You are my sunshine (Chanbaek) -END-

ตอนที่ 35 : Shining XXXIII :: I'm yours

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 269 ครั้ง
    26 พ.ค. 59




Shining XXXIII



 

 

 





            1 เดือนต่อมา

 


 

            ใกล้เข้าสู่ฤดูกาลสอบปลายภาคแล้ว ชีวิตนักศึกษาแทบทุกคณะทุกชั้นปีค่อนข้างวุ่นวาย  บ้างก็เร่งอ่านหนังสือจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน บ้างก็ยังปั่นงานส่งอาจารย์กันไม่เสร็จ ต้องหามรุ่งหามค่ำให้ทันเดทไลน์...บ้างยังนิ่งนอนใจ รู้ว่าตัวเองมีสอบทว่ายังไม่มีความกระตือรือร้นใดๆ และอีกหลายๆประเภท ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลถือเป็นเรื่องปกติของชีวิตวัยมหาลัย

 

            หากถามว่าแบคฮยอนต้องจัดอยู่ในประเภทไหน ถ้าตอบตามใจตัวเองคงเป็นประเภทขี้เกียจ รู้ว่ามีสอบแต่ยังอยากนอนอยู่เฉยๆ เล่มเกมตามประสา ทว่าในความเป็นจริงแล้ว..แบคฮยอนทำแบบนั้นไม่ได้

 

เขาต้องอ่านหนังสือและต้องอ่านให้เยอะขึ้นเพื่อที่ไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยกับตอนสอบกลางภาค คะแนนเก็บเขาไม่ดีนัก หากยังไม่ยอมปรับปรุงมีหวังต้องกลับไปเรียนใหม่อีกรอบ แน่นอนว่าแบคฮยอนคงทำใจไม่ได้ เขายังอยากเรียนไปพร้อมๆกับเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆรวมถึงปาร์คเซฮุน อยากเรียนตัวใหม่ที่ไม่ใช่ตัวเดิม ดังนั้นไม่ว่าจะรู้สึกขี้เกียจแค่ไหน เขาจำเป็นต้องงัดตัวเองให้ลุกขึ้นสู้ ถือซะว่าสู้เพื่อลมหายใจเฮือกสุดท้ายของการเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง..ภาคเรียนที่หนึ่งแบคฮยอนต้องตั้งใจทำมันให้ดีที่สุด

 

จะว่าไปแล้วเวลาก็ผ่านไปเร็วดีเหมือนกัน ไม่น่าเชื่อว่ามากกว่าครึ่งปีแล้วที่ตัวเองได้เข้ามาสัมผัสโลกใบใหม่แห่งนี้ โซลไม่ได้น่ากลัวเหมือนอย่างที่เคยคิดไว้ ถึงความรู้สึกมันจะแตกต่างจากชุมชนแต่ ณ ปัจจุบันแบคฮยอนกลับคิดว่ามันไม่ได้เลวร้ายอะไรเลย

 

อาจเป็นความเคยชินไปแล้ว เห็นรถราขับสวนกันให้วุ่น หันมองทางไหนไม่เจอตึกสูงระฟ้าก็ต้องเป็นสิ่งก่อสร้างใหญ่ๆที่บ่งบอกถึงความเจริญ ผู้คนแต่งตัวดี ค่าครองชีพสูง มีหลายอย่างที่ชุมชนไม่มีแบคฮยอนเห็นมันจนชิน

 

มากไปกว่าปัจจัยภายนอกเหล่านั้น ก็ผู้คนที่อยู่รอบตัวแบคฮยอนนั่นแหละที่ทำให้เขาคิดว่าการมาอยู่โซลก็มีความสุขดีเหมือนกัน ไม่รู้ว่าต้องขอบคุณใครก่อน..อาจจะเริ่มที่สวรรค์ที่ยังมีเมตตาส่งคนดีๆมาให้แบคฮยอนได้รู้จัก

 

อย่างคุณท่านและคนในตระกูลชอง...ถึงจะแค้นใจเรื่องไล่ที่คนในชุมชนแต่มาคิดๆดูแล้วแบคฮยอนอาจต้องขอบคุณครอบครัวซอรินอยู่บ้าง เพราะถ้าพวกเขาไม่ใจร้าย แบคฮยอนก็คงไม่ได้เจอคนดีๆอย่างคุณท่าน พ่อแม่บุญธรรมและอีกหลายคน

 

แบคฮยอนไม่เคยลืมว่าใครทำอะไรกับตนไว้บ้าง แต่อะไรหลายๆอย่างทำให้เขาเรียนรู้ได้ว่าแค้นไปโกรธเกลียดไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมา มีแต่จะทำให้ตัวเองเป็นทุกข์เปล่าๆ เพราะเริ่มคิดได้ ตอนนี้แบคฮยอนถึงใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลชองได้ราบรื่นขึ้น พยายามไม่สนใจ ไม่ข้องเกี่ยวคนไม่ดี เลี่ยงได้ก็เลี่ยงอย่างที่ผู้ใหญ่ดีๆเค้าบอกเอาไว้ แคร์คนที่เราควรแคร์เท่านั้น

 

ทุกวันนี้แบคฮยอนมีความสุขกับการได้อยู่ดูแลคุณท่าน ได้สร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มให้คนในบ้าน ได้ช่วยพี่ๆสาวใช้กับป้าแม่บ้านทำโน่นทำนี่ยามว่าง ได้มีน้องสาวที่น่ารักอย่างโบมี  ได้เล่นกับเจ้าบัดดี้ที่ตัวโตขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก แข็งแรง เล่นซน แล้วก็ดื้อตามวัย ซึ่งใครๆต่างก็บอกว่าเหมือนเจ้าของไม่มีผิด

 

เมื่อพูดถึงตระกูลชองแล้วที่ขาดไม่ได้และไม่เคยหายไปจากหัวใจของแบคฮยอนเลยก็คือคนที่ชุมชนแบคฮยอนโทรฯคุยกับพ่อเฒ่าแม่ครูทุกวัน รู้ความคืบหน้าของชุมชนใหม่ที่เริ่มสร้างไปพอสมควรแล้ว พ่อแม่บอกตลอดว่าทุกคนสบายดี ทั้งยังให้คุยกับเด็กหญิงชินจูอีกด้วย ในบางวันส่วนคยองซูที่ย้ายเข้ามาทำงานในโซลแล้ว แบคฮยอนนัดเจอเพื่อนทุกสัปดาห์ด้วยความคิดถึงนั่นแหละ

 

พอใจกับชีวิตตัวเองตอนนี้อยู่บ้านมีความสุขกับคนที่บ้าน ไปเรียนมีความสุขกับเพื่อนๆ เข้าชมรมได้เจอมิตรที่ดี อาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งไปแข่งวิ่งรอบภูมิภาคมา แน่อยู่แล้วว่าต้องชนะ ทั้งจากความสามารถของตัวเองและกำลังใจดีๆของคุณชายปาร์คชานยอลที่ตามไปเชียร์(เฝ้า)ถึงขอบสนาม วันนั้นแบคฮยอนได้เข้าไปขอโทษนัมจูฮยอกเรื่องเมื่อคราวก่อนด้วย แต่ได้คุยกันแค่สั้นๆเท่านั้นเพราะมีพ่อตามไปคุม...

 

 คำว่าพ่อคนที่สองของเซฮุนเป็นยังไง แบคฮยอนได้เข้าใจมันอย่างถ่องแท้แล้วในวันนี้  ชานยอลดุเขาน้อยลงก็จริง ไม่ได้ตำหนิทุกการกระทำแล้ว มีเตือนบ้าง โหดบ้างตามประสา แต่ที่เพิ่มขึ้นมาในช่วงหลังๆคือเรื่องของการแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกัน

 

ถ้าเทียบกับคุณชายของคุณลุงพ่อบ้านอย่างแบคฮยอนน่ะเรียกธรรมดา เขาถนัดงอแงง๊องแง๊งตอนที่อยู่กันตามลำพังสองคนมากกว่า ต่างจากอีกฝ่าย ที่กล้าพูดต่อหน้าบุคคลอื่น ออกอาการชัดๆด้วยสีหน้าเรียบเฉยกับบุคลิกนิ่งๆที่ทำให้คนกลัวได้ว่าไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเขา แถมยังเซ้นส์แรง รู้ว่าใครเข้าหาแบคฮยอนแบบเพื่อนหรือคิดเกินเลยอีกต่างหาก

 

ยกตัวอย่าง คิมจงแดที่ไม่เคยถูกคุณชายเขม่นเลย แต่พอเป็นรุ่นพี่คนหนึ่งในชมรมที่ชอบเอาน้ำมาให้แบคฮยอนดื่มบ่อยๆกลับโดนหมายหัว ไม่ว่าแบคฮยอนจะพยายามปฏิเสธว่าพี่เค้าไม่ได้มาจีบยังไง คุณชายก็เชื่อในความรู้สึกตัวเองมากกว่าอยู่ดี

 

มันรู้สึกดี แต่มันก็น่ากลัวด้วยเห็นแบคฮยอนคุยกับคนแปลกหน้าเป็นไม่ได้ ต้องขมวดคิ้วทำตาดุใส่อยู่เรื่อย จะไปไหนกับใครต้องรายงานละเอียดยิ่งกว่าเมื่อก่อน ถ้าว่างก็จะตามไปคุมเข้มยิ่งกว่าคุณพ่อจอมหวงลูกสาว ส่วนวันไหนไม่ว่าง ไม่มีเวลามาหาก็บังคับแบคฮยอนให้ไปหาถึงที่   

 

ถึงยังไม่ได้บอกให้ใครที่ไหนฟังเรื่องความสัมพันธ์เหมือนเดิม แต่แบคฮยอนคิดว่าเพื่อนๆของอีกฝ่ายคงเริ่มสงสัยกันแล้วล่ะ คนในครอบครัวก็อีก ทั้งที่ชานยอลมารับมาส่ง เข้าออกบ้านกันและกันเป็นว่าเล่น นั่งทานข้าวด้วยกันทั้งครอบครัว ชานยอลตักอาหารให้ ขึ้นไปนอนเล่นบนห้องแบคฮยอนจนกลับบ้านค่ำมืดดึกดื่นบ่อยๆ กลับไม่มีใครถามอะไรซักคำ

 

ที่น่าประหลาดกว่าเรื่องไม่มีใครถามถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เรื่องชองซอริน ชานยอลบอกเขาแล้วว่าซอรินรู้เรื่องที่พวกเขาคบกันอยู่  ยอมรับว่ารู้สึกสบายใจขึ้น แต่ที่อดแปลกใจไม่ได้ก็เพราะเดี๋ยวนี้ซอรินไม่ทำหน้าหยิ่งใส่แล้วน่ะสิ ไม่มีคอเชิด เบะปาก หรือทำสายตาไม่เป็นมิตรใส่แบคฮยอนเลย เธอดูเฉยๆ ไม่มีเดือดร้อน ไม่ได้คุยกันแต่ก็ไม่ได้เกลียดกันในความรู้สึกแบคฮยอนตอนนี้มันเป็นแบบนั้น ไม่รู้คิดไปเองหรืออะไร

 

 

แต่ก็ดี..

 

ถือว่าเป็นเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นในชีวิตหลายเดือนที่ผ่านมานี้ของแบคฮยอน

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

พี่แบคฮยอนค๊าา

 

เสียงเรียกหน้าห้องทำแบคฮยอนที่ฟุบหน้าลงไปบนหนังสือกฎหมายเล่มหนาเตอะผงกหัวขึ้นมา คุณยายบอกว่าให้ลงไปทานมื้อเที่ยงได้แล้วค่าาา

 

“เดี๋ยวพี่ตามลงไปน๊า โบมี” น้ำเสียงสดใสของน้องสาวขานรับ ค่าาากับเสียงฝีเท้าดังไกลออกไปบอกให้เจ้าของห้องรู้ว่าเธอคงลงไปข้างล่างแล้ว

 

แบคฮยอนสอดที่คั่นไว้ในหนังสือหน้าที่อ่านค้างไว้ล่าสุดก่อนจะปิดมันเบาๆ เก็บชีทเรียนที่กระจัดกระจายรกเต็มที่นอน เพราะตัวเองหอบเอามานอนอ่านให้เข้าที่เข้าทางแล้วค่อยลุกออกจากเตียง ลงไปทานอาหารร่วมกับทุกคนตามที่ชองโบมีขึ้นมาเคาะประตูเรียกถึงหน้าห้อง

 

 



 



 

 

ตอนค่ำแบคฮยอนรีบอาบน้ำแต่งตัวรอชานยอล อีกฝ่ายบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าสองทุ่มของวันนี้จะมารับเขาออกไปงานเลี้ยงฉลองไนท์คลับเปิดใหม่ของคิมจงอินด้วยกัน แบคฮยอนรู้รายละเอียดเท่าที่ชานยอลและเซฮุนเล่าให้ฟัง สองพี่น้องบอกคล้ายๆกันว่าพี่ชายผิวแทนคนนั้นเปิดธุรกิจใหม่หลังจากซุ่มทำมาหลายเดือน และก่อนที่ร้านจะเปิดอย่างเป็นทางการ จึงมีการจัดปาร์ตี้เล็กๆ ฉลองความสำเร็จขั้นแรกร่วมกับเพื่อนๆก่อน

 

แบคฮยอนล่ะเข็ดขยาดกับคำว่าปาร์ตี้เล็กๆภายในกลุ่มเพื่อนสนิทจริงๆ เขาไม่อยากไปให้เกิดความรู้สึกเฟลซ้ำรอยกับงานวันเกิดชานยอลคราวที่แล้ว แต่เพราะจงอินส่งคำชวนผ่านพี่น้องตระกูลปาร์คมา คนน้องชวนให้ไปสนุกด้วยกันตั้งแต่คาบเรียนเมื่อสามวันก่อน ส่วนคนพี่เพิ่งมาบอกเมื่อวาน มัดมือชกบอกจะมารับด้วยตัวเอง ทั้งที่แบคฮยอนยังไม่ได้ตกลงว่าจะไปด้วยแต่อย่างใด แบบนี้เขาจะทำอะไรได้นอกจากทำใจและแต่งตัวรอให้คุณชายเค้ามารับ

 

รถซุปเปอร์คาร์คันคุ้นตาขับเข้ามาจอดหน้าบ้านตระกูลชองในเวลาสองทุ่มเป๊ะๆ  แต่ยังไม่ได้ออกไปกันในทันที คุณชายท่านลงจากรถเข้าไปทักทายคุยเล่นกับคุณท่านอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ได้คำฝากฝั่งให้ดูแลแบคฮยอนหลานรักให้ดีๆอย่าให้ต้องเมามายขาดสติกลับมาเพราะกลัวจะเป็นอันตราย คุณชายพยักหน้ารับปาก นั่นแหละพวกเขาถึงจะได้ฤกษ์ขับรถออกจากบ้าน

 

ระยะทางจากบ้านถึงไนท์คลับใช้เวลาเดินทางเกือบชั่วโมง แบคฮยอนปล่อยให้ชานยอลกอดคอพาเดินเข้าไปด้านในด้วยกัน ตั้งแต่ลานจอดรถ ทางเข้า ไปจนถึงด้านในแบคฮยอนรู้ทันทีแบบที่ไม่ต้องถามใครเลยว่าค่าเครื่องดื่มและค่าบริการที่นี่จะต้องแพงมากแน่ๆ

 

หรูหรา สะอาดสะอ้าน ดูมีสไตล์เข้ากับคิมจงอิน ไม่ได้มีแสงดิสโก้วิบวับชวนตาลาย หรือเสียงเพลงมันส์ๆดังอึกทึกเช่นในผับ มีแค่เพลงจังหวะสนุกๆ ฟังสบายๆเปิดคลอกับเสียงคุยกันท่าทางสนุกสนานให้แบคฮยอนได้ยินมาแต่ไกล แสงไฟคละสีสลัวกำลังดี สามารถให้คนเข้ามามองเห็นทางเดินและความสวยงามภายในไนท์คลับได้ค่อนข้างชัด

 

 

“คุณชายปาร์คชานยอลเสด็จ~

 

โฮฮฮฮฮฮ!!!’

 

กริ๊งๆๆๆๆ!!!!

 

เสียงโห่ ตบโต๊ะ เคาะแก้วดังขึ้นแทบจะทันทีที่ชานยอลเดินมาถึงโต๊ะใหญ่ของเหล่าเพื่อนๆนับสิบกว่าคนซึ่งกำลังนั่งชนแก้วกันอยู่  ทุกคนต่างพร้อมใจกันคว่ำนิ้วโป้งให้คนมาช้า

 

“นายเลทไปเกือบชั่วโมง”

 

“มาคนสุดท้าย”

 

“จ่ายค่าเครื่องดื่มคืนนี้ทั้งหมดเป็นการเปิดซิงให้คลับไอ้จงอินมันซะ”

 

“ถูกต้อง!

 

โห่!!!!!~’

 

คนถูกเพื่อนรุมทำหน้าเหม็นเบื่อ ทำไม่ใส่ใจกับคำพูดเหล่านั้น เดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟาตัวยาวที่จงอินขยับเว้นที่ให้ มือดึงแขนแบคฮยอนให้นั่งลงตามตรงที่ว่างข้างๆซึ่งมันเป็นที่ริมสุด ไม่ต้องให้ใครได้เข้าใกล้นอกจากตัวเอง

 

หลังจากถูกดึงให้นั่ง แบคฮยอนเริ่มเกิดความรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย ไม่ชินกับสถานที่แบบนี้และไม่ชินกับการมาร่วมวงกับเพื่อนๆชานยอลเท่าไหร่ แม้ว่าจะเคยไปร่วมโต๊ะทานข้าวกับบางคนมาแล้วก็ตาม

 

แบคฮยอนแอบไล่สายตามองเพื่อนชานยอลทีละคน อาจไม่เคยคุยด้วยจนครบแต่ก็จำได้ว่าทั้งหมดเขาเคยเจอในงานเลี้ยงวันเกิดชานยอลแล้ว ชองซอรินก็มาด้วย แบคฮยอนรู้ตั้งแต่ก่อนออกจากบ้านแล้วเพราะคุณท่านบอก เธอมาก่อนเขาและชานยอลอยู่พักใหญ่ นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามด้านในสุดซึ่งไกลจากแบคฮยอนทีเดียว ใครเป็นใครไม่รู้จักมาก ที่แม่นๆก็จงอินที่นั่งถัดไปจากชานยอล เซฮุนที่นั่งฝั่งตรงกันข้ามกับเขา และแอล

 

มือน้อยขยี้ตาตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ ผู้ที่นั่งข้างเซฮุนและอยู่ตรงข้ามกับชานยอลคือแอลจริงๆ อีกฝ่ายกำลังกดยิ้มมุมปากและชูแก้วไวน์ขึ้นมาทักทายแบคฮยอน

 

“จะมองตามันอีกนานมั้ย” เสียงทุ้มกระซิบถามอยู่ข้างหูทำเอาแบคฮยอนสะดุ้ง ค่อยๆหันกลับมามองหน้า

 

“เขามาด้วย”

 

“รู้แล้ว” แบคฮยอนขมวดคิ้วมองหน้าคนตัวสูงอย่างงุนงง ชานยอลดูไม่แปลกใจ ไม่ตื่นเต้น ไม่ทำหน้าดุดันตอนที่เจอแอลเหมือนที่ผ่านๆมา...แบคฮยอนพลาดเรื่องอะไรไปหรือเปล่า “ไอ้จงอินชวนมันมา”

 

“ดีกันแล้วหรอ”

 

ชานยอลยักไหล่

 

“ชานยอลดูไม่เดือดร้อนนะ”

 

“เจ้าของคลับชวนมาเองแล้วฉันจะเดือดร้อนอะไรได้” แบคฮยอนหรี่ตามองใบหน้าหล่อ กระแซะไหล่เค้นถามต่อ

 

“ต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิ ตอนนั้นชานยอลไม่ใช่แบบนี้ เล่ามาเลยผมอยากรู้” ชานยอลตีหัวแบคฮยอนเบาๆ หันไปรับแก้วไวน์จากจงอินมาจิบแล้วกลับมาสนใจแบคฮยอนต่อ

 

“ไอ้จงอินกับซอรินไปเคลียร์ ฉันไม่เกี่ยว”

 

“แต่ร่วมโต๊ะกันได้แบบนี้แสดงว่าโอเคขึ้นแล้วใช่ป้ะ”

 

อะแฮ่ม!!

 

เสียงกระแอมของจงอินช่วยดึงทั้งสองคนออกจากโลกส่วนตัวได้ในทันที

 

“มาช้าแล้วยังจะสร้างโลกส่วนตัวกันอีก”

 

“ปากมาก”

 

“ไอ้จงอินบอกพวกฉันว่าวันนี้นายจะพาแฟนใหม่มาเปิดตัว” แบคฮยอนสะดุ้ง เขาจำชื่อพี่ผู้ชายคนที่พูดไม่ได้แต่คุ้นหน้าพอสมควร

 

“อย่าบอกนะว่าน้องชายของชองซอรินคนนี้”

 

แบคฮยอนกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ เขากำลังตกเป็นจุดรวมสายตาของทุกคนอีกครั้ง แอบเห็นแอลขำอยู่หน่อยๆ พอสบตากับเซฮุนเพื่อนไม่ได้ช่วยอะไรเลยนอกจากฉีกยิ้มให้จนตาหยี ส่วนชานยอลน่ะหรอแบคฮยอนไม่กล้ามองหน้าในตอนนี้เลยไม่รู้ทำไม

 

“ว่าไงล่ะคุณชาย”

 

“พวกนายเห็นฉันพาใครมาด้วยอีกไหมล่ะ”

 

“เฮ้..ถามจริง?!!!

 

“ไม่เอาขำๆนะเว้ย พวกฉันซีเรียสกับคำตอบ”

 

“ฉันก็ไม่ได้ขำ”

 

ชานยอลจิบไวน์อย่างไม่ทุกข์ร้อน

 

แบคฮยอนเป็นแฟนฉันเอง

 

” เกิดความเงียบขึ้นกลางวงทั้งที่ก่อนหน้ายังเคยส่งเสียงดัง คุยเล่นสนุกสนานกันอยู่ แบคฮยอนไม่กล้ามองหน้าใครเลยแม้แต่ชานยอล เขาก้มหน้ากัดปากตัวเอง มองแค่มือที่บีบกันไปมาอยู่บนหน้าตักของตัวเองเงียบๆ รู้สึกไม่ดี รู้สึกกดดัน แล้วก็อึดอัดยิ่งกว่าบนเรือคืนนั้น

 

 

“บ๊ะ! ว่าแล้วไงที่เห็นพวกนายจูบกันในรถวันก่อนไม่ใช่ตาฝาด”

 

โห่!!!!!!!’

 

“ที่ตัวติดกันเป็นตังเมก็แฟนจริงๆสินะ ไม่ใช่ควงเล่นๆขำๆ”

 

“อือ”

 


ฮิ้ววววววววววว

 

แกร๊งๆๆๆๆ!!!!

 

เสียงเคาะถังน้ำแข็งฝีมือคิมจงอิน เสียงโห่ร้อง แซวเล่นดังครึกครื้นจนแบคฮยอนมึนงง ทุกคนกำลังแข่งกันโวยวายขี้หน้ากันเป็นว่าเล่น สนุกสนานยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ซะอีก

 


“ฉันบอกพวกนายแล้วว่าไอ้ชานยอลมันร้าย มีแฟนเด็กให้เสพกระชุ่มกระชวยหัวใจ พวกนายไม่เชื่อเอง”

 

“ยอมแล้วจ้า คิมจงอินเพื่อนรักของปาร์คชานยอล”

 

“แล้วนี่คบกันมานานแค่ไหนแล้ววะเพิ่งพามาเปิดตัว”

 

“สนใจคลับใหม่ของไอ้จงอินบ้างดีมั้ย”

 

“พวกฉันสนใจกันก่อนที่นายจะมาถึงแล้ว หึหึ ตอนนี้ไม่อยากรู้อะไรเลยนอกจากเรื่องของนาย”

 

“รู้แค่นั้นพอ เรื่องอื่นไม่ต้องรู้”

 

“โธ่เอ้ย ไม่ใจเลยว่ะ”

 

“พี่ชื่อชินกินะครับแบคฮยอน ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ” ชานยอลปัดมือของหนึ่งในกลุ่มเพื่อนออก ตามด้วยการบอกเสียงเรียบ

 

“แนะนำชื่อก็พอไม่ต้องจับมือ หวง

 

ฮิ้ววววววววววววววววว

 

“หมั่นซ่ายยยยยยยย”

 

แกร๊งๆๆๆๆ!!!!

 

“เบื่อคนมีแฟนโว้ยยยย หมั่นไส้ฉิบหาย”

 

เสียงโวยวายของคิมจงอินเรียกเสียงหัวเราะได้ทั้งโต๊ะ ไม่เว้นแม้กระทั่งคนโดนแซวอย่างชานยอลและแบคฮยอน ทุกคนชนแก้วและเริ่มคุยกันอย่างสนุกสนานอีกครั้ง

 

ถึงจะอายที่ถูกล้อ แต่แบคฮยอนก็รู้สึกดี ไม่เฟลไม่นอยด์อีกแล้วเพราะเพื่อนของชานยอลทุกคนคุยกับเขาดีเกินคาด ไม่ได้ทำเหมือนเป็นธาตุอากาศอย่างคราวที่แล้ว ไม่ทำท่าทางว่ารังเกียจ ซอรินที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วยก็เหมือนกัน ถ้าไม่ได้ตาฝาดเมื่อกี้แบคฮยอนเหมือนจะเห็นว่าสาวสวยจอมหยิ่งยิ้มเล็กๆแล้วมองมาทางเขาด้วย

 

 

น่าประหลาดไปหมด

 

 

พอเห็นเซฮุนพลันให้แบคฮยอนนึกถึงที่เพื่อนเคยเล่าให้ฟังเมื่อนานมาแล้ว ว่าชานยอลค่อนข้างมีอิทธิพลต่อเพื่อนในกลุ่ม หากชานยอลชอบใครทุกคนก็จะชอบด้วย หากชานยอลเกลียดใครทุกคนมักจะเกลียดตาม..กรณีแบคฮยอนที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือคงเป็นตัวอย่างได้ดีเลยสินะเข้าใจเลยจริงๆ

 


 

งานฉลองเล็กๆดำเนินต่อไปจากหนึ่งชั่วโมง..เป็นสองชั่วโมง..และตอนนี้เริ่มเข้าสู่ชั่วโมงที่สามแล้ว ยิ่งดึก ยิ่งมีแอลกอฮอล์ในร่างกายกันสูงขึ้น คึกคักขึ้น ตอนนี้ทุกคนกำลังจะเล่นเกมหมุนขวดถามคำถามอะไรซักอย่าง แบคฮยอนไม่เคยเล่นมาก่อนแต่ท่าทางน่าสนุกดี แต่กติกานี่สิ

 

“เข้าใจที่พวกพี่อธิบายนะแบคฮยอน”

 

“ถ้าผมไม่ตอบผมต้องดื่มหรอ”

 

“ใช่ และนายต้องวางเงิน จ่ายให้เจ้าของคลับแก้วละสองหมื่นวอน”

 

“พี่จงอินโหดอ่า..

 

“หึหึ มันเป็นกฎประจำกลุ่ม ที่เราต้องจ่ายน่ะพวกพี่ลดให้ครึ่งนึงแล้ว ลองพวกพี่ไม่ตอบกันสิ สี่หมื่นวอนนะครับ”

 

“โห แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าไม่มีคนโกหก เผื่อผมตอบไปเรื่อยล่ะ”

 

“เข้าใจคำว่าใจใจมั้ย เพื่อนไม่ควรโกหกเพื่อน สนิทกันแล้วต้องไม่โกหกกัน แต่ถ้าเราโกหกขึ้นมาจริงๆพวกพี่ไม่มีใครรู้หรอก ของแบบนั้นมันอยู่ที่ใจ แมนๆกล้าเปิดอกให้กันหรือเปล่า ถามแค่นี้”

 

พูดมาซะขนาดนี้แบคฮยอนจะกล้ามั้ยล่ะ

 

“เข้าใจกติกาตรงกันทุกคนแล้วงั้นเริ่มเลยนะ ฉันเปิดเอง” จงอินบอกเพื่อนๆขณะเอามือจับขวดไวน์ที่กินกันจนเกลี้ยงแล้วไว้กลางโต๊ะ พร้อมหมุนหาตัวผู้โชคดีที่จะถูกถามอะไรก็ได้หนึ่งคำถามโดยผู้ที่หมุนขวด

 

 

และคนแรกก็คือ..

 

 

“อ้าก!

 

“โว้ววว / ปาร์คคนเล็ก!

 

“เอาเด็ดๆนะเว่ยจงอิน” เรื่องแบบนี้ไว้ใจจงอินได้ ทุกคนรู้ และทุกคนกำลังคาดหวังในคำถามของเพื่อนปากมอมประจำกลุ่มคนนี้เป็นอย่างมาก

 

“ฉันจะถามนายว่า” จงอินลูบคางตัวเองพลางสบตาปาร์คเซฮุนด้วยแววตาสนุก “เคยดมกางเกงในตัวเองหรือเปล่า”

 

“เหี้ยยย!!” เซฮุนมองหน้าเหล่าพี่ๆโดยเฉพาะคิมจงอินผู้ตั้งคำถามด้วยความตกใจปนขยะแขยง

 

“จัดว่าเด็ด ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

“คำถามไรวะเนี่ย”

 

“ความจัญไรไว้ใจมันได้ ทำใจเว้ยเซฮุน” เสียงหัวเราะของแต่ละคนสร้างความอับอายให้กับปาร์คเซฮุนยิ่งนัก แม้แต่แบคฮยอนก็หัวเราะใส่เขาอย่างไม่มีเกรงใจ

 

“ตอบมาสิไอ้เด็กเผือก อย่าลีลามันเสียเวลา”

 

“ไม่เคยโว้ย”

 

“โกหกโดนแช่งนะ”

 

“ผ ผมไม่ได้โกหก ของแบบนั้นใครจะไปดมกันเล่า!” โวยวายเสียงแข็งก่อนจะยึดขวดแก้วมาทางตัวเอง เริ่มหมุนขวดใหม่ และโชคก็เข้าข้างเขา ปากขวดใบนั้นชี้ไปที่คิมจงอิน

 

“โดยเฉลี่ยพี่ช่วยตัวเองวันละกี่ครั้ง!

 

เด็กหนุ่มถามเสียงดังฟังชัดไม่มีอายใครทั้งนั้นเพราะสนิทกันทุกคน

 

สอง คำถามแค่นี้กระจอกไปนะเบบี๋”

 

ความไม่สะเทือนและไร้ยางอายของคิมจงอินทำเอาเพื่อนๆหยีกันถ้วนหน้า แต่ยังคงมีเสียงหัวเราะคิกๆคักๆดังอยู่ตลอด “อ้า! โดนเธอแล้วชองซอริน”

 

“อย่าถามอะไรพิเรนทร์ล่ะ”

 

“จ้า ปัจจุบันเธอใส่ชุดชั้นในไซส์อะไร”

 

“อร้าย!

 

โฮ!!!!!!!!!!!!!!’

 

ชองซอรินซึ่งเป็นผู้หญิงไม่กี่คนในกลุ่มร้องกรี๊ดเมื่อได้ฟังคำถาม หน้าเธอขึ้นสีแดงจัดด้วยความอับอาย รีบควักเงินออกจากกระเป๋าวางลงบนโต๊ะให้คิมจงอินโดยไม่มีลังเล ก่อนจะยกแก้วไวน์ที่รินทิ้งไว้กว่าครึ่งขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

 

“ไม่ใจเล้ยยย”

 

 

เกมหมุนขวดถามคำถามดำเนินไปเรื่อยๆ ส่วนมากเป็นคำถามใต้ร่มผ้าทั้งสิ้น ยิ่งเล่นต่อไปนานๆเข้ามันยิ่งกลายเป็นเรื่องใต้สะดือเข้าไปทุกที

 

 

“ตานายแล้วคุณชายปาร์คคนพี่!

 

“ถามมันเลยชินกิ”

 

“พวกนายเคยมีอะไรกันแล้วรึยัง”

 

 

“ตอบ!

 

“อืม เคย”

 

โฮฮฮฮฮฮ!!!!!!’

 

“ให้มันได้อย่างนี้!

 

แกร๊งๆๆๆๆ!!

 

“นายอีกแล้วชานยอล!

 

“ขอเผ็ดๆนะแอล”

 

“ครั้งแรกทำกันที่ไหน”

 

โฮฮฮ!!!!!’

 

เผ็ชชช

 

“บนเรือ”

 

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!’

 

“อย่าบอกว่าคืนวันเกิดนาย”

 

“ว่าแล้วเชียว! หายไปทั้งคืน ไอ้เราหรือก็เชื่อคุณพ่อบ้านสนิทใจว่าคุณชายปวดหัวขอตัวกลับไปพัก ร้ายทั้งนายทั้งบ่าว!!!!

 

โห่!!!!’

 

แกร๊งๆๆๆๆ!!

 

เสียงตะโกนแย่งกันพูดดังไปทั่วทั้งคลับ สนุกสนานและน่าอับอายในเวลาเดียวกัน แต่ละคนโดนถามกันจนเกือบครบ เหลือเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ปากขวดเพิ่งหมุนไปโดน...

 

แบคฮยอน

 

“หึหึ”

 

ทุกคนทำหน้าราวกับรอเวลานี้นานแล้ว เพราะไม่ว่าจะหมุนเท่าไหร่แบคฮยอนก็โชคช่วยไม่โดนถามซักที จนกระทั่งคริสหมุนมาโดนเขาในที่สุด

 

“เอาเลยคริส”

 

“จะถามแล้วนะเด็กน้อย”

 

เด็กน้อยกลืนน้ำลายลงคอ สบตาคริสหนุ่มลูกครึ่งที่พอจะรู้จักกันอยู่บ้าง ท่าทางสุภาพ หน้าหล่อ ดูใจดี แบคฮยอนคิดว่าพี่ชายคงไม่ถามอะไรแบบที่คนอื่นเค้าถามกันแรงๆหรอก

 

“ตอนที่พวกนายมีอะไรกันปาร์คชานยอลเบิ้ลมากที่สุดกี่ครั้ง”

 

 

กร๊าซซซซซซ!!!!!!

 

นี่มันคำถามอะไร!! คนเรามันตัดสินกันแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆสินะ! ถึงว่าคบกันได้!!

 

 

“เห็นแล้วใช่มั้ยว่าทุกคนตอบกันหมด แต่ถ้าเราใจไม่ถึงก็จ่ายเงินให้พี่มาดีๆ สองหมื่นวอน” แบคฮยอนรู้สึกเกลียดความหน้าเลือดเรื่องเงินๆทองๆของคิมจงอินก็ตอนนี้ อยากควักเงินจ่ายอยู่หรอก แต่ก็ดูไม่คุ้มเอาซะเลย ไวน์แค่แก้วเดียวตั้งสองหมื่นวอน บ้าไปแล้วสิ!

 

“ตอบช้าโดนเพิ่มอีกหนึ่งคำถามนะ”

 

แบคฮยอนนั่งปาดเหงื่อ หันไปมองหน้าชานยอลแล้วอยากจะงับหู อีกฝ่ายไม่ช่วยอะไรเลย เอาแต่จิบไวน์ด้วยใบหน้าไม่ทุกข์ร้อน เกลียดที่สุด!

 

 

“สะ สาม!

 

อู้วว!~ / โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!!!!!!!!!!!!!!’

 


แบคฮยอนรีบหมุนขวดด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ กัดปากด้วยความเขินอายแต่เพราะอยากให้ทุกคนเลิกโห่ เลิกแซว เลิกสนใจในคำตอบที่เขาเพิ่งตอบไปเมื่อกี้จึงรีบๆหมุนขวดต่อ ทว่า..

 

 

ฮิ้ววววววววววววววววว

 

“โดนกันเองเว้ยยย”

 

“ถามเลยแบคฮยอน ถามแฟนนายเลย”

 

ฮิ้ววววววว

 

ชานยอลนั่งทำหน้านิ่ง มองสบตาอย่างไม่มีหวั่นเกรง แถมยังบอกเสียงหล่อ ถามสิเล่นเอาแบคฮยอนนั่งจิกหลังมือตัวเองไปพร้อมๆกับเสียงแซวไม่หยุดของทุกคน

 

“ชะ ชานยอลเคยมีแฟนมาแล้วกี่คน”

 

“โหยยย ไม่สนุกเลยแบคฮยอน คำถามแบบนี้พวกพี่ก็ตอบแทนได้”

 

“ฮื่ออ ก็ผมไม่รู้จะถามอะไรนี่”

 

“พี่ถามเอง” จงอินรีบขันอาสา “ถ้านายไม่ตอบ แบคฮยอนต้องดื่มไวน์ห้าแก้วให้หมดและต้องจ่ายเพื่อรับผิดชอบแทนนาย”

 

“อย่าเล่นนอกกติกา”

 

“ไม่รู้เว่ย วันนี้เจ้าของคลับเป็นใหญ่!

 

“เอาเลยๆๆ!!!! ถามเลยๆๆๆ!!!!

 

ชานยอลถอนหายใจใส่เสียงเชียร์ของเพื่อนๆ ก่อนจะพยักหน้าให้จงอินรีบๆถามมา รู้อยู่แล้วว่าต้องไม่พ้นเรื่องอย่างว่า..

 

“มีอะไรกันครั้งล่าสุดเมื่อไหร่”

 

“เมื่อวาน”

 

“เชี่ย!! นี่ไม่คิดจะอึกอักหน่อยหรอ”

 

“ไม่ เสียเวลา”

 

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!!’

 

“เออๆ หมุนต่อๆๆๆๆ นายหมุนเลยจงอิน”

 

พลั่ก!

 

“แบคฮยอน”

 

“ผมอีกแล้ว!

 

“ทำกันท่าไหนเสียวที่สุด”

 

“ย๊า!

 

“ฮ่ะๆๆ ตอบมาซะ”

 

“ท่าไหนก็เสียวทั้งนั้นอ่ะ ฮื่อออ!!!

 

โฮฮฮฮฮฮ!!!!!!!!!!!’

 

แกร๊งๆๆๆๆๆ!!!!!

 

พลั่ก!

 

“วันนี้โชคเป็นของนายมาก แบคฮยอน”

 

“ย๊า!!! ผมอีกแล้วหรอ ทำไมมันโดนแต่ผมคนเดียวอ้า!!

 

“เคยใช้ปากกันรึยัง”

 

“โอ้ยยยย!

 

“ช้าเพิ่มอีกคำถาม”

 

“งื้อออ ผมไม่เล่นแล้ว!!

 

ไม่ได้!!!

 

ทุกคนพร้อมใจกันส่งเสียงบอก ตลอดทั้งเกมขวดหมุนมาหยุดชี้แต่ทางแบคฮยอน เด็กดื้อนั่งกระทืบเท้า เบะปากจะร้องไห้ ถูกล้วงลึกเรื่องใต้สะดือไปจนตัวพรุน แดงไปทั้งตัวเพราะทั้งอับอาย เขินเสียงหัวเราะในลำคอของคนข้างๆ และจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ไหลเข้าสู่ร่างกายในหลายๆคำถามที่ไม่สามารถตอบได้อย่างเช่น

 

 

ชอบท่าไหนมากที่สุด

 

ชานยอลครางเรียกชื่อนายกี่ครั้ง

 

เคยลองกันแบบเอาท์ดอร์รึยัง

 

ของไอ้ชานยอลกี่นิ้ว

 

ใส่ถุงยางกันทุกครั้งมั้ย

 

 

เยอะขนาดนี้ใครมันจะไปตอบหมดฟร้ะ!!!!!!!!! แค่ที่ตอบๆไปก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ตรงไหนแล้ว!!!! ฮืออออ

 


 

 


 

 

“อ้วกกก!!!

 

ชานยอลและจงอินรีบผละตัวออกห่างจากเซฮุนที่ทำท่าจะโก่งคออ้วกอีกรอบ เด็กหนุ่มทรุดเข่าลงกับพื้น ขย้อนเอาสิ่งที่เพียรกรอกลงคอออกมาแทบหมดไส้หมดพุง คิมจงอินมองแล้วได้แต่คิดในใจว่ากระถางดอกไม้หน้าไนท์คลับของตัวเองคงใช้ไม่ได้แล้วเพราะมันเต็มไปด้วยอ้วกของปาร์คเซฮุน

 

“ไหวมั้ยไอ้คออ่อน”

 

“หวายยย~

 

“เฮ้อ..” ชานยอลยืนส่ายหัว พยักพเยิดหน้าให้จงอินหิ้วปีกน้องชายขึ้นมาอีกครั้ง แล้วหันไปบอกแบคฮยอน “เดี๋ยวจะพามันไปที่รถไอ้จงอิน นายไปรอฉันที่รถก่อนแล้วกัน” แบคฮยอนพยักหน้ารับคำ ยืนมองชานยอลกับจงอินช่วยกันประคองเพื่อนผู้เมามายออกไปด้วยความทุลักทุเล

 



 เขาเดินไปรอชานยอลที่รถตามที่ชายหนุ่มบอกไว้ งานสังสรรค์เพิ่งเลิกราไปเมื่อกี้ เพื่อนๆของชานยอลบางคนกำลังทยอยเดินมาทางเดียวกันกับเขา บางส่วนก็สตาร์ทรถขับออกไปแล้ว และบางส่วนยังคงติดค้างอยู่ภายในไนท์คลับเนื่องจากมีสภาพคล้ายๆเซฮุน   

 

“เมายัง”

 

แบคฮยอนหันไปมองเสียงทัก ปรากฏว่าเป็นแอล อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ๆพลางควงพวงกุญแจรถเล่น “ผมคิดว่า...ยัง”

 

 

ชานยอลคอยคุมพฤติกรรมการดื่มตลอด แบคฮยอนจะเมาได้ยังไง

 

 

“ก็ใกล้แล้วมั้งแดงไปทั้งตัวแบบนี้” แบคฮยอนเกาแก้ม เม้มปากมองหน้าคนที่เขาไม่ได้เจออีกเลยนับจากที่ขอติดรถไปด้วยคราวก่อนก็เป็นเดือนได้

 

 “ดูนายมีความสุขขึ้น”

 

“พี่ก็ดูเข้ากับกลุ่มพี่จงอินได้ดี”

 

“อืม เคลียร์กันแล้ว แต่พวกมันคงยังไม่ได้ให้อภัยฉันร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก”

 

“แต่ก็ให้โอกาสกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมแล้วใช่มั้ยล่ะ”

 

“เรียกว่าลองเรียนรู้กันใหม่คงเข้าท่ากว่า คุยกันได้ เจอกันได้ แต่จะให้สนิทใจคงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลา”

 

“ผมเอาใจช่วยด้วยคนนะ”  แอลระบายรอยยิ้มเล็กๆให้กับแบคฮยอนพลางลูบศีรษะทุยด้วยความเอ็นดู

 

“ขอไม่แก้ตัวเรื่องที่ฉันอยากเข้าหานายเพราะจะปั่นหัวปาร์คชานยอลนะ เพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆ”

 

“อ่อ...ช่างเถอะ”

 

“แต่พอได้ทำความรู้จักกันไปเรื่อยๆฉันยอมรับว่าคุยกับนายมันก็สนุกดี”

 

“คิดไรกับผมป้ะเนี่ย”

 

“นายไม่ใช่สเป็คฉันเลย”  ทั้งคู่หัวเราะให้กันเบาๆ “มีแต่น้องสาว เพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนที่มีน้องชายก็ตอนที่ได้รู้จักนาย จุดประสงค์ตั้งต้นอาจไม่ดี แต่ก็ไม่ได้คิดจะทำร้ายเลยจริงๆ สาบานได้”

 

“ฮ่ะๆๆ ผมดูออกว่าพี่เป็นคนดี”

 

“เป็นคนธรรมดา ไม่ได้เลว แต่ก็ไม่ได้ดีไปทุกเรื่อง ยังไงก็ขอโทษด้วย” แบคฮยอนพยักหน้าให้แอลด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะสะดุ้งตอนที่ใครบางคนเข้ามาดึงตัวเขาออกไป พร้อมกับกอดคอแสดงความเป็นเจ้าของ

 

“นายนี่เป็นเอามากนะ” แอลว่าพลางเบะปากให้อดีตเพื่อนรักที่กำลังยืนทำหน้าขึงขัง  “กะจะไม่ให้แม้แต่ยุงบินผ่านแฟนเลยรึยังไง”

 

“มันเรื่องของฉัน นายน่ะกลับบ้านไปได้แล้วมั้ง”

 

“มะรืนนี้ก็จะกลับเยอรมันแล้ว ขอมองหน้าเพื่อนรักอีกหน่อยไม่ได้หรอ ไม่ใช่อะไรหรอกนะพอดีที่นู่นไม่มีใครหน้าตาน่ายั่วโมโหได้เท่านายเลยซักคน” แอลเดินเข้าไปใกล้ๆ ตบไหล่ชานยอลหลายๆทีด้วยน้ำหนักมือที่ไม่เบาซักนิด

 

“ขอบคุณจริงๆที่ทำให้วันปิดเทอมของฉันไม่น่าเบื่อ”

 

“แต่ฉันล่ะเบื่อสุดๆ” ทั้งสองคนแค่นหัวเราะอย่างฝืดๆ ยืนประจันหน้ากัน นัยน์ตาเหล่านั้นไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธเกลียดแล้ว ความรู้สึกของทั้งคู่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากคนแปลกหน้าที่รู้จักกันดี

 

แบคฮยอนยืนมองหน้าพวกเขาสลับกันไปมา ทั้งคู่ดูรู้กันดี ผิดกับแบคฮยอนที่ไม่อาจเข้าใจได้ว่าคนสองคนกำลังคิดอะไรกันอยู่

 

 “ฉันขอโทษซอรินกับจงอินไปแล้ว แต่กับนายคงรู้นะว่าฉันจะไม่พูด”

 

“หึ”

 

“ว่างๆก็พาไอ้ตัวเล็กไปเปิดหูเปิดตาที่เยอรมันแล้วกัน”

 

“ฉันจะไม่เสียเงินเพราะคนอย่างนายเด็ดขาด”

 

“ก็ยังท่าเยอะเหมือนเดิม” แอลกลอกตาใส่ด้วยความหมั่นไส้ ชานยอลยักไหล่ไม่ยี่หระ หน้าตาไม่มีทุกข์ร้อน “จะไปเมื่อไหร่ก็บอก ตั๋วบินพร้อมที่พักฟรีจะส่งถึงมือพวกนายในไม่เกินสองวัน”

 

“ช้าไปมั้ง”

 

“ถ้ามีปัญญาหาได้เร็วกว่านั้นก็ไปหาเอาเอง อย่าเยอะ”

 

 


 

 

 

 

คิกๆ

 

แบคฮยอนเอาแต่หัวเราะคิกคักไม่หยุดมาตั้งแต่ขึ้นรถ จนตอนนี้พวกเขาอยู่กันตรงจุดชมวิวที่ไหนซักแห่งที่ชานยอลเป็นคนขับรถพาเขามา แบคฮยอนก็ยังไม่ยอมหยุดเปล่งเสียงหัวเราะอารมณ์ดี ท่าทางดูมีความสุขจนชานยอลหมั่นไส้ เผลอเคาะมะเหงกลงกลางศีรษะเขาไปหลายที

 

“มีความสุขเหลือเกิน”

 

“ก็ผมดีใจที่ชานยอลกลับมาคืนดีกับพี่แอลแล้ว” คนตัวเล็กเอียงศีรษะซบไหล่กว้างของปาร์คชานยอล สายตาทอดมองไปข้างหน้า เห็นหลังคาบ้านหลายๆหลังอัดแน่นกันเลือนรางเพราะว่าดึกจนทุกคนปิดไฟนอนกันหมดแล้ว เหลือก็แต่พวกเขาที่ยังไม่ยอมกลับบ้านไปหลับไปนอน กลับหามุมเงียบๆอยู่ด้วยกันสองต่อสอง

 

คุณชายของคุณลุงพ่อบ้านบอกแบคฮยอนว่าจุดชมวิวตรงนี้เป็นที่ที่ตัวเองชอบมาจอดรถคิดอะไรคนเดียวเวลาเครียดๆ มันอยู่บนเนินสูงเหมือนทางขึ้นเขา ถนนลาดยางอย่างดี เห็นวิวทั้งในเมืองและลูกภูเขาไกลสุดสายตาและตอนนี้พวกเขากำลังนั่งบนฝากระโปรงรถซุปเปอร์คาร์ของชานยอลเพื่อมองวิวเหล่านั้นด้วยกัน

 

“ใครบอกว่าฉันคืนดีกับมัน”

 

“อย่าปากแข็งสิ”

 

“ไม่ได้ปากแข็ง”

 

“แข็ง”

 

“ไม่เชื่อก็มาพิสูจน์”

 

“อื้อออ” แบคฮยอนถูกคุณชายดันตัวให้นอนแนบลงบนฝากระโปรงรถ โดนคร่อม..และยังถูกใบหน้าหล่อจู่โจมเข้ามาใกล้ ทำท่าจะปล้ำจูบจนต้องเอามือขึ้นมาดันหน้าคนขี้แกล้งไว้

 

“ผมไม่ได้หมายถึงปากแข็งแบบนี้!

 

“แล้วมันแบบไหนล่ะ”

 

“อื้อ..อย่าแกล้งผมสิ ผมรู้ว่าชานยอลเข้าใจ”

 

“ก็นี่ไง สิ่งที่ฉันเข้าใจ” แบคฮยอนเอียงหน้าหลบจนแก้มแนบลงกับฝากระโปรงรถ มือยังคอยดันหน้าชานยอลให้ออกห่าง ปากขมุบขมิบบ่น คนบ้า คนเจ้าเล่ห์ให้คนด้านบนได้หัวเราะในลำคออย่างมีความสุข

 

“เมาแน่ๆ มาทำรุ่มร่ามแบบนี้เมาค้างแน่ๆ”

 

“ดื่มแค่นั้นไม่สะเทือนต่อมเมาของฉันหรอก” ตะครุบมือน้อยแล้วรีบกดจูบลงไปบนริมฝีปากบาง “แต่ถ้านายมอมฉันตอนนี้ก็ไม่แน่”

 

“ไม่มีเหล้าซักขวดจะมอมได้ยังไง..” ตอบกลับเสียงเบา แก้มแดงขึ้นมาไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ตกค้างอยู่ในตัว แต่เป็นเพราะชานยอลชายหนุ่มกำลังคลอเคลียพรมจูบไปทั่วใบหน้าของเขา ร้ายกว่านั้นคือเขาไม่ขัดขืนใดๆอีกเลย นอนเฉยอยู่ใต้ร่างปล่อยให้ชานยอลทำเอาแต่ใจหากคุณชายจะเคยตัวก็คงไม่แปลกนัก

 

“มอมได้สิ แค่นายใช้ตรงนี้...” นิ้วหนาแตะลงบนริมฝีปากบาง “ตรงนี้...” ปลายจมูกเล็ก “ตรงนี้...” เปลือกตาสีอ่อน “ตรงนี้...” หน้าอกข้างซ้าย “แล้วก็ตรง..

 

“ท ทะลึ่ง!” แบคฮยอนทุบไหล่ชานยอลดัง ปึ่ก! สายตาคมกริบที่กลอกมองต่ำลงไปที่ท่อนล่างของเขาเมื่อกี้ทะลึ่งจริงๆ ทำแบคฮยอนหน้าร้อนผะผ่าว ใจสั่นราวกับจะหลุดออก ทั้งเขิน ทั้งอาย

 

“ในหัวคิดกับผมแต่เรื่องแบบนี้รึไง”

 

“ก็อย่ายั่วฉันให้มากสิ”

 

“ผมทำแบบนั้นตอนไหนกัน ชานยอลน่ะหมกมุ่น!

 

“ฮ่ะๆ”

 

“ยังจะมาหัวเราะอีก”

 

“ถ้าไม่คิดเรื่องแบบนี้กับนาย แล้วจะให้ฉันไปคิดกับใครที่ไหน หรือว่า..

 

“ลองดูสิ ถ้าชานยอลคิดกับคนอื่นได้ ผมก็ทำได้เหมือนกัน” คนฟังงับปลายจมูกเล็กด้วยความมันเขี้ยว ผละออกมาสบตาแล้วก้มลงไปสัมผัสริมฝีปากบางอีกครั้ง แบคฮยอนกะพริบตาช้า มองดวงตาโตพลางใช้มือตัวเองลูบสัมผัสแก้มสากเบาๆ

 

“นอกใจฉันลงหรอ”

 

“ชานยอลล่ะ จะนอกใจผมไหม”

 

“ฉันไม่ใช่คนเจ้าชู้”

 

“ผมก็รักอยู่แค่ชานยอลคนเดียว...”  ชานยอลแนบริมฝีปากลงบนเรียวปากของแบคฮยอน ต่างค่อยๆหลับตาลงซึมซับความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน สองร่างกายซึ่งประกบกันจนชิดแน่นทำให้พวกเขาสัมผัสอัตราการเต้นของหัวใจกันและกันได้ทำให้รู้ว่าก้อนเนื้อในอกซ้ายนั้นเต้นแรงคล้ายกันแค่ไหน...

 

“อยากกลับไปนอนที่บ้านมั้ย”

 

แบคฮยอนทำตามหัวใจตัวเอง ค่อยๆส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเอียงอาย

 

“ผ ผมอยากอยู่กับชานยอล...

 

คนฟังยิ้มบางๆ ก้มลงหอมแก้มเนียนจมบุ๋มเข้าไป “งั้นก็อยู่ด้วยกันไปจนกว่าจะเช้า” ลากริมฝีปากไปชิดใบหูนิ่มแล้วกระซิบบอกเสียงพร่ามีความหมาย “มาทำให้คืนนี้เป็นของเรา...

 

 


 

#ficmysscb












 

ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้ว!!

(แล้วก็มีบทส่งท้ายอีกนิด)

 

ใจหายป่าววว??? T^T

 

 p.s. รักเรื่องนี้ต้องไม่พลาดเก็บเล่มไว้เป็นที่ระลึกนะคะ

เราตั้งใจทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ตั้งใจทุกตอน หนังสือก็ตั้งใจทำ น่ารักแน่นอน J

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 269 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,099 ความคิดเห็น

  1. #5012 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:16
    เขินและน่ารักมากค่ะ
    #5,012
    0
  2. #4977 IPINOCKIO (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:03
    แบคฮยอนเป็นแฟนฉันเอง อุบ๊ะ!!!! เดี๋ยวนี้พูดคำว่าแฟนได้เต็มปากเต็มคำแล้วน้าพ่อคุ๊ณณณณณณ คือดีอ่ะ ดีงามมมมม ดีทั้งตอน ฟ้าหลังฝนมันเป็นอย่างงี้นี่เอง อบอุ่นหัวใจ
    #4,977
    0
  3. #4858 bang-SP28 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 10:08
    ฮื่อออรักเรื่องนี้
    #4,858
    0
  4. #4773 YJLn (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 14:32
    เขินมากกกกกกกกกก
    #4,773
    0
  5. #4669 areenachesani (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:17
    อ้ากกกก อยากจะกรี้ดดังๆเขินนนนน// สนุกกับเกมประหนึ่งอยู่ในวงด้วย555
    #4,669
    0
  6. #4647 nsjcbw. (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 15:38
    โอ้ยยย เขินตายอย่างสงบแล้วนะครับโผมมมม
    #4,647
    0
  7. #4570 pangpondyn (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 23:45
    แหมมมมมมมมม มาทำให้คืนนี้เปงของ้ราาาาาา ฮิออออ เขิงงง
    #4,570
    1
    • #4570-1 KAMSNW(จากตอนที่ 35)
      15 พฤษภาคม 2561 / 17:17
      เขินจนตัวบิดล้าวววว ฮืออออ
      #4570-1
  8. #4541 geejajaa (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 11:59
    หวานเกินนน คืออันนี้ก็ไม่ไหวนะ
    ฝแค่ตอนเล่นเกมส์กัน น้องก็กล้าตอบอ่ะ ชานยอบไม่ข่วยเลยจริงอ่ะ เขินนนนนนน
    #4,541
    0
  9. #4480 Kim-kibom (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 21:47
    เขินแน แต่ละคำถาม
    #4,480
    0
  10. #4318 arysn_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 00:00
    จะสำลักความสุขตายแล้วค่ะ5555555
    #4,318
    0
  11. #4301 izfxrn (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 01:25
    เป็นการหมุนขวดที่แฟนตาซีมากเว่อ
    #4,301
    0
  12. #4284 oom3456789 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 01:43
    ตอนหมุนขวนทำไมนี่เขินมากกกกก แบบ คุณชายชัดเจนเว่อร์ ตอบตรงเกิ้นน เขินแทน
    #4,284
    0
  13. #4283 oom3456789 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 01:43
    ตอนหมุนขวนทำไมนี่เขินมากกกกก แบบ คุณชายชัดเจนเว่อร์ ตอบตรงเกิ้นน เขินแทน
    #4,283
    0
  14. #4275 11507416p (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:34
    ทะลึ่งกันเป็นหมู่คณะ55555
    #4,275
    0
  15. #4197 pcy921 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 18:05
    เพื่อนคุณชานนี่ทะลึ่ง5555
    #4,197
    0
  16. #4132 เบนเบน24 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 02:26
    outdoor เลยป่าว อุ๊บบบบส์ 555555555555555 อะไรจะหวานปานนั้นคะคุณชาย เขิลลลล
    #4,132
    0
  17. #4104 pim pimmi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 13:05
    เป็นเกมส์ที่มีแต่คำถามทะลึ่งมากก55555. ชานแบคน่ารักกกก ><
    #4,104
    0
  18. #4022 Linseyyy13 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 21:30
    เกมหมุนขวดอะไรเนี่ยยยย 555
    #4,022
    0
  19. #3971 Chopoom94 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 20:13
    ผมก็รักชานยอลแค่คนเดียว >.< รักกันปานจะกลืนกิน ไอ่ตรงประโยคสุดท้าย เค้าก็กำลัง... อร้ายยยยยยยยย ชิมะๆ
    #3,971
    0
  20. #3901 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 09:13
    ทำถามแต่ละข้อนี้จัดว่าเด็ด
    #3,901
    0
  21. #3851 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 14:04
    ฮ่อลลลลล อะไรก็ดีขึ้นอ่ะ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนพี่ชาน แล้วก็ความสัมพันธ์ในบ้านตระกูลชองด้วย แถมเดี๋ยวนี้ชานแบคหวานกันจริง~ ทำการบ้านกันทุกวัน..
    #3,851
    0
  22. #3782 ONPCY. (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 09:35
    ทุกคืนก็เป็นของพวกนายไหมล่ะแหม่ะะะะ!!! 555555
    #3,782
    0
  23. #3728 XMCB_BB (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 20:29
    คำถามแต่ละข้อนี่ทำแบคช็อคมากกกกกก5555

    แอลนางน่ารักนะ ชอบบบบบบบบบบบ

    ชานนี่ทำแบคเขินตลอด เราก็เช่นกัน5555
    #3,728
    0
  24. #3642 hunhun (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 15:13
    เขินนนนแทน จงอินนี่จะไม่ปราณีกันเลยใช่ไหมมมมมม แต่ละคำถามนี่โว้ยยย
    #3,642
    0
  25. #3606 @_KaiXoniZ8813 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 23:04
    ฮือออออออ เขินนนนนน โอ๊ยยยยยยยย มันดีต่อใจจริงเลยข่าาาาคุณกิตติขาาาาา TT..TT
    #3,606
    0