนั้นแฮร์รี่ก็ไม่ได้พบหน้าของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินอีกเลยตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ไม่แน่ใจว่าเขาพยายามหลบหน้าอีกฝ่ายหรือเป็นมัลฟอยกันแน่ที่หลบหน้าเด็กชายผู้รอดชีวิตตลอดทั้งสัปดาห์มานี้

 

แม้แต่เข้ามาวุ่นวายเหมือนปกติก็ไม่เห็นจะมี จนแฮร์รี่อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาไปทำอะไรให้อีกฝ่ายโกรธเคืองกันแน่ หรือจะเป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่เขาจะออกจากห้องมา เขาเองก็ไม่รู้จะรับมือกับมันยังไงเช่นกันเมื่อได้รับฟังจึงตัดสินใจปิดประตูแล้วรีบออกมาเลยทันที

 

และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่แฮร์รี่ที่จัดการกับความรู้สึกของตนเองไม่ได้ เพราะภารกิจที่ต้องไปทำความสะอาดห้องนอนของซีกเกอร์ต่างบ้านต้องเป็นหมันไปแล้วหลายวัน คนเคยออกคำสั่งไม่มารับหรือส่งคนมาบอกข่าวให้ทราบจนเขาต้องคอยเก้ออยู่ทุกวัน

 

นายมาทำอะไรแถวนี้แฮร์รี่รอนเอ่ยทักเพื่อนทันทีที่เห็นแฮร์รี่ยืนทำลับๆ ล่อๆ อยู่แถวห้องเก็บไม้กวาด

 

ฉันมายืนรอมัลฟอย

 

นายยังไม่เลิกล้มความตั้งใจอีกเหรอแฮร์รี่ มันไม่ให้นายไปทำความสะอาดก็ดีแล้วจะมายืนรอมันทำไมอีก

 

แฮร์รี่ได้เล่าให้เพื่อนสนิททั้งสองฟังแล้วว่าเขาไม่ได้ไปทำความสะอาดห้องของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินอย่างเช่นเคยเพราะเจ้าของห้องไม่ยอมมารับ และรอนนั้นก็คิดว่านั่นคือสิ่งที่ดีแล้วเพราะเพื่อนของเขาจะได้ไม่ต้องลำบาก แต่ไม่รู้ว่าทำไมแฮร์รี่ถึงได้มายืนรออยู่ตรงนี้ทุกวันเพื่อหวังจะให้บุคคลที่เขารอปรากฏตัวขึ้น

 

ฉันรู้สึกผิด พูดแล้วต้องเป็นคำพูดสิรอน

 

ก็มันไม่มารับนายเองจะไปแคร์ทำไมกันล่ะแฮร์รี่ ดีเสียอีก นายจะได้ไม่ต้องเหนื่อย

 

ฉันเบื่อจะพูดกับนายเรื่องนี้แล้วนะรอน เอาเป็นว่านายกลับไปก่อนเถอะถ้าเขายังไม่มาอีกสักครึ่งชั่วโมงฉันก็จะกลับหอนอนแล้วแฮร์รี่ออกปากไล่เพื่อนสนิทกลายๆ

 

ตามใจนายแล้วกัน แต่ว่าระวังตัวหน่อยนะแฮร์รี่ยังไงครัมมันก็ยังอยู่ที่โรงเรียน ถ้ามีอะไรรีบวิ่งกลับหอทันทีเลยนะเข้าใจไหม

 

แฮร์รี่เล่ารายละเอียดคร่าวๆ ให้กับเพื่อนทั้งสองฟังแล้วเหมือนกัน และรอนก็เป็นคนแรกที่ตกใจเสียจนสติหลุดกว่าจะเรียกกลับมาได้ก็นานพอดู พอสติกลับมารอนก็แทบจะวิ่งไปจัดการกับวิกเตอร์ทันทีเดือดร้อนให้เขาและเฮอร์ไมโอนี่จับไว้แทบไม่ทัน

 

อือ เดี๋ยวฉันไป

 

แฮร์รี่ตอบรับคำก่อนที่รอนจะเริ่มหมุนตัวกลับไปยังหอนอนประจำบ้านตัวเอง และเมื่อเพื่อนเดินไปจนลับตาแล้วแฮร์รี่ก็ค่อยๆ ทรุดตัวนั่งยองๆ ลงกับพื้นทันที

 

ฉันจะรอนายอีกครึ่งชั่วโมงนะมัลฟอย ถ้าไม่มาก็เรื่องของนายแล้วกันนิ้วมือเล็กเขี่ยลงกับพื้นปูนเล่นไปพลางๆ ในขณะที่ยังมีความหวัง

 

แฮร์รี่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไรถึงพยายามหลบหน้าเขามาตลอดทั้งสัปดาห์ ทั้งในห้องเรียนคาบที่มีเรียนพร้อมกันอย่างเช่นวิชาปรุงยาที่แฮร์รี่ต้องคู่กับอีกฝ่ายตลอดทั้งเทอม พอสเนปบอกให้เข้าหาคู่ของตัวเองได้ มัลฟอยก็เดินหนีออกไปเลยปล่อยให้เขาทำงานอยู่คนเดียว และยิ่งไปกว่านั้นคือศาสตราจารย์สเนปไม่ว่าสักคำ ไม่มีแม้แต่จะเรียกรั้งเอาไว้หรือถามว่าอีกฝ่ายจะออกไปไหน

 

มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้แฮร์รี่

 

ทว่าเสียงเรียกทำให้คนที่นั่งจมปุกอยู่กับพื้นเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะเจอกับรุ่นพี่ต่างบ้านกำลังส่งยิ้มถามมาให้ด้วยความใจดีเช่นเคย

 

เปล่าหรอกเซดริก เมื่อยน่ะเลยนั่งลงไป

 

ทำไมไม่ไปนั่งบนเก้าอี้ดีๆ ตรงนี้มันมืดอยู่นะเดี๋ยวยุงก็หามไปหรอกคนพูดเดินเยื้องกรายเข้ามาใกล้ๆ กับรุ่นน้องต่างบ้านก่อนจะหยุดยืนอยู่ข้างกันเมื่อแฮร์รี่ลุกขึ้นมาแล้ว

 

ว่าแต่นายกำลังจะไปไหนเหรอเซดริก

 

แฮร์รี่ไม่ได้ตอบคำถามที่อีกฝ่ายส่งออกมาให้แต่เขาหันเหความสนใจไปที่สิ่งอื่นแทนพร้อมกับมองของในมือที่เขาจำได้ดีว่าคนข้างเขาได้มันมายังไง

 

ฉันพยายามไขปริศนาไข่ทองคำอยู่น่ะ

 

แล้วได้อะไรหรือยังเซดริกแฮร์รี่ถามกลับด้วยความตื่นเต้น จะว่าไปเขาก็ลืมไปเสียสนิทว่าการประลองไตรภาคียังไม่จบ

 

ได้แล้วล่ะพอดีว่ามีคนช่วยนิดหน่อยเซดริกยิ้มก่อนจะนำมือที่วางไปเกาหัวเบาๆ แก้เขินเมื่อตัวเขาเผลอหลุดปากไปว่ามีคนช่วย อาจจะเป็นการขี้โกงคนอื่น

 

ว่าแต่ภารกิจในนั้นคืออะไรเหรอ แล้วอะไรอยู่ในไข่นั้นกันเซดริกคำถามมากมายออกมาจากปากเล็กจนคนมองดูอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้เมื่อเห็นมันยื่นยาวออกมาจนอยากจะกัดสักที

 

ฉันก็ยังฟังไม่ละเอียดเหมือนกันแต่ฉันสามารถบอกวิธีเปิดให้ได้นะ เพราะยังไงแล้วฉันก็ไม่ได้เป็นคนหาทางเปิดมันเอง

 

นายจะบอกฉันเหรอ แต่จะว่าไปบอกฉันก็ไม่มีประโยชน์หรอกเพราะฉันไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันนี่นา

 

ไม่เป็นไร ถือซะว่าฉันอยากบอกก็แล้วกันเซดริกส่งยิ้มใจดีกลับมาให้ด้วยเมื่อพูดจบ

 

ถ้านายอยากรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในนั้นคืออะไรนายคงต้องไปที่ห้องน้ำพรีเฟ็คแฮร์รี่ทำหน้าไม่เข้าใจทันทีที่คนตรงหน้าพูดจบ

 

ทำไมถึงต้องไปที่ห้องน้ำพรีเฟ็คด้วยล่ะเซดริก

 

ฉันคิดว่าบางทีนายอาจจะอยากอาบน้ำสักหน่อยแฮร์รี่ทำหน้าไม่เข้าใจหนักเพิ่มเข้าไปอีก ทำไมเขาถึงต้องไปอาบน้ำที่ห้องน้ำพรีเฟ็คด้วยล่ะ

 

ฉันว่ายิ่งนายพูดฉันยิ่งงง เอาเป็นว่าฉันไม่อยากรู้แล้ว

 

บางทีสิ่งที่ฉันบอกอาจจะมีประโยชน์กับคนอื่นก็ได้นะแฮร์รี่ ถ้านายได้คุยกับเขา

 

คำพูดของรุ่นพี่ต่างบ้านไม่ได้ไขข้อข้องใจให้กับแฮร์รี่เลยแม้แต่น้อยซ้ำไม่พอยังสามารถทำให้เขาสับสนงุนงงเพิ่มเข้าไปใหญ่ เพราะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการที่จะสื่อสารอะไรกันแน่

 

อาจจะมีบางคนที่เปิดไม่ได้เหมือนกันและนี่ก็ใกล้ถึงวันที่การประลองครั้งที่สองใกล้จะเริ่มขึ้นแล้วด้วย

 

ฮือ ~ ฉันไม่เข้าใจนายเลยอะเซดริกแฮร์รี่ครางฮือในลำคอก่อนจะบ่นงุ้งงิ้งออกมา

 

ฮะๆ งั้นไม่เป็นไรแฮร์รี่ฉันขอตัวกลับหอนอนก่อนนะจะไปวิเคราะห์สิ่งที่ได้มาสักหน่อยคนพูดหัวเราะเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีของแฮร์รี่ก่อนจะยิ้มแย้มเช่นเคยและขอตัวลาออกไป

 

เฮ้อ ~ อะไรของเขานะ มาพูดๆ แล้วก็ไปแฮร์รี่อดบ่นตามหลังไม่ได้เมื่อแผ่นหลังกว้างของรุ่นพี่ต่างบ้านลับสายตาไปแล้ว

 

แล้วนี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย ให้ตายเถอะมัลฟอย เอ๋มัลฟอย! ใช่! เซดริกคงอาจจะหมายถึงผู้เข้าแข่งขันคนอื่นหรือเปล่าที่ยังไม่รู้วิธีเปิด และมัลฟอยก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยถ้ามีใครมาเห็นแฮร์รี่ตอนนี้คงได้ว่าเขาบ้าแน่นอนที่ยืนพูดอยู่คนเดียวแบบนี้

 

นายจะอยู่ที่ทะเลสาบหรือเปล่านะแฮร์รี่พึมพำกับตัวเองอีกครั้งก่อนจะเริ่มออกเดินทางไปทางด้านหลังของปราสาทเพื่อตรงออกไปที่จุดมุ่งหมายต้องการ

 

หวังว่านายจะอยู่ที่นั่นนะมัลฟอย

 

แฮร์รี่ พอตเตอร์เดินเอื่อยไปเรื่อยๆ อย่างไม่รีบร้อนนัก อีกตั้งนานกว่าจะถึงเวลาเข้าหอเขาไม่จำเป็นต้องรีบค่อยเดินไปก็ได้ ดื่มด่ำชมบรรยากาศตอนกลางคืนของโรงเรียนมันก็ไม่เลวสักเท่าไหร่ และเวลานี้นักเรียนคนอื่นยังไม่พากันขึ้นหอนอนก็พอจะมีคนเดินสวนไปสวนมาให้ใจชื้นบ้าง จะว่าไปน่าจะกลับไปเอาเสื้อคลุมมาด้วยเผื่อมัลฟอยอยู่จะได้เอาคืนเลย

 

แฮร์รี่เดินออกมาจากประตูของปราสาทและเขากำลังเดินย่ำอยู่บนพื้นหิมะที่มีไม่มากนัก ร่างบางกอดเข้ากับตัวเองแน่นเมื่อเจอกับลมหนาวที่พัดเข้ามาปะทะสู่ร่างกาย

 

ให้ตายเถอะ ทำไมมันหนาวแบบนี้ คงมีแต่คนบ้าเท่านั้นแหล่ะมั้งที่ออกมาเดินเล่นข้างนอกในเวลานี้ถึงแม้ว่าจะบ่นออกไปแบบนั้นแต่ขายาวก็ยังคงก้าวออกไปทางด้านหน้าอยู่ดี

 

ทะเลสาบที่แฮร์รี่เคยชอบมานั่งเล่นเป็นประจำไม่ได้กลายเป็นลานน้ำแข็งอย่างที่เขาคิดสักเท่าไหร่ แต่ถ้าให้เดาน้ำก็คงจะเย็นเฉียบจนแทบสัมผัสไม่ได้เลยแน่นอน แต่จะมีใครลงไปเล่นไม่น่าจะมีหรอก เขาเคยได้ยินข่าวลือตอนเข้ามาเรียนปีหนึ่งว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ในนั้น ถึงแม้ว่าเขาจะชอบมานั่งเล่นแต่ก็ยังคงเว้นระยะห่างออกมาอยู่พอสมควรก็มันอดกลัวไม่ได้นี่นา

 

และคนที่แฮร์รี่กำลังตามหาก็ยืนอยู่ตรงจุดนั้นพอดีกับที่เขาคิดไว้ เด็กชายผู้รอดชีวิตจำเส้นผมสีบลอนด์ทองของอีกฝ่ายได้ แสงจันทร์ส่องกระทบลงมาพอให้เขาเห็นว่าเป็นมัลฟอยไม่มีผิดแน่นอนทำให้เขาไม่รอช้าเดินจ้ำเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

 

มัลฟอย

 

คนพูดต้องหยุดชะงักเมื่อเปล่งเสียงเรียกออกไปไม่พอยังเข้าใกล้ไปที่อีกฝ่าย จนมือเกือบเอื้อมไปแตะไหล่กว้างนั้นถึง แต่แล้วแฮร์รี่ก็ต้องรีบลดมือลงแทบไม่ทัน

 

เดรโก มัลฟอยกำลังยืนจูบกับหญิงสาวที่เขาจำได้ทันทีว่าเธอคนนั้นคือใคร โช แชง คู่เต้นรำของคนที่เขากำลังตามหาอยู่ และทั้งสองไม่ได้สนใจคนเข้ามาใหม่อย่างเขาสักนิดหรือไม่แม้แต่จะได้ยินว่าเขาอยู่ใกล้ตัว จะว่าไปทำไมพวกเขาจะต้องสนใจด้วยล่ะก็มันเป็นเวลาส่วนตัวไม่ใช่หรือและเขาก็เดินเข้ามาเองโดยไม่ดูให้ดีก่อนเอง

 

ท่อนแขนเล็กนิ่งค้างอยู่แบบนั้นก่อนจะตั้งสติได้และค่อยขยับถอยห่างออกมาโดยไม่ให้รบกวนคู่รักที่กำลังจูบกันดูดดื่มใต้แสงจันทร์ และเมื่อคิดว่าไกลพอสมควรแล้วแฮร์รี่ก็หมุนตัวออกวิ่งทันที

 

ขอโทษนะที่ฉันไม่ทันได้ดูให้ดีก่อน

 

ขอโทษที่อาจจะไปรบกวนนาย

 

ฉันขอโทษ 








โครม!

 

คนวิ่งหนีออกมาไม่ทันได้ดูทางจึงชนเข้ากับใครบางคนเข้าอย่างจังเต็มแรง จนแฮร์รี่กระเด็นลงไปนั่งกองกับพื้น พร้อมด้วยความรู้สึกเจ็บแล่นเข้าปะทะที่บั้นท้ายของเขาทันทีเช่นกัน

 

แฮร์รี่เป็นยังไงบ้างน้ำเสียงคุ้นเคยทำให้คนได้ยินสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะออกปากไล่อย่างรวดเร็ว

 

อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไปคนได้รับบาดเจ็บมีหน้าตาตื่นกลัวคนตรงหน้ามากกว่าอาการเจ็บของตนเองเสียอีก

 

ให้ฉันช่วยนะ นายลุกไหวไหมอีกฝ่ายทำท่าจะเข้ามาช่วยพยุงให้ลุกขึ้นแต่แฮร์รี่ขยับก้นถอยหลังหนีออกไปไกล

 

อย่ามาจับตัวฉันนะครัม!สรรพนามและน้ำเสียงรังเกียจฉายชัดออกมาจากคนเจ็บพร้อมกับแววตาไม่เป็นมิตรส่งออกไปให้กับคนที่พยายามจะเข้ามาหา

 

โธ่... แฮร์รี่ ให้ฉันช่วยนายเถอะนะ ไม่อย่างนั้นนายจะลุกได้ยังไง

 

คนที่เคยทำร้ายเขาทำท่าเดินเข้ามาประชิดตัวโดยที่ไม่สนใจฟังคำคัดค้านของคนนั่งกองอยู่กับพื้นสักนิด และก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะได้แตะลงบนตัวของเด็กชายผู้รอดชีวิต แฮร์รี่ก็ได้ปัดมือนั้นออกอย่างรวดเร็วทันทีโดยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้โอกาส

 

อย่ามาจับตัวฉัน ออกไปให้พ้น!แฮร์รี่ประกาศกร้าวเสียงดังก่อนจะค่อยๆ ดันตัวเองลุกขึ้นโดยมีอีกสายตาเฝ้ามองดูอยู่

 

ไม่ต้อง ฉันยืนเองได้แฮร์รี่รีบปฏิเสธความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายทันทีที่เขาเซจนเกือบล้ม และคนที่เขาวิ่งชนก็ทำท่าจะเข้ามาช่วยพยุง

 

ให้ฉันเดินไปส่งนายที่ห้องพยาบาลด้วยเถอะนะ ถ้าล้มไปแล้วจะทำยังไง

 

นายสนด้วยเหรอครัม วันนั้นนายต่อยท้องฉันจนลงไปนอนกองกับพื้นยังไม่เห็นนายจะสนใจอะไรเลยคำพูดและน้ำเสียงกระแทกกระทั้นถูกส่งมาให้

 

เรื่องวันนั้นฉันยอมรับผิดทุกอย่างและไม่คิดว่านายจะให้อภัยด้วย แต่อย่างน้อยๆ ก็ให้ฉันได้ไถ่บาปสำนึกความผิดด้วยเถอะนะ

 

แววตาและท่าทางเศร้าสร้อยของคนตรงหน้าที่แสดงออกมาไม่ได้ทำให้เขาสงสารเลย แฮร์รี่อดที่จะกลอกตาขึ้นบนและหันหน้าหนีไม่ได้

 

นายจะแสร้งทำเป็นคนดีอะไรอีกครัม คราวนี้ฉันไม่หลงเชื่อนายอีกแล้ว และถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อนแล้วก็ไม่ต้องตามฉันมาอีก ถ้าเจอฉันที่ไหนก็ไม่ต้องเข้ามาทักหรือพูดคุย เพราะฉันให้อภัยนายไปหมดแล้ว... แต่มันไม่มีทางที่จะทำให้เรากลับไปเป็นเพื่อนกันได้อีก!คนบาดเจ็บพูดร่ายยาวก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวเดินหนีออกมา

 

หมับ!

 

ท่อนแขนบางถูกดึงรั้งไว้ก่อนที่แฮร์รี่จะได้เดินผ่านไป โดยคนที่รั้งเอาไว้ก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลนอกเสียจากคนที่แฮร์รี่เพิ่งพูดประโยคยาวๆ ด้วยเมื่อสักครู่

 

ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!

 

จากคนที่เคยพูดจาดีๆ ด้วย บัดนี้มีแต่น้ำเสียงไม่เป็นมิตรและท่าทางรังเกียจออกมาให้เห็นตลอดจนคนดึงรั้งเอาไว้รู้สึกใจเสียอย่างบอกไม่ถูก

 

ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่ฉันอยากจะขอความเมตตาจากนายสักนิด ช่วยลดท่าทีรังเกียจของนายที่มีต่อฉันลงสักหน่อยได้ไหม

 

แววตาและท่าทางของคนตรงหน้าบวกกับรอยฟกช้ำที่มีอยู่ประปรายให้เห็นบนโหนกแก้ม และสันจมูกที่เริ่มจางหายไปบ้างแล้วไม่ได้ทำให้แฮร์รี่รู้สึกสงสารอีกฝ่ายเลยสักนิด

 

ทีวันนั้นฉันขอร้องและอ้อนวอนนาย ทำไมนายถึงไม่หยุดล่ะ นายรู้ไหมว่าวันนั้นฉันกลัวขนาดไหน ถ้ามัลฟอยมาช่วยฉันไว้ไม่ทันแล้วจะเป็นยังไง นายรู้บ้างไหมครัม!!!

 

ความรู้สึกหลากหลายที่คับแน่นอยู่ในอกบวกกับเรื่องที่เห็นมาเมื่อสักครู่ทำให้แฮร์รี่ตะโกนออกมาเสียงดัง และยิ่งพูดถึงคนที่ช่วยชีวิตเอาไว้ยิ่งทำให้ภาพที่เขาเห็นอีกฝ่ายกำลังยืนจูบกับหญิงสาวอีกคนใต้แสงจันทร์ยิ่งตอกย้ำลึกลงไปในใจของเขา

 

ฉันขอโทษ

 

นายขอโทษแล้วจะได้อะไร ฉันจะหายเจ็บกับสิ่งที่นายทำไหม เลิกยุ่งกับฉันเถอะและปล่อยแขนฉันได้แล้ว

 

จากคนที่โวยวายหนักในตอนแรกเริ่มสงบลง เพราะเหนื่อยใจกับคนตรงหน้าและเรื่องก่อนหน้านี้ แฮร์รี่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรทำไมเขาถึงได้รู้สึกแปลกๆ กับภาพที่เห็นเมื่อสักครู่และมันทำให้เขารู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้บอกไม่ถูก

 

ปล่อยแขนพอตเตอร์เดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะลากนายส่งไปให้กับอาจารย์ใหญ่และบอกเรื่องเลวๆ ที่นายทำไว้กับเขา

 

คนมาใหม่พูดแทรกขึ้นมาทันที เดรโกแทบจะไปดึงร่างของเด็กชายผู้รอดชีวิตออกจากการเกาะกุมของชายหนุ่มที่เขาเคยมีเรื่องชกต่อยด้วยเมื่ออาทิตย์ก่อนทันที ถ้าไม่ติดว่าแขนของเขาก็ถูกเกาะกุมโดยมือบางเล็กของหญิงสาวข้างกายเอาไว้ก่อน

 

เราไม่ควรไปยุ่งเรื่องของเขานะคะเดรโกน้ำเสียงเล็กหวานของหญิงสาวพูดขึ้น

 

ไม่ใช่เรื่องของเธอโชแชง ปล่อยมือของนายซะครัม

 

เดรโกหันไปพูดกับคนข้างกายก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับคนที่ยังไม่ยอมปล่อยมือจากท่อนแขนบางอีกครั้ง และในที่สุดวิกเตอร์ก็ยอมลดมือของตัวเองลงเพราะไม่อยากมีปัญหา

 

วันนั้นเขาโดนซ้อมซะอ่วมกว่าจะได้ออกจากห้องน้ำนั่นก็เกือบหนึ่งวันเต็ม แต่คู่กรณีไม่ได้กลับมาทำร้ายเขาอีกตั้งแต่อุ้มแฮร์รี่ออกไป มีแต่ให้มังกรตัวใหญ่ยักษ์เฝ้าเอาไว้เท่านั้น และนั่นมันก็พอจะทำให้วิกเตอร์คิดอะไรได้หลายอย่างในขณะที่นอนนิ่งๆ อยู่กับพื้นเย็นเฉียบเพราะขยับร่างกายไม่ได้มากนัก เมียก็ไม่ได้แถมยังเสียเพื่อนอีก ซ้ำไม่พอยังโดนเจ้ามังกรคาดโทษโดยที่มันพยายามจะพ่นไฟใส่เขาตลอดเวลา ดีที่จู่ๆ มันก็ตัวเล็กลงและบินออกไป ไม่อย่างนั้นเขาคงถูกย่างสดในนาทีใดนาทีหนึ่งแน่

 

มานี่พอตเตอร์

 

เดรโกออกคำสั่งเรียกคนตรงหน้าให้เดินเข้ามาหาทันทีที่แขนเล็กเป็นอิสระ แต่คนถูกเรียกไม่ยอมเดินไปตามที่อีกฝ่ายสั่ง เท่านั้นไม่พอเขายังหมุนตัวหันหลังและพยายามพยุงตัวเองเดินออกไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกของคนที่ดังอยู่ข้างหลังเลยสักนิด

 

พอตเตอร์!น้ำเสียงไม่พอใจของชายหนุ่มผมบลอนด์ดังขึ้นก่อนจะเข้าประชิดตัวของคนเจ็บรวดเร็ว

 

ปล่อย! อย่ามาจับฉัน

 

แฮร์รี่พยายามสะบัดแขนของตัวเองออก แต่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้ฝ่ามือใหญ่เพิ่มแรงบีบเข้ามาอีก แต่เขาเองไม่สนใจและไม่แสดงอาการออกมาว่าตัวเองเจ็บที่อีกคนบีบมานั้นแรงมากแค่ไหน

 

นายเป็นอะไรพอตเตอร์ ทำไมฉันจะจับตัวนายไม่ได้ นายอย่าลืมนะว่าเรา…”

 

ฉันควรต้องถามนายมากกว่าหรือเปล่ามัลฟอย นายหลบหน้าฉันมาทั้งอาทิตย์แล้วยังจะมาถามอีกว่าฉันเป็นอะไร นายควรถามตัวเองไหมว่านายนั่นแหละที่เป็นอะไร

 

แฮร์รี่พูดแทรกขึ้นมาก่อนที่คนตรงหน้าจะได้พูดจบประโยค อีกคนต้องการป่าวประกาศบอกให้ทุกคนรู้หรือยังไงว่าเขามีอะไรกับอีกฝ่ายแล้วน่ะ

 

ปล่อยฉันและกลับไปหาผู้หญิงของนายซะแฮร์รี่มองข้ามหัวของคนบีบแขนเขาแน่นไปทางด้านหลังที่มีหญิงสาวยืนอยู่ด้วยใบหน้าไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

อย่าพูดอะไรที่มันไม่เข้าท่าจะได้ไหมพอตเตอร์อีกฝ่ายมีท่าทีขึงขังแต่ไม่ได้ทำให้แฮร์รี่กลัวเลยแม้แต่น้อย

 

เอาสิ! มัลฟอยคิดว่าตัวเองโกรธเป็นอยู่คนเดียวหรือไง

 

ฉันเห็นนายจูบเธอ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงของนายแล้วเธอจะเป็นอะไรล่ะ!

 

อย่ามาทำงี่เง่าใส่ฉันนะพอตเตอร์!ทั้งสองยังคงขึ้นเสียงใส่กันโดยที่ไม่แคร์อีกสองคนที่ยืนอยู่ในเหตุการณ์ด้วยสักนิด

 

เออ! ฉันมันงี่เง่า ทีนี้ก็ปล่อยฉันได้แล้วฉันจะได้ไม่ต้องงี่เง่าใส่นายอีก

 

เดรโกคะ…” หญิงสาวเพียงคนเดียวเห็นท่าไม่ดีเธอจึงเดินเข้ามาแตะที่ท่อนแขนแกร่งก่อนจะใช้น้ำเสียงนุ่มนวลเรียกชื่อของชายหนุ่มออกมา

 

อย่าเพิ่งยุ่งกับฉันโชแชงเดรโกมีท่าทีอ่อนลงเล็กน้อยตอบกลับออกไปแต่ก็ไม่ได้คลายมือจากแขนของแฮร์รี่ลงเลยสักนิดเดียว

 

นายควรจะปล่อยฉันและกลับไปหาผู้หญิงของนายซะนะมัลฟอย

 

ฉันบอกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงของฉัน พูดไม่รู้เรื่องหรือไงพอตเตอร์!

 

จะใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ปล่อยได้แล้วมัลฟอย เธอยืนรออยู่ไม่เห็นเหรอ อย่าทำตัวเป็นคนไม่มีมารยาทจะได้ไหม

 

แฮร์รี่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงต้องมายืนขึ้นเสียงใส่กับอีกฝ่ายด้วย สาเหตุเกิดจากอะไรเขายังไม่รู้เลย อีกคนที่เอาแต่หลบหน้าเขาเป็นอาทิตย์ พอมาเจอกันก็เอาแต่สั่งๆ แถมยังเป็นฝ่ายตะเบ็งเสียงใส่เขาก่อนอีกด้วยซ้ำ

 

ฉันเบื่อกับการที่นายทำตัวแบบนี้มากเลยพอตเตอร์คำพูดของคนตรงหน้าทำเอาคนฟังสะอึกและจุกไปพร้อมกัน

 

ถ้านายเบื่อฉัน... นายก็ปล่อยฉันไปสักทีสิมัลฟอย และนายควรจะถามฉันบ้างสิว่าฉันเบื่อนายหรือเปล่า นายหลบหน้าฉันเป็นอาทิตย์ไม่มารับหรือแม้กระทั่งให้คนมาบอกฉันว่านายจะเอายังไง ฉันไปนั่งรอนายทุกวันโดยที่ไม่สามารถรู้ได้เลยว่านายจะมาหรือไม่มาแต่ฉันก็ยังไป และพอเจอกันนายก็เอาแต่ออกคำสั่งกับฉันและขึ้นเสียงใส่จนฉันอดคิดไม่ได้ว่าใครกันแน่ที่ควรจะเบื่อใครน้ำเสียงตัดพ้อของแฮร์รี่พูดออกมาก่อนที่เจ้าตัวจะพยายามบิดแขนของตัวเองออกจากฝ่ามือใหญ่

 

แล้วมันไม่ใช่เพราะนายหรือยังไงที่ทำให้เรื่องทั้งหมดมันเป็นแบบนี้

 

ฉันทำอะไร นายลองบอกมาสิว่าฉันทำอะไร

 

หึ นายก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะพอตเตอร์

 

ถ้าเรื่องวันนั้นฉันก็บอกเหตุผลกับนายไปแล้ว ถ้านายไม่เข้าใจฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วเหมือนกัน เราควรจะเลิกพูดเรื่องที่มันผ่านไปแล้วนี่สักที ฉันละอายใจที่ต้องให้แฟนของนายมายืนฟังอะไรแบบนี้แฮร์รี่อดรู้สึกผิดกับโชแชงไม่ได้ทั้งวันงานเต้นรำและคืนเดียวกันที่เขาแอบมีอะไรกับแฟนของเธอ

 

เธอไม่ใช่แฟนฉัน!เดรโกรีบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

 

ใช่ค่ะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน…”

 

แต่ฉันเป็นคู่หมั้นของเดรโก และประโยคถัดมาที่หญิงสาวพูดต่อไม่ได้ทำให้ประโยคที่ชายหนุ่มปฏิเสธก่อนหน้ามีความน่าเชื่อถือเลยสักนิด

 

อย่างนี้เองสินะช่างเป็นคู่หมั้นที่เหมาะสมกันมากเลยแฮร์รี่ยิ้มออก

 

มาเล็กน้อยส่งออกไปที่คนตรงหน้าและด้านหลังของชายหนุ่มที่มีหญิงสาวยืนอยู่

 

ยินดีด้วยนะมัลฟอย แต่งงานเมื่อไหร่อย่าลืมแจกการ์ดมาเผื่อฉันบ้างล่ะ บางทีฉันอาจจะได้ส่งของฉันกลับคืนไปบ้าง

 

แฮร์รี่ปลดแขนของตัวเองได้เป็นอิสระ เพราะอีกฝ่ายเริ่มคลายแรงบีบลงด้วยเขาจึงเอ่ยพูดกับคนตรงหน้าก่อนจะหมุนตัววิ่งออกมาโดยลืมความเจ็บปวดที่บั้นท้ายก่อนหน้านี้ไปเสียสนิท

 

คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คู่หมั้นจะยืนจูบกันในที่สาธารณะยามค่ำคืน แฮร์รี่ดันเข้าไปเห็นเองไม่ดูตาม้าตาเรือให้ดีเสียก่อน เท่านั้นไม่พอยังโวยวายใส่อีกฝ่ายด้วยทั้งๆ ที่เขาไม่มีสิทธิ์เลยแม้แต่น้อย

 

และแฮร์รี่ไม่อาจทนอยู่ตรงนั้นได้อีกต่อไป อีกฝ่ายไม่ปฏิเสธที่หญิงสาวพูดออกมาว่าเธอเป็นคู่หมั้นไม่ใช่แค่แฟนยิ่งทำให้แฮร์รี่รู้สึกว่าตัวเองทำเรื่องผิดพลาดมหันต์ ถ้าโชแชงรู้ว่าเขาแอบมีอะไรกับคู่หมั้นของเธอ เธอคงจะเกลียดเขามากไม่ใช่น้อย และความเป็นมนุษย์ที่ยังคงมีอยู่ในตัวทำให้เขาไม่อาจยืนสู้หน้าเธอได้อีกต่อไป เป็นเหตุให้ต้องรีบวิ่งออกมา

 

แต่เหตุผลในใจลึกๆ ที่กำลังตีรวนอยู่ภายในอก แฮร์รี่เองก็ไม่อาจทราบได้ว่าทำไมหัวใจของเขาถึงได้รู้สึกแตกสลายเพียงนี้ แค่เพราะรู้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือคู่หมั้นของพรีเฟ็คบ้านสลิธีริน เขาก็แทบจะล้มทั้งยืนกับสิ่งที่ได้ยิน เดรโก มัลฟอยมีเจ้าของและเจ้าชีวิตแล้ว และคนคนนั้นก็ไม่ใช่เขา...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.039K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9109 Dobbby (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 08:56
    มันเจ็บจึกกก 😭
    #9,109
    0
  2. #9024 mmcolor (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 06:20
    ไม่เข้าข้างใครเลย ผิดทั้งคู่อะแหละ เห้อเหนื่อยหัวใจ
    #9,024
    0
  3. #8962 Yuigime (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:19

    เหมือนโดนมีดนับล้านแทงเลยหละ

    #8,962
    0
  4. #8907 markbam3105 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 19:38
    ใจชั้นโดนบีบมาก อึดอัดไปหมด เห้อออออ
    #8,907
    0
  5. #8873 PUN_NN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 03:11
    โถ่น้องแฮรรี่ของแม่
    #8,873
    0
  6. #8862 Jenpim (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:17
    มันเจ็บตรงนี้ตรงที่หัวใจ!มาม่าอร่อยดี
    #8,862
    0
  7. #8825 Alisa_Star@Potter (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 14:06
    เกลียดขี้หน้าโชแชงมากอะ เกลียดนางตั้งแต่อยู่ในหนังละ ยิ่งในฟิคยิ่งเกลียดนางเข้าไปใหญ่
    #8,825
    0
  8. #8824 Alisa_Star@Potter (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 14:01
    ไปหาโชแชงเล่นเดรกก นางยืนรอเหมือนผู้หญิง 'ขายตัว' อยู่ตรงนั้นแล้วน้าา😁(🙄)
    #8,824
    0
  9. #8798 KunTranquille (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 09:08
    หน้าตาก็ซื่อๆ ใสๆ แต่ดึกในใช่เล่นนะโชแชง.//พูดเสียงรอดไหร่ฟัน
    #8,798
    0
  10. #8784 MitsukiCarto (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 18:55
    โอยยย อิ่มมาม่าแล้วนะ..
    #8,784
    1
    • #8784-1 bbphone114411m(จากตอนที่ 27)
      16 พฤษภาคม 2563 / 20:01
      ใช่ค่ะอิ่มมาม่ามากเบยตอนนี้อยากได้โมเม้นหวานๆ(หวังว่าเรือจะไม่เเตก)
      #8784-1
  11. #8733 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 16:50
    ขอยาดเกลียดโชแชง -.- ในหนังไม่ชอบยังไงในฟิคก้ไม่ชอบอย่างงั้นเลย 🙄
    #8,733
    0
  12. #8657 babyluvsehunny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 12:53
    อึดอัดแทนลูก น้องรี่ของแม่
    #8,657
    0
  13. #8499 blackanty (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 23:43
    น้องจากแฮร์รี่ที่เจ็บปวดแล้ว ชั้นเอาก็นั่งปาดน้ำตาเช่นกัน😭😭
    #8,499
    0
  14. #8467 JBisHB (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 07:31
    แงงงงงง
    #8,467
    0
  15. #8446 Im your v (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 15:33
    กอดๆนะลูกแม่ ปาดน้ำตาาา
    #8,446
    0
  16. #8398 Jerry Fern (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 18:03

    ตอนที่แล้วฉันยังยิ้มแก้มแตก ตอนนี้ คือ... หน่วง กอดปลอบนะลูก ไม่ร้องนะคะ

    #8,398
    0
  17. #8358 BK11629 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:07
    โชแชงหนูจะเอายังไง ตั้งแต่ในเล่มละนะะะะะะะะ หุ้ยยยยย มะโหบอกเลอ
    #8,358
    0
  18. #8224 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 20:09
    สับสนไปหมด ความรู้สึกตีกันมั่วเลย;-; เหมือนเดรกทำประชดน้องอะ เข้าบทพ่อแง่แม่งอน น้องรี่ไม่ขอโทษ เดรกประชดฮือ
    #8,224
    0
  19. #8143 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:22
    ทำไมทำกับรี่แบบนี้ ฮือออ //ร้องไห้เหมือนตัวเองเป็นนางเอก
    #8,143
    0
  20. #8136 pround-Talay77 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 21:36
    ตอนนี้ดูสับสนไปหมดเลยย
    #8,136
    0
  21. #8043 klyPuKu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 02:52
    คุยกันดีๆ อย่าเข้าใจกันผิดนานนน
    #8,043
    0
  22. #7953 เฮะ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 21:32

    คือแฮร์รี่ควรขอโทษเดรโกที่พูดไปแบบนั้นก่อนอ่ะหนูลูกกก

    มันลุนแลงไปกรีสส

    #7,953
    0
  23. #7901 KanunChonlatorn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 15:22
    ฉันควรสงสารใครดี ตอนก่อนหน้านี้สงสารเดรโก ตอนนี้สงสารหนูรี่ ชีวิคช่างสับสนฮืออออ
    #7,901
    0
  24. #7850 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 17:40
    ฮือ TT
    #7,850
    0
  25. #7815 โลลิค่อน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 21:11

    แฮร์รี่น่าสงสารรรรร

    #7,815
    0