รักเล่ห์ เสน่ห์ร้าย

ตอนที่ 9 : 8. สาวน้อยพลังมาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 เม.ย. 59

สาวน้อยพลังมาร

 

 

ผมที่รวบขึ้นเป็นหางม้ายาวสลวย กวัดแกว่งไปมาเป็นจังหวะ ขณะเจ้าของวิ่งออกกำลังกายรอบหมู่บ้าน โดยมีหมาตัวเล็กวิ่งตามไม่ห่าง

สิตางศุ์จะออกกำลังทุกวันหากมีเวลาว่าง โดยเธอจะวิ่งสลับกับเข้ายิมตามแต่โอกาสจะเอื้ออำนวย และวันนี้ก็เช่นกัน หลังจากกลับมาจากที่ทำงาน เธอก็เลือกจะวิ่ง อย่างน้อยก็สามารถไปโฉบดูบ้านหมอชินได้ด้วย

วันนี้เธอใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น อวดช่วงขาเรียวสวย หญิงสาวตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ที่ออกมาวิ่งเช่นกัน ไม่ใช่ว่าไม่รู้ แต่เธอไม่สน เพราะคนที่สนใจมีอยู่คนเดียวเท่านั้น คือเจ้าของบ้านรูปหล่อหลังตรงหน้านี่เอง

“สวัสดีค่ะหมอชิน” สิตางศุ์ส่งเสียงหวานออกไปทัก เมื่อเห็นว่าบ้านของเขาเปิดประตูอยู่

“วิ่งออกกำลังกายเหรอครับ” เขาโผล่หน้ามาตอบ

“ค่ะ แล้วหมอชินไม่วิ่งออกกำลังกายบ้างเหรอคะ” พูดพลางมองต่ำไปยังอกแน่นๆ ของชายหนุ่ม อันที่จริงหุ่นเฟิร์มอย่างหมอชินนี่ต้องออกกำลังกายเป็นประจำอยู่แล้ว ไม่น่าถาม

เห็นแล้วอยากจะซบ

“ผมเข้ายิมแถวคลินิกครับ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปเท่าไรยุ่งๆ อยู่” พูดพลางเดินเข้ามาหญิงสาวที่ยืนอยู่นอกรั้ว ก่อนจะขมวดคิ้ว เมื่อนึกอะไรออก “ว่าแต่คุณวิ่งได้แล้วเหรอครับ เห็นเมื่อวานนี้ยังปวดท้องอยู่เลย”

“หายแล้วค่ะ” หญิงสาวโกหกคำโต “ตังรีบกลับไปกินยาที่ออฟฟิศ วันนี้ไม่เจ็บแล้วค่ะ”

“ก็ดีครับ” คชินทร์พยักหน้ารับ

“แล้วหมอชินไม่ลอง...” พูดได้เพียงแค่นั้น ก็ถูกเสียงใสๆ แทรกขึ้นมาเสียก่อน

“น้าชินขา โดนัทอยากออกไปให้อาหารปลาที่สระบัวกลางหมู่บ้านจัง” แล้วร่างของเด็กวัยสิบขวบก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู สิตางศุ์เหลือบตาไปมองก็ต้องตกใจตาถลน เมื่อเห็นว่าหลานของคุณหมอรูปหล่อเป็นใคร

ยัยเด็กเปรต!

ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งก็อ้าปากค้าง เมื่อเห็นว่าร่างระหงที่ยืนอยู่คู่กับคุณน้าสุดที่รักของเธอเป็นผู้ใด

ยัยป้าปีศาจ!

“อ้าวโดนัท ไหนบอกน้าว่า เดี๋ยวคุณแม่ก็จะมารับแล้วไม่ใช่เหรอครับ” คชินทร์หันไปหาสาวน้อยที่ทำหน้าตื่นๆ อยู่ตรงประตู พร้อมกับกวักมือเรียกให้เข้ามาหา

“มาสวัสดีน้าตังก่อน เขาเป็นเพื่อนบ้านเรานะรู้มั้ย”

แม้จะตกใจในทีแรก แต่สาวน้อยในชุดโรงเรียนกระโปรงแดงก็ตั้งมือรับได้ทัน ไม่กะโตกกะตากให้โดนน้าชินดุแต่อย่างใด

“สวัสดีค่ะน้าตัง” พูดแล้วก็ยกมือไหว้สวยงาม ก่อนจะใช้จังหวะที่น้าชายไม่ทันสังเกต ทำปากเป็นคำว่า ป้า ให้อีกฝ่ายไป เพราะยังเคืองเรื่องบอลปลอมไม่หาย

สิตางศุ์ฝืนยิ้ม รับไหว้เด็กสาวสวยงามเช่นกัน ไม่คิดว่าจะเจอจุดไต้ตำตอขนาดนี้

“สวัสดีจ้ะน้องโดนัท แหม...ไม่คิดเลยว่าหมอชินจะมีหลานสาวโตขนาดนี้แล้ว กี่ขวบแล้วคะ?”

“สิบขวบแล้วค่ะ”

“อ้อ สิบขวบนี่เอง เป็นช่วงกำลังจะขึ้นวัยรุ่น ต้องมีไอดอลเป็นของตัวเอง” เธอยิ้มเย็น

“คุณตังรู้ด้วยเหรอครับว่า โดนัทเป็นแฟนคลับนักร้อง” คชินทร์เอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“ก็เดาๆ เอาน่ะค่ะ เด็กสมัยนี้โตเร็วกว่าสมัยเราเยอะ” อยากจะบอกว่าแก่แดด แต่ก็ยังเกรงใจเหยื่อรูปหล่อที่มีศักดิ์เป็นถึงน้าชายของยัยเด็กเปรต

“แล้วสมัยน้าชินเป็นยังไงเหรอคะ โดนัทเกิดไม่ทัน” แต่อีกฝ่ายก็ไม่เบาเช่นกัน

“อย่าพูดอย่างนี้สิครับโดนัท น้าเคยสอนว่ายังไง” คชินทร์ปรามหลานสาว ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอถึงได้พูดอย่างนั้นออกไปได้

“ก็โดนัทแค่อยากรู้เฉยๆ นี่คะ”

“ก็แค่ไม่วุ่นวายเท่าสมัยนี้” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “ว่าแต่ทำไมถึงเกิดเปลี่ยนใจอยากไปให้อาหารปลาล่ะ โดนัทยังไม่ตอบน้าเลย”

“ก็เมื่อกี้คุณแม่โทร.มาบอกว่า อาจจะเข้ามารับค่ำๆ หน่อย โดนัทเลยอยากออกไปเดินเล่น”

“แหม เป็นเด็กรักธรรมชาติซะด้วย” สิตางศุ์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปถามคนตัวสูงที่ยืนข้างกัน “นี่ลูกพี่สาวเหรอคะหมอชิน”

“เป็นลูกพี่ลูกน้องครับ แม่ของโดนัทเป็นลูกป้าผม พ่อแม่เขาไปรับลูกที่โรงเรียนไม่ค่อยทัน เลยชอบให้ผมไปรับแทน”

“อ้อ” เธอพยักหน้ารับ “ว่าแต่หมอชินกับน้องโดนัทกำลังจะออกไปให้อาหารปลาใช่มั้ยคะ ถ้าไงเดี๋ยวตังขอไปด้วยคน กำลังจะพาใบ้ออกไปเดินเล่นแถวนั้นอยู่พอดี”

หญิงสาวยิ้มกริ่ม เมื่อเห็นสายตาไม่พอใจของโดนัทที่ส่งมาให้เธออย่างไม่ปิดบัง

“ไม่เอาดีกว่าค่ะ โดนัทเปลี่ยนใจแล้ว โดนัทจะอยู่กับน้าชินที่บ้านดีกว่า”

“อ้าว ทำไมล่ะครับ ก็โดนัทบอกน้าเองนี่ว่า อยากออกไปให้อาหารปลาไม่ใช่เหรอ?” คชินทร์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ

“ก็โดนัทเปลี่ยนใจแล้วอยากอยู่กับน้าชินนี่” เด็กสาวยืนยันคำเดิม จะอยู่คอยเป็นก้างใครบางคน เพราะเธอรู้สึกได้ตั้งแต่เห็นสายตากะลิ้มกะเหลี่ยของหญิงสูงวัยว่า เป้าหมายคือน้าของเธอแน่นอน

โดนัทไม่มีทางยกน้าชินใครหรอก ฝันไปเถอะ!

“ก็ได้ครับ น้าก็ไม่ได้ว่าอะไร” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ รู้สึกเอ็นดูหลานคนนี้เป็นพิเศษเพราะดูแลกันมาตั้งแต่เกิด จนเธอติดเขาแจยิ่งกว่าพ่อแม่เสียอีก ก่อนจะหันมามองสาวอีกคนที่ส่งยิ้มให้อย่างเข้าใจ

เหตุใดเธอจะไม่รู้ว่ายัยเด็กคนนี้ตั้งใจจะขวางไม่ให้เธอได้ใกล้ชิดคุณหมอหนุ่ม แต่ในเมื่อตั้งปณิธานแน่วแน่แล้วว่า คานที่โหนมาสามสิบกว่าปีจะต้องถูกทำลายโดยผู้ชายคนนี้ ฉะนั้นก็ลืมไปได้เลยว่า เธอจะยอมแพ้ตั้งแต่หน้าประตู

แค่เด็กคนเดียว ทำไมฉันจะรับมือไม่ไหว?

“เราเข้าบ้านดีกว่านะคะน้าชิน โดนัทจะกลับไปทำการบ้านต่อ” โดนัทพูดพร้อมกับดึงแขนของคุณน้าให้เดินกลับเข้าบ้าน

“ก็ดี” คชินทร์เห็นด้วยกับหลานสาว แต่ก็ไม่ลืมชวนหญิงสาวที่ยืนอยู่อย่างมีมารยาท “เข้ามาในบ้านด้วยกันสิครับคุณตัง โดนัทขี้เหงา ไม่ค่อยได้เล่นกับใคร”

“เหรอคะ?” เธอตาวาว เห็นช่องทำคะแนนอยู่รำไร

“อันที่จริงน้าชินไม่ต้องให้น้าตังมาเล่นเป็นเพื่อนโดนัทก็ได้นะคะ กลัวน้าตังจะเบื่อ” โดนัทพูดขึ้น ไม่อยากให้ใครได้อยู่ใกล้คุณน้าของเธอแม้แต่คนเดียว

ก็คนมันหวงนี่!

“แหม...น้าไม่เบื่อหรอกจ้ะ นานๆ ทีจะได้เล่นกับเด็กบ้าง ก็คงจะสนุกดีพิลึก” หญิงสาวรีบพูดขัดลำ ด้วยกลัวว่าคุณน้ารูปหล่อจะเห็นดีเห็นงามไปด้วยกัน

“ถ้างั้นผมขอฝากโดนัทหน่อยนะครับ จะไปเคลียร์งานสักครู่”

“ได้ค่ะ หมอชินไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวตังดูให้” เธอรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

เมื่อเห็นร่างสูงของคุณน้ารูปหล่อหายลับขึ้นไปบนชั้นสองแล้ว เด็กสาวผมเปียก็เปิดฉากทันที

“อย่ามาจีบน้าของเค้านะ เค้าไม่ให้จีบ” สิตางศุ์ได้ยินดังนั้นก็แค่นยิ้ม ไม่คิดว่าเด็กที่เพิ่งเปลี่ยนจากฟันน้ำนมมาเป็นฟันแท้ จะมีมารยามางัดข้อกับเธอได้

“จะจีบ ใครจะทำไม” ในเมื่อไม่ต้องปั้นหน้าใส่กันแล้ว ก็จัดเต็มมันทั้งคู่นี่แหละ สมน้ำสมเนื้อดี!

“ตัวเองแก่แล้วก็ไปจีบคนแก่ๆ สิ จะมายุ่งกับน้าเค้าทำไม น้าชินยังหนุ่มไม่มาเคี้ยวไก่แก่อย่างป้าหรอก”

เจอคำคำนี้เข้าไป สิตางศุ์ก็จุกไปถึงลิ้นปี่ อยากจะลากลิ้นของยัยเด็กไม่มีมารยาทมาตัดเสียให้ด้วน เกิดมายังไม่เคยถูกใครหยามขนาดนี้มาก่อน

“แหม...น้องโดเน่าคะ ถึงน้าจะเป็นไก่แก่ แต่ก็เป็นไก่พันธุ์คัดพิเศษ เลอค่าสุดๆ แล้วอย่างหนูล่ะ ดูยังไง้ยังไงก็เป็นแค่ยัยเด็กที่บ้าเกาหลีไปวันๆ หน้าตาก็งั้นๆ งานก็ไม่ได้ทำ เงินก็ไม่มี แถมยังเรียนอยู่อีกต่างหาก ถามหน่อย แล้วจะเอาอะไรมาสู้น้าได้จ๊ะ”

“บ้าเกาหลีก็ไม่เห็นแปลกนี่ ใครๆ ก็บ้ากัน มีแต่ป้านี่แหละที่แก่แล้วไม่ทันวัยรุ่นเค้า ขนาดโอปป้าจูมินยังไม่รู้จัก เค้าจะบอกให้ น้าชินยังรู้เลยว่าเป็นใคร”

“แล้วไง?” สิตางศุ์ยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน “ไม่รู้จักก็ไม่เห็นจะแคร์ ตอนนี้ที่น้าแคร์มีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นก็คือ หมอชิน”

“อย่ามายุ่งกับน้าของเค้านะ! เค้าไม่ให้ยุ่ง!” โดนัทแหวขึ้น ด้วยความหวงคชินทร์มาแต่ไหนแต่ไร เพราะเขาเป็นคนเดียวที่มีเวลาให้เธอเสมอ เด็กสาวจึงรักเสียยิ่งกว่าพ่อแท้ๆ ทนไม่ได้หากจะต้องเห็นน้าชายปันความรักจากเธอไปให้ใคร

“ของอย่างนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกจ้ะ เดี๋ยวคอยดูก็แล้วกัน”

“เค้าจะบอกอะไรให้ว่า ผู้หญิงของน้าชินไม่เคยทนเค้าได้สักราย แล้วป้าเป็นใครจะมาท้าดวลกับเค้า!

“ก็เป็นคนที่น้าของโดนัทกำลังจะตกลงปลงใจด้วยไงจ๊ะ”

“ถ้างั้นก็เจอฤทธิ์เค้าหน่อยเป็นไง!” เด็กสาวพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปคว้าสร้อยเงินมีห้อยจี้รูปผีเสื้อบนคอของหญิงสาวไว้อย่างรวดเร็ว

“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะยัยโดเน่า!” สิตางศุ์ใจหายวาบ เมื่อรู้สึกว่าสร้อยบนคอกำลังจะถูกดึงให้ขาด เธอรักสร้อยเส้นนี้มาก เพราะมันเป็นของขวัญชิ้นแรกที่คุณยายให้ไว้ก่อนที่ท่านจะสิ้นลม จึงรีบตระครุบมือของโดนัทเอาไว้ทันที แต่กลับไม่ทันการณ์

“ไม่ ก็บอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับน้าของเค้า!” พูดแล้วเด็กสาวก็กระชากสร้อยออกมาจนขาด ก่อนจะขว้างออกไปทางหน้าต่างยังสนามหญ้าหลังบ้าน

“ทำไมเธอทำอย่างนี้!” สิตางศุ์เหลืออด คว้าร่างของเด็กสาวขึ้นเขย่าไปมา

“ก็ป้าไม่เชื่อเค้าเองนี่ น้าของเค้า ใครห้ามยุ่ง ถ้ายุ่งเค้าก็จะทำอย่างนี้ทุกคนเลย!” สิ้นเสียงตะคอกของโดนัท หญิงสาวก็โกรธจนฟาดมือไปยังต้นแขนของเธอดังเพี๊ยะ

“คุณทำอะไรน่ะ!” คชินทร์ตะโกนถาม หลังได้ยินเสียงโหวกเหวกอยู่ด้านล่าง ไม่คิดเลยว่าภาพที่เห็นจะเป็นภาพของหญิงสาวที่เคยช่วยชีวิตหมา กำลังลงไม้ลงมือกับหลานรักของเขาได้

ชายหนุ่มปราดเข้าไปคว้าตัวของโดนัทที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นเข้ามาปลอบ พร้อมกับตวัดสายตาขุ่นๆ ไปมองหญิงสาวที่ยืนตาแดงอยู่

“ผมถามว่าทำไมคุณทำแบบนี้! โดนัททำอะไรผิดถึงต้องลงมือฟาดซะเต็มแรงอย่างนั้น” พูดพลางจับแขนหลานสาวที่มีรอยแดงเป็นปื้นขึ้นมาดูอย่างโกรธเคือง

“แล้วทำไมไม่ถามหลานหมอก่อนละว่า ทำอะไรให้ตัง ถึงต้องโดนตีขนาดนี้” ก้อนแข็งๆ แล่นมาจุกอยู่ที่ลำคอจนตีบตัน

“ฮือๆ โดนัทไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะน้าชิน โดนัทแค่ถามว่าทำไมน้าตังถึงไม่กลับบ้าน น้าตังโมโห แล้วก็ตีโดนัทเลย”

“นี่เธอ...” พูดได้เพียงเท่านี้เสียงก็ขาดหายไปเฉยๆ หญิงสาวจุกอกจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของคชินทร์ที่มองเธออยู่ ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ ด้วยความเสียใจ แล้วปลีกตัวออกมาโดยไม่พูดอะไรต่อ พยายามที่สุดเพื่อจะไม่ให้น้ำตามันไหลออกมาประจานความพ่ายแพ้ในครั้งนี้

แต่แล้วเขื่อนน้ำตาก็พังทลายลงเมื่อพ้นเขตบ้านของคุณหมอรูปหล่อ หญิงสาวอุ้มเจ้าใบ้มากอดไว้หลวมๆ ปล่อยให้หยาดน้ำตาแห่งความเสียใจร่วงพรูเต็มใบหน้า เจ้าใบ้ที่เห็นเจ้านายร้องไห้ไม่หยุดก็รู้ด้วยสัญชาตญาณในทันที มันค่อยๆ เลียน้ำตาที่หยดลงมาราวกับต้องการจะปลอบใจ

“ไปกันเถอะใบ้ แม่สัญญาว่า แม่จะไม่กลับไปเหยียบบ้านหลังนั้นอีก แล้วแกก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยแล้ว เราอยู่ของเราอย่างนี้สองคนไปเรื่อยๆ ดีกว่า รู้อยู่แล้วว่า วันหนึ่งจะต้องเสียน้ำตาให้เขา แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้เลย ใบ้...แม่จะทำยังไงดี”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #788 akkanee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 10:28
    เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่านางเอกน่าสงสารมากๆ
    #788
    0
  2. #613 กวาง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2554 / 19:34
    อร๊าย!!! ตังน่าสงสาร หมอชินหลานสาวตัวเองผิดนะคะ

    เถียงสู้ไม่ได้ก็ทำลายของรักของหวงกันเลย

    แล้วหมอชินยังมองแบบนั้นอีก อย่างนี้ตังก็ช้ำใจแย่สิคะ
    #613
    0
  3. #590 Chicky ya ya ya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 23:57
    555 ติ่งเกาหลีพี่ไรเตอร์นี่แนวสุดๆเลยอ่ะจ๊อด
    #590
    0
  4. #477 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 17:39
    เศร้า ฮือๆ ToT

    โดนัทร้ายมากๆๆๆๆ  - -*


    #477
    0
  5. #371 กางเกงยีนส์ขาสั้น ^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 15:44
    มารยาเด็ก 13 ล่อซะเจ๊ 31 สู้ไม่ได้เลย แอบสงสาร T^T
    #371
    0
  6. #269 นวีร์* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 20:44
     โถ พ่อเทพบุตร ไม่น่าหลงกลหลานเลย
    #269
    0
  7. #262 prawpraw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 17:42

    ยัยเน๊าาาาาาาา !

    #262
    0
  8. #249 GR*A*CE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 14:20
    ยัยเด็กโดนัท นิสัยแ่ย่มาก
    ของสำคัญโดนทำแบบนั้นเป็นเราก็โกรธวะ

    #249
    0
  9. #212 ดารานิล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2554 / 14:39
     แก้ไขอะไรนิดหน่อยนะคะ แล้วจะกลับมาอัพตอนใหม่ใหวันที่ 1 ก.ค. ตามสัญญา :)
    #212
    0
  10. #202 หมอกกลางภู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 13:53
     น่าสงสารกะตังค์ซะแล้ว ถูกหลานนรกของหมอทำแสบซะนี่ 
    #202
    0
  11. #82 fjoe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2554 / 19:47
    เราตรงข้ามกับตังสุดๆ คือ ไม่ชอบหมา แต่รักเด็ก 55555



    แงง ก็เค้าเคยถูกหมากัดอ่ะ หมาเห็นเค้าทีไรก็ชอบแยกเขี้ยวใส่(หรือคิดไปเอง) มันก็เลยกลัวฝังใจ



    ที่บ้านก็ไม่ให้เลี้ยงหมาด้วย เพราะ คุณยายแพ้ขนสุนัข TT



    ป.ล. ยังไงก็อ่านเรื่องนี้จนจบอยู่แล้ว รอลุ้นตอนจบ ฮิฮิ
    #82
    0
  12. #78 suket (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2554 / 01:34
    เศร้าเลย...ของขวัญของคุณยายด้วย เด็กยังไงก็คือเด็กมักทำอะไรโดยไม่คิด
    #78
    0
  13. #76 fonfan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 22:50
    เศร้าาาาเลยตอนนนี้ เด็กสมัยนี้นี่นะ
    #76
    0
  14. #73 alumnus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 15:33
    ให้คุณหมอง้อบ้างงงงง รอค่ะ
    #73
    0
  15. #72 daw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 15:20
    ของขวัญดูต่างหน้าของคุณยายด้วย เศร้าจัง แต่เด็กก็คงยังไม่รู้นะ เพราะยังเป็นเด็กอยู่
    #72
    0
  16. #71 บัว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 14:52
    ปกติก็เป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยถูกกะเด็กอยู่แล้ว

    พอเจอยัยหนูโดเน่าเข้าไป - - เป็นลูกเป็นหลานจะฟาดหนักๆ #อิน



    555555555555555555555555555
    #71
    0
  17. #70 หิ่งห้อยสีเหลือง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 14:13
    ตอนนี้อ่านแล้วน้ำตาซึมง่ะ สงสารนางเอก T^T
    #70
    0
  18. #69 ดารานิล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 11:09

    ลืมบอกไปว่ายกนี้นางเอกของเราแพ้หลุดรุ่ยราบคาบ 55555+


    #69
    0
  19. #68 sazamp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 11:02

    ชอบเรื่องนี้มว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก >..<
    ทำไมนางเอกมันโดนใจฉันอย่างนี้ (คล้ายว่าอีก10ปีชะลอยไม่พ้นโสดแบบนางเอกT^T)

    รออยู่นะจ๊ะ เป็นตังหน่อยไม่ได้ แม่จะจับยัยโดเน่ามามัดไว้บนคานเล้ยย

    #68
    0
  20. #67 นางสาวแสนดี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 09:55
    ปกติ แสนดีรักเด็กนะคะ แต่อย่างน้องโดเน่าเนี่ย แสนดีรับไม่ด้ายยยยยยยย





    ปล. เรื่องสินบน แสนดีขอไปคิดก่อนค่ะว่ายัยนีเนี่ยใคร???
    #67
    0
  21. #65 ดารานิล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2554 / 09:22

    คุณแสนดี : เอาไว้ครั้งหน้านะคะ แต่คุณแสนดีต้องมีข้อมูลเกี่ยวกับหมอชินมาแลกไม่งั้นนางเอกไม่แจกสินบน 555

    คุณsuket : สงสัยช่วงนี้นางเอกคงยังคิดแผนอะไรไม่ออกค่ะ หัวตื้อ 5555

    คุณfjoe : ลองเดากันไปก่อนนะคะ จะเฉลยก็คงท้ายๆ โน่น :)

    คุณหิ่งห้อยสีเหลือง : อย่างนี้ต้องติดตามค่ะ :p


    และขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ
    ( ดารานิล
    )

    #65
    0