ชะตาฟ้าลิขิต (Love Destiny) หลวงสรศักดิ์Xการะเกด

ตอนที่ 18 : บทที่ 17 ทูลขอออเจ้าอย่างไรเล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    12 ส.ค. 61


บทที่  17 ทูลขอออเจ้าอย่างไรเล่า

            “งามนักเจ้าค่ะแม่นาย  เห็นไหมเจ้าคะว่าหากแม่นายตั้งใจอยากจะทำกระไรแล้วก็ทำออกมาได้ดีเจ้าค่ะ”  อีผินยิ้มแย้มที่เห็นมาลัยที่แม่การะเกดทำออกมาสวยงามตามท้องเรื่องตามที่คุณหญิงจำปาได้สอนไว้  คุณหญิงจำปาที่นั่งอยู่กงตั่งนั่งก็ได้แต่มองดูนางร้อยมาลัยแต่ใบหน้าก็ยังมิสบอารมณ์เช่นเดิม

            “อีผิน ! มึงจะกวนนายมึงทำไม  มีกระไรก็รีบไปทำซะไป”  คุณหญิงจำปาเอ็ดดุอีผินจนต้องคลานเข่าออกไปในทันที  การะเกดมองหน้าคุณหญิงจำปานิ่งแลมิได้พูดกระไร  เพราะรู้ว่าถึงอย่างไรนางก็จะต้องโดนดุด่าในวันต่อไปอยู่ดี

            “ข้าร้อยมาลัยเสร็จแล้วเจ้าค่ะคุณป้ามีกระไรให้ข้าทำอีกหรือไม่เจ้าคะ” 

            “วันนี้พอแค่นี้ก่อน  วันพรุ่งข้าจักสอนออเจ้าทำขนม” 

            “สอนวันนี้ก็ได้เจ้าค่ะ  จะได้เสร็จ ๆ ไปมิเสียเวลา”

            “เอ๊ะ ! แม่การะเกด  ออเจ้ากำเริบอีกแล้วหนา”  คุณหญิงจำปาใช้พัดชี้หน้านางพร้อมทั้งเอ็ดดุที่นางทำกิริยามารยาทมิงาม  “การสอนทำขนมมิใช่เรื่องง่ายที่จะเรียนรู้กันได้ภายในวันเดียวหนา”

            “งั้นก็ยกเลิกไปสิเจ้าคะ  ข้าคงมิมีปัญญามากพอที่จะเรียนรู้ได้ดอกเจ้าค่ะ”

            “แม่การะเกด ! 

            “ทำไมเจ้าคะคุณป้า !  ทำไมต้องคอยสั่งข้าอยู่ตลอดเวลา  แลสิ่งนี้อีกที่ข้ามิอยากจะทำคุณป้าก็สั่งข้าให้ทำ !  ข้าชักจะทนมิไหวแล้วนะเจ้าคะ”  การะเกดเริ่มหมดความอดทนกับความจู้จี้จุกจิกของคุณหญิงจำปาแลลุกขึ้นยืนค้ำหัวมิสนใจว่าคุณหญิงจำปาจะมีศักดิ์เป็นผู้ใหญ่มากกว่า  “ข้ามิใช่หุ่นเชิดหนา  ที่ใครจักเชิดให้ทำกระไรก็ทำ !

            “นั่งลงเดี๋ยวนี้แม่การะเกด ! มิเช่นนั้นข้าจักให้อีปริกเอาหวายลงหลังออเจ้า”

            “ก็ลองดูสิเจ้าคะคุณป้า !  ข้ามิตายก็อีปริกตายนั่นแลเจ้าค่ะ” 

            คุณหญิงจำปาหมดความอดทนลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับแม่การะเกดด้วยแววตามิยอมเช่นกัน 

            “ออเจ้ากำเริบเช่นนี้  ข้าคงมิต้องนับถือว่าออเจ้าเป็นหลานแล้วกระมังงั้นหากออเจ้าอยากจะทำกระไรก็จงทำเสียเถิด  ข้าจะมิบังคับกระไรออเจ้าอีก  จำไว้หนาแม่การะเกด ! 

           

            “แลการหมั้นของออเจ้ากับพ่อเดชก็คงจะต้องเร่งให้รีบเสร็จในเร็ววัน”

            “ไม่นะเจ้าคะ !  จักไม่มีการหมั้นกระไรทั้งสิ้น  ข้าแลคุณพี่มิได้รักกันคุณป้าก็รู้” 

            “ถึงต้องเร่งให้เร็ววันไงแม่การะเกดจักได้ลิ้มรสว่าการออกเรือนกับชายที่ตนมิได้รักเป็นอย่างไร  ทรมานแค่ไหนออเจ้าจักได้รู้สึก”  สีหน้าของคุณหญิงจำปาดูสะใจมากกว่าครั้งไหน ๆ มันทำให้การะเกดต้องกัดฟันกรอดมองหน้าคุณหญิงจำปาด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ! 

            “คุณป้า

            “ออเจ้ารักออกหลวงสรศักดิ์นั้นข้ารู้ดี  แต่ออเจ้าคงจักไม่มีบุญพอที่จะได้ออกเรือนกับเขาผู้นั้นดอก  ออเจ้ามิคู่ควรกับออกหลวงท่านแม่การะเกด”  คุณหญิงจำปาหันหลังเดินไปหลังทิ้งประโยคอันเจ็บแสบไว้ให้แม่การะเกด  นางได้แต่กัดฟันข่มความรู้สึกโกรธเอาไว้ในใจ

            “เวรจริง ๆ กูมิน่ามาที่นี่เลย” 

 

**พลบค่ำที่โรงน้ำชาตลาดบ้านจีน**

            หลวงศรียศแลออกหลวงสรศักดิ์ได้แอบลักลอบเข้ามาในโรงน้ำชาซึ่งเป็นแหล่งซ่องสุมของชายฉกรรจ์แลหญิงงามเมือง  ทั้งสองโพกผ้าไอ้โม่งเพื่อปกปิดใบหน้ามิให้ใครเห็นแลทหารอีกสี่นายที่ติดตามมาก็ต้องอำพรางตัวด้วยเช่นเดียวกัน  หลวงศรียศได้ให้คนไปสืบเบื้องลึกเบื้องหลังถึงรู้ว่าขุนศรีสุรเชษฐ์แอบลักลอบพาสตรีภายในอโยธยามาขายให้กับโรงน้ำชาแห่งนี้อยู่หลายครา  นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ออกหลวงสรศักดิ์มิอยากให้แม่การะเกดแลแม่แก้วตาเกี่ยวข้องกับการประกวดสาวงามอโยธยาที่กำลังจะเกิดขึ้น  แลเขากับหลวงศรียศก็ต้องหาทางระงับเหตุตั้งแต่ต้นสายเสียก่อนเพื่อมิให้บานปลายไปใหญ่โต  แลเพื่อมิให้เกิดอันตรายกับสตรีในอโยธยาผู้อื่นเช่นเดียวกัน

            “ปล่อยข้า !  ปล่อยข้า”  สตรีผู้โชคร้ายภายในโรงน้ำชาร้องเสียงลั่น  ด้วยเนื่องว่าถูกหลอกมาขายจึงทำให้มิได้เต็มใจอยากจะมา  นั่นเป็นสิ่งที่น่าอดสูสำหรับสตรีเป็นที่สุด 

            “เรื่องนี้จักต้องแจ้งให้ขุนหลวงทรงทราบหนาออกหลวงท่าน  เรื่องใหญ่ปานนี้”

            “คงจักต้องเป็นเช่นนั้นแลหลวงศรียศ  แต่ก่อนอื่นข้าว่าออเจ้าอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อดูลาดเลาจักดีกว่า”  ออกหลวงสรศักดิ์วางแผนเพื่อให้หลวงศรียศไปดักทางออกจากโรงน้ำชาอีกฝั่งเพื่อกันภัยพร้อมทหารอีกสองนาย  “รอให้ขุนศรีสุรเชษฐ์มาที่นี่  เสร็จแล้วข้าจักเข้าจับกุมตัวเลย”

            “ได้  ท่านออกหลวง”  หลวงศรียศทำตามที่พ่อเสือร้ายสั่งในทันที  แลเขาก็คอยดูลาดเลาอยู่ได้สักพัก  ขุนศรีสุรเชษฐ์ก็มาพร้อมกับสตรีนางหนึ่งที่ถูกผ้าดำคลุมหัวเอาไว้  ดูก็รู้ว่านางมิได้เต็มใจอยากจะมาเพราะมีทหารสองนายของขุนศรีสุรเชษฐ์คอยจับกุมตัวเอาไว้มิให้หนีไปไหน

            “ข้าจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่ข้า  ปล่อยข้าหนาไอ้พวกเลว !   

            “ร้องไปเถิดหนา  ถึงอย่างไรก็มิมีใครช่วยออเจ้าได้  ยอมจำนนเสียเถิดน่าจะได้มิเจ็บตัว ฮะ ฮะ !  ขุนศรีสุรเชษฐ์หัวเราะดังสะใจมิได้รับรู้เลยว่าการกระทำของตนนั้นผิดบาปอย่างมหันต์  ออกหลวงสรศักดิ์เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้นยิ่ง  ที่สหายรักของพระบิดาที่ตนนั้นไว้ใจกลับทำตัวชั่วผิดแผกไปเช่นนี้  คงจักทำมาหลายปีแล้วถึงได้มิรู้ผิดชอบชั่วดี  หลอกลวงสตรีเพศแม่มาขายเช่นนี้  เลวหนักหนา ! ถือเป็นอาญาแผ่นดิน

            กูจักทำให้มึงสิ้นไร้ศักดินาประเดี๋ยวนี้  ไอ้ขุนศรีสุรเชษฐ์  !

          “จับกุมตัวมันเลยดีรึไม่ขอรับออกหลวงท่าน”

            “จักรอกระไรล่ะ ! ไปจับตัวมันมา !  เมื่อพ่อเสือร้ายออกคำสั่งดังนั้นแล้ว  ทหารทั้งสองนายที่อยู่ด้านหลังก็รีบวิ่งเข้าไปจับกุมตัวขุนศรีสุรเชษฐ์ในทันทีที่ทำได้  สีหน้าของขุนศรีสุรเชษฐ์ดูตกใจแลซีดเผือดเมื่อได้รู้ว่าทั้งสองเป็นทหารของใคร !  แต่ก็สายไปเสียแล้ว  เพราะมัจจุราชตัวจริงได้ย่างกรายเข้ามายืนประจันหน้าเพื่อตัดสินโทษของเขาแล้ว

            “ข้านึกมิถึงว่าจักเป็นท่านท่านอา”  พ่อเสือร้ายถอดผ้าคลุมหน้าออกเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจพร้อมแววตาอาฆาตมาดร้ายที่พร้อมทำลายทุกสิ่ง  “จักสำเร็จโทษท่านอย่างไรดีหนา”

           

            “มึงจะให้กูสำเร็จโทษมึงอย่างไรไอ้ขุนศรีสุรเชษฐ์ ! ไหนมึงบอกกูมา !  พ่อเสือร้ายใช้ดาบที่พกมาชี้หน้าขุนศรีสุรเชษฐ์  เขาตกใจทำกระไรมิถูกได้เพียงแต่อ้อนวอนขออย่าให้ออกหลวงสรศักดิ์ทำกระไรที่จะเป็นการอันตรายต่อชีวิตของเขาเพียงเท่านั้น

            “ข้าขอประทานอภัยจริง ๆ ออกหลวงท่าน  ข้ามิได้

            “จักให้กูฆ่ามึงเสียกงนี้ดีรึไม่ ! เพราะความเลวของมึงมิควรรอกระไรทั้งสิ้น”  พ่อเสือร้ายใช้ปลายดาบจี้เข้าที่คางของขุนศรีสุรเชษฐ์  หากตวัดมือเพียงนิดเดียวคอของเขาอาจขาดสะบั้น ! 

            “ข้ากลัวแล้วออกหลวงท่าน  อภัยให้ข้าเถิด”

            “อภัยให้พ่อมึงที่ตายไปแล้วเถิดไอ้ขุนศรี !  ถึงอย่างไรมึงก็ต้องตาย”  พ่อเสือร้ายยังมิลดโทสะลง  แลหลวงศรียศที่รีบวิ่งเข้ามาก็ได้ห้ามปรามเขามิให้ทำอันใดที่ถึงแก่ชีวิตของขุนศรีสุรเชษฐ์

            “ลดดาบลงก่อนเถิดออกหลวงท่าน  ถึงอย่างไรขุนศรีผู้นี้ก็ต้องได้รับโทษประหารชีวิตอยู่แล้ว  หากท่านฆ่ามันไปจักแปดเปื้อนมือเสียเปล่า”   

            “อืมเอางั้นก็ได้”  พ่อเสือร้ายลดดาบลงแลเก็บเข้าฝัก  “มีสตรีนางใดที่ถูกหลอกเอามาขาย  ไปหามาแลปล่อยพวกนางไปให้หมด  ไป !  พ่อเสือร้ายออกคำสั่งกับทหารทั้งสี่นาย  “แลกูบอกเอาไว้กงนี้เลยหนา  ว่าโรงน้ำชาแห่งนี้จักต้องถูกปิดตัวลงภายในเร็ววัน  โทษฐานล่อลวงสตรีที่มิได้เต็มใจให้มาที่นี่ ! พวกมึงมีใครอยากขัดคำสั่งกูรึไม่ !  คำประกาศิตที่ถูกประกาศไปเช่นนั้นเป็นสัญญาณว่าโรงน้ำชาแห่งนี้จักต้องถูกปิดดั่งว่า  เพราะมิมีใครอยากจะมีเรื่องกับพ่อเสืออารมณ์ร้ายผู้นี้ที่มีดีทั้งมวยแลยศถาบรรดาศักดิ์  หากใครกล้าหือมันผู้นั้นคงต้องกล้าเป็นอย่างมาก

            “เอาตัวขุนศรีสุรเชษฐ์ไปกุมตัวเอาไว้ก่อน  หลังจากนั้นข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง”  หลวงศรียศบอกแก่ทหารที่กุมตัวขุนศรีสุรเชษฐ์เอาไว้  แลหันไปทางออกหลวงสรศักดิ์  “ข้าต้องขอขอบคุณท่านมากหนา  หากมิได้ท่านช่วยข้าคงจนปัญญา”

            “มิเป็นไรดอกหลวงศรียศ  หลังจากนี้ก็ดูแลอาณาเขตบริเวณที่ออเจ้าต้องรับผิดชอบให้ดีล่ะ  อย่าให้มีปัญหาเช่นนี้เกิดขึ้นอีก” 

           

            “เพราะมิเช่นนั้นคงมีสตรีผู้โชคร้ายอีกมากที่ต้องโดนกระทำเช่นวันนี้”

 

**ยามค่ำมากแล้วที่ท่าน้ำ**

            การะเกดนั่งเหม่อลอยอยู่ที่ท่าน้ำมาตั้งแต่ช่วงเย็นจนตอนนี้พลบค่ำมากแล้วนางก็ยังมิไปไหน  หวนนึกถึงสิ่งที่ได้กระทำกับคุณหญิงจำปาไปเมื่อตอนกลางวัน  รู้สึกผิดรึก็ไม่  รู้สึกโล่งใจเสียมากกว่า  แต่สิ่งที่ทำให้กังวลมากกว่าเรื่องใดก็คือการหมั้นของนางกับพี่หมื่นต่างหาก

            หากเป็นตอนที่กูยังมิคืนดีกับไอ้ออกหลวง  คงยินดีจะหมั้นกับพี่หมื่นไปเสียตั้งนานแล้ว  ประชดมันเสียให้รู้แล้วรู้รอด  แต่ตอนนี้มันมิใช่  กูคืนดีกับไอ้ออกหลวงแล้วกูก็มิอยากจะหมั้นกับพี่หมื่นอีก

          อีกทั้งคุณหญิงจำปายังมาเร่งให้งานหมั้นมาถึงเร็วมากขึ้นยิ่งทำให้การะเกดเครียดเสียจนอยากจะอาเจียน  ทำไมการรักใครสักคนมันถึงได้มีอุปสรรคมากมายถึงเพียงนี้หนา

            “ไปนอนเถิดเจ้าค่ะแม่นาย  เดี๋ยวยุงกัดเอานะเจ้าคะ”  อีแย้มที่นั่งเฝ้าพยายามตบยุ่งที่มาเกาะ  แต่ก็มิมีวี่แววว่าจะหมด  ตบอยู่อย่างนั้นจนแขนขาแดงเป็นจ้ำ ๆ

            “กูขอให้มึงนั่งเฝ้ากูรึอย่างไรอีแย้ม  อยากจะไปไหนก็ไปสิ !

           “แม่นายยังมิขึ้นเรือนนอน  บ่าวจะขึ้นเรือนนอนก่อนแม่นายได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ” 

            “งั้นมึงก็อย่าบ่นให้มากความ  กูจะนั่งอยู่กงนี้จนกว่าจะอยากขึ้นเรือน  เข้าใจรึไม่”  การะเกดถลึงตาใส่อีแย้มจนมันมิกล้าสบตา  เป็นอันว่าอีแย้มเข้าใจตามนั้น

            “แล้วแม่นายนั่งรอใครรึเจ้าคะ  ทำไมถึงยังมิขึ้นเรือนนอนเสียที”

           

            การะเกดนึกถึงคำพูดเมื่อค่ำวาน  ที่ออกหลวงสรศักดิ์บอกว่าหากอยากเจอก็ให้มารอเขาที่ท่าน้ำหน้าบ้าน  จนกระทั่งป่านนี้แล้วก็ยังมิมีวี่แววจักมาเสียที  ไอ้ออกหลวงผิดคำพูด !

            จักให้นั่งรอจนกูท้องลูกสี่เลยรึไร  ! ออกหลวงเวร

            “อย่านินทาข้าอยู่ในใจสิแม่การะเกด”

              การะเกดตาค้างมองเรือพายของออกหลวงสรศักดิ์ที่แล่นเข้ามาเทียบท่า  นางยังมิทันหายตกใจดีพ่อเสือร้ายก็เล่นวิ่งขึ้นมาบนท่าอย่างว่องไวก่อนจักโอบเอวเล็ก ๆ ของนางแลหอมแก้มฟอดใหญ่ทั้งสองข้างด้วยความคิดถึง

            …!!  การะเกดตกใจจนร่างแทบจะล้มคะมำ  ถ้าไม่มีมือหนาใหญ่ของพ่อเสือร้ายจอมเจ้าเล่ห์คว้าร่างเอาไว้เสียก่อนคงจะตกน้ำตกท่าเสียแล้วกระมัง

            “ยืนดี ๆ สิแม่การะเกด  ตกน้ำไปอายพวกอีบ่าวตายเลย”

            “ก็ท่านนั่นแลกระโจนใส่ข้าเยี่ยงนี้จนทำให้ข้าเกือบล้มหัวคะมำ”  สาวเจ้ามองชายหนุ่มกงหน้าด้วยแววตาคาดโทษ  หากแต่ก็ยิ้มได้เมื่อออกหลวงสรศักดิ์ยื่นบางสิ่งบางอย่างมาให้

            “ข้าเห็นว่าสังวาลเส้นนี้สวยดีเลยซื้อมาฝากออเจ้าหากเมื่อถึงเพลาก็จงใส่หนา  ข้าจักรอดู”  รอยยิ้มละมุนของพ่อเสือร้ายเผยออกมาให้เห็น  ยิ่งพานทำให้ดวงใจน้อย ๆ ของแม่การะเกดอ่อนระทวย  แต่ก็ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่รบกวนจิตใจนางจนทำให้ต้องเอ่ยปากพูดกง ๆ กับออกหลวงสรศักดิ์

            “งานหมั้นของข้ากับหมื่นสุนทรเทวาใกล้เข้ามาแล้วท่านว่าข้าจักทำอย่างไรดี”  สีหน้าเป็นกังวลของนางทำให้พ่อเสือร้ายพลอยไม่สบายใจตามไปด้วย  “เพลานี้ข้ามิอยากจักออกเรือนกับชายอื่น

            การะเกดหยุดคำพูดไว้เพียงเท่านั้นแลผละออกจากการเกาะกุมของออกหลวงสรศักดิ์  นางกลืนน้ำลายตัวเองแลพยายามควบคุมสติไว้มั่น

            “เรื่องนั้นหากออเจ้ามิสบายใจข้าจักทูลกับท่านออกยาโหราธิบดีด้วยตัวข้าเอง  ออเจ้ามิต้องกังวล”

            “ทูลว่าอันใดรึ?

            “ทูลว่า

            ออกหลวงสรศักดิ์ยื่นใบหน้าเข้าใกล้จนสันจมูกคมสวยชนเข้ากับจมูกของนาง  พร้อมเผยรอยยิ้มอบอุ่นที่ถึงอย่างไรสตรีในอโยธยาก็ต้องหวั่นไหว

            …??

            “ทูลขอออเจ้าอย่างไรเล่า”

            “ทูลขอฤา??  จักทำได้อย่างไร  งานหมั้นของข้าก็ได้ตระเตรียมเอาไว้หมดแล้ว” 

            “ถึงอย่างไรข้าก็มิมีวันมิมีวันยกออเจ้าให้ใครทั้งนั้นออเจ้าเข้าใจข้ารึไม่”  แววตาแน่วแน่ของพ่อเสือร้ายคือสิ่งที่การันตีว่าจักไม่มีวันยกการะเกดให้ใครทั้งสิ้น  เพียงเท่านั้นก็ทำให้นางหายห่วง

            “ข้าเชื่อใจท่านแต่ถ้าหากคุณลุงไม่ยอมล่ะ” 

           

            “ท่านก็รู้เมื่อเหตุการณ์ครานั้นที่ท่านจูบข้าคุณลุงยังมิยอมให้ข้าออกเรือนกับท่านเลย”

           

            “แลครานี้ก็คงเช่นเดียวกัน”  การะเกดหวั่นใจว่าจักมิได้ออกเรือนกับออกหลวงสรศักดิ์  กลัวว่าความรักของเขาทั้งสองจักต้องมีอุปสรรค  เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้น่ากังวลใจเสียเหลือเกิน

            “งั้นออเจ้ากับข้าหนีตามกันไปเลยดีรึไม่เล่า”  คำพูดทีเล่นทีจริงของออกหลวงสรศักดิ์ทำให้การะเกดโมโหจนปล่อยหมัดใส่ต้นแขนเข้าให้หนึ่งที

            ปึก !

            “มิใช่เรื่องเล่น ๆ นะไอ้ออกหลวง  กูเครียดหนา” 

            “ข้าก็มิได้พูดเล่นหนาแม่การะเกด  ข้าพูดจริง”  พ่อเสือร้ายลูบแขนตัวเองที่โดนต่อยป้อย ๆ พลันยิ้มหวานเจ้าเล่ห์

           

            “ก่อนจักหนีตามกันไป  ข้าอยากพาออเจ้าไปที่ที่หนึ่ง”

            …??

            “ออเจ้าจักไปกับข้ารึไม่”

 

ไรต์กลับมาแล้ว ! นานมากกว่าจะได้อัพ เป็นเดือนเลย ขอโทษด้วยจริง ๆ นะคะ ช่วงนี้อาจารย์สั่งงานและการบ้านเยอะมาก แล้วปี 4 แล้วก็เป็นช่วงที่ใกล้จะจบ ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะคะ อยากให้ติดตามกันต่อ ๆ ไปเลยค่ะ จะพยายามมาอัพให้เร็วขึ้น ๆ คาดว่าผ่านพ้นเดือนนี้ไปอะไร ๆ จะลงตัวจะได้กลับมาอัพเร็วขึ้นนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจ และคุณผู้อ่านทุก ๆ ท่านจริง ๆ ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #81 Kim Teaoh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 12:11
    ไรท์กลับมาเเล้ววววว หนีตามกันไปเลยเชียร์ๆ
    #81
    0
  2. #80 Boo_Sky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 05:38
    หนีตามกันไปเลยๆ สนับสนุนมากค่ะ 555 รอนะคะไรท์ สนุกมากเลย😍
    #80
    0
  3. #79 Kanokvarakit (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 06:35
    รอจ้า😍😍😍
    #79
    0
  4. #78 usaonly (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:32

    ขอบคุณมากค่ะท่ีกลับมาอัพเดท ไม่เป็นไรค่ะ รอได้ เรื่องเรียนสำคัญกว่า พ่อเสือร้ายจะพาการะเกดไปไหน แล้วจะยกเลิกการหมั้นของการะเกดได้ไหมนะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ

    #78
    1
    • #78-1 I am giftza(จากตอนที่ 18)
      19 สิงหาคม 2561 / 00:29
      ขอบคุณมากค่ะที่ยังไม่ทิ้งกัน
      #78-1