[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 20 : Chapter 17 :: Once In a Blue Moon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,166 ครั้ง
    2 ก.ค. 63





เดรโกกำลังเดินตามหาใครบางคนไปทั่วโรงเรียนด้วยความหงุดหงิด ไม่รู้ว่าคนที่อยากเจอไปซ่อนตัวอยู่ตรงไหน ปกติแล้วเจอกันง่ายมากจนไม่ต้องออกมาตามหาแบบนี้ เขาเดินไปทั่วปราสาทจนมาหยุดอยู่ที่หอคอยฝั่งตะวันตกแถวโรงเลี้ยงนกฮูกถึงได้เจอกับคนที่วิ่งวุ่นตามหาเสียที

 

มาหลบอะไรอยู่แถวนี้พอตเตอร์ร่างคนตรงหน้าสวมชุดไหมพรมหนาพร้อมด้วยผ้าพันคอสีแดงเลือดหมูสีประจำบ้านของเจ้าตัว

 

ฉันมาดูเฮดวิกน่ะ เธอหายไปหลายวันเลยเป็นห่วง ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่มัลฟอยถ้าแฮร์รี่จำไม่ผิดสัตว์เลี้ยงของอีกฝ่ายคือมังกรไม่ใช่เหรอ และมาทำไมแถวโรงเลี้ยงนกฮูกหรือมีจดหมายจะให้สัตว์มีปีกบินไปส่งให้

 

สัตว์เลี้ยงของฉันก็คือนกฮูกนะพอตเตอร์ นายลืมไปแล้วหรือไง

 

หือ ไม่ใช่เดม่อนเหรอแฮร์รี่ถามอย่างไม่เข้าใจ

 

สมองนายมันกลวงไปหมดแล้วเหรอพอตเตอร์ ตอนปีหนึ่งฉันมีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยงหรือไงกันจริงอย่างที่อีกฝ่ายพูด แฮร์รี่ลืมไปเสียสนิทว่าคนตรงหน้านี้เพิ่งได้มังกรมาเป็นสัตว์เลี้ยงเมื่อไม่นานมานี้เอง

 

แล้วอย่างนั้นนายมีธุระอะไรนี่ที่ล่ะ มาส่งจดหมายเหรอแฮร์รี่ถามขึ้นอีกครั้งด้วยความสงสัยเช่นเดิม

 

ฉันมาตามหานายนั่นแหละ

 

ตามหาฉันเหรอ ตามหาทำไมแฮร์รี่ทำหน้างงงวยส่งให้กับอีกฝ่าย

 

ฉันจะมาบอกว่าฉันจะไม่อยู่สักสองสามวัน จะกลับบ้านและไปขึ้นทะเบียนสัตว์เลี้ยงให้กับเดม่อนเดรโกบอกจุดประสงค์ของตัวเองไปในที่สุด

 

แล้วมาบอกฉันทำไมล่ะ นายกลับบ้านไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับฉันเลยแฮร์รี่ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ อีกฝ่ายจะกลับบ้านแล้วเกี่ยวอะไรกับเขากันล่ะ

 

ฉันจะพูดยังไงกับนายดีเนี่ยพอตเตอร์ดูเหมือนคนตามหาจะเริ่มเอือมระอากับคนตรงหน้าเสียแล้ว

 

ฉันจะมาบอกให้นายหยุดพักไปทำความสะอาดห้องฉันสักสองสามวันจนกว่าฉันจะกลับมา

 

แล้วแบบนี้ฉันต้องไปทำย้อนหลังอีกไหมแฮร์รี่ถามออกมาด้วยความสงสัยอีกครั้ง

 

ไม่ต้อง ถือซะว่าฉันจะยกผลประโยชน์ให้จำเลยแล้วกันเดรโกตอบกลับพร้อมกับมองจ้องหน้าอีกฝ่าย

 

นายจะถามฉันด้วยไหมว่าจำเลยคืออะไรและประโยคถัดมาเรียกให้แฮร์รี่โวยวายออกมาได้

 

ฉันรู้หรอกน่าว่าจำเลยคืออะไรแฮร์รี่บ่น

 

หึ พอตเตอร์เดรโกกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนกำลังสนุกกับการแกล้งคนตรงหน้านี้

 

อะไรของนายเล่ามัลฟอย! ฉันรู้ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นสักหน่อย

 

นายพูดเองนะ ฉันไม่ได้พูดสักคำและนั่นทำให้แฮร์รี่อยากจะร้องไห้ออกมาเมื่ออีกฝ่ายพูดจบ เขาร้อนตัวเกินไปเองแท้ๆ

 

ว่าแต่นายเดินมาถึงบนหอคอยเพื่อจะมาบอกฉันแค่นี้เหรอแฮร์รี่ถามก่อนจะเดินออกจากโรงเลี้ยงนกฮูกตรงไปทางออกประตูด้านหลังสู่หอคอยเพียงไม่กี่ก้าวพร้อมกับคนเดินตามหลังมาติดๆ

 

ฮอกวอตส์ในขณะนี้เข้าสู่หน้าหนาวแล้ว หิมะเริ่มปกคลุมยอดสูงแหลมของปราสาทเป็นสีขาวโพลน และการที่เขายืนอยู่บนสุดของหอคอยทำให้เห็นเบื้องล่างได้ทั้งหมด ทะเลสาบด้านล่างที่แฮร์รี่ชอบแอบไปนั่งเล่นกลายเป็นลานน้ำแข็งไปเสียแล้วในขณะนี้ พร้อมกับเนินหิมะที่ภารโรงของโรงเรียนกวาดกองเอาไว้ข้างทางเพื่อเปิดพื้นที่ให้กับนักเรียนได้เดิน

 

ฉันจะกลับบ้านไปคุยกับพ่อเรื่องสืบทอดธุรกิจต่อเดรโกเดินตามเขามาก่อนจะไปยืนหันหลังพิงกำแพงที่ขณะนี้อีกฝ่ายกำลังมองลงไปยังด้านล่างพูดออกมา

 

ดีแล้ว ยังไงซะนายก็ต้องทำอยู่ดีแฮร์รี่พูดพร้อมกับสายตายังคงทอดมองไปยังเบื้องล่างตรงหน้าอยู่

 

แล้วถ้าพ่อฉันให้ลาออกจากโรงเรียนล่ะพอตเตอร์

 

คนยืนหันหลังพิงกำแพงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอย การศึกษาสำหรับพ่อของเดรโกเป็นอะไรที่ง่ายซะยิ่งกว่าการทำธุรกิจ พ่อเคยพูดมาว่าจะให้เขาออกจากฮอกวอตส์และจ้างครูพิเศษมาสอนที่บ้านแต่เขาไม่ยอม

 

ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ปกติแล้วฉันก็ไม่เห็นนายจะรักโรงเรียนสักเท่าไหร่

 

จริงอย่างที่อีกฝ่ายพูด เขาไม่ได้อยากมาอยู่ที่ฮอกวอตส์ในทีแรก แต่อะไรบางอย่างทำให้เขาตัดสินใจกลับมาเรียนที่นี่แทนที่จะไปเดิร์มสแตรงก์อย่างที่พ่อต้องการ

 

ฉันอยู่ที่นี่มาตั้งหลายปี นายจะไม่ให้ฉันผูกพันบ้างเลยหรือไง

 

พรีเฟ็คต่างบ้านพูดตอบกลับออกไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ระยะเวลาที่เขาอยู่ที่ฮอกวอตส์มาหลายปีก็ไม่ได้เลวร้ายเหมือนตอนแรกที่คิดเท่าไหร่

 

และอีกอย่าง...

 

อีกอย่างอะไรมัลฟอยเดรโกเงียบไปอยู่นานจนคนรอฟังต้องถามออกมาแทน

 

“...อีกอย่างที่นี่มีนาย

 

คำพูดของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเรียกความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศระหว่างทั้งสองคนในขณะนี้ได้ คนพูดก็เงียบไปเลยตั้งแต่พูดจบพร้อมกับคนได้ฟังก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา

 

งั้นนายก็ต่อรองกับพ่อสิ นายจะยอมรับสืบทอดธุรกิจต่อถ้าพ่อของนายยอมให้เรียนที่นี่จนจบ

 

นายคิดว่าพ่อฉันจะฟังอะไรอย่างนั้นหรือพอตเตอร์

 

ไม่รู้สิ ถ้านายลองพูดเขาอาจจะฟังก็ได้นะถ้ามันแลกกับการที่นายยอมทำตามที่เขามอบหมายให้ทำ

 

แฮร์รี่คิดหาทางช่วยอีกฝ่ายจนตัวเองไม่แน่ใจว่าทำแบบนี้ทำไม ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของเขาเลยสักนิด แต่การที่ได้ยินมัลฟอยพูดว่าที่นี่มีเขา มันทำให้แฮร์รี่อดไม่ได้ที่อยากจะให้อีกฝ่ายเรียนจบไปพร้อมกัน

 

นายนี่มองโลกในแง่ดีเสมอเลยนะพอตเตอร์

 

เดรโกพูดก่อนจะหมุนตัวกลับไปยืนในแบบเดียวกันกับคนให้คำปรึกษา สองแขนเท้าอยู่บนขอบกำแพงที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะเล็กน้อย

 

ก็โลกมันยังไม่ได้ทำร้ายอะไรเราเลยนี่ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงต้องมองแต่ด้านแย่ๆ ของโลกใบนี้ด้วยก็ไม่รู้

 

หึ นั่นสินะ... แต่โลกของฉันมันไม่เหมือนกับของนายหรอกนะพอตเตอร์แฮร์รี่ได้ฟังน้ำเสียงขมขื่นแปลกๆ แล้วก็ต้องหันมามองคนพูด แต่คนข้างกายเขามีสีหน้าเรียบเฉยจนไม่สามารถดูอะไรออกได้

 

คงไม่แย่ไปกว่าฉันเท่าไหร่หรอกมั้ง จะว่าไปเกิดเป็นมัลฟอยมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอแฮร์รี่ไม่เข้าใจว่าเรื่องเลวร้ายของอีกฝ่ายคืออะไร เกิดมาเพียบพร้อมพ่อแม่อยู่ครบแถมเกิดมาบนกองเงินกองทองด้วยซ้ำ

 

มันมีอะไรมากกว่าที่นายยังไม่รู้อีกเยอะพอตเตอร์ ว่าแต่นายจะไม่หัวเราะฉันเหรอที่ฉันแพ้ควิดดิชเดรโกถามออกมาเมื่อนึกอะไรขึ้นได้

 

ไม่ล่ะ นายไม่ได้แพ้สักหน่อย วิกเตอร์เล่นไม่แฟร์เอง ฉันเห็นกับตาคำพูดของแฮร์รี่ทำให้คนฟังอดยิ้มอยู่ในใจไม่ได้ที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หลับหูหลับตาบิดเบือนภาพที่เห็น

 

ถ้าฉันตัดสินใจคว้าเอาไว้อาจจะชนะก็ได้

 

แต่ก็ต้องแลกมากับการที่นายเจ็บตัวน่ะเหรอ ฉันว่านายคิดถูกแล้วมัลฟอย การแข่งครั้งนี้เป็นเพียงแค่กระชับมิตรไม่ได้มีรางวัลอะไรอย่าเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงขนาดนั้นเลยมันไม่คุ้มหรอกแฮร์รี่อดนึกถึงภาพเหตุการณ์นั้นไม่ได้ ถ้ามัลฟอยหลบไม่ทันคงได้เจ็บตัวน่าดู

 

นายเป็นห่วงฉันหรือไงพอตเตอร์เดรโกลองแหย่ถามกลับอีกฝ่าย

 

ทำไมฉันต้องห่วงนายด้วย ฉันแค่คิดว่าไม่อยากให้เด็กโรงเรียนเราได้รับบาดเจ็บก็เท่านั้นแหละ

 

หึ จริงเหรอพอตเตอร์

 

เออ!แฮร์รี่รีบตอบกลับทันควันเมื่อรู้สึกอีกฝ่ายกำลังต้อนเขาให้จนมุม

 

ว่าแต่นายไม่หนาวเหรอ จะว่าไปฉันก็ลืมเอาเสื้อคลุมมาคืนนายเลยแฮร์รี่ถามพร้อมกับมองไปยังพรีเฟ็คต่างบ้านที่สวมเพียงสเวตเตอร์บางๆ ผ้าพันคอก็ไม่ได้ใส่มา

 

อะไรเดรโกถามอย่างไม่เข้าใจเมื่อผ้าพันคอสีแดงเลือดหมูถูกยื่นส่งมาให้เขา

 

เอาไปพันคอสิ นายใส่เสื้อบางขนาดนั้นเดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก

 

ไม่เอา นายนั่นแหละพันไว้ ฉันไม่เป็นไร

 

ไม่ได้! เอาไปเลย ทีนายยังแบ่งเสื้อคลุมให้ฉันเลยแฮร์รี่ไม่ลืมหรอกนะในวันนั้นที่อีกฝ่ายเห็นเขาหนาวแล้ววิ่งกลับไปเอาเสื้อคลุมมาให้

 

งั้นนายพันให้ฉันสิคนยืนล้วงกระเป๋าเข้าในกางเกงทั้งสองข้างพูดออกมาคล้ายกับวางท่าอยู่ในที

 

ทำไมฉันจะต้องพันให้นายด้วยล่ะมัลฟอย


ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่แฮร์รี่ก็ลงมือทำไปพร้อมกันอยู่ดี บัดนี้ผ้าพันคอผืนยาวสีเลือดหมูได้ตวัดคลุมรอบคอของคนสูงกว่าเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่เด็กชายผู้รอดชีวิตจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อยเพื่อสอดมันเข้าหากันให้กับอีกฝ่ายได้ถนัด

 

วันหลังฉันจะไม่ทำให้แล้ว!แฮร์รี่พูดพร้อมกับถอยหลังออกมาเมื่อพันผ้าเสร็จ

 

ฉันต้องขอบใจไหมพอตเตอร์

 

ถ้านายมีมารยาทก็ควรจะรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องทำน่ะนะมัลฟอย

 

หึ ขอบใจพอตเตอร์

 

เดรโกก้มมองผ้าสีแดงเลือดหมูบนตัวของเขาด้วยแววตาสื่อออกมาหลายอย่าง กลิ่นหอมจางๆ ของเจ้าของกำลังแล่นเข้าจมูกของเขาจนทำให้คนคิดไม่ตกผ่อนคลายขึ้นมาได้บ้างเล็กน้อย

 

อือ ไว้ฉันจะเอาเสื้อคลุมมาคืนทีหลังนะแฮร์รี่พูดก่อนจะกลับไปยืนทอดสายตามองหิมะขาวโพลนเช่นเดิม

 

ฉัน...

 

เดรโกถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเหมือนมีอะไรจะพูดแต่แล้วก็เหมือนตัดสินใจว่าจะไม่พูดแล้วจนคนที่รอฟังต้องหันกลับมาสนใจอีกฝ่ายอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนที่ใช้ผ้าพันคอของเขาอยู่เงียบไปสักพักไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักที

 

ฉันต้องไปแล้วพอตเตอร์ประโยคที่เดรโกต้องการพูดถูกกลืนหายเข้าไปและแทนที่ด้วยประโยคบอกลาแทน

 

อือ โชคดีนะ

 

ช่วงที่ฉันไม่อยู่อย่าไปเที่ยวซนที่ไหนล่ะพอตเตอร์ เข้าใจไหมก่อนที่เดรโกจะเดินออกมาเขาได้กำชับกับเด็กชายผู้รอดชีวิตราวกับว่าแฮร์รี่เป็นเด็กน้อย

 

ฉันไม่ใช่เด็กนะมัลฟอย!

 

แฮร์รี่ตะโกนอยู่ข้างหลังที่บัดนี้คนพูดเดินห่างออกไปไกลหลายก้าวแล้ว ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตัวสูงและขายาวกว่าหรือยังไงถึงได้ก้าวเท้าฉับๆ ออกไปรวดเร็วดั่งกับพายุที่เข้ามาพัดผ่านและจากไป...








เดรโกไปขึ้นทะเบียนสัตว์เลี้ยงกับกองระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษที่กระทรวงเวทมนตร์เสร็จแล้วเขาก็ตรงกลับมาที่บ้านทันทีตามที่พ่อต้องการพบเพื่อพูดคุยถึงเรื่องสำคัญหลายๆ อย่างนายน้อยเจ้าของคฤหาสน์มัลฟอยก้าวออกมาจากเตาผิงที่เดรโกใช้ผงฟลูสำหรับการเดินทางมาที่บ้าน และเมื่อออกมาก็เจอกับเอลฟ์กำลังยืนต้อนรับอยู่เรียงยาวเป็นแถว

 

ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะนายน้อยมัลฟอยเสียงทาสบริวารผุดดังขึ้นพร้อมเพรียงกันเมื่อนายอีกคนปรากฏกายอยู่ตรงหน้า

 

แม่อยู่ไหนเดรโกถามหาบุคคลอันเป็นที่รักทันทีที่เท้าเหยียบแตะพื้นบ้าน

 

นายหญิงอยู่ในห้องอ่านหนังสือเจ้าค่ะเอลฟ์แก่อาวุโสที่สุดในกลุ่มเป็นคนตอบ

 

อืม กลับไปทำงานกันเถอะ

 

เดรโกพูดจบกลุ่มเอลฟ์ทั้งหลายก็หายไปในพริบตาก่อนที่ชายหนุ่มจะถอดสุดสูทสีดำสนิทของตัวเองออกและวางพาดไว้บนเก้าอี้ราคาแพง ขายาวก้าวเดินตรงไปทางปีกฝั่งซ้ายของบ้านเพื่อหาผู้หญิงอันเป็นที่รักของตัวเองทันที

 

แม่ครับ

 

เดรโกเปิดประตูเข้าไปในห้องสมุดหลังใหญ่ที่เมื่อตอนเป็นเด็กเขาชอบแอบมานั่งเล่นอยู่เป็นประจำก่อนจะเรียกคนที่แสนคิดถึงเสียงดังพอสมควร

 

เดรโก เข้ามาก่อนสิลูกนาร์ซิสซา มัลฟอยละสายตาจากหนังสือเล่มหนาในมือพร้อมกับลุกขึ้นยืนอ้าแขนกว้างรอรับลูกชายเพียงคนเดียวเข้าสู่อ้อมกอด

 

พ่อล่ะครับสิ่งถัดมาที่เดรโกจะถามหาก็คือพ่อของเขานั่นเอง

 

อยู่ในห้องทำงาน กำลังรอลูกอยู่นาร์ซิสซาตอบก่อนจะดึงลูกชายให้นั่งลงเพื่อพูดคุยสารทุกข์สุกดิบกันก่อนที่เดรโกจะไปเจอกับเรื่องเครียดในเวลาถัดไป

 

สัตว์เลี้ยงของผมคือมังกรครับแม่

 

บุคลิกภายนอกเวลาอยู่ต่อหน้าผู้อื่นจะเป็นเฉกเช่นคุณชายมัลฟอย แต่เมื่ออยู่กับแม่เพียงลำพังสองคนแล้วเขาเป็นแค่ลูกชายตัวน้อยเดรโกของแม่เท่านั้น

 

แม่รู้แล้วลูก ตั้งชื่อว่าเดม่อนใช่ไหมหญิงมีอายุพอจะได้ยินข่าวจากพ่อทูนหัวของลูกชายที่เขียนจดหมายมาเล่าให้ฟังบ้างแล้ว

 

ครับ ผมคิดว่าผมอยากตั้งชื่อเพื่อนของผมให้เหมือนกับที่พ่อตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงของพ่อคล้ายกับชื่อของเขา

 

เดรโกนึกย้อนไปถึงวันนั้นตอนที่เขายังอายุน้อยกว่านี้หลายปี การที่ได้เห็นสัตว์เลี้ยงของพ่อทำให้เด็กตัวเล็กอดตื่นเต้นได้ไม่น้อย และตั้งแต่นั้นมาเขาก็คิดมาตลอดว่าพ่อคือต้นแบบของเขา เขาอยากจะได้อะไรหลายๆ อย่างคล้ายกับพ่อ สัตว์เลี้ยงเองก็เช่นเดียวกัน

 

เดม่อนกับเดรโกใช่ไหมลูกรอยยิ้มใจดีถามกลับมาให้เดรโกอีกครั้งจนคนโดนถามรู้สึกสบายใจกับช่วงเวลานี้มากเสียเหลือเกินจนอยากจะหยุดไว้ไม่ให้เวลาผ่านไป

 

ครับแม่... แม่สบายดีหรือเปล่าครับ ทานข้าวบ้างไหม ช่วงที่ผมไม่อยู่แม่ทำอะไรบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อยสิครับ

 

เด็กหนุ่มในสายตาของคนอื่นแต่กับคนเป็นแม่แล้วยังคงเป็นเด็กน้อยของเธออยู่เช่นทุกวัน นาร์ซิสซาลูบผมสีบลอนด์ของลูกชายสุดที่รักที่ได้มาจากพ่อของเขาเบามือก่อนจะตอบออกไป

 

แม่สบายดี วันๆ ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากนักหรอก ลูกก็รู้ว่าพ่อของลูกไม่ค่อยยอมให้แม่ทำงานอะไร ว่าแต่ลูกล่ะเดรโก ชีวิตที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างลูก สบายดีไหม กินข้าวครบทุกมื้อหรือเปล่าคำถามรัวถูกถามกลับให้กับลูกชายสุดที่รักแทนเมื่อเธอเห็นลูกชายมีใบหน้าตอบลงไปเล็กน้อยจากครั้งล่าสุดที่ได้เจอกัน

 

สบายดีครับแม่ แม่คงทราบแล้วใช่ไหมว่าผมได้เป็นตัวแทนในการเข้าประลองเวทไตรภาคีนาร์ซิสซาพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มดีใจส่งกลับมาให้

 

แม่ภูมิใจในตัวลูกมากเลยนะเดรโกแต่ก่อนที่เธอจะได้ชื่นชมลูกชายจบเสียงทุ้มเข้มประมุขของบ้านก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน

 

มาแล้วทำไมไม่ขึ้นไปหาฉันข้างบนเดรโก

 

ลูเซียส มัลฟอยเปิดประตูเข้ามาเจอภรรยาและลูกชายที่เขารออยู่กำลังนั่งพูดคุยโดยที่ลูกชายไม่ขึ้นไปหาเขาก่อนเจ้าตัวก็ออกอาการหัวเสียทันที พร้อมกับถามลูกออกไปด้วยเสียงไม่วางอำนาจอยู่ในที

 

ผมกำลังจะขึ้นไปครับเดรโกหันมาตอบพ่อด้วยท่าทีแตกต่างไปจากเดิมตอนอยู่กับแม่

 

เธอออกไปก่อนนาร์ซิสซา ฉันจะคุยกับลูกสองคน

 

ลูเซียสหันไปบอกภรรยาพร้อมกับเธอยอมลุกขึ้นไปแต่โดยดีและเดินออกไปจากห้องในที่สุด แต่ก่อนจะเดินออกไปเธอได้ก้มลงจูบหน้าผากลูกชายเล็กน้อยคล้ายกับให้กำลังใจ

 

แกไปขึ้นทะเบียนสัตว์เลี้ยงมาหรือยังและเมื่ออยู่กันเพียงแค่สองคนในห้องแล้วประมุขของบ้านก็เริ่มถามออกมาอีกครั้ง

 

ไปมาแล้วครับเด็กหนุ่มนั่งตัวตรงตอบกลับพ่อออกไป

 

สัตว์ของแกชื่ออะไรลูเซียสถามลูกชายพร้อมกับมองสำรวจไปรอบห้องเผื่อจะได้เห็นสัตว์เลี้ยงของเดรโกอยู่แถวนี้

 

เดม่อนครับ

 

เดรโกตอบพร้อมกับบรรยากาศภายในห้องค่อยๆ เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไมช่วงหลังที่ผ่านมาเขาและพ่อเวลาคุยกันทีไรมักจะมีบรรยากาศแปลกๆ เกิดขึ้นเสมอ และสุดท้ายก็ต้องจบลงที่เขาทั้งสองต้องทะเลาะกัน

 

แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหนเมื่อมองไปรอบห้องแล้วไม่พบคนเป็นพ่อก็ถามขึ้นมาอีกครั้งทันที

 

ในป่าต้องห้ามที่ฮอกวอตส์ครับ

 

แกมีวิธีจัดการกับมันหรือยัง จะเอามันไปไว้ที่ไหนต้องให้ฉันช่วยฝึกให้ไหมดูเหมือนนี่จะเป็นประโยคยาวที่สุดตั้งแต่ลูเซียสพูดกับลูกชายออกมาในการสนทนาครั้งนี้

 

ไม่เป็นไรครับ ผมจะให้เซเวอร์รัสช่วย

 

นานมาแล้วที่เดรโกชอบวิ่งเข้าหาพ่อทูนหัวมากกว่าพ่อของตัวเอง เมื่อก่อนตอนยังเด็กเขาคิดว่าเซเวอร์รัสใจดีกว่า ถึงแม้ว่าพ่อจะตามใจเขาทุกอย่างก็จริง แต่ในบางมุมเขาก็ยังคงเกร็งไม่กล้าเข้าใกล้พ่ออยู่ดี เขาจึงไปขอร้องให้พ่อทูนหัวช่วยทำให้แทนในหลายๆ เรื่อง

 

อืมประมุขของบ้านเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามลูกชายก่อนจะพูดออกมาอีกครั้งถึงเรื่องสำคัญที่เขาเรียกตัวเดรโกกลับมาจากโรงเรียน

 

แล้วเรื่องธุรกิจของฉันแกจะเอายังไง

 

ลูเซียสมองท่าทีของลูกชายเล็กน้อย บัดนี้เด็กน้อยในอดีตเติบโตขึ้นมาเป็นชายหนุ่มที่ถอดแบบเขามาทุกกระเบียดนิ้ว เห็นจะต่างกันก็เรื่องการทำธุรกิจในขณะนี้เท่านั้น

 

ผมจะทำครับ... แต่ผมมีข้อแม้เดรโกจ้องมองกลับไปที่คนนั่งตรงข้ามกับเขาก่อนจะพูดออกมาด้วยท่าทีมุ่งมั่นกับสิ่งที่ตนต้องการจะพูดต่อไปนี้

 

แกจะเอาอะไรลูเซียสพูดด้วยลักษณะท่าทางแตกต่างจากตอนแรกเมื่อเขาฟังลูกชายพูดจบประมุขของบ้านก็เหมือนจะลดมาดลงเล็กน้อย

 

ผมต้องการเรียนให้จบก่อน แต่ในระหว่างนี้ถ้าพ่อจะให้ผมเข้าไปเรียนรู้งานก่อนผมยินดีเดรโกพูดจบพ่อของเขาก็พยักหน้ารับเบาๆ เหมือนจะเข้าใจ

 

ก็ดี แกจะได้ศึกษาดูใจกับคู่หมั้นของแกที่โรงเรียนไปด้วยเลย

 

ประโยคถัดมาของผู้เป็นพ่อทำเอาชายหนุ่มหนักใจขึ้นเป็นเท่าตัว นี่คือเรื่องที่เขาพูดออกไปไม่หมดในวันนั้นที่คุยกับพอตเตอร์ เดรโกไม่รู้จะพูดออกไปยังไงเมื่อตัวเขาเองก็เพิ่งจะทราบข่าวเหมือนกันว่าพ่อได้ไปทาบทามลูกสาวของหุ้นส่วนทางธุรกิจเพื่อที่จะให้แต่งงานกับเขา

 

และอีกอย่างที่ผมจะขอพ่อ...เดรโกเว้นระยะไปสักพักก่อนจะตัดสินใจพูดสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดออกมา

 

ผมจะไม่ยอมหมั้นหรือแต่งงานกับโชแชงเด็ดขาด!เดรโกพูดจบก็ลุกขึ้นยืนและเดินออกไปทันที นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่เขากล้าขัดใจพ่อและเดินหนีออกมาก่อนทั้งๆ ที่พ่อยังพูดด้วยไม่จบด้วยซ้ำ

 

พ่อให้เขาไปตาย เดรโกยังคิดว่ามันง่ายกว่าให้เขาไปแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักแบบนั้น และเขาไม่รู้ว่าพ่อกำลังคิดอะไรอยู่ ตระกูลของเราก็รวยล้นฟ้าจนไม่รู้ว่าชาติไหนจะใช้เงินหมด ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องแต่งงานกับคนที่เขาไม่รู้จักสักนิด

 

เดรโกยอมพ่อไม่ได้ในเรื่องนี้และคิดว่าไม่มีวันยอม ถ้าพ่อไม่ยอมฟังเขา เดรโกจะหนีออกจากตระกูลและจะยอมเป็นลูกไม่รักดีให้คนอื่นตราหน้าเอง...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.166K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9065 nu-nid (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 07:21
    สู้เขา นายเดรโกกก
    #9,065
    0
  2. #8960 Yuigime (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 23:17

    นางรักเดัยวใจเดียวจริงๆ~~~ //มองแฮรี่

    #8,960
    0
  3. #8902 markbam3105 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 18:22
    เดรกเด็ดขาดดี อย่าไปยอม ดีมากคับ!
    #8,902
    0
  4. #8871 PUN_NN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 01:10
    เด็ดขาดดีค่ะพี่ชอบ รวยจะตายอยู่แล้วนะคะคุณพ่อให้ลูกได้แต่งกับคนที่รักที่ชอบเถอะค่ะ
    #8,871
    0
  5. #8854 Jecelyn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:31
    ในหนังยังสร้างเรื่องไม่พอใช่ไหมโช!
    #8,854
    0
  6. #8779 MitsukiCarto (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 05:44
    นังนี่อีกละ เจ้าคนที่เอาkissแรกน้องไป หึ่มมมมมม😟😩
    #8,779
    0
  7. #8727 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 12:49
    ทำไมต้องโชแชงง บางทีก้อยากให้ทั้งเรื่องมีแต่ตัวละครผู้ชาย อ้อ! ยกเว้นเฮอร์ไมโอนี่ไว้คนนึง 5555555 (ขำๆน้าไรท์~)
    #8,727
    0
  8. #8551 BewtyKAWAI (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 16:21
    เจ้าชา แชง ที่เอาจูบแรกของแฮร์รี่ไป ฮืออออ
    #8,551
    0
  9. #8494 blackanty (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 21:51
    ตีแสกหน้าไปเลยค่ะพี่ บอกเค้าไปเลยว่าลูกสะใภ้พ่อ คือพอตเตอร์เท่านั้น!!!
    #8,494
    0
  10. #8352 BK11629 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 19:02
    อมกกก น้องโชเหรอ เดรกสู้เขา บ้านเรารวยพอละลูก ไม่ต้องหปดองหรอก
    #8,352
    0
  11. #8316 CherBettz. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 17:29
    โช แค่ในหนังยังไม่พอใช่มั้ยยยย
    #8,316
    0
  12. #8219 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 19:03
    ลูเซียสบังคับลูกทุกอย่างเลย ถึงว่าชอบเข้าหาแม่กับพ่อทูนหัวมากกว่า สู้ๆนะลูก;-;
    #8,219
    0
  13. #8183 Kariskisstao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 23:06
    โช! เกลียดแค่ในหนังไม่พอยังตามมานี่อีกกกกก
    #8,183
    0
  14. #8037 klyPuKu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 01:42
    ลูเซียสบังคับหลายเรื่องนี่เอง ถึงได้เครียดขนาดนั้นน
    #8,037
    0
  15. #7946 JaoJean (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 11:41
    ไม่ได้ค่ะพ่อ ลูกสะใภ้ของพ่อคือแฮรี่ พอตเตอร์เท่านั้นนนนน
    #7,946
    0
  16. #7932 kanun0_0 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:00
    ดีมากเดรกกกก
    #7,932
    0
  17. #7844 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 16:23
    ไม่เอ๊าาา ไม่หมั้นนนน ;_;
    #7,844
    0
  18. #7811 โลลิค่อน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 19:54

    ไม่น้าาาา เดรโกต้องแต่งงานกับแฮร์รี่เท่านั้นนนน

    #7,811
    0
  19. #7687 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 12:59
    อย่าให้รี่ต้องเสียน้ำตานะเดรกกกกก
    #7,687
    0
  20. #7532 SPDDP Dayn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:24
    Dafahhhhhh อิพ่อมันบงการชีวิตจังเฮ้ย นี่ถ้ารู้ว่าลูกคบกับแฮร์รี่ไม่เอาโพเดียม(ห่ะ?)ทุ่มเลยรึไง
    #7,532
    0
  21. #6733 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:02
    โหยย ลูเซียสจะบังคับบงการลูกไปถึงไหน สงสารเดรโกขึ้นมาเลย เริ่มเข้าใจว่าเป็นคุณชายมัลฟอยมันไม่สวยงามเสมอไป
    #6,733
    0
  22. #6699 แมวน้อนจัง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:51
    คุณพ่อต้องฟังคุณลูกนะ
    #6,699
    0
  23. #5711 parksunghyo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 01:08
    มันต้องอย่างนี้เดรโก้ ต้องมั่นคงกับหนูรี่ให้มา่กที่สุดอย่าทำให้หนูรี่ค้องเจ็บช้ำ
    #5,711
    0
  24. #5579 dajuras (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 17:10
    เพราะผมมีคนที่จะมาเป็นคู่หมั้นอยู่แล้ว......
    #5,579
    0
  25. #4677 un-til_dawn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 13:35
    โอ้ยยยยยยไม่เอา ใครก็ได้เอานางไปเก็บที
    #4,677
    0