หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 63 : ตอนที่ 63 ท่านไม่เคย...ข้าก็ไม่เคย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,858 ครั้ง
    4 ก.ค. 63

งานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของหวงหย่งกับหลิวอี้เฟยจัดขึ้นต้นเดือนสี่ในฤดใบไม้ผลิ จวนตระกูลหวงของหวงหย่งปรับปรุงเอาไว้อย่างใหญ่โตและงดงามเพื่อรอคอยนายหญิงของตระกูล งานแต่งครั้งนี้ถูกกล่าวขานไปทั่วแคว้นถึงขบวนสินสอดของเจ้าสาว ว่ากันว่าต้องใช้รถม้าถึงห้าสิบคันสำหรับขนสินสอดของแม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของแคว้น

อีกทั้งงานแต่งงานในครั้งนี้ยังมีขุนนางราชสำนักตำแหน่งใหญ่โตมาร่วมแสดงความยินดีมากมาย แม้แต่ฮ่องเต้ก็พระราชทานของขวัญวันแต่งงานให้กับทั้งสองคนด้วย แต่เป็นสิ่งใดนั้นคงมีแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวเท่านั้นที่รู้ นักเล่านิทานทำเงินได้มากจากเรื่องเล่าในงานแต่งงานครั้งนี้ แน่นอนว่าชื่อเสียงของหลิวอี้เฟยนั้นน้อยคนที่จะไม่เคยได้ยินชื่อของนาง การแต่งงานอีกครั้งของแม่ม่ายที่มีความสามารถของถูกจับตามองเป็นอย่างมาก

หวงหย่งให้เกียรติหลิวอี้เฟยเป็นอย่างมาก แม้นางจะได้ชื่อว่าเป็นแม่ม่ายแต่หวงหย่งนั้นรู้อยู่แก่ใจของเขาว่านางนั้นยังคงเป็นสาวน้อยบริสุทธิ์ เขาไม่ฟังคำทัดทานของผู้อื่นที่ไม่ยินยอมให้แม่ม่ายได้นั่งเกี้ยวเจ้าสาวอันใหญ่โตที่หวงหย่งได้สั่งเหวินซื่อทำให้เขาโดยเฉพาะ หลิวอี้เฟยจึงได้นั่งเกี้ยวในวันแต่งงานอย่างสมเกียรติ

จวนหลิวนั้นนางได้ยกให้ครอบครัวเหลียงไปแล้วและได้เปลี่ยนจากป้ายจวนหลิวเป็นจวนเหลียงเรียบร้อยแล้วเช่นกัน แม้เหลียงชุนกับเหลียงฮูหยินจะคัดค้านแต่หลิวอี้เฟยนั้นไม่ฟังเสียงพวกเขาและดื้อดึงที่จะมอบให้พวกเขาให้ได้ งานทุกอย่างยังเหมือนเดิมเพียงแต่นางย้ายตัวเองไปอยู่ที่จวนของหวงหย่งเท่านั้น

เมื่อสองสามีภรรยาตอบตกลงรับจวนไปแล้วหลิวอี้เฟยก็แต่งงานออกมาอย่างสบายใจ และขณะนี้เจ้าสาวหมาดๆก็กำลังนั่งกังวลอยู่คนเดียวภายในห้องนอนกว้างขวาง นี่เป็นคืนแรกของการเข้าหอผู้ใดไม่กังวลก็แปลกแล้ว

“เขาคงไม่อ่อนด้อยเกินไปหรอกมั้ง ผู้ชายคงจะเคยมีประสบการณ์มาบ้าง” คืนแรกมันสำคัญนะ ถ้าเขาทำไม่เป็นจะเกิดอะไรขึ้น ถึงจะปล่อยให้เป็นไปตามสัญชาตญาณและอารมณ์ก็เถอะแต่มันต้องรู้วิธีบ้าง ในความกังวลก็ยังมีความกลัวอยู่ ครั้งแรกของผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบนางก็ต้องมีกลัวบ้างสิ ได้ยินมาว่ามันเจ็บมากเลยด้วย

หลิวอี้เฟยตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างนอกห้อง ไม่นานประตูก็ถูกเปิดเข้ามาโดยสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของนาง ใบหน้าหล่อเหลารูปงามของเขาแดงก่ำจากการดื่มสุรามงคลแต่หวงหย่งก็ยังคงมีสติอยู่หลายส่วน เมื่อเห็นเจ้าสาวของเขาที่ยังไม่ถูกเปิดผ้าคลุมหน้านั่งอยู่ก็ยกยิ้มหวานเยิ้มแล้วเดินเซเข้าไปหานางด้วยความดีใจ

“เหม็นเหล้าชะมัด นี่ท่านดื่มสุราหรืออาบสุรากันแน่” ร่างบอบบางของหลิวอี้เฟยถูกดึงเข้าสู้อ้อมกอดของคนขี้เมา มือของหวงหย่งค่อยเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้นเผยให้เห็นใบหน้างดงามที่ถูกแต่งแต้มมาอย่างดี

“คืนนี้เป็นคืนเข้าหอของเรา”

“ก็ใช่ แต่ท่านเมาเช่นนี้เราคงเข้าหอกันไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ”

“ผู้ใดบอกเจ้ากัน ต่อให้ข้าเมากว่านี้ข้าก็จะเข้าหอกับเจ้าให้ได้” ใบหน้าหล่อเหลาของหวงหย่งซุกซบเข้าที่ซอกคอของหลิวอี้เฟย ลมหายใจร้อนที่มีกลิ่นสุราจางๆของเขากำลังทำให้กายของหลิวอี้เฟยสั่นสะท้าน “มาเข้าหอกันเถิดเมียจ๋า ข้ารอคอยวันนี้ของเรามานานเหลือเกิน” ร่างกายของหลิวอี้เฟยถูกดันให้นอนราบไปกับที่นอนนุ่ม ไม่นานร่างสูงใหญ่ของหวงหย่งก็ทาบทับลงมากักตัวนางไว้ในอ้อมแขน “ตัวเจ้าหอมมาก ทั้งนุ่มและหอม”

“เดี๋ยวก่อนๆ ท่าน...เคยทำหรือไม่เจ้าคะ” พูดไปก็หน้าแดงไป

“ไม่เคย! แม้แต่นางโลมก็อย่างหวังว่าจะได้แตะต้องตัวข้า มีแต่เจ้าเท่านั้นที่จะได้ครอบครองข้านะ”

“ท่านทำเป็นหรือ”

“เป็นไม่เป็นก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติของร่างกายเถอะนะเมียข้า ข้าทนไม่ไหวแล้ว” ค่ำคืนนั้นแม้จะเริ่มด้วยความเก้ๆกังๆของสามีภรรยามือใหม่ไปบ้างแต่ไม่นานหลิวอี้เฟยก็ส่งเสียงครางหวานออกมาให้หวงหย่งได้ยินจนเขาเกือบจะคลั่งตาย บ่าวคนสนิทที่เฝ้าอยู่หน้าห้องถึงกับหน้าแดงอย่างเขินอายกับความร้อนแรงของคู่สามีภรรยาที่อยู่ในห้อง

หลิวอี้เฟยถูกหวงหย่งรังแกด้วยความรักอยู่เกือบทั้งคืนจนแทบสลบไปเพราะความเหนื่อยอ่อน หวงหย่งเห็นเช่นนั้นก็หยุดมือที่กำลังลูบไล้ร่างกายเนียนนุ่มแล้วปล่อยให้นางนอนหลับพักผ่อนแต่โดยดีแม้จะยังไม่อิ่มเอมใจเท่าไหร่ก็ตาม ร่างกายหอมๆของนางทำร่างกายของเขาตื่นตัวอยู่จนเกือบเช้าเขาถึงได้หลับไปโดยมีภรรยาอยู่ในอ้อมกอด

หลิวอี้เฟยถูกหวงหย่งกักตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขาถึงสามวันสามคืน ไม่สนใจผู้ใดทั้งสิ้นและสั่งห้ามรบกวนเป็นอันขาด มีเพียงอาหารที่บ่าวนำมาให้ทุกสามเวลาเท่านั้นที่เขายอมเปิดประตูออกไปรับ แม้แต่ที่อาบน้ำเขาก็ให้จัดไว้แยกกับห้องนอนเพื่อไม่ให้รบกวนเวลารังแกภรรยาของเขา หวงไป๋ตัวน้อยที่เฝ้ารอบิดามารดาอยู่หลายวันเพื่อร่ำลากลับไปเรียนก็ได้กลับไปที่สำนักศึกษาอย่างน่าสงสาร จนวันที่สี่หลิวอี้เฟยก็ไม่ยอมให้เขารักแกนางอีกต่อไป

“หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าคนหื่นกาม! ท่านรังแกข้ามาสามวันแล้วยังไม่พออีกหรือไง จะไม่ปล่อยให้ข้าออกไปสูดอากาศข้างนอกเลยหรือ ตั้งแต่แต่งงานข้ายังไม่ได้พบหน้าผู้ใดเลยนะนอกจากท่าน เสี่ยวไป๋กลับไปเรียนหรือยังก็ไม่รู้”

“เจ้าพูดเองว่าข้าทำไม่เป็น ข้าจึงต้องฝึกและเรียนรู้ให้มากเพื่อให้เจ้ามีความสุขที่สุด”

“พอแล้วๆ ร่างกายข้าไม่ไหวแล้วนะ” หลิวอี้เฟยรีบหยุดมือปลาหมึกของเขาโดยเร็ว เผลอเป็นไม่ได้เลยต้องเลื้อยเข้ามาลูบไล้ตัวนางไม่หยุด ตอนแรกก็เขินอายอยู่หรอกแต่ตอนนี้น่ะหรือ ไม่มีอะไรต้องเขินต้องอายอีกแล้ว “ข้าต้องไปดูงานที่ไร่นะ ผักและผลไม้ในฤดูใบไม้ผลิต้องรีบปลูกและทำผักดองชุดใหม่ไปวางขาย”

“หึหึ เช่นนั้นเจ้าก็ไปอาบน้ำก่อนเถิดข้าจะไปสั่งให้คนนำอาหารเช้าเข้ามาให้ หรือจะให้ข้าอาบน้ำให้เจ้าด้วย”

“ไม่ต้องเลย! อาบด้วยกันทีไรไม่จบแค่อาบน้ำทุกที” นางลุกจากที่นอนแล้วพาร่างกายที่มีแต่รอยจูบเต็มไปหมดไปอาบน้ำ ปล่อยให้หวงหย่งมองตามร่างกายบอบบางของนางด้วยดวงตาวาววับราวกับเสือจ้องมองกวางตัวน้อย เมื่อหลิวอี้เฟยหายเข้าไปในฉากกั้นแล้วนั่นแหละเขาถึงลุกออกไปสั่งบ่าวให้นำอาหารเช้ามาให้

“เจ้าไปช่วยนายหญิงของเจ้าอาบน้ำเถิดเสี่ยวจิง ประเดี๋ยวนางจะออกไปดูงานที่ไร่ เสร็จแล้วก็ไปต้มสมุนไพรบำรุงร่างกายมาให้นางด้วย” เสี่ยวจิงรับคำแล้วรีบเข้าไปช่วยนายหญิงของตนอาบน้ำแต่งตัวทันที และเมื่อเห็นร่องรอยบนตัวของนายหญิงนางก็หน้าดำหน้าแดงด้วยความเขินอาย

“เจ้าอย่ามาทำให้ข้ารู้สึกอายได้หรือไม่เสี่ยวจิง เฮ้อ เจ้ายังเด็กอยู่แท้ๆต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ไม่ดีเลย”

“บ่าวพ้นวัยปักปิ่นแล้วนะเจ้าคะนายหญิง ไม่ใช่เด็กแล้วเจ้าค่ะ”

“สำหรับข้าเจ้ายังเด็กอยู่ จำเอาไว้นะเสี่ยวจิง ผู้หญิงทุกคนมีสิทธิ์เลือกคู่ครองของตนเอง หากเจ้าพึงใจผู้ใดไม่จำเป็นต้องเนียมอายจนเกินไป ผู้ชายดีๆที่เหมาะสมกับเราไม่ได้มีมาให้เราเห็นบ่อยนักหรอกนะ หากใจของเข้าคิดว่าคนผู้นั้นเป็นคนที่ใช้ได้สำหรับเจ้าก็อย่าได้ปล่อยให้เขาหลุดมือไป เข้าใจหรือไม่” เสี่ยวจิงก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย นางอายุถึงวัยที่ต้องแต่งงานแล้ว แต่พอได้มารับใช้นายหญิงนางจึงหยุดคิดเรื่องนี้ไปแล้วเช่นกัน

 

“บ่าวไม่แต่งงานหรอกเจ้าค่ะ บ่าวจะอยู่รับใช้นายหญิงตลอดชีวิตของบ่าว”

“ข้าจะปล่อยให้บ่าวตัวน้อยที่แสนน่ารักของข้าอยู่อย่างโดดเดี่ยวไปตลอดชีวิตได้อย่างไร เอาเป็นว่าหากข้าพบเห็นบุรุษที่ใช้ได้สักคนข้าจะมาถามเจ้าก็แล้วกันว่าพึงใจในตัวเขาหรือไม่ เจ้าจะได้แต่งงานหรือไม่ก็อยู่ที่ตัวเจ้าแล้ว” เสี่ยวจิงไม่พูดอะไรเพราะตั้งแต่วันที่นายหญิงนำตัวพวกนางออกจากอารามร้างชีวิตของนางก็ได้มอบให้นายหญิงเป็นผู้กุมชะตาชีวิตแล้ว ไม่ว่าจากนี้จะเป็นเช่นไรบ่าวตัวน้อยเช่นนางก็จะทำตามคำสั่งนายหญิงโดยไม่ปริปากแม้ต้องละทิ้งผู้ใดก็ตาม

หลังทานอาหารเช้าเสร็จแล้วและถูกสามีรักแกอีกเล็กน้อยหลิวอี้เฟยก็ได้ออกจากจวนไปทำงานเสียที เพราะได้โอสถบำรุงร่างกายจากมังกรน้อยจึงทำให้ร่างกายของนางไม่บอบช้ำมากเกินไป ช่วงค่ำคืนที่เข้าหอนั้นนางได้ให้มังกรอยู่ในมิติไม่ได้ติดตามออกมาด้วย ไม่เช่นนั้นนางคงได้อับอายที่ได้ทำเรื่องน่าไม่อายต่อหน้ามังกรทั้งห้าเป็นแน่

“อ่าว เจ้าออกจากจวนได้แล้วหรือฮวาเอ๋อร์ ข้าคิดว่าท่านจิวซาจะไม่ยอมปล่อยตัวเจ้าออกมาแล้วเสียอีก” หลิวอี้เฟยเอ่ยทักทายน้องสาวที่ยุ่งอยู่กับการจัดขนมอยู่ในร้านอย่างสดใส

“คิกคิก กว่าข้าจะขอออกมาช่วยงานพี่อี้เฟยได้ก็ไม่ง่ายเลยเจ้าค่ะ ข้าชอบออกมาช่วยงานพี่สาวมากกว่าอยู่ในจวนจึงได้พูดกับท่านพี่ไปตามตรงท่านพี่จึงยอมให้ข้าออกมาทำงานข้างนอกจวนได้ นี่ท่านพี่ก็รีบไปพบท่านหวงหย่งตั้งแต่เช้าเช่นกันเจ้าค่ะ พี่สาวกำลังจะไปที่ไร่หรือเจ้าคะ”

“ใช่แล้วฮวาเอ๋อร์ หน่อไม้ที่ป่าไผ่เริ่มโผล่พ้นดินมาแล้ว พี่ว่าจะไปขุดพวกมันมาทำอาหารและทำหน่อไม้ดองกับหน่อไม้รมควันเก็บไว้ เมื่อฤดูหนาวที่ผ่านมีหน่อไม้ดองของเราขายดีมาก หากปีนี้เก็บดองไว้ได้เยอะขึ้นคงจะดีไม่น้อย”

“เช่นนั้นข้าไปช่วยพี่อี้เฟยที่ไร่ด้วยนะเจ้าคะ ที่ร้านขนมแค่คนงานก็น่าจะพอแล้ว” ทั้งสามสาวจึงขึ้นรถม้าไปที่ไร่ด้วยกันอย่างร่าเริง หวงหย่งนั้นต้องการให้หลิวอี้เฟยหาสาวใช้ข้างกายเพิ่มอีกสักคน แต่หลิวอี้เฟยคิดว่าแค่เสี่ยวจิงก็เพียงพอแล้วเพราะมากคนก็จะมากความตามไปด้วย งานที่มีอยู่ตอนนี้ก็มีท่านเหลียงชุนคอยช่วยดูแลอยู่แล้วงานของนางจึงไม่ได้หนักหนาเท่าไหร่ เมื่อนางยืนยันเช่นนั้นหวงหย่งก็ไม่พูดเรื่องนี้กับนางอีก

“อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะหัวหน้า ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือไม่เจ้าคะ”

“โอ้ นายหญิงมาแล้วหรือขอรับ ที่ไร่เรียบร้อยดีไม่มีสิ่งใดต้องกังวลขอรับ ตอนนี้ผักฤดูใบไม้ผลิเริ่มลงเมล็ดกันแล้ว ส่วนผักและผลไม้ในฤดูหนาวก็ถูกเก็บออกจากแปลกไปจนหมดไม่เหลือแล้วขอรับ”

“ทำงานได้ดีมากเลยเจ้าค่ะ วันนี้ข้าจะไปเก็บหน่อไม้ที่ป่าฝั่งนู้นหากคนงานคนไหนที่ว่างอยู่ก็ให้เอาตะกร้าตามข้าไปนะเจ้าคะ ข้าจะเก็บให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้” หน่อไม้ที่เพิ่งโผล่ยอดพ้นดินประมาณหนึ่งคืบนั้นเป็นหน่อไม้ที่กำลังอ่อนขาวอร่อย แต่หากปล่อยให้มันโผล่พ้นดินสูงมากเกินไปก็จะไม่อร่อยแล้ว วันนี้จึงเป็นฤกษ์ดีที่นางจะไปสำรวจป่าไผ่

ทางด้านหวงหย่งที่ถูกแยกจากเมียเพราะคนสนิททั้งสองคนมาหารือเรื่องสำคัญก็กำลังนั่งนิ่งรับฟังปัญหาจากจิวฟง จะว่าสำคัญมันก็สำคัญอยู่หรอกเพราะมีข่าวคราวจากครอบครัวคู่หมั้นของจิวฟงส่งมา ใจความนั้นบอกมาว่าบุตรสาวตัวน้อยของพวกเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไร้การติดต่อกลับมาที่บ้านเกือบสามปีแล้วและอยากขอให้จิวฟงช่วยตามหา

“ว่าที่พี่สะใภ้ออกเดินทางติดตามอาจารย์ของนางตั้งแต่ยังเด็กมาก ไปอยู่ที่ไหนไม่มีผู้ใดรู้ พี่ใหญ่จะไปตามหานางได้ที่ไหนกัน ข่าวล่าสุดที่นางส่งมาก็เมื่อสามปีก่อนเช่นกันนะขอรับ”

“ไม่รู้ แต่เช่นไรก็ต้องตามหาตัวนางให้พบ นางได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของข้าจะไม่ให้สนใจใยดีได้อย่างไร”

“เจ้าจึงมาขออนุญาตจากข้าเพื่อออกไปตามหานางอย่างนั้นหรือ”

“ขอรับนายท่าน เรื่องนี้จะว่าเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้เพราะนอกจากนางจะหายตัวไปแล้วน้องชายกับน้องสาวของนางที่เดินทางไปหานางก็หายตัวไปด้วยขอรับ แม้แต่อาจารย์ของนางก็ไร้ร่องรอยเช่นกัน ข้าจึงคิดว่าเรื่องนี้แปลกมาก”

“แปลกอย่างไร เจ้าก็รู้ว่าเด็กสองคนนั้นหนีออกจากบ้านไปตามหาพี่สาวของพวกเขา เรื่องราวในจวนนั้นเจ้าก็รู้เป็นอย่างดี หากไม่ร้ายแรงมีหรือที่เด็กทั้งสองคนจะยอมหนีออกไปเสี่ยงตายเพื่อตามหาพี่สาวของเขา อีกทั้งตอนนี้เจ้าเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าข่าวล่าสุดนั้นคู่หมั้นของเจ้าอยู่ที่ไหน ต่อให้ออกตามหาก็ยากจะตามร่องรอยพบ”

“นายท่านพูดถูกนะพี่ใหญ่ สายข่าวของเรามีอยู่มากมาย ให้ข้าส่งข่าวไปถึงพวกเขาก่อนดีหรือไม่ หากพบเบาะแสพี่ใหญ่ค่อยออกเดินทางก็ยังไม่สายหรอกขอรับ”

“แล้วหากระหว่างนี้นางต้องการความช่วยเหลือ...”

“เจ้าดูถูกฝีมือคู่หมั้นของเจ้าอยู่นะ เด็กนั่นถึงจะยังเด็กอยู่มากแต่ฝีมือก็ไม่ได้ด้อยเลย ข้าคิดว่าหลายปีมานี้นางคงฝึกปราณถึงขั้นที่เก้าหรือสิบไปแล้วก็เป็นได้” 

“จะเป็นไปได้หรือขอรับนายท่าน หากนับจากอายุแล้วนางเพิ่งพ้นวัยปักปิ่นได้ไม่นานเองนะขอรับ”

“อาจารย์ของนางเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ที่ได้รับการยกย่องผู้หนึ่ง ไม่ใช่เรื่องยากหรอกหากเขาจะฝึกศิษย์เพียงคนเดียวของเขาให้เก่งกาจเหนือผู้คน ยิ่งเด็กนั่นมีทั้งพรสวรรค์และความสามารถล้นตัว ไม่ใช่เรื่องยากหรอกหากนางจะฝึกฝนได้รวดเร็วและก้าวหน้า ฝีมือนางร้ายกาจแค่ไหนเจ้าก็เคยเห็นมาแล้วไม่ใช่หรือจิวซา”

“ขอรับ จำได้ไม่ลืมเลย แต่ว่าพี่ใหญ่ ต่อให้ท่านออกไปตามหานางแล้วพี่ใหญ่จะรู้ได้เช่นไรว่าเป็นนางจริงๆ อย่าลืมนะขอรับว่าเราไม่เคยได้พบหน้านางเลยสักครั้ง ที่เราเคยแอบไปดูหน้านางที่งานประลองครั้งนั้นก็เห็นไกลๆเท่านั้น ตอนนี้ว่าที่พี่สะใภ้ก็โตมากแล้ว โตกว่าการประลองรุ่นเยาว์ในครั้งนั้นมากๆ พี่ใหญ่จำนางไม่ได้หรอกขอรับ”

“แล้วจะให้ข้านิ่งเฉยทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือ”

“ข้ารู้ว่าพี่ใหญ่เป็นห่วงว่าที่พี่สะใภ้มากแต่ข้าว่าทำตามที่ข้าแนะนำดีกว่าขอรับ ให้คนของเราสืบดูก่อนหากได้เบาะแสพี่ใหญ่ค่อยออกเดินทาง ดีกว่าตามหาโดยไม่รู้ทิศทางและไร้จุดหมายนะขอรับ”

“ทำตามที่จิวซาบอกนั้นแหละ เจ้าไปจัดการให้เรียบร้อยจิวซา หมดเรื่องแล้วใช่หรือไม่ข้าจะได้ไปช่วยงานเมีย” มีหรือที่คนสนิททั้งสองจะห้ามปรามนายท่านของตนเองได้ ไม่เพียงหวงหย่งเท่านั้นที่จะตามไปช่วยงานเมีย จิวซาก็เช่นกัน เขารีบออกไปส่งสารหาสายข่าวที่อยู่ประจำยังจุดต่างๆให้ตามสืบข่าวของว่าพี่สะใภ้โดยเร็ว เสร็จแล้วก็รีบไปหาเมียทันที

คืนนั้นหลิวอี้เฟยที่กำลังนอนหนุนแขนสามีอยู่หลังจากผ่านพ้นกิจกรรมร้อนๆมาแล้วรับรู้ได้ถึงความเครียดที่ออกมาจากตัวของสามีจึงอดจะเอ่ยถามขึ้นไม่ได้ “คิดมากเรื่องอะไรกันเจ้าคะ มีสิ่งใดที่ข้าพอจะช่วยท่านได้หรือไม่”

“ข้าว่าเจ้าคงต้องรีบหาสาวใช้ข้างกายคนใหม่มาฝึกเอาไว้ก็ดีนะเมียจ๋า” หลิวอี้เฟยกำลังจะอ้าปากพูดว่านางกับเขาคุยเรื่องนี้กันเข้าใจดีแล้วไม่ใช่หรือ เหตุใดถึงได้พูดขึ้นมาอีก แต่หวงหย่งไม่ปล่อยให้นางได้อ้าปากพูดแม้แต่คำเดียว เขาถอนหายใจแล้วยอมบอกความลับบางอย่างแก่นาง “อีกไม่นานบ่าวตัวน้อยของเจ้าอาจจะต้องไปอยู่ข้างกายผู้อื่นแล้วน่ะสิ”

“ท่านพูดเรื่องอะไรเจ้าคะ เสี่ยวจิงจะไปไหน”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.858K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2009 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 18:09
    เสี่ยวหย่งรู้หรอว่าคู่หมั้นจิวฟงคือเสี่ยวจิง
    #2,009
    0
  2. #1867 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 15:29
    เหมือนเรื่องโดนจับจบตอนก่อนก็ขอแต่งงานปุ๊บก็รับเลยทั้งที่บอกไม่เอามาตั้งนาน รอบนี้สาวใช้จู่ๆแบบเป็นคู่หมั้นทั้งที่เจอมาเป็นปีๆไม่รู้เรื่องเลยหรอ ถึงบอกเห็นแต่ไกลๆก็น่าจะคุ้นบ้าง
    #1,867
    0
  3. #1696 Moo.chompoo (@baochompoo2525) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 23:00
    หวงหย่งรู้มาตลอดหรือว่าเสี่ยวจริง.. คือคู่หมั้นของจิงฟงที่หายไป
    #1,696
    0
  4. #1653 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 16:25
    ต้องเป็นเสี่ยวจิงแน่ๆ
    #1,653
    0
  5. #1632 Kungbible (@Kungbible) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 09:37
    หายไป ไม่ได้ข่าวมา 3 ปี ครอบครัวเพิ่งจะแจ้งหรือเสี่ยวจิงไม่เคยสนใจถาม งงค่ะ
    #1,632
    0
  6. #1631 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 08:56
    เสี่ยวจิงเป็นคู่หมั้นแน่นอนเลย55555555555
    #1,631
    0
  7. #1629 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 03:04

    เสี่ยวจิงต้องเป็นคู่หมั่นที่ตามหาแน่ๆเลย

    #1,629
    0
  8. #1627 Noonong Cheeceza (@noonongz) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 01:51
    จะใช่คู่หมั้นหรอ

    ไหนคู่มั่นเก่งไงล่ะ
    #1,627
    0
  9. #1625 DarkRi (@DarkRi) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 21:42
    สรุปเสี่ยวจิงคู่พี่แฝดใช่ไห คู่หมั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อมเองน้อ
    #1,625
    0
  10. #1624 นัทจัง (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 21:11

    ถ้า เสี่ยวจิง เป็นคู่หมั้นจิวฟง แล้วทำไมไผอยู่อาราม โดนนางเอกช่วยไว้ก่อนเอามาอยู่ด้วยทั้ง 3 พี่น้องเกิดอะไรขึ้น แล้วอาจารย์จองนางล่ะเก่งขนาดนั้น ทำไมปล่อยให้น้องอยู่อาราม หรือเรื่องนี้มีเลศนัยอยู่ อาจจะอยากลองใจว่าที่สามีว่าจำได้ไหม อีกอย่างสัญญาหมั้นหมายที่มี จิวฟงที่เป็นคู่หมั้นถ้ารู้คู่หมั้นหายไปนาน 3 ปีไม่ได้ติดต่อมาจะออกติดตามหาไหมรึป่าว (ลองใจ ประมาณนั้น หรือมีเรื่องอะไรมากกว่านั้น ..ลุ้นๆ)

    #1,624
    0
  11. #1623 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 21:06
    เสี่ยวจิงงงงงงงงง
    #1,623
    0
  12. #1620 gaani2561 (@gaani2561) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:50

    อ้าว แล้วทำไมคู่หมั้นจำหน้าเสี่ยวจิงไม่ได้เหรอ

    #1,620
    0
  13. #1619 150221 (@150221) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:35
    แหมๆๆขังเมีย3วัน3คืนเลยนะ สงสารเสี่ยวไป๋มาก555 รอลาท่านพ่อท่านแม่ไม่ไหวต้องกลับไปก่อน
    #1,619
    0
  14. #1618 นาน่านะ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:32

    แหมมมม หวงหย่ง ฝึกซะนางไม่ต้องออกไปไหนเลยนะ 5555 เสี่ยวจิงใช่มั้ยคู่หมั้นน่ะ หวงหย่งรู้สิท่า

    #1,618
    0
  15. #1616 NongratSuttiton (@NongratSuttiton) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 15:44
    พ่อแม่ท่านหวงหย่งมางานแต่งลูกสะใภ้มั้ยอ่ะ
    #1,616
    0
  16. #1615 natsume0000 (@natsume0000) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 15:38

    ใช่เสี่ยวจิงแน่ๆเพราะมีน้องชายน้องสาวแบบครบสามคนพี่น้องหนีออกจากบ้านพอดี555+
    #1,615
    0
  17. #1614 mewcha (@mewcha) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 15:33
    เดาถูกด้วย 55555 เป็นคู่หมั้นกัน
    #1,614
    0
  18. #1613 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 15:24
    เสี่ยวจิงคือคุณคู่หมั้น!!?
    #1,613
    0
  19. #1612 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 15:10

    ใช่อ่อ

    #1,612
    0
  20. #1611 อัมพร? (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 14:46

    ขอบคุณค่ะ

    #1,611
    0
  21. วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 14:44
    เสี่ยวจิงเเน่ๆ
    #1,610
    0
  22. #1609 yeenpanta123 (@yeenpanta123) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 14:27
    กะไว้แล้วต้องเป็นเสี่ยวจิง ตอนเจอก็เข้ามารับทั้งสามพี่น้องแถมยังเพิ่งพ้นวัยปักปิ่นได้ไม่นาน แถมยังไม่เคยเห็นหน้าด้วย
    #1,609
    0
  23. #1608 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:48
    ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง เป็นการรอคอยที่ยาวนานมาก เป็นเรื่องที่ชายหญิงเข้าทางตรอกออกทางประตูอย่างแท้จริง ไม่เคยทำอะไรที่เกินกว่ากอดเลยจนได้แต่งงานกัน หายากจริงๆ ซึ่งในปัจจุบันคงแทบไม่มีแล้ว เพราะ เดี๋ยวนี้คนเราขาดความยับยั้งชั่งใจกัน ทำอะไรแล้วแต่อารมณ์กันเป็นส่วนใหญ่ แอบคิดว่าการที่น้องยกบ้านให้ครอบครัวเหลียงมันมากเกินไปหน่อย เพราะ น้องเป็นคนริเริ่มเองมาตั้งแต่แรก อยู่ๆก็มายกสมบัติชิ้นใหญ่ขนาดนี้ให้คนอื่นแบบนี้ก็ให้รู้สึกแปลกๆอยู่ เงินเดือนก็ให้เยอะ กินฟรี อยู่ฟรี มีเสื้อผ้า ข้าวของครองใช้ดีๆมอบให้ ออกเงินให้ลูกของอีกฝ่ายเรียน ออกค่าสินสมรสเจ้าสาวให้+บ่าวรับใช้นับสิบให้ ออกเงินสร้างบ้านให้ครอบครัวฮูหยินเหลียง จนครอบครัวเหลียงแทบไม่ต้องออกซื้อข้าวของเองเลย ถึงจะรู้ว่ารักและครอบครัวเหลียงมากก็เถอะ น้องโคตรเป็นผู้ให้เลย สวรรค์เลือกมาถูกคนจริงๆ นี่คิดว่าเสี่ยวจิงเป็นคู่หมั้นที่หายสาบสูญไปของจิวฟงแน่ๆ เพราะ นางมีน้องชายน้องสาว ความสามารถ ความรอบรู้เหนือกว่าบ่าวทั่วไปดูไม่ธรรมดา แถมยังเพิ่งพ้นวัยปักปิ่นมาไม่นานอีก ไม่เสียแรงที่จิ้นคู่นี้มานาน

    คหสต.นะ สู้ๆค่ะ ไรท์
    #1,608
    1
    • #1608-1 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 63)
      4 กรกฎาคม 2563 / 13:51
      *"ข้าวของเครื่องใช้", "รักและเคารพ", "ออกเงิน"
      #1608-1
  24. #1607 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:46
    รอค่ะๆ
    #1,607
    0
  25. #1606 wadeepanman (@wadeepanman) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:34
    ทรมานในความอยากรู้มาก
    #1,606
    0
  26. #1605 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:22
    เสี่ยงจิงคือคู่หมั้นแน่ๆ
    #1,605
    1