คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #1 : AekBest สัญญา Into01
HRKxGMXIII
ภายใต้ผืนฟ้าสีครามสว่าง กลุ่มเมฆเคลื่อนลอยอย่างเชื่องช้าเฉกเช่นกับร่างของชายหนุ่ม รูปร่างที่เพียวสูงสวมชุดนักศึกษาด้านนอกก็เป็นฮู้ดสีดำแขนเสื้อลายเส้นสีแดงสด ใบหน้าหล่อคมหันตรงมองท้องฟ้าดวงตาสีเพลิงจับจ้องหมู่เมฆที่เคลื่อนและเปลี่ยนรูปร่าง สายลมอ่อนๆพัดผ่านให้ผมสีน้ำตาลเข้มของเขาไหวเบาๆ
“ ‘เอก’ ” นั้นคือชื่อของชายคนนี้...
เจ้าของชื่อละสายตาจากท้องฟ้าเคลื่อนมองผู้มาเยือน รูปร่างสูงแต่ไม่เท่าเขาออกจะดูบางเล็กน้อยวมชุดนักศึกษาฮู้ดดำทับ ใบหน้าเรียวไข่ประดับด้วยดวงตาสีน้ำตาลวอลนัทที่ปะเข้ากับผมสีชมพูอ่อนของเจ้าตัว มันเป็นสิ่งธรรมดาที่เอกจะเห็นทุกวันชินชาอย่างเรื่องปกติแต่ที่ต้องทำให้เขาเบิกตากว้างคือดวงตาสีวอลนัทที่กำลังมองเขาอย่างสั่นไหวน้ำใสคลอในตอนแรกมันไหลอาบแก้มเนียนระเรี่ยแดงจากการร้องไห้
“ ‘เบส’ ” ชื่อของคนที่กำลังร้องไห้.....
เจ้าของนามก้าวเท้าวิ่งไปหาคนที่กำลังตกใจตื่นกับอาการของตนใบหน้าที่อาบน้ำตาซบลงอกแกร่งมันชั่งอบอุ่น.... แขนเพรียวบางยกขย้ำที่หน้าเสื้อของเอก คนที่ถูกซบเพียงแค่ยกมือปลอบปะโลมคนในอ้อมแขนเบสร้องไห้หนักคราบน้ำตาถูกซับด้วยเสื้อเชิ้ตนักศึกษา “มึงเป็นอะไร เบสบอกกูใครกันที่ทำมึงร้องไห้”เมื่อเห็นคนตัวเล็กเลิกร้องแต่ยังมีสะอื้นเบาๆบ้างเอกก็เปิดปากถาม
“เอก....เอก.....กู...กูโดน...น้องฟ้า....ฮึก.....ทิ้ง....ฮือออ”
เบสจะร้องอีกรอบเพราะน้ำตามันไหลอีกครั้งเอกเลยพาเบสมานั่งหลบแดดที่ห้องเล็กๆบนดาดฟ้านิ้วเรียวเกลี่ยคราบน้ำตาสลับใช้มือหนาปัดมันทิ้งอย่างไม่ไยดี มือทั้งสองประคองใบหน้าเรียวไข่ของเพื่อนให้มองตรงมาที่เขา ดวงตีน้ำตาลปรือลงโดยมีน้ำตาคลอพวงแก้มขึ้นีแดงอ่อนๆริมฝีปากอวบอิ่มอ้าเล็กน้อย....
เอกหยุดความคิดเพียงเท่านั้น...
หากยังคิดมากไปกว่านี้...เขาคง....
.
.
.
จะห้ามสัญชาตญาณตัวเองไม่ได้.....
“ไม่เป็นไรเบส ไม่เป็นไรมึงยังมีกูอยู่กูสัญญาว่าจะไม่ทิ้งมึง..”
มือเนียนขาวยกรับสัมผัสจากฝ่ามือที่ร้อนผ่าวหัวโคลงไปกับฝ่ามือที่สัมผัสแก้มของตนปล่อยน้ำตาให้ไหลไปตามแรงโน้มถ่วงหยดแหมะลงที่ฝ่ามือร้อนนั้น “สัญญาแล้วน่ะ....มึงสัญญาแล้วน่ะว่าจะไม่ทิ้งกู”คำตอบคือรอยยิ้มกว้างมันทั้งดูอ่อนโยนและอบอุ่น
“กูสัญญาเบส...”
มือหนาเคลื่อนจับมือเนียนของคนตรงหน้ายกขึ้นมาและก้มจูบที่นิ้ว ขอสัญญาด้วยรอยจูบนี้... เจ้าของมือที่ถูกจูบใบหน้าขึ้นสีแดงขัดเขินในการกระทำของคนตรงหน้าแต่ไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร.....คงเป็นแผลทางใจที่ปริแตกแค่มีคนมาทำดีด้วยมันก็เยียวยาได้ในทันที.....มันก็แค่ความรู้สึกชั่ววูบ.....
“ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ”
เอกยันตัวลุกจากการนั่งพลางส่งมือให้คนที่ยังนั่งอยู่เบสแค่มองมือที่ยื่นมาให้ริมฝีปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะจับมือเพื่อนรักของตนพยุงตัวขึ้น
“อื้ม”
หยาดน้ำเย็นกระทบใบหน้าชะล้างคราบหม่นหมองให้ละลายไปกับฝูงน้ำที่ไหลลงท่อ.... เบสยันตัวออกจากอ่างล้างหน้าใบหน้านวลเปล่งประกายด้วยความสดใส เอกเห็นเพื่อนกับมาร่าเริงก็คลี่ยิ้มความหนักอึ้งในอกถูกทลายลง เบสเดินไปเทียบกับเอกริมฝีปากอิ่มระบายยิ้มบนใบหน้า
“เอก~ กูอยากกินน้ำอะ”
หายหม่นแล้วอ้อนเลยน่ะ...
เอกหัวเราะในลำคอรอยยิ้มกวนแต่ก็แฝงความอ่อนโยนประดับบนใบหน้าหล่อเหลานั้น มือแกร่งยกละเลงกองเส้นสีชมพูบนหัวของเพื่อนที่ตัวเล็กกว่า “งั้นเอาน้ำใบบัวบกมั้ยละ แก้ช้ำในได้ 5555” เบสกระทุ้งศอกไปรอบหนึ่งใบหน้าขึ้นสีแดงอ่อนๆ ก็ใครใช้ให้แซวเค้าเหล่า!!
“แซวกูน่ะ ขอให้มึงมีแฟนแล้วโดนทิ้งกูจะล่อยันลูกบวชเลย”
“อ๋อ ไอที่เขาใส่กะทิเยอะๆนั้นน่ะ”
“ถุยนั้นมันกล้วยบวชชีแล๋วใช่ไอที่ปิดหลังพระป่ะ”
“สาส นั้นมันทองลูกนิมิต”
บทสนทนาเต็มไปด้วยความขบขันตามประสาคนที่สนิทสนมเกินเพื่อน อยู่ในขั้นเพื่อนสนิท(คิดไรๆ-..-) แต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อเบสชายตาไปเห็นน้องฟ้าเดินควงผู้ชายคนใหม่มาดูเหมือนจะเป็นแฟนใหม่ของเธอซะด้วย เบสเงียบลงซักพักริมฝีปากเม้มกันเหมือนอดกลั่นบางอย่างที่ร้อนผ่าวในดวงตา สัมผัสจากมือหนานั้นหนักแน่นแต่มันก็อบอุ่น....
“ไปหาไรกินกัน”
เอกลูบหัวคนตัวเล็กจัดการให้มันเอาหัวซบอกตนเดินตรงไปที่โรงอาหารในมอทันที..
“เอ๊ก~~ ดูเดะดูน้านนน!!~~(*O*)”
ร่างบางชี้นิ้วไปที่ร้านอาหารสุ่มใหม่ป้ายเขียนเต็มประดาว่า ‘อาหารกันเองสั่งอะไรเราทำให้ท่านได้หมด’ เอกเหลือบมองกริยาของเพื่อนตนแล้วขำมาดGreymanXIII หลุดไปตั้งแต่เมื่อไรเพราะเจ้าตัวทำตาวิบวับเป็นประกายเป็นเด็กๆ
“กูอยากกินร้านนั้นอ่ะน่ะๆน้า~~”
“เออๆ กินก็กินมื้อนี้กูเลี้ยงเอง”
เบสร้องเย้เดินดี๊ด๊าไปนั่งโต๊ะสำหรับคู่ มือของทั้งคู่จับรายการอาหารที่เขาเขียนไว้สักพักก็มีบริกรหนุ่มหน้าตาดีแฝงความดิบเถื่อนไว้ผมสีสว่างเล่นเอาแสบตาเด่นมาแต่ไกล และสุดท้ายก็ประกายหยดโลหิตสองดวงตวัดมองเอกอย่างกวนๆ
“อ้าว ไอ ‘ออย’ มึงเปลี่ยนจากนักศึกษามาเป็นบ๋อยแล้วเหรอ เหอะๆๆ”
เอกพูดจากวนตอกกลับใส่หน้าร่างสูงออยแสยะยิ้มเล็กๆแล้วตอบเสียงกวนไม่แพ้กัน “ไม่ใช่โว้ยย ไอห้องรุ่นน้องกูมันบอกอยากจะจัดสุ่มอาหารกูแค่มาช่วยเขาเฉยๆ” ระหว่างพูดออยก็เหลือบหางตามองใครบางคนเอกแค่ชำเลืองดูก็ยกยิ้มเตรียมแซว
“เหรอ กูนึกว่ามึงจะมาอยู่ใกล้ๆไอ ‘คิว’ มันซะอีก”
ฉับพลันใบหน้าออยขึ้นสีแดงจัดเอกพูดได้ตรงจุดมาก เบสที่เห็นเลยขำไปตามกับเอก “อะไรๆ ใครเรียกชื่อผมฮ้าบบ”เด็กหนุ่มรูปร่างเพรียวเล็กหน้าตาจิ้มลิ่มประดับด้วยดวงตาสีทับทิมสดและปะเข้ากับสีผมน้ำเงินเข้ม ริมฝีปากเรียวยิ้มอย่างเด็กอยากรู้อยากเห็น ออยหันมองเจ้าของเสียงและชื่อก็ตกใจเริ่มทำตัวไม่ถูกหมดกันภาพพจน์ลอว์สุดนิ่งของตรู(Y_Y)
“ป๊าวว ไม่มีร๊ายยยย”
“โด้พี่ออยอะ”
คิวทำแก้มป่องคิ้วขมวดงอลเหมือนเด็กๆเรียกค่าดาเมจจำนวนมหาศาลจากผู้คนที่แวะเวียนผ่านมาแต่ที่โดนหนักสุดจนHpร่อยร่อคงเป็นท่านลอว์ผู้ยิ่งใหญ่เสียแล้ว “เหอะๆๆๆ”เสียงคุณเอกเรียกสติที่(เกือบ)จะหลุดจากวงโคจรของออยให้กลับเข้าที่ออยกระแอ่มทีนึงใบหน้าก็แดงอ่อนๆ
“จะแดรกอะไรก็รีบสั่งกูไม่ได้ว่างมากถึงขนาดต้องมานั่งต่อปากต่อคำกับคุณมึงหรอกน่ะ”
ออยใช้เสียงเข้มกลบการเขินทำให้เขากลับเข้ามาดเถื่อนของตัวเอง “นั้นดิ.....กินอะไรดีหว้า”เอกยังคงใช่เสียงติดตลกของตนเอ่ยต่อไปดวงตาสีเพลิงมองเพื่อนชายที่กำลังคุยกับคิวอย่างสุนกสนาน ดวงตาของเอกประกายวาบชั่ววูบนึงแล้วเข้าสู่สภาวะปกติ
ริมฝีปากของเอกแสยะยิ้มอย่างน่าหวาดหวั่นดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยประกายกระหายถูกซ่อนเร้นภายใต้ดวงตาสีเปลวเพลิง.....
..........
.....
..
...
“โอย เหนื่อยโว้ย”
“บอกแล้วอย่าหนัก”
เอกพูดกับคนข้างๆจากการกินข้าวในปริมาณที่เรียกว่า ‘แดรกช้าง’ เบสไม่สนใจรู้สึกหนักท้องจากการกินดวงตาก็ปรือลงเล็กน้อยอาการอย่างนี้เขาเรียกว่า ‘กินอิ่มนอนหลับ’ เบสเลยเดินตัวปลิวทิ้งตัวนอนราบกับเตียงคิงไซส์ในห้อง
“นอนแหละ?”
“อืออ...”
เอกยิ้มเดินทิ้งตัวนั่งข้างๆคนที่หลับไปมือหนาเกลี่ยผมที่ปรกหน้าไร่นิ้วไปตามสันโครงหน้าสัมผัสแก้มเนียนที่เคยขึ้นสีชมพูไล่ลงมาที่ริมฝีปากอวบอิ่มเอกกดนิ้วเบาๆริมฝีปากก็ช้ำแดง ริมฝีปากยกแสยะก้มหน้าใช้ปากตนสัมผัสและบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มคนข้างใต้เพียงแค่ครางไม่ได้เปิดตาแต่อย่างใดเพราะเบสเป็นคนหลับลึก..
ร่างสูงถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งกลัวว่าร่างบางจะหายใจไม่ออกดวงตาสีเพลิงจับจ้องริมฝีปากที่แสดงรอยโค้งเวลามองมาที่เขา...
เบส กูชอบเวลามึงยิ้มให้กูน่ะ.....
เสียงทีวีร้องครวญเหมือนเชิญชวนให้คนสนใจมันผู้หญิงหน้าตาสละสลวยสวมชุดทางการตีหน้ากึ่งเครียดริมฝีปากอ้าปากรายงานข่าวด่วนที่เกิดขึ้น..
“เราพบศพนักศึกษาสาวในจังหวัดนครศรีธรรมราช สาเหตุการเสียชีวิตคือโดนของมีคมฟันไปทั่วร่างเราพบชื่อเล่นของเธอจากผู้เห็นใบหน้าของศพเธอมีชื่อว่า ‘ฟ้า’ “
แต่กูชอบตอนมึงร้องไห้มากกว่า....
ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้
ร่างสูงเลิกลั่กอยู่นานว่าจะสั่งอะไรดีออยเริ่มทนไม่ไหวก็ยืนแผ่รังสีให้คนสั่งเสียวเล่น...เอกเลยต้องสั่งอาหารเสียงอ่อยผิดกลับหน้าตาที่ยิ้มแสยะอย่างน่ากลัวดวงตาสีเพลิงสบกับสีเลือดก่ำของออย เอกพูดเสียงเยียบเย็น.
“ขอเป็นเนื้อสดราดซอสแดงข้นก็แล้วกัน”
ออยที่ได้ยินรายการอาหารก็สะดุ้งตัวรอบหนึ่งใบหน้าจากตื่นตนกเป็นนิ่งเฉยเผลอๆจะยิ้มตอบกลับอย่างน่าเปรมปรีเสียอีก
“ตามที่สั่ง เนื้อสดราดซอดแดงข้น”
...
..
..
.
เบส กูสัญญากับมึงว่ากูจะไม่ทิ้งมึง แต่กูดันลืมบอกอีกอย่าง นั้นคือกูจะไม่ยอมให้มึงเสียน้ำตาให้ใครนอกจากกูคนเดียว
ดวงตาสีเพลิงเปล่งประกายกร้าวไล่มองร่างบางที่หลับปุ๋ยไม่รับรู้เรื่องราวเอกเค้นเสียงหัวเราะเล็กน้อยขยับตัวโน้มกอดเบสแล้วหลับไปกับเขา
....
_________________________ FIN_______________________________
ความคิดเห็น