ว่านรัก

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 พ.ค. 59

บทนำ

 

แผ่นหลังกว้างของคนที่เดินจากไป มันทำให้หญิงสาวที่เม้มปากเป็นเส้นตรง ค่อยๆ ปล่อยน้ำตาอุ่นๆ ให้ไหลลงมาอาบแก้มใสอย่างไม่อาจกลั้นได้ แม้มือจะปาดมันออกไปเท่าไร แต่ก็ไม่สามารถหยุดมันได้เลย เธอไม่ต้องการให้ตัวเองพ่ายแพ้กับความอ่อนแอ แต่ความเสียใจที่กำลังเล่นงานอยู่ก็ทำเอาความเข้มแข็งทุกอย่างพังทลาย ท่ามกลางบ้านหลังใหญ่ที่มีเธอยืนอยู่เดียวดาย มันอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว ความทรงจำเกี่ยวกับเขามันมีอยู่ทุกมุมของบ้าน โซฟาตัวนั้นเธอเคยนั่งดูหนังกับเขา หัวเราะให้กันในวันที่มีความสุข ส่วนโต๊ะกินเข้าตัวนั้น เธอและเขาจะลงมานั่งด้วยก่อนไปทำงาน ทว่าภาพทุกอย่างกลับเบลอไปหมด เมื่อมองผ่านม่านน้ำตา

“ว่านขอถามอะไรสักอย่างได้มั้ยคะ?” ว่านหอมตัดสินใจพูดสิ่งที่อัดอั้นในใจในเช้าวันนี้ หลังจากที่เขาบอกกับเธอเกี่ยวกับการรับข้อเสนอของบริษัทซึ่งจะต้องย้ายไปอยู่ออสเตรเลียอย่างไม่มีกำหนดกลับ ใจเธอหายวูบ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมเพื่อค้นหาบางสิ่งข้างใน

“ว่ามาสิ” สายตาของเขาไม่หวั่นไหว หากเป็นเธอเองที่ต้องเม้มปากอีกครั้งก่อนจะพูดความในใจออกไป อกกระเพื่อมไหว มือชื้นไปด้วยเหงื่อ

“อาดลเคยมองว่านเป็นผู้หญิงคนนึงที่ไม่ใช่หลานบ้างมั้ย?” ถามแล้วใจก็เหมือนจะขาด เธอไม่อยากฟังคำตอบใดๆ ทั้งสิ้น

“ไม่เคย” เขาตอบอย่างไม่ลังเล นั่นเป็นคำตอบที่เธอคาดว่าจะได้ยิน

“ทำไมอาดลใจร้ายกับว่านขนาดนี้คะ” เสียงที่เปล่งออกไปสั่นจนไม่อาจจะควบคุม ขอบตาร้อนผ่าว แต่ความเข้มแข็งที่มีอยู่ก็พอหยุดมันเอาไว้ได้

“อาไม่ได้ใจร้าย” ธราดลสูดลมหายใจเข้าแล้วปล่อยออกมายาวๆ “แต่สิ่งที่ว่านต้องการมันไม่เหมาะสม เราเป็นอาหลานกัน”

“แต่ว่านรัก...”

“อาไม่อยากได้ยินคำนี้” เขาตัดบท น้ำเสียงเฉียบคมเหมือนมีดกรีดลงกลางใจคนฟัง “อาอยากให้ว่านเปิดใจให้คนอื่นที่ไม่ใช่อา เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้ อารักว่านเหมือนหลาน คนที่อาเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ”

"แต่ตอนนี้ว่านไม่ใช่เด็กอีกแล้ว"

"แต่อายังเป็นอาของว่าน ไม่ว่ามันจะผ่านไปกี่ปี และอาจะเป็นอาอย่างนี้ไปจนลมหายใจสุดท้ายของอา" เขาย้ำหนักแน่น ก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกไป

ว่านหอมเจ็บไปหมดทั้งใจ ได้แต่มองร่างสูงของธราดลที่ค่อยๆ ห่างออกไปจนลับตา

คิดมาถึงตรงนี้ เธอก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้สตูเก็บรองเท้าหน้าบ้าน เลิกปาดน้ำตาทิ้ง ปล่อยให้มันไหลออกมาให้สาสม สายตาของเขา น้ำเสียงของเขา และท่าทางหมางเมิน แค่นี้ก็ทำให้รู้แล้วว่าเธอไม่สามารถจะเข้าไปอยู่ในหัวใจของเขาได้เลย

“แต่ว่านรักอาดลนะคะ รักมาตั้งแต่จำความได้ ว่านไม่เคยรักใครได้อีกเลย อาดลจะได้ยินบ้างมั้ยคะว่า ว่านรัก” เธอพูดปนสะอื้น ปล่อยความในใจให้ลอยไปกับสายลม หวังว่าสักวันเขาจะรู้ใจเธอ แต่ก็เป็นได้เพียงแค่ความต้องการฝันเฟื่อง เพราะหลังจากนี้ไป เธอจะเก็บเขาไว้ในใจ และจะกลายเป็นคนใหม่ คนที่ไม่เสียใจกับผู้ชายชื่อ ธราดล อีกต่อไป

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น