หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 61 : ตอนที่ 61 งานมงคล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,930 ครั้ง
    2 ก.ค. 63

“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นสักหน่อย มันยังไม่ถึงเวลาของเราจะรีบหาฤกษ์ไปทำไม”

“หาฤกษ์ไว้ก็ดีไม่น้อย แล้วนี่เจ้าจะไปที่ไหนอีก”

“ว่าจะไปดูที่ร้านสักหน่อยเจ้าค่ะ ไม่รู้ว่าปรับปรุงไปได้มากน้อยแค่ไหนแล้ว”

“ไม่ต้องไปดูหรอก ข้าผ่านมาเมื่อครู่เห็นว่ากำลังขนโต๊ะเข้าไปบ้างแล้ว ข้าจะมาคุยกับเจ้าเรื่องผ้าไหม ตอนนี้ร้านของข้าที่เมืองหลวงนั้นได้ขายผ้าไหมหมดไปแล้วทั้งยังมีไม่พอที่จะส่งให้ร้านแพรพรรณที่เมืองจิ่นเจียงด้วย เจ้ายังพอมีขายให้ข้าอีกหรือไม่ หากมีข้าจะได้รีบส่งไปที่ร้านของข้าโดยเร็ว” แหม วันนี้วันดีจริงๆ 

“มีๆเจ้าค่ะ ท่านหวงหย่งต้องการมากน้อยเพียงใดหรือเจ้าคะ”

“เจ้าอยู่เท่าไหร่ก็เอามาทั้งหมดนั่นแหละ” หลิวอี้เฟยยิ้มกว้างขวางแล้วชักชวนหวงหย่งให้ไปที่เรือนของตนโดยเร็ว ตอนนี้ผ้าที่เก็บไว้ในมิตินั้นมีอยู่หลายพันพับแต่นางจะขายให้เขาเพียงสองร้อยพับเพราะของยิ่งหายากยิ่งมีราคามาก หากจะเอาออกขายในคราเดียวคนก็จะไม่เห็นคุณค่าเพราะคิดว่ามันหาได้ง่าย

“ตอนนี้ข้ามีอยู่สองร้อยพับเท่านั้นเจ้าค่ะ” หลิวอี้เฟยเดินเข้าไปในห้องนอนของนางแล้วทยอยเอาผ้าไหมสองร้อยพับออกมาให้หวงหย่งซึ่งเขาก็รับไปเก็บไว้ในแหวนมิติโดยเร็ว จากนั้นก็เอาเงินสองหมื่นเหรียญทองให้นาง

“ขอบใจมาก วันนี้ข้าจะพาศิษย์พี่ไปทานมื้อค่ำที่เหลาอาหาร เจ้าจะไปด้วยหรือไม่”

“ทำไมข้าต้องไปด้วยเล่าเจ้าคะ ไม่เกี่ยวกับข้าสักหน่อย พวกท่านไปกันเถิดเจ้าค่ะวันนี้ข้าจะทำขนมอยู่ที่จวน”

“ขนมหรือ เจ้าจะทำขนมอะไร ข้าก็อยากกินขนมฝีมือเจ้าเช่นกัน” หวงหย่งรู้สึกหดหู่ขึ้นมาเมื่อคิดว่าวันนี้ตนจะไม่ได้กินขนมที่หลิวอี้เฟยทำ หรือว่าจะให้ศิษย์พี่มากินข้าวที่จวนหลิวดีนะ ไม่ดีหรอกเพราะมันจะทำให้หลิวอี้เฟยเหนื่อยกว่าเดิม เขารู้สึกว่าช่วงนี้เขาติดรสมือของหลิวอี้เฟยไปแล้ว กินข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนที่นางทำเลย

“เดี๋ยวข้าให้คนเอาไปส่งให้ที่จวนก็ได้เจ้าค่ะ เรื่องแค่นี้เอง”

“ลำบากเจ้าแล้ว เช่นนั้นวันนี้ข้ากลับก่อนเพราะเดี๋ยวต้องให้จิวฟงจ้างคนไปส่งผ้าพวกนี้ที่เมืองหลวง” หลิวอี้เฟยไม่ได้ออกไปส่งหวงหย่งที่หน้าจวน นางร้องเรียกหาเสี่ยวจิงแล้วไปที่ครัวเพื่อทำขนมแล้วส่งไปให้หวงหย่งที่จวนของเขา

สองวันต่อมาร้านของทอดฟู่เฟยก็เปิดให้บริการ หลิวอี้เฟยถ่ายทอดสูตรแป้งที่ใช้ชุปของทอดให้คนงานที่มีฝีมือทำอาหารไปจนหมดเปลือก ระหว่างที่รอร้านของทอดปรับปรุงนั้นนางก็ได้ให้พ่อครัวแม่ครัวที่จะไปทำงานที่ร้านของทอดฝึกปรือฝีมือจนทำได้คล่องไม่แพ้นางแล้วในตอนนี้ แน่นอนว่าเมื่อร้านเปิดอย่างเป็นทางการก็มีลูกค้ามากมายมาอุดหนุน

ซึ่งหลิวอี้เฟยได้ไปทำการป่าวประกาศที่ร้านขนมเอาไว้แล้วว่าอีกไม่นานร้านของทอดที่อร่อยที่สุดในเมืองเจียงซุนจะเปิดร้านอย่างเป็นทางการแล้ว ในวันแรกนั้นทุกคนจะได้จ่ายค่าอาหารเพียงครึ่งราคาเท่านั้น ลูกค้าที่ชื่นชอบขนมของนางต่างก็เชื่อมั่นในรสชาติและรอคอยที่จะได้ลิ้มลอง

นักกินรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ต่างมารวมตัวกันที่ร้านของทอดเพื่อรอชิม หลิวอี้เฟยยิ้มแย้มต้อนรับลูกค้าอยู่ข้างๆหวงหย่งที่มาคอยช่วยงานตั้งแต่เช้ามืด เสี่ยวเอ้อที่นางรับมาทำงานต่างก็ยิ้มแย้มพร้อมให้บริการเช่นกัน ลูกค้าดูรายการอาหารที่นางได้วาดรูปเสมือนจริงกำกับไว้อย่างสวยงามแล้วพลันน้ำลายสอ

“แค่รูปอาหารยังน่ากินขนาดนี้ รอช้าทำไมเล่า เอาของทอดทุกอย่างที่มีมาให้ข้าอย่างละหนึ่งจานเร็วเข้า” เศรษฐีกู่ผู้มีพระคุณอีกคนของหลิวอี้เฟยสั่งอาหารเสียงดังอย่างคึกคัก ลูกค้าคนอื่นได้ยินจึงตะโกนสั่งบ้าง ของทอดชุดแรกถูกเสี่ยวเอ้อยกออกมาไม่ขาดสาย และเมื่ออาหารเข้าปากก็ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม

“อร่อยเกินไปแล้วแม่นางหลิว แบบนี้ให้กินทุกวันยังได้เลย ราคาก็ไม่แพงด้วย”

“ใช่ๆ กินตอนร้อนๆกรอบอร่อยมาก น้ำจิ้มก็เข้ากับของทอดเป็นอย่างดี”

“แม่นางหลิวมีความสามารถมากจริงๆ สมแล้วที่ฮ่องเต้ยกย่องให้แม่ค้าหญิงอันดับหนึ่งของแคว้น ไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็ล้วนเป็นเงินเป็นทองทั้งสิ้น ต้องเป็นเพราะแม่นางทำความดีช่วยเหลือผู้คนมามากมายเป็นแน่ถึงได้รุ่งเรืองเช่นนี้”

“ใช่แล้ว แม่นางหลิวทำความดีช่วยเหลือชีวิตผู้คนไว้มากมาย ชีวิตย่อมต้องรุ่งเรืองกว่านี้แน่” หลิวอี้เฟยได้ยินคำชมมากมายเหล่านั้นก็ยิ้มตอบรับอย่างยินดี ยิ่งได้เห็นลูกค้ากินกันอย่างเอร็ดอร่อยนางก็ยิ่งอิ่มเอมใจ นี่แหละแม่ค้า หากค้าขายได้ดีผู้ใดจะไม่ดีใจ “ข้าสั่งกลับบ้านได้หรือไม่ ลูกเมียของข้าไม่ได้มาด้วยในวันนี้ข้าอยากให้พวกเขาได้กินบ้าง”

“ได้เจ้าค่ะ ไม่ว่าจะทานที่ร้านหรือสั่งกลับไปทานที่บ้านก็ราคาเท่าเดิมเลยเจ้าค่ะ” หวงหย่งที่ยืนอยู่ข้างๆรู้สึกคันยุบยิบในใจขึ้นมาเพราะเห็นนางยิ้มแย้มให้บุรุษน่าตายพวกนั้น แม้จะรู้ว่านางทำไปตามหน้าที่แต่ก็ยังอดรู้สึกไม่ได้ หลิวอี้เฟยที่กำลังดูแลลูกค้าอยู่นั้นรู้สึกบรรยากาศรอบกายลดฮวบลงโดยไม่ทราบสาเหตุก็รีบมองหน้าหวงหย่งทันที “นี่ท่านไม่พอใจอะไรอีกล่ะเนี้ย สงบสติอารมณ์ตนเองเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

“ข้าไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย เจ้าอยากยิ้มให้ผู้อื่นก็ยิ้มไปสิ ข้าจะไปกินข้าวแล้ว” พูดจบก็เดินไปทางด้านหลังร้านที่หลิวอี้เฟยจัดไว้เป็นที่พักผ่อนระหว่างมาดูร้านทันที หลิวอี้เฟยรู้ได้โดยไม่ต้องมีผู้ใดบอกว่าหนุ่มน้อยผู้นั้นเป็นอะไร

“คิกคิก ท่านหวงหย่งคงจะทำไหน้ำส้มแตกอีกแล้วเจ้าค่ะ ก็นายหญิงยิ้มหวานไปทั่วเลยนี่นา”

“เจ้าก็เป็นไปกับเขาด้วยหรือเสี่ยวจิง ดูลูกค้าให้ด้วยก็แล้วกันข้าจะไปดูเขาเสียหน่อย หากหิวก็สลับกันไปกินข้าวนะ” เสี่ยวจิงหัวเราะคิกคักอย่างซุกซน เดี๋ยวช่างกล้าใหญ่แล้วนะ “ไม่ต้องมาหัวเราะเลย หากวันใดเจ้ามีคนรักขึ้นมาล่ะก็ข้าจะไม่ยอมปล่อยเจ้าไปง่ายๆแน่ จะแกล้งคนรักของเจ้าให้หนำใจไปเลย หึ!” เสี่ยวจิงยิ่งหัวเราะหนักเข้าไปอีก หัวเราะไปเถอะ ถ้าถึงเวลานั้นจริงๆจะหัวไม่ออกคอยดู! 

การเปิดร้านวันแรกผ่านพ้นไปด้วยดีด้วยยอดขายแบบทล่มทลาย หลิวอี้เฟยหอบเงินกลับจวนอย่างมีความสุขสุดๆ นางวางแผนไว้ว่าจะเพิ่มรายการอาหารทอดชนิดใหม่ทุกเดือนเพื่อไม่ให้เกิดความจำเจ คิดถึงข้าวแกงกะหรี่หมูทอดแล้วก็น้ำลายจะไหล แต่ตอนนี้นางต้องตั้งใจเตรียมงานแต่งงานของเหลียงฮวาให้ดีก่อน เรื่องอื่นค่อยคิดทีหลัง

“ยกเข้ามาเร็วๆเข้าเสี่ยวจิง ของไม่ได้หนักเลยทำไมชักช้าจัง” เสี่ยวจิงหน้ามุ่ยแต่ก็พยายามสาวเท้าเดินให้เร็วขึ้น นายหญิงต้องกำลังทำโทษนางอยู่เป็นแน่ถึงได้ให้นางถือของหนักและใหญ่กว่าตัวนางเช่นนี้ เหลียงฮวาที่กำลังนั่งเย็บผ้าอยู่กับมารดาเห็นเข้าจึงรีบลุกไปช่วยบ่าวตัวน้อยของหลิวอี้เฟยทันที

“ขนอะไรมามากมายเจ้าค่ะแม่นางหลิว” เหลียงฮูหยินก็ลุกมาช่วยเช่นกันเมื่อเห็นคนงานยกของตามหลังนางมาอีกหลายคนและในมือทุกคนก็มีหีบและกล่องไม้อยู่ในมือทุกคนเลย

“ของพวกนี้เป็นสิ่งที่ข้าจะมอบให้ฮวาเอ๋อร์เจ้าค่ะ สินเดิมเจ้าสาวต้องไม่น้อยหน้าผู้ใด”

“ทั้งหมดนี่เลยหรือเจ้าคะ! แต่มันมากไป”

“ไม่มากไปหรอกน่าฮวาเอ๋อร์ เจ้าช่วยเหลืองานพี่มาตั้งมากมายพี่ยังไม่ได้ตอบแทนเจ้าเลย” ของที่หลิวอี้เฟยนำมามอบให้เหลียงฮวานั้นมีผ้าไหมชั้นดีเก้าสิบพับ เครื่องประดับเก้าชุด ทองคำแท่งเก้าสิบเก้าแท่ง และตั๋วเงินหนึ่งล้านเหรียญทอง “พี่ถือเลขเก้าเป็นเลขมงคล จึงจัดมาให้ตามนี้ น้องสาวของพี่จะแต่งงานทั้งทีสินสอดจะน้อยหน้าผู้อื่นไม่ได้”

“ขอบพระคุณเจ้าค่ะพี่อี้เฟย” เหลียงฮวากับเหลียงฮูหยินซาบซึ้งจนน้ำตาไหล หากพวกนางไม่รู้จักแม่นางหลิวผู้นี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีสินสอดให้ลูกสาวมากมายขนาดนี้หรือเปล่า ต้องขอบคุณโชคชะตานำพาที่ทำให้เหลียงชุนได้พบและช่วยเหลือนางในวันนี้ ทุกวันนี้แม้ครอบครัวเหลียงจะตั้งใจทำงานและช่วยเหลือหลิวอี้เฟยมากมายขนาดไหนแต่ยังรู้สึกไม่เพียงพอที่ตอบแทนนางได้เลย

“ไม่ต้องร้องไห้แล้ว หากท่านจิวซามาเห็นคงได้คิดว่าข้ารังแกว่าที่เจ้าสาวของเขาเป็นแน่” เหลียงฮวาหัวเราะทั้งน้ำตา หลังจากปลอบใจกันอยู่นานทั้งสามก็ได้มาช่วยกันดูว่ายังขาดเหลือสิ่งใดอยู่บ้าง หลิวอี้เฟยผู้ไม่เคยเห็นพิธีแต่งงานแบบโบราณจึงสนใจเป็นอย่างมาก “นี่ต้องเย็บของพวกนี้เองหรือเจ้าคะ”

“ตอนแม่นางหลิวแต่งงานแม่นางไม่ได้เย็บเองหรือเจ้าคะ” เหลียงฮูหยินถามขึ้นด้วยความแปลกใจ

“เอ่อ ข้าหลงลืมไปเจ้าค่ะ จำได้แล้วว่าต้องนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่ตั้งหลายวัน แหะๆ” โกหกคนอื่นเอาไว้นี่มันลำบากจริงๆเลย “แต่ข้าไม่มีฝีมือด้านการปักผ้าเย็บผ้าเท่าไหร่หรอกเจ้าค่ะ ไม่เก่งเหมือนฮวาเอ๋อร์เลย”

“ท่านแม่สอนมาตั้งแต่เด็กๆเลยเจ้าค่ะ ในหมู่บ้านไม่มีผู้ใดมีฝีมือในการปักเย็บเท่าท่านแม่อีกแล้ว”

“ใช่ๆ ชุดที่เหลียงฮูหยินทำให้ข้านั้นสวยงามมากเจ้าค่ะ ข้าชอบมาก” หลังๆมานี้หลิวน้อยไม่ต้องนำเสื้อผ้าออกมาให้นางแล้วเพราะเหลียงฮูหยินตัดเย็บให้จนมากเกินพอ น่าแปลกใจที่เหลียงฮูหยินเป็นเพียงสาวชาวบ้านเท่านั้น ฝีมือระดับนี้แม้แต่สินค้าที่ขายในร้านแพรพรรณยังสู้ไม่ได้ “ข้ามีชุดอีกหลายแบบที่อยากให้เหลียงฮูหยินได้ลองตัดดูเจ้าค่ะ”

“ได้เจ้าค่ะ แม่นางหลิวบอกมาได้เลยไม่ว่ายากเพียงใดข้าต้องทำออกมาให้ได้เจ้าค่ะ” 

“เอาไว้ข้าจะวาดแบบมาให้นะเจ้าคะ” ช่วงนี้นางเริ่มกลับมาสนุกกับการวาดรูปอีกครั้ง ในมิติเพิ่งจะปลดล็อคเลเวลใหม่ให้นางหลังจากทำเควสที่มีจดหมด สิ่งที่สามารถซื้อได้คือโรงงานผลิตเครื่องเขียนซึ่งก็ไม่รู้ว่าตอนออกแบบเกมส์นางนำโรงงานนี้เข้ามาทำไม แต่ในเมื่อมีแล้วก็ต้องใช้ประโยชน์สักหน่อย ใบรายการอาหารทอดจึงเป็นงานชั้นแรกที่นางได้ลองใช้สีน้ำกับสีไม้ที่ได้จากโรงงานนี้ มันออกมาสวยงามทีเดียว ซึ่งฤดูใบไม้ผลิปีนี้นางวางแผนจะออกเดินทางเพื่อวาดรูปตามสถานที่ต่างๆเพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ

สิบวันต่อมางานแต่งของเหลียงฮวาก็มาถึง แม้จะรวดเร็วไปบ้างแต่จิวซาก็จัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยและเพียบพร้อมที่สุด วันที่เกี้ยวเจ้าสาวมาถึงหน้าจวนหลิวนั้นหลิวอี้เฟยรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเจ้าสาวเสียอีกเพราะนี่เป็นการได้เห็นประวัติศาสตร์ที่มีอยู่ในหนังสือด้วยตาตนเอง ทุกอย่างเป็นขั้นเป็นตอนและดูยิ่งใหญ่มาก

“เจ้าสนใจอะไรนัก พอถึงวันแต่งงานของเราเจ้าก็ได้นั่งเกี้ยวแบบนั้นเช่นกัน”

“ท่านไม่เข้าใจข้าหรอก เขยิบหน่อยสิท่านหวงหย่งข้ามองไม่เห็นนะ”

“อยากเห็นก็ออกไปดูสิจะทำตัวลับๆล่อๆทำไมกัน พิธีนี้ไม่ได้ห้ามผู้อื่นดูเสียหน่อย”

“ข้าไม่อยากไปเกะกะต่างหากเล่า” นางเกาะแขนหวงหย่งมองดูพิธีอย่างตั้งใจและเก็บรายละเอียดให้มากที่สุด คืนนี้จะได้วาดรูปเก็บไว้ เมื่อขบวนเจ้าสาวออกจากจวนไปก็หมดเรื่องน่าสนใจ “เฮ้อ แอบใจหายเหมือนกันนะเจ้าคะ ข้าได้เจอหน้าฮวาเอ๋อร์ทุกวันจากนี้กว่าจะได้พบกันคงไม่ง่ายแล้ว”

“ยากอะไร เจ้าอยากพบนางก็ไปหานางที่จวนตระกูลจิวก็สิ้นเรื่อง จวนนั้นไม่ได้ไกลจากจวนของเจ้าเท่าไหร่เลย” 

“นางเพิ่งแต่งงานจะให้ข้าไปบ่อยๆได้อย่างไรกันเล่า แล้วนี่ท่านจิวฟงไม่มีพึงใจสตรีสักคนไหนบ้างหรือเจ้าคะ” วันนี้พี่ชายของเจ้าบ่าวยุ่งจนหัวฟูแต่หวงหย่งกลับมายืนเอ้อระเหยอยู่กับนาง ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง

“เจ้านั่นมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องของเขาหรอก”

“มีคู่หมั้นแล้ว! แต่ยอมปล่อยให้น้องชายแต่งงานก่อนนี่น่ะหรือเจ้าคะ ทำไมเป็นเช่นนั้น”

“คู่หมั่นของจิวฟงเป็นสตรีที่รักอิสระมาก ตอนนี้นางอยู่ที่ใดก็ไม่อาจรู้ได้ นานๆถึงจะส่งข่าวมาหาจิวฟงสักครั้ง กำหนดแต่งงานของพวกเขาคือสามปีต่อจากนี้ เมื่อถึงเวลานางก็จะกลับมาเอง” หลิวอี้เฟยได้ยินเช่นนั้นดวงตาก็เป็นประกายทันที หวงหย่งที่สังเกตนางอยู่ตลอดนั้นไม่มีทางที่จะให้ความหวังของนางลุกโชนขึ้นเป็นอันขาด “ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าห่างสายตาหรอกนะหลิวอี้เฟย หากเจ้าอยากออกท่องยุทธภพเจ้าต้องแต่งงานกับข้าก่อนแล้วข้าจะพาเจ้าไปเอง”

“โธ่เอ้ย หากข้าจะไปจริงๆท่านไม่มีทางห้ามข้าได้หรอกนะ”

“หากเจ้าทำเช่นนั้นจริงๆข้าก็จะออกเดินทางตามหาเจ้าจนกว่าจะพบนั่นแหละ”

“ข้าก็พูดไปอย่างนั้นเอง ข้าจะทิ้งงานของข้าไปได้อย่างไร ไหนจะร้านไหนจะไร่ มีงานล้นมือเต็มไปหมด จริงสิ ข้าอยากได้คนงานในจวนเพิ่มอีกสักสิบคน ข้าให้คนงานบางส่วนตามไปรับใช้ฮวาเอ๋อร์จึงทำให้คนงานในจวนลดน้อยลง ท่านพอจะหาให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ช่วงนี้ท่านเหลียงชุนคงจะไม่ว่างไปจัดการเรื่องนี้ให้ข้า”

“อืม เดี๋ยวให้จิวฟงไปดูมาให้”

“ท่านออกเงินไปก่อนนะเจ้าคะแล้วค่อยมาเก็บเงินกับข้าภายหลัง”

“จะต้องยุ่งยากทำไม เงินข้าก็เหมือนเงินเจ้า อีกไม่นานข้าก็ต้องให้เจ้าดูแลทรัพย์สมบัติของข้าอยู่แล้ว ดีเลยข้าจะได้หาคนไปดูแลจวนเพื่อคอยรับใช้เจ้าด้วย” หลิวอี้เฟยยังไม่ทันทักท้วงคนข้างกายก็หายตัวไปแล้ว รีบร้อนอะไรขนาดนั้น “ฝากดูแลงานที่เหลือในจวนด้วยนะเสี่ยวจิง ข้าอยากจะพักผ่อนสักหน่อย”

“แต่ว่าท่านเจ้าเมืองรอพบนายหญิงอยู่นานแล้วนะเจ้าคะ”

“แล้วทำไมเจ้าเพิ่งบอกข้าเล่า ให้ท่านเจ้าเมืองรอนานได้อย่างไรกัน ไปเร็วเข้า” เสี่ยวจิงรีบนำทางหลิวอี้เฟยไปพบท่านเจ้าเมืองที่รออยู่ที่โถงรับแขกทันที “ขออภัยที่ให้รอนานเจ้าค่ะท่านเจ้าเมือง ข้าเสียมารยาทต่อท่านแล้ว”

“ไม่ต้องรีบร้อนหรอกแม่นางหลิว ข้าเข้าใจว่าวันนี้ที่จวนของเจ้ากำลังยุ่งเพราะเรื่องน่ายินดี ที่ข้ามาวันนี้เพราะมีเรื่องอยากแจ้งแม่นางหลิวสักเรื่อง อีกไม่กี่วันจะมีโรงประมูลเปิดใหม่ขึ้นทางทิศใต้ของเมือง ข้ามาเชิญแม่นางหลิวไปร่วมงานประมูลครั้งนี้ด้วย หากแม่นางสนใจก็เรียนเชิญได้ และหากแม่นางอยากร่วมประมูลหรือส่งของประมูลก็ได้เช่นกัน”

“สนใจเจ้าค่ะ! ข้าสนใจมากๆ ข้าไปแน่นอนเจ้าค่ะ” ได้เวลาหาเงินเข้ากระเป๋าอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.93K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2077 PLOYSOIYXX (@ployyy567) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:12
    จิวฟงกะเสี่ยวจิงปะเพราะน้องเสี่ยวเก่งมาก เก่งเง่อร์
    #2,077
    0
  2. #2007 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 16:24
    อ้าว ท่านจิวฟงมีคู่หมั้นแล้วหรอ ว่าจะจองให้เสี่ยวจิงซะหน่อย
    #2,007
    0
  3. #1622 aorguth88 (@aorguth88) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 18:01
    มีลางสังหรณ์ว่าคู่หมั้นของจิว(คนพี่)จะเป็นเสี่ยวจิง(เขียนชื่อถูกป่าววะ)
    #1,622
    0
  4. #1545 swankissall (@swankissall) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 11:40
    แรกๆ ก็เชียร์พระเอกนะ หลังเริ่มเยอะไม่ค่อยอยากเชียร์ล่ะ ถ้านี่เป็นนางเอกเข้ามิติ และวาปหนีไปที่อื่นละ
    #1,545
    0
  5. #1541 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 22:54

    ยอดแม่ค้าจริงๆ หยิบจับอะไรเป็นเงินทองไปหมดเลยยย

    #1,541
    0
  6. #1540 DarkRi (@DarkRi) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 22:09
    สมเป็นค้า คิดขายของได้ตลอดๆๆ
    #1,540
    0
  7. #1539 _Noppawan_ (@_Noppawan_) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 22:02
    รวยจนไม่รู้จะรวยยังไงแล้วววววว
    #1,539
    0
  8. #1538 Waew_lovebook (@sompitluksi0211) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 21:33
    รอต่อจ้า
    #1,538
    0
  9. #1537 Lee Green (@lee5527601) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 20:12
    ขอบคุณค่ะ อ่านยาวเลย
    #1,537
    0
  10. #1536 น้ำค้าง (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 19:51

    มมาต่อไวๆนะค้างอ่ะไรท์

    #1,536
    0
  11. #1535 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 18:30

    ขอบคุณค่ะ

    #1,535
    0
  12. #1534 Pannmak (@Pannmak) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 17:17

    นี่คือเค้าปลงใจกันแล่วใช่มะ รอแต่ดูฤกษ์?

    #1,534
    0
  13. #1533 150221 (@150221) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 16:12
    แม่เสี่ยวไป๋งกเงินมาก รออีกนานกว่าจะมีน้อง อยากให้ซิวฟง คู่กับเสี่ยวจิงจัง
    #1,533
    0
  14. #1532 นินิว (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 15:44

    เราก้คิดว่าเสี่ยวจิง หมั้นกันแต่เด็กไม่เคยเจอหน้า ขอเวลา3ปีออก ท่องเที่ยวครบกำหนดค่อยมาแต่งไรงี้

    สายมโน

    #1,532
    0
  15. #1531 yeenpanta123 (@yeenpanta123) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 15:40
    หายใจเข้าเป็นเงิน หายใจออกเป็นเงิน อะไรที่ทำให้ได้เงินหลิวอี้เฟยไม่มีทางพลาด 55555
    #1,531
    0
  16. #1526 นาน่านะ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 15:10

    โธ่ นึกว่าจะได้จับคู่จิวฟงกับเสี่ยวจิงซะอีก ดันมีคู่หมั้นซะได้...หาผู้ให้เสี่ยวจิงด้วย....หวงหย่งนี่ออกตัวแรงทุกตอนจริง ๆ 555

    #1,526
    0
  17. #1523 mewcha (@mewcha) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 14:56
    คู่หมั้นจิวฟง คือใคร..ใช่เสี่ยวจิงหรือป่าวว
    #1,523
    0
  18. #1522 nickyneo (@nickyneo) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 14:39
    นางเอกคิดแต่จะหาเงินอย่างเดียวจิงๆ สมชื่อเรื่องเลย
    สงสารพระเอกเมื่อไรจะได้เข้าหอมั่ง
    #1,522
    0
  19. #1521 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 14:18
    สนุกก น้องหาเงินเก่งจริงๆ หยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมด ยินดีกับคู่ของจิวซากับเหลียงฮวาด้วยนะ ส่วนจิวฟงนั้นเหนือความคาดหมายมากไม่อยากจะเชื่อว่ามีคู่หมั้นแล้ว คำว่า "ถล่มทลาย" เขียนแบบนี้น๊า สู้ๆค่ะ ไรท์
    #1,521
    0
  20. #1520 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 14:08
    นางหาเงินได้เก่งจริงๆ มีมาตลอดๆ 55555
    #1,520
    0
  21. #1518 068981 (@068981) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 13:25

    โรงประมูลรึ ของใครหว๋า! คงไม่ใช่ของท่านหวงหรอกนะ

    #1,518
    0
  22. #1517 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 13:24
    ตาลุกวาวเลยน้อง
    #1,517
    0
  23. #1516 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 13:22

    โรงประมูลของหวงหย่ง?

    #1,516
    0
  24. #1515 manbigbang (@manbigbang) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 13:09
    เอาตังไว้ไหนเนี้ย ชายทุกอย่างเลยนางเอก
    #1,515
    0