หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 30 : รู้จักจิวเหมยมือระเบิดหรือไม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,171 ครั้ง
    4 ก.ค. 62

“นี่เจ้าเรียกมันว่าระเบิดหรือจิวเหมย”

“ใช่ น่าเสียดายที่เมื่อวันก่อนเจ้าไม่ได้เห็นอานุภาพของมัน” จ้าวไท่หลงที่หายสนิทกลับมาเป็นคุณชายรูปงามเช่นเดิมมาหานางที่บ้านเนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดของโรงหมอกับร้านอาหาร นางกำหนดให้ปิดร้านและโรงหมอได้หนึ่งวันในหนึ่งสัปดาห์ ทุกคนจะได้พักบ้างไม่ใช่ทำงานทุกวัน “พี่หยางช่างหาของมาให้ถูกใจข้ายิ่งนัก”

“ลูกกลมๆนี่น่ะหรือที่พังจวนของเสนาบดีผู้นั้นจนเหลือแต่ซาก ข้านึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเป็นเช่นไร” นางเองก็คิดภาพไม่ออกเช่นกัน รู้เช่นนี้น่าจะรอดูสักหน่อย นางคิดว่าการอัดธาตุดำเข้าในระเบิดลูกนั้นอานุภาพของมันมันคงไม่ได้ต่างกับระเบิดลูกอื่นมากนัก แต่กลายเป็นว่าจวนหลังนั้นวอดไปทั้งหลังเหลือแต่ซากให้ดูต่างหน้า

“แล้วเจ้าออกมาหาข้าเช่นนี้จะไม่เป็นไรแน่หรือ”

“แม้อยู่ในจวนข้ายังถูกจับไปได้ ที่ใดก็ย่อมไม่ปลอดภัยกับข้าทั้งนั้น”

“เอาน่า อีกไม่นานข้าจะทำให้เจ้าปลอดภัยไร้คนปองร้ายเอง”

“แล้วเจ้าทำสิ่งนี้ไปทำไมมากมายนัก”

“ก็เพื่อล้างแค้นไอ้พวกที่คิดร้ายกับเจ้าอย่างไรเล่า คืนนี้ข้ากับพี่หยางจะไปทำเรื่องสนุกๆกัน เจ้าสนใจหรือไม่แต่ข้าว่าเจ้าอย่าไปเลยจะดีกว่า กลับไปพักผ่อนให้มากๆร่างกายเจ้าจะได้แข็งแรงขึ้น”

“พวกเจ้าจะไปทำเรื่องสนุกแต่จะให้ข้ากลับไปนอนเช่นนั้นหรือ! ไม่ ข้าจะไปด้วย!” เอาเถิด เรื่องสนุกๆเช่นนี้หากสหายนางพลาดคงจะเสียดายน่าดู “ว่าแต่ จะไปที่ใดกันหรือ”

“วังขององค์ชายสามเช่นไรเล่า”

“นี่เจ้าบ้าไปแล้วหรือ! หากโดนจับได้คงไม่พ้นถูกบั่นคอประหารเจ็ดชั่วโคตรเป็นแน่!

“ผู้ใดจะจับได้หากองค์รัชทายาทเป็นผู้ช่วยเหลือ”

“นี่พวกเจ้า!...”

“อย่าตื่นตูมไปน่าไท่หลง พวกเขาทำกับเจ้าถึงเพียงนี้แล้วยังจะกลัวสิ่งใดอีก อีกอย่างนะ ถึงข้าไม่ทำพี่หยางก็ต้องทำ คิดว่าพี่ใหญ่ของเจ้าจะปล่อยให้ผู้ที่ทำร้ายเจ้าลอยนวลไปได้เช่นนั้นหรือ” และแผนการคืนนี้ก็เป็นจ้าวไท่หยางนั่นแหละที่เป็นคนคิด ทั้งยังดึงองค์ไท่จื่อให้ช่วยเหลืออีกต่างหาก จะมีผู้ใดจับได้ “พี่หยางบอกว่าเสนาบดีผู้นั้นวิ่งแจ้นเข้าไปกราบทูลฮ่องเต้ตั้งแต่เช้าด้วยสภาพไม่น่าดูชมนัก ก็นะ จวนเหลือแต่ตอเช่นนั้นไม่เสียขวัญคงเป็นไปไม่ได้”

“ท่านพ่อก็เข้าวังตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเช่นกัน”

“ตอนเจ้าฟื้นพวกนั้นไม่ได้พูดสิ่งใดกับเจ้าเลยหรือไท่หลง”

“ข้าไม่ได้สตินัก แต่จำได้ว่ามีพวกมันแค่สี่คนกับเสนาบดีผู้นั้น เจ้าแน่ใจชัดแล้วหรือว่าเป็นองค์ชายสามแน่แล้วที่อยู่เบื้องหลังเสนาบดีผู้นั้น”

“หาใช่ข้าที่แน่ใจ แต่เป็นท่านอัครเสนาบดีกับพี่ใหญ่ของเจ้าต่างหาก”

“อืม เช่นนั้นคืนนี้ข้าจะไปด้วย!” นางทำระเบิดลูกเล็กแต่อานุภาพไม่เล็กตามขนาด อัดธาตุดำเข้าไปจนแน่นพร้อมปล่อยพลัง พี่หยางบอกว่าสภาพของผู้ที่ถูกสะเก็ตระเบิดของนางไม่น่าดูชมเลยสักนิด ตายอย่างอนาถที่สุด แม้ว่าจะมีผู้ที่รับเคราะห์จากผลครั้งนี้อยู่มากแต่นั้นเป็นผลกรรมของคนในจวนนั้นที่นายของพวกเขาบังอาจมาทำร้ายสหายของนาง

ตกเย็นนางกับไท่หลงที่มาอยู่บ้านนางตั้งเช้าก็ผลัดเปลี่ยนชุดเป็นสีดำทั้งตัว เน้นเคลื่อนไหวสะดวกและกลมกลืนไปกับความมืด ท่านน้าลู่ไป๋กับพี่เสี่ยวจิงก็อยู่ในชุดสีดำเช่นเดียวกับพวกนาง ระเบิดพร้อม อาวุธครบมือ ทั้งสี่คนใช้วิชาตัวเบาเดินทางไปยังจุดที่นัดหมายกับจ้าวไท่หยาง ซึ่งห่างจากรั้ววังขององค์ชายสามไม่ไกลนัก เมื่อมาถึงก็เห็นจ้าวไท่หยางกับองครักษ์เงาจำนวนหนึ่งได้มารออยู่ก่อนแล้วแต่นางไม่เห็นองค์ไท่จื่อแม้แต่เงา เมื่อสอบถามจ้าวไท่หยางก็ได้ความว่าองค์ไท่จื่อไม่สามารถมาได้เนื่องจากต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้

“องค์ชายสามพักอยู่ที่นี่หรือไม่เจ้าคะ”

“อยู่ แต่เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าที่นี่แม้จะไม่ได้อยู่เขตวังชั้นในแต่ก็ยังอยู่ในเขตวังชั้นนอก เรื่องนี้จะต้องถูกตามสอบสวนเป็นแน่ พี่ไม่อยากให้เจ้าต้องมาเสี่ยงเลยเหมยเอ๋อร์”

“หากไม่มีผู้ใดถูกจับได้ใยจะสาวมาถึงตัวข้าได้เจ้าคะพี่หยาง อย่ากังวลไปเลยเจ้าค่ะ”

“เรื่องนี้ท่านพ่อของพี่เตรียมทางหนีทีไล่ไว้แล้ว หากถูกจับได้ก็อาจได้รับโทษไม่หนักนัก” นี่เตรียมการกันไว้หมดแล้วสินะ ที่แท้ท่านอัครเสนาบดีก็เห็นดีเห็นงามให้บุตรชายมาถล่มวังขององค์ชายสามนี่เอง เช่นนั้นนางจะป่วนวังนี้ให้สนุกไปเลย ขึ้นชื่อว่าวังย่อมต้องมีของมีค่าหรือสมบัติมากมายให้นางได้เชยชม “เจ้าก็มาด้วยหรือหลงเอ๋อร์ หายดีแล้วหรือ”

“หายแล้วขอรับพี่ใหญ่ ข้าก็อยากมาทำเรื่องสนุกๆด้วยขอรับ”

“เรื่องสนุกหรือ ผู้ใดบอกเจ้าว่าเรื่องสนุกกัน”

“ก็...”

“เราไปกันเลยดีหรือไม่เจ้าคะพี่หยาง ประเดี๋ยวจะดึกดื่นไปเสียก่อน” คงไม่ต้องบอกแล้วกระมังว่าผู้ใดชวนน้องชายของเขามา จ้าวไท่หยางถึงกับถอนหายใจออกมายาวเหยียดกับความแสนซนของนาง

“เช่นนั้นก็ระวังตัวกันด้วยเข้าใจหรือไม่” ทั้งสองรับคำเสียดิบดีแต่เห็นแววตาระยิบระยับนึกสนุกของทั้งคู่แล้วเขาก็นึกอยากจะไล่ให้กลับบ้านไปเสียเดี๋ยวนี้

“เจ้าเอาห่อผ้าออกมาทำไมหรือจิวเหมย”

“แหม สหายข้า มาเยือนวังขององค์ชายทั้งทีข้าจะกลับไปมือเปล่าได้เช่นไร”

“เจ้านี่มัน!...”

“เอาน่า ถือว่าเป็นขวัญและกำลังใจของข้า ไปกันเถิดเจ้าค่ะ อ่อ ระเบิดนั้นหากจุดแล้วอยู่ให้ห่างที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยนะเจ้าคะหากไม่อยากมีสภาพเช่นคนในจวนของเสนาบดีผู้นั้น” นางทำเชือกให้ยาวขึ้นอีกหน่อยจะได้มีเวลาหนี ระเบิดมีห้าลูกเท่านั้น นางแจกให้องครักษ์ห้าคนที่มีคบไฟในมือคนละอัน นางไม่ได้ทำเยอะเพราะไม่อยากให้ผิดสังเกตุ

นางให้จุดระเบิดทีละลูก หากลูกแรกระเบิดแล้วให้ตามด้วยลูกที่สองทันที เพื่อสร้างสถานการณ์ให้คนในจวนตื่นตระหนก ส่วนลูกสุดท้ายนั้นนางให้องครักษ์ลอบเอาไปจุดที่กลางตำหนักขององค์ชายสาม แต่ต้องแน่ใจเสียก่อนว่าได้ตัวองค์ชายมาแล้ว นางให้สัญญาณจุดระเบิดลูกแรกทันที เสียงระเบิดดังสนั่นจนพื้นสะเทือน ผู้คนในวังก็แตกตื่นวิ่งออกจากห้องตนเองเป็นที่วุ่นวาย นางให้สัญญาณจุดลูกที่สองแล้วเตรียมตัวบุกเข้าไปข้างในหลังลูกที่สองระเบิด

ตู้ม!

“บุก!

จ้าวไท่หยางบุกเข้าไปเพื่อจับตัวองค์ชายสาม ส่วนนางกับไท่หลงนั้นจุดหมายอยู่ที่คลังสมบัติของวังนี้ ทันทีที่กลุ่มของพี่หยางเข้าไปด้านในได้นางกับสหายก็กระโดดข้ามกำแพงพร้อมกับท่านน้าลู่ไป๋และพี่เสี่ยวจิง ส่วนองครักษ์เงานั้นนางให้ไปช่วยพี่หยางเกือบทั้งหมดมีตามนางแค่สามคนเท่านั้น แต่แค่นี้ก็เหลือเฟือ

“เอาผ้าไปคนละผืนนะเจ้าคะ เจอสิ่งใดน่าสนใจก็กวาดมาให้เรียบอย่าให้เหลือเจ้าค่ะ” เมื่อเข้ามาได้แล้วนางก็แจกจ่ายผ้าผืนใหญ่ที่นางเอามาด้วยให้ทุกคน คนละสองผืน “เน้นของมีค่าที่สุด ทอง เงิน ชิ้นใดใหญ่หรือหนักไปไม่ต้องเก็บกลับมานะเจ้าคะ”

“ไม่ให้เหลือเลยหรือ”

“เจ้าค่ะท่านน้า ผู้คนจะได้คิดว่านี่เป็นการปล้นเพื่อเอาสมบัติ” ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว จ้าวไท่หยางได้ตัวองค์ชายสามและนางได้สมบัติ “นำทางเถิดเจ้าค่ะพี่เสี่ยวจิง” สตรีแสนบอบบางแต่ช่างเก่งกาจยิ่งนัก พี่เสี่ยวจิงได้มาลอบสังเกตุการณ์ในวังนี้ไว้แล้วตั้งแต่ช่วงกลางวันซึ่งนางเองก็เน้นย้ำว่าอย่าลืมหาจุดคลังเก็บสมบัติด้วย

พี่เสี่ยวจิงพานางลัดเลาะไปตามหลังคาของวังจนถึงตำหนักหลังหนึ่งที่ตอนนี้ไม่มีแม้คนเฝ้า คงเพราะไปช่วยฝั่งที่ระเบิดกันหมด พวกนางกระโดดลงไปอยู่หน้าประตูที่มีโซ่คล้องเอาไว้แน่นหนาแต่โซ่หรือจะสู้ดาบของท่านน้าลู่ไป๋ได้ ฟันทีเดียวขาดกระจุย พอเปิดเข้าไปตาของนางก็ลุกวาวอย่างชอบใจ

“รวยแล้วจิวเหมย” ตอนนี้เสียงเต้นของหัวใจของนางนั้นดังกว่าเสียงระเบิดเสียอีก

“องค์ชายผู้นี้ร่ำรวยถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“จะไม่ให้ร่ำรวยได้เช่นไร ดูนี่สิ รายการเก็บส่วนจากพ่อค้า ดูท่าว่าเราจะเจอของดีอีกอย่างแล้วล่ะจิวเหมย” ท่านน้าส่งสมุดเล่มใหญ่ให้นางได้ดู ในนั้นมีรายชื่อของพ่อค้ามากมายพร้อมกับเขียนกำกับไว้ว่าจ่ายส่วยเท่าใด อีกทั้งยังมีรายการของกำนัลจากเศรษฐีในเมืองหลวงอีกหลายราย ที่สำคัญคือมีรายชื่อของเยว่ฉินหรงอยู่ด้วย

“นี่พวกเขาร่วมมือกับองค์ชายสามฉ้อโกงสมบัติในท้องพระคลังด้วยหรือเจ้าคะ”

“เห็นจะเป็นเช่นนั้น ยังมีหลายรายการที่มีชื่อเยว่ฉินหรงอยู่ด้วย ไม่แปลกใจที่จะมีสมบัติมากมายเพียงนี้”

ตู้ม!

“รีบกันเถิดขอรับ ระเบิดลูกที่สี่ระเบิดแล้ว” นางรีบกางผ้าที่เตรียมมาแล้วเลือกเอาเงินตำลึงทองที่มีอยู่ทั้งหมดห่อใส่ในนั้น อะไรที่เป็นชิ้นใหญ่เห็นทีจะเอาไปไม่ได้ ทองคำแท่งในหีบนางก็กวาดใส่ห่อผ้าจนหมด และที่ทำนางยิ้มกว้างอย่างชอบใจคือตั๋วเงินเป็นแสนเป็นล้านตำลึงที่ซุกอยู่ในหีบอีกใบ อย่าหวังว่าจะกลับมาตั้งตัวได้เลยองค์ชาย ฮ่าๆ

นอกจากนี้นางยังพบของล้ำค่าที่สามารถใช้ปรุงยาสมุนไพรได้อีกหลายอย่าง อะไรเหลือไว้ได้นางก็เหลือไว้ไม่คิดจะเอาไปด้วยเพราะมันคงหนักไม่น้อย เมื่อเป็นที่พอใจก็ช่วยกันขนออกมา องครักษ์นำออกไปเก็บไว้ยังจุดนัดพบแล้วถึงสองรอบ ถือว่าเป็นคืนที่สนุกมากทีเดียว

“ขนกลับมาได้อย่างไรมากมายเช่นนี้ เจ้านี่มันสุดยอดจริงๆจิวเหมย”

“ไม่ต้องชมกันมากหรอกเจ้าค่ะพี่เสี่ยวจิง เรื่องเงินข้าสู้ไม่ถอยอยู่แล้ว คิกคิก”

“หนักมาก!” เมื่อมาถึงจุดนัดหมาย จ้าวไท่หลงก็ทิ้งห่อผ้าที่แบกมาทันทีแล้วนอนแผ่ไปกับพื้นดินอย่างเหนื่อยอ่อน ส่วนนางนั้นกระโดดขึ้นต้นไม้เพื่อมองความวอดวายที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เค่อข้างหน้า จ้าวไท่หยางกับองครักษ์กำลังทยอยเร้นกายออกมาพร้อมกับร่างของชายสูงศักดิ์บนหลังขององครักษ์เงา ทันทีที่ทั้งหมดออกจากวังได้ระเบิดลูกสุดท้ายก็ทำงาน ตำหนักใหญ่ขององค์ชายสามวอดไปทั้งหลัง เสียงกรีดร้องดังลั่นพร้อมกับร่างกายที่ทรุดลงกองกับพื้น

สิ้นใจโดยไม่ทันร่ำลา

“นี่น่ะหรืออานุภาพของระเบิดอันเล็ก ช่างรุนแรงน่าหวาดกลัวยิ่งนัก!

“พวกเขาสมควรได้รับมันไท่หลง”

“มันก็จริงของเจ้า แต่ก็มีผู้ที่ไม่สมควรได้รับความเจ็บปวดกับความตายเช่นกัน”

“เจ้าคงไม่เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า ปลาติดร่างแหกับปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้องสินะ ความหมายของมันก็คือ คนทำไม่ดีผู้เดียวแต่ทำให้ผู้อื่นรับเคราะห์ไปด้วยแม้จะไม่ได้ทำผิดด้วยก็ตาม คนพวกนั้นก็เช่นกัน พวกเขาเป็นคนขององค์ชายสาม หากนายผิดบ่าวก็ต้องผิดไปด้วย ไม่ต้องรู้สึกอันใดกับเรื่องนี้หรอกไท่หลง”

“เฮ้อ เช่นนั้นเรากลับกันเถิด เจ้าไม่อยากดูหรืออย่างไรว่าเจ้าเอาสิ่งใดจากคลังสมบัติมาบ้าง” แน่นอนว่านางอยากรู้ และนอกจากสมบัติแล้วนางเอาสมุดที่จดบันทึกทุกเล่มออกมาด้วย หากองค์ชายสามไม่ถูกจ้าวไท่หยางซ้อมจนตายไปเสียก่อนก็คงได้ไปนอนในคุกหลวงรอการประหารชีวิตเป็นแน่

องครักษ์เงามาแจ้งแก่นางว่าจ้าวไท่หยางนำตัวองค์ชายสามกลับจวนไปก่อนแล้ว นางจึงไม่มีสิ่งใดต้องรั้งรอ ทุกคนช่วยนางแบกของกลับบ้านของนางกันคนละไม้ละมือกว่าจะถึงบ้านก็ต้องแวะพักเสียหลายครั้งเพราะหนัก นางจะหัวเราะก็ไม่กล้าเพราะเป็นนางเองที่อยากได้และเอามาเยอะเช่นนี้

“เหนื่อย!

“อย่าบ่นน่า ข้าให้พี่เสี่ยวจิงทำข้าวต้มมื้อดึกให้แล้ว พวกท่านก็อยู่รอทานกันก่อนค่อยแยกย้ายกันไปพักผ่อนนะเจ้าคะ” นางบอกองครักษ์เงาที่กำลังช่วยกันวางของไว้อย่างเป็นระเบียบ “ไหนดูสิ ข้าเอาสิ่งใดมาบ้าง”

“เจ้าโชคดีมากที่ทองพวกนี้ไม่มีรอยประทับ หากมีเจ้าคงเอาไปขายไม่ได้เป็นแน่จิวเหมย”

“หลอมใหม่ก็สิ้นเรื่องเจ้าค่ะท่านน้า เช่นไรข้าก็หาวิธีขายได้อยู่แล้ว” นางนับทองคำแท่งที่ขนมาได้ถึงสามร้อยแท่ง เงินที่เป็นเหรียญอีกห้าแสนตำลึงทอง หยกอีกสิบชิ้น หากเอาไปขายคงได้มีอีกหลายแสนตำลึงทอง ตั๋วเงินสองล้านตำลึง ส่วนมากที่นางเอามานั้นเป็นทองเสียส่วนใหญ่ ยังมีโถทอง แจกันทอง เครื่องประดับทอง บอกแล้วอะไรขนได้นางขนมาหมดไม่ให้เหลือ “ข้ารวยแล้ว!” รวยแบบอภิของอภิมหาเศรษฐีเลยทีเดียว “เสียดายที่ไม่ได้ขนจากจวนเสนาบดีผู้นั้นด้วย”

“ยังไม่พออีกหรือ! แค่นี้เจ้าก็รวยกว่าท่านแม่ทัพไม่รู้เท่าไหร่แล้วนะ!

“ข้าจะใช้มันเพื่อซื้อสมุนไพรล้ำค่ามาปลูกไว้ ต่อไปข้าก็จะมีสมุนไพรใว้ช่วยผู้อื่นไม่ขาดแคลน” นางได้สั่งให้พ่อค้าต่างแดนหาให้แล้ว หากมาค้าขายครั้งหน้าเขาจะเอามาให้ แต่นางก็ไม่แน่ใจนักว่าจะได้อย่างที่ต้องการหรือไม่

“จริงสิ ข้าลืมถามท่านพ่อให้เจ้าไปเสียสนิท เอาไว้ข้ากลับไปแล้วจะถามให้นะ”

“ดี เพราะข้ายังต้องการสมุนไพรอีกหลายชนิด” หลังทานข้าวต้มมื้อดึกกันจนอิ่มก็แยกย้ายกันไปพัก นางให้ไท่หลงกับท่านน้าลู่ไป๋ขนสมบัติทั้งหมดเข้าไปเก็บในห้องนาง วันพรุ่งคงต้องหาหีบใบใหญ่ๆมาเก็บไว้ ส่วนเงินตำลึงทองที่เป็นเหรียญนั้นคงต้องเอาไปแลกเป็นตั๋วเงินไว้ กิจการของนางกำลังรุ่งเรืองคงไม่เป็นที่สงสัยหรอกกระมัง หากมีผู้สงสัยนางก็บอกว่าเป็นของท่านพ่อไปก็สิ้นเรื่อง “วันนี้เจ้าไปนอนที่บ้านของท่านน้าลู่ไป๋เถิดไท่หลง ดึกมากแล้วหากจะกลับเวลานี้คงไม่ดี” แม้องค์ชายสามจะถูกพี่หยางจับไปแล้วแต่นางก็ยังไม่ไว้ใจนัก

“อืม เช่นนั้นวันพรุ่งเจ้าทำปลาเผาเกลือให้ข้าทานหน่อยสิ ข้าไม่ได้ทานนานแล้ว”

“คงต้องเป็นมื้อเย็นนะไท่หลง เพราะข้าต้องไปเปิดโรงหมอตั้งแต่เช้า เจ้าเองก็ต้องกลับไปเรียนมิใช่หรือ”

“ท่านพ่อให้ข้าหยุดเรียนไปก่อน จนกว่าข้าจะปลอดภัยจึงจะให้ท่านอาจารย์มาสอนเช่นเดิม”

“อืม เช่นนั้นก็ไปช่วยข้าที่โรงหมอเลยก็แล้วกัน”

รุ่งขึ้นนางฝึกกับพี่เสี่ยวจิงเช่นเดิมทั้งยังลากจ้าวไท่หลงที่ยังนอนไม่รู้เรื่องลุกมาฝึกด้วยกัน คุณชายถึงกับร้องโอดครวญกับการฝึกของพี่เสี่ยวจิง แต่อาจารย์จำเป็นของนางนั้นหาได้สนใจเสียงของจ้าวไท่หลงไม่ทั้งยังให้ฝึกหนักขึ้นไปอีก นางนั้นเริ่มจะชินแล้วก็เลยฝึกอย่างสบายๆไม่มีบ่น

ทันทีที่มาถึงโรงหมอนางก็ได้ยินเสียงซุบซิบของชาวบ้านที่มารอตรวจกับนางจนที่นั่งเต็ม เรื่องที่พูดกันคงเป็นเรื่องอื่นใดไม่ได้นอกจากเรื่องจวนของเสนาบดีผู้นั้นกับวังขององค์ชายสามระเบิดในระยะเวลาใกล้เคียงกัน ด้วยสภาพของจวนกับวังที่พังยังทำให้ชาวบ้านต่างก็สันนิษฐานไปต่างๆนาๆ แต่นางยังไม่ได้ยินว่ามีผู้ใดพูดถึงองค์ชายสามสักนิด

“คุกจวนเจ้าแน่นหนาดีหรือไม่ไท่หลง”

“แน่นอน พี่ใหญ่เป็นผู้ที่สร้างกลไกทางขึ้นลงคุกใต้ดินด้วยตนเอง ยากจะหาทางลงไปได้” เช่นนั้นก็ดี

วันนี้มีผู้มารักษากับนางเยอะมากด้วยเพราะนางหยุดไปเมื่อวันก่อน อากาศยิ่งเย็นลงมากเท่าใดคนเจ็บไข้ก็ยิ่งเยอะมากขึ้น สมุนไพรของนางก็ยิ่งขายดีจนหลอมแทบไม่ทันแล้ว ยังดีที่ทำสำรองไว้เยอะ วันหยุดหลังจากทำระเบิดเสร็จนางก็หลอมสมุนไพรไว้เพิ่มเช่นกัน

“คุณหนูขอรับ ข้ามารายงานเรื่องหมู่บ้านลี่โหวขอรับ” องครักษ์เงาที่นางให้ติดตามฝูเว่ยเถาไปนี่เอง

“ว่ามาได้เลยเจ้าค่ะ”

“เรื่องชาวบ้านเจ็บไข้ล้มตายนั้นเป็นเรื่องจริงขอรับ แต่สมุนไพรของคุณหนูนั้นได้ผลดียิ่งนัก ทานไปไม่นานอาการก็ทุเลาลงจนตอนนี้ไม่มีหลงเหลือผู้เจ็บไข้อีกแล้ว ทั้งยังทำตามคำแนะนำของคุณหนูเป็นอย่างดีขอรับ แต่มีเรื่องที่ข้ายังติดใจสงสัย เหตุใดทุกคนในหมู่บ้านจึงเจ็บป่วยพร้อมกันเช่นนั้น ไม่เว้นแม้แต่เด็กตัวเล็กๆยันคนแก่เลยขอรับ”

“อืม น่าแปลกจริงเสียด้วย เช่นนั้นรบกวนท่านไปสังเกตการณ์ที่หมู่บ้านเพิ่มอีกสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ หากพบปัญหาแล้วให้มาแจ้งแก่ข้าทันที แต่หากภายในสามวันท่านยังไม่กลับมาข้าจะตามไปที่หมู่บ้านเองเจ้าค่ะ”

“ขอรับคุณหนู”

“ประเดี๋ยวก่อนเจ้าคะ รับเงินนี่ไปนะเจ้าคะ ท่านไปอยู่ที่นั่นต้องใช้จ่ายข้าไม่อยากให้ท่านลำบาก แล้วก็ไปรับยาสมุนไพรที่พี่เอ้อหลางเพิ่มด้วยนะคะ บอกว่าของหมู่บ้านลี่โหว พี่เอ้อหลางจะเข้าใจเองเจ้าค่ะ ฝากเอาไปมอบให้หัวหน้าหมู่บ้านเก็บไว้บอกว่าเป็นน้ำใจจากข้า”

“ขอบพระคุณขอรับคุณหนู” องครักษ์เงารับเงินที่นางยื่นให้แล้วก็หายวับออกไปทันที เห็นทีคืนนี้นางจะต้องหลอมสมุนไพรไว้เพิ่มอีกเสียแล้ว

“ช่างเป็นสตรีที่ใจบุญยิ่งนัก”

“ใช่ ข้าทั้งงดงาม ร่ำรวย แถมยังใจบุญ สุดยอดสตรีที่คู่ควรกับคำว่ายอดหญิง เจ้าเห็นด้วยหรือไม่เล่าไท่หลง”

“ใช่ เจ้าเหมาะกับการเป็นฮูหยินใหญ่ของรองแม่ทัพจ้าวที่สุด” เดินหนีเลยดีกว่า มานั่งๆนอนๆไม่ยอมช่วยอะไร สิ่งเดียวที่จ้าวไท่หลงทำได้ดีคือจับคู่นางกับพี่ใหญ่ของตนเอง “อะไร เหตุใดต้องเดินหนีข้าด้วย เจ้าไม่อยากแต่งกับพี่ใหญ่ของข้าหรือ จิวเหมยกลับมาก่อน จิวเหมย!

ข้าจะให้เจ้าอดข้าวเย็นจ้าวไท่หลง! เหตุเพราะทำข้าเขิน!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.171K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,319 ความคิดเห็น

  1. #3928 Nuthathai Por (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 22:49

    มหาเศรษฐีเลยเนี่ย

    #3,928
    0
  2. #3766 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 22:51
    นางตลกกก
    #3,766
    0
  3. #3383 fg love (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 09:33
    รู้สึกว่ามันย้อนแย้งอยู่หน่อยๆนะ คือคนที่ช่วยไว้ กับคนที่ฆ่าไปมันพอๆกันเลยนะยิ่งคนในจวนที่เป็นผู้บริสุททธิ์ด้วยแล้ว
    #3,383
    0
  4. #3227 Kungbible (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:24
    น่าจะแบ่งเงินให้องค์รักษ์เงาและคนที่ช่วยกันขนทองมาให้ด้วยนะคะ
    #3,227
    0
  5. #3217 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 12:19

    ยิ้มเลยเจ้าคะ
    #3,217
    0
  6. #2569 KM.noke (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 13:43

    สนุกมากชอบค่ะ เนื้อหากระชับเข้าใจง่ายไม่ยืดเยื้อมากดำเนินเรื่องได้สนุก เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #2,569
    0
  7. #2564 แฮมเตอร์ตัวกลม (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 15:33
    โจรนี่มันโจรชัดๆ
    #2,564
    0
  8. #1737 Amarry (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 03:00
    น่าจะแบ่งสมบัติที่ได้มาเป็นสินน้ำใจให้ทุกคนนะ จะได้มีกำลังใจทำงาน เป็นนายคนต้องมีทั้งพระเดชและพระคุณบริวารจะได้เทิดทูนซื้อสัตย์ตลอดไป
    #1,737
    0
  9. #1647 kimurakung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 22:41
    รวยๆๆๆ หุหุ
    #1,647
    0
  10. #1414 chanchan123 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 15:35
    แล้วเหมยเอ๋อร์จะไม่แบ่งสมบัติให้คนอื่นบ้างเรอะ 555+
    #1,414
    0
  11. #1327 Takachang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 09:25

    อยากเป็นฮูหยินลูก ไม่อยากเป็นฮูหยินใหญ่ ไม่อยากรบกับอนุ

    #1,327
    0
  12. #1300 kacu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 01:28
    รออ่านนะคะ
    #1,300
    0
  13. #1299 Nuengsupasit (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 01:14

    55555 ชอบไท่หลงจัง

    สนุกมาก ค่ะไรท์ รอนะคะ
    #1,299
    0
  14. #1295 123456789 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 20:20

    รอนะ สนุกมาก ขอบคุณ

    #1,295
    0
  15. #1294 lovely_friend (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 20:16
    ขอบคุณค่ะ
    #1,294
    0
  16. #1293 KaPooK2713 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 18:51
    ไท่หลงฮามากเจ้าค่ะ
    #1,293
    0
  17. #1292 Pandanus23233 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 18:05
    ไท่หลงผู้สร้างสีสัน
    #1,292
    0
  18. #1290 chamee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 17:57
    ชอบสหายคู่นี้มาก
    #1,290
    0
  19. #1289 phungphung1981 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 17:22
    น้องจิวกวาดเรียบเลย องค์ชายสามหมดตัว 55
    #1,289
    0
  20. #1288 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:56
    ตูตามปังมาก
    #1,288
    0
  21. #1287 ในวันที่ฝนตก (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:55
    เหมยลูกอย่างดข้าวเพื่อนนะ55555
    #1,287
    0
  22. #1286 pnarinn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:52
    รอนะคะ
    #1,286
    0
  23. #1285 MuMu-MuMu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:20
    ไปเล่นสนุกกันเชียวคู่หูคู่นี้ เอาซะวังองค์ชายสามวอดวายเชียว 5555
    #1,285
    0
  24. #1284 Tongkwaw2538 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:12
    สนุกมากค่า เขินแทนจิวเหมยเลย
    #1,284
    0
  25. #1283 Pong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 16:02

    เข้ามาอ่านตั้งแต่ตอนแรกๆ ชอบคะใช้ภาษาอ่านเข้าใจง่าย ติดตามทุกตอนจนถึงตอนปัจจุบันคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #1,283
    0