หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 ทุกสิ่งล้วนทำเงินได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,313 ครั้ง
    18 พ.ค. 63

“ไม่ขาย! ถอยไปนะ” หลิวอี้เฟยใบหน้าบึ้งตึงเมื่อเห็นว่าลูกค้าที่มายืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นผู้ใด ทำไมต้องเป็นไอ้หน้าหนวดนี่อีกแล้ว ดูก็รู้ว่ามาก่อกวนนางเพื่อความสนุก “ถอยไปไกลๆประเดี๋ยวหนวดของท่านจะหล่นใส่ขนมของข้า” คนหน้าหนวดได้ยินเช่นนั้นถึงกับหนวดกระตุก ทั้งยังแอบได้ยินเสียงหัวเราะของคนสนิททั้งสองก็พาลให้โมโหจนหน้าแดง

“เหอะ คิดว่าข้าอยากกินขนมของเจ้าหรือไง! กลับ!” จิงฟงกับจิวซาถึงกับหน้าเลอหลาแต่ก็ยอมวิ่งตามนายท่านไปติดๆ จิวซาหันไปมองยังแผงขนมตาละห้อย วันนี้คงอดได้กินขนมอร่อยๆแน่แล้ว ชายหน้าหนวดเดินออกจากตลาดด้วยความเดือดดาล รอบกายของชายหน้าหนวดคล้ายกับมีไฟลุกโชนด้วยแรงโทสะ เขาน่าจะบีบคอสตรีหม้ายผู้นั้นให้ตายไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด จะได้ไม่ต้องมีปากมาเหยียดหยามหนวดของเขาอีก

ทางด้านหลิวอี้เฟยเมื่อเห็นชายหน้าหนวดกับลูกน้องสองคนเดินจากไปแล้วนางก็หันมายิ้มแย้มต้อนรับลูกค้าท่านอื่นเช่นที่เคยทำ ปัดความหงุดหงิดจากการได้เห็นไอ้หน้าหนวดทิ้งไปโดยไม่ใส่ใจ สายตาก็สอดส่องดูบนขนมด้วยว่ามีเส้นหนวดหนาๆนั่นหล่นใส่หรือไม่ นี่ไม่ได้บุลลี่หนวดใครเลยนะ เพราะนิสัยไม่ดีของไอ้หมอนั่นต่างหากที่ทำให้นางโกรธ

“อีกไม่นานข้าจะเปิดร้านขนมแล้วนะเจ้าคะ ฝากทุกท่านตามไปอุดหนุนข้าที่ร้านด้วยนะเจ้าคะ” ลูกค้าได้ยินนางพูดเช่นนั้นต่างก็ตอบรับออกมาอย่างยินดี ขนมอร่อยๆเช่นนี้พวกเขาย่อมตามไปอุดหนุนถึงที่ร้านแน่นอน 

หลิวอี้เฟยขายขนมยิ้มแย้มแจ่มใจ อัธยาศัยอันดีของนางนั้นล้วนเป็นที่พอใจของลูกค้าที่ยอมอดทนยืนรอเพื่อได้ซื้อขนมของนาง วันนี้นางก็ขายขนมจนหมดไม่เหลือเช่นทุกวัน นางว่าจ้างคนลากเกวียนคนเดิมให้นำของกลับไปส่งที่จวนของนาง ส่วนนางนั้นก็จูงมือเหลียงฮวาไปที่ร้านขนมเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย

ตัวอาคารนั้นแม้จะดูเก่าไปบ้างแต่ด้านในยังคงสภาพดี บ่งบอกว่าชายชราผู้เป็นเจ้าของเดิมนั้นดูแลบ้านตนเองดีเพียงใด นางจึงไม่จำเป็นต้องปรับปรุงสิ่งใดมากมายนัก นางให้ช่างยกของเก่าที่มีออกทั้งหมด นางต้องการพื้นที่โล่งกว้างเพื่อวางเฟอร์นิเจอร์ของนางใหม่ ช่างทำงานได้รวดเร็วสมกับเม็ดเงินที่นางยอมจ่ายไปจำนวนมาก

“ที่นี่ใหญ่โตมาก พี่อี้เฟยจะทำร้านขนมใหญ่เพียงนี้เชียวหรือเจ้าคะ”

“ข้าจะขายขนมที่ชั้นล่างส่วนชั้นบนนั้นจะทำเป็นที่นั่งจิบน้ำชา คงต้องตกแต่งใหม่ทั้งหมด” ช่างทยอยขนของออกไปเกือบหมดแล้ว วันพรุ่งนี้นางคงได้เข้ามาตกแต่งเสียที อ่า ต้องซื้อโรงงานผลิตไม้ด้วยสินะ ปูพื้นกับผนังด้วยไม้คงจะสวยน่าดู สีอ่อนสบายตาคล้ายกับคาเฟ่สวยๆหลายแห่งที่นางเคยไปนั่งทำงาน แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

“รถม้าคันนั้นสวยจังเลยเจ้าค่ะพี่อี้เฟย คงจะแพงน่าดูเลยนะเจ้าคะ” นางมองตามสายตาของเหลียงฮวาไปก็เห็นรถม้าคันใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราจอดอยู่ไม่ไกลนัก ตัวรถนั้นทำจากไม้เนื้อดี ม้าสองตัวที่ทำหน้าที่ลากรถก็เป็นม้าตัวใหญ่พันธุ์ดี คงจะมีราคาแพงเช่นที่เหลียงฮวาพูดนั่นแหละ ว่าแต่ แพงงั้นหรือ 

“มันแพงมากเลยหรือฮวาเอ๋อร์”

“ใช่เจ้าค่ะ รถม้าหนึ่งคันนั้นท่านพ่อเคยบอกว่าราคาสูงถึงหนึ่งพันเหรียญทอง แต่หากเป็นรถม้าขนาดใหญ่เช่นคันนั้นคงไม่ต่ำกว่าห้าพันเหรียญทองเป็นแน่เจ้าค่ะ” ห้าพันเหรียญทอง! หากรวมตกแต่งที่หรูหราก็อาจจะทำเงินให้ได้ถึงคันละหนึ่งหมื่นหรียญทองเลยทีเดียว โอ้ คืนนี้คงต้องซื้อโรงงานไม้ให้เยอะๆเลย “พี่อี้เฟยถามทำไมหรือเจ้าคะ”

“ทำรถม้านี่ยากมากหรือไม่”

“ยากเจ้าค่ะ ข้าเคยเห็นท่านพ่อทำอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อตอนข้ายังเด็ก ก็รถม้าคันที่เรานั่งไปไหนมาไหนกันทุกวันนี้นั่นแหละเจ้าค่ะ ท่านพ่อเป็นคนต่อเอง ชาวบ้านผู้ชายที่หมู่บ้านดอกไม้หอมก็ต่อรถม้าเป็นกันทั้งนั้นเจ้าค่ะ” ได้ยินเช่นนั้นแววตาแห่งความกระหายเงินของหลิวอี้เฟยก็ลุกวาวขึ้นในทันที 

“กลับจวนกันเถอะฮวาเอ๋อร์!” นางรีบลากเหลียงฮวากลับจวนด้วยความตื่นเต้น คาดว่าตอนนี้ท่านเหลียงชุนคงจะกลับจวนแล้วเช่นกัน เห็นช่องทางทำเงินมากมายเช่นนี้นางจะอยู่เฉยได้เช่นไร นางเป็นคนเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไหน ครั้งยังอยู่โลกเดิมก็หาได้อยู่เฉยเล่นคอมไปวันๆเช่นเพื่อนคนอื่นๆ แต่นางต้องรับเขียนโปรแกรมเพื่อหาค่าใช้จ่ายใช้ในแต่ละเดือน ค่าเทอมก็ต้องจ่ายเอง ค่ากินค่าอยู่ค่าอุปกรณ์การเรียน ค่าคอมพิวเตอร์แสนแพง ทุกอย่างนางต้องจ่ายเองทั้งหมด ฉะนั้น ไม่ว่าจะงานน้อยงานใหญ่นางก็รับหมด ขอเพียงได้เงินไม่ว่าจะงานไหนนางก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น 

เมื่อกลับมาถึงจวนนางก็รีบถามหาท่านเหลียงชุนในทันที ผู้นำตระกูลเหลียงได้ยินเสียงเรียกของนางก็รีบลุกออกมาพบนางโดยเร็ว “ท่านเหลียงชุน ข้าอยากเปิดกิจการขายรถม้า!”

“แม่นางหลิวต้องการให้ข้าช่วยสิ่งใดหรือขอรับ”

“ข้าต้องการช่างสำหรับต่อรถม้าเจ้าค่ะ ฮวาเอ๋อร์บอกข้าว่าที่หมู่บ้านดอกไม้หอมนั้นบุรุษทุกคนล้วนต่อรถม้าเป็นกันทั้งนั้น จะเป็นไปได้หรือไม่หากข้าจะจ้างพวกเขาต่อรถม้าให้ข้า อุปกรณ์ทุกอย่างที่ต้องใช้นั้นข้าจะเป็นผู้หาเองเจ้าค่ะ ไม่ว่าต้องการสิ่งใดขอเพียงบอกข้ามาเท่านั้น”

“เช่นนั้นข้าจะไปถามพวกเขาก่อนนะขอรับว่าจะยอมทำกันหรือไม่ พวกเขาต่างก็ต้องเข้ามาทำงานในตัวเมืองเจียงซุนกันทั้งนั้น ข้าเกรงว่าอาจจะไม่ง่ายดายนัก”

“ข้าจะให้ค่าจ้างมากกว่ารายได้ที่พวกเขาหาได้ในแต่ละวันแน่นอนเจ้าคะ ขอเพียงทำงานให้ข้า” เมื่อเห็นนางรีบเร่งและร้อนใจ เหลียงชุนจึงตัดสินใจกลับไปยังหมู่บ้านดอกไม้หอมในวันพรุ่งนี้ในตอนเช้าเพื่อเจรจากับบุรุษในหมู่บ้าน ถือโอกาสนี้กลับไปดูบ้านเก่าของตนเองด้วย ถึงเขาจะย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองเจียงซุนแล้วแต่บ้านหลังนั้นก็ยังคงเก็บไว้อยู่

หลังทานมื้อเย็นร่วมกับครอบครัวเหลียงแล้วหลิวอี้เฟยก็กลับมาเรือนของตนเองแล้วเข้ามิติในทันที นางกดซื้อโรงงานผลิตไม้ถึงห้าหลัง โรงงานผลิตหนังสังเคราะห์อีกหนึ่งโรงงาน นอกจากนี้นางยังซื้อแกะอีกสองคอกพร้อมกับแกะอีกยี่สิบตัว นางต้องการขนของมันมาทำเป็นไส้ในเบาะนั่งของรถม้า นางต้องเตรียมไว้ให้พร้อมเพราะนางเชื่อว่าท่านเหลียงชุนจะต้องเจรจากับชาวบ้านที่หมู่บ้านดอกไม้หอมได้สำเร็จแน่นอน

‘นายหญิงจะทำสิ่งหรือเจ้าคะ’

“ข้าจะสร้างรถม้าขาย เจ้าว่าดีหรือไม่หลิวน้อย”

‘ดีเจ้าค่ะ วิทยาการและภูมิปัญญาของคนสมัยนี้นั้นยังด้อยนัก หากนายหญิงพัฒนารถม้าให้มีความสวยงามและปลอดภัย พวกเขาย่อมต้องสนใจและอยากซื้อรถม้ากับนายหญิงแน่นอนเจ้าค่ะ นายหญิงมีความคิดอ่านทางด้านการขายเป็นเลิศยิ่งนักเจ้าคะ ไม่ว่าสิ่งใดนายหญิงก็นำมาต่อยอดได้หมดเลย’

“นี่เจ้ายอข้ามากไปจนตัวข้าจะลอยอยู่แล้วนะ ข้าต้องรีบหาหนทางทำเงินให้มากเข้าไว้ เพราะหากเหตุการณ์ที่เจ้าบอกข้ามาถึงเมื่อไหร่ข้าจะพร้อมที่จะช่วยเหลือทุกคน” ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะเร็วหรือช้าอีกเท่าไหร่ นอกจากนี้นางยังเร่งปลูกพืชผักจำพวกข้าวและข้าวโพดหัวมันต่างๆไว้ให้มากหน่อย ยุ้งฉางของนางเก็บของได้แทบจะไม่จำกัดแล้วในตอนนี้ นางใช้เหรียญอัพเกรดมันจนหมดไปเป็นหมื่นเหรียญทีเดียว “ข้างนอกอากาศเริ่มเย็นแล้ว คนที่มาจากกรุงเทพที่โคตรจะร้อนเช่นข้าจึงรู้สึกว่ามันออกจะหนาวเย็นไปสักหน่อย ข้าต้องรีบผลิตฝ้ายเอาไปตัดชุดให้มากๆ”

‘นายหญิงไม่ใช้ขนเป็ดทำหรือเจ้าคะ ขนเป็ดนั้นเบากว่ามากเลยนะเจ้าคะ’

“งั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นข้าจะนำมันออกไปใช้ทั้งสองอย่างนั้นแหละ” ว่าแล้วก็กดซื้อเล้าเป็ดมาสองเล้าพร้อมเป็ดยี่สิบตัว จากนั้นก็กดซื้อแปลงมาปลูกมันฝรั่งและมันเทศญี่ปุ่นเก็บเอาไว้ด้วย “พอได้มาเล่นเกมส์ที่ตัวเองสร้างแบบนี้แล้วรู้เลยว่าทำไมโค้ดที่ข้าเขียนมันถึงรันไม่ได้สักที ฮ่าๆ” ก็เล่นยัดทุกอย่างที่อยากให้มีเข้ามาไว้มากมายขนาดนี้ ต่อให้อัจฉริยะก็คงเขียนโค้ดคำสั่งภายในสองเดือนไม่ได้หรอก

‘นายหญิงเป็นคนมีความสามารถมากเจ้าค่ะ หากนายหญิงไม่ได้รับเลือกให้มาอยู่ที่นี่ข้าคิดว่าอนาคตของนายหญิงก็คงจะสดใสมาก’

“มันก็ไม่แน่นอนหรอก ช่างเรื่องนั้นเถิด เช่นไรข้าก็มาอยู่ที่นี่แล้ว สู้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ให้ความสุขมากๆจะดีกว่า” นางตรวจดูผลผลิตทั้งหมดในยุ้งฉางแล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ เมื่อไม่มีอะไรให้ต้องทำแล้วนางเข้าเหมืองไปขุดหาทองเก็บไว้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ในยุคนี้ผู้คนล้วนยกยอผู้มีเงิน หากนางร่ำรวยนอกจากจะทำให้นางใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายแล้ว นางยังมีอำนาจมากพอที่จะไม่ต้องเกรงใจพวกขุนนางกังฉินบ้าอำนาจพวกนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว พวกนั้นต่างหากที่จะต้องเกรงกลัวอำนาจเงินที่นางมี ท้องพระคลังฮ่องเต้มีมากเท่าไหร่นางจะต้องมีมากกว่านั้นให้เป็นสองหรือสามเท่าหรือสิบเท่า!

ลงเหมืองไปสองชั่วยามนางก็กลับออกมาเพื่อดูไม้ที่ผลิตได้ กว่าต้นไม้ที่ใช้ทำจะโตก็ต้องใช้เวลาปลูกถึงครึ่งชั่วยาม เพราะนางเคยหงุดหงิดมากกับการเล่นเกมส์ฟาร์มของคนอื่นแล้วต้องรอให้ผลผลิตเติบโตในเวลาที่ช้ามาก บางทีก็เลิกเล่นไปเลยเพราะใช้เวลาปลูกนานมากเกินไป เมื่อนางเขียนเกมส์เองนางจึงให้เวลาปลูกพวกมันไม่เกินหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น

โรงงานใช้เวลาผลิตไม้ท่อนละหนึ่งเค่อ โรงงานทั้งห้ากำลังเร่งผลิตออกมากันอย่างแข็งขัน นางเรียกไม้ที่ได้ออกมาดูก็พบว่าเป็นไม้เนื้อแข็งที่คุณภาพดีมาก มีทั้งแบบเป็นท่อนและแบบแผ่นเพราะรถม้าต้องใช้ทั้งสองแบบ เมื่อเห็นผลลัพธ์ที่น่าพอใจนางก็ไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดเพื่อนอนพักผ่อน นางจะยังไม่ทำขนมชนิดใหม่ออกไปขายในช่วงนี้ เพราะต้องการนำมันออกไปขายในตอนเปิดร้านใหม่ วันนั้นนางจะเอาขนมหลายชนิดออกไปขายเป็นครั้งแรกอีกด้วย

รุ่งเช้านางออกจากมิติพร้อมกับขนมและเฟอร์นิเจอร์ต่างๆที่จะขนไปไว้ที่ร้านขนม เหลียงฮวากับเหลียงจื่อที่รออยู่หน้าเรือนเมื่อได้ยินเสียงกุกกักจากข้างในก็ส่งเสียงเรียกหลิวอี้เฟยในทันที นางเปิดประตูออกมาหาสองพี่น้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้มก่อนจะบอกให้เหลียงจื่อไปเรียกคนลากเกวียนนำเกวียนเข้ามาที่เรือนของนางโดยเร็ว

“ถ้าจะให้ขนไปในครั้งเดียวคงจะไม่พอขอรับแม่นางหลิว แต่ข้าว่าสักสองรอบก็คงจะหมด”

“เช่นนั้นเจ้าขนเอาขนมกับนมพวกนี้ไปที่ตลาดพร้อมกับฮวาเอ๋อร์แล้วก็เสี่ยวจื่อนะ เสร็จแล้วก็กลับมาเอาพวกข้าวของพวกนี้ไปที่ร้านขนม ข้าจะรออยู่ที่เรือน วันนี้คงต้องให้ฮวาเอ๋อร์กับเสี่ยวจื่อไปขายกันสองคนนะ ไหวหรือไม่”

“ข้ากับจื่อเอ๋อร์ทำกันสองคนได้เจ้าค่ะพี่อี้เฟย” เหลียงจื่อที่ยังไม่ได้ไปเรียนพยักหน้าหงึกหงักรับคำพี่สาว เมื่อวานไปสมัครเรียนมาแล้วแต่ทางสำนักศึกษาให้เหลียงจื่อเข้าเรียนพร้อมกับศิษย์ใหม่รุ่นต่อไป เพราะหากร่ำเรียนตอนนี้เกรงว่าจะเรียนไม่ทันศิษย์คนอื่น วันนี้จึงได้มาช่วยพี่สาวทั้งสองขายของ

“หากขายขนมหมดแล้วก็ไปหาพี่ที่ร้านขนมนะ พี่คงจะจัดร้านอยู่ที่นั่นทั้งวัน” ทั้งสองรับคำแล้วช่วยกันขนของขึ้นเกวียนก่อนจะออกจากจวนไปที่ตลาดพร้อมกับคนลากเกวียน ต่อไปหากมีรถม้าก็คงสะดวกสบายกว่านี้ ส่วนคนลากเกวียนนั้นนางคิดจะจ้างเขามาทำงานที่ร้านขนม เป็นคนส่งขนมตามคำสั่งซื้อต่อไป

นางเก็บกวาดจวนอยู่ไม่นานคนลากเกวียนก็กลับมา ทั้งสองช่วยกันขนเฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากไม้ขึ้นเกวียนกันอย่างทุลักทุเล จากที่คิดว่าต้องขนหลายรอบก็กลายเป็นขนรอบเดียวก็หมดแล้วแต่ต้องแลกกับการที่นางต้องช่วยลากเกวียนไปด้วยอีกแรง แรงถึกทนเช่นนางเท่านี้น่ะไม่เท่าไหร่หรอก ทุกอย่างที่กำลังไปได้ดีต้องสะดุดลงเมื่อเห็นใครบางคนเดินมาแต่ไกล หนวดช่างรกรุงรังเสียจริง อยากจะเอามีดมาโกนให้มันเกลี้ยงเกลาแถมด้วยทำมีดบาดหน้าเสียให้เข็ด

“ถอยไปไอ้คนหน้าหนวด! วันนี้ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับท่านหรอกนะ” 

“ผู้ใดบอกว่าข้าจะมาเล่นกับเจ้า แล้วนั่นอะไร จะย้ายจวนหรือ!”

“ไม่ใช่!” นางเพิ่งย้ายเข้าจวนเองนะ จะย้ายออกทำไม “ข้าจะขนไปไว้ที่ร้านขนมของข้า และตอนนี้ข้าก็หนักมาก หากท่านไม่มีสิ่งใดจะทำนอกจากมากวนประสาทข้าล่ะก็ โน้น ไปโกนหนวดโกนเคราของตนเองโน้น จะสางจะเปียเล่นก็สุดแล้วแต่ท่าน แต่ช่วยหลบไปด้วย ข้าไม่อยากขยับเปลี่ยนทิศของเกวียน มันหนัก!” 

“เอ่อ ให้ข้าช่วยดีกว่านะขอรับแม่นาง” บุรุษข้างกายชายหน้าหนวดเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่านายท่านของเขากำลังอารมณ์คุกรุ่น ก็ไม่รู้ทำไม ปากก็บอกว่าอยากจะหักคอแม่นางผู้นี้ทิ้งเสียวันละหลายหน แต่ก็เอาแต่วนเวียนอยู่รอบตัวนางไม่ไปไหนไกล ภารกิจที่ต้องทำก็เหมือนจะลืมเลือนไปตามกาลเวลา แล้วแม่นางผู้นี้ก็ดูบอบบางงดงาม จะให้มาเข็นเกวียนลากหนักๆเช่นนี้เห็นทีจะเป็นผู้ชายใจร้ายหากไม่ช่วยเหลือ “ข้าตัวใหญ่แรงเยอะ ช่วยแม่นางได้แน่นอนขอรับ”

“ให้จิงฟงช่วย” ชายหน้าหนวดเอ่ยขึ้นเรียบๆพลางเบือนหน้าหนีไม่อยากสบตานาง

“ให้นายท่านผู้นี้ช่วยเหลือเถิดขอรับแม่นางหลิว จากตรงนี้ไปถึงร้านของแม่นางยังอีกไกลนัก”

“ก็ได้ ท่านชื่อจิวฟงสินะเจ้าคะ ข้ารบกวนด้วยเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวข้าจะเลี้ยงขนมกับน้ำชาเป็นการตอบแทน”

“เช่นนั้นข้าไม่เกรงนะขอรับ ขนมของแม่นางนั้นอร่อยยิ่งนัก ข้าชอบมากเลยล่ะขอรับ”

“เคยกินด้วยหรือเจ้าคะ”

“เคยขอรับ น้องชายของข้า จิงซา ได้ไปต่อแถวซื้อขนมของแม่นางมาเมื่อสองสามวันก่อนขอรับ นายท่านของพวกข้าชอบมากขอรับโดยเฉพาะชวีฉีปิ่งที่ทำจากคาเฟย นายท่านกินไปหลายชิ้นทีเดียวขอรับ” ตาหนวดนี่น่ะหรือ 

“ชอบหรือ” นางเอ่ยถามไปอย่างนั้น ไม่ได้สนใจสักนิด คนหนวดยาวเช่นเขาชอบอะไรขมๆก็ไม่แปลก 

“อืม ข้าชอบ!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.313K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2047 saowalaklarlawon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 22:20
    พึ่งเข้ามาอ่านอย่าพึ่งลบเด้ออออ
    #2,047
    0
  2. #1964 chanchan123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 20:18
    ก้อจริงนะปากบอกอยากฆ่าแต่เอาตัวมาวนเวียนใกล้ ๆ นางตลอด 555+
    #1,964
    0
  3. #1930 150221 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 16:28
    คุยกันดีๆบ้างสิ อิอิ
    #1,930
    0
  4. #1920 Baiphil289 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:43
    เถื่อนดี..ชอบ5555
    #1,920
    0
  5. #1911 น่าตาดี_บ่คือไผ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 17:43

    เดี๋ยวน้าาา ตาหน้าหนวดจะเป็นพระเอกหรออ 55555555555

    #1,911
    0
  6. #1657 YukiKiyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 17:14
    อืม...ข้าชอบ

    เจ้า..
    #1,657
    0
  7. #1530 Giharu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 15:28

    หหนวดนี่เนื้อคู่นางแน่นอน55+

    #1,530
    0
  8. #1489 miNAMizu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 14:21
    ชอบขนมหรือคนทำเอาดีๆนะ
    #1,489
    0
  9. #1296 Post-It-Conan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 10:28
    ชอบอะไรเหยอ อิอิ
    #1,296
    0
  10. #1195 El Dorado Bz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:32
    สนใจเขาละซี่
    #1,195
    0
  11. #722 ย้าหยาง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 04:06
    ถ้าไม่คิดเริ่องความน่าสงสัยในของที่ผุดเป็นดอกเห็ดใดๆ นางตอนนี้ก็ Xiao mi เวอร์ชั่นย้อนยุคแหละ ครอบคลุมเกิ้น 😂
    #722
    0
  12. #529 yuehua4926 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 07:29
    คืองงว่าครอบครัวเหลียงไม่แปลกใจเลยหรอที่อยู่ดีๆนางเอาพวกฟอร์นิเจอร์อิ่กมาได้ คือของกินยังดูเป็นไปได้ที่กว่าที่เป็นของชิ้นใหญ่ เช่น พวกไม้หรือเฟอร์นิเจอร์
    #529
    0
  13. #487 rose2521 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 14:47

    ที่จริงนางน่าจะไปเอาเฟอร์นิเจอร์จากมิติออกที่ร้านเลย จะได้ไม่เปลืองแรงขนของ

    #487
    2
    • #487-1 นู๋ไฉ(จากตอนที่ 9)
      4 มิถุนายน 2563 / 18:02
      มันอาจจะผิดปกติรึเปล่าค่ะเลยต้องขนมาเอง เพื่อให้ดูไม่แปลกจนเกินไป
      #487-1
    • #487-2 yuehua4926(จากตอนที่ 9)
      5 มิถุนายน 2563 / 07:15
      เราว่าที่อยู่ดีๆมีเฟอร์นิเจอร์โผล่ขึ้นมาในบ้านนางก็แอบแปลกนะคะ
      #487-2
  14. #334 tigerdog (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 18:52
    ชอบอะไร ตอบดีๆๆๆ 5555
    #334
    0
  15. #153 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 15:17
    หนวดเครา,เครา เขียนแบบนี้ค่ะ
    #153
    0
  16. #61 111555999888Jo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:23
    ชอบแบบบบบบขนมรึคนขาย555
    #61
    0
  17. #48 kirtneinnakh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:41

    นวดดำในวันพีดใช้ปะ???

    #48
    0
  18. #47 oachaporn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 11:17
    อย่าบอกว่าพี่หน้านวดคือคู่ของอี้เฟยนะจ๊ะ
    #47
    0
  19. #46 natsume0000 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:52

    ดูแววว่าหนวดต้องโดนนางเอกเราโกนสักวันแน่555+พูดทะเลาะเถียงกันนู่นนี่แต่ก็วนเวียนอยู่ใกล้..น่ารัก
    #46
    0
  20. #44 150221 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 07:47
    น่ารักเนอะ รักกันเร็วๆละ อิอิ
    #44
    0
  21. #43 -GigGiw- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 02:35
    แหม~ ชอบขนมหรือชอบคนขายขนมจ๊ะ พี่หนวด 5555
    #43
    0
  22. #42 nannaphattay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:58

    สนุกมากจ้าาา ตั้งแต่น้องหลิวมาเจอกับพี่หนวด โคตรฮา5555
    #42
    0
  23. #40 Sudrarat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:23

    ที่ไม่ชอบเขาเนี่ยคือหนวดใช่ไหมน้องหลิว 5555

    #40
    0
  24. #39 Noong_kul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:38
    ชอบขนมรึเจ้าของขนมเจ้าค่ะ
    #39
    0
  25. #38 คนที่รอมานาน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 18:52
    ชอบอะไร ขนมหรือคน
    #38
    0