Strange love. รักได้... ถ้าใจมันรัก

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 เม.ย. 59

วิ้ววววว...

ในช่วงหัวค่ำของวันหนึ่ง ลมหนาวได้พัดพาบรรยากาศอันเย็นยะเยือกไปทั่ว บริเวณโดยรอบไร้ซึ่งแสงสว่างมีเพียงแสงนีออนจากหลอดไฟข้างทางเท่านั้นที่ยังพอทำให้มองเห็นได้...

ตึกตึก ตึกตึก

“บ้าเอ้ย... ไม่น่าลืมสมุดการบ้านไว้บนห้องเลยอะ ดูซิต้องกลับมาเอาแถมบรรยากาศก็ชวนขนหัวลุกอีก” เด็กผู้หญิงผมเปียคนหนึ่งเดินดุ่มๆ อย่างรีบร้อน

ครืดดดด...

เธอก้มหน้าก้มตาเดินเข้าไปในโรงเรียนที่เปิดไฟสลัวๆ ภายในเงียบสงัด... มีเพียงเสียงรองเท้าของเจ้าตัวที่ดังกระทบพื้นอาคารเท่านั้น

ติ๊ก... ติ๊ก... ติ๊ก...

เสียงนาฬิกายังคงทำหน้าที่ต่อไปเรื่อยๆ เธอไม่รอช้ารีบเดินต่อไปข้างหน้าให้ถึงจุดหมายโดยเร็วที่สุด

“แฮ่กๆ... ยังไม่ถึงอีกเหรอเนี่ย...”

เธอกวาดสายตามองรอบกายอย่างกล้าๆ กลัวๆ พลันความรู้สึกประหลาดก็เกิดขึ้นตรงบริเวณท้ายทอยทำให้เธอต้องเหลียวหลังกลับไปมอง...

ขวับ!!!

“...ก็ไม่มีอะไรนี่นา” เด็กสาวปาดเหงื่ออย่างโล่งอก “สงสัยจะคิดมากไปเอง”

สองเท้าพาเธอมาถึงหน้าห้องของตัวเอง เธอจัดการหมุนลูกบิดประตูก่อนจะเลื่อนมันให้เปิดออก

แอ้ดดดดด...

เสียงประตูที่ถูกทำให้เคลื่อนที่นั้นดังสนั่นทั่วอาคาร รับกับเสียงจิ้งจกภายในห้องที่สามัคคีกันร้องอย่างพร้อมเพรียง

“อ่า... อยู่ไหนนะ” เธอรีบจัดการกับธุระให้เสร็จโดยเร็วที่สุด แต่ดูท่าว่าจะหาไม่เจอง่ายๆ เนื่องจาก...

...ใต้โต๊ะของเธอว่างเปล่า ราวกับว่าไม่เคยใส่อะไรไว้ในนั้น เด็กสาวขมวดคิ้วมุ่นอย่างแปลกใจ

“ก็ฉันจำได้นะว่าฉันเก็บไว้ในนี้...” เธอลงมือค้นโต๊ะที่เหลืออยู่ภายในห้องทุกโต๊ะแต่ก็ไม่พบสมุดการบ้านของเธอเลย

“หรือว่าจะเข้าใจผิดเอง...? แต่ในกระเป๋าก็ไม่มีนี่...”

เอี๊ยด... เอี๊ยด...

“เฮือก!!

เสียงที่ดังราวกับว่ามีใครบางคนกำลังเดินมาภายในอาคารนี้ทำให้เธอสะดุ้งรีบหลบลงไปนั่งยองๆ ใต้โต๊ะ

“เวลานี้ยังจะมีใครมาอีกล่ะ...?”

เด็กสาวค่อยๆ เอียงคอมองบุคคลนิรนามอย่างระมัดระวังแต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้เธอแปลกใจเป็นอย่างมาก

เอี๊ยด...

...เสียงนั้นยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง แต่ไม่ปรากฏร่างของบุคคลใดเลย เธอลุกขึ้นยืนอย่างสั่นๆ

“ใคร?...”

กึก!!!

สัมผัสแผ่วเบาจากเบื้องล่างทำให้ดวงตาสีสวยหลุบต่ำลงไปมอง... สมุดการบ้าน...??

“หือ...?” เธอย่อตัวลงอีกครั้ง ในมือพยายามหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาพิจารณา

 “ค่อยยังชั่ว... หล่นอยู่ตรงนี้เองสินะ” เธอยิ้มอย่างพอใจพร้อมๆ กับกอดสมุดเล่มนั้นไว้แน่น “รีบกลับบ้านดีกว่า”

ฟึ่บ!!

เธอรู้สึกถึงสัมผัสบางอย่างที่ชนเข้ากลางหน้าผากเธออย่างจังขณะที่กำลังจะลุกขึ้นยืน... จนเธอล้มลงไปนั่งก้นจ้ำบ้ำอยู่ที่เดิมอีกครั้ง

“โอ้ย...”

เธอขมวดคิ้วร้องครวญครางอย่างเจ็บปวดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปมอง บางสิ่ง ที่ชนเธออย่างเอาเรื่อง ก่อนจะเบิกตากว้าง

“อะ...” เสียงของเธอถูกกลืนหายลงไปในลำคอหลังจากที่ได้สบตากับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า...

เด็กคนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง... มีสีผิวที่ขาวซีด แก้มตอบลึก เส้นผมที่ยาวปรกหน้าเผยให้เห็นเพียงดวงตาที่ขาวโพลนผิดมนุษย์...

หึๆๆ” เด็กคนนั้นแสยะยิ้มจนริมฝีปากที่แห้งผากค่อยๆ ปริแตกออกทีละนิดๆ เลือดสีเข้มเริ่มไหลออกมาจากริมฝีปากนั้น ส่งกลิ่นคละคลุ้งไปทั่ว

“อะ... อะ...” เด็กสาวอ้าปากค้างนั่งมองอย่างสติแตก... น้ำตาแห่งความกลัวไหลออกมาจากดวงตาสีสวย ก่อนที่เจ้าตัวจะ...

ฮ่าๆๆ

“กะ.... กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น