ชะตาฟ้าลิขิต (Love Destiny) หลวงสรศักดิ์Xการะเกด

ตอนที่ 21 : บทที่ 20 ไม่สมพงศ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61


บทที่  20  ไม่สมพงศ์กัน

            “ไอ้ยศ มึง !..

            “อย่าเจ้าค่ะออกหลวง !  การะเกดรีบห้ามปรามเมื่อเห็นพ่อเสือร้ายทำท่าจะเงื้อมือฟาดไปที่ใบหน้าของยศ “ยศเขาช่วยข้าเอาไว้ หากจะขอบคุณก็ควรขอบคุณเขาเถิด”

            พ่อเสือร้ายเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันแลตัดใจไม่ลงโทษชายหนุ่มกงหน้า ไพล่มือไว้ด้านหลังแลหันสายตาไปยังแม่การะเกดอย่างคาดโทษ ที่กล้าดีออกไปจากที่พักโดยมิได้บอกกล่าวกัน

            “แล้วออเจ้าล่ะแม่การะเกด กลางค่ำกลางคืนทำไมถึงออกไปเดินเพ่นพ่านข้างนอก ข้าบอกแล้วใช่รึไม่ว่าแถวนี้โจรชุมหนักหนา !

              การะเกดหลุบตาลงต่ำ มิกล้าบอกว่าพี่สาวฝาแฝดมาเข้าฝันบอกให้ไปหากระดูก ขืนบอกไปคงหาว่านางงมงายไร้สติเป็นแน่

            “จะบอกข้าได้แล้วรึยังแม่การะเกดว่าออกไปไหนมา”

            “หากบอกไปท่านจะเชื่อข้ารึไม่เล่า ว่าพี่สาวข้ามาเข้าฝันแลบอกให้ข้าไปหากระดูกที่เรือนเก่าของข้า ! เชื่อรึไม่เล่า”

            “ออเจ้าว่ากระไรนะ? พี่สาวออเจ้าเนี่ยนะเข้าฝันแลออเจ้าก็เชื่อเลยออกไปงั้นฤา !  คิดไว้ไม่มีผิดว่าออกหลวงสรศักดิ์จะต้องไม่เชื่อ หากเรื่องแค่นี้มิเชื่อใจกันนางคงหมดคำจะพูด การะเกดเบือนหน้าหนีแลถอนหายใจยาวอย่างหมดความอดทน

            “ข้าเคยบอกแล้วใช่รึไม่ว่าหากกระทำผิดอย่าคิดหันหลังหนีข้า ! แม่การะเกด”

           

            “หากทำให้ข้าโมโหออเจ้ารู้ดีว่าข้าจะทำอย่างไรกับออเจ้า”

            “ข่มเหงข้างั้นฤาท่านออกหลวง ! เหมือนเมื่อตอนนั้นที่ข้าตบบ่าวในเรือนของท่าน ใช่รึไม่ !” การะเกดหันไปประจันหน้า “ตอนที่ข้าทำผิดท่านเคยถามหาความจริงรึไม่ว่าข้าทำไปเพราะเหตุใด”

           

            “ข้ามีเหตุผลอันใดถึงทำลงไป ! ทำไมท่านถึงไม่ถามข้าบ้าง ! ตราหน้าข้าเป็นคนผิดอยู่วันยังค่ำโดยมิถามหาความจริงกระไรเลย นี่ท่านเป็นออกหลวงจริง ๆ รึเปล่า  หรือแค่ได้ยศมาเพราะพ่อท่านใหญ่ !

            “แม่การะเกด !

เพี๊ยะ !

            ใบหน้าสวยหันไปตามแรงตบของฝ่ามือหนาใหญ่ของออกหลวงสรศักดิ์ เพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบที่มือเจ้ากรรมนั้นดันพลาดไปตบแม่การะเกด พ่อเสือร้ายมองมือตัวเองที่ตบนางแลกำมันแน่นด้วยหัวใจที่เจ็บปวด

            นี่….เขาทำกระไรลงไป

            “ข้าว่าออกหลวงทำเกินไปนะขอรับ” ยศซึ่งยืนดูอยู่ได้สักพักเข้าไปประคองแม่การะเกดที่ล้มลงไปเพราะแรงฝ่ามือของออกหลวงสรศักดิ์  การะเกดได้แต่กุมแก้มข้างที่โดนตบด้วยความเจ็บปวด

            “ข้าขอโทษแม่การะเกดข้ามิได้ตั้งใจจะตบออเจ้า”

            “พาข้ากลับอโยธยาเถิดแต่ถ้าหากท่านยังพาข้ากลับมิได้ข้าจะหาทางกลับเอง” การะเกดพูดโดยหลบสายตาพ่อเสือร้าย คงยากที่จะมองหน้ากันติด

            “ไม่ ! แม่การะเกด”  ออกหลวงสรศักดิ์คว้าร่างเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด “ข้ามิให้ออเจ้าไปไหนได้ทั้งนั้น ข้ารู้สึกกับออเจ้าอย่างไรออเจ้าก็รู้ดี !

            “ปล่อยให้ข้าไม่เห็นหน้าท่านสักพักเถิด ! ข้าคงทนเห็นหน้าคนที่ตบข้ามิได้ดอก”

            “ไม่ ! ถึงอย่างไรข้าก็มิให้ออเจ้าไป”

            เมื่อหมดปัญญาจะเถียง สาวเจ้าก็ปล่อยโฮออกมาอย่างเจ็บปวดหัวใจ เจ็บปวดหัวใจที่สุดในชีวิตแลหยุดขัดขืนอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของออกหลวงสรศักดิ์ที่ถึงอย่างไรก็ไม่มีวันปล่อยให้นางจากไปง่าย ๆ

            ยศยืนมองดูทั้งสองคนกอดกัน แลนึกแปลกใจกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เป็นเมียฤาก็มิน่าจะใช่ หรือเป็นเมียเล็ก ๆ กันหนา แต่ถ้าหากเป็นเมียเล็กล่ะก็นางคงไม่เป็นถึงหลานของออกยาโหราธิบดีแน่ มันชักจะยังไง ๆ แล้วสิ

            “ออเจ้าจะไม่ไปไหนใช่รึไม่”

           

            การะเกดไม่ตอบแลเบือนหน้าหนีพ่อเสือร้าย คงจะยังโกรธที่เขาตบหน้านางซะแรงปานนั้น

            “พูดกับข้าหน่อย

            “ข้าอยากไปพัก ท่านปล่อยข้าเถิด” การะเกดผละออกจากอ้อมกอดแผ่วเบาแลเข้าไปยังที่พักโดยยังปล่อยให้ความรู้สึกคลุมเครือภายในจิตใจ ออกหลวงสรศักดิ์ทำได้แค่รอให้เวลาช่วยเยียวยาจิตใจนางเพียงเท่านั้น หากเร่งเร้ามากไปคงมิเป็นการดี แลยังจะทะเลาะกันอีกเสียเปล่า

            “ออกหลวงขอรับถ้าไม่มีกระไรจะพูดกับข้า งั้นข้าขอตัว”

            “เดี๋ยว !  ยศหยุดชะงักเมื่อพ่อเสือร้ายสั่งเขาให้หยุด “มึงได้บอกกับแม่การะเกดรึไม่ว่ามึงเป็นใคร”

           

            “กูถาม มึงก็ตอบสิ”

            “มิได้ขอรับวางใจเถิด ความสัมพันธ์ของข้ากับท่านนางจะมิมีวันรู้”

           

            “แต่ถ้าหากข้าอยากให้นางรู้เมื่อใดข้าคงมิรีรอที่จะรีบบอกนางขอรับ”


 ณ อโยธยาเรือนออกยาโหราธิบดี

            อีผินอีแย้มรีบลงเรือนมาอย่างว่องไวเมื่อเห็นเสรี่ยงของออกหลวงสรศักดิ์ที่ด้านในมีแม่การะเกดอยู่นั้นมาวางอยู่หน้าเรือน การะเกดรีบออกมาจากด้านในเสรี่ยงเมื่อเห็นอีผินอีแย้มก็ไม่ได้ดีใจเท่าใดนัก คงเป็นเพราะอยู่ด้วยกันมานานเลยมิแปลกใจหากจะไม่เจอหน้ากันเพียงแค่วันสองวัน

            ทางออกหลวงสรศักดิ์ที่ขี่ม้าเทียบเคียงมาก็รีบลงจากหลังม้าแลตะโกนเรียกแม่การะเกด แต่นางมิสนใจทำได้แค่เพียงนิ่งเฉยเท่านั้น เพราะนางยังมีเรื่องให้ต้องกังวลอีกมาก

            เพราะไม่รู้จะตอบคำถามอย่างไรดีกับคุณลุงแลคุณป้าของนางที่มายืนรออยู่ได้สักพักแล้ว ไร้วี่แววหมื่นสุนทรเทวาตามเคย

            “แม่การะเกด ! ออเจ้าไปไหนมา”  ออกยาโหราธิบดีแทบจักควบคุมอารมณ์มิอยู่เมื่อรู้ว่าคนที่พานางหนีออกไปจากเรือนจะเป็นออกหลวงสรศักดิ์ “ทำกิริยางามหน้าครั้งแรกยังมิอาย ยังทำเป็นครั้งที่สองอีกฤา ! ออเจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ว่าอย่างไรดี !

            “ฮึกข้าขอโทษเจ้าค่ะคุณลุง”

            การะเกดก้มลงนั่งแลกราบขอขมาแทบฝ่าเท้าของออกยาโหราธิบดีที่ได้กระทำผิดไป น้ำตาไหลอาบแก้มไม่ขาดสาย มือเล็กสั่นเทาด้วยความกลัว

            “ออเจ้าทำงามหน้าเช่นนี้จักลงโทษอย่างไรดีถึงจะสาสมกันแม่การะเกด !” คุณหญิงจำปาส่ายหน้าไปมาอย่างถอดใจ แลคงไม่มีวิธีไหนที่จะกำราบนางได้ดีไปกว่าไม้เรียวอีกแล้ว

            “ท่านออกยา คุณหญิงขอรับถ้าจะลงโทษแม่การะเกดผู้เดียวข้าเห็นว่ามันมิสมควร” ออกหลวงสรศักดิ์รีบเข้ามาห้ามทัพแลก้มลงนั่งแทบฝ่าเท้าของออกยาโหราธิบดีและคุณหญิงจำปา “ลงโทษข้าด้วยเถิดขอรับ ข้าเองก็ผิดที่พานางออกไปจากเรือนโดยมิบอกกล่าวให้รู้ความ”

            “มิต้องมาพูดเลยท่านออกหลวง ! ท่านรู้รึไม่ว่ามันผิดมหันต์มากเพียงไร ข้าบอกแล้วใช่รึไม่ว่านางกำลังจะหมั้นกับพ่อเดช ! ข้าคิดว่าท่านรู้แจ้งแล้ว”

            “ข้ารู้แจ้งขอรับท่านออกยาแต่ข้ามิขอรับรู้เรื่องนั้น เพราะข้ากับแม่การะเกดเราสองคนรักกัน แลท่านมิมีสิทธ์ที่จะบังคับฝืนใจนาง”

            …!!

            เหมือนฟ้าผ่าลงกลางอกของท่านออกยา ในที่สุดชะตาก็ได้ลิขิตแล้วว่าแม่การะเกดกับออกหลวงสรศักดิ์นั้นมีใจให้ต่อกัน วันนั้นกำลังจะมาถึง...สิ่งที่น่ากลัวกำลังใกล้เข้ามาแล้ว

            “ข้าขอให้ท่านโปรดรับรู้ท่านออกยาข้ากับแม่การะเกดเรารักกัน หากข้าจะขอให้นางมาเป็นเมียเอกของข้า

            “ไม่ ! ข้าไม่ยอม แลไม่มีวันยอม” ออกยาโหราธิบดีหน้าแดงด้วยความโกรธ แลด้วยญาณวิเศษของออกยาที่ทำให้เขารู้แจ้งเห็นแจ้งว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไปในอนาคต ดวงของออกหลวงสรศักดิ์แลแม่การะเกดมิได้สมพงศ์กันในชาตินี้ หากรักกันก็มีแต่จะชิบหายวายวอด

            “ทำไมท่านถึงต้องห้ามข้ากับแม่การะเกดด้วยท่านออกยา” ออกหลวงสรศักดิ์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ส่วนการะเกดที่นั่งคุกเข่าพับเพียบอยู่ด้านข้างก็มีสีหน้าที่เรียบเฉย คราบน้ำตาจากความเสียใจยังคงอยู่บนข้างแก้ม

            “ถ้าหากท่านสามารถมองเห็นอนาคตได้ท่านจะมิพูดแบบนี้ท่านออกหลวง”

           

            “ดวงของท่านกับแม่การะเกดมิได้สมพงศ์กัน รักกันมิได้เข้าใจรึไม่”

             

            “อย่าให้ข้าต้องบอกท่านซ้ำอีกเลย อย่าให้ข้าต้องห้ามปรามท่านอีกท่านออกหลวง เพราะข้าละอายแก่ใจเหลือเกินที่ต้องพูดกับท่านแบบนั้น” 

 

ณ เรือนออกพระเพทราชา

            “ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้างเจ้ายศ มีกระไรน่าเป็นห่วงรึไม่”

            “ไม่ขอรับท่านพ่อแค่พวกมันจับข้าได้ว่าแฝงตัวไปกับพวกมัน ก็เลยต้องรีบกลับมากับขบวนของท่านพี่ขอรับ”

            “อืมดีแล้วล่ะที่ไม่เป็นกระไร เจ้ากลับมาก็ดีแล้ว จะได้ช่วยพี่เขาดูแลเรื่องการฝึกทหาร” ออกพระเพทราชากระดกแก้วเหล้าดื่มรวดเดียวหมด แลมองไปยังทางเข้าหน้าเรือนที่มีร่างหนึ่งเดินพรวดพราดเข้ามาด้วยอารมณ์โมโหถึงขีดสุด

            “พ่อเดื่อ ! เองเป็นอะไรของเองวะโมโหกระไรมา”

           

            “เอ้า ! กูถามก็ตอบสิวะ”

            “งานหมั้นของไอ้เดชกับแม่การะเกด

            …??

            “ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น

            พ่อเสือร้ายพูดเพียงเท่านั้นแลเดินพรวดพราดเข้าไปในห้องปิดประตูดังปังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แก้วตาที่ได้ยินทั้งหมดได้แต่เก็บงันความรู้สึกเอาไว้ เพราะถ้าหากสามีของนางจะมีเมียเอกนางเองคงไม่มีปัญญาไปจะไปรั้งเขาเอาไว้ คงต้องปล่อยไปอย่างนั้นแม้ใจจะเจ็บปวดก็ตาม

มาอัพเดตแล้วนะคะ อัพช้าแต่อัพน๊า

ขอบคุณทุก ๆ กำลังใจทุกคนค่ะที่ผลักดันให้เราเขียนมาถึงตอนที่ 20 ได้ ต้องใช้ความอดทนมากค่ะ ยังไงตอนต่อไปมาแน่นอนนะคะออเจ้า (รักทุกคนเลยค่ะ) ถึงจะเรียนหนักแต่จะแวะมาอัพแน่นอนค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:17
    หายไปนานเลย นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว
    #90
    4
    • #90-3 I am giftza(จากตอนที่ 21)
      5 ธันวาคม 2561 / 17:25
      ขอบคุณมากค่ะ ^^
      #90-3
    • #90-4 MC1225(จากตอนที่ 21)
      6 ธันวาคม 2561 / 12:51

      โอ่ยยย จะไม่ได้คู่กันจริงดิ ฮือออ หน่วงง
      #90-4