Kantai Collection : วันวุ่นๆของเหล่าสาวเรือรบและคุณผู้การ (ลงใหม่)

ตอนที่ 5 : Special events : Warspite : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ธ.ค. 59

Special events : Warspite


"ท่านพี่คะ...ได้ข่าวว่าวันนี้จะมีเรือประจัญบานราชวงศ์อังกฤษมาด้วยละคะ" ฮารุนะเอ่ยขึ้นเบาๆในวงน้ำชา

 

"ฮืม~จริงเหรอเนี่ย พวกเราน่าจะไปทักทายกันหน่อยน่ะ" คองโกยิ้มร่าเริง "ก็ดีคะ" ฮิเอย์ยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาดื่ม'จะได้ถือโอกาสประกาศตัวว่าท่านพี่เป็นของเราไปด้วยเลย'


"แล้วเธอชื่ออะไรอย่างงั้นเหรอ?" คองโกถาม

 

"เอ่...รู้สึกว่าจะเป็นวอร์สไปท์ น่ะคะ"

 

พรวด!!

 

"วอร์สไปท์! แค่กๆ" คองโกสำลักน้ำชาในถ้วยทันที "เป็นอะไรไหมคะ?" ฮารุนะรีบเข้ามาเช็ดปากให้เธอทันที

 

"เปล่า แค่เหมือนจะคุ้นๆนะ" คองโกส่ายหน้าไปมา

 

"ก็แน่ละก็นะ ท่านพี่เองน่าจะก็เคยเจอกับเธอเมื่อนานมาแล้วนี่นา...คุณซาร่ากับคุณโพรา คุณอิตาเลียคุณโลมาก็น่าจะรู้จักดีเลยละนะ" คิริชิมะออกความเห็น

 

อ่า....งั้นเองสิน่ะ...สงครามแต่ชื่อนี้มันคุ้นจริงๆนะ

 

"อืม...เอาเถอะ เป็นมิตรกันไว้แล้วกันน่ะ ถึงจะมาจากอังกฤษก็เถอะ" บนใบหน้าของคองโกมีเหงื่อตกเล็กน้อยไปถึงปานกลางขณะพูด

 

"ร้อนมากเหรอคะท่านพี่?" ฮารุนะถาม "เปล่าหรอกๆ แค่รู้สึกว่าเหมือนมีใครจ้องมาที่ฉันนะสิบรื้อ"

 

หมับ!

 

"Good Morning! My wife!"

 

"เย้ย!!" คองโกตกใจจนเผลอทำแก้วน้ำชาใบสีหวานหกคว่ำลงบนตักจนเปียกใส่ชุดเธอ "ไอโอวา!"

 

"Oh!Sorry sorry! I didn't intend to do it (โอ้ะ!โทษทีๆ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ)"

 

"ไม่ตั้งใจแล้วฉันหายเปียกไหมละ!!หืม!" ไอโอวายักไหล่แล้วเดินหนีไปนั่งลงบนที่เก้าอี้ข้างๆคองโก "เชิญคะ" ฮารุนะพูดเชิญชวนแล้วรินน้ำชาใส่แก้วให้กับไอโอวา "Oh Thank you!"

 

"หื้มม!!!" คองโกมองหน้าไอโอวาด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินหนีกลับขึ้นห้องของเธอ "ท่านพี่คะ !" ฮารุนะรีบวิ่งตามขึ้นไปกับเธอทันที

 

"Hmm?"

 

ในห้องของคองโก คองโกยืนมองไอโอวาจากหน้าต่างชั้นบนในห้องของเหล่าเรือประจัญบานคลาสคองโก ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อที่จะเปลี่ยนชุดเปียกๆนี่ออก "ท่านพี่คองโก!" ฮารุนะเดินมาหยุดอยู่ข้างๆเธอ

 

"ใจเย็นๆก่อนนะคะ...เธอคงจะไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นแน่นอนคะ คงจะเป็นอุบัติเหตุนะคะอย่าโกรธเธอเลยคะ" ฮารุนะอธิบาย "ก็มัน!...ยังไงมันก็น่าโมโหอยู่ดีไหมละเดส !?" คองโกตะคอกบอกด้วยใบหน้าแดงที่โกรธจัด

 

"ใจเย็นๆสิคะ" "ยังไงก็ตาม...ถ้าเธอไม่มาขอโทษ...ฉันก็..." คองโกเงียบไป "ก็ ?"

 

"ไม่มีอะไรหรอก...จะตามลงไปนะ ขอเปลี่ยนชุดก่อน !" คองโกบอกฮารุนะน้องสาวในคลาสของเธอพลางผลักหลังเธอให้เดินออกไป "เอ่อ...คะๆ"

 

ปึง

 

เฮ้อ...ซวยแต่เช้าเลยวันนี้ แย่ชะมัด...มีแววว่าวันนี้จะมีลางไม่ดีซะแล้วสิเดส วันนี้ยิ่งมีเรือใหม่เข้ามาอีกด้วย...อ่า ! ให้ตายสิ ! ยังไงก็ต้องพยายามผูกมิตรสัมพันธไมตรีกับเธอเอาไว้ก่อนละนะ...คงจะเป็นเรือที่ Best อยู่ไม่ใช่น้อยเลยละนะเดส...ได้ข่าวว่ามาจากอังกฤษ...ชั้นเอลิธซาเบธคลาส อืมวอร์สไปท์สินะ

"เฮ้อ...ชื่อคุ้นชะมัดเลยนะ..." แต่กลับนึกไม่ออกซะนี่ คองโกพยายามนึกใบหน้าของเธอ เจ้าของนามคนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่เธอก็ได้แต่ความว่างเปล่ากลับมา...ทำไมถึงนึกไม่ออกกันละ ?...ชื่อนี้มันคุ้นเคยมากจะตายไป... เธอเดินวนไปวนมาเป็นวงกลมไปรอบห้องพลางใช้มือข้างซ้ายยันไว้ใต้คางแล้วเดินใช้ความคิดไปมาไม่หยุดหย่อน ช่างประไรไปก่อนละกันเดส...คงต้องไปหาเลยละมั้ง...ถึงจะจำได้

คองโกรีบเปลี่ยนชุดแล้วเดินออกจากห้องไปตามหาวอร์สไปท์โดยไปถามจากเรือบัญชาการนางาโตะ

 

ปึง

 

"Hey !! Nagato !…please tell me Desu!(นางาโตะบอกฉันทีเดส !)"

 

"เสียงเบาๆหน่อยสิคองโก - -" นางาโตะวางเอกสารไว้บนโต๊ะ แล้วหันมามองหน้าของคองโก "นี้ห้องผู้การนะ"

 

"Haha…Sorry sorry (โทษทีๆ)" คองโกโค้งตัวขอโทษ

 

"แล้วเธอมีธุระอะไรกับฉันงั้นเหรอ ?" นางาโตะยักคิ้วสงสัย

 

"เรือที่มาใหม่นะเอ่อ วอร์สไปท์ เธออยู่ที่นี้หรือเปล่าเดส ?"

 

"อ่อ...วอร์สไปท์นี้เอง...เพิ่งเดินออกไปจากห้องก่อนเธอจะมาประมาณห้านาทีกว่าๆเอง"

 

"เธอไปไหนงั้นเหรอ ?" "เธอบอกกับฉันแค่ว่าจะไปเดินเที่ยวดูรอบๆฐานทัพระหว่างรอผู้การกลับมาจากประชุมนะ" นางาโตะชี้ออกไปนอกหน้าต่าง


"งั้นเหรอ...Thanks !" คองโกยิ้มสวยบอกขอบคุณนางาโตะแล้วเดินออกจากห้องของผู้การมาทันที เธอไปเดินดูรอบๆสินะ...อืม…I จะเป็น guide ให้หน่อยดีไหมนะ ?...จะได้สนิทกันเร็วๆด้วย คิคิ เป็นความคิดที่บรรเจิดสมกับเป็นคองโกจริงๆ...ถ้านางาโตะบอกว่าเธอเพิ่งออกมาประมาณห้านาที...ก็น่าจะอยู่ไม่ไกลละนะ คองโกเดินก้าวขายาวๆของเธอไปทั่วทั้งตึก รอบอาคาร ร้านคุณมามิยะ ทั่วบริเวณฐานทัพ แต่ก็ไม่เจอเธอคนนั้นเลยเธอจึงเดินมานั่งพักฟุบอยู่ที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งแถวที่ร่มสงบๆไม่ไกลจากอาคาร ตึกต่างๆมากนัก "หาตัวยากจังเลยน้า~...เล่นซะฉันเหนื่อยเลย" คองโกบ่นอุบอิบ แล้วเอนหลังนั่งพิงต้นไม้ใต้ร่มเงานี้

 

"เอลิธซาเบธคลาสวอร์สไปท์ อืม..."

 

Zzz

 

ด้วยความที่คองโกเหนื่อยเอามากๆจากการเดินตามหาตัววอร์สไปท์ทั่วทั้งฐานทัพบวกกับอีกทั้งเมื่อคืนที่เธอนั้นไม่ได้นอนทั้งคืนเลย เธอจึงผล่อยหลับไปทันทีที่นั่งพักได้ไม่นาน

 

"หืม ?...ใครมานอนตรงนี้ละเนี่ยอ่ะ !?" สาวผมสีทองอ่อนๆมองหน้าคนที่กำลังนั่งหลับอย่างตกตะลึง

 

คองโก...

 

"............." วอร์สไปท์มีรอยยิ้มบางๆประดับขึ้นบนใบหน้าของเธอทันที ก่อนจะเดินลงไปนั่งข้างๆสาวเรือรบอย่างคองโกที่ไม่ได้มาเจอะเจอกันนานกับเธอแบบนี้

 

"หลับอยู่สินะ....ไม่เจอกันนานเลยนะ คองโก" วอร์สไปท์มองใบหน้าของคองโกยามหลับแล้วเอนตัวลงนอนข้างๆเธอที่ใต้ร่มเงาของต้นไม้

 

"เธอนะ คือวอร์สไปท์...สินะ" "หืม ?" ไอโอวาเดินเข้ามาถามด้วยสีหน้าที่กำลังยิ้มแย้มอย่างเป็นกันเอง "I'm Iowa Nice to meet you (ฉันคือไอโววายินดีที่ได้รู้จัก)" ไอโอวายื่นมือเข้าไปทักทายและแนะนำตัวให้วอร์สไปท์รู้จักเธอไปในตัวด้วย

 

"Nice to meet you too (ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน)" "เธอคือเรือ U.S. สินะ ? Right ?" วอร์สไปท์ถามเพื่อความแน่ใจ

 

"ใช่แล้ว ! และฉันคือเรือประจัญบาน ไอโอวา !"

 

"เสียงดังมากเกินไปดูท่าจะไม่ดีเท่าไหร่ละนะ ไอโอวา" วอร์สไปท์พูดเตือนถึงเรื่องเสียง ที่อาจทำให้คนบางคนตื่นขึ้นมาได้

 

"Sorry มันชินนะโทษทีๆ" ไอโอวายิ้มหวาน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามกับคองโกและวอร์สไปท์

....

คองโกตอนหลับเนี่ย น่ารักชะมัดเลย...น่าจุ๊บที่สุด ! แย่ๆคิดอะไรของฉันอยู่เนี่ย

ไอโอวาส่ายหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิดพวกนั้นให้ออกไปจากหัว

"What happened? (มีอะไรอย่างงั้นเหรอ)" วอร์สไปท์ถาม

"Ah ! Nothing (เปล่า ไม่มีอะไร)" ไอโอวาปฏิเสธ

"Really ? (จริงเหรอ ?)" วอร์สไปท์ถามซ้ำอีกครั้ง

"ช-ใช่"

"อืมกี่โมงแล้วละเนี่ย ? อ่ะ..." คนที่หลับอยู่นั่งหลังเหยียดตรงด้วยความสะลึมสะลือ

"ตื่นซะแล้ว... It's eleven o'clock (ตอนนี้สิบเอ็ดนาฬิกา)" ไอโอวาพูดตอบคองโกทันที

"ไอโอวา ? มาอยู่นี้ได้ยังไงเนี่ย ? แล้วเธอ..."

"อ๋อ...เมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ฉันเห็นเธอเดินไปเดินมาอยู่รอบๆฐานนะ ก็เลยลองเดินตามมาแล้วก็เห็นเธอนั่งหลับอยู่ใต้ต้นไม้นี้แหละ" ไอโอวาหัวเราะเบาๆ "ฉันเปล่าหลับนะ...งั้นเธอก็คือ..."

"Yes...My name is Warspite Nice to meet you again Kongou :) (ใช่...ฉันชื่อวอร์สไปท์ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะ คองโก)" วอร์สไปท์ยิ้มกริ่ม

"how do you know me ? (รู้จักฉันได้ยังไง ?)" คองโกพยายามถามด้วยความสงสัย "huh?…Do you remember me ?(เธอจำฉันได้หรือเปล่า ?)"

"Ah…No (ไม่เลย)...แต่ว่า เหมือนจะจำเธอได้ลางๆละนะ"

"I see(งั้นเหรอ)...ไม่เป็นไร !" วอร์สไปท์ยิ้มแฉ่ง ก่อนจะถูกคองโกจับที่หัวไหล่เบาๆ "By the way (ยังไงก็ตาม)ตอนนี้เราก็รู้จักกันแล้วนี้นา" วอร์สไปท์พูด

"อืม ก็จริงนะ"

"ท่านพี่คองโก !!" เสียงของเหล่าเรือคลาสคองโกทั้งสามลำดังขึ้นมาแต่ไกล "ฮารุนะ ฮิเอย์ คิริชิมะ"

"โธ่เป็นห่วงแทบแย่แหนะ เอะ ? คุณวอร์สไปท์" ฮารุนะเดินมาเอนตัวพิงที่ต้นไม้เพราะความเหนื่อย

"อืม...ฉันวอร์สไปท์ เธอก็คือฮารุนะ ส่วนนั้นก็ฮิเอย์กับคิริชิมะสินะ"

"อ่า ใช่แล้ว ฉันคิริชิมะ ยินดีที่ได้รู้จัก ! ส่วนนี้ท่านพี่คองโกของฉัน !" คิริชิมะดึงคองโกเข้าไปกอด "เฮ้...ฉันหายใจไม่ออกนะ คิริชิมะ"

"ดิฉัน ฮิเอย์คะ ยินดีที่ได้รู้จัก" ฮิเอย์ยิ้มอ่อนให้กับวอร์สไปท์

"ฉัน ฮารุนะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ" ฮารุนะยื่นมือไปจับที่มือของวอร์สไปท์

"ฉันดีใจมากๆเลยที่ได้เจอเรือประจัญบานคลาสคองโกทุกคน และไอโอวาในวันนี้" วอร์สไปท์แสดงอาการปลาบปลื้มดีใจทั้งทางสีหน้าและท่าทางของเธออย่างเห็นได้ชัด

"พวกเราก็เหมือนกัน ยินดีต้อนรับสู่ฐานทัพนะ วอร์สไปท์" คองโกยิ้มให้กับเธออีกครั้ง

"งั้นไปดื่มชากันเถอะคะ !" ฮารุนะพูดเชิญชวนทุกคน

"Oh ! Good Idea ! Let's go !(ความคิดเยี่ยม !ไปกันเถอะ !)" คองโกยิ้มร่าแล้ววิ่งนำคนอื่นไป "รอกันด้วยสิ !" ตามด้วยไอโอวา วอร์สไปท์และเรือประจัญบานคลาสคองโกลำอื่นๆที่วิ่งตามมาติดๆ

ฟิ้ว ~

"อาเร้ะ ?"

"ถ้าเรื่องความเร็วละก็ขอให้บอกกันด้วยสิ"

"โอ้ ~ ชิมาคาเซะ" ชิมาคาเซะวิ่งขึ้นนำหน้าทั้งคองโกและคนอื่นๆมาด้วยความเร็ว "จะแข่งงั้น
เหรอ ? ได้เลยเดส !!" คองโกวิ่งแข่งกับชิมาคาเซะที่ตอนนี้วิ่งนำหน้าเธอไปแล้ว

"อะไรนะ ? วิ่งแข่งกันอยู่สองคนงี้เนี้ย" ไอโอวาทำหน้าเหนื่อยใจ

"เฮ้ ! ถึงเธอจะพยายามวิ่งเร็วแค่ไหน ฉันก็เร็วกว่าเธออยู่ดี" ชิมาคาเซะลดความเร็วลงมาวิ่งขนาบข้างกับคองโก "คิดงั้นเหรอ ? ฮึ ! อย่ามาร้องไห้ถ้าฉันชนะเธอแล้วกันนะ !" ทั้งสองคนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเร่งความเร็วกันเต็มที่ !

"Wow ! This is Amazing ! (นี่มันสุดยอดไปเลย) พวกนั้นวิ่งเร็วกันมากเลยนะ !" วอร์สไปท์หยุดดูคองโกและชิมาคาเซะวิ่งแข่งกันด้วยความตื่นเต้น

"นั้นสิ สุดยอดไปเลยท่านพี่ !" ฮิเอย์ร้องตะโกนเชียร์คองโก

"อีกนิด ! อีกนิดเดียว ! อีกนิด !" คองโกพยายามเร่งฝีเท้าตัวเองให้เร็วเต็มที่

"ตามไม่ทันหรอกน่า ! เอ้ะ !" ชิมาคาเซะแทบจะหยุดฝีเท้าของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ "ฉันจะตามเธอทันแล้วนะ ! ฮเฮ้ !"

คองโกที่วิ่งตามมาด้วยความเร็วสูงสุดของเธอตอนนี้วิ่งชนเข้าที่ชิมาคาเซะอย่างจัง ! จนทั้งสองคนหล่นร่วงลงไปที่แผ่นน้ำทะเลสีฟ้าครามทันที !

"คองโก ! ชิมาคาเซะ !" ไอโอวารีบวิ่งไปดูด้วยความตกใจ

"อ่าเจ็บๆๆ" ชิมาคาเซะลุกขึ้นยืนบนแผ่นน้ำ ก่อนจะมองหาเรือประจัญบานอีกคน "คองโก ?"


"เจ็บชะมัดเลย เดส..." คองโกนั่งมองไปที่ชิมาคาเซะ "เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ?" คองโกถามด้วยความเป็นห่วง "อืม ฉันไม่เป็นอะไร ลุกขึ้นเถอะ" ชิมาคาเซะยื่นมือไปให้คองโกจับก่อนจะออกแรงดึงเธอขึ้น "หนักชะมัด"

"ฮ่าๆๆ โทษทีนะที่ฉันหนักไป" คองโกลุกขึ้นยืน

"เฮ้! เป็นยังไงกันบ้าง !" ไอโอวาและคนอื่นๆวิ่งมาหยุดอยู่ขอบพื้น "ไม่เป็นไรไอโอวา ! กำลังจะขึ้นไปแล้ว" คองโกตะโกนบอก

"เฮ้อ ตกใจหมดเลย" ฮิเอย์เดินไปนั่งลงที่โต๊ะแถวๆนั้น ตามด้วยคนอื่นๆเดินมานั่งลงตาม

"อืมงั้นตั้งวงน้ำชากันที่นี้เลยดีไหมคะ ?" ฮารุนะถามความเห็นของทุกคน "ก็ดีนะ !" ไอโอวาตอบก่อนที่คองโกและชิมาคาเซะจะเดินมานั่งลงที่โต๊ะด้วยกัน

"งั้นก็ฉันขอเปิดวงน้ำชาเลยละนะ !!" คองโกยิ้มร่าให้กับทุกคนแล้วยกชาขึ้นดื่มคนแรก "ยินดีต้อนรับนะ วอร์สไปท์"








 
  CR.SQW
 
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น