sub eques auratus [ MINNO ]

ตอนที่ 29 : ตัวอย่างเนื้อหา Special ในเล่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    21 เม.ย. 63

ตัวอย่างในเล่ม Sub eques auratus 10%

 

Amicum

Doyoung x ten

[ Aosvalt x Athens ]

**ปล.เผื่อใครนึกไม่ออก น้องเอเธนส์โผล่มาเป็นคู่เต้นรำให้ออซวอลต์ตอนที่ 8 นะคะ ;_;**

 

พูดคุยกันจนพอใจ ฟริวซ์ แพนเธอร์ ก็ขอแยกตัวออกไปที่ด้านนอกเพื่อเริ่มศึกษาหาวิธีรักษาให้กับราชินีที่นอนติดเตียงไม่อาจลุกขึ้นมาได้ ทิ้งให้สองเชื้อพระวงศ์ที่ฝ่ายองค์ชายเอาแต่นั่งหลบสายตาหล่อนอยู่ในห้องสองต่อสอง..

'ไม่อยากคุยกับฉันหรอ?'

'ใครจะไปอยากคุย! ไปไกลๆจะได้ไหมเอเธนส์ ฉันเหม็นกลิ่นเครื่องหอม!'

องค์ชายผมสีน้ำเงินเอ่ยปากไล่สาวเจ้าอย่างลุกลี้ลุกลนหลังจากที่หล่อนเคลื่อนกายจากนั่งฝั่งตรงข้ามมาเป็นนั่งข้างๆเขาแทน ออซวอลต์เองก็ขยับตัวหนีไปอีกฝั่งของโซฟาเพื่อไม่ให้ใกล้ตัวเอเธนส์มากจนเกินไป

'ทำไมนายถึงทำตัวน่ารำคาญจัง อยากคุยก็บอกดีๆสิ'

'อย่าขยับเข้ามาเชียวนะ เอเธนส์ เวอร์มิลเลี่ยน'

ไล่กันเป็นหมูเป็นหมาเชียวนะ.. ออซวอลต์ เนเพนเธส

'กลัวฉันหรือ?'

'ฉันไม่ชอบผู้หญิง'

'แต่ฟริวซ์บอกว่านายชอบฉัน เอ.. หรือว่าเขิน'

'ถอยไปห่างๆเดี๋ยวนี้!!! เวอร์มิลเลี่ยน!!!'

เธอหัวเราะร่าหลังจากที่ค่อยๆเคลื่อนกายเข้าไปใกล้ๆคนที่หน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศอย่างช้าๆด้วยท่าทางยั่วยวน เธอส่งรอยยิ้มร้ายกาจอย่างที่ไม่เคยยิ้มให้ใครมาก่อน เป็นรอยยิ้มที่น้อยคนนักจะได้เห็นมัน องค์ชายวัยสิบแปดปีตรงหน้าช่างรังแกสนุกจริงๆ

มันเป็นความสนุกอย่างนึงจริงๆที่ได้รังแกออซวอลต์ เพราะเจ้าตัวน่พมักแสดงอาการตลกๆออกมาตลอดเวลาที่เธอแกล้ง

'เข้าใกล้สักนิดก็ไม่ได้เลยหรือ?'

'...'

'งั้น แค่จับมือล่ะ?'

เธอรีบยื่นมือไปจับฝ่ามือขององค์ชายผมสีน้ำเงิน ออซวอลต์ เนเพนเธส ก็มีปฏิกิริยาตอบกลับมานั่นคือการชักมือกลับอย่างรวดเร็วจนเป็นเหมือนสัญชาตญาณที่ถ้าหากถูกจับมือจะต้องรีบชักออก องค์ชายตัวสูงสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อหนีองค์หญิงที่ร้ายกาจ

ปล่อยให้เธอนั่งหัวเราะจนท้องแข็งอยู่ตรงนั้น

'ฉันจะเอาคืนเธอแน่ เวอร์มิลเลี่ยน!!'

ดูเป็นคำขู่ที่น่ากลัวเหลือเกิน

 

 

 

 

 

Cupidum [ NC ]

 

มัลฟอนระบายยิ้มอย่างพึงพอใจพอได้เห็นว่าลูกลิงสองตัวดีใจจนแทบจะกรี๊ดลั่นบ้านกับขนมฝีมือท่านย่า เฮเลนก็ช่างตามใจหลานเหลือเกิน เห็นหลานงอแงหิวเป็นต้องใจอ่อนทำอะไรให้กินเสียทุกที นางจะขุนลูกของเขาหรือไงนะ?

เขาทิ้งตัวลงที่เก้าอี้ตัวเล็กในห้องพักผ่อนของเฮเลน มองไปยังสองแสบที่วิ่งไปหาหนังสือในชั้นมานั่งอ่านกัน โชคดีที่ทั้งคู่เป็นเด็กที่ชอบอ่านหนังสือ และหลายครั้งอีกเช่นกันที่เจโรลินจะหาหนังสือนิทานมาเล่าให้โจเซ่ฟังก่อนนอน แต่อ่านไปได้ไม่ถึงครึ่ง เจโรลินที่เป็นคนอ่านก็ดันทิ้งตัวหลับก่อนคนฟังเสียทุกที

ลูกลิงสองตัวหนีไปนั่งอ่านหนังสือกันที่ริมหน้าต่างที่มีแสงแดดสาดส่องลงมา

เขาถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน อดไม่ได้เลยที่จะคิดถึงแต่เรื่องของสามีที่เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องทำงานจนจะเป็นคนบ้างานอยู่แล้ว และดูเหมือนเฮเลนจะมองออกว่ามัลฟอนกำลังคิดอะไรอยู่

"เป็นห่วงฟรอยเออร์หรือ?"

มัลฟอนพยักหน้าน้อยๆ

"อย่างน้อยวันนี้ก็วันครบรอบ อยากให้อยู่พักผ่อนเสียบ้าง" แค่นั้นถือเป็นของขวัญที่มากพอแล้วสำหรับมัลฟอน ตลอดหนึ่งอาทิตย์นี้แทบจะไม่ได้เห็นหน้าสามีเลย ถึงจะน้อยใจจนอยากร้องไห้แต่ก็ต้องอดทนไว้

อย่างน้อยก็มีสองแฝดที่ทำให้มัลฟอนไม่รู้สึกโดดเดี่ยวจนเกินไป

"ไม่เข้าไปเยี่ยมหรือ อย่างไรเธอก็เป็นคนเดียวที่เข้าออกห้องทำงานของฟรอยเออร์ได้เป็นห้องของตัวเอง"

จริงอย่างเฮเลนว่า มัลฟอนเป็นคนเดียวที่สามารถเข้าออกห้องทำงานที่เจ้าตัวหวงนักหนาได้อย่างตามใจชอบ แต่มันไม่ใช่นิสัยของมัลฟอนที่จะเดินดุ่มๆเข้าไปห้องทำงานของสามี ทั้งที่สามีกำลังทำงานหนักขนาดนั้น

"คงไม่ดีหากจะเข้าไป

ดวงตาของมัลฟอนเต็มไปด้วยความเหงาและความเป็นห่วง.. เฮเลนอยากจะจับลูกชายตัวดีมาทำโทษเสียให้เข็ด กล้าดียังไงมาทำให้ภรรยาตัวน้อยที่เธอทะนุถนอมมาตั้งนานเศร้าได้ถึงเพียงนี้

ไม่รู้ว่าฟรอยเออร์ จะคิดถึงหัวอกของภรรยาบ้างหรือเปล่า

 

 

 

 

 

Et in finem

Jisung x renjun

[ Elyon x Teo ]

 

"เหม็นขี้หน้าจะตายชัก"

องค์ชายผมสีชมพูหัวเราะเล็กน้อย

ช่วงแรกๆที่อยู่ด้วยกันน่ะวุ่นวายพอสมควร ทีโอนั้นเจ้าอารมณ์และขยันพูดจาไม่เข้าหูอยู่ตลอดเวลา แถมยังทำนิสัยปานั่นปานี่ใส่เวลาขัดใจอยู่บ่อยๆ แต่ตอนนี้ก็เย็นลงมาเยอะจนดูสงบเสงี่ยมเลยล่ะ แต่เรื่องปากร้ายเนี่ยก็ไม่สามารถเลิกได้จริงๆ เอลิยอนชินไปแล้วที่มักจะโดนเจ้าตัวด่าอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้คิดจะตอบโต้อะไรกลับไป

เพราะเข้ารู้ว่าคนปากร้ายใจดีน่ะ มันเป็นแบบไหน

ความเงียบปกคลุมทั่วห้องกว้างหลังจากที่ทีโอหยิบหนังสือเล่มที่อ่านค้างไว้ขึ้นมาอ่านบ้าง ทั้งคู่ตกอยู่ในภวังค์ของหนังสือเล่มหนา ทำเหมือนห้องนี้ไม่มีใครอยู่สักคน หนังสือในห้องเอลิยอนนั้นถูกนำมาเปลี่ยนอยู่บ่อยๆ ด้วยเหตุผลที่ว่าทีโอน่ะเป็ฯคนอ่านหนังสือรวดเร็ว และเกือบทุกเล่มในชั้นหนังสือของเอลิยอน ทีโอมันอ่านมันหมดแล้ว แต่ก็จะมีบางเรื่องที่ถูกใจและทีโอขอให้เก็บไว้เพราะต้องการอ่านซ้ำ

"จริงสิ หลังจากพรุ่งนี้ไปฉันไม่อยู่ลอยย์สามวันนะ"

คนบนเตียงเลิกคิ้วเล็กน้อยหลังจากที่เอลิยอนพูดจบ เขาตวัดหางตาไปมองคนข้างๆที่กำลังจ้องมาที่เขาเช่นกัน

"บอกทำไม?"

"ก็เดี๋ยวนายจะกังวลว่าฉันหายไป"

"ไร้สาระ แกจะไปนอนตายเป็นศพอยู่ที่ไหนก็เรื่องของแก"

เลี้ยงดู ทำแผล ป้อนข้าวให้มาตั้งสามเดือน ไม่ได้เชื่องขึ้นบ้างเลยนะ ทีโอ รูทมอร์

เขาถือว่าสาสะ ใช้นิ้วชี้ดันหนังสือที่อยู่ตรงหน้าทีโอให้ถอยห่าง เพื่อให้เจ้าตัวหลุดความสนใจจากหนังสือประวัติศาสตร์สงครามตรงหน้า มาสนใจเขาที่ต้องการจะพูดคุยด้วยแทน ในตอนแรกเจ้าตัวทำท่าไม่พอใจที่ถูกขัดยามได้อ่านอะไรสักอย่าง แต่ก็ยอมโยนหนังสือทิ้งแล้วนั่งกอดอกฟังเจ้าของห้องพูดเรื่องสำคัญต่ออยู่ดี

"ฉันมีนัดดูตัวกับคู่หมั้น"

คู่หมั้น?

"พ่อฉันใกล้สละบัลลังก์แล้ว ถ้าได้แต่งงานกับคู่หมั้นฉันก็คงจะต้องขึ้นเป็นราชาแล้วล่ะ"

โดยปกติแล้วทีโอควรจะทำท่าไม่สนใจหรือปล่อยให้มันเป็นเรื่องของเจ้าตัวไปเสีย แต่บางอย่างในหัวของเขากลับมีความรู้สึกที่ว่าไม่พอใจอยู่ด้วย ถึงจะไม่รู้ว่าไม่พอใจเรื่องอะไรที่อีกคนจะไปดูตัวคู่หมั้น แต่สิ่งที่ชัดนั่นก็คือความหงุดหงิดจนอยากจะชกหน้าอีกคนนั่นแหละ ชัดเจน..

ทีโอไม่รู้เลยว่าเผลอจ้องหน้าอีกคนด้วยใบหน้าแบบไหน

"ไม่พอใจอะไรฉันหรือเปล่า ทีโอ?"

"อย่าสำคัญตัว ไปไหนก็ไป แกนี่มันรกหูรกตา"

รกหูรกตา..

องค์ชายแห่งอาณาจักรลอยย์หน้าเสีย ถึงปกติจะโดนด่าอยู่ทุกวันแต่นี่เป็นครั้งแรกที่โดนพูดจาโดยใช้น้ำเสียงกระแทกที่เหมือนกำลังประชดอยู่แบบนี้ ทีโอคว้าหนังสือเล่มเมื่อครู่ขึ้นมาอ่านต่อเพราะความหงุดหงิดที่ไม่รู้มันหงุดหงิดอะไรกันแน่ โดยปล่อยให้คนข้างๆนั่งทำหน้าเจื่อนใส่เขา

เอลิยอนถอนหายใจเบาๆ

"แค่มาบอกเอาไว้ เพราะหวังว่านายจะเป็นห่วงสักนิด"

"!!!"

"ฉันคงหวังมากไปหน่อย ขอโทษที"

 

 

 

 

Ferox

Jerolin / Joseh / Jisele

หลังทานขนมจนหมด โจเซ่ก็เดินอารมณ์ดีตรงมาทางเข้าก่อนจะส่งรอยยิ้มหวานจนตาหยีแบบที่เจโรลินรู้ดีว่ามันจะต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเขาอย่างแน่นอน น้องตัวแสบจะต้องมาอ้อนวอนเขาอีกแน่

"ไป สู้ กัน เถอะ ท่าน พี่" แฝดน้องผมสีสว่างพูดเน้นทีละคำ "เราอยากฝึกกับท่านพี่มานานแล้ว"

"พี่อยากนอน.. ขอพี่พักผ่อนก่อนแล้วกัน"

โจเซ่เบ้ปากเพราะโดนขัดใจ

"ก็ไหนท่านอารูเฟนว่าวันนี้ท่านพี่มีซ้อม!!"

"แต่มันไม่ใช่ตอนนี้ โจเซ่ พี่อยากพักผ่อน"

คนที่ยังไม่ได้พักผ่อนตั้งแต่เมื่อคืนพูดเสียงเนือยๆ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปอีกทางเพื่อกลับไปห้องของตัวเอง ยกมือขึ้นเสยผมตัวเองลวกๆอย่างนิสัยที่ชินมือ เจโรลินน่ะติดนิสัยเสยผมจนทำให้ผมยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง

แฝดน้องยกยิ้มมุมปาก เขายกมือขึ้นกอดอกอย่างท้าทายก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนเป็นพี่ต้องชะงัก

"หรือว่าพี่กลัวแพ้เรา?"

"..."

"ก็ไม่แปลกหรอก เล่นหมกตัวอยู่แต่ในห้องสมุดนี่จะเอาเวลาไหนไปซ้อมกันล่ะ จริงไหม?"

เจโรลินขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เขาหันหลังกลับไปมองเด็กแสบที่ยืนกอดอกกระดิกเท้าอย่างคนที่เหนือกว่า ก่อนจะยักคิ้วท้าทายเจโรลินไม่หยุด โจเซ่ตอนเด็กที่เคยขี้อ้อน ขี้เอาใจ พูดจาน่ารักน่ะหายไปแล้ว เหลือแต่เด็กที่ชอบเอาชนะ พูดจาโผงผาง ชอบปีนป่ายไปทั่วปราสาทแบบนี้เนี่ยแหละ

แฝดพี่ถอนหายใจ รู้อยู่หรอกว่าไอคำพูดนั้นจงใจเอามายั่วโมโหให้เขารู้สึกอยากสู้ขึ้นมาบ้าง แต่ความเหนื่อยล้ามันเกาะกินเขาจนไม่อยากแม้แต่จะเดินเลยด้วยซ้ำ

..แต่น้องพูดขนาดนั้น ช่วยไม่ได้

"เจอกันสนามฝึก"

"เยี่ยมเลย ท่านพี่!"

โจเซ่ดีใจจนแทบบ้า เจ้าชายผมสีส่าวงกันมาแลบลิ้นใส่ผู้พี่ ก่อนจะวิ่งนำไปยังสนามฝึกโดยอาศัยการปีนนั่นแหละ แต่ไม่ทันที่จะได้ก้าวออกจากห้องไป ทั้งคู่ที่กำลังจะเตรียมลงไปซ้อมด้านล่างก็ต้องชะงักทันที

..เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนกำลังมาทางนี้

"พี่เจโรลิน! พี่โจเซ่!"

เด็กเก้าขวบในชุดเจ้าหญิงสีชมพูอ่อนน่ารักเหมาะสมกับวัยวิ่งตรงเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข พร้อมกับในมือที่ถือตุ๊กตาสำหรับเด็กผู้หญิงเอาไว้ด้วย

จีเซล.. นั่นเป็นน้องคนเล็กของบ้านที่อายุห่างกับพวกเขาถึงหกปี องค์หญิงตัวน้อยที่คนในบ้านต่างก็ประคบประหงมคอยเอาอกเอาใจกันไม่หยุดหย่อน ด้วยใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักจนเหมือนตุ๊กตาของจีเซล และความขยันออดอ้อนของเจ้าตัวแสบที่มันมีมากกว่าโจเซ่เป็นไหนๆจนทำให้เจ้าชายตัวน้อยต้องตกกระป๋องไปในที่สุด

"จีเซล อย่าวิ่ง"

ไม่ทันได้พูดว่า ระวังจะสะดุดล้ม องค์หญิงผมยาวสลวยก็สะดุดล้มจนได้ จีเซลหน้าคะมำไปกับพื้นจนตุ๊กตาตัวโปรดในมือหลุดกระเด็นไปไกล ความซุ่มซ่ามของน้องคนเล็กนั้นเป็นที่หนึ่ง ดังนั้นเลยทำให้คนในปราสาทไม่ค่อยปล่อยให้เธอได้วิ่งสักเท่าไหร่ เพราะเมื่อไหร่ที่เธอล้มแล้ว...

"พี่เจโรลินขา!! พี่โจเซ่ขา!!"

 

 

Pre - order

Here

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

736 ความคิดเห็น

  1. #676 malay_77 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 04:49
    เอ้า ตอนจบเห็นตามติดเค้าแจมาตอนนี้แกเบื่อเค้าแล้วหรออีตาพระเอก
    #676
    0
  2. #669 plumfloral (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 01:53
    ฮือออออ ดีงามทุกตอน เด็กๆซนมากๆๆๆ อยากเลี้ยงเป็นลูก ;_; เอลิยอนกับทีโอเหนือความคาดหมายมากกก
    #669
    0
  3. #668 phimolratt (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 00:38
    อึ้งสุดคงเป็นเอลิยอนกับทีโอ ตกใจมากบอกตรงๆ 5555555
    #668
    0
  4. #666 JennieJk (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:47
    เอลิยอนกับทีโอๆๆๆๆ!!!!!!!!
    #666
    0
  5. #665 khawfangch (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:42
    ฮื่อ มันไม่ซื้อไม่ได้แร้วมั้ยคะ แง
    #665
    0
  6. #664 ilovemuzik (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:40
    ตบเข่าฉาด!!!! นั่นนนนน เอลิยอนทีโอ โอ้โห้ ไม่ซื้อไม่ได้แล้ว ฮือๆๆๆๆ
    #664
    0