หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 64 : ตามล่าหาความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,679 ครั้ง
    26 ต.ค. 62

เช้าวันใหม่นางกับพี่หยางแล้วก็ท่านน้าอี้เทียนตัดสินใจแอบเข้าหมู่บ้านจินหลันเพื่อสืบความ ปล่อยให้ไท่หลงอยู่ดูแลท่านน้าลู่ไป๋ที่ป่านนี้ก็ยังไม่ตื่นเพราะเมื่อคืนดื่มไปมากจนไม่ได้สติ ท่านน้าอี้เทียนก็เลยตัดสินใจปล่อยไว้แบบนั้นโดยไม่ปลุก ไม่รู้ว่าตื่นมาแล้วจะโวยวายหรือเปล่า แต่นางก็ทำอาหารไว้ให้แล้วคงไม่เป็นอะไรหรอกกระมัง

“เราตกลงจะลอบเข้าหมู่บ้านไม่ใช่หรือเจ้าคะท่านน้าอี้เทียน”

“จะลอบเข้าไปทำไม เข้าไปตรงๆเลยนี่แหละ แต่พวกเจ้าเข้าไปก่อน ส่วนข้านั้น...” พูดไม่จบแต่ยกยิ้มมุมปากได้ร้ายกาจราวกับตัวร้ายในละครที่นางเคยดูในโลกก่อน จะถามก็ไม่อยู่ให้ถามแล้ว

“เป็นเซียนนี่ก็สะดวกสบายดีเหมือนกันนะเจ้าคะ หายตัวได้ด้วย”

“เราเข้าไปกันเถิดเหมยเอ๋อร์ มาถึงหน้าหมู่บ้านเช่นนี้กู่จูไห่คงรู้แล้วเป็นแน่” แล้วก็เป็นจริงเมื่อนางกับพี่หยางก้าวเข้าไปในหมู่บ้านเพียงก้าวเดียวก็พบกับกู่จูไห่มายืนรออยู่แล้ว ตอนออกไปไม่ร่ำลา คงไม่เคืองพวกนางหรอกใช่หรือไม่ “อ่า พวกข้ามาอย่างมิตรนะเจ้าคะท่านกู่จูไห่ มีเรื่องเล็กน้อยอยากสอบถามเท่านั้น”

“ข้าไม่มีสิ่งใดจะตอบพวกท่าน เชิญออกไปเถิด”

“ข้ายังไม่ทันได้ถาม ท่านก็ปฎิเสธแล้วอย่างนั้นหรือเจ้าคะ”

“ไม่ว่าเรื่องใดข้าก็ไม่มีสิ่งใดจะตอบพวกท่าน เชิญ!” แม้จะโดนไล่แต่นางเป็นพวกดื้อด้านจึงดึงดันจะเข้าไปในหมู่บ้านให้ได้ แต่กู่จูไห่กลับใช้เวทย์พลักดันนางกับพี่หยางให้ถอยออกจากหน้าหมู่บ้านไปเรื่อยๆ ในขณะที่นางกำลังจะลงมือตอบกลับไปบ้างท่านน้าอี้เทียนก็โผล่มายืนยิ้มแบบร้ายๆอยู่ด้านหลังของกู่จูไห่พร้อมกับดาบยาวในมือบุกจู่โจมกู่จูไห่โดยไม่ให้ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวก็โดนท่านน้าอี้เทียนเอาดาบจ่อคอไว้แล้ว

“จะคุยกันดีๆได้หรือยังเจ้าคะ”

“พวกท่าน!

“ตามพวกข้ามา หากยังอยากอยู่ดูแลบิดาของเจ้าก็อย่าคิดหนี ดาบของข้าไม่ใช่ดาบธรรมดาเช่นจอมยุทธ์ทั่วไปหรอกนะ” ดูจากพลังของดาบที่แผ่ออกมาจางๆก็พอรู้แล้ว แม้แต่ดาบที่พี่หยางเอามาจากถ้ำสัจจะมรกตพลังยังไม่มากเท่านี้ โลกของเซียนนี่ช่างน่าสนใจจริงๆ ชักอยากลองไปเที่ยวดูบ้าง

ท่านน้าอี้เทียนพากู่จูไห่ออกมาจากหมู่บ้านแต่ก็ไม่ไกลนัก เพราะเกรงว่าหากยังอยู่ในนั้นจะมีคนล่วงรู้และคิดว่าพวกเขามาทำร้ายกู่จูไห่เอาได้

“พวกท่านต้องการสิ่งใด จากไปแล้วใยไม่ไปลับ กลับมาที่หมู่บ้านอีกทำไม”

“ข้าต้องการรู้เรื่องของจูลี่อินกับหลัวจิงเฉิงทั้งหมดที่ท่านรู้ ท่านอย่าปฎิเสธว่าไม่รู้จักสองคนนั้น เพราะข้าไม่เชื่อ”

“ตอบนาง!” เมื่อเห็นว่ากู่จูไห่เงียบท่านน้าอี้เทียนก็กดคมดาบที่จ่อคอของกู่จูไห่มากขึ้นจนได้เลือด

“อึก ข้าไม่มีสิ่งใดจะตอบพวกท่าน”

“เช่นนั้นให้ข้าไปถามเอาจากบิดาของเจ้าดีหรือไม่”

“พี่หยางล่ะก็ บิดาของท่านกู่จูไห่พูดไม่ได้ลืมแล้วหรือเจ้าคะ หากจะเอาสิ่งใดจากบิดาใบ้ผู้นั้นก็คงเป็นชีวิตที่ไร้ค่าเท่านั้นแหละเจ้าค่ะ” กู่จูไห่เองก็คงรักบิดามากเพราะนางสังเกตเห็นความวูบไหวในดวงตาคู่นั้น “พวกข้าไม่ได้อยากทำร้ายผู้ใด เพราะหากตั้งใจสังหารท่านจริงๆท่านคงตายไปนานแล้ว ตอบคำถามข้ามาดีกว่าเจ้าค่ะ”

“ก็ได้...หลัวจิงเฉิงใช้จูลี่อินเป็นเครื่องมือ”

“อย่างไร”

“จิตวิญญาณส่วนหนึ่งของจูลี่อินถูกหลัวจิงเฉิงกักขังไว้ นางจึงถูกควบคุมได้ง่าย แม้ว่าจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจนางก็ต้องทำ เป็นดั่งหุ่นเชิดไว้ให้หลัวจิงเฉิงใช้งาน จิตของจูลี่อินนั้นแข็งแกร่งมาก เหมาะที่จะควบคุมเป็นเครื่องมือ”

“หลัวจิงเฉิงใช้วิธีใดกังขังจิตวิญญาณของจูลี่อิน”

วิชาสยบจิต นับว่าเป็นวิชามารขั้นสูง มีเพียงหลัวจิงเฉิงเท่านั้นที่ทำได้ สตรีผู้นั้นครึ่งเป็นครึ่งตาย ที่นางยังมีชีวิตอยู่ก็เพราะหลัวจิงเฉิงยังใช้ประโยชน์จากนางได้”

“ไม่มีวิธีคืนจิตวิญญาณของนางได้เลยหรือ”

“จิตวิญญาณจะแตกสลายหรือถูกปลดปล่อยย่อมขึ้นอยู่กับหลิวจิงเฉิง หากเขาตายจิตวิญญาณของจู่ลี่อินจะแตกสลาย หากพวกท่านอยากช่วยนางก็ต้องทำให้หลิวจิงเฉิงเป็นผู้ปลดปล่อยจิตวิญญาณของนางด้วยตัวเขาเอง แต่จิตวิญญาณนั้นไม่อาจนำคืนสู่ร่างของนางได้หรอกนะ จูลี่อินจะเป็นหุ่นเชิดเช่นนั้นไปตลอดชีวิต นางจะได้สติก็ต่อเมื่อผู้กักขังจิตวิญญาณต้องการใช้งานนางเท่านั้น หากพวกท่านช่วยนางได้ จิตวิญญาณของนางจะกลับคืนสู่ยังที่ที่นางจากมา”

“จิตวิญญาณของนางจะกลับไปยังที่ที่นางจากมาเช่นนั้นหรือ!

“เป็นเช่นนั้น” หากเป็นเช่นนั้นก็เป็นไปได้ว่าจูลี่อินหลุดมายังโลกนี้เพียงแค่จิตวิญญาณเท่านั้น แต่ร่างกายในโลกนั้นอาจจะยังอยู่หรืออาจจะไม่อยู่ก็เป็นได้ แล้วหากนางเองก็ยังไม่ตายเล่า หากพ่อกับแม่ยังเก็บร่างของนางไว้ เพื่อรอว่าวันหนึ่งหากนางจากโลกนี้ไปแล้วจิตวิญญาณของนางจะย้อนกลับไปยังโลกนั้น

“จูลี่อินเป็นเพียงสตรีชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น เหตุใดหลัวจิงเฉิงจึงใช้นาง”

“หึ จิตที่แข็งแกร่งของนางต่างหากที่หลิวจิงเฉิงต้องการ วิชาสยบจิตนั้นหากจิตของผู้ที่ต้องการสยบไม่แข็งแกร่งก็ยากใช้งานได้ กับคนธรรมดาที่จิตใจเปราะบางอ่อนแอจะควบคุมไปใช้งานได้เช่นไร ช่างโชคร้ายที่นางมายังที่แห่งนี้พร้อมพรจากสวรรค์ นอกจากจิตใจที่แข็งแกร่งแล้วยังมีพลังเวทย์บริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่ทั่วร่าง นางไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีหรอกหรือ”

“เพียงเพราะต้องการฝึกวิชานอกรีต ถึงกับต้องสังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์มากมายถึงเพียงนี้ ชั่วช้ายิ่งนัก!

“เจ้าเองก็ฝึกวิชามารอยู่ใช่หรือไม่กู่จูไห่ เจ้ากับบิดาของเจ้า”

“ผิดแล้วคุณชาย แม้บิดาของข้าจะเคยคิดฝึกแต่พยายามเท่าใดก็ไม่สำเร็จจึงเลิกฝึกไปนานแล้ว หากจูลี่อินเป็นหุ่นเชิดของหลิวจิงเฉิง ข้ากับบิดาก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ให้เขาได้ใช้งานเท่านั้น พวกท่านคิดว่าที่หมู่บ้านจินหลันปลอดภัยมาถึงทุกวันนี้ได้ด้วยเหตุใดกันเล่า หากไม่ใช่เพราะหลัวจิงเฉิงให้การคุ้มครองแลกกับการที่ข้าต้องสังหารมนุษย์เพื่อนำวิญญาณพวกนั้นไปมอบให้เขา”

“ท่านมีทางเลือกที่จะไม่ทำ”

“เช่นนั้นข้าต้องทิ้งชาวบ้านในหมู่บ้านทั้งหมดอย่างนั้นหรือ ถึงพวกข้าไม่ใช่คนดีนักแต่ก็รักพวกพ้อง ชาวบ้านในหมู่บ้านก็เป็นเหมือนครอบครัวของพวกข้า จะให้หนีเอาตัวรอดเพียงผู้เดียวนั้นพวกข้าไม่ทำ”

“แต่สิ่งที่พวกท่านกำลังทำมันคือการสังหารผู้บริสุทธิ์!

“แล้วเช่นไร พวกข้าต้องสนใจด้วยเช่นนั้นหรือ ข้าช่วยเหลือคนทั้งยุทธภพไม่ได้หรอกนะแม่นางหลิว”

ช่างเห็นแก่ตัวยิ่งนัก!

“หลัวจิงเฉิงอยู่ที่ใด เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้หรือไม่”

“หลิวจิงเฉิงหาได้อยู่เป็นหลักแหล่ง เก็บตัวฝึกวิชาอยู่ที่ใดหาได้มีผู้ใดรู้ เมื่อเขาต้องการจิตวิญญาณเท่านั้นจึงจะเดินทางมาหาข้าที่หมู่บ้านพร้อมกับจูลี่อิน ซึ่งก็ประจวบเหมาะกับที่พวกท่านมาพักที่หมู่บ้านพอดี”

“หลัวจิงเฉิงมีจุดอ่อนหรือไม่” นางเอ่ยถามกู่จูไห่ แต่เหมือนคนผู้นี้ก็ปากหนักอยู่ไม่ใช่น้อย “ท่านบอกข้ามาจนหมดเช่นนี้แล้วยังต้องมีเรื่องต้องปิดบังอีกหรือ คนอย่างหลัวจิงเฉิงแม้จะทำประโยชน์ให้หมู่บ้านของท่านแต่ไม่ใช่กับผู้อื่น” เมื่อยังไม่ตอบ ท่านน้าอี้เทียนก็กดคมดาบที่คอของกู่จูไห่มากขึ้น อีกทั้งพี่หยางเองก็ปล่อยพลังออกมากดดันจนกู่จูไห่กระอักเลือดออกมา

“แค่กๆ ข้าบอกแล้วๆ ร่างกายของหลัวจิงเฉิงอ่อนแอ เขาจำเป็นต้องใช้จิตวิญญาณเพื่อเพิ่มพลังให้ตนเอง หากพวกท่านจับเขาขังไว้ได้จนข้ามคืนพระจันทร์เต็มดวงโดยที่เขาไม่ได้รับพลังจากจิตวิญญาณดวงใด เขาจะอ่อนแออย่างถึงที่สุด ถึงเวลานั้น พวกท่านย่อมทำสิ่งใดกับเขาก็ย่อมได้”

“พวกข้าเชื่อเจ้าได้มากน้อยเพียงใด”

“ข้าช่วยเขาหาจิตวิญญาณมานาน ข้าย่อมรู้ดีว่าสภาพของเขาเป็นเช่นไรหากไม่ได้รับพลังจากจิตวิญญาณ”

“จงจำเอาไว้ให้ดีกู่จูไห่ คนที่เจ้าต้องกลัวหาใช่หลัวจิงเฉิงผู้นั้นไม่ แต่เป็นข้าผู้เป็นประมุขแห่งเซียนวายุ หวังว่าเจ้าคงรู้จำตำหนักแห่งเซียน” แม้แต่ผู้ปิดหูปิดตาย่อมต้องรู้จักตำหนักเซียนวายุ ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามีอยู่จริงหรือเป็นเพียงเรื่องเล่าที่เกินจริงเท่านั้น “พวกเจ้าอยู่กับความเห็นแก่ตัวกันมานาน หมู่บ้านรอบๆนี้ต่างอดยากแต่หมู่บ้านของพวกเจ้ากลับอุดมสมบูรณ์พร้อม หวังว่าเจ้าจะใจกว้างมากขึ้นนะกู่จูไห่ อ้อ อย่าบอกเรื่องวันนี้กับผู้ใดเป็นอันขาด มิเช่นนั้น...หึ”

“ขอรับๆ” ท่านน้าอี้เทียนปล่อยพลังออกมาจางๆเปล่งกระกายราวกับเทพผู้สูงส่ง ทันทีที่คมดาบละออกจากคอ กู่จูไห่ก็วิ่งกลับเข้าไปในหมู่บ้านแบบไม่คิดชีวิต นี่แหละน่า คิดว่าตัวเองเก่งแต่ดันเจอคนเก่งกว่า

“เจ้าจะทำเช่นไรต่อหรือเหมยเอ๋อร์”

“จับตัวหลัวจิงเฉิงเจ้าค่ะพี่หยาง”

“คนผู้นั้นไม่อยู่เป็นหลักแหล่ง ยากจะตามตัวพบได้โดยง่าย”

“กู่จูไห่ก็บอกแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ ว่าหลัวจิงเฉิงต้องใช้จิตวิญญาณจำนวนมากในการเพิ่มพลังให้กับตนเอง ก่อนคืนพระจันทร์เต็มดวง ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องกลับมาหากู่จูไห่ที่หมู่บ้านจินหลันเป็นแน่เจ้าค่ะ ข้าจะดักรออยู่ที่นี่ หากกู่จูไห่ยังมีประโยชน์กับเขา เช่นไรเขาก็ต้องกลับมาที่นี่เจ้าค่ะ”

“แล้วจูลี่อิน...”

“ข้าจะปลดปล่อยจิตวิญญาณของนางเจ้าค่ะ นางไม่ได้ผิดอะไร ออกจะน่าสงสารเสียด้วยซ้ำ” ที่นางฝันถึงก็อาจจะเป็นเพราะจิตวิญญาณส่วนหนึ่งของจูลี่อินส่งถึงนางและต้องการขอความช่วยเหลือจริงๆ เช่นไรก็มาจากที่เดียวกัน นางนั้นโชคดีที่มาแล้วพบเจอแต่คนที่ดีกับตนเอง แต่จูลี่อินนั้นโชคร้ายที่ต้องมาเป็นเครื่องมือของคนชั่วอย่างหลัวจิงเฉิง

“เช่นนั้นก็กลับไปหารือกับไป๋เอ๋อร์กันเถิด หลัวจิงเฉิงนั้นเป็นยอดฝีมือ หากจะมีผู้ใดสักคนที่รู้จักหลัวจิงเฉิงดีก็คงจะเป็นไป๋เอ๋อร์”

“เจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าตื่นมาแล้วจะโวยวายที่พวกเรามาโดยไม่ปลุกหรือเปล่า”

“ไป๋เอ๋อร์หาได้เป็นคนเช่นนั้นไม่”

เสียเมื่อไหร่กันเล่า!

“ไปเลย! พวกเจ้าจะไปที่ไหนก็ไปเลย! ไม่ต้องมาสนใจข้า!” โมโหจนแทบจะเผาป่าอยู่แล้ว

พวกนางมาถึงก็เจอกับบรรยากาศที่กดดันแบบสุดๆ มีจ้าวไท่หลงนั่งอย่างสงบเสงี่ยมอยู่มุมหนึ่ง ใกล้ๆกันก็มีเสี่ยวหู่ที่นอนหมอบเอาขาปิดหูอยู่ ส่วนท่านน้าลู่ไป๋ก็นั่งกอดอกทำตัวมืดมนอยู่อีกมุม พอเห็นพวกนางก็ตวัดตามองพร้อมกับเบือนหน้าหนีจนคอแทบเคล็ด เดือดร้อนท่านน้าอี้เทียนต้องเข้าไปกอดไปปลอบ แต่อธิบายเช่นไรก็ไม่เป็นผล ซ้ำยังถูกตวาดเอาๆจนนางสะดุ้งจนเหนื่อย

“พวกข้าเห็นท่านน้าหลับอยู่นี่เจ้าคะ”

“ปลุกไม่เป็นหรือ!

“พวกข้าปลุกจนไร้หนทางจะปลุกแล้วขอรับ ท่านน้าไม่แม้แต่จะขยับตัวสักนิด ข้ากับเสี่ยวหู่จึงต้องอยู่เฝ้าท่านน้าที่นี่ด้วย ดื่มไปคนเดียวจนหมดไหเช่นนั้นข้าก็ไม่แปลกใจหรอกขอรับที่ท่านน้าจะหลับไม่ตื่นเช่นนี้”

“จ้าวไท่หลง!

“ใจเย็นลงก่อนเถิดไป๋เอ๋อร์ พวกพี่เพียงไปพบกู่จูไห่เท่านั้นหาได้ไปทำอย่างอื่น ได้ข่าวของหลัวจิงเฉิงมาแจ้งแก่น้องด้วย เพราะหากไม่ใช่น้องก็คงไม่มีผู้ใดช่วยเรื่องนี้ได้อีกแล้ว”

“เล่ามาให้หมด!” นางจึงจำต้องเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบด้วยตนเอง เพราะท่านน้าอี้เทียนนั้นเอาแต่กอดกับหอมท่านน้าลู่ไป๋ไม่ปล่อย กินเต้าหู้ไปจนอิ่มก็ไม่ปริปากช่วยนางเล่าเลยสักนิด มีพี่หยางช่วยเสริมบ้างเล็กน้อยเท่านั้น “อืม หลัวจิงเฉิงนั้นแต่ไหนแต่ไหนก็หาใช่คนใจกล้าอยู่แล้ว หากไม่มาขอความช่วยเหลือจากกู่จูไห่ก็คงให้จูลี่อินออกไปสังหารคนเพื่อเอาจิตวิญญาณ แต่จูลี่อินไม่เป็นวรยุทธ์ ไม่แน่ว่าหลัวจิงเฉิงอาจจะกลับมาหากู่จูไห่ก็เป็นได้ แต่หลัวจิงเฉิงรู้แล้วว่าพวกเราอยู่ในป่านี้ ก็อาจจะเป็นไปได้เช่นกันที่จะไม่มา แต่เช่นไรข้าก็เชื่อว่าเขาจะต้องมาเป็นแน่”

“แล้วเราจะจับตัวเขาได้เช่นไรเจ้าคะท่านน้าลู่ไป๋”

“ให้อี้เทียนจับก็สิ้นเรื่อง เรื่องวรยุทธ์นั้นต่อให้สำเร็จวิชามารขั้นสูงก็ยังห่างชั้นกับอี้เทียนอยู่มาก อย่าเอาไปเทียบกันเลย ต่อให้หลัวจิงเฉิงเป็นเซียนก็เทียบอี้เทียนไม่ติด”

“ท่านน้าไม่ได้อวดสามีตนเองใช่หรือไม่ขอรับ”

“จ้าวไท่หลง!

“อย่าโมโหเลยไป๋เอ๋อร์ พี่มีเรื่องให้น้องอวดผู้อื่นออกมาก น้องจะอวดสักกี่เรื่องก็ย่อมได้” จ้าวไท่หลงถึงกับหันไปโก่งคออ้วกกันเลยทีเดียว นี่อยู่กับนางมากไปใช่หรือไม่ถึงได้ติดนิสัยเช่นนี้ของนางมา “เช่นนั้นก็เอาตามนี้เถิด ว่าแต่น้องได้กินข้าวหรือยังไป๋เอ๋อร์ สาวน้อยจิวเหมยทำไว้ให้น้องเห็นหรือไม่”

“กินแล้ว เจ้าปล่อยข้าได้หรือยัง จะกอดข้าทำไมนัก!

“ก็ตัวไป๋เอ๋อร์อุ่นมาก พี่อยากกอดเอาไว้ตลอดเลย” นางกับสหายถอนหายใจออกมาพร้อมกันอย่างเบื่อหน่าย ก่อนนางจะชวนพี่หยางกับไท่หลงแล้วก็เสี่ยวหู่เข้าไปในป่าอีกรอบเพื่อหาสมุนไพรและคิดว่าจะไปจับปลาที่น้ำตกที่อยู่ลึกเข้าไป เสี่ยวหู่ไปพบเข้าโดยบังเอิญตอนเข้าไปล่าหมูป่า มันบอกว่าที่นั่นมีปลาตัวโตๆเยอะแยะเลย ปล่อยให้คู่รักเขาง้อกันตามสบาย วันนี้นางจะทำปลาเผาเกลือกับน้ำจิ้มรสแซ่บ แค่คิดก็น้ำลายไหล

เดินลึกเข้ามาในป่าเกือบครึ่งชั่วยาม นางก็พบว่ามันอุดมสมบูรณ์กว่าจุดที่พวกนางเลือกเป็นที่พักมากนัก หรือว่าจะย้ายมาอยู่จุดนี้ดีนะ มีน้ำให้อาบตลอดเลยด้วย นอนริมน้ำตกก็คงจะสดชื่นไม่น้อย แต่พอพูดเรื่องนี้พี่หยางกลับไม่เห็นด้วย เพราะน้ำตกแห่งนี้เป็นแหล่งน้ำสำหรับสัตว์ในป่า หากมานอนคงไม่พ้นถูกพวกสัตว์จู่โจมเป็นแน่

“ว้าว ปลาตัวใหญ่ๆทั้งนั้นเลย จับเลยไท่หลง ข้าจะทำปลาเผาเกลือ เลือกแต่ตัวที่ใหญ่ๆนะ”

“เชื่อมือข้าได้เลยสหาย” ไท่หลงกับเสี่ยวหู่กระโจนลงน้ำกันอย่างสนุกสนาน พี่หยางเดินไปตัดไม้อันเล็กมาทำปลายแหลมแล้วแทงปลาจากบนโขดหิน เชื่อเถอะว่าวิธีของพี่หยางนั้นมีแค่เจ้าตัวเท่านั้นแหละที่ทำได้ เพราะนางลองแล้ว ไม่แม้แต่จะเฉียดตัวปลา “ข้าจับได้แล้วๆ” ปลาตัวแรกของจ้าวไท่หลง ตัวใหญ่มากทีเดียว เสี่ยวหู่เองก็ไม่น้อยหน้าเพราะมันคาบปลาโยนขึ้นมาให้นางบนฝั่งถึงสองตัวติดๆ การแข่งขันดุเดือดมากทีเดียว

โฮกกกก!

“นั่นมัน...พยัคฆ์เมฆา มิใช่หรือ!” เสียงคำรามก้องกังวานลั่นป่า “เหตุใดจึงมีพยัคฆ์เมฆาอยู่ในป่านี้!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.679K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,321 ความคิดเห็น

  1. #4057 yukai (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:27

    ขอบคุณ
    #4,057
    0
  2. #3975 Nuthathai Por (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 10:16

    ใครมาอีกแล้วล่ะ

    #3,975
    0
  3. #3803 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 17:01
    คู่ท่านน้าน่ารัก ส่วนเสี่ยวหู่เจอเพื่อนเปล่า
    #3,803
    0
  4. #3615 jamela jam (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    บรรยายงงๆอ่ะค่ะ​ ตอนที่บอกว่าจะช่วยลี่อินได้ยังไง​ บรรยายเหมือนจะบอก​ แต่ก็ไม่ได้บอก​ งงจ้าาาาา
    #3,615
    0
  5. #3464 chanchan123 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 19:16
    สงสารลี่อินเหมือนกันนะ
    #3,464
    0
  6. #3413 gulp2511 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 01:13
    โห..นึกว่าจะไม่มาแระ
    #3,413
    0
  7. #3405 doll-angle (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 06:28
    พลาดแล้วสินะตัวฉัน สงสัยได้รอเป็นแม่นากแน่แล้ว....
    #3,405
    0
  8. #3403 polijyuonhjf (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 00:05
    รอฉันรอเธออยู่ ลุ้นขั้นสุด ไรท์สู้ๆ
    #3,403
    0
  9. #3398 ฮองเฮาเงาสังหาร (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 23:45
    ข้ารอท่านอัพตอนต่อไปอยู่นะเจ้าคะ อัพเถอะน้าาาา
    #3,398
    0
  10. #3390 natnatcha7 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 12:50
    เมื่อไรจะมาน้อ
    #3,390
    0
  11. #3386 นู๋...อิ๊งค์ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 01:20
    รออยู่นะคะ
    #3,386
    0
  12. #3384 Aun-thua (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:34
    รอไรท์อยู่น่ะ
    #3,384
    0
  13. #3368 Alamadine (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 15:31

    ยังรออยู่ค่ะ.=_=
    #3,368
    0
  14. #3362 Yuyabeam (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 09:57

    รอครับ ผม


    #3,362
    0
  15. #3344 numomoji (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 21:48
    เค้าหาย
    #3,344
    0
  16. #3343 รอนานเกิน (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 19:55

    อวสานหลิวเหม่ยเจิน

    #3,343
    0
  17. #3339 zen (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 12:21

    อ่านรวดเดียวเรย สนุกมาก

    รอๆๆๆๆ

    #3,339
    0
  18. #3338 เชาๆ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:22

    ไม่ไหวแล้วววว

    #3,338
    0
  19. #3337 AotzaYamahaping (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 11:17
    กลับมาอัพเถิด
    #3,337
    0
  20. #3336 Chonthich (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 11:47

    ไรท์เมื่อไรจะมาอะ รอนานๆๆๆๆแล้วอะ
    #3,336
    0
  21. #3334 MuM_ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 10:40
    รีดให้อภัยแล้วไรท์กลับมาอัพเถอะ
    #3,334
    0
  22. #3333 maya-zen (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 18:02
    สนุกมากเลยค่ะ. ลุ้นมาก. จะรอนะคะ
    #3,333
    0
  23. #3327 tang82786 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 21:20
    รออยู่จ้า
    #3,327
    0
  24. #3326 baochompoo2525 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 15:48
    ยังคงรอ
    #3,326
    0
  25. #3325 LovelyWonbin (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 14:53
    ยังรออยู่ค่าาาาาา
    #3,325
    0