รักวุ่นๆ ลุ้นหัวใจ

ตอนที่ 5 : เรื่องวุ่นๆ # 5 ชมรมปลูกผัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 เม.ย. 52

 ตอนที่ 5

 

                หลังเลิกเรียนนักเรียนปีหนึ่งทุกคนได้รับแจกหนังสือเล่มเล็กๆที่บอกรายละเอียดเกี่ยวกับชมรมต่างๆ ในโรงเรียน ลูน่าเดินตามเพื่อนใหม่ไปอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย เพราะไม่ได้อยากเข้าชมรม แต่ถึงอย่างไรวันนี้เธอก็ต้องเลือกเข้าชมรมสักหนึ่งชมรมอยู่ดี

 บรรดารุ่นพี่ในชมรมต่างๆ ก็พากันจัดกิจกรรมเชิญชวนนักเรียนปีหนึ่งให้มาเข้าชมรมตัวเองเยอะๆ เพราะนั่นหมายถึงงบประมาณของชมรมที่จะเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว

นักเรียนหญิงห้อง 1-F ห้าคน เดินจับกลุ่มไปยังชมรมที่แต่ละคนในกลุ่มตั้งเป้าหมายไว้ ริสึโกะซึ่งเป็นหัวหน้าห้อง ไม่มีความจำเป็นจะต้องเข้าชมรม เพราะการทำคะแนนสอบได้เป็นลำดับต้นๆ ของชั้นปี ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้อง และการเป็นกรรมการนักเรียนมาตั้งแต่มัธยมต้น เป็นใบเบิกทางเข้าสู่การเป็นกรรมการนักเรียนในระดับมัธยมปลายได้เป็นอย่างดี

โอ้โห คนเยอะจัง ลูน่าอุทานเมื่อมาถึงชมรมคอมพิวเตอร์ที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจนนักเรียนทะลักออกมานอกห้อง

นานะกระโดดเหยงๆ พยายามมองเข้าไปข้างในห้องแต่ก็ไม่เห็นอะไรนอกจากนักเรียนปีหนึ่งซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเรียนหญิงเบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่ในนั้น

ทันใดนั้นก็มีนักเรียนชายผมสีน้ำตาลหน้าตาค่อนไปทางฝรั่งกระโดดขึ้นมายืนบนโต๊ะ เขาม้วนกระดาษเป็นรูปกรวยแล้วกรอกเสียงผ่านกรวยนั้น

ทุกคน เงียบๆ แล้วฟังก่อน เมื่อเสียงเซ็งแซ่ค่อยๆ เงียบลง เขาจึงพูดต่อ เนื่องจากมีรุ่นน้องจำนวนมากต้องการเข้าชมรมคอมพิวเตอร์ แต่สถานที่เรามีจำกัดจึงจำเป็นต้องมีการคัดเลือกสมาชิกชมรม จึงขอให้ทุกคนกรอกใบสมัครที่ได้รับจากรุ่นพี่ แล้วเราจะเรียกสัมภาษณ์ทีละห้าคน

เสียงแสดงความผิดหวังดังขึ้นทันทีที่เรย์พูดจบ

ต้องขอโทษทุกคนด้วยจริงๆ ที่เราไม่สามารถรับเข้าชมรมทุกคนได้ แล้วเด็กหนุ่มก็ลงจากโต๊ะแจกใบสมัครให้รุ่นน้องโดยบอกให้ไปกรอกด้านนอก นักเรียนคนอื่นจะได้เข้ามารับใบสมัครได้

ลูน่าถูกนานะลากเบียดคนเข้าไปข้างใน

ขอใบสมัครสองใบค่ะ นานะพูดกับเรย์ทั้งที่รุ่นพี่คนอื่นก็ว่างอยู่

เธอก็มาสมัครด้วยเหรอ เรย์ทักลูน่า

เด็กสาวส่ายหน้า

เปล่าค่ะ มาเป็นเพื่อนเฉยๆ” 

อ้าว ฉันก็นึกว่าเธอจะเอาด้วย เลยขอมาสองใบ

เอาไปฝากมิกิก็ได้

มิกิเค้าจะมาเอาเอง งั้นคืนหนึ่งใบนะคะ

ลูน่าทำหน้างง ไม่เข้าใจว่าจะลำบากเข้ามาเอาเองทำไม ตัวยิ่งเล็กๆอยู่ เดี๋ยวก็โดนเบียดกระเด็นหรอก  ระหว่างที่คิดอยู่นั้นลูน่าก็โดนนานะลากกลับไปนอกห้อง เห็นมิกิที่ทรงผมเบี้ยวไปข้างหนึ่งยืนยิ้มแฉ่งรออยู่

ในที่สุดก็ได้เห็นรุ่นพี่เรย์ใกล้ๆ แถมได้รับใบสมัครกับมืออีกต่างหาก ดูดีมากๆ หน้าก็ซ้วยสวย อย่างกับผู้หญิงแน่ะ มิกิเพ้อ

แน่ใจนะว่านั่นเป็นคำชม จริงอยู่เรย์อาจจะไม่ใช่พวกดาร์ค ทอล แอนด์ แฮนซั่ม แต่ถ้าเจ้าตัวมาได้ยินคงไม่ชอบใจนักหรอก แต่ก็ว่าไม่ได้ ถึงจะไม่ใช่แฝดเหมือนแต่รูปร่างหน้าตาของลูน่ากับเรย์ก็คล้ายกันมาก สิ่งที่ทำให้แตกต่างอย่างชัดเจนก็คือสีตากับสีผมเท่านั้น ซึ่งส่วนนี้ทำให้ลูน่ามีลักษณะเป็นไปทางเอเชียมากกว่าเรย์

ได้ใบสมัครหมายเลขเท่าไหร่

ร้อยเจ็ดสิบสองกับร้อยเก้าสิบหก มิกิพูดหลังจากชะเง้อมองใบสมัครในมือของนานะ

อย่างนี้ก็ต้องรออีกนานน่ะสิ ฉันว่าให้มิซึกิกับยูริโกะไปดูชมรมอื่นก่อนดีกว่าริสึโกะเสนอ

ก็ดี นานะว่า รีบไปที่ชมรมชงชาเถอะ ฉันว่าคนคงเยอะเหมือนกัน

แล้วริสึโกะก็พาเพื่อนอีกสองคนไปที่ชมรมชงชา แต่ระหว่างทางลูน่าเห็นแปลงผักที่กำลังผลิใบเขียวรับฤดูใบไม้ผลิก็อดหยุดมองไม่ได้

ใครมาปลูกไว้น่ะ สวยจัง

ไม่เห็นสวยเลย มีแต่ผักทั้งนั้น ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมชมรมทำสวนถึงไม่ปลูกดอกไม้จะได้เอามาใช้จัดแจกัน ยูริโกะพูด

ผักก็สวยนะ กินได้ด้วย ดูสิ มันน่ารักออก ลูน่าเข้าไปจับ

ทำอะไรน่ะ!” เสียงดังมาจากด้านหลัง

เด็กสาวทั้งสามคนหันไปมอง เด็กผู้ชายรูปร่างผอมท่าทางเรียบร้อยหิ้วบัวรดน้ำอันเล็กๆ ชักสีหน้าไม่พอใจ

ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย พวกเราแค่สนใจเฉยๆริสึโกะพูด

แน่ใจนะว่าพวกเธอไม่ได้ตั้งใจจะเด็ดมัน

แน่สิ ผักพวกนี้เธอปลูกเองหรือ ลูน่าถาม

ใช่

เธอสนใจจะเข้าชมรมเรามั้ยล่ะ เด็กหนุ่มท่าทางอัธยาศัยดีที่ไม่รู้ว่าโผล่มาตั้งแต่เมื่อพูดชวน

ลูน่าเลิกคิ้ว ยังไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ

ความจริงชมรมเรากำลังลำบาก ตอนนี้ก็เหลือสมาชิกอยู่แค่สองคนนี่แหละ ถ้าสมาชิกรวมกันไม่ถึงห้าคนจะถูกยุบชมรม ยังไงก็ช่วยเราหน่อยเถอะ

ทั้งสามคนทำหน้าลำบากใจ ลูน่าอยากจะอยู่ชมรมที่ไม่ต้องเข้าก็ได้ ริสึโกะที่ทำงานกรรมการนักเรียนก็ไม่จำเป็นต้องเข้าชมรม ส่วนยูริโกะก็ตั้งใจจะเข้าชมรมชงชา แถมเธอยังเกลียดผักเข้าใส้


            “
ฉันคงไม่ค่อยมีเวลามาช่วยงานชมรมหรอก ลูน่าพูดตรงๆ

ไม่เป็นไร แปลงผักแค่นี้พวกเราสองคนดูแลเอง เป็นสมาชิกแค่ในนามก็ได้

ลูน่านิ่งคิด นี่ไงล่ะ ชมรมที่ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ แถมมียังได้ช่วยชมรมที่กำลังจะโดนยุบอีกต่างหาก แต่ไหนๆ ก็จะเข้าแล้ว ช่วยให้มีสมาชิกครบห้าคนเลยดีกว่า

นี่ ช่วยพวกเค้าหน่อยเถอะลูน่าขอร้อง แค่มีชื่ออยู่ในชมรมเท่านั้นเอง ที่บ้านยูริโกะจังก็เป็นสำนักชงชาอยู่แล้ว ไม่ต้องเข้าชมรมชงชาอีกหรอก นะๆ

ถ้ายอมให้ปลูกดอกไม้ด้วย ยูริโกะเอ่ยปาก

ได้แน่นอน รีบรับปากโดยไม่สนใจเพื่อนที่ทำท่าว่าจะค้าน

ลูน่าหันไปมองริสึโกะด้วยสายตาอ้อนวอน

โอเคๆ แต่ฉันคงไม่ค่อยได้ช่วยอะไรนะ แค่งานที่สภานักเรียนก็ยุ่งแล้ว

เยี่ยมมาก คนครบพอดี คนที่ชวนพูดด้วยความยินดี ฉันอามามิ อยู่ปี 3 ห้อง B ส่วนหมอนั่น ชิรายูกิ อยู่ ปี 2 ห้อง A อ่ะ ใบสมัครรีบกรอกเลย

 
****************************

หลังจากเข้าชมรมทำสวนแบบตกกระไดพลอยโจน ทั้งสามคนก็ย้อนกลับไปที่ชมรมคอมพิวเตอร์ นานะกับมิกิยังคงนั่งรอสัมภาษณ์อยู่ เมื่อเห็นเพื่อนเข้าไปสมทบนานะก็บ่นทันที

เข้าไปสัมภาษณ์ร้อยกว่าคนแล้ว ผ่านไม่ถึงสิบคนเลย

แปลกดีนะ คิดว่าคนเข้าชมรมยิ่งเยอะยิ่งดีซะอีก ทำไมชมรมนี้ถึงรับน้อยขนาดนี้ล่ะ ลูน่าถาม

ฉันว่าคงเป็นเพราะพวกรุ่นพี่เค้าคัดเอาแต่คนที่ต้องการเข้าชมรมอย่างจริงจังล่ะมั้ง พวกเธอสองคนคงหมดหวังแล้วล่ะ ริสึโกะพูด

                มิกิทำหน้างอ

                ถึงจะไม่เก่งเรื่องคอมพิวเตอร์เราก็จริงจังนะ เรื่องอยู่ชมรมเดียวกับรุ่นพี่เรย์มันแค่ผลพลอยได้

                ฉันว่าเป็นจุดประสงค์หลักมากกว่ามั้ง ลูน่าแซว

                อย่ามาทำเป็นรู้ดีหน่อยเลย นานะทำท่าจะเข้ามาประทุษร้ายคนพูดแทงใจดำ

                ลูน่าหัวเราะ วิ่งหลบไปทางโน้นทีทางนี้ที พลางคิดว่าการมีเพื่อนวัยเดียวกันแบบนี้นี่แหละที่ทำให้ชีวิตในโรงเรียนไม่น่าเบื่อ

                พลั่ก!

ลูน่าถอยหลังไปชนกับอากิระที่มาเดินตรวจตราความเรียบร้อย

อ๊ะ ขอโทษค่ะ ลูน่าพูดทั้งที่ยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองคู่กรณี

อ้าว เธอ... คนที่เป็นลมเมื่อเช้า 

ตานี่อีกแล้ว ไม่ต้องมาตอกย้ำกันได้ไหม

เป็นอะไรหรือเปล่า อากิระถามเมื่อเห็นคนที่เขาชนยืนจ้องหน้าเขาเหมือนตกตะลึง

ไม่เป็นไรค่ะ

เด็กสาวตั้งใจจะปลีกตัวออกมาเพราะไม่อยากยุ่งด้วย แต่เรย์ที่ออกมาเรียกคนที่สมัครเข้าชมรมไปสัมภาษณ์เห็นเพื่อนยืนอยู่กับน้องสาวเลยเดินเข้าไปหา

คนมาสมัครเข้าชมรมไม่เยอะเท่าไหร่นะ อากิระประเมินคร่าวๆ

ไม่เยอะที่ไหนกัน นี่ก็คัดออกไปร่วมร้อย แห่มาสมัครกันเยอะแยะ ห้องแทบพัง พวกเราน่ะอยากได้คนที่อยากเข้าชมรมจริงๆ

ไม่ใช่อยากมากรี๊ดประธานชมรม อากิระพูดแทรก

เออ... นั่นแหละ เรย์ตอบกึ่งเขินกึ่งกระอักกระอ่วน เพราะฉะนั้นก็เลยคัดแต่คนที่เก่งเรื่องคอมจริงๆ

แล้วรุ่นพี่ไม่คิดจะให้โอกาสคนที่ไม่เก่งแต่มีความมุ่งมั่นบ้างเหรอคะ ลูน่าถาม

ใช่ค่ะ ถึงฉันจะไม่เก่งแต่ฉันก็ตั้งใจจริงนะคะ นานะถือโอกาสทำคะแนน

เรย์มองหน้าน้องสาวเป็นเชิงถาม ลูน่าฉีกยิ้ม ไม่รับรอง ไม่ออกความเห็น เรย์จึงหันไปประกาศเรียกคนเข้าไปสัมภาษณ์รอบต่อไป ก่อนจะหันมาบอกกับนานะ

ถ้ามีความตั้งใจจริง ตอนสัมภาษณ์ก็แสดงให้พวกเราเห็นก็แล้วกัน

แน่นอนค่ะ ใช่มั้ยมิกิ นานะหันไปพยักเพยิดกับเพื่อนที่เดินข้ามาร่วมวงสนทนา

พวกเธอตั้งใจจะเข้าชมรมคอมพิวเตอร์กันหมดเลยเหรอ อากิระถาม เขาคิดว่ารู้ทันเด็กสาวพวกนี้ ถ้าเรย์ไม่ได้อยู่ชมรมคอมพิวเตอร์พวกหล่อนคงไม่แลชมรมคร่ำครึแบบนี้แน่ แต่ก็คาดผิดเมื่อสาวน้อยที่ผมยาวเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นคนนั้นตอบปฏิเสธ

ไม่ใช่ค่ะ แค่สองคนนี้เท่านั้น พวกเราสมัครเข้าชมรมอื่นแล้ว

ชมรมอะไร เรย์ถาม

ชมรมทำสวนค่ะ

เรย์ทำหน้าคาดไม่ถึง นึกว่าลูน่าจะเข้าพวกชมรมศิลปะการป้องกันตัว ไม่ก็ยิงปืน ยิงธนูไปตามเรื่อง ทำไมถึงไปเข้าชมรมน่าเบื่อแบบนั้น ชมรมทำสวนของโรงเรียนนี้น่ะมันชมรมปลูกผักแท้ๆ

งั้นเหรอ อากิระแสดงอาการรับรู้ ถึงอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่แล้ว แต่ดูท่าว่าเรย์จะสนใจเด็กคนนี้ไม่น้อย เสียใจด้วยนะเพื่อน ท่าทางเค้าไม่สนนายว่ะ

ฉันไปก่อนก็แล้วกัน ต้องไปดูชมรมอื่นอีก แล้วก็หันไปพูดกับพวกนานะ ขอให้สมหวังนะ

พอเดินไปได้สองสามก้าว อากิระก็หันกลับมาพูดกับเรย์

นายด้วย ขอให้สมหวัง

ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่ใช่อย่างที่นายคิด เรย์ปฏิเสธ พลางคิดว่าเมื่อไหร่อากิระจะเลิกจับคู่เขากับคนนั้นคนนี้เสียที หลังออกจากห้องพยาบาลเมื่อเช้าก็หาว่าเขามีความรู้สึกพิเศษกับลูน่า อยากจะบอกมันเหมือนกันแหละ ว่าจะไม่ให้พิเศษได้ไง น้องสาวทั้งคน

ส่วนคนอื่นๆ ทั้งที่ฟังอย่างตั้งใจและแอบฟังต่างพากันสงสัยว่าสองคนนี้หมายถึงอะไร แต่ก็ไม่ได้รับข้อมูลมากไปกว่านี้ เพราะต้นเรื่องต่างเดินแยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง

 
***************************************

นี่ ทำไมพี่ถึงรับสองคนนั่นล่ะ ลูน่าถามผ่านทางโทรศัพท์

ก็เห็นเค้าท่าทางอยากเข้าชมรม

อยากเข้าไปนั่งเฝ้าพี่น่ะสิ ลูน่าบอก

หวงหรือไง เรย์กระเซ้า

ไม่ใช่ แค่กลัวว่าเค้าจะไปกวน ไหนว่าอยากได้แต่คนที่จริงจัง ไม่อยากได้คนที่เข้าชมรมเพราะชอบประธานชมรม

ก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ส่วนหนึ่งก็อยากได้คนที่ตั้งใจจริง แต่หลักๆคือจะจำกัดจำนวนคน แล้วที่รับเพื่อนของเธอก็เพราะว่า พี่จะได้รู้เรื่องของเธอเวลาอยู่ที่โรงเรียนบ้าง

ลูน่าหัวเราะฝืดๆ

หาสายมาคอยรายงานความประพฤติหรือไง

ไม่ใช่สายสืบแต่เป็นเด็กเส้นต่างหาก ใช้เส้นของเธอเข้ามาในชมรม ไม่งั้นให้ตายก็ไม่รับหรอก

อ๋อ เหรอ ลูน่าประชดด้วยความหมั่นไส้

อย่างน้อยปัญหาเรื่องชมรมก็เป็นอันจบไป

คราวนี้ก็มาถึงปัญหาที่ว่า ทำอย่างไรถึงได้เป็นดาราในสังกัดของมิราจ จะให้ชินจิช่วยก็ไม่ได้เพราะดันได้เข้าไปทำงานด้านบริหารจะไปยุ่งกับพวกโปรดักชั่นมากๆ ก็ไม่ดี สงสัยต้องหาทางเองเสียแล้ว
********************************

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น