หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 77 : งานมงคล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,893 ครั้ง
    26 พ.ย. 62

“คุณหนูอย่าขยับนักสิเจ้าคะ”

“ก็เมื่อไหร่พี่เสี่ยวอิงจะปล่อยข้าไปเสียทีเล่าเจ้าคะ วันพรุ่งก็เป็นวันงานแล้วยังต้องขัดตัวอยู่อีกหรือ”

“จะได้งดงามที่สุดอย่างไรเล่าเจ้าคะ” แต่นี่พี่เสี่ยวอิงขัดตัวนางจนไม่มีอะไรให้ขัดแล้วนะ “เสร็จแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูล้างตัวเถิด ของชำร่วยที่คุณหนูสั่งไว้มาส่งแล้วตั้งแต่ช่วงเช้า คุณหนูอยากจะไปตรวจดูหรือไม่เจ้าคะ”

“หากพี่เสี่ยวอิงตรวจดูแล้วก็ไม่ไปหรอกเจ้าค่ะ ข้าไว้ใจพี่เสี่ยวอิงอยู่แล้ว” สรุปแล้วของชำร่วยที่นางตัดสินใจทำก็คือเทียนหอม ซึ่งเทียนหอมของนางก็ต้องไม่เหมือนผู้ใดอยู่แล้ว นางใส่ทั้งกลิ่นหอมจากดอกไม้และกลีบดอกไม้ลงไปด้วย แม่พิมพ์ก็ทำออกมาหลากหลายเพื่อให้ผู้ที่มาร่วมงานได้เลือกว่าอยากได้เทียนหอมแบบใดกลับไป

“ไปดูเสียหน่อยเถิดเจ้าค่ะ พี่ได้ลองจุดดูแล้วกลิ่นหอมชวนผ่อนคลายเช่นที่คุณหนูบอกเอาไว้เลย”

“หากจุดก่อนเข้านอนสักครึ่งชั่วยามจะช่วยให้หลับสนิทมากขึ้นด้วยนะเจ้าคะ”

“ของดีเช่นนี้ใยคุณหนูไม่ทำออกมาขายเล่าเจ้าคะ”

“ยังงานยุ่งไม่พอหรือเจ้าคะพี่เสี่ยวอิง” นางล้างตัวเสร็จพี่เสี่ยวอิงก็เข้ามาช่วยแต่งตัวให้จนงดงามแล้วถึงออกจากห้องเพื่อเดินไปดูเทียนหอมด้วยกัน นี่ยังเดินไปไม่ถึงไหนกลิ่นเทียนหอมก็ลอยฟุ้งมาเข้าจมูกแล้ว ลวดลายที่นางให้ทำก็ออกมาชัดเจนสวยงาม “คนงานของเราก็มีฝีมือไม่น้อยเลยนะเจ้าคะ”

“พี่ถึงอยากให้ทำวางขายที่เหลาอาหารกับเหลาสุราอย่างไรเล่าเจ้าคะ เพียงหยิบจับแล้วจ่ายเงินที่หลงจู๊หรือเสี่ยวเอ้อเท่านั้นไม่ได้ยุ่งยากอันได้เลย คุณหนูแจกให้ผู้มาร่วมงานเช่นนี้ย่อมต้องมีผู้เอาไปบอกต่อเป็นแน่” นั่นสินะ หยิบจับอันใดก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด แม้มันจะทำเงินให้ได้ไม่มากแต่เช่นไรก็เป็นเงิน

“เช่นนั้นก็สั่งทำไว้รอเลยเจ้าค่ะ หลังพิธีแต่งงานก็วางขายที่เหลาอาหารกับเหลาสุราได้เลย”

“จะแต่งงานอยู่แล้วยังคิดเรื่องหาเงินอีกหรือ”

“ไท่หลง! เจ้ากลับมาแล้วหรือ” นางวิ่งเข้าไปหาสหายด้วยความคิดถึง หายหน้าไปหลายเดือนกลับมาอีกทีโตขึ้นเป็นหนุ่มรูปงามจนแทบจำไม่ได้ “แล้วท่านตาเล่าไม่ได้มาด้วยหรือ”                          

“ไม่ได้มา แต่ท่านตาฝากมาบอกว่าจะมาพบเจ้าในภายหลัง”

“ถ้าจะให้ดีข้าอยากไปพบท่านตาด้วยตนเองมากกว่า แต่ก็เอาเถิด เจ้ามาได้ก็ดีแล้ว พี่หยางยังกังวลอยู่เลยว่าเจ้าจะมาไม่ได้ แล้วนี่ได้กลับไปที่จวนของเจ้าหรือยัง”

“ไปมาแล้วถึงได้มาพบเจ้านี่อย่างไร ข้าหิวมากและคิดถึงอาหารฝีมือเจ้ามากเช่นกัน”

“เช่นนั้นก็นั่งรอสักครู่เถิด หากว่างมากก็ช่วยพี่เสี่ยวอิงจัดเทียนหอมพวกนี้ใส่ถาดเหล่านั้นไป รบกวนหาน้ำชากับขนมมาให้ไท่หลงหน่อยนะเจ้าคะพี่เสี่ยวอิง ข้าคงต้องใช้เวลาเข้าครัวสักพัก”

“ให้ข้าไปช่วยเจ้าที่ครัวก็ได้” นางปฎิเสธสหายแล้วเดินไปเข้าครัวคนเดียว ตอนนี้คนงานในจวนแทบทั้งหมดไปเตรียมงานกันที่จวนหลังใหม่ของพี่หยาง ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่จัดไหว้ฟ้าดินในวันพรุ่ง เหลือคนงานเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เหลือไว้คอยช่วยเหลือนาง หลังแต่งงานท่านพ่อก็จะส่งคนจากจวนนี้ตามไปรับใช้นางที่จวนนู้นด้วย

นางทำอาหารสามอย่างกับขนมหวานอีกหนึ่งอย่าง ไท่หลงทานอย่างเอร็ดอร่อย ทานไปยิ้มไปราวกับไม่เคยได้ทานอย่างนั้น พอถามก็บอกว่าท่านตานั้นให้ไท่หลงทานอาหารที่ทำจากสมุนไพรเท่านั้น ไร้เนื้อสัตว์เช่นที่ตำหนักเซียนวายุ แต่ก็ไม่เข้าใจทำไมสหายของนางถึงได้ตัวใหญ่โตเช่นนี้ “การฝึกของเจ้าไปถึงไหนแล้วไท่หลง”

“ท่านตาบอกว่าค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไม่อยากให้ข้ารีบร้อนฝึก”

“ก็ดีแล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องรีบหรอก จริงสิ เงินที่ได้จากกิจการทั้งหมดข้าแบ่งไว้ให้เจ้าเรียบร้อยแล้วนะ แต่ละเดือนก็ได้มากพอดู พี่เสี่ยวอิงไปเอามาให้ไท่หลงหน่อยเถิดเจ้าค่ะ” นี่นางเอาไปฝากไว้กับบิดามารดาของไท่หลงแล้วนะ แต่พวกท่านบอกให้นางเก็บไว้แล้วมอบให้ไท่หลงด้วยตนเองจะดีกว่า เมื่อพี่เสี่ยวอิงยกหีบที่นางเตรียมไว้เข้ามาไท่หลงก็รีบเปิดดูทันทีก่อนตาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นของที่อยู่ด้านใน

“นี่กิจการของพวกเราทำเงินได้มากมายถึงขนาดนี้เชียวหรือ!

“แน่นอนสิ ข้าคือหลิวจิวเหมยนะ ทำกิจการใดก็ต้องรุ่งเรืองอยู่แล้ว” ในหีบนั้นมีทั้งตำลึงทองและตั๋วเงินอัดแน่นอยู่ในนั้น อันที่จริงมันก็ไม่ได้มากมายถึงขนาดนี้หรอกแต่นางเอาอัญมณีที่ขุดได้ไปเปลี่ยนเป็นตั๋วเงินแล้วแบ่งให้สหายโดยที่ไม่มีผู้ใดรู้ “ข้าเก็บไว้หลายเดือนรวมกันถึงได้ดูเยอะ”

“ดีเลย ข้าจะซื้อรองเท้าเอากลับไปด้วยให้มากๆ ข้าวิ่งขึ้นลงเขาทุกวันจนรองเท้าขาดไปหลายคู่แล้ว ขอบใจมากนะจิวเหมย หากท่านตายอมให้ข้ากลับมาเมื่อใดข้าจะช่วยงานเจ้าให้เต็มที่เลย”

“อีกนานกระมังกว่าท่านตาจะยอมให้เจ้ากลับมาอีก หนทางแห่งการบรรลุเซียนคงไม่ง่าย”

“เพ้ย ผู้ใดบอกเจ้าว่าข้าจะบรรลุเซียนให้ได้เร็วๆนี้กันเล่า ในตอนนี้ท่านตาเพียงฝึกข้าให้แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ส่วนเรื่องบรรลุเซียนนั้นท่านตาบอกว่าให้ข้าท่องเที่ยวในยุทธภพจนอิ่มหนำเสียก่อน เจ้าก็รู้ว่าข้าอยากออกไปท่องยุทธภพขนาดไหน ข้าจะเป็นต้องแข็งแกร่งและเก่งกาจขึ้นให้มากไม่เช่นนั้นข้าคงเอาตัวรอดไม่ได้”

“เช่นนั้นข้าคงต้องออกท่องยุทธภพก่อนเจ้าเสียแล้ว เพราะพี่หยางให้เวลาข้าเพียงสามปีเท่านั้น”

“หลังจากแต่งงานแล้วน่ะหรือ”

“ใช่สิ กิจการต่างแคว้นต่างเมืองข้าต้องไปดูด้วยตนเองถึงจะวางใจ จึงถือโอกาสนี้ออกท่องเที่ยวด้วยเสียเลย”

“แล้วพี่ใหญ่เล่า”

“พี่หยางมีหน้าที่ที่ต้องทำเช่นกัน”

“เช่นนั้นข้าจะไปกับเจ้าด้วย แต่เกรงว่าท่านตาจะไม่ปล่อยให้ข้าไปกับเจ้าด้วยน่ะสิ ข้าต้องให้ท่านน้าอี้เทียนส่งข่าวให้ท่านตาทราบเสียก่อน วันนี้ข้ากลับก่อนดีกว่า วันพรุ่งเจ้าก็จะได้เป็นพี่สะใภ้ของข้าแล้วนะสหาย ฮ่าๆ”

“มาเพื่อทานข้าวแล้วก็กลับไปโดยแท้ มาเร็วไปเร็วจริงๆ งานก็ยังไม่เสร็จเลย” สุดท้ายก็เป็นนางกับพี่เสี่ยวอิงได้มานั่งช่วยกันจัดเทียนหอมใส่ถาดไว้ให้สวยงาม วันพรุ่งเวลาที่ท่านพ่อกับแม่ใหญ่หยิบจับมอบให้แขกจะได้สะดวก “เสร็จตรงนี้ก็ไปพักผ่อนได้แล้วนะเจ้าคะพี่เสี่ยวอิง ข้ารู้สึกเพลียๆอยากนอนอย่างไรก็ไม่รู้”

“เป็นไข้หรือเปล่าเจ้าคะ ให้พี่เรียกหมอมาตรวจสักหน่อยดีหรือไม่”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ข้ามีโอสถและสมุนไพรดีๆอยู่เต็มห้องไปหมดยังจะต้องเรียกหมออีกหรือเจ้าคะ ข้าสบายดีแต่คงเพราะตื่นเช้าไปสักหน่อยจึงรู้สึกเพลีย แจ้งท่านพ่อกับแม่ใหญ่ด้วยนะเจ้าคะว่าข้าไม่รับมื้อเย็น”

“เจ้าค่ะ พักผ่อนให้มากๆนะเจ้าคะ วันพรุ่งจะได้งดงามผ่องใส” ขอหลับให้เต็มอิ่มสักวันเถิด

รุ่งเช้านางถูกปลุกโดยท่านแม่ที่ปลดปล่อยไอเย็นจนนางหนาวสั่นนอนต่อไม่ได้ พอตื่นเต็มตาก็เห็นมารดาในชุดสวยงามยืนยิ้มหวานอยู่ข้างๆเตียง ไม่นานพี่เสี่ยวอิงก็มาเคาะห้องพร้อมกับคนงานหญิงอีกสี่คนที่จะมาช่วยนางแต่งตัวในวันสำคัญนี้ ตลอดเวลาตั้งแต่ตื่นจนแต่งตัวเสร็จท่านแม่อยู่กับนางด้วยตลอด จนเมื่อทุกคนออกจากห้องไปปล่อยให้นางอยู่คนเดียวนางถึงได้มีเวลาพูดคุยกับท่านแม่เสียที

“ลูกของแม่งดงามยิ่งนัก แม่ยินดีกับงานมงคลของลูกจริงๆเหมยเอ๋อร์ แม่ทัพจ้าวเป็นคนดี เขาจะปกป้องลูกของแม่ได้อย่างดีแน่นอน หลังจากส่งตัวลูกแล้วแม่คงไม่ได้มาพบลูกอีก แต่จงจำเอาไว้ว่าแม่อยู่กับลูกเสมอนะเหมยเอ๋อร์”

“ท่านแม่”

“เจ้าอย่าได้เสียน้ำตาในวันสำคัญเช่นนี้เลย มีพบย่อมมีจาก เวลาของแม่นั้นหมดลงนานแล้ว ที่ได้มีโอกาสพบเจ้าและได้ส่งเจ้าให้กับบุรุษที่รักเจ้าอย่างแท้จริงแม่ก็ถือว่าสวรรค์เมตตามากแล้ว แม่รักลูกนะเหมยเอ๋อร์”

“ลูกก็รักท่านแม่เจ้าค่ะ หากมีวาสนาขอให้ลูกได้เกิดเป็นลูกท่านแม่อีกในชาติภพหน้า”

“ยิ้มเถิดลูกแม่ ว่าที่สามีของเจ้ามารับเจ้าแล้ว” ไม่นานนางก็ถูกจับจูงออกจากห้องโดยแม่ใหญ่และพี่เสี่ยวอิงเพื่อส่งตัวไปทำตามพิธีที่กว่าจะเสร็จนางก็ปวดเมื่อยเนื้อตัวจนแทบหลั่งน้ำตา ไม่คิดว่าจะหลายขั้นตอนถึงขนาดนี้ พิธีแต่งงานแห่ขบวนขันหมากในโลกเดิมของนางถึงกับชิดซ้ายไป เครื่องแต่งกายก็หนักจนคอแทบเคล็ด เป็นการแต่งงานที่ทรมานร่างกายอย่างที่สุด เข้าห้องหอมาได้นางถึงทิ้งกับความเป็นกุลสตรีสตรีห้องหอทิ้งไปจนพี่หยางถึงกับหัวเราะขำ

“ท่านพี่ไม่ใช่น้องนี่เจ้าคะถึงยังหัวเราะได้”

“ลำบากน้องแล้วฮูหยินของพี่” พี่หยางช่วยนางปลดเครื่องประดับออกจนหมดแล้วก็กลับออกไปร่ำสุรากับครอบครัวและสหายที่ยังรออยู่ ส่วนนางก็อาบน้ำเตรียมเข้านอนเพราะหมดแรงจะทำสิ่งใดแล้ว นางกับพี่หยางไม่ได้เคร่งครัดเรื่องธรรมเนียมการเข้าห้องหอมากนักจึงไม่ต้องทำตามทุกขั้นตอน แต่กว่าสามีหมาดๆของนางจะกลับเข้าห้องมาได้ก็ล่วงเข้าสู่วันใหม่แล้ว ทั้งยังเมามายจนแทบไม่ได้สติ คนพามาส่งก็หาใช่ใครอื่นแต่เป็นจ้าวไท่หลงน้องชายสุดที่รัก

“ใยต้องดื่มเสียจนเมามายเช่นนี้ด้วยเล่าเจ้าคะ”

“เหมยเอ๋อร์ของพี่”

“ว้าย ท่านพี่! ปล่อยน้องก่อนเจ้าค่ะ” วงแขนแกร่งรัดตัวนางไว้แน่นจนแทบกระดิกตัวไม่ได้ คนเมาที่ไหนกันแรงมากมายขนาดนี้ “ท่านพี่ปล่อยน้องก่อนเจ้าค่ะ น้องจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้นะเจ้าคะ” นี่แขนหรือหนวดปลาหมึกทำไมมันถึงได้เกาะแน่นขนาดนี้ “ว้าย! ท่านพี่จะทำอะไรเจ้าคะ อุบ” เมื่อถูกริมฝีปากหนาบุกจู่โจมนางก็ทำได้เพียงหลับตาลงอย่างไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ปลดปล่อยเสียงครางหวานให้แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นซานได้ฟังไปตลอดทั้งคืน

เช้าวันใหม่จึงไม่ค่อยสดใสนักสำหรับเจ้าสาวคนใหม่ นางนั่งสลึมสลือที่โต๊ะอาหารยามเช้า แม้พี่หยางจะบอกว่าไม่ต้องลุกไปเตรียมอาหารด้วยตนเองก็ได้แต่นางก็อยากทำ อย่างน้อยก็เป็นการเริ่มต้นวันใหม่ของชีวิตแต่งงาน นางอยากเตรียมอาหารเช้าให้สามีก่อนออกไปทำงาน “พี่ว่าวันนี้น้องพักผ่อนอยู่ที่จวนดีหรือไม่ หากมีเรื่องด่วนก็ให้คนไปแจ้งแก่พี่เสี่ยวอิงก็ย่อมได้ เมื่อคืนนี้...”

“หยุดพูดถึงเรื่องเมื่อคืนเลยนะเจ้าคะ ก็เพราะท่านพี่นั่นแหละน้องถึงเป็นเช่นนี้ เช่นไรวันนี้น้องก็ต้องไปที่เหลาอาหารเจ้าค่ะ มีงานจัดเลี้ยงที่จวนท่านราชครู พ่อบ้านจากจวนนั้นมาสั่งขนมที่เหลาอาหารเอาไว้มาก น้องจึงอยากไปดูให้แน่ใจว่าจะไม่มีสิ่งใดบกพร่อง ท่านพี่ไม่ต้องเป็นห่วงน้องเจ้าค่ะ น้องทานโอสถเข้าไปแล้วก็คงจะดีขึ้นในไม่ช้า ”

“เช่นนั้นก็ตามใจน้องเถิด”

“อรุณสวัสดิ์ขอรับพี่ใหญ่ พี่สะใภ้” ร่างสูงใหญ่ของจ้าวไท่หลงก้าวเข้ามาในห้องอาหารด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นางล่ะอยากหัวเราะ เมื่อวานนั้นหน้าบูดทั้งวันเพราะแขกของท่านพ่อต่างก็พาบุตรสาวของตนมาร่วมงานด้วย แล้วบุรุษที่รูปงามทั้งยังกล้ามใหญ่เช่นไท่หลงจะรอดพ้นจากสายตาอันแหลมคมของดรุณีน้อยเหล่านั้นได้เช่นไรเล่า แล้วดูวันนี้สิ กลับมาเป็นคุณชายรูปงามเจ้าสำราญอีกแล้ว  

“มาแต่เช้าเชียวหลงเอ๋อร์ ทานข้าวมาหรือยังเล่า”

“ยังเลยขอรับพี่ใหญ่ ข้ารีบหนีออกจากจวนมาก่อน วันนี้สหายของท่านแม่จะมาร่วมงานเลี้ยงน้ำชาที่จวน”

“แล้วใยต้องหนีออกมาด้วยเล่า”

“โธ่ พี่ใหญ่พูดอย่างกับไม่รู้ว่างานเลี้ยงน้ำชาของท่านแม่หมายความเช่นไร” แน่นอนว่ามันไม่ใช่งานเลี้ยงน้ำชาธรรมดา แต่เป็นการพบปะสังสรรค์ของบรรดาฮูหยินและอนุจากจวนต่างๆ ทั้งยังเป็นการพาบุตรสาวมาเพื่อให้บุตรชายของจวนนั้นๆได้ดูตัวอีกด้วย “ข้ายังไม่ถึงวัยออกเรือนเลยนะขอรับ เหตุใดท่านแม่ต้องรีบให้ข้าดูตัวด้วยก็ไม่รู้”

“หากเจ้าไม่ชอบก็แค่บอกท่านแม่ไปตรงๆ”

“ข้าจะกล้าบอกหรือขอรับ! ช่างเถิด ข้าว่าจะมาถามจิวเหมยว่าเจ้าจะออกเดินทางเมื่อใด จะเดินทางผ่านมิติหรือจะเดินทางเช่นไรข้าจะได้เตรียมตัวเอาไว้ เพราะท่านตาอนุญาตให้ข้าไปกับเจ้าแล้ว”

“ท่านพี่คิดเห็นเช่นไรเจ้าคะ”

“แล้วแต่น้องเถิด พี่อยากให้จดจำคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับพี่ให้ดี สามปีเท่านั้นที่พี่จะยอมให้น้องอยู่ห่างกาย”

“เจ้าค่ะท่านพี่ น้องจะไม่ลืม”

“มาก็แล้วหลงเอ๋อร์ วันนี้ไปที่เหลาอาหารเป็นเพื่อนพี่สะใภ้ของเจ้าหน่อยเถิด”

“ได้ขอรับพี่ใหญ่ ข้าไม่มีสิ่งใดต้องทำอยู่แล้ว” หลังมื้อเช้าพี่หยางก็เข้าวังไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ส่วนนางกับไท่หลงก็ออกไปเหลาอาหาร ตอนนี้นางมีแม่ครัวที่ทำขนมหวานโดยเฉพาะประจำอยู่เหลาอาหารแล้ว ฝีมือการทำขนมเรียกได้ว่าร้ายกาจ เชี่ยวชาญขนมในยุคนี้ทุกชนิด ส่วนสูตรขนมของนางนั้นนางสอนให้ครั้งสองครั้งก็ทำออกได้ไร้ที่ติ จนนางอยากจะขอบคุณสวรรค์สักพันครั้งที่ส่งแม่นางจิวมาให้นาง

“เรียบร้อยดีหรือไม่เจ้าคะพี่เสี่ยวอิง”

“เจ้าค่ะคุณหนู พ่อบ้านจวนราชครูกำลังมารับขนมเจ้าค่ะ พี่บอกแล้วอย่างไรว่าวันนี้ไม่ต้องออกมาที่เหลาอาหารก็ได้ คุณหนูควรจะใช้เวลาอยู่กับท่านแม่ทัพนะเจ้าคะ”

“ข้าก็ใช้เวลาร่วมกับพี่หยางทุกวันอยู่แล้ว”

“แต่นี่เป็นวันหลังแต่งงานนะเจ้าคะ ควรจะใช้เวลาอยู่ในห้องหอให้นานสักหน่อย” ใบหน้าของนางเห่อร้อนขึ้นมาจนควบคุมสีหน้าไม่อยู่ ภาพของพี่หยางเมื่อคืนนี้หลั่งไหลเข้ามาในหัวแบบไม่ขาดสาย ผู้ใดจะคาดคิดเล่าว่าสามีของนางจะเร่าร้อนถึงเพียงนั้น หน้านางร้อนวูบขึ้นมายามนึกถึงมือใหญ่ที่หยาบหนาของสามีกำลังลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของนาง

หยุด! หยุดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนเดี๋ยวนี้จิวเหมย

“ท่านน้าทั้งสองอยู่ที่ใดหรือเจ้าคะพี่เสี่ยวอิง”

“เพิ่งไปที่เหลาสุราเมื่อครู่นี้เองเจ้าค่ะ สุราได้รับการสั่งซื้อเข้ามามากเสียจนหมักไม่ทัน”

“เช่นนั้นข้าไปพบท่านน้าทั้งสองก่อนนะเจ้าคะ มีธุระอยากจะคุยด้วยสักหน่อย ไปกันเถอะไท่หลง” เมื่อเดินมาถึงเหลาสุราที่อยู่ติดกันกลิ่นสุราก็ลอยเตะจมูกจนต้องยกมือปิด “นี่มันสุราสูตรใดกันกลิ่นถึงฉุนขนาดนี้”

“เจ้าอย่าได้มาพูดเช่นนี้ถึงสุราชั้นเลิศของข้านะจิวเหมย กว่าข้าจะหมักสูตรนี้ออกมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย”

“ใช่ ไป๋เอ๋อร์ของพี่ถึงกับต้องนอนเฝ้าไหสุรากันเลยทีเดียว”

“พูดมากจริง! ว่าแต่พวกเจ้ามาแต่เช้าด้วยเรื่องใด ส่วนเจ้าจิวเหมย ใยไม่อยู่บรนนิบัติสามี” อีกแล้วหรือ! เหตุใดทุกคนถึงเอาแต่บอกให้นางอยู่กับจวนปรนนิบัติสามีเล่า นางเองก็มีงานต้องทำเหมือนกันนะ “ไม่ต้องหน้าบูดบึ้งใส่ข้า ตกลงมาแต่เช้าด้วยเรื่องใด นี่พวกเจ้ายกไหสุรากันเบามือหน่อยประเดี๋ยวตกแตกกันพอดี”

“ข้าจะมาปรึกษาท่านน้าทั้งสองว่าควรจะออกเดินทางไปดูกิจการของข้าที่ต่างแคว้นต่างเมืองช่วยใดดีเจ้าคะ”

“อี้เทียนคิดเอาไว้แล้ว จะเดินทางอีกหนึ่งเดือนต่อจากนี้ ให้เจ้าได้มีเวลาอยู่กับสามีนานสักหน่อย ส่วนเจ้านะไท่หลง ระหว่างอยู่ที่นี่ก็อย่าได้ละเลยการฝึกฝน ย้ายมาอยู่อี้เทียนที่จวนท่านแม่ทัพตั้งแต่วันนี้เลย”

“ดีเลยเจ้าค่ะ เวลาว่างๆช่วงนี้ข้าจะเปิดร้านขายเทียนหอม”

“เอาเวลาไปปรนนิบัติสามีเถอะ!” โธ่เอ้ย ทำไมต้องพูดพร้อมเพรียงกันเช่นนั้นด้วยเล่า ก็นางอยากทำนี่นา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.893K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,321 ความคิดเห็น

  1. #3990 Nuthathai Por (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:12

    ฟังคนอื่นบ้างจิวเหมย เดี๋ยวก็ไม่ได้อยู่กับสามีแล้วเวลาหนึ่งเดือนต้องให้พี่หยางเก็บเกี่ยวหน่อย

    #3,990
    0
  2. #3816 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 19:57
    5555555
    #3,816
    0
  3. #3780 nana-za125804 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 11:30

    ชอบสุดๆ
    #3,780
    0
  4. #3733 Meemiza (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 07:06
    โถ่น้อง! เวลาแบบนี้ยังห่วงเรื่องเงินอีกหรออออ~
    #3,733
    0
  5. #3732 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 03:18
    มหาสมุทรเรียกแม่เลยนางเอกของเรา5555
    #3,732
    0
  6. #3730 nnp-pangg02 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 22:17
    ไม่ขายซีนหวานไม่ขายซีนบู๊ แต่จิวเหมยจะขายของ ใครจะทำไม!!!! 55555555555
    #3,730
    1
    • #3730-1 pmsrisermsin(จากตอนที่ 77)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 22:51
      +100000000000ถูกใจค่าาา5555
      #3730-1
  7. #3728 baochompoo2525 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 14:44
    ขนาดงานแต่งเข้าหอก็ยังไม่มีเลิฟซีนหวานๆเลย.. จิวเหมยจะงกหาเงินไปถึงไหนกัน... เข้าใจสัจธรรมเลยว่า... ความโลภไม่เคยปราณีใคร5555
    #3,728
    0
  8. #3727 usaonly (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 08:59

    แต่งงานแล้วยังขยันหาเงินอีกนะฮูหยิน *_*

    #3,727
    0
  9. #3726 puk3005 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 01:18
    น่ารักทุกคนเลยค่ะ
    #3,726
    0
  10. #3723 phattaraponn (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 22:30
    สนุก จนวางไม่ลงเลย
    #3,723
    0
  11. #3722 YaiMooMam_ELF (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 18:54
    แหมๆๆเวลาเป็นเงินเป็นทองนิ
    #3,722
    0
  12. #3721 Wibee (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 17:51

    น้องแต่งแล้วรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ
    #3,721
    0
  13. #3720 ผู้หญิงที่มีหัวใจ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 17:16
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png อิอิอิอิ มันเขิน
    #3,720
    0
  14. #3719 Pandanus23233 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 16:05
    พี่หยางง 3ปีผ่านไปแค่แป่ปเดียวเอง ไรท์ ช่วยสคิปเวลาที5555
    #3,719
    0
  15. #3718 อัมพร (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 15:35

    ขอบคุณค่ะ

    #3,718
    0
  16. #3717 คนเช็ดเงา (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:45
    สรุปนางก็ยังงกเหมือนเดิมเลยนะ จิวเหมย 55555
    #3,717
    0
  17. #3716 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:29
    รออ่านนะคะ
    #3,716
    0
  18. #3715 Ning6653 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:17

    น้องแต่งแล้วววว
    #3,715
    0
  19. #3714 puuk (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:11
    น้องแอบกินไปแล้วเงียบมาก
    #3,714
    0
  20. #3713 K@NomJeeB (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 13:20

    อยากอ่านบทหวานนนนนนนจังเลยจ้า
    #3,713
    0
  21. #3712 chon29 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 12:21
    แต่งงานแล้วจ้าาา
    #3,712
    0
  22. #3711 chamee (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 12:20
    ว้ายๆน้องโดนกินแล้ว
    #3,711
    0
  23. #3710 Tongkwaw2538 (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 11:45
    ว๊าว จิวเหมยเป็นเจ้าสาวแล้ว เอาอีกน้าไรท์
    #3,710
    0