รักเล่ห์ เสน่ห์ร้าย

ตอนที่ 6 : 5. คุณหมอขา หมาหนูป่วย II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 เม.ย. 59

คุณหมอขา หมาหนูป่วย2nd

 

 

ดวงตาคู่สวยตวัดมองน้องหมารางวัลตุ๊กตาดาราทองที่กำลังคาบตุ๊กตากระต่ายบนพื้นบ้านอีกครั้งอย่างครุ่นคิด พยายามนึกมาตลอดทางกลับบ้านว่าหน้าเซ่อๆ อย่างเจ้าใบ้ควรจะป่วยด้วยโรคอะไร แต่แล้วจู่ๆ ก็เหมือนจะคิดอะไรออก เรียวปากบางกระตุกยิ้ม ก่อนจะเอื้อนเอ่ยชื่อหมาน้อยเสียงหวานจ๋อย

ใบ้จ๋า มาหาแม่นี่มะลูกฝ่ายที่ถูกเรียกชื่อไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไร วิ่งไปหาเจ้านายที่นั่งอยู่บนโซฟาเร็วรี่

สิตางศุ์มองเจ้าใบ้ พลางแสยะยิ้ม เอื้อมมือไปคว้าเจ้าตัวเล็กมากอดมาหอม จากนั้นก็ยกตัวมันชูขึ้นมาประจันหน้าตัวเอง

ใบ้เอ๊ย...ฉันจะให้โอกาสแกสามวันในการฝึกเดินขากะเผลก เอาให้เนียนเลยนะแก ไม่งั้นฉันนี่แหละจะทำให้แกเดินขากะเผลกจริงๆ โดยไม่ต้องแสดง น้ำเสียงเยือกเย็นที่ดังขึ้นมาจากคนสวย ทำเอาใบ้ขนลุกซู่ หันรีหันขวาง สัมผัสได้ถึงความไม่ปลอดภัยในชีวิต

กรรมของหมาอีกแล้ว

แถมวันนี้ยังเป็นโชคดีของเราที่หมอชินไม่อยู่บ้าน ฉะนั้นแกรีบนอนพักผ่อนให้เพียงพอ เพราะวันพรุ่งนี้ฉันจะพาไปโรงเรียนแต่เช้า เตรียมตัวเตรียมใจสำหรับบทเรียนที่แกจะต้องทำให้ได้เข้าใจมั้ย เธอเชิดหน้า หรี่ตามองหมาน้อยอย่างคาดคั้น

งึดๆๆ ในที่สุดมันก็ส่งเสียงออกมา อย่างไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง

สิตางศุ์ก็ยิ้มร่า ลดแขนลงมาเพื่อกอดหมาน้อยให้ถนัดถนี่ เจ้าหมาตัวนี้มันช่างน่ารักถูกใจเธอนัก สั่งให้ทำอะไรก็ทำตามอย่างไม่อิดออด สมแล้วที่เกิดมาเป็นน้องหมาคู่บารมี

แกช่างเป็นหมาที่น่าสงสารที่สุดในโลกเลย ใบ้เอ๊ย!

 

จะให้ผมสอนอะไรนะครับ?”

ครูฝึกสุนัขที่เพิ่งรับสายจูงจากมือของสาวสวย ถามย้ำอีกรอบ เมื่อได้ยินความต้องการของเจ้าหล่อน

คุณครูฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ช่วยฝึกมันให้เดินกะเผลกหน่อยนะคะ จะเอาข้างไหนก็ได้ แต่ขออย่างเดียว ทำให้เนียนอย่าให้ใครจับได้ก็แล้ว สิตางศุ์พูดพลางส่งยิ้มหวานให้คุณครูหนุ่มที่พยักหน้าหงึกๆ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจก็ตามที

ใบ้แหงนหน้ามองคนนั้นทีคนนี้ทีด้วยความอยากรู้ มันไม่ค่อยได้ออกไปไหนนัก พอมาสถานที่พิเศษที่มีแต่กลิ่นหมาแปลกๆ เช่นนี้ ก็ตื่นเต้นจนระงับอาการไว้ไม่ค่อยอยู่

ดูสิ เจ้าใบ้มันคงอยากเรียนจนตัวสั่น ยังไงคุณครูก็ช่วยสอนมันหน่อยนะคะ ตังจะพามันไปถ่ายโฆษณา หญิงสาวมุสาเพื่อขยายความเข้าใจให้คนที่ยังยืนงงอยู่

อ้อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรก ได้อยู่แล้วครับ ที่นี่เราฝึกหมาใช้ในกองถ่ายเยอะ คุณตังไม่ต้องห่วงได้ยินดังนี้ครูฝึกก็ยิ้มออก

แต่ตังขอเวลาแค่สามวันได้รึเปล่าคะ?

สามวันเหรอครับ ธรรมดาฝึกเป็นอาทิตย์เลยนะครับครูฝึกตกใจเล็กน้อย

ก็แหม” เธอทำท่าออดอ้อน “ถ้ารอนานเป็นอาทิตย์ ตังกลัวว่ามันจะไม่ทันกิน เอ๊ย! ไม่ทันการณ์น่ะสิคะ สามวันก็พอแล้ว หมาตังน่ะฉลาดออก สอนอะไรก็ง้ายง่าย

“ก็ได้ครับ” ครูฝึกหลวมตัวตอบตกลงไปจนได้ แต่พอเห็นหมาน้อยที่วิ่งซนอยู่ก็ชักไม่แน่ใจว่า จะฝึกมันได้ทันจริงไหม

เริดค่าคุณครู มันต้องอย่างนี้สิ ถึงจะเรียกว่ามืออาชีพของแท้ ใช่มั้ยคะสิตางศุ์หัวเราะเบาๆ อย่างถูกใจ ร่างระหงย่อตัวลงไปหาเจ้าใบ้ที่ยืนหันซ้ายหันขวาอยู่ ก่อนจะลูบหัวด้วยความรักใคร่

ตั้งใจเรียนนะลูก สามวันเท่านั้นต้องรีบตักตวงความรู้ให้ได้มากที่สุด พูดจบก็ก้มหน้าไปกระซิบเบาๆ ข้างหูหมาน้อย สีหน้าเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม ถ้าแกยังเดินขากะเผลกไม่ได้ละก็ แม่จับหักขาให้เดี้ยงของจริงแน่ จำไว้

เจ้าใบ้หางลู่หูตก เหลือบมองเจ้านายที่จ้องเขม็งมาอย่างหวาดผวา ก่อนจะเสียงครางออกมาเป็นเชิงว่ายอมแพ้แล้ว

เห็นดังนั้นสิตางศุ์ก็หยัดตัวขึ้นยืน ใบหน้าฉาบไปด้วยรอยยิ้มพริ้มเพรา

งั้นวันนี้ตังฝากเจ้าใบ้ด้วยนะคะ เดี๋ยวตอนเลิกงานจะแวะมารับ เชิญคุณครูสอนกันให้สุดฝีมือเลยนะคะ ตังเชื่อมือค่ะ สามวันนี่คงจะมากไปด้วยซ้ำเนอะ

ครับ... ครูหนุ่มตอบรับอย่างรู้ตัวว่าพลาดท่า เจอคนสวยมาออดอ้อนเป็นไม่ได้ ใจอ่อนทุกที

โรคแพ้คนสวยกำเริบอีกแล้วกู...

 

ช่างเป็นโชคดีของสิตางศุ์ที่สามารถเคลียร์ปัญหาซึ่งยืดเยื้อมายาวนาน เกี่ยวกับสโลแกนน้ำดื่มของเจ๊กุหลาบลงได้ด้วยความช่วยเหลือจากลูกสาวของเจ๊ที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ ดังนั้นงานชิ้นต่อไปจึงรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว เพราะเธอมีแพลนเตรียมเอาไว้อยู่แล้ว

พี่ตังเลิกงานแล้วไปที่ไหนต่อรึเปล่า พวกเราว่าจะไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันสักหน่อย ฉลองที่หลุดจากบ่วงสโลแกนเชยๆ ของเจ๊กุหลาบมาได้ เกียรติภูมิถาม ขณะยื่นข้อมูลลูกค้าอีกรายหนึ่งให้หญิงสาวบนโต๊ะทำงาน

วันนี้ไม่ว่าง ต้องรีบไปรับลูกกลับจากโรงเรียนสิตางศุ์พูดหน้าตาเฉย แต่คนฟังกลับทำหน้าเลิ่กลั่ก

อะไรพี่ ไปแอบไข่อะไรไว้ตอนไหน?

ก็ไอ้ใบ้ไง พี่พามันไปโรงเรียนฝึกสุนัข อายุอานามก็โตพอจะเรียนหนังสือได้แล้ว เดี๋ยวเขาจะหาว่าเป็นหมาไม่มีการศึกษา

โห เล่นมุกนี้ผมถึงกับอึ้งหนุ่มหัวฟูหัวเราะเบาๆ

เอาเป็นว่าไปกันเถอะ ไม่ต้องรอพี่ เพราะช่วงนี้พี่กำลังยุ่งๆ ไม่ว่างเท่าไร

ที่บอกไม่ค่อยว่างนี่ เพราะมัวแต่เข้ามาวิ่งในหัวใจผมอยู่รึเปล่าครับได้ทีก็ต้องหยอดเสียหน่อย เผื่อสาวเจ้าจะติดใจ เป็นโสดมานานก็ชักเบื่อ นาทีนี้เห็นใครว่างก็เอาทั้งนั้น!

เผอิญพี่ไม่ค่อยชอบออกกำลังในที่สาธารณะน่ะ เก็บไว้ให้คนอื่นเถอะ ได้ข่าวว่าซุกเอาไว้เยอะ ไม่ใช่เหรอ ไม่มีเสียหรอกที่สวยไม่แคร์สื่อจะเพลี่ยงพล้ำให้กับกลลวงตื้นๆ เช่นนี้

เราน่ะมันคนละระดับกันน้องเขียดเอ๋ย

โห ไรกันพี่ตัง ไม่มีช่องโหว่ให้ผมแทรกตัวได้เลยอะ เซ็งว่ะ สรุปว่าเย็นนี้ไม่ไปใช่มั้ย ผมกับพวกไอ้เจ๋งจะได้ไปเมากันในสไตล์ผู้ชายโฉดเกียรติภูมิยักคิ้วให้

ตามสบาย จะไปโฉดที่ไหนก็เชิญ นางเอกอย่างฉันขออยู่บ้านสวยๆ ก็แล้วกัน

ถ้างั้นวันนี้ขอตัว ส่วนวันพรุ่งนี้ก็ทางใครทางมัน มาไหวก็มา มาไม่ไหวก็เมานะพี่นะ พูดเสร็จ จอมกะล่อนประจำแผนกก็ฉีกยิ้มกว้าง เดินไปตบไหล่เจ๋งที่นั่งยิ้มหน้าแป้นอยู่เช่นกัน

ถ้าวันพรุ่งนี้พวกแกมาทำงานไม่ไหว ตายสถานเดียว จำไว้ สิตางศุ์มองลูกน้องอย่างคาดโทษ ต้องปรามพวกมันไว้บ้าง เพราะช่วงนี้เป็นช่วงปิดงบของบริษัท งานถมหัวจนแทบกระดิกตัวไปไหนไม่ได้

 

คูหาสามชั้นขนาดใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เป็นโรงเรียนฝึกสุนัขกลางเมือง ตั้งตะหง่านอยู่ด้านหน้าสาวสวยที่เพิ่งมาถึง สิตางศุ์ผลักประตูกระจกเข้าไปด้านในก็พบกับเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ที่มีพนักงานหน้าตาจิ้มลิ้มคอยบริการอยู่ เหลือบมองไปยังตู้โชว์ด้านหลังก็เห็นโล่ประกาศเกียรติคุณมากมาย

มารับน้องใบ้เหรอคะคุณสิตางศุ์ พนักงานสาวเอ่ยทักคนที่เพิ่งมาถึงด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ค่ะ เรียบร้อยกันรึยังคะ

เรียบร้อยค่ะ รับกลับบ้านได้เลย เดี๋ยวนั่งรอตรงนี้ก่อนก็ได้ค่ะ ปุ๊กจะไปเอาน้องมาให้ พูดเสร็จพนักงานสาวก็เดินหายลับออกไปจากประตูกระจกอีกด้าน ไม่นานนัก เจ้าแจ็ครัสเซลล์ขนหักสีขาวสะอาดก็วิ่งกระดี๊กระด๊าออกมาพร้อมครูฝึกคนเมื่อเช้า

สวัสดีครับคุณตัง เจ้าใบ้มันฉลาดอย่างที่คุณว่าจริงๆครูฝึกชมเปาะ หลังจากได้ลองคลุกคลีอยู่กับมันมาทั้งวัน

ก็ตังบอกแล้วว่าหมาตังน่ะฉลาด สอนง่าย ไงคะ ตังไม่ได้โม้สักนิด พูดพลางก้มลงไปอุ้มเจ้าหมาที่ตะเกียกตะกายอยู่ขึ้นมากอดไว้หลวมๆ

ครับ ผมคงต้องเชื่อคุณตังแล้วจริงๆ เอาเป็นว่าผมจะลองสาธิตให้ดูก่อนนะครับว่าวันนี้เรียนอะไรไปบ้าง พูดเสร็จครูฝึกก็ให้หญิงสาวปล่อยเจ้าตัวน้อยลงบนพื้น ก่อนจะออกคำสั่ง

นั่ง เพียงได้ยินเสียงเข้มๆ ของคุณครู เจ้าใบ้ก็นั่งลงอย่างว่าง่าย แล้วครูฝึกก็ให้รางวัลมันด้วยอาหารเม็ดตบท้าย

ต๊าย! นั่งได้แล้วเหรอเนี่ย คุณครูเก่งที่สุดเลยค่ะ สิตางศุ์อุทานออกมาอย่างปลื้มใจ แต่ทว่าปลื้มได้ไม่นานนักเธอก็ต้องคิดหนักอีกรอบ

ครูคะ เวลาจะสั่งให้นั่ง ต้องพูดคำว่านั่งใช่มั้ยคะ

ครับ

แสดงว่าถ้าสั่งให้ทำขากะเผลกก็ต้องพูดคำว่า กะเผลกน่ะสิ

ครับ

ตายแล้ว! จะให้ใช้คำว่ากะเผลกไม่ได้นะคะ เดี๋ยวมันไม่เนียน พูดแล้วก็แทบจะกัดลิ้นตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าตื่นๆ ของอีกฝ่าย เอ่อ ตังหมายความว่า ในโฆษณาเจ้าใบ้มันจะต้องแสดงคู่กับเด็กน่ะค่ะ แถมยังต้องมีบทพูดกันด้วย กลัวมันจะไม่เนียน ทำไมเราไม่เปลี่ยนเป็นป่วย หรือเจ็บขาอะไรอย่างนี้แทน

คุณครูหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะพยักหน้าเออออห่อหมกไปด้วย เอางั้นเหรอครับ ได้ครับ ถ้าไงเดี๋ยวผมจะใช้โค้ดว่าป่วยก็แล้วกันนะครับ

เริดอีกครั้งค่ะคุณครู ขอบคุณมากๆ นะคะ ไว้วันพรุ่งนี้ตังจะพาใบ้มาโรงเรียนใหม่ ดูท่าทางมันจะติดอกติดใจซะแล้ว

ครับ ครูฝึกรับคำ พร้อมกับเดินออกไปส่งสาวสวยและหมาน้อยของเธอหน้าโรงเรียน

เฮ้อ เสียดายว่ะ สวยนะ แต่ดูท่าทางคงไม่ค่อยเต็มเต็ง!

 

ผ่านไปสามวันแล้วสำหรับการฝึกของใบ้ สิตางศุ์รู้สึกว่าเจ้าหมาน้อยทำได้ดีกว่าที่คาดไว้ เพราะแค่เธอออกคำสั่งว่าป่วย มันทำท่าทางขาเดี้ยงเดินกะเผลกได้สมใจอยาก คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกโรงเรียนแห่งนี้ เพราะเป็นโรงเรียนที่มีการติดต่อกับบริษัทของเธออยู่ก่อนแล้ว ดังนั้นเรื่องฝีมือจึงไม่ต้องกังวลอะไรมาก หายห่วง...

ใบ้มานี่เร็วลูก ไหนๆ มาซ้อมกันอีกทีซิสิตางศุ์ซักซ้อมกับเจ้าใบ้ไม่หยุด หลังกลับมาจากโรงเรียนในวันสุดท้าย เพราะวันนี้แหละเธอจะต้องเข้าประชิดตัวหมอให้จงได้!

ป่วย สิ้นเสียงหวาน เจ้าใบ้ที่ยืนอยู่บนพื้นก็ทำท่าง่อยเปลี้ยเดินกะโผลกกะเผลกทันที

สุดยอด คุณครูนี่เก่งจริงๆ ฉันรอแทบไม่ไหวแล้วใบ้ ตอนอยู่ต่อหน้าหมอชินแกต้องทำให้ได้นะ คิดถึงสปาน้องหมาเอาไว้ลูกสิตางศุ์ใช้เหยื่อล่อ เพราะรู้ดีว่าเจ้าใบ้นั้นชอบให้นวดแค่ไหน

โฮ่งๆๆๆ มันขานรับเสียงดัง

ดี งั้นเราก็ไปกันเลย!” พูดเสร็จก็อุ้มหมาตัวเล็กไปยังบ้านของเป้าหมายทันที

 

หมอชินอยู่มั้ยคะ?

แขกคนสวยส่งเสียงเรียกเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่มีรถสีขาวจอดอยู่แทนการกดออด เพราะเธอรู้สึกว่า การกดออดนั้นมันดูห่างเหินเกินไป เรียกด้วยเสียงหวานๆ อย่างนี้ออกจะกระชุ่มกระชวยกว่าเป็นไหนๆ

ไม่นานนักร่างสูงของคชินทร์ก็เดินออกมาในชุดลำลอง ใบหน้าคมเข้มฉายแววสงสัย เมื่อเห็นเพื่อนบ้านสาวอุ้มหมาน้อยมาอีกครั้ง

ใบ้เป็นอะไรไปครับ? เขาถามอย่างแปลกใจ ก่อนจะเปิดประตูรั้วเพื่อให้หญิงสาว

ไม่รู้ขามันไปโดนอะไรมาค่ะ เดินกะเผลกๆ ตังกลัวว่ากระดูกจะหัก หรือว่าเป็นอะไรหนักกว่านี้ สิตางศุ์เอ่ยเสียงเศร้า พร้อมกับปล่อยเจ้าหมาน้อยลงบนพื้นบ้าน

ไหนผมขอดูหน่อย พูดพลางทรุดตัวนั่งลงกับพื้น เพื่อตรวจดูอาการของใบ้ทันที

หมอชินลองตรวจดูก่อนเถอะค่ะ ตังก็ไม่แน่ใจว่ามันจะ ป่วย รึเปล่าหญิงสาวเน้นคำว่าป่วยเป็นพิเศษ และทันใดนั้น เจ้าใบ้ที่ยืนอยู่ก็เดินกะเผลกๆ เข้าไปหาคุณหมอรูปหล่อทันที

เห็นดังนั้นคนเจ้าแผนการก็ได้แต่อมยิ้ม เพราะการแสดงของเจ้าใบ้นั้นเนียนสมใจอยาก มันน่าตบรางวัลอย่างงามให้จริงๆ

ดูเหมือนเท้าจะเจ็บจริงๆ ไหนขอหมอดูหน่อยซิใบ้ชายหนุ่มเอื้อมมือไปอุ้มเจ้าหมาแล้วจับมันนอนบนพื้น มือใหญ่ค่อยๆ จับขาหน้าที่งออยู่เบาๆ

งึดๆ เจ้าใบ้ครางเสียงต่ำทันทีที่ถูกมือของหมอหนุ่มสัมผัสขา

เจ็บเหรอ แต่หมอต้องเช็กดูก่อน ทนหน่อยนะคชินทร์พูดเสียงนุ่มด้วยความเป็นห่วงหมาน้อย แต่หารู้ไม่ว่าที่มันครางงึดๆ ในคอนั้น กำลังมีความสุขต่างหาก เพราะมือของคุณหมอที่คลำอยู่คล้ายกับนวดผ่อนคลายให้มันดีๆ นี่เอง

สิตางศุ์มองภาพนั้นอย่างมีความสุข ก็ดูเขาสิ ทั้งสุภาพ อ่อนโยน มีน้ำใจกับเพื่อนร่วมโลก ความดีมีอีกเป็นกุรุส จะหาดีกว่านี้ที่ไหนได้อีกละเนี่ย

แถมยังโสดอีกด้วย ชะละล่า!

มันเป็นอะไรมากรึเปล่าคะหมอชิน น้ำเสียงฟังดูเป็นห่วงสมจริงนัก

กระดูกก็ไม่หัก สงสัยว่าจะมีอะไรติดอยู่ที่อุ้งเท้ารึเปล่า แต่ยังไม่ทันที่คุณหมอจะตรวจดูที่อุ้งเท้าตามที่พูด ลูกบอลยางสีฟ้าเจ้ากรรมที่วางอยู่บนโต๊ะก็หล่นลงมาตามแรงลมที่พัดหวือเข้ามาทางหน้าต่าง มันกลิ้งหลุนๆ ผ่านหน้าของเจ้าใบ้ที่นอนอยู่ ช่วงเวลานั้นราวกับเป็นวินาทีแห่งการวัดใจระหว่างหมาแสบคลั่งบอล กับเจ้านายสาวอยากได้ผอสระอั๋ว สิตางศุ์กลืนน้ำลายลงคอดังอั๊ก เมื่อเห็นสายตากระเหี้ยนกระหือรือของเจ้าหมาน้อยที่คาดว่าน่าจะไม่รอดคราวนี้

และแล้วเธอก็คิดถูก เมื่อเห็นร่างเล็กๆ ของเด็กในสังกัดวิ่งพรวด โกยสี่ขาตามบอลลูกนั้นไปอย่างไม่ยั้งคิด ท่าทางเดินกะเผลกที่เห็นในตอนแรกนั้นมลายหายไปกับสายลม เหลือไว้เพียงน้องหมาที่แข็งแรงราวกับควายถึก!

อ้าว มันหายแล้วนี่ครับ สงสัยจะกลัวหมอ มาหาปุ๊บหายปั๊บคชินทร์พูดขำๆ เมื่อพอจะเดาอะไรได้รางๆ

นั่นสิคะ ตังละเชื่อเลย อยากเล่นจนลืมเจ็บ เจ้าใบ้นะเจ้าใบ้ คนสวยฝืนยิ้มออกมา อาการคล้ายวัวสันหลังหวะ รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาขบขันของอีกฝ่าย

นั่นสิครับ ไม่น่าเชื่อเลยชายหนุ่มยิ้มมุมปาก เหลือบมองวัวสันหลังหวะที่เริ่มอยู่ไม่สุข

สิตางศุ์อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เมื่อพอจะเดาออกว่าเขาคงจับไต๋แผนการนี้ได้ คนเจ้าแผนการรีบหันรีหันขวาง ไม่อยากจะอยู่สู้สายตาขบขันนี้แม้แต่นาทีเดียว!

งั้นตังคงต้องขอตัวกลับก่อนนะคะหมอชิน สงสัยเจ้าใบ้คงไม่ต้องหาหมอแล้วละ วิ่งปร๋อซะขนาดนั้น

ครับ

แล้วคนที่ถูกแผนของตัวเองตลบหลังก็รีบอุ้มเจ้าตัวปัญหาที่กำลังเล่นบอลอย่างสนุกสนานออกมาอย่างหัวเสีย หญิงสาวถลึงตาไปมองเจ้าใบ้ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เพียงแค่พ้นเขตบ้านของคุณหมอรูปหล่อมาได้ไม่ไกลนัก เธอก็ปล่อยเจ้าหมาน้อยลงพื้นทันที

แกตายแน่ไอ้ใบ้ ใครบอกให้แกเห็นบอลสำคัญกว่าฉันยะ!” สิตางศุ์วิ่งไล่เจ้าใบ้ด้วยความอับอาย

โฮ่งๆๆๆ มันรีบเห่าเสียงดังลั่น ก่อนจะวิ่งหนีเจ้านายคนสวยอย่างสนุกสนาน เพราะวันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่เจ้านายยอมออกมาวิ่งเล่นด้วย

เห็นมั้ยละ พอไปบ้านนั้นทีไร เจ้านายอารมณ์ดียอมมาวิ่งเล่นด้วยทุกครั้งเลย

อุตส่าห์ส่งไปเรียนสูงๆ จะได้ใช้ประโยชน์มั่งไม่มี้ ดันมาปล่อยไก่ฉันจนได้ ฉันจะฆ่าแกไอ้ใบ้ ฉันจะฆ่าแก!” หญิงสาววิ่งกวดเจ้าหมาน้อยไปเรื่อยๆ จนถึงบ้าน ในใจก็คิดไปถึงสายตาวิบวับคู่นั้นที่มองเธอมาอย่างรู้ทัน

สมัยนี้มันไม่มีแล้วเหรอผู้ชายโง่ๆ เนี่ย อะไรๆ ก็รู้ทันไปหมด!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #746 akkanee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 10:12
    555+ พยายามเป็นอย่างมาก สุดท้ายก็พลาด
    #746
    0
  2. #610 กวาง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2554 / 19:30
    มาอย่างดี ฝึกมาหลายวัน ซ้อมมาพร้อมรบ แต่มาตายตอนเจอบอลเนี่ยนะ
    #610
    0
  3. #586 Chicky ya ya ya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 21:51
    หมาแสนรู้จังจะฉลาดเหมือนมิสก้าไอเลิฟยูรึเปล่าคะพี่ไรเตอร์คนสวย^^
    #586
    0
  4. #476 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 17:10
    โอ๊ยย ฮาอ่ะ
    ไม่ไหว หยุดไม่ได้
    555+
    #476
    0
  5. #370 กางเกงยีนส์ขาสั้น ^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 15:25

    โอ้ยฮา ๕๕๕
    ต๊องมากจริง ทั้งคนทั้งหมา!!

    #370
    0
  6. #259 prawpraw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 17:15

    ต๊องพอกัน !

    #259
    0
  7. #246 GR*A*CE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 13:49
    พอกันทั้งเจ้านายกับน้องหมาเลย5555

    #246
    0
  8. #194 จ่ามงกุฏ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2554 / 21:09
    เพิ่งอ่านเจอเมื่อเช้า ฮามาก แทบรอเวลาเลิกงานไม่ไหว กลับมาปุ๊บรีบอ่านปั๊บ
    ชอบมากๆๆๆๆ
    #194
    0
  9. #95 หมอกกลางภู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2554 / 16:35
     ต๊ายยยยยยยย น้องใบ้น่ารักจริงจริ๊ง หลงรักไปเต็มเปา ทิ้งแม่มดใจร้ายมาอยู่กับพี่สาวคนงามดีกว่านะ 555
    หมอก็ฉลาดอย่างนี้คงรู้ทันความคิดบ้างล่ะ แต่รู้แล้วทำยังไงนี่ซิน่าคิด
    #95
    0
  10. #53 suket (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 18:02
    อ่านไปยิ้มไปกับความต๊องของหนูตังและความน่ารักของเจ้าใบ้ ว่าแต่คุณดารานิลกินยาดีอะไรหรือเปล่าค่ะ เดี๋ยวนี้ถึงดูคึกคัก อัพบ่อยได้ใจเรามากกกกก ชอบที่ซู้ดดดดดด
    #53
    0
  11. #51 ~รตา~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 12:30

    55+
    สตรอเบอร์รี่ทั้งหมาและเจ้าของ เป็นไงล่ะ เค้าว่ากันว่าอย่าไว้ใจสัตว์หน้าขน
    ทีนี้เลยอับอายแทบแทรกแผ่นดินหนี กรั๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #51
    0
  12. #49 fjoe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 11:52
    สนุกมากๆๆ เลยค้าา



    อยากให้คุณหมอใจอ่อนให้เร็วๆจังเลย พี่ตังอุตส่าห์ลงทุนขนาดนี้ 5555
    #49
    0
  13. #48 ดารานิล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 10:09
    ขอบคุณค่ะคุณบัวที่ตามอ่านเรื่องนี้อยู่ และดีใจด้วยนะคะที่หาเจอ 555+

    คุณนิชาภาคะ ขอบคุณคุณค่ะสำหรับคำแนะนำ ตอนนี้ดิฉันก็กำลังปั่นมือหงิกเลยค่ะหร่อน เอิ๊กกกกกกกก

    แน่นอนอยู่แล้วค่ะคุณsuket เรื่องนี้นางเอกต้องทำทุกวิถีทางเพราะโค้งสุดท้ายของชีวิตสาวแระ กร๊ากๆๆๆ

    เจ้าใบ้มันเป็นหมาจอมมารยาอยู่แล้วค่ะคุณหิ่งห้อยสีเหลือง ส่วนตัวชอบพันธุ์นี้เป็นทุนเดิม เพราะฉลาดและแสนซน :)

    คุณป้าพวงคะ ดิฉันจะรออย่างใจจดใจจ่อนะคะ อิอิ


    และขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาค่ะ :)
    ( ดารานิล
    )
    #48
    0