sub eques auratus [ MINNO ]

ตอนที่ 22 : SUB SPE : The little Genevieve

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    1 เม.ย. 63

 

 

แจมิน - ฟรานซ์

เจโน่ - เจเนวีฟ

 

หญิงสาวทั่วทุกมุมโลก ไม่ว่าจะร่ำรวยหรือยากจน เป็นขุนนางเชื้อพระวงศ์ชนชั้นสูงหรือแค่สามัญชนธรรมดา ต่างก็มีความฝันที่เหมือนกันทั้งนั้น ความใฝ่ฝันที่จะได้สวมชุดสวยๆที่มาจากช่างผ้าหลายคนบรรจงสร้างมันขึ้นมา ได้ยืนอยู่ในพิธีที่ถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตโดยมีตัวเธอเองเป็นจุดสนใจของทุกคนงาน หรือเรียกมันว่างานแต่งนั่นล่ะ

ใครๆก็ต้องการที่จะมีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเข้ามาทำให้ชีวิตของพวกเธอสดใสเป็นสีชมพู ได้เข้าพิธีแต่งงานกับผู้ชายในฝันของเธอเอง การที่ได้ใช้ชีวิตคู่กับคนที่ตัวเองรักมันเป็นชีวิตที่สาวๆต่างก็ใฝ่ฝันกันทั้งนั้น แค่เพียงได้จินตนาการว่าวันใดวันหนึ่งจะมีองค์ชายรูปงามเข้ามาทักทายและมอบหัวใจให้ พวกเธอก็ยิ้มแย้มกันไปเป็นวันแล้ว

แต่อย่างว่า มันไม่ใช่กับทุกคนที่จะคิดเช่นนั้น ในจำนวนเก้าสิบเก้าที่ฝันอยากจะแต่งงาน ก็กลับมีอีกหนึ่งที่รังเกียจการแต่งงานและคอยเฝ้าหลีกเลี่ยงการถูกจับคู่มาโดยตลอด เพียงแค่ชายหนุ่มรูปงามเดินเฉียดผิวกาย เธอก็แทบจะกรี๊ดให้ปราสาทแตก

คำว่าแต่งงานของเธอนั้นเ็นเหมือนการผูกมัดชีวิต การทอดทิ้งชีวิตอันแสนอิสระไปตลอดกาล การจะได้ออกไปวิ่งเล่นกับเหล่าสัตว์น้อยใหญ่ในป่าก็คงไม่มีวันเป็นไปได้อีก เพราะหากแต่งงานไปแล้วก็คงต้องกลายเป็นราชินี คงต้องเอาแต่หมกอยู่ในปราสาทที่แสนใหญ๋โตแห่งนี้ ไม่ต่างอะไรไปับการลากคอตัวเองไปเข้าคุกเลยสักนิด

"ไร้สาระจริง"

องค์หญิงเจเนวีฟวัยสิบเจ็ดปี จำกัดความหมายคำว่าแต่งงานไว้แบบนั้น..

 

 

 

 

"แต่งงานหรือ!?"

"ใช่ เมื่อเช้านี้ทางองค์ชายฟรานซ์ก็เข้ามาคุยธุระกับท่านพ่อเรียบร้อย อีกสักครู่ลูกจะต้องลงไปดูตัวกับองค์ชาย" องค์หญิงใบหน้าหวานอ้าปากค้างด้วยความตกใจทันทีเมื่่อผู้เป็นมารดาเอ่ยจบ นางเดินจากไปพร้อมกับใบหน้าไม่รับรู้ถึงความไม่พอใจของบุตรสาว "กลับห้องไปแต่งตัวเสีย อย่าให้แม่ต้องขายหน้าล่ะเจเนวีฟ"

ตามมาด้วยเสียงปิดประตูที่เบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน..

"อย่ามาพูดบ้าๆนะ!!"

มือเรียวขององค์หญิงคว้าเอาหมอนข้างกายมาโยนทิ้งบนพื้นด้วยความฉุนจากการถูกบังคับแต่งงานที่เธอหลีกเลี่ยงมาตลอดทั้งชีวิต เธอยกมือขึ้นขยุ้มที่เส้นผมของตัวเองแรงๆเพื่อระบายอารมณ์ความโกรธของที่ยากเกินกว่าจะควบคุม ของที่อยู่ใกล้มือเธอถูกน้ำมาขว้างทิ้งราวกับเป็นของไร้ค่าทั้งๆที่มันเทียบราคาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ร่างเล็กกระแทกตัวลงกับเตียงกว้างด้วยความขุ่นเคืองใจ เธอกำผ้าปูผืนหนาจนมันจะขาดคามือ เธอโมโหเกินกว่าจะทำใจยอมรับเรื่องเมื่อครู่ได้

เธอเป็นองค์หญิงผู้รักสนุก การได้ออกไปวิ่งเล่นกับเหล่านกน้อยและสัตว์ต่างๆในป่าใหญ่เป็นนความสุขที่สุดของเธอ หลายคนคิดว่าเธอเป็นเพียงเด็กน้อยที่สนุกกับการคุยกับจินตนาการของตัวเอง หากแต่ไม่ใช่ เธอคิดว่าตนเองสามารถพูดคุยและทำความเข้าใจกับสัตว์ในป่าได้จนเหมือนเป็นเพื่อต่างเผ่าพันธุ์กันไปแล้ว

หลายครั้งที่ธอแอบอุ้มเอานกตัวเล็กที่ถูกพรานป่ายิงเข้ามารักษาในปราสาทโดยอาศัยการโกหกแม่บ้านในปราสาทเอา เพราะเธอเองก็รู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยที่ต้องเห็นเพื่อนต่างสายพันธุ์ได้รับบาดเจ็บ และในบางครั้งเธอก็ต้องแอบนำยาสมุนไพรออกไปในป่า เพื่อไปรักษาสัตว์ใหญ่ที่เธอไม่สามารถนำกลับมายังปราสาทได้

หากแต่ทุกอย่างที่เธอเคยทำจะต้องหยุดเอาไว้ตรงนี้ เพราะในตอนนี้ชีวิตอิสระของเธอกำลังจะพังลงไม่ช้าเพราะถูกบังคับให้แต่งงานกับองค์ชายที่ชื่อฟรานซ์ ไม่รู้ว่าอีกคนยิ่งใหญ่มาจากไหน

แต่เธอไม่มีวันยอมเป็นแน่

ชุดผ้าสีแดงเข้มที่เธอหยิบมันมาใส่ช่างดูงดงามกว่ากว่าครั้งที่มันถูกแขวนเก็บไว้ มันดูเข้ากับองค์หญิงเจเนวีฟอย่างบอกไม่ถูก มือเรียวจัดการจัดชายกระโปรงที่แสนยาวให้เข้าที่เข้าทาง ไหล่มนที่ถูกเปิดด้วยทรงเสื้อผ้าที่ถูกออกแบบมา ทำให้ช่วงบนบริเวณลาดไหล่ของเธอได้ไม่มีแม้ผ้าบางๆปกปิด มันเปิดลึกไปจนเห็นเนินอกสวย

เรือนร่างที่งดงามจนเหมือนพระเจ้าจงใจมอบให้แก่เธอช่างน่ามองไปหมด เธอสั่งให้แม่บ้านคนสนิทเข้ามาทำผมที่ยาวสลวยให้กับเธอโดยที่เธอนั่งเลือกเครื่องประดับราคาแพงมากมายอยู่ตรงหน้ากระจก แต่ไม่ว่าจะเลือกเครื่องประดับที่มีราคาแพงที่สุดหรือถูกที่สุด เมื่อมันมาอยู่บนเรือนร่างของเจเนวีฟแล้วก็ดูตีค่าราคาไม่ได้เลยทีเดียว

งดงามไร้ที่ติ..

เธอพยายามสะกดอารมณ์ร้ายไว้ภายในใจของตัวเองให้ได้มากที่สุด ก่อนจะฝืนระบายิ้มบางๆออกมาเมื่อมาหยุดอยู่บริเวณบันไดที่จะนำเธอไปสู่ด้านล่างซึ่งมีแขกคนสำคัญกำลังรอพบเธออยู่ มือเรียวที่สวมแหวนและกำไลราคาแพงจับเข้าที่ราวบันไดเบาๆก่อนที่ขาเรียวบนส้นสูงจะค่อยๆก้าวลงไปทีละขั้นด้วยท่าทีที่สง่าตามแบบขององค์หญิง

"ต้องขอขอบคุณองค์ชายฟรานซ์จริงๆ ที่ตกลงยินยอมแต่งงานกับเจเนวีฟ.."

องค์ราชาผู้มากอำนาจขององค์หญิงคนดังกล่าวเอ่ยขอบคุณก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มสีแดงเข้มที่ถูกเรียกว่าไวน์ขึ้นมาจิบด้วยท่าทางสบายๆ พลางสายตาของเขาก็หันไปพบกับบุคคลที่ถูกเอ่ยถึงเมื่อครู่ทันที

บุตรสาวของเขาเอง

ทันทีที่เขาเหลือบไปเห็นองคืหญิงเจเนวีฟ องค์หญิงคนงามที่องค์ราชาลงทุนมาขอร้องเขาให้แต่งงานกับนางด้วยเหตุผลบางอย่าง ย่างก้าวลงมาจากบันไดอย่างเชื่องช้าก็ทำเอาเขาชะงักจนเหมือนหยุดหายใจไปขณะนั้น..

รูปร่างที่งดงามราวกับรูปปั้นอยู่ในชุดสีแดงชาดประดับด้วยสีทองบ่งบอกถึงฐานะอันสูงส่งของนาง ผิวกายขาวเนียนราวกับหิมะที่แสนน่าสัมผัส รวมไปถึงใบหน้างดงามอย่างไร้ที่ติจนเหมือนพระเจ้าลำเอียงในการสรรค์สร้างมนุษย์ขึ้นมา ทั้งจมูกโด้งที่เป็นทรงรับเข้ากับใบหน้าหวานพอดี ริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกแต่งแต้มบางๆยิ่งทำให้มันน่าสัมผัสยิ่งกว่าเดิม

ฟรานซ์ รู้สึกเหมือนตัวเองจะตาพร่าหลังจากที่ได้เห็นนาง..

องค์หญิงผิวขาวนั่งลงบริเวณเก้าอี้ตรงข้ามเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร มารดาเมื่อเห็นว่าบุตรสาวที่หลีกเลี่ยงการแต่งงานมาทั้งชีวิตไม่แสดงอาการขุ้นเคือง ก็รู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก

"ลูกมาก็ดีแล้ว เช่นนั้นเราจะได้พูดกันต่อ"

พูดกันต่อ? ดูเหมือนเธอจะลงมาถูกจังหวะพอดีงั้นสิ..

มือเรียวคว้าแก้วไวน์ขึ้นมาจิบเบาๆก่อนจะลดมือลงเล็กน้อยเพื่อให้ตนสามารถสบตากับองค์ชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามได้อย่างชัดเจน คงต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายดูดีไม่น้อย..

ไม่สิ ต้องเรียกว่าดูดีมากกว่าที่คาดการณ์เอาไว้มากโข

ท่าทางที่เป็นสุภาพบุรุษพร้อมด้วยชุดเสื้อผ้าสีเข้มเข้ากับผิวสีแทนของอีกคน ใบหน้าที่ประดับรอยยิ้มบางๆจากมุมปากของอีกคน หากเป็นหญิงสาวคนอื่นที่ไม่ใช่เธอแล้วก็คงจะตกหลุมรักได้ไม่ยาก ใบหน้าที่หล่อเหลาเกินกว่าจะหาใครในโลกที่เธอเคยพบเจอมาเทียบได้ยิ่งทำให้เธอเกิความสงสัย เหตุใดคนที่ดูดีเพียงนี้ถึงได้คิดจะแต่งงานกับเธอ?

แต่นั่นไม่สำคัญสักนิด

"การแต่งงานจะจัดขึ้นในอีกไม่ช้านี้.. ในวันพิธีลูกจะต้อ-"

"ลูกไม่แต่ง" นางเอ่ยเสียงค้าน

ฟรานซ์ยกยิ้มที่มุมปากพลางหัวเราะในลำคอเล็กน้อยเหมือนกับคาดเดาเหตุการณ์นี้ไว้แล้ว ชื่อเสัยงขององคืหญิงเจเนวีฟก็ใช่ย่อยเสียที่ไหน ก่อนที่จะตกลงรับข้อเสนอเรื่องการแต่งงาน เขาก็ต้องเรียนรู้เกียวกับองค์หญิงเจเนวีฟมาบ้าง

ทั้งเลื่องลือเรื่องความงามที่ยากจะหาใครเทียบเคียง ทั้งความแปลกขององค์หญิงที่สามารถพูดคุยกับเหล่าสัตว์เล็กใหญ่ในป่าได้ ไหนจะชื่อเสียงที่เลื่องลือว่าเสียงของนางนั้นไพเราะนักหนาราวกับเป็นเสียงของไซเรนที่ต้องมนตร์สะกด แต่หลังจากที่เขาได้พบกับนางครั้งนี้แล้วก็คงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าชื่อเสียงพวกนั้นไม่ผิดไปจากความจริงเลยสักนิด

"พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือไม่ เจเนวีฟ.."

"หากไม่รู้ตัวลูกจะเอ่ยงั้นหรือ?"

อีกข้อที่ควรเพิ่มเข้าไป คือนางปากร้ายอย่างไม่เข้ากับใบหน้าหวานนั่นเลยสักนิด

"ระวังคำพูดด้วยเจเนวีฟ หากไม่เห็นแก่องค์ชายฟรานซ์ ก็ควรจะเห็นแก่หน้าของแม่บ้าง" นางกดเสียงลงต่ำเป็นการปรามบุตรสาวที่บังอาจทำกิริยาไม่เหมาะสมต่อหน้าบุคคลสำคัญเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นใบหน้าที่เคยเปื้อนรอยยิ้มของหญิงสาวแต่บัดนี้กลับกลายเป็นใบหน้าหยิ่งยโสมันยั่วโมโหนางได้อย่างดี "แม่ไม่เคยสอนให้ลูกทำเช่นนี้ เจเนวีฟ"

"ลูกอยากทำเช่นนี้เอง"

"เจเนวีฟ!"

"ลูกจะไม่มีวันแต่งงานกับใครทั้งนั้น พวกท่านไม่มีสิทธิมากำหนดชีวิตของลูก ลูกจะกำหนดชีวิตของลูกเอง!"

ร่างบอบบางอรชรลุกขึ้นพรวดเต็มความสูงก่อนจะขว้างแก้วไวน์ในมือทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดีจนมันเกิดเสียงแตกดังลั่นบริเวณห้องกว้าง สร้างความแตกตื่นให้กับผู้คนบริเวณนั้นไม่น้อย ทั้งแม่บ้านและพ่อบ้านที่ยืนไม่ไกลกันรีบกรูกันเข้ามาเก็บเศษแก้วมากมายที่กระจายอยู่เต็มบริเวณพื้น โดยมีองค์หญิงคนงามที่ยืนยกยิ้มอย่างถือชัยชนะ

"อ๊ะ!!" หากแต่ไม่ทันจะได้เอ่ยปากต่อต้านผู้ปกครองมากไปคว้านี้ มือหนาของบุคคลที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ค้วาเข้าข้อมือบางที่มีเครื่องประดับราคาแพงประดับอยู่ ก่อนจะดึงตัวนางให้ออกหากจากบริเวณนี้เพื่อที่จะตรงออกไปยังด้านนอก "ปล่อยเรานะ!! คนที่บังคับให้คนอื่นต้องแต่งงานอย่างนายไม่มีสิทธิมาแตะต้องเรา!!"

"คิดว่าฉันบังคับเธอมาแต่งงานด้วยงั้นหรือ?"

"หากไม่ใช่จะมีใครอื่นไกลมาบังคับเราได้อีก! ปล่อยเราเดี๋ยวนี้!"

องค์ชายผิวสีแทนหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ฟังคำสั่งขององค์หญิงตัวแสบ แต่ยังยืนยันจะลากให้เธอออกไปด้านนอกให้ได้

 

 

 

"โอ๊ย! นี่!"

เมื่อออกมาบริเวณด้านนอกได้ หญิงสาวก็ออกปากโวยวายทันทีเมื่อถูกปล่อยเป็นอิสระ เธอเม้มปากเข้าหากันแน่นด้วยความโมโหที่ถูกลากออกมาเช่นนี้ มือข้างที่ไม่ได้ถูกบีบยกขึ้นลูบบริเวณข้อมือที่ขึ้นสีเพราะถูกกระทำรุนแรงขึ้นเล็กน้อย

เจเนวีฟเริ่มเบะปากเพราะรู้สึกเจ็บ

"เธอไม่ควรพูดจาเช่นนั้นกับองค์ราชา"

"แล้วนายมีสิทธิอะไรมาทำเช่นนี้!"

มือบางฟากเข้าที่แก้มสากของอีกคนด้วยความแรงมากพอที่จะทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของอีกคนหันไปตามแรงตบ ฟรานซ์ไม่ได้คิดจะหันไปทำร้ายนางกลับแต่อย่างใด เพราะการกระทำเช่นนั้นมันคงไม่สมควรกับการเป็นบุรุษเพศ เขาถึงได้ค่อยๆหันมาใช้สายตากดดันให้นางหยุดการกระทำนี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องกำราบเด็กดื้อเสียให้อยู่หมัด..

"ฉันแต่งงานกับเธอ เพราะคำขอร้องขององค์ราชา" เจเนวีฟไม่ได้หยุดดื้อรั้นแม้อีกคนกำลังอธิบายอยู่ก็ตามที "องค์ราชาต้องการให้ฉันดัดนิสัยเสียๆของเธอ "เพราะเป็นแบบนี้ไง เธอถึงต้องมาอยู่กับฉัน"

"เราจะไม่ไปอยู่กับใครหน้าไหนทั้งนั้น เราจะกลับไปหาเพื่อนของเรา!" ร่างบางเริ่มต่อต้านมากขึ้นเมื่อถูกมือหนาดังให้เธอขยับเข้ามาใกล้ๆ

"เพื่อน? เรื่องที่เธอแอบหนีไปในป่าไปเล่นกับสัตว์พวกนั้นคงเป็นเรื่องจริงงั้นสิ"

ฟรานซ์กระชับอ้อมแขนที่โอบรอบร่างบางอยู่ใก้นบชิดมากยิ่งขึ้นเพื่อไม่ให้คนตัวขาวสามารถต่อต้านเขาได้มากกว่านี้ แต่เพราะแรงดิ้นของอีกคนที่มันไม่ได้มีน้อยเสียที่ไหน ถึงได้ทำให้สองก้อนเนื้อนิ่มภายใต้เสื้อผ้าสีเข้มเบียดเข้าที่ตัวเขาทุกครั้งที่เจ้าตัวขยับดิ้น แต่ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวว่าส่วนสำคัญของร่างกายกำลังโดนตัวเขาอยู่..

แบบนี้ไม่ดีแน่ ทั้งต่อเขา และต่อองค์หญิงเอง

"เจเนวีฟ หยุด"

"เราไม่หยุด! จนกว่านายจะปล่อยเรา!" มือบางรัวทุบเข้าที่บริเวณอกของอีกฝ่ายด้วยแรงที่ตัวเธอมีทั้งหมด หากแต่สำหรับฟรานซ์มันก็เหมือนกับแรงมดสะกิดเสียมากกว่า เพราะด้วยขนาดร่างกายที่ต่างกันและแรงของผู้หญิง ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บเลยสักนิด

"อุก.."

จนกระทั่งเธอเลือกที่จะตบหน้าเขาอีกครั้ง

"ไม่รู้หรือไงว่าเราเกลียดการแต่งงานแค่ไหน หากแต่งงานไปแล้ววันนึงเราก็ต้องไปอยู่ในปราสาทที่แสนอึดอัดนั่น คิดหรือ? ว่าเราจะมีความสุขน่ะ แล้วเพื่อนของเราจะเป็นอย่างไร แต่ละวันพวกเขาต้องถูกพรานป่าตามล่ากี่ครั้งนายเคยรู้บ้างหรือไม่ หากเราต้องแต่งงานแล้วใครมาคอยดูแลพวกเขา ใครจะมาคอยรักษาพวกเขากัน.."

เสียงหวานที่เคยเอ่ยโวยวายเมื่อครู่ ค่อยๆเริ่มแผ่วลงยามนึกไปถึงเพื่อนต่างเผ่าพันธุ์ในป่าใหญ่

"ใครจะอยู่เป็นเพื่อนพวกเขากันล่ะ.."

เธอค่อยๆลดมือลงเมื่อเริ่มรู้สึกอ่อนแรง ดูเหมือนว่าความพยายามขัดขืนของเธอจะไม่ได้ช่วยให้ฟรานซ์คิดจะปล่อยเธอเป็นอิสระเลยสักนิด

ฟรานซ์ ที่เธอว่าสาวเจ้ายอมสงบลงแล้วถือได้ปล่อยมือจากเอวบางเป็นอิสระ สัมผัสนุ่มผ่านเนื้อผ้าที่เขาบีบเมื่อครู่ยังคงติดตราตรึงอยู่ราวกับมนตร์สะกด คงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเอวของนางนั้นบางแสนบางจนกลัวว่าหากลมพัดจะปลิวเข้า เพราะแค่มือของเขาก็เกือบจะกุมรอบเอวของนางได้อยู่แล้ว.. ที่นี่ไม่ได้ให้อะไรนางกินเลยหรืออย่างไร?

เพราะความประมาทของฟรานซ์ เจเนวีฟสบโอกาสทันทีที่อีกคนยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ นางคว้าเศษดินจากพื้นขึ้นมากำไว้ก่อนจะปาเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาของอีกคนทันที ขาเรียวบนส้นสูงรีบวิ่งหนีไปจากตรงนี้ให้ได้เร็วที่สุด

"โอ๊ย!"

แต่ส้นสูงเจ้าปัญหา ก็ทำให้เธอสะดุดเสียได้ โชคดีที่ไม่ได้ล้มลงไปกองกับพื้น ไม่เช่นนั้นเธอคงหมดสภาพ

"เล่นแรงเกินไปหรือเปล่า เจเนวีฟ.."

และเพราะแบบนั้นถึงได้ทำให้องค์ชายตามมาได้ทัน..

"อย่ามาเรียกเราเช่นนั้น เราไม่ได้สนิทกันถึงขนาดให้นายมาเรียกชื่อเฉยๆ.."

"เพิ่งรู้ว่าองค์หญิงเจเนวีฟใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้.." เขาดึงร่างขององค์หญิงผิวขาวให้เข้ามาอยู่ในอ้อมอกอีกครั้ง โดยครั้งนี้เขาไม่ได้โอบรัดไว้แน่นเหมือนคราวแรก "หยุดเอาแต่ใจได้แล้ว"

"เช่นนั้นหยุดบังคับเราได้แล้ว!" นางแผดเสียงดังลั่น "อยากให้เราเอาเศษดินพวกนั้นมาปาใส่หน้านายอีกอย่างนั้นหรือ? คราวนี้เราจะเอาไปยีหน้าให้เสียโฉมเลยล่ะ"

ดูจากสีหน้าและคำพูดของสาวเจ้าแล้ว เธอคงไม่ได้พูดหยอกเล่นเป็นแน่

ฟรานซ์พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อจะค่อยๆดึงตัวหญิงสาวให้เข้ามาใกล้ตัวเองมากยิ่งขึ้น ใบหน้าคมคายที่ค่อยๆก้มลงไปใกล้กับใบหน้าหวานจนอยู่ในระยะที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ทำเอาเจเนวีฟตัวแข็งทื่อไม่กล้าดิ้นอีกต่อไป

ระยะที่ใกล้เกินควร ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว..

"หยุดดื้อได้แล้ว เจนนี่.."

เจนนี่?

"อยากโดนลงโทษหรือไง เด็กดื้อ"

 

 

#auratusmn

 

น้องเจนเสียงเพราะ น้องเจนคุยกับสัตว์ได้ น้องเจนมีคุณสมบัติพอจะเป็นเจ้าหงิงดิสนี่ย์ได้ยังคะ ;_;

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

736 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 เมษายน 2563 / 21:12

    เย้ยยยยยน้องเจนเปงยัยเด้กดื้อออออองหยิงน้อยของแม่
    #555
    0
  2. #550 moqlism (@bowcnk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:49
    แง องค์หญิงเจนนี่ น่ารักมากเลยค่ะ อยากอ่านอีกค่ะ ชอบมากเลย
    #550
    0
  3. #549 rwipa (@rwipa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 20:08
    อะหู้ยเจนนี่ แง้้้้้
    #549
    0
  4. #548 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 18:38
    ทำไมมันน่ารักแบบนี้ๆๆๆ
    น่าเอ็นดูอ่ะ คือเจเนวีฟน่ารักตรงชอบสัตว์ป่านู่นนี่ มุ้งมิ้งๆ แต่ก็เซ็กซี่แบบโดยธรรมชาติอ่ะ แง เป็นเรานะเราคงใจเต้นตุ้บๆๆๆ อยากแต่งงานมันซะเดี๋ยวนั้นเลย5555555
    #548
    0
  5. #547 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 18:37
    นี่คือใครเหรอคะ????????
    เจเนวีฟ!!!!!!
    ลูกของมัลฟอนงั้นเหรอ หืม
    #547
    0
  6. #543 Lalitannn_B (@Tan_lovesehun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 17:57
    เจ้าหยิงน้อย น้องเจนนี่
    #543
    0
  7. #539 คุกกี้รสฮีโร่ (@milkcookie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 08:57
    ฮือออ เจ้าหญิงน้อยแสนดื้ออออ ฟรานต้องปราบให้อยุ่หมัดนะคะะะ
    #539
    0
  8. #535 leenlyn (@pie-whan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:30
    น่ารักกกกกกกกก จะมีพาทต่อมั้ยคะ ;-;
    #535
    0
  9. #530 bubbleteap (@waiisang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 22:27

    มีภาคต่อมั้ยคะแงง พี่เค้าเคยรู้จักกันมาก่อนมั้ยนะ เรียกเจนนี่แบบดูสนิทกัน

    #530
    0
  10. #529 pxend (@pxend) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 21:40
    น่ารักมากเลยยย ;_;
    #529
    0
  11. #527 ;; (@viewnaja) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 20:56
    เจ้าหญิงคนสวยยยย
    #527
    0
  12. #525 Wnats (@JennieJk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 20:43
    น่ารักกกกกกก รู้สึกอยากอ่านต่อค่ะ แหะ ;-;
    #525
    0
  13. #524 yourp (@romchpop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 20:41
    น่ารักจริงๆค่ะ น้องดื้อมากๆเลย เอ็นดูจัง ;____;
    #524
    0