หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 39 : งานเฉลิมฉลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,670 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

อัพให้สองตอนน๊า ใครยังไม่อ่านตอนก่อนหน้ากลับไปอ่านก่อนเน้อ ^^


“เร่เข้ามาจ้า เร่เข้ามา ร้านนี้ขายอาหารร้อนๆจากเตาเลยนะจ๊ะ ราคาไม่แพงแถมยังอิ่มอร่อย เชิญเข้ามาลองชิมกันได้เลยจ้า พี่สาว พี่ชาย ท่านลุง ท่านป้า ทุกๆท่านเชิญที่ร้านอาหารฝูได้เลยเจ้าค่ะ”

วันนี้เป็นวันแรกของการเฉลิมฉลอง องค์ไท่จื่อขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้แคว้นซานเรียบร้อยแล้วและมีกำหนดการให้เฉลิมฉลองถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน บรรยากาศในเมืองหลวงรวมทั้งทุกเมืองในแคว้นซานต่างสนุกสนานคึกคักเป็นอย่างมาก คนต่างแคว้นเองก็เข้ามาท่องเที่ยวเนื่องในโอกาสนี้กันมากเช่นกัน จึงเป็นนิมิตหมายอันดีให้หลิวจิวเหมยผู้นี้กอบโกยเงินเข้ากระเป๋า คิกคิก

“แค่นี้คนก็แน่นร้านจนไม่มีที่จะนั่งแล้วยังจะตะโกนเรียกลูกค้าอยู่อีกหรือ”

“เจ้าบ่นหรือจ้าวไท่หลง”

“ข้าหรือจะกล้าบ่น เจ้าเห็นแถวคนที่ต่อเข้ามาทานอาหารหรือยังสหาย ยาวไปถึงกำแพงเมืองแล้วกระมัง”

“เอาน่า คนเยอะเราก็จะได้เงินเยอะขึ้นอย่างไรเล่า” นี่นางก็ทำเครื่องสำอางออกมาขายเช่นกัน ด้วยเพราะท่านพ่อบอกนางว่าจะมีสตรีออกจากจวนมากขึ้นในงานเฉลิมฉลองนี้ เนื่องจากเป็นวันที่สตรีห้องหอสามารถออกมาเที่ยวนอกจวนได้โดยไม่ผิด นางเองคิดว่าเครื่องสำอางสีใหม่ที่นางคิดค้นควรจะออกมาอวดโฉมได้แล้ว

และมันก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าทีเดียว สุขใจจริงๆ

ฮ่องเต้เองตั้งแต่วันที่นางฝากท่านพ่อไปทูลว่าจะไม่รับตำแหน่งใดๆในราชสำนักทั้งนั้นก็เงียบไปเลย ไม่รู้ว่าเพราะกลัวระเบิดของนางหรือกลัวพี่เสี่ยวจิงเข้าไปเยี่ยมในวังกันแน่ แต่เห็นรอยยิ้มสุดสยองของสตรีที่เปรียบเหมือนพี่สาวคนโตของนางก็คิดว่าอาจจะเป็นอย่างหลังก็เป็นได้ที่องค์ฮ่องเต้ทรงเข็ดขยาด นี่ก็ได้ข่าวว่ารับสนมเข้าวังเป็นร้อย ได้ยินครั้งถึงกับงงอยู่นานสองนาน คนหนึ่งต้องมีเมียมากขนาดนั้นเชียวหรือ พอคิดแล้วก็...คิกคิก

“เจ้าเป็นบ้าหรือ”

“นี่ไท่หลง หากเจ้ามีสนมเป็นร้อยเช่นฮ่องเต้ เจ้าจะไปทุกตำหนักหรือไม่”

“จะบ้าหรือ! ผู้ใดจะเข้าห้องกับสตรีเป็นร้อยคนกัน”

“แล้วเหตุใดฮ่องเต้จึงมีสนมมากเช่นนั้นเล่า”

“เจ้าจะสงสัยไปทำไมเล่า” ก็อยากรู้นี่นา “พระองค์ต้องมีพระโอรสและองค์หญิงไว้สืบทอดบัลลังก์ พระสนมก็ใช่จะมีบุตรกันได้ทุกคน เจ้าคิดได้หรือยังเหตุใดจึงต้องมีสนมมากมายเช่นนั้น”

“มีลูกเพื่อให้มาเข่นฆ่าแย่งบัลลังก์กันอย่างนั้นหรือ ข้ายังไม่เห็นประโยชน์จากเรื่องนี้อยู่ดี มีฮ่องเฮา พระสนมชั้นกุ้ยเฟย เสียนเฟย และอีกไม่กี่ตำแหน่งก็พอแล้วกระมัง เห็นทีหากได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้ข้าจะถามให้รู้แจ้งสักครา” ในโลกก่อนของนางนั้นมีลูกแค่สองคนก็เลี้ยงกันจะไม่ไหวอยู่แล้ว นี่มีลูกเป็นสิบๆคนจะเลี้ยงอย่างไรไหว เพราะแบบนี้จึงทำให้เกิดเป็นลูกรักลูกชังมาฆ่ากันเอง “ช่างเถิด ไม่ใช่เรื่องของข้านี่นะ คืนนี้เจ้ารีบกลับหรือไม่เล่า ไปปล่อยโคมกัน”

“คนที่เจ้าควรจะชวนคือพี่ใหญ่ของข้าต่างหากเล่า”

“ก็พี่หยางอยู่ให้ข้าชวนหรือไม่เล่า” ตั้งแต่กลับมาเมืองหลวงก็ยังไม่ได้เจอกันแม้แต่วันเดียว

“พี่ใหญ่ต้องอยู่กับองค์ฮ่องเต้ เจ้าน้อยใจพี่ใหญ่หรือที่ไม่มาหาเจ้าเลย”

“ข้าหรือจะน้อยใจ ข้าเข้าใจพี่หยางดีว่ามีหน้าที่ต้องทำ ที่ข้าชวนเจ้าก็เพราะอยากให้ไปด้วยกันต่างหาก เพราะข้า ท่านน้าลู่ไป๋ พี่เสี่ยวจิง พี่เสี่ยวอิง กุ้ยผิง กุ้ยอัน แล้วก็เสี่ยวหู่ รวมถึงคนงานในบ้านข้าจะไปเดินเที่ยวกันคืนนี้ หากเจ้าไม่อยากไปก็ช่างเจ้าเถิด” ส่วนแม่ใหญ่กับฟางเอ๋อร์นั้นเข้าวังไปกับท่านพ่อ ซึ่งท่านพ่อก็ชวนนางเช่นกันแต่นางไม่อยากเข้าไป

“ไปสิ วันนี้ไท่เว่ยเข้าวังไปกับท่านพ่อท่านแม่”

“คงมีเพียงเจ้ากับข้ากระมังที่ไม่กระตือรือร้นจะตามท่านพ่อท่านแม่เข้าวังเช่นผู้อื่นเขา”

“น่าเบื่อจะตาย ข้าไปครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว งานเช่นนี้ก็คงเจ้าไปหาคู่กันเช่นเคย เจ้าคิดว่าข้าชอบงานเช่นนั้นหรืออย่างไร แต่ข้าอยากให้เจ้าเข้าวังนะเพราะสตรีในงานจะได้รู้เสียทีว่าพี่ใหญ่ของข้ามีเจ้าเป็นคู่หมายแล้ว”

“เข้าไปให้ฮ่องเต้หน้าเหม็นผู้นั้นกลั่นแกล้งข้าหรือ เหอะ คิดอยากให้ข้าเข้าวัง ฝันเอาเสียเถิด!” นี่นางยังไม่บอกพี่หยางเรื่องนี้หรอกนะ ท่านพ่อก็บอกว่าพี่หยางไม่ทราบว่าฮ่องเต้ให้ท่านพ่อมาถามนาง หากพี่หยางรู้เข้าเกรงว่าฮ่องเต้หน้าเหม็นผู้นั้นจะไม่ได้ออกว่าราชการที่ท้องพระโรงอีกเสียหลายวันเป็นแน่

“ว่าเช่นไรนะ! ฮ่องเต้อยากได้เจ้าเข้าไปเป็นสนมงั้นหรือ!

“ไม่ใช่สนม แต่เป็นหมอหลวงส่วนพระองค์ แต่ข้าปฎิเสธไปแล้ว”

“ขัดราชโองการหรือ”

“ไม่มีราชโองการมาเสียหน่อย ท่านพ่อแค่นำความมาถามข้าก่อน ต่อให้มีราชโองการมาข้าก็ไม่สน ข้าช่วยชีวิตฮ่องเต้ไว้ใยจะต้องเกรงกลัวพระองค์ถึงเพียงนั้น พระองค์ต่างหากที่จะต้องกลัวข้า”

“ใช่ ระเบิดของเจ้าต่างหากที่ฮ่องเต้ต้องทรงหวาดกลัว” พูดอีกก็ถูกอีก คิกคิก “ข้าบอกพี่ใหญ่ได้หรือไม่”

“ย่อมได้ พี่หยางควรจะทราบในสิ่งที่สหายของพี่หยางคิดจะทำ” ขอนางเอาคืนสักหน่อยเถิดนะเพคะฝ่าบาท

วันนี้นางขายดีแน่นอนอยู่แล้ว ทุกคนที่ได้ทานอาหารต่างก็ชมไม่ขาดปากว่าอร่อยทั้งยังราคาถูก และเพื่อเป็นการร่วมเฉลิมฉลองนางจึงเพิ่มข้าวและอาหารให้อย่างจุใจ หากผู้ใดทานไม่เยอะก็สามารถแจ้งแก่ผู้ตักอาหารได้เลย นี่นางก็ทำคุกกี้มาแจกด้วยแต่ไม่มากมายนัก เนื่องจากเตาอบแบบธรรมชาตินั้นไม่ดีเท่าไหร่นัก ออกมาดีบ้างเสียบ้างแต่เสียดูจะเยอะกว่า ทำไว้เยอะแต่ที่ใช้ได้มีไม่ถึงครึ่งของที่ทำทั้งหมด คราแรกคิดจะขายแค่คงขายไม่ได้จึงเอามาแจกแทน

“น้ำหวานพวกนี้ช่างอร่อยยิ่งนัก เจ้าทำได้เช่นไรหรือจิวเหมย”

“มันไม่ยากเลยไท่หลง ก็แค่เอาดอกไม้แห้งไปต้มกับน้ำแล้วเติมน้ำผึ้งกับเกลือลงไปเท่านั้น” อีกอย่างที่นางทำมาให้ลูกค้าได้ลองชิมวันนี้คือน้ำใบเตยกับน้ำเก๊กฮวย แต่ที่จ้าวไท่หลงดูจะชอบที่สุดเห็นทีจะเป็นชานมของนาง

นางใช้ชาดำอย่างดีมาต้มแล้วผสมกับนมแพะและน้ำผึ้ง ตัดด้วยเกลือเล็กน้อย วางทิ้งไว้เฉยๆก็เย็นชื่นใจ นางเห็นประโยชน์จากอากาศหนาวเย็นเช่นนี้จึงคิดทำเครื่องดื่มที่แสนคิดถึง เสียดายที่ไม่มีไข่มุก

สิ่งที่เพิ่มเข้ามาในร้านอาหารของนางก็คือ สุรา นางให้ท่านน้าลู่ไป๋หมักเหล้าจากข้าวไว้เสียนานแล้ว เพราะคิดเปิดอีกด้านของร้านอาหารเป็นร้านสุรา เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการมาพบปะสหายและนั่งร่ำสุรากัน นางก็จะได้รายได้จากการขายทั้งสุราและกับแกล้มเพิ่มขึ้นอีกทาง ปรึกษาท่านพ่อแล้วท่านพ่อเองก็ไม่ได้ห้ามสิ่งใด นางจึงให้ท่านน้าเร่งหมักเหล้าไว้หลายไหมาก นี่เอาออกมาลองแค่สามสี่ไหเท่านั้น นางเองก็ไม่ทราบว่าท่านน้าได้สูตรหมักเหล้ามาจากที่ใดแต่ท่านน้าบอกว่าเป็นเหล้าชั้นดีและรสดีมากทีเดียว ดีไม่ดีก็ดูจากผลตอบรับ ไม่พอขายกันเลยทีเดียว

อึก อึก อึก

“ฮ้า นี่น้ำอะไรหรือจิวเหมย ขมอร่อยยิ่งนัก” หืม นางหันไปมองขวดในมือสหายแล้วตาแทบถลน

“หมดขวดเลยหรือ!” ท่านน้าเอาเหล้ามาวางไว้อะไรแถวนี้! นั่น ตาเยิ้มแล้วนั่น

“อึก ขออีกขวดได้หรือไม่~” เสียงเริ่มยานอีกต่างหาก

“หมดๆ หมดกัน เจ้านั่งตรงๆไท่หลง ท่านน้าเจ้าคะ!” นางตระโกนเรียกท่านน้าลู่ไป๋ที่ตอนนี้ไม่รู้อยู่ที่ใด เอาเหล้ามาวางตรงนี้ได้เช่นไร นางก็เตือนแล้วว่าห้ามเอาเข้ามาในห้องพักให้ขายเพียงด้านนอกเท่านั้น กำลังจะตะโกนเรียกซ้ำ หันมาดูสหายอีกทีก็คือตกเก้าอี้ไปนอนที่พื้นเรียบร้อย ทั้งยังชูขวดเหล้าให้นางอีก “ลุกขึ้นมานั่งดีๆไท่หลง”

“เจ้ามีหลายคนจังล่ะจิวเหมย นี่เจ้ามีวิชาแยกร่างหรือ สอนข้าบ้างๆ” แยกร่างอะไรเล่า เจ้าตาลายแล้วสหาย!

“ได้ยินเสียงเจ้าเรียก มีสิ่งใดหรือจิวเหมย แล้วนั่นลงไปนอนที่พื้นทำไมกันไท่หลง”

“ก็เพราะดื่มเหล้าของท่านน้าไปจนหมดขวดอย่างไรเล่าเจ้าคะ”

“เฮ้ย ข้าเพียงเอามาวางไว้จะเอาไปให้ลูกค้าด้านนอก หมดเลยหรือ!” นางหยิบขวดดินเผาในมือสหายส่งให้ท่านน้า ความเบาหวิวของมันให้คำตอบได้เป็นอย่างดี “จะทำเช่นไร พาไปนอนที่ห้องพักคนงานก่อนเถิด” ผู้ใดจะคิดว่าคอจะอ่อนเช่นนี้ ก็แต่อย่างว่าล่ะนะ เด็กยังไม่โตเต็มที่อีกทั้งยังไม่เคยดื่มสุรา จะเมาเร็วเช่นนี้ก็ไม่แปลก

“ฮึก เจ้าไม่ให้ข้าดื่มอีกหรือ สหายผู้นี้ช่างใจร้ายกับข้ายิ่งนัก! ข้าจะฟ้องท่านพ่อ!

“ท่านน้าช่วยพาไปหน่อยเถิดเจ้าค่ะ โวยวายเช่นนี้ข้ากลัวลูกค้าด้านนอกจะได้ยิน” ท่านน้าแบกคนเมาขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปนอนที่ห้องพักคนงานด้านหลัง ปวดหัวจี๊ดเลย เมาแล้วขี้โวยวายชะมัด “มองสิ่งใดกันหืออันเอ๋อร์ โตมาเจ้าอย่าขี้เมาเช่นพี่ชายผู้นั้นเข้าใจหรือไม่ ไม่ดีๆ”

“เอิ้กๆ” เด็กน้อยอารมณ์ดี อันที่จริงกุ้ยอันก็อารมณ์ดีทุกวัน เลี้ยงง่ายไม่งอแงยกเว้นตอนหิวเท่านั้น วันนี้นางจึงรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงเด็ก ส่วนกุ้ยผิงนั้นตามติดพี่เสี่ยวจิงยิ่งกว่าเงา จะมีแวะมาดูน้องบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น คนด้านนอกเยอะนางจึงเอาเด็กน้อยเข้ามาเลี้ยงในห้องพักของร้านอาหารแทน อุ้มไปสูดอากาศด้านนอกบ้าง ชวนเล่นของเล่นบ้าง เลี้ยงเด็กก็สนุกดี เพราะถ้าเขากินอิ่มก็จะง่วงและหลับไปทันที สบายสุดๆ

“เหมยเอ๋อร์ ทำสิ่งใดอยู่หรือ”

“พี่หยาง...ไม่ได้อยู่ที่วังหรือเจ้าคะ” เหตุใดจ้าวไท่หยางจึงมาหานางที่นี่ได้กัน เวลานี้ต้องอยู่ในวังมิใช่หรือ

“มีท่านพ่อท่านแม่อยู่แล้ว พี่เบื่อจึงออกมาหาเจ้า แล้วไท่หลงเล่า ท่านแม่บอกมาช่วยเจ้าแต่เช้ามิใช่หรือ”

“เมาเจ้าค่ะ ข้าให้ท่านน้าลู่ไป๋พาไปนอนที่ห้องพักคนงานด้านหลัง พี่หยางจะไปดูหรือไม่เจ้าคะ” พี่หยางขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินว่าน้องชายนั้นเมา “บังเอิญหยิบขวดเหล้าเจ้าค่ะ ดื่มไปเสียหมดขวดจึงเมาหมดสภาพ”

“เช่นนั้นก็ปล่อยให้นอนไปเถิด พี่ไม่ได้มาพบเจ้าเสียหลายวัน สบายดีหรือไม่เหมยเอ๋อร์”

“สบายดีเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดนอกจากมาที่โรงหมอกับร้านอาหารเท่านั้น พี่หยางเล่าเจ้าคะสบายดีหรือไม่”

“สบายดี แต่ใจคิดถึงเจ้าทุกเวลา” จ้า พ่อคนปากหวาน “เจ้าชอบเหมยกุ้ยหรือไม่ หากชอบวันหน้าพี่จะเอามาให้ด้วยตนเอง” จะให้ตอบเช่นไร ทุกวันนี้เหมยกุ้ยช่อนั้นก็ยังอยู่ในแก้วและเหี่ยวเฉาอยู่บนโต๊ะทำงานของนางอยู่เลย และนางพอใจที่จะเห็นมันวางอยู่อย่างนั้น

“ชอบเจ้าค่ะ แต่นั่นเหมยกุ้ยของท่านน้า พี่หยางเก็บมาให้ข้าจะไม่เป็นไรหรือเจ้าคะ”

“พี่ขอท่านแม่แล้ว หากเป็นเจ้าย่อมไม่เป็นไร แม้พี่จะคิดว่าดอกเหมยเหมาะกับเจ้าที่สุดก็ตาม” ช่างร้ายกาจยิ่งนัก แม้คำพูดจะดูไม่ลึกซึ้งแต่มันก็ทำให้นางกลั้นยิ้มจนปวดแก้มไปหมด เฮ้อ หากมาจีบนางเช่นทหารในโลกก่อนนั้นจะไม่ทำให้นางหวั่นไหวถึงเพียงนี้เลย “เจ้าดูซูบผอมไปไม่น้อย”

“เตรียมของจะขายสำหรับงานฉลองเจ็ดวันเจ็ดคืนนี้เจ้าค่ะ”

“แล้วโรงหมอของเจ้าเล่า ไม่เปิดหรือ”

“มีพี่เอ้อหลางขายสมุนไพรเจ้าค่ะ แต่ข้าไม่ตรวจผู้ใดช่วงงานฉลองนี้ยกเว้นจะเจ็บหนักจริงๆ”

“ก็ดีแล้ว พี่อยากให้เจ้าพักผ่อนเสียบ้าง”

“เจ้าค่ะ แล้วนี่พี่หยางทานข้าวมาหรือยังเจ้าคะ ข้าจะให้คนจัดมาให้”

“พี่หิวมาก ในวังนั้นพี่ไม่กล้าทานสิ่งใด ยิ่งช่วงนี้ต้องระวังให้มาก” อ่า นั่นสินะ พวกลอบกัดมีอยู่เยอะแยะ ฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ใหม่ๆเสียด้วย หากอาศัยงานฉลองนี้ลงมือคงสร้างความปั่นป่วนไม่น้อย นางเรียกให้คนงานนำอาหารกับข้าวสวยมาให้พี่หยาง พร้อมกับสุราอีกหนึ่งขวด “เจ้าอยากให้พี่เมาเช่นไท่หลงหรือเหมยเอ๋อร์”

“ไม่เมาหรอกเจ้าค่ะ สุราของท่านน้าลู่ไป๋นั้นลูกค้าชมว่ารสดีทีเดียว ข้าอยากให้พี่หยางได้ลองชิมดูเจ้าค่ะ”

“ประมุขฟ่านเป็นผู้หมักเองเช่นนั้นหรือ”

“ใช่เจ้าค่ะ ข้าเคยปรึกษากับท่านน้าเรื่องจะเปิดร้านสุรา ท่านน้าจึงได้เริ่มหมักตั้งแต่ตอนนั้น เพิ่งจะได้เอาออกมาขายวันนี้เป็นวันแรก แต่ลูกค้าก็ชอบกันมากเจ้าค่ะ ถามหากันไม่หยุดเลย”

แล้วพี่หยางก็ดื่มไม่หยุดเช่นกัน เหล้าหนึ่งขวดหมดลงอย่างรวดเร็วแต่ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเมาเช่นน้องชาย ก็นะ กระดูกมันคนละเบอร์ เหล้าดีกรีแค่นี้คงทำอะไรท่านรองแม่ทัพผู้ร่ำสุรากับสหายร่วมค่ายทหารบ่อยๆไม่ได้หรอก

ยามซวีนางก็ปิดร้านและอนุญาตให้ทุกคนไปเดินเที่ยวงานได้ จ้าวไท่หลงผู้เมานั้นสร่างเรียบร้อยและเพิ่งถูกพี่ชายตนเองดุมาคำโตก็เดินหงอยๆคอตกตามหลังนางมา พี่เสี่ยวอิงอุ้มกุ้ยอัน พี่เสี่ยวจิงจูงมือกุ้ยผิง เสี่ยวหู่เดินอยู่ข้างๆนาง พี่หยางเป็นผู้ไปหาโคมมาให้ เราทั้งหมดจะลอยด้วยกันจะได้ไม่สิ้นเปลือง

“ร่าเริงหน่อยไท่หลง แค่เมาเจ้าจะเศร้าไปใย”

“ก็ข้าไม่เคยเมา รู้สึกแย่ยิ่งนัก”

“หรือจะกลับจวนก่อน วันพรุ่งก็ยังมี เอาไว้ค่อยมาปล่อยโคมวันหลังก็ได้”

“ก็ดีเช่นกัน ข้ารู้สึกไม่สดชื่นเอาเสียเลย ข้ากลับก่อนนะขอรับพี่ใหญ่”

“จะให้พี่เรียกรถม้าให้หรือไม่”

“ไม่เป็นไรขอรับ ข้าย้อนกลับไปเอาม้าของข้าได้ พี่ใหญ่ไปกับจิวเหมยเถิดขอรับ” โชคยังดีที่เดินมาได้ไม่ไกลนัก แต่ไท่หลงเดินกลับไปได้ไม่เท่าไหร่องครักษ์ผู้หนึ่งก็จูงม้ามาให้ ทั้งยังควบม้าตามไปส่งถึงจวน เห็นเช่นนี้นางก็สบายใจ

ในตลาดนั้นคึกคักยิ่งนัก หลังจากปล่อยโคมนางก็ชวนทุกคนมาเดินเที่ยวหาของทานเล่นกันต่อ มีถังหูลู่หลากหลายชนิดมากจนนางชิมไม่ไหว ขนมแปลกตาอีกมากที่นางไม่คุ้นเคย ทุกอย่างล้วนแปลกตาและน่าสนใจมาก นางจ่ายเงินซื้อแบบไม่คิดเพื่อที่จะได้ลองชิม หากสิ่งใดอร่อยก็จดจำไว้หากไม่อร่อยก็อย่าได้จดจำมันอีกเลย

รู้ตัวอีกทีทุกคนก็หายไปไหนกันหมดก็ไม่รู้ เหลือแค่นางกับพี่หยางสองคนเท่านั้น

“ยิ้มสิ่งใดกันเจ้าคะ”

“ประมุขฟ่านอุ้มเสี่ยวหู่พาทุกคนไปเสียนานแล้ว เจ้าเพิ่งจะรู้ตัวหรือเหมยเอ๋อร์”

“แล้วเหตุใดไม่บอกข้าเล่าเจ้าคะ”

“ประมุขฟ่านคงอยากให้พี่กับเจ้าอยู่ด้วยกันสองคนกระมัง ไปเถิด เจ้าอยากลองทานสิ่งใดอีก” นางเดินหาของทานไปเรื่อยๆ มีของเล่นมากมายที่นางสนใจแต่ก็ยังไม่ตัดสินใจซื้อแม้จะอยากได้มากก็ตาม นางไม่ได้ประหยัดแต่ก็ไม่อยากสิ้นเปลืองเช่นกัน “หิมะตกแล้ว” หิมะแรกเช่นนั้นหรือ

“พี่หยางเห็นหิมะหรือไม่เจ้าคะ” พี่หยางหันมามองนางแล้วยิ้มแบบที่...น้ำแข็งขั้วโลกเหนือก็อาจละลายได้

“เห็นสิ”

“แล้ว...พี่หยางรู้หรือไม่เจ้าคะว่าหากมีผู้ใดก็ตามถามพี่หยางเช่นนี้นั้นหมายความเช่นไร”

“มีความหมายด้วยเช่นนั้นหรือ”

“เจ้าค่ะ” นางเดินเข้าไปใกล้ๆพี่หยางแล้วแบมือเพื่อให้หิมะตกใส่ นางช้อนตาขึ้นมองแล้วส่งยิ้มที่คิดว่าหวานที่สุดไปให้ “หมายความว่า คนผู้นั้นกำลังขอความรักอยู่อย่างไรเล่าเจ้าคะ” ดูซีรีย์เกาหลีมาเยอะ ได้เอามาใช้ประโยชน์ก็วันนี้ เมื่อพูดเสร็จนางก็ปิดหน้าเดินหนีด้วยความเขินอาย

ส่วนจ้าวไท่หยางน่ะหรือ แข็งค้างไปพร้อมกับหิมะแรกไปเสียแล้ว

“ขอความรักเช่นนั้นหรือ หึ ช่างน่าเอ็นดูยิ่งนัก” เจ้าได้ความรักจากพี่ไปเสียนานแล้วเหมยเอ๋อร์ของพี่

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.67K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,321 ความคิดเห็น

  1. #4286 Phen Laphaslada (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 18:00
    อุ้ยยยย น้องเขิน
    #4,286
    0
  2. #4272 Aeypanrada9464 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 22:45
    โอ้ยยย น่าร้ากกก 🥰
    #4,272
    0
  3. #3939 Nuthathai Por (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 07:24

    เขินจร้ามีคนเขินจ้ะ

    #3,939
    0
  4. #3776 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 10:55
    มุ้งมิ้งมากเลย
    #3,776
    0
  5. #3373 Myaily1971 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 21:34
    ไรท์เขียนได้สนุกทุกตอนเลยค่ะ
    #3,373
    0
  6. #3235 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 09:34
    หวานดีนะ
    #3,235
    0
  7. #2979 pmsrisermsin (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 13:50

    ยิ้มจนสมองเบลอโล่งหมดละเนี่ย555
    #2,979
    0
  8. #2964 Arin Ann (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 23:47
    ไหนบอกไม่อยากมห้ใครรู้ว่ามีเสี่ยวหู่ แต่พาออกมาเดินงานเฉย
    #2,964
    0
  9. #2503 150221 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 23:20
    หวานเชียวอยากให้เค้าแต่งงานกันแล้วนะอิอิ
    #2,503
    0
  10. #2068 ราตรีประดับดาว (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 08:22

    .หวานละมุนละมัย เจ้าคร้า

    #2,068
    0
  11. #2066 554910140 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 08:01
    เดี๋ยวนะคาใจมาก โลกก่อนนางเอกมีลูกด้วยเหรอ พิมพ์ผิดรึเปล่า หมายถึงคนอื่นมาลูกสองคนใช่ไหม?!
    #2,066
    1
    • #2066-1 pmsrisermsin(จากตอนที่ 39)
      21 สิงหาคม 2562 / 13:50
      ใช่ค่ะ
      #2066-1
  12. #1954 Krathay (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 17:12
    ชักไม่แน่ใจแล้วสิว่าคนกลัวระเบิดหรือพี่เสี่ยวจิงกันแน่ 55555 ///// มุกหิมะน่ารักเวอร์ 😊😊😊😊
    #1,954
    0
  13. #1935 เมมฟิส (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:38

    โดนใจ

    น่ารัก
    #1,935
    0
  14. #1904 rossukon2531 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 06:34
    น่ารัก
    #1,904
    0
  15. #1903 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 06:27
    จ้าาาาาาาาาาาาาาาา
    #1,903
    0
  16. #1891 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:21

    555ท่านน้าอุ้มเสี่ยวหู่ไหวรึนั่น

    #1,891
    0
  17. #1890 ladygaiga (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 21:43
    ohhhhhhh noooooo. เขิน
    #1,890
    0
  18. #1888 chanchan123 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:28
    ขำหลงเอ๋อร์เมาเหล้า 555+ พี่หยางก้อหวานจัง
    #1,888
    0
  19. #1886 p-dragon2 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:57

    อร๊ายยยยยยยย ร้ายนะเหมยเอ๋อร์
    #1,886
    0
  20. #1885 radtaya (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:42

    โอ๊ยยยยยน่าเอ็นดู
    #1,885
    0
  21. #1884 คนเช็ดเงา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:21

    มดตอมเต็มเลย555
    #1,884
    0
  22. #1882 Nuengsupasit (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:21

    ทำไมชอบไท่หลงจัง
    #1,882
    0
  23. #1881 r123123 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:19

    ว้าวววววว เขินจัง

    #1,881
    0
  24. #1880 หมูน้อยเหล็กดัด (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:12
    หวานจนน่าอิจฉา
    #1,880
    0
  25. #1878 Melis (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 14:39

    โลลิค่อนเอ๊ยยย

    #1,878
    0