หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 63 : คนจากในอดีตของท่านน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,657 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

จิวเหมย ช่วยข้าด้วย ช่วยข้าด้วยหลิวจิวเหมย ช่วยข้าด้วย!’

เฮือก!

ตุบ

“อูย เจ็บๆ จิวเหมย เจ้าทำข้าตกใจนะ” สะดุ้งแรงจนต้นไม้ขยับขนาดนั้นเป็นใครจะไม่ตกใจเล่า จ้าวไท่หลงคลำก้นตัวเองบรรเทาความเจ็บจากการตกจากเปลนอน “ฝันร้ายอีกแล้วหรือ เจ้าสะดุ้งตื่นแบบนี้มาสองวันได้แล้วนะ”

“ข้าฝันเห็นจูลี่อินอีกแล้ว”

“ที่ว่ามาขอให้เจ้าช่วยน่ะหรือ ข้าว่าเจ้าคิดเรื่องจูลี่อินมากไปจึงฝันร้าย”

“แต่ข้าฝันเรื่องเดิมมาสองคืนแล้วนะไท่หลง” ในฝันนั้นน่ากลัวมาก ร่างกายจูลี่อินเต็มไปด้วยเลือดทั้งยังถูกล่ามด้วยโช่ตรวนผนึกเวทย์ไว้แน่นหนา เพียงขยับตัวโซ่ตรวนนั้นก็บีบรัดร่างกายจนแทบแหลกสลาย เสียงที่เรียกนางก็โหยหวนราวกับคนตายไปแล้ว “เจ้านอนต่อเถิด อีกนานกว่าฟ้าจะสว่าง”

“อืม เจ้าก็อย่าคิดมากนักเลย” ไท่หลงล้มตัวลงนอนในเปลอีกครั้งแล้วหลับไป นางเองก็จะล้มตัวลงนอนอีกเช่นกันแต่เห็นภาพน่ารักๆเข้าเสียก่อน เสี่ยวหู่นอนในเปลที่นางเพิ่งทำให้ใหม่พร้อมกับของท่านน้าอี้เทียน แต่ด้วยขนาดตัวและน้ำหนักของมันทำให้เปลแทบจะติดพื้น ชักจะทำตัวเหมือนคนเข้าไปทุกวัน

พวกนางอยู่ป่านี้มาสามวันแล้ว ตั้งแต่วันนั้นที่ชาวบ้านผู้หนึ่งพยายามเข้าไปในหุบเขาที่นางกักขังวิญญาณภูตผี พวกนางก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติอีกเลย พบชาวบ้านจากหมู่บ้านซู่เป่ยเข้ามาล่าสัตว์กับหาของป่าบ้างเท่านั้น เป้าหมายของนางคืออยากปลดปล่อยวิญญาณภูตผีพวกนั้นแต่ท่านน้าอี้เทียนบอกว่าไหนๆก็มาอยู่ในป่าแล้ว ใช้ประโยชน์จากภูตผีพวกนั้นในการดักรอจูลี่อินเลยจะดีกว่า พวกนางถึงยังต้องอยู่ในป่าต่อไป

ตุบ!

“เสี่ยวหู่!” นางวิ่งเข้าไปหาเสี่ยวหู่ที่นอนกองอยู่บนพื้น “เป็นเช่นไรบ้าง ข้าก็บอกเจ้าแล้วว่าให้ทานน้อยๆหน่อย ดูสิเนี้ยเชือกขาดเลย ทำไมไม่ลดขนาดตัวให้เล็กลงหน่อยเล่า” มันครางหงิงๆบ่นเบาๆว่าเจ็บ “เปลของเจ้าจะติดพื้นอยู่แล้วยังจะเจ็บอีกหรือ หันหลังมาให้ข้าดูหน่อย กระดูกหักหรือไม่” แม้ชั้นไขมันของมันจะหนาแต่อาจกระทบกระดูกได้ นางตรวจหลังของมันอย่างละเอียดแล้วพบว่าไม่มีอะไรเสียหาย “ข้าจะปูผ้าให้เจ้านอนบนพื้นก็แล้วกันนะ”

“เกิดสิ่งใดขึ้นหรือเหมยเอ๋อร์ เมื่อครู่พี่ได้ยินสิ่งใดหล่นก็ไม่รู้”

“คิกคิก เปลของเสี่ยวหู่ขาดเจ้าค่ะ นี่ข้ากำลังจะปูผ้าให้มันนอน”

“พี่ก็บอกเจ้าแล้วว่าเชือกอันเท่านี้จะรับน้ำหนักเสี่ยวหู่ได้เช่นไร เจ้าก็ไม่เชื่อพี่”

“ก็คิดว่าเสี่ยวหู่จะลดขนาดตัวลงหน่อยนี่เจ้าคะ มาเถอะเสี่ยวหู่ มานอนได้แล้ว หลับซะเด็กดี” เจ้าอ้วนของนางเดินต้วมเตี้ยมมาทิ้งตัวลงบนผ้าที่นางปูให้แล้วก็หลับไป นางคลุมผ้าให้มันอีกชั้นกันความหนาว

“เจ้าเองก็นอนบ้างเถิด ตื่นมากลางดึกอีกแล้วหรือ”

“เจ้าค่ะ ข้าฝันเห็นจูลี่อินอีกแล้ว เหมือนเช่นที่เคยฝันเมื่อคืนก่อน พี่หยางเจ้าคะ เป็นไปได้หรือไม่ว่า...”

“เจ้าคิดว่าจูลี่อินอาจจะไม่ได้ฝึกวิชามารด้วยตนเองใช่หรือไม่”

“เจ้าค่ะ แต่ก็สุดจะรู้ว่าจริงหรือไม่” จูลี่อินที่นางเคยพบนั้นไม่ใช่จูลี่อินที่มีจิตสังหารรุนแรงเช่นนี้ เป็นไปได้ว่าอดีตสหายที่มาจากโลกเดียวกันกับนางนั้นเพิ่งจะฝึกวิชามารได้ไม่นาน นางรู้สึกว่าจูลี่อินไม่ได้แข็งแกร่งมากพอที่จะฝึกวิชามารด้วยตนเอง จะต้องมีผู้คอยช่วยเหลือนางอยู่เป็นแน่ “หรือว่าจะเป็นกู่จูไห่กับบิดาเจ้าคะ”

“ก็อาจจะเป็นได้ แต่ตอนนี้เจ้าต้องหยุดคิดเรื่องของจูลี่อินเสียก่อน อาจเพราะเจ้าคิดเรื่องของนางมากไปจึงทำให้ฝันร้าย พักผ่อนได้แล้วเหมยเอ๋อร์” จะทำเช่นไรได้ พี่หยางตาดุใส่นางเช่นนี้ก็ต้องล้มตัวลงนอนแต่โดยดี มีแววกลัวว่าที่สามีมาแต่ไกลเลยจิวเหมยเอ้ย ถ้าพี่หยางไม่ดุนางก็ไม่กลัวหรอกนะ “ขอหลับฝันดีเหมยเอ๋อร์ของพี่”

“ฝันดีเจ้าค่ะพี่หยาง”

รุ่งขึ้นนางถูกเสี่ยวหู่มาเลียหน้าปลุกตั้งแต่เช้า มันบอกว่าจะเข้าป่าไปล่าสัตว์จึงอยากถามนางว่าอยากให้มันล่าสิ่งใดมา นางบอกเพียงว่าแล้วแต่มันแต่อย่าล่ามามากเช่นครั้งก่อนอีก มันพยักหน้าแล้ววิ่งเข้าป่าไป วันนี้นางก็อยากเข้าไปในป่าเพื่อหาของอย่างอื่นมาทำอาหารเช่นกัน สองวันมานี้ในช่วงกลางวันนั้นนางกับไท่หลงแล้วก็พี่หยางเดินทางผ่านมิติไปรักษาชาวบ้านหมู่บ้านอื่นๆตามที่ท่านน้าอี้เทียนกับท่านน้าลู่ไป๋บอกชื่อหมู่บ้านมา โชคดีที่นางพบเจอแต่หมู่บ้านดีๆและชาวบ้านทุกคนก็ให้การต้อนรับพวกนางเป็นอย่างดี รักษาเสร็จก็กลับมานอนค้างที่ป่านี้เช่นเดิม

“วันนี้เจ้าจะไปหมู่บ้านเหอซวนหรือไม่จิวเหมย”

“ไม่เจ้าค่ะ ข้าคิดว่าจะไปดูภูตผีพวกนั้นที่หุบเขาเสียหน่อย”

“มีสิ่งใดผิดปกติหรือ”

“ยังไม่มีหรอกเจ้าค่ะ แต่ข้าสังหรณ์ใจอย่างไรชอบกลจึงอยากไปดูให้แน่ใจเจ้าค่ะ” อันที่จริง ตั้งแต่ฝันเห็นจูลี่อินนางก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีมาตลอด คิดว่าอีกไม่นานสหายเก่าของนางคงโผล่ออกมาเป็นแน่ “วันนี้ข้าเข้าไปดูในป่าดีกว่าเจ้าคะว่าพอมีอะไรให้นำมาทำอาหารเช้าได้บ้าง ทานข้าวต้มมาหลายวันแล้วกลัวจะเบื่อ”

“ข้าคิดถึงข้าวแกงท่านลุงเหวินกับท่านป้ากงมาก” มื้อเช้าวันนี้ก็เลยเป็นแกงกะทิไก่หน่อไม้สดที่นางหามาได้จากในป่ากับต้มจืดหน่อไม้สดใส่กระดูกหมู ซดกันคล่องคอมาก ส่วนเสี่ยวหู่นั้นก็ไม่พ้นเนื้อหมูย่างแสนอร่อยของชอบ วันนี้ก็ล่าหมูมาได้อีกแล้วเพราะมันบอกว่าเนื้อกวางนั้นมีกลิ่น มันไม่ชอบ จ้ะ ช่างเลือกทานยิ่งนัก

ช่วงบ่ายพวกนางไปยังหุบเขาที่นางกักขังวิญญาณภูตผีไว้ นางตรวจดูอย่างละเอียดว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติและภูตผียังถูกกักขังไว้อย่างดี นางมองร่างไร้วิญญาณที่นอนอยู่ปากทางเข้าหุบเขาด้วยสายตาเฉยชา เป็นชาวบ้านจากหมู่บ้านจินหลันไม่ผิดแน่ สภาพศพที่โดนพิษจากธาตุดำของนางนั้นดูแทบไม่ได้

“นั่นศพของชาวบ้านที่เข้ามาที่นี่เมื่อวันก่อน”

“พบวิญญาณของเขาหรือไม่เจ้าคะท่านน้าอี้เทียน”

“ไม่พบ ข้ากับไป๋เอ๋อร์มาถึงก็พบเพียงซากศพเท่านั้น” ผู้ที่ควบคุมชาวบ้านผู้นี้คงได้วิญญาณของเขาไปแล้ว “ข้ามาคิดดูแล้ว วันนั้นข้าสัมผัสพลังเวทย์ได้ ถึงแม้จะสัมผัสได้เพียงบางเบาแต่ก็พอจะรู้ว่าผู้ใช้พลังเวทย์นั้นต้องเป็นจอมยุทธ์ที่พลังแก่กล้าพอควร แต่ข้าสัมผัสมันไม่ได้ในตัวแม่นางผู้นั้น”

“หรือว่าจูลี่อินก็จะถูกควบคุมด้วยเช่นกันขอรับท่านน้า”

“ไม่ นางมีสติครบถ้วน ทั้งยังจำจิวเหมยได้ วันนั้นเป็นตัวนางจริงๆที่มาพบเรา”

“ไม่ได้มีเพียงจูลี่อินสินะเจ้าคะที่ฝึกวิชามาร”

“ใช่ ข้าคิดว่าคงไม่ใช่แม่นางผู้นั้นที่ใกล้สำเร็จวิชามารขั้นสูง แต่เป็นผู้ที่ข้าสัมผัสพลังเวทย์ได้ต่างหาก” แล้วเหตุใดจูลี่อินถึงได้เอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับคนผู้นั้น หรือว่าที่นางฝันเห็นจูลี่อินจะมีสาเหตุ ทำไมเรื่องมันต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้ด้วยนะ ให้นางออกเดินทางช่วยเหลือผู้คนได้สบายๆหน่อยได้หรือไม่สวรรค์

“คิดอะไรอยู่หรือเหมยเอ๋อร์”

“ข้าเองก็ไม่แน่ใจเจ้าค่ะพี่หยางว่าตัวเองคิดอะไร สับสนไปหมด”

“มีคนกำลังมาทางนี้” ท่านน้าอี้เทียนพูดขึ้นแล้วมองไปรอบๆ พวกนางจึงต้องเร้นกายหลบขึ้นไปยังต้นไม่ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก รู้สึกว่าจะเป็นต้นเดียวกับที่นางเคยพบท่านน้าอี้เทียน “พวกเจ้าดูนั่นสิ ชาวบ้านถูกควบคุมมาอีกแล้ว” แต่คราวนี้มีถึงห้าคน นี่คิดจะเข้าไปในหุบเขาให้ได้สินะ “นั่นเจ้าจะทำอะไรสาวน้อย” ท่านน้าอี้เทียนขยับมาจับแขนนางไว้เมื่อเห็นว่านางขยับตัวจะลงจากต้นไม้

“ชาวบ้านพวกนี้ไม่ผิด ไม่สมควรที่จะมาตายอย่างไร้ค่าเช่นนี้เจ้าค่ะ”

“เจ้าอยู่บนนี้ พวกข้าจัดการเอง” ท่านน้าทั้งสองเร้นกายลงจากต้นไปยังชาวบ้านห้าคน นางไม่รู้ว่าท่านน้าอี้เทียนทำเช่นไร แต่เพียงแค่ท่านน้าอี้เทียนแตะตัวชาวบ้านพวกนั้นก็ดูเหมือนว่าสติของพวกเขาจะกลับมาโดยเร็ว ท่าทางงุนงงไม่รู้ตัวว่ามาถึงที่นี่ได้เช่นไร ท่านน้าทั้งสองพูดคุยด้วยไม่นานก็ปล่อยให้กลับหมู่บ้านไป เห็นเช่นนั้นพวกนางก็เร้นกายลงไปข้างล่างทันที “เป็นชาวบ้านหมู่บ้านจินหลัน นี่ไม่ใช่พลังเวทย์ที่ข้าสัมผัสได้จากบิดาของกู่จูไห่ แต่สองคนนั้นรู้จักกับแม่นางผู้นั้นแน่นอน ข้ามั่นใจว่าต้องมีผู้อยู่เบื้องหลังเป็นแน่”

“ช่างปราดเปรื่องสมกับเป็นผู้อาวุโสอู๋อี้เทียน” ทันได้นั้นเสียงแหบพร่าของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังขึ้น พวกนางหันหลังชนกันโดยทันที สายตาสอดส่องหาที่มาของเสียงแต่ไม่พบแม้เงา “ใยไม่ฟังคำเตือนของข้าบ้าง”

“เสียงช่างคุ้นหูยิ่งนัก”

“เจ้าเคยได้ยินเสียงคนผู้นี้หรืออี้เทียน”

“พี่ไม่แน่ใจนักไป๋เอ๋อร์ แต่ก็คุ้นหู”

“เจ้าเป็นใคร!

“ช่างน่าผิดหวังที่ประมุขฟ่านจำข้าไม่ได้ อ่า ไม่สิ ตอนนี้ไม่ใช่ประมุขของพรรคหยกจันทราอีกแล้ว”

“รู้จักข้าด้วยงั้นหรือ” ฟ่านลู่ไป๋ขมวดคิ้วและนึกตรองดูว่าเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ใด รู้จักทั้งอี้เทียนและเขานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย รู้จักเขาน่ะไม่แปลกหรอก แต่รู้จักอี้เทียนนี่สิแปลก “เขาเรียกเจ้าว่าผู้อาวุโสนะอี้เทียน”

“ตอนนี้มีผู้ใดไม่เรียกพี่ว่าผู้อาวุโสบ้างเล่าไป๋เอ๋อร์”

“ก็จริง เจ้าแก่มากแล้วนี่นะ พวกเขาเรียกผู้อาวุโสก็ไม่ผิด”

“ท่านน้าทั้งสองอย่าเพิ่งเถียงกันเรื่องอาวุโสได้หรือไม่ขอรับ อันที่จริงข้าว่าก็อาวุโสด้วยกันทั้งคู่ แต่ตอนนี้เราต้องสนใจชายผู้นั้นกันก่อนนะขอรับ เป็นใครกันแน่” ไท่หลงหดคอกลับมาที่เดิมเมื่อสายตาสุดโหดสองคู่ตวัดมองมา

“เป็นผู้ใดก็ปรากฏตัวออกมา หลบอยู่เช่นนี้ช่างไร้ศักดิ์ศรี” เสียงท่านน้าอี้เทียนก้องกังวลดังลั่นป่า นกทั้งหลายบินว่อนออกจากรังวุ่นไปหมด ทันใดนั้นก็มีเงาดำสายหนึ่งมุ่งตรงมายังพวกเขาแล้วไปหยุดอยู่ตรงหน้าท่านน้าทั้งสองก่อนจะปรากฎเป็นร่างของบุรุษผู้หนึ่ง รูปร่างสูงแต่ทว่าผอมแห้ง ใบหน้าซูบตอบ ตาลึกโบ๋ ผิวพรรณขาวซีดแทบไร้สีเลือด

“หลัวจิงเฉิง! ท่านน้าทั้งสองชื่อของคนนี้ออกมาพร้อมกัน

“ช่างเป็นเกียรติที่ผู้อาวุโสอู๋เทียนกับท่านฟ่านลู่ไป๋จำข้าได้”

“เจ้าเป็นผู้ฝึกวิชามารงั้นหรือ”

“สมกับเป็นผู้อาวุโสอู๋อี้เทียนประมุขแห่งตำหนักเซียนวายุ” ตำหนักเซียนวายุ! หากนางจำไม่ผิด นางเคยได้ยินท่านตาเล่าเรื่องของตำหนักเซียนวายุให้นางฟังอยู่สองสามครั้ง ที่นั่นเป็นที่อยู่ของผู้ที่บรรลุเซียนไปแล้ว เหล่าเซียนที่ละทางโลกจะบำเพ็ญเพียรกันอยู่ที่ตำหนักเซียนวายุไม่ยุ่งเกี่ยวกับยุทธภพ ท่านน้าอี้เทียนเป็นถึงประมุขของเหล่าเซียนเลยงั้นหรือ! “ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะได้พบประมุขแห่งเซียนวายุกำลังท่องยุทธภพ หรือผู้อาวุโสลืมไปแล้วว่าเซียนไม่ยุ่งเกี่ยวกับยุทธภพ”

“ข้าไม่ลืม แต่เจ้าก็คงไม่ลืมเช่นกันว่าเซียนเช่นพวกข้านั้นชื่นชอบการปราบมารเช่นเจ้ายิ่งนัก”

“ไม่ได้ปราบมารมาหลายร้อยปี พวกท่านยังจำวิธีปราบมารได้อยู่อีกหรือ”

“เจ้าอยากรู้หรือไม่เล่า ว่าข้ายังจำได้หรือไม่ได้”

“เกรงใจผู้อาวุโสแล้ว แต่วันนี้เห็นทีว่าข้าจะอยู่เล่นกับพวกท่านไม่ได้นาน ช่างน่าเสียดาย” หลัวจิงเฉิงใช้เวทย์ในการหายตัว แต่ท่านน้าลู่ไป๋ไวกว่าจึงชักกระบี่ขวางไว้ได้ “หึหึ เจ้าอย่าขวางข้าจะดีกว่านะฟ่านลู่ไป๋ หรือเจ้ายังจำเรื่องเมื่อสิบปีก่อนไม่ได้ เช่นไรเจ้าก็สู้ข้าไม่ได้หรอก ช่างอ่อนหัด”

“หลัวจิงเฉิง!

“หากท่านเป็นผู้ฝึกวิชามาร แล้วจูลี่อินเล่า”

“หึ สตรีผู้มาจากต่างโลกที่แสนไกลทั้งยังมีจิตใจที่เข้มแข็งเช่นจูลี่อิน ก็เหมาะแล้วมิใช่หรือที่จะให้ข้าใช้งาน”

“ควบคุมนางงั้นหรือ”

“ข้าไม่จำเป็นต้องควบคุมนางหรอก นางเต็มใจรับใช้ข้าด้วยตัวนางเอง”

“ข้าจะฆ่าเจ้าหลัวจิงเฉิง!

“จับข้าให้ได้ก่อนเถิดฟ่านลู่ไป๋” พูดจบหลัวจิงเฉิงก็เร้นกายเป็นเงาดำพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ท่านน้าลู่ไป๋ก็ทยานตามไปติดๆจนห้ามไม่ทัน ท่านน้าอี้เทียนก็ได้แต่ถอนหายใจแต่ไม่ได้ติดตามท่านน้าลู่ไป๋ไป

“คนผู้นั้นเป็นผู้ใดหรือเจ้าคะท่านน้าอี้เทียน”

“หลัวจิงเฉิงเป็นจอมยุทธ์มากฝีมือผู้หนึ่ง เขาเคยเป็นสหายร่วมสำนักศึกษากับไป๋เอ๋อร์ หลังจบจากสำนักศึกษาก็เข้าเป็นศิษย์ของพรรคหยกจันทรา ไป๋เอ๋อร์ไว้ใจหลัวจิงเฉิงมากและเห็นเขาเป็นสหาย ข้าเองก็ได้พบอยู่หลายครั้ง จนเมื่อสิบปีก่อนจู่ๆหลัวจิงเฉิงก็ออกจากพรรคหยกจันทราไปตั้งพรรคของตนเอง รับศิษย์เข้าพรรคมากมายแต่กลับหลีกหนีจากผู้คน ไป๋เอ๋อร์ไปหาหลัวจิงเฉิงอยู่หลายครั้งแต่ไม่เคยได้รับการต้อนรับ แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ทั้งสองได้ประลองกัน และผลคือไป๋เอ๋อร์พ่ายแพ้จนเจ็บหนักอยู่หลายเดือน จากนั้นก็ไม่มีผู้ใดพบหลัวจิงเฉิงอีกเลย”

“ท่านน้าลู่ไป๋คงรู้สึกเหมือนถูกทรยศ”

“ผิดแล้ว ไป๋เอ๋อร์ไม่เคยโกรธเคืองหลัวจิงเฉิงด้วยเหตุนั้นเลย แต่ที่โกรธเพราะหลัวจิงเฉิงนำเรื่องของข้ากับไป๋เอ๋อร์ไปแจ้งแก่บิดาของไป๋เอ๋อร์ เป็นเหตุทำให้พวกข้าต้องแยกจากกันอยู่หลายปี เรื่องนี้ติดค้างอยู่ในใจไป๋เอ๋อร์มานาน”

“อ่า ความรักของท่านน้าเองก็มีอุปสรรคเช่นกันหรือขอรับ”

“ไป๋เอ๋อร์ต้องขึ้นเป็นประมุขพรรคหยกจันทรา คงไม่มีบิดาผู้ใดอยากให้บุตรชายคนเดียวเป็นต้วนซิ่วหรอก”

“อ่ะ ท่านน้าลู่ไป๋กลับมาแล้วขอรับ”

“ตามไม่ทัน”

“ยังมีโอกาสอื่นอีกไป๋เอ๋อร์ หลัวจิงเฉิงแต่ไหนแต่ไรก็เป็นเลิศเรื่องความว่องไวอยู่แล้ว เจ้าตามไม่ทันก็ไม่แปลก” ท่านน้าลู่ไป๋คงจะหงุดหงิดไม่น้อย นางจึงชวนทุกคนกลับไปยังที่พักก่อนเพราะตรงนี้คงไม่มีผู้ใดเข้ามาอีกแล้ว อีกทั้งหลัวจิงเฉิงก็รู้แล้วว่าพวกนางยังอยู่ในป่านี้ คงไม่ย้อนกลับมาง่ายๆ

“ท่านน้าลู่ไป๋อย่าหงุดหงิดไปเลยเจ้าค่ะ เอาไว้ถึงที่พักแล้วข้าจะเอาสุราที่ท่านน้าหมักออกมาให้ดื่มนะเจ้าคะ”

“เจ้าเอามาด้วยหรือจิวเหมย ดี ข้าต้องการสุรามาดับความร้อนในอกข้าอยู่พอดี” พวกนางเร่งกลับที่พัก เมื่อถึงนางก็เข้ามิติเอาไหสุราออกมาสองไหพร้อมกับจอกสุราสามจอก จ้าวไท่หลงมองตาปริบๆนางจึงยัดจานถั่วกับน้ำผลไม้ที่นางทำไว้ในมิติใส่มือสหาย อันที่จริงมันคือค้อกเทลแบบง่ายๆที่นางลองทำดูเพื่อจะวางขายที่เหลาสุรา เป็นเครื่องดื่มสำหรับสตรีที่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่น้อยมากๆ

“เรื่องจูลี่อินนั้นข้าคิดว่าก็เป็นไปได้ที่แม่นางผู้นั้นจะถูกใช้เป็นเครื่องมือนะสาวน้อย”

“ว่าแต่ ที่หลัวจิงเฉิงบอกว่า จูลี่อินเป็นสตรีผู้มาจากต่างโลกที่แสนไกลนั่นหมายความเช่นไรหรือจิวเหมย นางไม่ได้อยู่ที่เมืองชุนหรอกหรือ ข้าจำได้ว่าข้าพบนางที่เมืองชุนนะ”

“นางมาจากที่ไกลมากจริงๆเจ้าค่ะท่านน้าลู่ไป๋ ไกลจนไม่อาจกลับไปได้อีกแล้ว” แม้จะอยากกลับเพียงใดก็ตาม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.657K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,321 ความคิดเห็น

  1. #4056 yukai (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 21:17

    ขอบคุณ
    #4,056
    0
  2. #3974 Nuthathai Por (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 09:50

    มารผจญเยอะเหลือเกิน

    #3,974
    0
  3. #3802 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 16:47
    แงงงงงงงง
    #3,802
    0
  4. #3293 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 09:54
    นั่นสินะ
    #3,293
    0
  5. #3259 sumanasin (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 14:42
    รออ่านนะคะไรท์ รีบมาอัพไวๆ ค่ะ
    #3,259
    0
  6. #3204 Kanyarak_ploy (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 20:29

    สนุกมากค้าาา
    #3,204
    0
  7. #3182 jsoc (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:28
    สนุกมากๆเลย
    #3,182
    0
  8. #3181 Nuengsupasit (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 13:03

    รอๆๆนะคะ
    #3,181
    0
  9. #3179 pmsrisermsin (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 09:15
    อยากให้เผยอะว่ามาจากไหน
    #3,179
    0
  10. #3178 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 06:23
    สนุกมากกกก คือลุ้นสุดแล้วก็ค้างอีกด้วย
    #3,178
    0
  11. #3177 Meemiza (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 06:11
    เริ่มมีเงื่อนงำซะแล้วสิ
    #3,177
    0
  12. #3176 littlebangs (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 00:59
    บ่ไหวววววว
    ลุ้นมากกกกกกกกกก
    คือยิ่งแบบจะคลี่ปมยิ่งลุ้นอะ
    #3,176
    0
  13. #3175 Skoat Skoat (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 00:05
    อยากให้จิวเหมยแบบว่า.. ไม่รู้อะไรบ้าง.. เวลาที่พี่หยางจีบจะได้มีมุมสวีตอ้ะ... ไม่งั้นพอจีบมาอัไรมาจิวเหมยรู้ทันหมด.. เข้าใจหมด.. เห้อไม่มีฉากเข้าพระเข้านางเลย
    คู่ของลู่ไป๋กับอี้เทียนมากคู่นางเอกซะอีก5555
    #3,175
    0
  14. #3174 09171995 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:10
    รอนางบอกความจริง ชอบตอนบอกความจริงของทุกๆนิยาย
    #3,174
    0
  15. #3173 What&Why (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:58
    หู้ยยยย พูดเรื่องมาต่างโลกแล้ว อยากรู้ว่าสาวน้อยจะบอกมั้ยว่าตัวก็มาจากต่างโลกอะ
    #3,173
    0
  16. #3172 por4312525 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:06
    รอติดตาม
    #3,172
    0
  17. #3171 rossukon2531 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 21:19
    รอๆค่ะ
    #3,171
    0
  18. #3170 chamee (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 21:00
    มีเงื่อนงำ
    #3,170
    0
  19. #3169 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 20:28

    ขอบคุณครับ

    #3,169
    0
  20. #3168 LENG555* (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 20:21

    รอต่อไป

    #3,168
    0
  21. #3167 chon29 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 19:52
    ขอบคุณค่ะ
    #3,167
    0
  22. #3166 0637379350 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 19:43
    รอต่อไป~
    #3,166
    0