ซ่อนกลิ่น

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 มี.ค. 55



 

บทนำ

เสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้องอยู่ด้านนอกไม่ได้ทำให้เสียงครวญครางที่อวลไปด้วยความสุขรู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด เสียงหอบปนกระเส่าดังขึ้นเป็นจังหวะจากห้องนอนชั้นสองของบ้านเตโชพฤต สองร่างที่กอดกระหวัดกันอยู่บนเตียงท่ามกลางแสงจากหลอดไฟด้านนอกที่เล็ดลอดเข้ามาในหน้าต่างที่แง้มเอาไว้ ทำให้เกิดเงาที่น้อยคนนักจะจินตนาการได้

ร่างกำยำที่ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างอรชรอันเปลือยเปล่าน่าเย้ายวนเอาไว้ราวกับจะกักขังเธอเอาไว้เชยชมแต่เพียงผู้เดียว ก่อนเขาจะบรรเลงเพลงรักเป็นจังหวะที่เธอต้องร้องครวญออกมาอย่างไม่อาจจะอดกลั้นได้อีกต่อไป ยิ่งอรัญเร่งเร้าเท่าไหร่เธอก็ยิ่งจะขาดใจเท่านั้น

“กานต์ไม่ไหวแล้วค่ะคุณรัญ” เสียงของกานต์ธีราขาดเป็นห้วงๆ จนคนที่ฟังอยู่ต้องยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ

“อีกนิดเดียวนะกานต์ คุณทำให้ผมมีความสุขมากจริงๆ” พูดแล้วอรัญก็เร่งจังหวะขึ้นอีก คราวนี้นิ้วเรียวสวยของกานต์ธีราที่ยึดหัวไหล่หนาของชายหนุ่มเอาไว้ถึงกับต้องขยุ้มลงไปบนผิวกายของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้ เสียงร้องครวญครางของหญิงสาว เรียกความฮึกเหิมในตัวของชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นอีก อรัญยิ่งตอกย้ำความสุขให้แก่เธอจนกระทั่งสะพานแห่งความสุขได้เชื่อมไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้า เหลือทิ้งไว้เพียงตะกอนในหัวใจที่มันจมอยู่ในก้นบึ้งของคำว่าศีลธรรมอันดีในสังคม

“คุณว่าเราจะตกนรกมั้ยคะ” กานต์ธีราถามขึ้นมาหลังจากนอนซบไหล่หนาเพื่อพักเหนื่อยหลังจากผ่านสมรภูมิรักอันแสนสุขไปเมื่อสักครู่นี้

“ไม่เอาน่ากานต์ เวลาอย่างนี้เราไม่พูดเรื่องนี้กัน” อรัญที่หลับตาพริ้มอยู่พูดขึ้นมาพลางกระชับท่อนแขนเพื่อจะได้กอดร่างนุ่มนิ่มให้แนบชิดยิ่งขึ้น

“กานต์กลัวแม่รู้” อีกฝ่ายยังไม่ยอมเปลี่ยนเรื่อง

“ก็อย่าให้รู้สิ ไม่เห็นยากเลย” อรัญกระตุกยิ้มก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นมาเพื่อก้มจุมพิตไปบนหน้าผากมนของลูกเลี้ยงอย่างรักใคร่

“แล้วเราจะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานรึเปล่าคะ” กานต์ธีราไม่ยอมแพ้ อย่างไรเสียเธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากได้ความรักจากผู้ชายอย่างเต็มที่

“อดทนไว้สิกานต์ เรื่องอย่างนี้มันง่ายซะที่ไหน” สิ้นเสียงที่เริ่มส่อเค้าความเบื่อหน่ายของชายหนุ่ม หญิงสาวก็อ่อนลงพร้อมขยับตัวไปแนบชิดกับกายกำยำอันเปลือยเปล่าของเขาอย่างออดอ้อน

“ค่ะ กานต์จะอดทน”

“ต้องอย่างนี้สิ คนดีของผม” อรัญแย้มริมฝีปากได้รูปขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนนิ้วยาวจะไล้ไปตามต้นแขนนวลเนียนและหยุดลงตรงเนินอกนุ่มนิ่มที่แนบอยู่ข้างลำตัวเขาตอนนี้

“กานต์รู้รึเปล่าว่ากานต์เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้ผมมีความสุขได้เหลือเชื่อ” พูดพลางชายหนุ่มก็เค้นคลึงนวลเนื้อหนาหนั่นอย่างเบามือ

กานต์ธีรายิ้มออกมาอย่างมีความสุข มือน้อยก็ค่อยๆ ลูบไล้ไปบนแผงอกของคนตัวใหญ่ด้วยความเสน่หา ก่อนจะประทับริมฝีปากบางลงบนท้องน้อยของเขาเพื่อกระตุ้นอารมณ์พิศวาสอีกครั้ง

“คุณก็เป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้กานต์มีความสุขเหลือเชื่อเหมือนกันค่ะ”

“ร้ายนักนะเรา” อรัญยิ้มน้อยๆ กับอาการออดอ้อนของหญิงสาว แต่ก่อนที่เขาจะพาเธอไปสู่สวรรค์เป็นครั้งที่สอง เสียงรถยนต์ที่แล่นเข้ามาในบ้านก็ทำให้ทั้งคู่ถึงกับต้องรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว

“แม่มา!

 

 

 

( ดารานิล )

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #3 ป้าพวง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 01:03

    แรงรับโล่อ่ะ กร๊ากๆๆๆๆๆ


    #3
    0
  2. #1 afternoongirl (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 21:51
    แรงม๊ากมาก
    #1
    0