รักวุ่นๆ ลุ้นหัวใจ

ตอนที่ 3 : เรื่องวุ่นๆ # 3 กรรมของพี่ชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 เม.ย. 52

ตอนที่ 3

 

          เรย์มอนด์ โรเจอร์ นั่งรัวคีย์บอร์ดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเมามัน วันปิดเทอมอันแสนสงบสุขกับงานอดิเรกที่ชอบ จะมีอะไรน่าสุขใจไปกว่านี้

                แต่ก็นั่นแหละ มันกำลังจะพังทลายลงโดยมีสาเหตุมาจากโทรศัพท์สายที่เขากำลังจะรับ

                ว่าไง ลูน่า เรย์วางมือจากคีย์บอร์ด เอนตัวสบายๆกับเก้าอี้ มือข้างที่ว่างคว้ากาแฟมาจิบ

                พี่ช่วยไปซ้อมแทนฉันหน่อยสิ

                หือ ว่าไงนะ

                ไปซ้อมคาราเต้แทนหน่อย เรย์เกือบสำลักกาแฟเมื่อได้ยินซ้ำอีกครั้ง

                ไม่เอาอ่ะ ปฏิเสธทันที เรื่องอะไรจะต้องไปหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเอง เหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังเจ็บตัวอีก ถึงหน้าตาจะคล้ายกันแต่ไม่ใช่แฝดจากไข่ใบเดียวกันสักหน่อยจะได้เปลี่ยนตัวกันได้

                ต้องไป ไม่งั้นก็ยกเลิกเรื่องที่พนันกันไว้ได้เลย ลูน่าขู่

                โธ่ ก็หน้าตาเราเหมือนกันที่ไหน จะไปซ้อมแทนได้ยังไง

                ฉันจัดการเองไม่ต้องห่วง ดีนะที่ส่วนสูงเราห่างกันไม่มาก แล้วช่วงนี้ฉันก็แยกมาซ้อมเตรียมสอบสายเป็นส่วนใหญ่ คนอื่นๆน่ะเค้าซ้อมเตรียมแข่งกัน ไม่ค่อยมีใครสนใจใครหรอก ลูน่าโกหก

                พวกที่โรงฝึกหลายๆคนเริ่มสงสัยแล้วว่าเธอเป็นผู้หญิง เพราะลูน่าไม่เคยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมกับคนอื่นๆ หาทางบ่ายเบี่ยงตลอด ดังนั้นถึงจะเริ่มพูดคุยสนิทสนมกันบ้างแล้ว แต่ดูเหมือนทุกคนยังเคลือบแคลงสงสัยอยู่ ให้เรย์เปลี่ยนตัวไปแทนบ้างสักช่วงหนึ่งน่าจะช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้น

                โอเคนะ เดี๋ยวฉันไปหา ลูน่าไม่รอให้อีกฝ่ายปฏิเสธ วางสายแล้วจัดเตรียมอุปกรณ์แปลงตัวตรงดิ่งไปหาเรย์ที่คอนโด

 

<><><><><><><><><><><><> 

 

                สัปดาห์สุดท้ายก่อนเปิดเรียน

เรย์นอนแบ็บอยู่บนโซฟาด้วยความอ่อนล้า ในที่สุดวันสุดท้ายของการเป็นตัวแทนไปซ้อมคาราเต้ก็จบลงไปเมื่อวาน พร้อมกับทิ้งอาการปวดกล้ามเนื้ออย่างแรงไว้เป็นอนุสรณ์ในวันนี้

เรย์อยากจะจับยายน้องสาวตัวดีมาบีบคอจริงๆ หนอยแน่ะ! แยกซ้อม! พวกที่จับคู่ซ้อมยังได้พักดูคนอื่นต่อสู้กันบ้าง แต่คนที่แยกมาซ้อมแทบจะเรียกได้ว่าซ้อมแบบนอนสต๊อป ยายลูน่าต้องวางแผนแกล้งเขาแน่ๆ ชินจิถึงได้จัดโปรแกรมซ้อมมหาโหดให้ ยังมีหน้ามาบอกอีกว่า คุณลูน่าก็ซ้อมอย่างนี้ประจำ  ใครจะไปอึดขนาดนั้นล่ะ

จริงอยู่ที่ตอนเด็กๆเขาเคยเรียนคาราเต้มาบ้าง พร้อมๆกับลูน่านั่นแหละ แต่ไม่นานก็เลิก กีฬาที่ต้องเจ็บตัว หรือปะทะกันโดยตรงน่ะหรือ เมินเสียเถอะ

 เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เจ้าตัวสะดุ้งเฮือก... โชคดีที่ไม่ใช่ลูน่า

ไง อากิระ เรย์ทักไปตามสาย

นายว่างป่ะ ฉันมีงานที่สภานักเรียนให้ช่วยหน่อย จะเปิดเรียนแล้ว ยุ่งชะมัด

ว่าง... แต่ลากสังขารไปไม่ไหวว่ะ

อะไรวะ หรือว่า เมื่อคืน... หนักไปหน่อยอากิระแซว

ไอ้บ้า ไม่ใช่เรื่องอย่างว่าโว้ย ฉันไปซ้อมคาราเต้มา

อากิระแปลกใจ

ซ้อมคาราเต้ นายเนี่ยนะ คิดไงวะ ไหนว่าไม่ชอบ

เออน่ะ เรื่องของฉัน ก่อนจะตัดสินใจไปช่วยเพราะว่านอนอยู่เฉยๆมันก็ปวดอยู่ดี หาอะไรทำสักหน่อยจะได้ลืมๆความปวดไปบ้าง ไปช่วยก็ได้ นอนอยู่เฉยๆ เซ็งว่ะ ส่งรถมารับทีดิ

เออ งั้นแค่นี้นะ

 

<><><><><><><><><><><><> 

 

          เรย์นั่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องสภานักเรียน มือก็พิมพ์นั่นพิมพ์นี่ไป ส่วนปากก็บ่นปวดบ่นเมื่อยเป็นระยะๆ จนอากิระทนรำคาญไม่ได้

                ทำงานไปเงียบๆได้มั้ย บ่นอยู่ได้

                อะไรวะ กรรมการนักเรียนก็ไม่ใช่ อุตส่าห์มาช่วยแล้วยังไม่สำนึกบุญคุณอีก

                เออ จะสำนึกบุญคุณมากถ้าหยุดบ่นซะที อากิระสวนกลับ

                เรย์เงียบไปสักพัก

                เอ้า เสร็จแล้ว เขาวางเอกสารตั้งใหญ่ลงบนโต๊ะ สำนึกบุญคุณฉันไว้มากๆ

                งั้นก็เอานี่ไปทำต่อ อากิระยื่นกระดาษอีกแผ่นให้

                ไอ้...

                ฉันไม่ได้แกล้งนายนะ งานมันเยอะจริงๆ ดูสิ ทุกคนก็ทำงานหัวปั่นกันทั้งนั้น อากิระพูด กรรมการนักเรียนคนอื่นๆ ที่นั่งทำงานอยู่ในห้องก็พยักหน้าสนับสนุน ถึงจะมีอมยิ้มนิดๆ ก็เถอะ

                ใครจะไปนึกล่ะว่าคู่หูดูโอ้สุดหล่อของโรงเรียนจะมีนิสัยแบบนี้ นึกว่าจะขรึมกว่านี้เสียอีก

                ก็ได้... เสร็จงานนี้บุญคุณของฉันท่วมหัวนายแน่ แล้วเรย์ก็ไปนั่งทำงานต่อ ส่วนพวกกรรมการนักเรียนก็ไปนั่งประฃุมสุมหัวเรื่องงานปฐมนิเทศ กว่าจะแยกย้ายกันกลับบ้านก็ใกล้ค่ำแล้ว

                วันนี้ฉันขอลี้ภัยไปนอนบ้านนายนะ อากิระพูด หลังจากกดดูเมล์ในโทรศัพท์

                เค้ามาอีกแล้วเหรอ นายจะหนีแบบนี้ตลอดเลยหรือไง

          เรย์ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรหรอกที่เพื่อนมาค้างด้วยบ่อยๆ แต่เขาคิดว่าการทำแบบนี้ไม่ใช่ทางแก้ปัญหาเลย สู้เผชิญหน้ากันไปให้เรื่องมันจบๆซะยังจะดีกว่า

                ไม่อยากเจอหน้าว่ะ

                เออ ตามใจ

 

<><><><><><><><><><><><> 

 

                เอาล่ะลิ ใครว่าพาเพื่อนมาค้างด้วยแล้วจะไม่เจอเรื่องเดือดร้อน เรย์แทบจะเอามือก่ายหน้าผากเมื่อเห็นลูน่าที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายนอนเอกเขนกดูทีวีอยู่ในบ้าน

          อ้าว เพื่อนพี่มาด้วยเหรอ ลูน่าถามโดยไม่ต้องการคำตอบ ก็เห็นอยู่ทนโท่

                จะมาก็ไม่บอก ชิโนบุ เรย์พูด ติดจะตำหนินิดหน่อย

                ก็กะว่าจะมาเลี้ยงขอบคุณซะหน่อย ลูน่าหมายถึงเรื่องที่เรย์ไปซ้อมคาราเต้แทนเธอ ตั้งใจจะให้เซอร์ไพรซ์น่ะเลยไม่ได้บอก หรือว่ากินข้าวมาแล้ว

                เรย์ส่ายหน้า แต่ก็ชูอาหารกล่องที่ซื้อจากร้านมินิมาร์ทให้ลูน่าดู

                เก็บไว้ก่อนเถอะ มากินซูชิด้วยกันดีกว่า ฉันอุตส่าห์สั่งมา นายก็ด้วย ลูน่าหยุดคิดด้วยท่าทางยียวน

 “อากิระ ใช่มั้ย?

                อากิระขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ ไอ้เด็กนี่ เรียกชื่อฉันห้วนๆเลยนะ

                เอาละสิ บรรยากาศชักไม่ค่อยดีแล้ว

                อากิระนายไปนั่งรอเถอะ เดี๋ยวฉันกับชิโนบุจะไปยกซูชิออกมา เรย์ยุติการมองหน้าหาเรื่องของทั้งสองคนไว้แค่นี้

                เมื่อเข้าไปในครัว ลูน่าก็ชิงถามขึ้นก่อน

                แน่ใจนะว่าแค่เพื่อน มาค้างที่บ้านบ่อยขนาดนี้ หรือว่าหมอนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้นายกุแผนบ้าๆ มาเขี่ยฉันไปอยู่ที่อื่น

                ตื๊ดๆ เรย์ทำเสียงเหมือนในเกมโชว์เวลาตอบผิด พี่ไม่ได้อยากให้เธอไปอยู่ที่อื่นซะหน่อย ไม่ใช่จุดประสงค์หลักของแผน แล้วนี่ยังไม่เลิกคิดว่าพี่เป็นเกย์อีกเหรอ ก็อย่างที่เคยบอกนั่นแหละ ช่วงนี้ที่บ้านหมอนั่นกำลังมีปัญหา ญาติดีกันหน่อยไม่ได้หรือไง

                ไม่มีทาง หมอนั่นเป็นคนมาหาเรื่องฉันก่อนนะ ฉันขอโทษแล้วก็ยังทำหน้าไม่พอใจ คนอะไรใจแคบชะมัด

                เออ แล้วเธอล่ะ คิดว่าตัวเองทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ใจกว้างเป็นมหาสมุทรล่ะสิ เรย์คิด ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมทั้งสองคนถึงตั้งแง่ใส่กันขนาดนี้ ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างก็เป็นคนมีเหตุผล รู้จักเก็บงำความรู้สึก เรื่องสวมหน้ากากเนี่ยถนัดนัก แต่ทำไมถึงมาเขม่นกันอย่างนี้ก็ไม่รู้ 

จริงอยู่ที่ช่วงนี้อากิระมีอาการหลุดๆบ้างเพราะเรื่องทางบ้าน แต่ลูน่าที่ปกติเป็นผู้ใหญ่เกินวัย รับผิดชอบงานที่บริษัทได้เป็นอย่างดี ทำไมถึงทำตัวไม่มีเหตุผลราวกับเด็กๆ น่าแปลก...

                ความจริงฉันก็ไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยนะ แต่ไม่ถูกชะตายังไงก็ไม่รู้ ลูน่าพูดพลางเปิดฝากล่องใส่ซูชิ

                เรย์ทำเสียงงึมงำอยู่ในคอเหมือนยอมรับกลายๆ ว่าน้องสาวกับเพื่อนไม่ถูกชะตากัน ในใจก็แอบทอดอาลัย สงสัยว่าแผนจับคู่ให้ทั้งสองคนนี้จะเป็นหมันเสียละมั้ง

                ยังไงตอนนี้ก็ทำหน้าที่เป็นกรรมการคอยห้ามมวยก่อนก็แล้วกัน...

 

<><><><><><><><><><><><> 

ปล. ในที่สุดก็ต้องมาแก้คำผิดอีกจนได้ -*-

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #20 เพียงฝัน >> แพนด้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2552 / 16:34

    มาแล้วค๊า

    หลังจากที่หายไปนาน TT^TT 

    - -

    แผนจับคู่จะเป็นหมันหรือป่าวก็ไม่รู้ คงต้องติดตามกันต่อไป

    โฮ่ๆๆ

    #20
    0