รักเล่ห์ เสน่ห์ร้าย

ตอนที่ 3 : 2. อาหารแห่งความรัก I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    19 เม.ย. 59

อาหารแห่งความรัก1st

 

 

เสียงตะหลิวกระทบกับกระทะดังขึ้นมาเป็นระยะ กลิ่นหอมของอาหารที่ทำอยู่มันฟุ้งตลบอบอวลไปทั้งบ้าน ไม่นานนัก เมนูอาหารจากหัวใจดวงน้อยๆ ก็เสร็จออกมาเป็นรูปเป็นร่าง แม่ครัวสาวค่อยๆ บรรจงจัดมันลงไปในกล่องข้าวแสนน่ารัก หมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องทำอาหารไปต้อนรับสมาชิกใหม่ของหมู่บ้านให้ได้ เมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่กำลังขนของมาลงที่บ้านในซอยถัดไป เสียดายเมื่อเช้าเธอต้องไปทำงานเลยไม่สามารถอยู่ช่วยขน แต่ไม่เป็นไร เพราะอย่างไรหลังจากเลิกงานก็ต้องกลับมาเจอกันอยู่ดี

หนีไปไหนไม่พ้นหรอกค่ะคุณหมอ

พลันรอยยิ้มแสนมีความสุขปนเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าคนสวย ขณะหรี่ตามองข้าวกล่องตรงหน้าอย่างมาดมั่น นี่ถ้าไม่ใช่ผู้ชายที่เธอจะจับ เอ๊ยจะจีบละก็ ไม่มีทางได้แอ้มฝีมือการทำอาหารระดับเชฟมือทองของเธอแน่

สิตางศุ์หัวเราะหึๆ มือก็ง่วนจัดกล่องพลาสติกสีขาวสี่กล่องลงในตะกร้าหวาย ใบ้นั่งมองเจ้านายสาวอยู่นาน เอียงคอไปมาด้วยความงุนงง เมื่อเห็นท่าทางประหลาดๆ ของเธอ

ไป ใบ้ลูกรัก วันนี้แหละแม่จะหาพ่อให้เอง!” หญิงสาวพูดอย่างมาดมั่น คว้าตะกร้าหวายที่อยู่บนโต๊ะแล้วเดินออกจากครัว พร้อมหมาน้อยแสนซนที่วิ่งตามไปอย่างกระดี๊กระด๊าทันที

 

เสียงเห่าของสุนัขที่ดังมาจากหน้าบ้าน ทำให้คนที่กำลังง่วนกับการแยกของอยู่ในบ้านเงยหน้าขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว ก่อนจะคลายออกเมื่อเห็นว่าแขกคนแรกที่มาเยือนบ้านใหม่ของเขานั้นคือใคร

สวัสดีครับคชินทร์เดินออกมาพร้อมเอ่ยทัก

สวัสดีค่ะหมอชิน ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ในหมู่บ้านนะคะ โอ้โฮ ของเยอะแยะเลยสิตางศุ์ยิ้มตอบ พลางกวาดสายตามองข้าวของระเกะระกะด้านหลัง

โฮ่งๆๆเจ้าใบ้ก็เอากับเขา รีบเห่าทักทายคนที่ช่วยชีวิตตัวเองเอาไว้ไม่น้อยหน้าเจ้านาย

คชินทร์ยิ้มให้เจ้าหมาน้อยอย่างเอ็นดู ก่อนจะหันมาพูดกับหญิงสาวที่หิ้วตะกร้าหวายใบใหญ่แนบกายมาด้วย

ขอบคุณครับ ของพวกนี้เขาเอามาส่งตั้งแต่เช้าแล้ว แต่พอดีผมเพิ่งกลับ เลยต้องมาจัดกันตอนเย็น รกหน่อยนะครับ แถมยังไม่มีที่ให้นั่ง เพราะโซฟายังไม่เอามาส่ง ไม่ว่ากันนะครับ

สิตางศุ์ยิ้มรับ หากแต่ในใจกลับระอุไปด้วยความอิจฉาริษยาเมื่อเห็นสายตาของคชินทร์เมื่อสักครู่นี้

ยิ้มทักไอ้ใบ้ก่อนทักฉัน นี่ขนาดหมายังสำคัญกว่าฉันเหรอเนี่ย!

เป็นอะไรรึเปล่าครับ?” ชายหนุ่มถามอีกครั้ง เมื่อเห็นสายตาแปลกๆ ของเพื่อนบ้านคนใหม่

เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร แหม หมอชินไม่ต้องพิธีรีตองอะไรหรอกค่ะ ไม่มีโซฟาก็นั่งที่อื่นก็ได้ไม่ยุ่งยาก ว่าแต่หมอชินกินข้าวเย็นรึยังคะ

หญิงสาวรีบปรับสีหน้าให้กลับมายิ้มเหมือนเดิม ค่อยๆ ใช้เท้าเขี่ยเจ้าแจ็ครัสเซลล์ที่อยู่ข้างกายให้พ้นออกไปจากรัศมีสายตาของหมอหนุ่มโดยพลัน

ไปให้พ้นเลยนะชิ้วๆ อย่ามาแบ่งความสนใจจากฉันเด็ดขาด!

ยังเลยครับ ทำงานเสร็จก็รีบกลับมาจัดของ

ว้าว ดีจังเลยค่ะ เพราะตังกำลังจะมาชวนหมอชินกินข้าวอยู่พอดี

ยังไงนะครับ?” คชินทร์เลิกคิ้วสูง

ตังทำกับข้าวมาให้ค่ะ เพราะคิดว่าหมอชินคงจะยุ่งจนลืมกินข้าว ตังเป็นห่วงกลัวจะเป็นลมเป็นแล้งไป

คุณตังทำกับข้าวเอง?”

ทำไมคะหมอชิน อย่างตังดูเหมือนทำอาหารไม่เป็นรึยังไง แหม อย่าตัดสินกันแค่เพียงเปลือกนอกสิคะหญิงสาวอมยิ้ม นึกไม่ถึงละสิว่า สวยๆ อย่างเธอจะครบเครื่องอย่างนี้

คุณดูเหมือนสาวสมัยใหม่ที่ไม่ใส่ใจเรื่องทำอาหาร มันเลยทำให้ผม เอ่อ...แปลกใจคชินทร์พูดในสิ่งที่คิดออกมา

งั้นคุณก็ควรจะมองตังเสียใหม่ เพราะตังใส่ใจเรื่องทำอาหารแน่ค่ะ ของอย่างนี้มันต้องลองชิม จะได้รู้ว่าไม่ได้มีดีแค่ลมปากพูดเสร็จก็หลิ่วตาให้หนึ่งที

ถ้าชิมแล้วรับรองจะติดใจแน่นอนค่ะหมอ

ขอบคุณครับ ลำบากคุณตังจริงๆเขายิ้มรับ แม้จะรู้สึกแปลกๆ กับอาการเมื่อสักครู้นี้ แต่รู้ดีว่าไม่สามารถปฏิเสธความหวังดีของคนสวยได้เลย

ไม่ลำบากหรอกค่ะว่าแล้วก็เดินตามหมอหนุ่มเข้าไปในบ้าน เท้าก็เขี่ยเจ้าใบ้ให้พ้นทาง กลัวว่าหมอจะสนใจมันมากกว่าเธอ

คชินทร์พาหญิงสาวไปนั่งยังโต๊ะกินข้าวที่จัดอยู่ในครัว สิตางศุ์กระหยิ่มใจที่ได้เป็นคนแรกในการเปิดซิงบ้านของเขา ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะกินข้าว ช้อน ส้อม ถ้วย ชาม ราม ไห เธอจะเปิดซิงให้หมด เจ้าของบ้านก็ไม่เว้น!

หมอชินจะกินเลยมั้ยคะ เดี๋ยวตังจะได้จัดใส่จานให้เลยเธออดลุ้นไม่ได้ อยากจะรู้เหลือเกินว่า หากเขาได้ชิมฝีมือแล้วจะรู้สึกอย่างไร

คชินทร์ยกยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบจะหนึ่งทุ่ม จึงพยักหน้ารับความหวังดีของหญิงสาวในที่สุด

สงสัยวันนี้คงต้องฝากท้องไว้กับคุณตังแล้วละครับสิตางศุ์ลิงโลด ก่อนจะพูดอีกประโยคด้วยเสียงอันแผ่วเบา

จะฝากอย่างอื่นด้วยก็ได้นะคะ ไม่ว่า

อะไรนะครับ?”

เปล่า ไม่มีอะไรค่ะ ตังแค่บอกว่าจะฝากทุกวันเลยก็ได้นะคะ ไม่ว่าพูดพลางส่งยิ้มหวานให้ไปอีกฝ่าย

อ้อ เหรอครับหากแต่สิ่งที่ชายหนุ่มได้ยินเมื่อสักครู่นี้มันไม่ใช่อย่างนี้เลย (นี่หว่า?)

ว่าแต่เราจะเริ่มกินกันรึยังคะ เดี๋ยวกับข้าวมันจะเย็นซะก่อน

เราเหรอครับ?” เขาถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

ใช่ค่ะ ‘เรา’ ไม่ใช่แค่คุณหมอ หรือว่าตัง แต่เป็น ‘เรา’ ” สาวสวยเน้นคำว่า ‘เรา’ ให้หนักแน่นขึ้นอีก เพื่อย้ำถึงความสัมพันธ์ที่เธอกำลังจะสร้างมันขึ้นมาในวันข้างหน้านี้

We belong together ค่ะรูปหล่อ

ผมนึกว่า คุณทำมาให้ผมแค่คนเดียวคชินทร์ยิ้มเก้อที่หลงเข้าใจผิดมานาน

แหม ว่าไปโน่น ตังก็ยังไม่ได้กินอะไรเลย กะว่าจะมานั่งกินเป็นเพื่อนหมอชินนั่นแหละ ถือเป็นการต้อนรับน้องใหม่ในหมู่บ้านไงคะ

คชินทร์พยักหน้ารับ เริ่มมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้มาแค่นั่งกินข้าวเป็นเพื่อน ทว่าเขาก็ยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้ให้เหมือนกับคนอื่นๆ ที่พยายามเข้ามาตีสนิทเหมือนอย่างคนสวยคนนี้

กล่องใส่กับข้าวสี่กล่องถูกยกออกมาจากตะกร้าหวายที่วางอยู่บนโต๊ะ สิตางศุ์เปิดฝามันออกอย่างภาคภูมิใจ ใช้ทัพพีตักอาหารข้างในออกมาด้วยความระมัดระวัง

น่ากินจังครับชายหนุ่มเอ่ยทักตามที่เห็น เพราะหน้าตาอาหารที่สิตางศุ์ทำมานั้น มันดูดีกว่าที่เขาจินตนาการไว้โข

น่ากินก็กินเลยค่ะ ตังทำสุดฝีมือเลยนะคะ อันนี้เป็นผัดยอดฟักแม้ว ส่วนกล่องนั้นเป็นต้มโคล้งปลากรอบ และกล่องสุดท้ายเป็นกุ้งอบวุ้นเส้นค่ะแม่ครัวแนะนำเมนูอาหารด้วยรอยยิ้ม

ทำได้หลายอย่าง เก่งนะครับคชินทร์ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะช่วยแม่ครัวสาวจัดอาหารใส่จานอีกแรง ต้องยอมรับว่ากลิ่นที่มันโชยมาหอมยวนใจไม่น้อย แต่ไม่รู้ว่ารสชาติจะดีเหมือนกับหน้าตาอาหารหรือไม่

สิตางศุ์แทบจะลอยขึ้นไปติดเพดานห้องเมื่อได้ยินคำชมของคุณหมอรูปหล่อ คนอะไร นอกจากหล่อแล้วยังสุภาพอีกด้วย นี่ถ้าเธอไม่มีโอกาสได้พบกับเขา สงสัยว่าชาตินี้คงจะยังคิดอยู่ว่าคนดีๆ ที่แสนจะเพอร์เฟ็กต์นั้นมันมีแค่ในนิยาย

เกิดมาเป็นเนื้อคู่ฉันชัดๆ

พอจัดจานเสร็จ ทั้งคู่ก็ทรุดนั่งลงไปบนเก้าอี้เพื่อจัดการอาหารตรงหน้าด้วยกัน ขณะกำลังจะตักผัดยอดฟักแม้วขึ้นมาชิม โดยมีหญิงสาวมองตามลุ้นตัวโก่ง ราวกับนักเตะจะยิงลูกโทษ เสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มก็ดังขึ้นเสียก่อน คชินทร์จึงจำเป็นต้องวางช้อนลงไป แล้วหยิบโทรศัพธ์กรอกเสียงนุ่มๆ ลงไป

มีอะไรรึเปล่า?”

โอเค งั้นบอกเขาว่า เดี๋ยวผมจะรีบตามไปที่คลินิก จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ

สิตางศุ์ที่นั่งฟังอยู่ถึงกับหน้าหงิก อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น เจ้าชายก็จะได้กินผัดผักอาบยาเสน่ห์ของเจ้าหญิงอยู่รอมร่อ แต่ดันถูกมารร้ายเข้ามาขัดขวางเสียก่อน ขอเวลาอีกแค่ไม่กี่นาทีนี่มันจะตายกันไหม?

อย่าให้แม่รู้นะว่า คนที่โทร.มาเป็นใคร จะสั่งประหารเสียบหัวประจานเลยคอยดู!

คุณตังครับ ขอโทษด้วยนะครับสำหรับอาหารมื้อนี้ พอดีที่คลินิกมีเคสด่วน ผมต้องรีบไปดู เอาไว้วันหลังผมคงมีโอกาสได้ชิมฝีมือคุณนะครับ

อีกฝ่ายได้ยินดังนั้นก็รีบเปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับพลัน หันมาส่งยิ้มละมุนให้เจ้าของบ้าน ก่อนจะพูดเสียงอ่อนเสียงเสียงหวาน

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยังไงชีวิตตัวน้อยๆ ก็สำคัญกว่าอยู่แล้ว หมอชินรีบไปเถอะ เดี๋ยวช้าไปจะไม่ทันการณ์ ถ้าอย่างนั้นตังจะเก็บอาหารพวกนี้ใส่กล่องไว้ให้นะคะ เผื่อหมอชินกลับมาแล้วหิวจะได้มีอะไรกิน

ขอบคุณครับ แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะได้กลับเมื่อไร แถมตู้เย็นก็ยังไม่มี คงต้องรบกวนคุณตังเก็บไปก่อนดีกว่าครับ กลัวมันจะเสีย ต้องขอโทษด้วยจริงๆคชินทร์เอ่ยขอโทษอีกครั้ง

ได้ยินดังนั้นหญิงสาวก็ฝืนยิ้ม ทั้งที่ในใจแทบจะกรีดร้องออกมาอย่างสุดแสนเสียดาย แล้วที่เธอต้องรีบบึ่งรถกลับมาจากที่ทำงานมาเตรียมอาหารพวกนี้ให้เพื่ออะไร เพื่ออะไรเพื่ออะไร!!

แหม ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เอาไว้ครั้งหน้าก็ได้เนอะพูดแล้วก็ลงมือเก็บอาหารที่กลายเป็นม่ายขันหมากลงตะกร้าอย่างช้ำใจ

เอาไว้ครั้งหน้านะครับ ขอบคุณมากสำหรับวันนี้

งั้นตังจะเตรียมตัวรอนะคะแม้วันนี้จะชวด แต่วันพระไม่ได้มีหนเดียว

ครับ ผมสัญญาเขารับคำ

ตังกลับก่อนนะคะหมอชิน เอาไว้โอกาสหน้าหวังว่าหมอชินจะได้ชิมฝีมือตังสักครั้ง

แน่นอนครับชายหนุ่มรับคำ ก่อนจะเดินไปส่งหญิงสาวและหมาน้อยถึงประตูรั้วหน้าบ้าน

เดินดีๆ ละใบ้ อย่าซนจนไปตกน้ำตกท่าที่ไหนอีกคชินทร์พูดไล่หลังด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นเจ้าตัวแสบวิ่งเล่นไปทั่ว สิตางศุ์ยิ้มรับแทนหมาน้อย ก่อนจะขอตัวเดินกลับบ้าน ทิ้งให้ชายหนุ่มจัดการธุระต่อไป

ระหว่างทางกลับ ก็ไม่วายเหลือบมองเจ้าใบ้ด้วยความอิจฉา ไม่ว่าจะคำเอ่ยทักหรือบอกลา มันก็ได้รับอภิสิทธิ์ก่อนเธอทุกครั้ง อย่างนี้มันน่าจะจับฆ่าปาดคอให้รู้แล้วรู้รอด

แกนี่มารหัวใจฉันจริงๆ ไอ้ใบ้!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

894 ความคิดเห็น

  1. #803 Pearl unsmooth_มุกฝืด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 23:19

    หมาน้อยก็คิดไปซะโน่น

    #803
    0
  2. #758 AoaE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 22:27
     เทพบุตรโดนรุก .. อุ๊แม่เจ้า .. จะรอดมั้ยเนี่ย
    #758
    0
  3. #737 akkanee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2554 / 09:10
    สงสารหมอชินจริงๆ พี่ตังรุกหนักเหลือเกิน 55+
    #737
    0
  4. #722 silsiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2554 / 00:36
     เจ้านายมีความสุข เจ้าใบ้คิดได้ไงเนี่ย - -
    #722
    0
  5. #585 Chicky ya ya ya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2554 / 21:29
    นางเอกแรงอ่ะ
    #585
    0
  6. #566 กวาง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2554 / 13:20
    แหม แหม แหม !!! ตังนี่ก็รุกน่าดูเลยนะจ๊ะ

    แต่หมอชินไม่ต้องสงสัยไปหรอกค่ะว่าบ้านใคร

    เดี๋ยวอีกหน่อยก็ต้องกลายเป็นบ้านของ ' เรา ' อยู่ดีนั่นแหละ
    #566
    0
  7. #562 janejz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 21:16
    นางเอกออกตัวแรงมาก... ไม่ต่างจากนางอิจฉาเลย ฮ่าๆๆ
    #562
    0
  8. #474 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 16:37
    ใบ้ช่างคิดจริง 55+
    #474
    0
  9. #472 ชะรอยคงเป็นเนื้อคู่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 14:05
    สงสัยเอานิสัยคนแต่งมาลงเป็นนิยายแล้วบางส่วน 555

    สงสารแต่พ่อพระเอกนะ จะถูกต้อนเข้าเล้า รู้ตัวบ้างหรือปล่าว คริๆๆๆๆ
    #472
    0
  10. #431 september (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2554 / 19:36
    อิอิ หญิงตังมีอิฉาเจ้าใบ้อีก
    #431
    0
  11. #256 prawpraw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 16:40
    555555 โอ๊ย น่ารักอีกแล้วว หมอชินนน
    #256
    0
  12. #240 GR*A*CE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 06:01
    อิจฉาหมาซะงั้นเลยอะ 55555

    #240
    0
  13. #188 ladysky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2554 / 13:31

    คุณหมอน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากมีแฟนเด็ก กิกิ

    #188
    0
  14. #39 หิ่งห้อยสีเหลือง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2554 / 20:30
    หมอเอ้ยยย โชคดีแล้วที่ไม่กินอะไรลงไป

    ไม่งั้นคงโดนยาเสน่ห์ของยัยตังแน่ ฮ่าๆๆๆ
    #39
    0
  15. #33 ดารานิล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2554 / 13:58
    ในที่สุดก็ได้ฤกษ์งามยามดีเขียนเรื่องนี้แล้วนะคะ
    กะว่าจะรีบปั่นให้เร็วที่สุด
    เพราะตอนนี้ไม่มีตังค์ซื้อข้าวแล้วค่ะ
    เอิ๊กกกกกกกก


    ( ดารานิล )
    #33
    0