You are my sunshine (Chanbaek) -END-

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 799 ครั้ง
    7 มี.ค. 59

 



 Prologue

 



 









          อากาศเย็นสบายในช่วงสายของวันช่างเข้ากันดีกับบรรยากาศภายในคาเฟ่ขนาดกำลังดี  กลิ่นกรุ่นของกาแฟสดลอยตลบอบอวลแข่งกับกลิ่นเนยหอมๆจากเบเกอรี่ ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลถือเป็นจุดเรียกลูกค้าชั้นยอด ยิ่งเป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนปีการศึกษาใหม่แบบนี้ด้วยแล้วยิ่งทำให้เจ้าของร้านยิ้มออก แม้จะต้องหัวหมุนกับปริมาณลูกค้าที่เข้ามาต่อคิวสั่งออเดอร์ตั้งแต่ร้านเพิ่งเริ่มเปิดได้ไม่ทันครบห้านาทีก็เถอะ ชินแล้วล่ะ  ยังไงก็คงดีกว่าทุกช่วงปิดเทอมที่หลายร้านในมหาวิทยาลัยและพื้นที่ใกล้เคียงจะต้องขาดรายได้ไปหลายเดือน   

 

 


            “ลู่หาน โต๊ะเดิมขอเหมือนเดิม”

 


            น้ำเสียงทุ้มที่เพิ่งสั่งออเดอร์ไป คุ้นหูเสียจนเจ้าของร้านคาเฟ่ใต้ตึกคณะบริหารแห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเงยหน้าขึ้นมองก็รู้แล้วว่าใคร

 

 

            “มีเวลามาเฝ้าร้านไม่ต้องร่ำต้องเรียนหรือไง”

 


            คิมจงอิน อดีตเพื่อนชมรมฟุตบอลตอนปีหนึ่งของเขาเอง และปัจจุบันก็ยังคงพูดคุยสนิทสนมเหมือนเดิมเมื่อได้เจอกัน อีกอย่างจงอินและกลุ่มเพื่อนสนิทที่ทุกคนในสถาบันนี้ต่างรู้จักดีก็เป็นลูกค้าประจำของคาเฟ่เขาด้วย   

 


            “เรียนเสร็จแล้ว  มีแค่คาบเช้า”

       


            “อือ เสร็จแล้วไปเสิร์ฟด้วยล่ะ ที่เดิม” ลู่หานส่ายหน้าหน่ายๆหลังทอนเงินพร้อมสลิปส่งให้เพื่อน ตามจริงร้านเขาไม่ได้มีบริการเสิร์ฟถึงโต๊ะอะไรทั้งนั้น ลูกค้าจะได้เครื่องเรียกคิวโต๊ะละอัน พอออเดอร์ได้แล้วต้องมารับเองหน้าเคาน์เตอร์ แต่ก็นั่นแหละ โต๊ะคิมจงอินน่ะคุณชายไฮโซทั้งกลุ่ม เป็นข้อยกเว้นทุกกรณี คิดแล้วได้แต่พ่นลมหายใจปลงๆซึ่งเขาไม่ได้ซีเรียสอะไรนักหรอก..

 


         จงอินเสยผมขึ้นลวกๆระหว่างเดินไปโต๊ะประจำด้านในสุดของร้านซึ่งเป็นมุมติดกระจกและค่อนข้างส่วนตัว หน้ายังคงติดง่วงเหมือนเดิมแต่นั่นก็เป็นจุดเด่นที่ผู้หญิงหลายคนเห็นแล้วต้องแอบหันหน้าหนีเพื่อกลั้นเสียงกรี๊ดกันมาแล้วนักต่อนัก

 


            ร่างโปร่งพาตัวเองนั่งลงสมทบกับเพื่อนอีกสามคนที่เข้ามานั่งรอก่อนแล้วหลังปล่อยให้เขาทำหน้าที่สั่งเครื่องดื่มให้เช่นประจำ

 


ฝั่งตรงข้ามเขาคือ ปาร์คชานยอลและชองซอริน คู่รักที่หลายคนเห็นแล้วต้องพากันเบ้ปากด้วยความขยาด  ไม่ใช่เพราะหวานออกนอกหน้าอะไรหรอก กลับกันสิ สองคนนี้ไม่เคยทำอะไรต่อหน้าสาธารณชนมากไปกว่าฝ่ายชายช่วยถือของ เดินข้างๆกัน นั่งรอกัน ไปรับไปส่งและเข้าเรียนพร้อมกัน ถือว่าวางตัวดีสมเป็นเชื้อสายตระกูลราชวงศ์เก่าแก่สุดๆเลยล่ะ 

 


ส่วนที่มันน่าเบ้ปากให้ก็เพราะความเพอร์เฟคของทั้งคู่นั่นต่างหาก  คนหนึ่งหล่อชนิดที่แค่ปรายตามองมาก็แทบหลุดกรี๊ด (แต่จงอินไม่ ยังไงเขาก็คิดว่าตัวเองดูดีไม่แพ้เพื่อนตัวโข่งที่โตมาด้วยกันตั้งแต่จำความได้หรอก) ส่วนฝ่ายหญิงน่ะ เป็นทั้งดาวมหาวิทยาลัยและเป็นดาราหน้าใหม่ที่กำลังดังอยู่ตอนนี้ล่ะ สวยแค่ไหนก็ลองจินตนาการกันดูแล้วกัน

 


พอหันไปมองเพื่อนอีกคนที่นั่งข้างๆจงอินก็อยากจะเบ้ปากอีกรอบ นี่ก็หล่อน้อยหน้าซะที่ไหน คริส ทายาทเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ที่ผันตัวมาใช้ชีวิตช่วงวัยมหาลัยในเกาหลีใต้ พ่วงดีกรีนายแบบเสริมบารมีไปอีก

 




ไม่ต้องบอกก็คงพอนึกภาพกันได้ว่าช่างเป็นกลุ่มที่โดดเด่นแค่ไหน

 

 



“เปิดเทอมวันแรกไม่ไปส่งน้องชายสุดที่รักเข้าห้องเรียนหรือคุณชายปาร์ค”

 


“ตลกน่า  มันไม่ใช่เด็กอนุบาล” สีหน้าเหม็นเบื่อเรียกเสียงหัวเราะจากจงอินและคริสเป็นอย่างดี การแหย่อารมณ์ชานยอลช่างเป็นเรื่องสนุกจริงๆ แต่ถ้าเล่นไม่ถูกเวลาล่ะก็อาจมีเจ็บตัวได้  

 


“จะว่าไปก็ไม่เจอหน้าไอ้เด็กตัวเผือกหลายเดือนเลยแฮะ”

 


“คิดถึงว่างั้น”

 


“แหงดิ  นั่นน่ะน้องรักฉันเชียว” ปาร์คชานยอลทำหน้าขยะแขยงใส่เมื่อได้ฟัง น้องรักงั้นหรอ?  ฟังแล้วรู้สึกอยากอ้วกเอามื้อกลางวันสุดหรูที่เพิ่งไปกินกันมาออกซะตรงนี้จริงๆ

 


“จะว่าไปเซฮุนก็เป็นเอามากนะ ติดน้องเธอยิ่งกว่าลูกซะอีก ชองซอริน”

 


“หยุดนะจงอิน” 



หญิงสาวชี้หน้าคาดโทษเพื่อน


 

“บอกแล้วไงว่าซอรินไม่นับเด็กนั่นเป็นอะไรด้วยทั้งนั้น” จากอารมณ์ดีๆตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิดจนหน้าสวยๆบึ้งตึงทันที จงอินเห็นดังนั้นก็เคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะกลม ส่วนอีกข้างยกขึ้นมาเท้าคางและมองใบหน้าสวย


 

“ไม่เอาน่า เด็กนั่นก็ต้องมีดีบ้างแหละ ไม่งั้นท่านหญิงคงไม่หลงเอ็นดูขนาดนี้ได้หรอก พวกนายสองคนว่ามั้ยล่ะ”

 

“นั่นสิซอริน น้องชายคนใหม่น่ารักมากหรอ ไม่เห็นพามาแนะนำ”

 


คนถูกยัดเยียดให้เป็นพี่สาวพรูลมหายใจด้วยความหงุดหงิด

 


“นายเจอหลานรักคนใหม่ท่านหญิงหรือยังล่ะ หลานชายคนโปรด” จงอินกลอกตาถามเพื่อนหน้าหล่ออีกคนบ้าง  รายนี้น่ะใครๆก็รู้ว่าท่านหญิง หรือคุณยายแท้ๆของชองซอรินโปรดปรานชานยอลแค่ไหน ปกติเซฮุนเด็กหน้าตายแต่นิสัยขี้อ้อนก็ยกยอเอาใจท่านให้หลงเอ็นดูจะแย่แล้ว พอข่าวที่ท่านรับเด็กผู้ชายเข้ามาเป็นหลาน เลี้ยงดู เอาอกเอาใจออกนอกหน้าอย่างไม่ปิดบังสังคมดังไปทั่วใครๆก็ย่อมสนใจว่าเรื่องเป็นมายังไง  แต่ ณ ตอนนี้ก็ยังไม่มีการแถลงข่าวใดๆออกมา 

 


“เพิ่งกลับจากบอสตันเมื่อวานจะเอาเวลาที่ไหนเข้าไปพบท่านล่ะ”

 


ชานยอลพูดไปตามความจริง ตลอดสามเดือนที่ปิดเทอมนี้เขาใช้เวลาอยู่ที่บอสตันเพื่อเรียนภาษาเพิ่มและใช้สำหรับพักผ่อนไปในตัว ขณะที่จงอินก็ไปอยู่กับพี่สาวที่แอลเอ คริสเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านเกิดแคนาดาและจีน แต่ถึงไม่อยู่เกาหลีระยะสามเดือนนี้ข่าวก็ดังพอไม่ให้พวกเขาต้องเป็นกบในกะลา ก็ได้เซฮุนหน่วยข่าววงในมาขยันเล่าในไลน์กลุ่มเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งคน  

 


เพราะความบังเอิญที่ว่าเซฮุนน้องชายแท้ๆของชานยอลและหลานรักคนใหม่ของท่านหญิงเรียนคณะเดียวกันพอดี แถมเดือนก่อนยังต้องเข้ามาทำกิจกรรมรับน้องใหม่ร่วมหนึ่งเดือนก่อนเปิดภาคเรียนอีก ตอนนี้ก็คงสนิทกันมากทีเดียว ดูเอาจากพฤติกรรมเจ้าเด็กตัวโต

 



ระหว่างที่เครื่องดื่มถูกยกมาบริการถึงโต๊ะ พวกเขายังคงพูดถึงประเด็นนี้ต่อ

 



“ซอรินไม่เข้าใจจริงๆนะ อะไรทำให้คุณยายหลงเด็กคนนั้นขนาดที่ยกย่องออกนอกหน้าเหมือนหลานในไส้   ไม่เห็นจะน่าเอ็นดูตรงไหน เล่นหูเล่นตาไร้มารยาท”

 


“ใจเย็นน่า..


 

พวกเขาเองก็ตกใจที่เห็นซอรินแสดงท่าทีพร้อมเหวี่ยง ทั้งๆที่ปกติออกจะสวยเริดเชิดหยิ่ง จนได้รับฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็ง  แต่ถึงจะแสดงท่าทีหงุดหงิดแค่ไหนก็เรียกรอยยิ้มเล็กๆจากชานยอลได้ มือใหญ่ขยี้ผมนุ่มของหญิงสาวเบาๆแล้วบอกเสียงทุ้ม

 


“คุณยายมีความสุขก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ”

 


“แน่นอน แต่พูดตรงๆเลยว่าซอรินไม่ถูกชะตากับเด็กคนนั้น”

 


“แต่ซอรินรักเด็กนี่”

 


“ไม่ใช่เด็กอายุ19 คนนั้นก็แล้วกัน” ชานยอลอมยิ้มส่ายหน้าเบาๆ  น้อยครั้งที่เขาจะได้เห็นซอรินโหมดนี้ ถึงแม้จะดูเอาแต่ใจแต่ก็คงดีกว่าเย่อหยิ่งทำนิ่งเฉยใส่เขาเหมือนทุกที เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงต้องจบลงเช่นทุกที ไม่เคลียร์ ไม่แคร์ ถือหน้าตาตัวเองเป็นสำคัญเสมอ นิสัยคนหยิ่งพอกันที่เพื่อนมักเอ่ยปากบอกเสมอว่าแก้กันซะบ้างเถอะ แต่ก็นะ ของแบบนั้นใครจะเริ่มก่อนล่ะ

 

 

“นั่นเซฮุนไม่ใช่หรอ” 



ทั้งโต๊ะหันไปมองตามเสียงคริสบอก


 

“ก็ไม่คิดว่ามันจะมีแฝด ข้างๆนั่นน้องชายคนใหม่เธอสินะชองซอริน” 



คนโดนถามรู้สึกว่าช็อคโกแลตร้อนในแก้วขมยิ่งกว่าอเมริกาโน่ที่เธอเกลียดขึ้นมาดื้อๆ ยิ่งเห็นสองคนนั้นทำท่าเดินมาทางนี้ยิ่งต้องเบือนหน้าหนีอย่างนึกหงุดหงิด

 




เจอที่บ้านไม่พอต้องมาเจอที่มหาลัยอีกงั้นเหรอ เหอะ

 

 



“ไง”

 



“นี่วิธีทักคนอายุมากกว่าของนายงั้นสิปาร์คคนเล็ก”

 


“โถ่พี่จงอินอย่าทำตัวเป็นตาแก่ขี้บ่นสิ ดูนี่ดีกว่าผมพาใครมาด้วย” ไม่พูดเปล่ายังดันตัวผู้ชายตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มมาจนชิดโต๊ะพี่ๆ พร้อมรอยยิ้มอารมณ์ดีที่น่าหมั่นไส้สุดๆ

 


“ให้ทายว่านี่ใคร”



 

 



“โธ่ ไม่มีใครคิดจะรับมุขผมบ้างเลยหรอ” 



มันเล่นจนไม่หันดูหน้าเพื่อนใหม่เลยว่าทำตัวไม่ถูกแค่ไหน เห็นยืนกลอกตาเกาแก้มไปเรื่อยไม่หยุด 

 


“แบคฮยอน นี่พี่ๆที่เคยเล่าให้ฟังไง นั่นพี่คริส นี่พี่จงอิน ส่วนนี่ก็พี่ชายเราเอง ชานยอล”

 


“สวัสดีฮะ”

 


“เห็นมั้ยล่ะว่าน่ารักสู้เพื่อนนายคนนี้ไม่ได้ซักคน” แบคฮยอนเหล่ตามองคนขี้อวยตัวเอง หนึ่งเดือนที่อยู่ด้วยกันมาเขาไม่เคยชินไอ้อาการจู่ๆก็พูดชมตัวเองของเซฮุนได้เลยซักครั้ง แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ

 


แค่สวัสดีเหรอ

 


ฮะ?

 


แบคฮยอนงง  ไม่เข้าใจผู้ชายที่อยู่ชิดกับเซฮุนเลย


 

“มารยาทตอนเจอผู้ใหญ่ครั้งแรกควรจะแนะนำชื่อด้วยไม่ใช่หรือไง”

 


“อะไรของพี่เนี่ยชานยอล”

 


….

 


“หรือถูกคุณยายตามใจจนเคยตัว”

 


“ไม่ใช่อย่างนั้นนะ!” หลุดเถียงด้วยใบหน้าเคืองสุดฤทธิ์ น้ำคำห้วนๆนั่นสาบานได้ถ้าใครมาพูดแบบนี้ใส่ชานยอลไม่เคยปล่อย รวมผู้ชายตัวจ้อยที่ยืนถัดจากน้องชายเขาด้วย

 


“แล้วมันยังไงล่ะ ว่ามาสิ”

 


“ห้ามว่าคุณท่าน”

 


“อ้อ

 



ท่าทางลูกหมาขู่ฟ่อนั่นน่ากลัวจัง

 



“งั้นแสดงว่าคุณยายคงสอนมารยาทให้อยู่บ้างแต่ไม่จำเอง ฉันเข้าใจถูกมั้ย” 



จงอินกลอกตา คริสเบะปาก เซฮุนขมวดคิ้ว ไอ้ท่าทางวางมาดคุณชายเต็มประดา คิ้วเกือบชิดกันนั่นมันอะไร  คนอื่นอาจจะดูไม่ออก คงเผลอเข้าใจว่าตอนนี้ชานยอลมันจริงจังสุดๆ แต่คนสนิทอย่างพวกเขาดูออกร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านั่นน่ะมันจงใจกวนประสาทเล่นชัดๆ และเป็นการแกล้งกวนอะไรซักอย่างเมื่อเจอของถูกใจซะด้วย แน่นอนว่าตอนนี้ซอรินเริ่มหันหน้าเข้าร่วมวงสนทนาแล้ว

 


“ไม่ถูก”

 


“หืม?

 


“คุณท่านสอน  แล้วแบคฮย.. ผมน่ะ  ผมกำลังคิดว่าจะพูด”

 


“แล้วทำไมไม่พูด”

 


“ก็มันไม่ทันไง  มัน” เผลอกัดปากจ้องตาใสอย่างที่ทำจนเคยตัว เด็กน้อยเริ่มทำตัวไม่ถูกจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากเซฮุน รายนี้แค่เห็นตาแป๋วๆของแบคฮยอนก็อยากจะจับมาฟัดแก้มซะให้หายมันเขี้ยว

 


“อย่าแกล้งแบคฮยอน”


 

“เป็นพี่ฉันรึไง ปาร์คเซฮุน”  



นั่นไง ว่าแล้วต้องโดน เซฮุนกลอกตาไปขอความช่วยเหลือจากคิมจงอินอีกทอดหนึ่ง แต่กลับได้แค่เสียงหัวเราะจากพี่ๆส่งมาแทน

 


“อ้าวซอรินนี่!” 



แบคฮยอนร้องทักด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นี่เพิ่งสังเกตนะเนี่ยว่าพี่สาวคนสวยนั่งตรงนี้ด้วย แต่เจ้าของชื่อกลับไม่ยิ้มรับอย่างที่หวัง หน้าบูดบึ้งส่งกลับมาเช่นทุกที จะว่าชินก็ชิน แต่ก็ไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดตรงไหนทำไมชองซอรินไม่ชอบหน้าเขาขนาดนี้

 


“ซอริน..

 


“นายอายุห่างฉันกี่ปี”

 


“พี่ซอริน”

 


“เฮอะ เคยบอกแล้วนี่ว่าให้เรียกว่ายังไง” 



อาการเชิดคอ หน้าหยิ่งแสนหยิ่งทำแบคฮยอนขมุบขมิบปากบ่นกับตัวเอง

 


“โอเคๆ คุณชองซอริน เจ้าหญิงซอริน” ประโยคแถมแสนประชดประชัดหลังสุดทำเอาบุคคลนอกที่นั่งฟังอยู่ด้วยหลุดหัวเราะเสียงดังจนโต๊ะอื่นหันมามอง ชองซอรินหน้าบึ้งจิกตามองหน้าแบคฮยอนอย่างเอาเรื่อง

 


“อย่าหน้าบึ้งเลย ผู้หญิงตอนหน้าบึ้งไม่ได้สวยทุกคนนะ”

 


“นิ่!

 


“เว้นซอรินไง คุณซอรินสวยสุดๆใครๆก็พูดแบบนั้น”

 


“ฮ่าๆๆ นายนี่น่ารักเหมือนที่เซฮุนว่าไว้จริงๆแบคฮยอน” จงอินเอื้อมมือมาหยิกแก้มเด็กตาใสช่างพูดช่างจาอย่างอดไม่ได้

 


“วันนี้คุณท่านบอกจะทำสปาเก็ตตี้หอยเชลล์ซอสครีมไข่กุ้งอะไรไม่รู้ชื่อย๊าวยาว บอกว่าซอรินชอบ ซอรินเลิกเรียนกี่โมง กลับทันมั้ย ไปเป็นลูกมือช่วยคุณท่านกัน

 


“ได้คนแบบนี้ไปเป็นลูกมือคงไม่ท้องเสียกันหรอกนะ”

 


“ผมไม่ได้ชวนคุณนะ” สวนกลับมาแทบจะทันที เล่นเอาคนแทรกเมื่อครู่หน้าเหวอกลางอากาศ คริสและจงอินหัวเราะชอบอกชอบใจกันยกใหญ่ 

 


“เครื่องดื่มได้แล้วล่ะ ไปกันแบคฮยอน ต้องเดินไปเข้าเรียนอีกเดี๋ยวเลท”



“อื้ม ไปนะซอริน” ว่าแล้วรีบโค้งหัวลวกๆให้ทุกคนที่โต๊ะแล้วเดินตามเซฮุนไปต้อยๆเหมือนลูกหมาตามเจ้าของไม่มีผิด  ทิ้งไว้แต่เสียงหัวเราะของจงอินและคริส กับความหงุดหงิดของชองซอริน และคนสุดท้ายที่หน้าตึงทันทีหลังทันฟังประโยคกระซิบระหว่างเด็กหน้าลูกหมากับน้องชายของเขา

 

 


“พี่ชายนายหูกางจริงด้วยเซฮุน เหมือนตัวหน้าเขียวๆเลย คิกคิก”    

 

 


 

ให้ตายสิ

 



ไอ้เด็กสองคนนี้









#Ficmysscb














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 799 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,099 ความคิดเห็น

  1. #5098 03ftjan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 22:33
    อ่ยยัยน้อง
    #5,098
    0
  2. #5095 Jennysupat18 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 08:04
    แสบมากกก555555
    #5,095
    0
  3. #5050 kuntajira38 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    แสบบบบบบบบบบ555555
    #5,050
    0
  4. #5041 Isabellbest (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:49
    ยัยน้องงงง แสบแบบนี้พี่เอาไม่อยู่แน่ๆลูกเอ้ย55555
    #5,041
    0
  5. #5032 hanuel_o4 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 23:54

    ตกลงใครกวนประสาทใครกันแน่คะ5555

    #5,032
    0
  6. #5030 Baibaekhyun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 18:28
    กลับมาอ่านเมื่อไหร่ก็ใจชื่น
    #5,030
    0
  7. #5029 mcd. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:25
    น้องแบคลูกกก
    #5,029
    0
  8. #4989 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:57
    น้องแบคน่ารักคิคิ
    #4,989
    0
  9. #4944 IPINOCKIO (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:12
    หนูแบคคคคค น่ารักอ่ะลูกกก
    #4,944
    0
  10. #4937 BaekRain_04 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 11:14
    หนูแบคแสบมากลูก555555
    #4,937
    0
  11. #4936 KaRToon_HH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:07
    แสบมากกก แต่เปิดมาพชยก็มีแฟนสะแล้ว
    #4,936
    0
  12. #4930 mayyamcc (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 19:07
    ไอตัวแสบ555555
    #4,930
    0
  13. #4924 baconjelly2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 14:19
    กลับมาอ่านรอบ3ละแม่5555
    #4,924
    0
  14. #4922 Plengpin_pleng (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 02:57
    รักฟิคนี้ที่สุดกลับมาอ่านตลอดเป็นฟิคที่อ่านแล้วรักทุกตัวละคร รักในความแก่นความดื้อของแบคฮยอน รักในความคุณชายปากแข็งของชานยอล. รักในความขี้ชงของจงอิน ร้ากกก
    #4,922
    0
  15. #4873 Park Nokia. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:18
    แสบไปอี๊กกก
    #4,873
    0
  16. #4863 Darkmate (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 14:35
    ตลก555555555 แต่แอบหมั่นไส้ซอรินนิดๆน้องแบคจัดการเลยยย
    #4,863
    0
  17. #4847 real_Sn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 10:20
    สมน้ำหน้าพี่ชานยอล55555554555
    #4,847
    0
  18. #4834 oohh94 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:44
    มาร์คหน้าอยู่อยากยิ้มแต่ยิ้มไม่ได้!!!!!!แงงงงน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #4,834
    0
  19. #4823 ʙʜ❥∞ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 17:18
    สัมผัสได้ถึงพลังคูณสองของแบคกับฮุน ต้องแสบมากแน่ๆอ้ะ 555555งื้อออออยากหยิกทั้งคู่เล้ย
    #4,823
    0
  20. #4816 Jutharat Niyantang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 08:16
    เพิ่งอ่าน โอ้ยยยยยยยยย ดื้อมากเจ้าแบค
    #4,816
    0
  21. #4814 Chutiporn_ploy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 00:04
    เราเพิ่งมาเจอเนื่องนี้!!!! น้องน่ารักกกกก
    #4,814
    0
  22. #4812 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 03:44
    น่ารักกตัวดื้ออออ
    #4,812
    0
  23. #4784 Bruto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:40
    ตัวแสบบบ
    #4,784
    0
  24. #4730 KAMSNW (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 13:55
    แบคน่ารักอ่ะ 555555 นี่สมน้ำหน้าชานยอลมาก เป็นไงล่ะ 555
    #4,730
    0
  25. #4729 KNW_RSW (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 00:16
    กลับมาอ่านอีกรอบ ฮือออ โยดาก็มา 55555
    #4,729
    0