หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 11 : เหลาอาหารฟู่ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,771 ครั้ง
    11 ก.ค. 62

“พอท่านพ่อไม่อยู่ก็เริ่มออกลาย หึ พี่เสี่ยวอิงไปแจ้งแก่นางว่าช่วงนี้ข้ายุ่งมาก หากข้าว่างเมื่อใดข้าจะไปเยี่ยมแม่รองถึงที่จวนด้วยตนเองโดยไม่ต้องให้เชิญ” พร้อมทั้งเอาของฝากเล็กๆน้อยๆไปฝากด้วย หึหึ

มองจากหน้าต่างก็เห็นว่ารถม้าจากจวนท่านพ่อยังจอดอยู่แต่เพียงไม่นานสาวใช้ตัวอวบอ้วนก็ออกจากเหลาอาหารของนางขึ้นรถม้ากลับไป ท่าทางจะไม่พอใจนางน่าดู แต่แล้วไง ใครสน!

“นางกลับไปแล้วเจ้าค่ะ แต่ฝากความไว้ว่าเช่นไรก็เชิญคุณหนูที่จวนได้ทุกเมื่อ”

“ข้าต้องไปแน่นอนเจ้าค่ะพี่เสี่ยวอิง ไปชำระความที่ค้างอยู่ในใจ ช่างพวกเขาก่อนเถิดเจ้าค่ะ เราทำงานกันดีกว่า” พี่เสี่ยวอิงมาช่วยนางติดผ้าม่านจนเสร็จก็ไปช่วยท่านน้าลู่ไป๋ทำความสะอาดครัว มีฟางเอ๋อร์ช่วยอีกแรงแต่คนนี้ไม่รู้ช่วยให้เสร็จเร็วหรือช้าลงกันแน่ เพราะนางเห็นน้องเอาแต่วิ่งไปกินขนมมุมนั้นทีมุมนี้ทีไม่หยุด “ฟางเอ๋อร์ หากเจ้ายังไม่หยุดกินขนมแล้วไปช่วยทำความสะอาดครัวพี่จะสั่งงดขนมเจ้าสักสามวันดีหรือไม่”

“น้องไปแล้วเจ้าค่ะ” ร่างที่เริ่มตุ้ยนุ้ยวิ่งตูดอวบเข้าไปในครัวเพราะกลัวโดนงดขนม

จ้าวไท่หลงหายไปสองชั่วยามก็ได้คนงามตามกลับมา หลังจากไท่หลงแนะนำเจ้าของเหลาอาหารให้พวกเขารู้จักแล้วคนงานที่เคยเป็นขอทานเนื้อตัวมอมแมมทั้งสิบสองคนถูกแจกจ่ายหน้าที่กันอย่างเหมาะสม ทั้งทำความสะอาดเหลาอาหารชั้นบนชั้นล่าง ทำความสะอาดห้องพักคนงานที่อยู่ด้านหลังเหลาอาหาร อีกสองคนให้ตามนางเข้าไปในครัวเพื่อเรียนรู้การทำอาหาร เป็นหญิงวัยกลางคนกับชายร่างผอมที่อายุพอๆกัน

“นี่เป็นสูตรอาหารของข้าเองเจ้าค่ะท่านลุงท่านป้า” นางยื่นกระดาษหลายแผ่นให้ทั้งสองดู นางจดสูตรทั้งอาหารคาวอาหารหวานไว้เพื่อให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน หากนางไม่ได้ปรุงเองรสชาติก็จะยังเหมือนเช่นที่นางปรุง “ข้าอยากขอให้ท่านลุงท่านป้าเก็บเป็นความลับนะเจ้าคะ เพราะสูตรลับของข้าไม่เหมือนผู้ใด ข้าจะให้พี่เสี่ยวอิงจะเป็นผู้ดูแลทั้งอ่านให้ฟังและแนะนำในส่วนต่างๆนะเจ้าคะ”

“เจ้าค่ะคุณหนู/ขอรับคุณหนู”

“ข้าเชื่อใจท่านลุงท่านป้าเจ้าค่ะ เช่นนั้นวันนี้ข้าจะให้ท่านลุงท่านป้าลองทำอาหารตามสูตรของข้าเลยก็แล้วกันนะเจ้าคะ มื้อเย็นวันนี้เราจะได้ชิมกัน ทำเผื่อคนงานทุกคนด้วยนะเจ้าคะ”

“เจ้าค่ะคุณหนู ลุงกับป้าจะทำให้เต็มที่” ทั้งสองรับคำแล้วช่วยกันเตรียมของโดยมีนางกับพี่เสี่ยวอิงคอยชี้แนะอยู่ใกล้ๆ ดูจากการหยิบจับของแล้วก็ดูเป็นงานไม่น้อยจนนางอดจะเอ่ยถามไม่ได้ว่าทั้งสองเคยเป็นพ่อครัวแม่ครัวมาก่อนหรือไม่ “ป้าเคยทำงานเหลาอาหารที่เมืองเหลียงเจ้าค่ะ พอเหลาอาหารปิดตัวลงป้าก็เข้ามาหางานทำที่เมืองหลวงแต่ไม่มีผู้ใดจ้างเลยจนต้องไปเป็นขอทานเจ้าค่ะ” ท่านลุงเองก็ไม่ต่างกัน นี่สินะปัญหาความแออัดของเมืองหลวง

“จิวเหมย ข้าเตรียมของขวัญวันเกิดให้เจ้าพร้อมแล้วนะ”

“นี่เจ้ายังไม่เลิกคิดเรื่องนี้อีกหรือ มันผ่านมานานแล้วนะ ไหน เจ้าจะให้อะไรข้า”

“ข้าจะเลิกคิดได้เช่นไร มันติดอยู่ในหัวข้าอยู่ตลอด เช่นไรก็ต้องให้ของขวัญเจ้า แล้วก็ เจ้าต้องรอดูวันพรุ่ง”

แล้วของขวัญวันเกิดของนางจากจ้าวไท่หลงก็ปรากฏแก่สายตาเมื่อวันเปิดเหลาอาหารของนางมาถึง ขบวนเชิดสิงโตยาวเหยียดที่นางเคยเล่าให้สหายฟังถูกแห่มาแต่ไกล นางหัวเราะจนท้องแข็งกับท่าทางการเชิดหัวสิงโตของจ้าวไท่หลงที่ไปเชิดด้วยตนเองตามท่าทางที่นางเคยทำให้ดู แต่มันดันดูน่าขำมากเสียนี่

บรรยากาศวันเปิดร้านของนางก็เลยดูสนุกขึ้นทันตา

เสียงกลองเสียงปี่อีกทั้งเสียงพิณเสียงกู่เจิงที่นั่งเล่นกันบนเกวียนนั่นทำนางขำออกมาอีกรอบ จ้าวไท่หลงเชิดสิงโตวนไปวนมาอยู่หน้าร้านเป็นนานทีเดียวกว่าเสียงทุกอย่างจะสงบลงแต่กว่าจะจบก็ทำเอานางขำไม่หยุด

“เจ้าชอบหรือไม่จิวเหมย นี่แหละของขวัญจากข้า”

“ข้าชอบมากโดยเฉพาะลีลาเชิดสิงโตของเจ้า” ข้าขำจนเหนื่อยเชียวล่ะไท่หลง

“เจ้าเป็นคนสอนข้าเองนะ”

“ไม่เห็นจะต้องลำบากเลยไท่หลง ให้อะไรข้าก็เอาทั้งนั้นแหละ ถึงข้าจะชอบแต่นี่มันมากไปนะ”

“ไม่มากไปหรอกน่า พี่ใหญ่ช่วยข้าออกเงินแทบทั้งหมดข้าเพียงออกแรงเท่านั้น ก็เจ้าอยากให้มีสิ่งครื้นเครงในวันเปิดร้านของเจ้าข้าก็เลยจัดมาให้” เจ้าตัวเขาดูภูมิใจนักหนานางก็เลยได้แต่เอ่ยขอบคุณทั้งยังเลี้ยงข้าวเลี้ยงขนมผู้ร่วมขบวนทั้งหมดด้วย “ท่านพ่อท่านแม่ของข้าเล่า กลับไปแล้วหรือ”

“สนทนากับแม่ใหญ่อยู่ชั้นบน เหนื่อยหรือ”

“หัวสิงโตนั่นเบาเสียเมื่อไหร่ กว่าข้าจะแบกมาได้ต้องพักเสียหลายครั้ง ไปเอาขนมมาให้ข้าเลย”

“ข้าแค่เปรยเล่นๆเท่านั้นไม่ได้คิดว่าเจ้าจะไปทำมาจริงๆ”

“เอาน่า แล้วนี่มีแค่ฮูหยินใหญ่มาผู้เดียวงั้นหรือ แม่รองของเจ้าเล่า”

“ถ้ากล้ามาข้าก็กล้าต้อนรับ แต่เห็นทีจะไม่กล้า แม่ใหญ่บอกว่าท่านพ่อเรียกนางไปคุยเสียเป็นนานสองนานก่อนนางจะร้องไห้ออกจากห้อง แต่แม่ใหญ่ก็ไม่รู้หรอกว่าคุยอะไรกัน เมื่อวันก่อนก็ให้สาวใช้มาเชิญข้าไปที่จวน”

“เจ้าจะไปพบนางหรือไม่”

“ไปสิ มาเชิญถึงที่เช่นนี้ข้าจะไม่ไปได้เช่นไร”

“งั้นข้าจะไปกับเจ้าด้วย พี่ใหญ่ฝากข้าดูแลเจ้าให้ดี”

“แล้วเหตุใดพี่ใหญ่ของเจ้าถึงได้ฝากฝังข้ากับเจ้าด้วยเล่าสหาย”

“ไม่รู้สิ พี่ใหญ่คงกลับมาบอกเจ้าเองกระมัง นี่ ตอนที่ข้าไปคัดเลือกขอทานมาเป็นคนงานให้เจ้าน่ะ มีพวกนั้นอีกหลายคนที่อยากมาทำงานด้วยแต่เจ้าให้รับแค่สิบคน เจ้าอยากไปดูด้วยตัวเองหรือไม่”

“แล้วน่าไว้ใจได้หรือไม่เล่า”

“เท่าที่ข้าให้คนตรวจสอบดูก็น่าไว้ใจได้ แต่เรื่องแบบนี้แค่ตรวจสอบมันไว้ใจได้ไม่เต็มสิบส่วนหรอกนะ”

“ต้องดูกันยาวๆ เช่นนั้นเจ้าก็คัดเลือกมาก็แล้วกัน สิบคนเอามาทำงานที่นี่ส่วนที่เหลือข้าจะให้ไปทำงานที่สวนของข้า หากพวกเขาอยากทำข้าจะรับไว้แต่ไม่ต้องไปบังคับพวกเขานะ ข้าอยากได้คนที่อยากทำงานกับข้าจริงๆ”

“เช่นนั้นข้าจะย้ำกับคนของท่านพ่อให้คัดคนกันดีๆ อย่าลืมค่าแรงข้าล่ะ”

“ที่เจ้าทานอยู่นั่นก็ค่าแรง” คุณชายจ้าวอ้าปากค้างแต่นางหาได้สนใจไม่ เสียงสหายโวยวายดังลั่นเหลาอาหารไม่เกรงใจแขกที่ยังอยู่กันเต็มไปหมด “เลิกโวยวายได้แล้วน่า ข้าก็มีให้เจ้าทานทุกวันยังจะขอค่าแรงอะไรอีก”

วันนี้วันดีที่นางได้ฤกษ์เปิดเหลาอาหารของตัวเอง ด้วยบรรยากาศภายในร้านที่แปลกใหม่และชื่อเสียงของนางที่โด่งดังในหมู่สาวๆเรื่องสีทาตาและปาก คนก็เลยมาร่วมยินดีกับนางเยอะแต่ที่เยอะที่สุดเห็นจะเป็นแขกของท่านอัครเสนาบดีที่ไปป่าวประกาศทั่วราชสำนักว่าหลานสาวเช่นนางจะเปิดเหลาอาหาร ชั้นสองก็เลยเต็มไปด้วยแขกของท่าน

แม่ใหญ่มาเป็นตัวแทนของท่านพ่อส่วนแม่รองนั้นแม่ใหญ่บอกว่าชวนมาด้วยกันแล้วแต่นางไม่มา อันที่จริงนางก็ไม่ได้อยากสนใจแม่รองนักแต่เรื่องที่เคยเจอมามันติดค้างอยู่ในใจหากไม่ได้รับการคลี่คลายเห็นทีจะตายตาไม่หลับ ส่วนกับแม่ใหญ่นั้นความสัมพันธ์ก็เริ่มจะดีขึ้นเรื่อยๆ พอได้พูดคุยแล้วแม่ใหญ่เองก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรนัก

“นี่เจ้ากำลังรำลึงความหลังหรือคิดถึงผู้ใดอยู่หรือไม่”

“เจ้ากำลังหมายถึงผูใด”

“ก็อย่างเช่น...พี่ใหญ่ของข้าอย่างไรเล่า”

“นี่เจ้ากำลังจะจับคู่ให้ข้ากับพี่ใหญ่ของเจ้าอย่างนั้นหรือไท่หลง”

“แล้วพี่ใหญ่ของข้าไม่ดีตรงไหน รูปงาม นามเพราะ เป็นถึงรองแม่ทัพ ทั้งยังเป็นบุตรชายคนโตของอัครเสนาบดี หญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนทั่วทั้งแคว้นซานต่างหมายตาพี่ใหญ่แต่พี่ใหญ่นั้นไม่เคยสนใจสตรีใดจนได้มาเจอเจ้า นี่ไปอยู่ไกลถึงชายแดนแต่ก็มิวายนึกห่วงเจ้า ให้ข้าดูแลและช่วยเหลือเจ้าให้ดี เจ้ามองไม่ออกหรือว่าพี่ใหญ่รู้สึกเช่นไรกับเจ้า”

“คอแห้งหรือไม่”

“เจ้าไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง พี่ใหญ่ชอบเจ้า เจ้ามองไม่ออกหรือจิวเหมย”

“เรื่องเช่นนี้เจ้าพูดแทนพี่ใหญ่ของเจ้าได้หรือไท่หลง หากพี่หยางชอบข้าจริงเขาก็ต้องพูดมันกับข้าด้วยตนเอง อีกอย่างข้าเพิ่งจะสิบสามหนาวเท่านั้นอีกหลายปีกว่าจะออกเรือนได้ ให้เวลาเป็นเรื่องพิสูจน์เถิด”

“ตามใจเจ้าเถิด อาหารนี่อร่อยดี เรียกว่าอะไรหรือ”

“แกงส้มปลาช่อน ท่านลุงเหวินเป็นผู้ทำ”

“อืม เช่นนี้เจ้าก็ไม่ต้องห่วงเรื่องแม่ครัวแล้วสิ” ใช่ เพราะท่านลุงเหวินกับท่านป้ากงนั้นถือว่าฝีมือเข้าขั้นสุดยอด จนนางรู้สึกโชคดีมากที่ได้ท่านลุงท่านป้ามาทำงานด้วย รสมือก็คล้ายคลึงกับที่นางทำมากจนแทบแยกไม่ออก

“ตอนนี้ท่านลุงเหวินรับหน้าที่ส่วนอาหารคาว ท่านป้ากงทำอาหารหวาน แยกกันชัดเจน มีลูกมืออีกสี่คนช่วย หากไม่มีปัญหาอะไรคงได้ทำงานกันไปยาวๆ เรือนนอนด้านหลังเองก็เพียงพอต่อคนงานทั้งยังเหลืออีกหลายห้อง”

“อยู่ดีกินดีเงินดีเช่นนี้คงไม่มีผู้ใดอยากจากเจ้าไปไหนเป็นแน่” ขอให้เป็นจริงเถอะ นางจะได้ไม่ต้องหาคนงานใหม่ “คนของพี่ใหญ่ที่ส่งมาเฝ้าเหลาอาหารของเจ้าเองก็จะช่วยสอดส่องเช่นกัน เจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก หากผู้ใดดูมีพิรุธคงไม่รอดพ้นสายตาของพวกเขาไปได้ นี่พี่ใหญ่เป็นห่วงเจ้ามากเลยนะ” วกมาเรื่องนี้อีกแล้วนะจ้าวไท่หลง!

คล้อยบ่ายทุกคนที่มาร่วมเปิดร้านก็ทยอยกันกลับ นางยืนส่งแขกทุกคนจนคนสุดท้ายออกจากร้านไปถึงได้มานั่งพักแต่ลูกค้าอีกส่วนยังคงนั่งอยู่กันประปรายเพราะนางเปิดขายด้วย วันนี้ทุกคนดูจะเหนื่อยกันมากนางก็เลยคิดจะปิดร้านเร็วเพื่อให้ได้พักผ่อน ร้านของนางเปิดทุกวันไม่มีวันหยุด ให้คนงานหยุดงานได้สัปดาห์ละหนึ่งวันผลัดเปลี่ยนกันไป นางก็เลยให้ท่านน้าลู่ไป๋ที่ตอนนี้เป็นหัวหน้าคนงานไปแล้วจัดตารางวันหยุดให้ทุกคนเพื่อที่จะไม่ให้กระทบกับงาน

“เจ้ากลับไปพักเถิดไท่หลง อีกเดี๋ยวข้าคงปิดร้านกลับไปพักเช่นกัน”

“เช่นนั้นข้ากลับก่อน วันพรุ่งหลังเรียนกับท่านอาจารย์เสร็จข้าจะรีบมาช่วยเจ้า”

“ทำงานดีเช่นนี้มาเป็นหุ้นส่วนข้าดีหรือไม่ เจ้าเองก็จะได้มีเงินไว้ใช้จ่ายเป็นของตนเอง”

“หุ้นส่วนหรือ”

“ก็รายได้หลังหักไว้เป็นค่าแรงสำหรับคนงานเราก็แบ่งกันคนละครึ่งอย่างไรเล่า”

“แต่ข้าไม่ได้ออกเงินช่วยเจ้าเลยนะ จะไม่เป็นการเอาเปรียบเจ้าหรือ” เขาสนใจข้อเสนอของสหายไม่น้อย หากเขาหาเบี้ยหวัดใช้เองได้โดยไม่ต้องขอบิดาก็คงจะเป็นเรื่องดี แต่เขาก็เกรงใจสหายไม่น้อยด้วยเพราะไม่ได้ออกเงินช่วยเลย

“ข้าคำนวณไว้หมดแล้วว่าข้าจ่ายไปมากน้อยเพียงใด ครึ่งหนึ่งข้าจะหักเงินที่เจ้าได้ทุกเดือนจนกว่าจะครบเป็นอย่างไร เช่นนี้ก็ถือว่าเจ้าช่วยข้าออกเงินกันคนละครึ่ง พอใจหรือไม่”

“เช่นนั้นก็เอาตามเจ้าว่า แต่ว่าข้าคงไม่ได้มาช่วยเจ้าแต่เช้าหรอกนะจิวเหมย ข้าต้องเรียน”

“เอาน่า เรื่องแค่นี้เอง เจ้าก็ช่วยข้าตั้งเยอะแยะ”

“เช่นนั้นก็ฝากตัวด้วยนะขอรับหุ้นส่วน ข้ากลับก่อนล่ะ” นางโบกมือลาสหาย วันนี้ไท่หลงก็เหนื่อยไม่แพ้นาง โผล่มาช่วยตั้งแต่เช้ามืดก่อนจะหายไปเชิดสิงโตนั่นแหละ นางก็อยากให้ไท่หลงได้อะไรกลับไปบ้าง แม้เงินจะไม่มากแต่ก็คงพอให้สหายได้ใช้จับจ่ายของที่อยากได้โดยไม่เดือดร้อนบิดา

“ลูกค้าคนสุดท้ายออกจากร้านก็ปิดร้านได้เลยนะเจ้าคะท่านน้า วันนี้พักกันเร็วหน่อยเหนื่อยมาตั้งแต่เช้าแล้ว”

“เช่นนั้นพี่ไปทำบัญชีของวันนี้เลยนะเจ้าคะคุณหนู” เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่นางรู้สึกดีใจมากที่พี่เสี่ยวอิงมาอยู่กับนาง เพราะพี่เสี่ยวอิงนั้นเก่งด้านการคิดคำนวณมาก เรื่องทำบัญชีนั้นสบายมากสำหรับพี่เสี่ยวอิง

“เจ้าจะกลับไปนอนที่บ้านหรือนอนที่นี่จิวเหมย”

“กลับบ้านเจ้าค่ะท่านน้า คงต้องกลับไปเก็บผักมาเพิ่มสำหรับวันพรุ่ง”

“อืม เช่นนั้นข้าจะไปเตรียมรถม้า”

“อ่อ ร้านแพรพรรณเอาชุดใหม่ของคนงานมาให้หรือยังเจ้าคะ” นางสั่งตัดชุดให้คนงานเพิ่มคนละสามชุด ชุดนอนคนละสองชุด เอาไว้ผลัดเปลี่ยนเพราะชุดที่พวกเขามีนั้นทั้งเก่าและขาด นางอยากให้ทุกคนได้มีชุดสวยๆไว้ใส่บ้าง ยังมีชุดที่เป็นสัญลักษณ์ของเหลาอาหารฟู่โดยเฉพาะด้วย ชุดนี้ใส่สำหรับทำงานเท่านั้นอีกคนละสามชุด นางหมดเงินไปเยอะแต่ถือว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า ในโลกก่อนของนางร้านอาหารไหนๆก็มียูนิฟอร์มกันทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง

“เอามาแล้ว ข้าเอาไปวางไว้ที่ห้องของคนงานตามชื่อที่ร้านเขียนมาให้”

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านน้า”

“ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณเจ้า เพราะเจ้าข้าถึงมีวันนี้นะคุณหนู”

“ข้าก็มีวันนี้เพราะพวกท่านเช่นกันเจ้าค่ะ” หากไม่ได้ทุกคนช่วยลำพังตัวนางเองคนเดียวนะหรือจะมาไกลถึงเพียงนี้ มีเหลาอาหารเป็นของตัวเองแม้จะไม่ใหญ่โตแต่ก็คงเลี้ยงปากเลี้ยงท้องของนางและทุกคนได้เป็นอย่างดี ไหนจะเครื่องสำอางที่นางจะเอามาวางขายที่หน้าร้านเร็วๆนี้อีก หากทุกอย่างลงตัวนางคงสบายขึ้น

ท่านน้าออกไปเตรียมม้า พี่เสี่ยวอิงก็ไปทำบัญชี นางเองก็อยู่ส่งลูกค้าจนคนสุดท้ายออกไปก็ให้เสี่ยวเอ้อช่วยกันปิดร้าน หลังเก็บกวาดทุกอย่างนางก็เรียกทุกคนมาประชุมสำหรับวันต่อไป แม้นางจะเป็นเด็กเพียงสิบสามขวบแต่ทุกคนก็ดูจะเคารพนางไม่น้อย คนที่เหน็ดเหนื่อยที่สุดวันนี้เห็นทีจะเป็นพ่อครัวแม่ครัวของร้าน

“ขอบคุณทุกคนมากเจ้าค่ะที่ช่วยกันเป็นอย่างดี วันนี้ข้าให้พักกันเร็วหน่อยแต่วันพรุ่งเราจะปิดร้านกันตามเวลาที่ข้ากำหนดไว้เช่นเดิม รายการอาหารยังเป็นช่นเดิมนะเจ้าคะท่านลุงท่านป้า หากมีการเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมข้าจะมาแจ้งท่านลุงท่านป้าอีกครั้ง วันนี้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักได้เจ้าค่ะ หากอยากออกไปจับจ่ายซื้อของให้ไปเบิกเงินล่วงหน้ากับพี่เสี่ยวอิงได้ ข้าเตรียมไว้ให้แล้ว มื้อเย็นของทุกคนรบกวนท่านลุงท่านป้าจัดเตรียมให้ด้วยนะเจ้าคะ”

“ได้เจ้าค่ะคุณหนู”

“อ้อ ข้าซื้อชุดใหม่ให้ทุกคนด้วยนะเจ้าคะ หากใส่ไม่ได้ให้รีบมาแจ้งข้า ข้าจะให้ร้านแพรพรรณตัดมาให้ใหม่” ทุกคนเอ่ยขอบคุณนางแล้วแยกย้ายกันไปพักที่เรือนคนงานด้านหลัง นางเองก็ไม่ลืมให้ท่านน้าลู่ไป๋ตามไปดูอีกทีว่าชุดของผู้ใดมีปัญหาบ้างหรือไม่เพราะกลัวว่าพวกเขาจะไม่กล้ามาแจ้งนาง

“เหนื่อยหรือเจ้าคะคุณหนู”

“วันต่อไปก็ไม่ค่อยเหนื่อยมากแล้วล่ะเจ้าค่ะพี่เสี่ยวอิง” เพราะนางวางระบบไว้อย่างดีแล้ว “เสร็จหรือยังเจ้าคะ เรากลับไปพักกันดีกว่าเพราะวันพรุ่งยังต้องตื่นเช้ามาจ่ายตลาด”

“เรียบร้อยเจ้าคะ คุณหนูจะเอากลับไปดูที่บ้านด้วยหรือไม่เจ้าคะ”

“เจ้าค่ะ ดูที่บ้านดีกว่า”

“ชุดของทุกคนไม่มีปัญหานะจิวเหมย ใส่กันได้พอดี ยิ้มแย้มกันใหญ่ที่ได้ชุดสวยๆใส่”

“ดีแล้วเจ้าค่ะ ทุกคนมีความสุขข้าก็ยินดี”

เราทั้งสามคนโดยสารรถม้าโดยมีท่านน้าลู่ไป๋เป็นผู้บังคับม้า นางและพี่เสี่ยวอิงนั่งอยู่ภายในรถ ส่วนฟางเอ๋อร์นั้นนางให้กลับไปกับแม่ใหญ่เพราะวันนี้นางยุ่งจนดูแลน้องไม่ได้ วันพรุ่งค่อยให้คนไปส่งที่ร้าน ใช้เวลาไม่นานก็ถึงบ้านหลังน้อยของนาง ผักในสวนชุดแรกนั้นโตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยว แต่ผักที่ใช้วันนี้นั้นนางเลือกจะซื้อที่ตลาดเพราะต้องใช้จำนวนมาก วันต่อๆไปก็คงซื้อที่ตลาดบ้างใช้ของที่นางปลูกเองบ้างปะปนกันไป

“รุ่งเช้าค่อยเก็บผักดีหรือไม่จะได้ยังสดๆ”

“เจ้าค่ะท่านน้า คงต้องตื่นกันเช้าหน่อย พอถึงบ้านก็หายเหนื่อยแล้ว”

“จริงหรือ ข้าว่าหากเจ้าหัวถึงหมอนคงได้หลับเป็นตายแน่” อ่า อันนี้นางไม่เถียง ถึงจะบอกว่าหายเหนื่อยแต่ร่างกายก็เพลียไม่น้อย “เจ้ากับเสี่ยวอิงไปพักเถิด ข้าจะเดินดูแปลงข้าวอีกหน่อยจะไปพักเช่นกัน”

“เจ้าค่ะ อ่อ ท่านน้าไปดูที่ดักปลาด้วยนะเจ้าคะ ถ้าปลามาติดก็ใส่ถังไว้เลย” นางให้ท่านน้าลู่ไป๋ทำลอบดักปลาไว้หลายวันแล้ว ปลาที่เอาไปทำอาหารขึ้นเหลาก็เป็นปลาจากแม่น้ำนี้ทั้งนั้น แต่นางไม่ได้จะจับทุกวันเพราะหากจับปลามากๆปลาก็มีวันหมด บางวันคงต้องซื้อปลาจากในตลาดเอา

“อืม ข้าจะไปดูให้”

“เช่นนั้นข้ากับพี่เสี่ยวอิงไปพักก่อนนะเจ้าคะ หากมีอะไรท่านน้าไปปลุกข้าได้เลย”

“จะมีอะไรเล่า หากสหายจอมตะกละของเจ้าไม่มาขอข้าวทาน”

“วันนี้จ้าวไท่หลงคงไม่มีแรงจะมาหาข้าหรอกเจ้าค่ะ” แค่แบกหัวสิงโตก็คงกินแรงไปจนหมดแล้ว

นางงีบหลับไปพักใหญ่เกือบสองชั่วยาม พี่เสี่ยวอิงที่นอนพักอยู่เตียงข้างๆไม่รู้ว่าลุกไปตอนไหนเพราะนางตื่นก็ไม่เห็นแล้ว แต่เสียงกุกกักในห้องครัวดังลอดมาให้ได้ยินคงเป็นพี่เสี่ยวอิงอยู่ในนั้น ฟ้าด้านนอกเองก็เริ่มมืดแล้วเช่นกัน มองผ่านหน้าต่างออกไปก็เห็นท่านน้าลู่ไป๋กำลังรดน้ำผักและสมุนไพรอยู่

“ตื่นแล้วหรือเจ้าคะคุณหนู พี่มาหุงข้าวเตรียมของทำมื้อเย็นเจ้าค่ะ คุณหนูจะทำอะไรทานเจ้าคะ”

“ผัดผักกับแกงปลาดีหรือไม่เจ้าคะ” เห็นปลาในถังที่ท่านน้าลู่ไป๋เก็บมาสดๆแล้วก็อยากซดอะไรร้อนๆ

“เจ้าค่ะ พี่จะขอดเกล็ดปลาให้เจ้าค่ะ” นับวันนางกับพี่เสี่ยวอิงก็ยิ่งรู้ใจกัน ไม่ว่านางอยากได้สิ่งใดพี่เสี่ยวอิงก็จัดการหามาให้นางได้ทุกอย่าง เห็นทีต้องเพิ่มเงินให้ตอนสิ้นเดือนเสียแล้ว ระหว่างกำลังทำอาหารกันเพลินๆท่านน้าลู่ไป๋ก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในครัว ทั้งยังเหมือนตื่นเต้นหรือตื่นกลัวอะไรซักอย่าง

“รีบร้อนเรื่องใดหรือเจ้าคะท่านน้า”

“ฮูหยินใหญ่ให้คนมาแจ้งแก่เจ้าว่า ที่ชายแดนท่านแม่ทัพบาดเจ็บสาหัส เป็นตายเท่ากัน!!

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.771K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,319 ความคิดเห็น

  1. #4103 1988yongsi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:37
    ท่านพ่ออออ!!!
    #4,103
    0
  2. #3902 Nuthathai Por (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 09:49

    ท่านพ่อจะเป็นอะไรไหม

    #3,902
    0
  3. #3747 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 16:06
    ข่าวมาแล้ว
    #3,747
    0
  4. #3197 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 14:49

    บางที​อ่านไปหิวไปจ้าาา
    #3,197
    0
  5. #2444 150221 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 12:28
    เขียนเรื่องได้น่าอ่านไม่เครียดสนุกกับการทำมาหากินของนางเอก
    #2,444
    0
  6. #2133 mmismy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:56
    ไท่หลงขี้ชงอะ 5555555
    #2,133
    0
  7. #2065 usui takumi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 02:42
    แป๊บนะ หุ้นส่วน คิดดูนะ นางจ่ายเงินทำร้านเองทั้งหมด แล้วให้เพื่อนมาหุ้นส่วน โดยหักจากเงินที่เพื่อนควรจะได้ ซึ่งถ้าไม่หุ้นเงินก็ได้คนเดียวหมด คือทำแบบนี้ทำคนเดียวไม่ดีกว่าเหรอ ถ้าจะหุ้นกันจริงๆ ทำไมไม่ให้เอาเงินมาให้ค่าสร้างครึ่งนึงล่ะ แล้วหลังจากนั้นก็ค่อยช่วยกันออกเงินค่ารายจ่ายต่างๆ ลองคิดดูนะ ทำแบบนี้นางเอกกำลังขาดทุนชัดๆ
    #2,065
    0
  8. #1606 kimurakung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:11

    โอ้ววว จิวเหมย ว่าจะไม่ยุ่งเรื่องบ้านเมืองแล้วนะ ก็ยังไม่วาย

    #1,606
    0
  9. #1550 lucifer_ruki1996 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 12:26
    สรุป13หรือ11ขวบกันแน่เริ่มงง
    #1,550
    1
    • #1550-1 ggwriter88(จากตอนที่ 11)
      11 กรกฎาคม 2562 / 15:40
      กำลังไล่แก้จ้า
      #1550-1
  10. #1434 ลูกหมูขี้เหร่ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 18:56
    ขอทานอ่านหนังสือได้?
    #1,434
    0
  11. #196 Kellys (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:15

    สนุกมากค่ะไรท์​ รีดอ่านรวดเดียวเลย รอลุ้นตอนต่อไปอยู่น๊าาา
    #196
    0
  12. #160 wanwansweety (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 21:08

    ทำระเบิดไปสู้เลยจ้าาา
    #160
    0
  13. #157 kanyapakub (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 20:36

    รอตอนต่อไปนะเจ้าคะ
    #157
    0
  14. #154 kandam007 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 18:45

    งื้อออออท่านแม่ทัพบาดเจ็บ
    #154
    0
  15. #151 กาลคร้งหนึ่ง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 16:02

    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #151
    0
  16. #150 Mameaw555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 14:23

    ไรท์จ๋า รีดรออยู่น่ะ
    #150
    0
  17. #147 poppy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 12:16

    อร๊ากกกก ขาดตอนซะงั้น อ่านกำลังเพลินเลยค่ะ

    #147
    0
  18. #146 oachaporn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 11:24
    อ่านรวดเดียวสนุกมาก...ไรท์คะมาต่อไวๆเลยคะค้างอย่างแรง😁😁😁
    #146
    0
  19. #145 Kanchat Passadorn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 00:07

    รีบไปช่วยท่านพ่อด่วนงานนี้ได้ใช้ฝีมือหมอทหาร...
    สนุกมากค่ะชอบบบบ
    #145
    0
  20. #143 Kanthima_28 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 22:15
    รีบไปช่วยท่านพ่อด่วนค่ะ! / จอบคุณที่อัพค่ะ แต่งได้ดีมากเลยค่ะ
    #143
    0
  21. #142 puuk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 22:11
    รอตอนหน้าค่ะ
    #142
    0
  22. #139 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 20:36

    ขอบคุณค่ะ รอลุ้นว่าจะช่วยพ่อทันไหม

    #139
    0
  23. #138 usaonly (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 20:36

    Omg กำลังไปได้สวยท่านพ่อเกิดบาดเจ็บสาหัส นางเอกคงต้องเดินทางไปช่วยซพอแล้วเพราะนางมีพลังในการรักษา รอลุ้นขอบคุณค่ะHave a happy weekend ค่ะไรท์

    #138
    0
  24. #137 MyAmAmMa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 20:22

    ชอบมากค่ะ
    #137
    0
  25. #136 r123123 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 20:22

    ต้องรีบไปช่วยท่านพ่อ

    แสดงฝีมือ

    ขอบคุณไรท์ค่ะ

    #136
    0