ชะตาฟ้าลิขิต (Love Destiny) หลวงสรศักดิ์Xการะเกด

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 กองไฟในใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61


บทที่  6  กองไฟในใจ

            “บ่าวเตรียมชุดสวยเอาไว้รอแล้วนะเจ้าคะแม่นาย  สวยเชียวเจ้าค่ะ”  อีผินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คลานเข่าเข้ามาหาการะเกดที่ส่องคันฉ่องแลหวีผมไปพลาง  “วันนี้ท่านหมื่นสุนทรเทวาจะพาแม่นายไปก่อกองทรายที่วัดนะเจ้าคะ วันนี้แม่นายจะต้องงามกว่าผู้ใดในพระนครแน่เจ้าค่ะ”

            “จริงรึอีผิน  พูดไปเรื่อย”  ถึงปากจะว่าอย่างนั้นแต่ในใจเต้นอย่างกับลิงโลด  ครานี้แลพี่หมื่นจักต้องหลงเสน่ห์กูบ้างมิช้าก็เร็ว  อีจันทร์วาดน่ะรึ  ชิดซ้ายเจ้าค่ะ ! 

            หากพี่หมื่นจักมิมองกูก็ไม่เป็นไร  ขอแค่ได้อยู่ใกล้ก็นับว่าก้าวไปอีกขั้นแล 

            “รีบเอาชุดมาเถอะอีผิน  อย่ามัวแต่พูดมากเดี๋ยวแม่นายจะกริ้ว”  อีแย้มกระซิบบอกอีผินที่มัวแต่ลีลาไม่ยอมหยิบชุดสวยมาเสียที  อีผินเลยรีบกุลีกุจอหยิบมาอย่างว่องไว 

            “นี่เจ้าค่ะแม่นาย มาแล้วเจ้าค่ะ”  อีผินหยิบชุดสไบสีเหลืองส้มสวยมาให้แม่นายมันชม  การะเกดดูพออกพอใจกับชุดนี้แลดูเรียบร้อยหวังว่าพี่หมื่นคงจะชอบ  วันนี้นางก็คงจะประทินโฉมให้เบาบางลงหน่อยเนื่องจากต้องเข้าวัดเข้าวา  การสำรวมการแต่งกายถือเป็นสิ่งจำเป็น

            หลังจากแต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จเรียบร้อย  อีผินแลอีแย้มก็เปิดประตูเพื่อให้แม่นายมันได้เดินออกมาจากในห้อง  แต่ยังมิทันจะเดินออกมาพ้นธรณีประตู  สายตาคมประดุจเหยี่ยวของการะเกดดันไปสบเข้ากับสายตาของแม่หญิงจันทร์วาดที่แต่งกายด้วยสไบสีม่วงอ่อน  เกล้าผมมวยขึ้นไปดูงามสง่า  คนตัวเล็กขบกรามแน่นแลกำมือจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ  มันมิรู้รึว่าพี่หมื่นจักพาแม่หญิงการะเกดไปก่อกองทรายด้วยกัน  ใยเสนอหน้ามาถึงเรือนได้เล่า ! นี่เขาเรียกว่าหญิงงามเมืองรึเปล่า  เที่ยวเกาะแกะคู่หมายคนอื่นไปทั่วน่ามิอาย

            หากมึงตายไปเสียตั้งแต่วันนั้น  กูคงจะดีใจมากที่ไม่ได้เห็นหน้ามึงอีกอีจันทร์วาด  อีมารหัวใจ !

          “แม่การะเกดวันนี้ออเจ้างามมาก  จะเตรียมตัวไปก่อกองทรายใช่รึไม่”  แม่หญิงจันทร์วาดทักทายแม่การะเกดพอเป็นพิธีด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลตามแบบฉบับของนาง  แต่มีรึที่การะเกดจักไม่รู้ว่านั่นคือการเสแสร้งอย่างที่สุด  "หากเสร็จแล้วจะได้ไปพร้อมกันเลย”

            “ข้าไปกับพี่หมื่นได้ ! ออเจ้านั่นแลมาถึงนี่มีธุระกระไร  ระยะทางจากบ้านออเจ้ากับวัดที่จะก่อกองทรายใกล้กันหนาใยถึงได้ย้อนเรือมาถึงนี่ได้” 

            จะมาหาพี่หมื่นน่ะรึ ! มิมีทาง  กูกับพี่หมื่นต้องได้ก่อกองทรายพร้อมกัน  มึงมันส่วนเกิน ! อีจันทร์วาด ไปตายซะไป๊ !

            “ข้ากับหมื่นสุนทรเทวานัดกันว่าจะไปก่อกองทราย  ออเจ้านั่นแลแต่งตัวสวยเช่นนี้จะไปก่อกองทรายกับใครกัน” 

            “อีจันทร์วาด ! มึง !

            “แม่การะเกด !! ใยออเจ้าพูดจาเช่นนี้กัน”  หมื่นสุนทรเทวารีบเข้ามาห้ามปรามการะเกดทันทีที่ได้ยินเสียงโหวกเหวกของนาง  ส่วนแม่หญิงจันทร์วาดเพียงแต่ยิ้มให้กับหมื่นสุนทรเทวาอย่างมีจริตจะก้าน  คงถือว่าตนเองเหนือกว่าแลจะทำกระไรก็ได้มิอายฟ้าอายดิน  มิอายว่าคู่ก่อกองทรายของตนจักเป็นคู่หมายของหญิงอื่น  “ข้ามิได้จะไปก่อกองทรายกับออเจ้า  อย่าเข้าใจผิดลือ”

            “กระไรนะเจ้าคะ?  นี่คุณพี่จะไปก่อกองทรายกับอีจันทร์วาดแทนข้าที่เป็นคู่หมายลือ”

            “เป็นเช่นนั้น  แลออเจ้าจะไปก่อกองทรายกับอีผินแลอีแย้มก็ตามแต่ใจของออเจ้า  ข้าไปแล้วหนา”  หมื่นสุนทรเทวาพูดเพียงเท่านั้นแลยิ้มให้แม่หญิงจันทร์วาด  มันเป็นรอยยิ้มที่ยังไงแม่การะเกดก็มิมีวันจะได้รับมัน  หมื่นสุนทรเทวามีรอยยิ้มนั้นไว้ให้กับสตรีนางเดียวคือแม่หญิงจันทร์วาด

            แลกูจะทำกระไรได้เล่า  ในเมื่อพี่หมื่นออกปากเช่นนี้แล้ว  กูจักขัดได้เยี่ยงไร

            กูก็แค่เห็นพี่หมื่นเดินเคียงคู่ไปกับอีจันทร์วาดเพื่อไปก่อกองทรายด้วยกัน  โดยลืมกูที่เป็นคู่หมายเอาไว้ที่ข้างหลังแค่นั้นเอง 

          หากกูมีโอกาสได้ล่มเรืออีจันทร์วาดอีกเมื่อใด  เมื่อนั้นแลชะตากรรมของมันจักขาดสะบั้น !

            กูขอสัญญา !

            “แม่นายจะไปวัดรึไม่เจ้าคะไปก่อกองทรายกับบ่าวก็ได้นะเจ้าคะแม่นายเจ้าขา”  อีผินพูดพลันน้ำตาจะไหลตาม  หากแม่นายมันเศร้าอีบ่าวสองตัวก็ไม่พ้นเศร้าตามแม่นายมันไปอีก  ใยจะทำกระไรได้เล่า  พวกมันสองคนก็เป็นแค่บ่าวที่คอยรองมือรองตีนแม่นายมันไปวัน ๆ เท่านั้น

            “พวกมึงจะไปไหนก็ไป ! กูไม่ก่อกองทรายแล้ว”  แม่การะเกดเดินปึงปังเข้าหอนอนไปโดยมิสนใจกระไรทั้งสิ้น  พอแล้วกับการพยายาม  พอแล้วกับทุกสิ่งทุกอย่าง 

            คงพอแล้วกับการรักพี่หมื่น  พอแล้วจริง ๆ

 

ที่วัดกับงานก่อกองทราย

            บรรยากาศในงานวัดคลาคล่ำไปด้วยผู้คนน้อยใหญ่ทั้งสาวแรกรุ่นแลสาวแก่แม่หม้ายเดินเวียนกันเต็มไปหมดจนออกหลวงสรศักดิ์ที่เดินเคียงข้างมากับแก้วตาต้องหยุดเดินเพื่อพักเหนื่อยจากการเดินเบียดผู้คนมากมายภายในวัด  แก้วตาคอยใช้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวซับเหงื่อให้กับผัวตัวเองจนมันแทบจะเปียกชุ่ม  อากาศช่างร้อนอบอ้าวเสียนี่กระไรทั้งที่มืดแล้วแท้ ๆ  

            “คุณพี่เจ้าคะ  กลับกันเถอะเจ้าค่ะมิน่าจะมีกระไรน่าชมแล้ว”

            “ถ้าออเจ้าอยากจะกลับก็กลับก่อนเถิด  ข้าไม่ว่ากระไร”  ออกหลวงสรศักดิ์เอ่ยปากบอกกับแก้วตาที่เดินมาด้วยกันให้กลับก่อนเพราะเกรงว่านางจะร้อนจากการเดิน  แลไหนยังจะคอยซับเหงื่อให้กับตนอีก  ช่างเป็นเมียที่ดีเสียนี่กระไร  ติดตรงที่ว่าออกหลวงสรศักดิ์มิอาจจะเชิดชูนางเป็นที่หนึ่งได้ด้วยว่านางเป็นแค่ลูกสาวเศรษฐีในพระนครเท่านั้นแล 

            “แล้วคุณพี่จะเดินดูกระไรอีกรึเจ้าคะ  น้องเกรงว่าจะไม่มีกระไรน่าชมเลยเจ้าค่ะ”

            “เอาเถิดแม่แก้ว  ออเจ้ากลับเรือนไปพักผ่อนนอนหลับให้สบายเถิด  เดี๋ยวพี่จะเดินดูหาของกินเล่นไปพลางก็แล้วกันหนา”  รอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งไปยังหญิงสาวกงหน้า  แก้วตายิ้มตอบกลับไปเช่นกันแลล่ำลาออกหลวงสรศักดิ์ก่อนจะเดินจากไป

            ประเด็นของออกหลวงสรศักดิ์มิได้อยู่กงนั้น  มันอยู่ที่ชายหญิงคู่นั้นต่างหากที่กำลังก่อกองทรายแลยิ้มกันหวานชื่นได้โดยมิอายฟ้าอายดิน  ไร้วี่แววของแม่การะเกดที่ควรจะมาด้วยกันอย่างน่าแปลกใจ  ไฟในใจของออกหลวงสรศักดิ์แทบจะระเบิดออกมานอกอก  ใยจึงทิ้งคู่หมายของตนแลพาหญิงอื่นมาก่อกองทรายด้วยกันโดยมิอายใครเลย  มันน่านัก !

            ถึงมึงจะเป็นสหายกู  แต่การกระทำเช่นนี้มันก็ตัดกันได้หนาไอ้หมื่น

            มิรอช้า  ออกหลวงสรศักดิ์ทำทีเดินดุ่ม ๆ ไปหาชายหญิงคู่นั้นซึ่งก็คือหมื่นสุนทรเทวาแลแม่หญิงจันทร์วาดซึ่งนางเป็นถึงลูกของพระยาโกษาธิปดี 

            นางเป็นถึงลูกพระยากลับทำตัวเช่นนั้น  กูคงอยู่เฉยมิได้ดอกหนา

            “ไงท่านหมื่น  แม่หญิงจันทร์วาด  มาก่อกองทรายด้วยกันรึ”  ออกหลวงสรศักดิ์ทำยักคิ้วหลิ่วตาแลใช้สองมือยันไม้ตะพดเอาไว้เพื่อกันไม่ให้ฟาดไปยังใบหน้าของใครบางคน  “ใยออเจ้าสองคนถึงมาด้วยกันได้  มิมากับแม่การะเกดลือ”

            “ท่านออกหลวงข้าเกรงว่านั่นจักมิใช่กงการกระไรของท่าน”  หมื่นสุนทรเทวาโพล่งขึ้นเป็นนัยน์ว่ากิจธุระนั่นมิใช่เรื่องของตน  จึงทำให้ออกหลวงสรศักดิ์ถึงกับเลือดขึ้นหน้าแลยังคงเก็บกดอารมณ์โกรธนั้นไว้ได้อย่างดี   ทำเพียงแค่เลิกคิ้วยียวนกวนประสาทแลพูดต่อ

            “มิใช่กงการของข้า?  ลือเจ้าจงใจมากับแม่จันทร์วาดแทนที่จะเป็นแม่การะเกดกันเล่าท่านหมื่น”

            “หยุดวาจายั่วโมโหเถิดออกหลวงท่าน  ข้าจะมากับใครลือหญิงใดใยท่านจักต้องลดตัวลงมายุ่งด้วยเล่า  อีกอย่างแม่การะเกดก็ยังมิได้ตกได้แต่งกับข้า  ข้ากับนางเรามิได้มีกระไรเกี่ยวข้องกัน”

            “เป็นเช่นนั้นลือ?  หึ  ออกหลวงสรศักดิ์พยายามอย่างยิ่งที่จักมิให้ไม้ตะพดที่เท้าเอาไว้ได้ทำหน้าที่  หากมันได้ทำหน้าที่ของมันแล้วไซร้  คนนั้นคงมิรอด  “แล้วแม่หญิงจันทร์วาดเล่า  ใยถึงมากับท่านหมื่นได้คงมิใช่ว่านัดกันลับหลังแม่การะเกดหนา”

            “ท่านดูถูกข้ามากไปแล้วออกหลวงท่าน !  ใยจึงกล่าววาจาเสียหายต่อข้าเช่นนี้”

            “ออเจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจแม่จันทร์วาด ! อย่าให้ข้าต้องเอ่ยปากเลยหนาเพราะข้าเกรงว่ามันจะไม่จบ”  ออกหลวงสรศักดิ์เริ่มมีน้ำโหตอกหน้าแม่หญิงจันทร์วาดกลับไปอย่างมิเกรงใจว่านางจะเป็นถึงลูกพระยา  “ออเจ้าก็รู้หนาว่าหญิงงามเมืองกระทำตนเช่นไร”

            ผลั่ว !

            สิ้นสุดคำนั้นออกหลวงสรศักดิ์กลับโดนหมัดของท่านหมื่นสุนทรเทวาอัดเข้าให้ที่แก้มซ้ายโดยมิทันตั้งตัว  ออกหลวงสรศักดิ์กุมใบหน้าของตนไว้แลเห็นหยดเลือดที่มุมปาก  เพียงเท่านั้นไม้ตะพดคู่ใจก็ฟาดเข้าให้ที่ท้องน้อยของหมื่นสุนทรเทวาดังพลั่ก ! กลับไปเช่นเดียวกัน

            พลั่ก !

            “หยุดเถิดออกหลวงท่าน ! ข้ายอมรับผิดทั้งหมด  ขอร้องอย่าทำเขาเลย”  แม่หญิงจันทร์วาดรีบเข้ามาประคองท่านหมื่นสุนทรเทวาที่โดนไม้ตะพดฟาดที่ท้องน้อยจนจุกลุกยืนขึ้นแทบไม่ไหว  รอยยิ้มสมเพชเวทนาของออกหลวงสรศักดิ์ถูกส่งไปให้กับชายหญิงตรงหน้าอย่างดูแคลน  หากเป็นลูกผู้ชายจริงเรื่องแค่นี้ก็ต้องยอมรับ

            ยอมรับว่ามากับหญิงอื่นโดยทิ้งคู่หมายของตนไว้ให้อยู่คนเดียว  จักให้เรียกว่ากระไรดี !

            “จำเอาไว้หนาไอ้หมื่น ! ถึงมึงจะมิได้รักแม่การะเกด  แต่อย่าลืมว่ายศถาบรรดาศักดิ์ของมึงค้ำคออยู่จักทำกระไรก็หัดไว้หน้าคู่หมายมึงบ้าง ! หากแม่การะเกดเป็นญาติสนิทลือน้องสาวที่กูรักมากกูคงจะมิปล่อยมึงให้ตายดีหนา !

           

            “แลแม่หญิงจันทร์วาดเองก็เช่นเดียวกัน  ข้าเห็นว่าออเจ้าเป็นญาติกับข้า  ข้าเลยอยากเตือนว่าการกระทำเช่นนี้มิถูกต้อง  อย่าให้ข้าต้องเปรียบเปรยเลยหนาว่าออเจ้าเหมือนกระไร ! 

            แม่หญิงจันทร์วาดก้มหน้าลงแลมิพูดกระไรใด ๆ ออกมา  เป็นอย่างที่ออกหลวงสรศักดิ์ว่าเอาไว้ว่าการกระทำของนางมิเหมาะสม  เป็นถึงลูกพระยากลับยุ่งกับชายที่มีคู่หมายอยู่แล้ว  แต่ความรักมันห้ามกันได้ที่ไหน 

            เพราะหมื่นสุนทรเทวาแลแม่หญิงจันทร์วาดรักกันมาก่อนที่แม่การะเกดจะมาด้วยซ้ำ ! หากจักโทษคงต้องโทษเวลาที่ทำให้แม่การะเกดมาช้าไปมิใช่ลือ 

            ลือต้องโทษออกหลวงสรศักดิ์ที่อารมณ์ร้อนเกินไป

            ลือต้องโทษใจของตนกันที่มิซื่อสัตย์พอ

            “หากมึงคิดว่าแม่การะเกดมิได้สำคัญกระไรกับมึงก็ขอได้อย่าทำร้ายจิตใจนาง” 

           

            “เพราะมึงยังมิรู้กระไรอีกมากไอ้หมื่น ! หากมึงคิดว่าการมาพบปะกับแม่หญิงจันทร์วาดลับหลังแม่การะเกดเป็นเรื่องที่ถูกต้องก็จงทำต่อไปหนา”

           

            “แลอย่าคิดว่ามึงจักรอดมือกูไปได้ ! จำคำกูเอาไว้ให้ดี”

            ออกหลวงสรศักดิ์พูดเพียงเท่านั้นแลเดินออกไปมิสนใจบ่าวไพร่หน้าไหนในพระนครที่กำลังยืนมุงดูอยู่ทั้งนั้น ! ความเถรตรงของออกหลวงสรศักดิ์ทำให้ใครหลาย ๆ คนเกรงกลัวแลยำเกรงมากนักแล    

            กองไฟในใจช่างร้อนรุ่มดั่งเปลวเพลิง  แลมันมิมีวันดับได้ 

            ตราบใดที่ออกหลวงสรศักดิ์ยังมิรู้หัวใจตนเองก็ยากที่จะดับมันให้ลงได้ในเร็ววัน

            คงมีเพียงความรักเท่านั้นที่จะคอยช่วยปลอบประโลม

            ให้ดวงใจนี้มิร้อนรุ่มอีกต่อไปเอย


บท 6 มาอัพแล้วนะเจ้าคะ  ขอโทษมาก ๆ เลยที่มาอัพช้าไปตั้ง 1 วัน ยังไงขอบคุณทุกกำลังใจของผู้อ่านทุกท่านนะคะ  กำลังใจของทุกคนทำให้ไรต์อยากที่จะเขียนเรื่องราวความรักนี้ต่อไปให้จบในแบบที่มันควรจะเป็น  จะเป็นยังไงต่อไปต้องติดตามบท 7 กันนะคะออเจ้า จุ้บ ๆ ขอกำลังใจเยอะ ๆ เลยน๊า นอนดึกทุกวันเพราะแต่งนิยายเลยแต่ก็อยากทำเพราะใจรักในการเขียนค่ะ

ปล.ขออภัยบุคคลที่มีตัวตนจริงอยู่ในประวัติศาสตร์ด้วยนะเจ้าคะ อาทิ ท่านหมื่นสุนทรเทวาหรือขุนศรีวิสารวาจา และพระเจ้าเสือหรือออกหลวงสรศักดิ์ด้วยนะเจ้าคะ

ขอให้นิยายเรื่องนี้สนุกแล้วก็ทำให้ทุกคน Happy กันมันด้วยค่ะ บ๊ายบาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #29 napapon_para (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:20
    คุณพี่เดื่อนี้น่ารักมากเลยคะปกป้องแม่การะเกดด้วย
    #29
    0
  2. #26 tiew12345 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 00:36
    เมื่อไหร่จะรักกันซักทีคอยลุ้น
    #26
    0
  3. #25 NamwarnPhatson (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 23:07
    ลงเวรมาเหนื่อยๆเห็นไรท์อัพก็หายเลยยย ขอบคุณน่าาา
    #25
    1
    • #25-1 I am giftza(จากตอนที่ 7)
      1 มิถุนายน 2561 / 23:14
      ขอบคุณมากเลยนะคะ จะพยายามอัพให้ไว ๆ เลยจ้า สู้ ๆ นะคะขอให้ทำงานอย่างมีความสุขน๊า
      #25-1