หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 55 มังกรเหนือมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,137 ครั้ง
    26 มิ.ย. 63

หลิวอี้เฟยประสบปัญหาระหว่างเดินทางคือหิมะตกหนักมาก เส้นทางข้างหน้าแทบจะมองไม่เห็นจึงทำให้ม้าต้องค่อยๆวิ่งไปอย่างช้าๆ อีกทั้งตลอดทางก็มีหิมะทับถมหนาม้าจึงวิ่งได้ไม่สะดวกหนัก ซึ่งมันสร้างความกังวลให้นางเป็นอย่างมาก นี่จะไม่เป็นการซ้ำเติมผู้ประสบภัยหนาวหรอกหรือ

“อีกราวๆสิบลี้ก็จะถึงที่หมายแล้วขอรับแม่นางหลิว”

“ไม่ไกลแต่หิมะยังตกหนักไม่หยุด หวังว่าท่านหวงหย่งจะปลอดภัย”

ทางด้านหวงหย่งนั้นยังปลอดภัยดีและกำลังนั่งห่อตัวอยู่ในผ้าห่มหน้ากองไฟในกระโจม แม้ด้านนอกหิมะจะตกหนักแต่ด้านในกระโจมก็อุ่นไม่น้อย โชคดีที่ไม่กี่วันก่อนเขาสามารถซื้อผ้าฝ้ายอย่างหนามาได้จำนวนมาก เวลานี้ชาวบ้านที่อยู่ในความดูแลของเขาจึงมีผ้าห่มเอาไว้คลุมกายป้องกันความหนาวกันทุกคน

“คาดว่าแม่นางหลิวคงจะใกล้เดินทางถึงที่นี่แล้วขอรับนายท่าน แต่ตอนนี้หิมะตกหนักอาจจะทำให้ล่าช้าไปสักหน่อย” หวงหย่งพยักหน้ารับรู้และเฝ้ารอ เพราะอาหารชุดสุดท้ายในแหวนมิตินั้นหมดไปเรียบร้อยแล้ว หากหลิวอี้เฟยมาช้ากว่านี้ทุกคนจะอดอยากเพราะในป่าก็หาอาหารได้ยากแล้ว ที่เมืองใกล้เคียงอาหารก็มีราคาสูงมาก แม้จะมีเงินซื้อแต่สินค้าไม่พอขาย เขาซื้อมาได้เท่าที่มีจนหมดแล้ว

ด้วยระยะทางเพียงสิบลี้หากเป็นสถานการณ์ปกตินั้นคงใช้เวลาเดินทางเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น แต่เพราะหิมะตกจึงทำให้ใช้เวลาถึงสองชั่วยามรถม้าของหลิวอี้เฟยจึงมาถึงที่หมาย เสียงร้องของม้าพันธุ์แกร่งทั้งสองดังขึ้นเป็นสัญญาณให้หวงหย่งรีบออกจากกระโจมเพื่อรอพบสตรีที่รักทันที

ชาวบ้านที่อยู่ในกระโจมก็ออกมาดูเช่นกันว่ารถม้าของผู้ใดที่ฝ่าหิมะมาในยามนี้ เมื่อพวกเขาเห็นคำว่าหลิวที่สลักอยู่ด้านข้างรถม้าชาวบ้านหลายคนได้ตะโกนโห่ร้องด้วยความดีใจ บางคนถึงกับน้ำตาไหลที่ในที่สุดพวกเราก็รอดตายจากภัยหนาวปีนี้ ชื่อเสียงของหลิวอี้เฟยนั้นโด่งดังไปทั่วแคว้นจริงๆ แม้แต่ชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลก็ยังได้ยินชื่อของนาง

หลิวอี้เฟยที่เพิ่งเดินทางมาถึงนั้นมองกระโจมที่ทำขึ้นลวกๆแล้วก็พอจะเข้าใจว่าเหตุใดหวงหย่งถึงได้ส่งสารไปขอความช่วยเหลือ ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาหวงหย่งได้รับเอาผู้ประสบภัยมาหลบใต้ปีกของเขาสักกี่คน แต่ดูจากกระโจมที่ตั้งอยู่มากมายจนเกือบทั่วลานกว้างตรงนี้คาดว่าไม่ต่ำกว่าห้าพันคนเป็นแน่

หวงหย่งที่เห็นใบหน้างดงามของสตรีที่รักก็วิ่งเข้าไปสวมกอดนางราวกับเด็กที่ได้พบเจอมารดา เขาทั้งดีใจและโล่งใจที่ในที่สุดนางก็มาถึงเสียที ระหว่างที่รอในใจของเขากังวลไปสารพัดเรื่องกลัวว่านางจะได้รับอันตรายจากพายุหิมะ พอได้เห็นนางลงจากรถม้าอย่างปลอดภัยเขาจึงปกปิดความยินดีของตนเองไม่ได้

“นี่! ปล่อยข้านะไอ้หนวด!” ยิ่งนางออกแรงดิ้นมากเท่าไหร่วงแขนกว้างของชายอายุน้อยกว่าก็ยิ่งกอดรัดนางแน่นมากขึ้นเท่านั้น แต่การได้ถูกเนื้อต้องตัวกันเช่นนี้ทำให้หลิวอี้เฟยได้รู้ว่าหวงหย่งผอมลงมากแค่ไหน

“ข้าคิดถึงเจ้ามากๆ”

“คิดถึงข้าหรือคิดถึงอาหารของข้ากันแน่ ปล่อยเร็วๆเลยนะไม่เห็นหรือว่ามีชาวบ้านกี่ชีวิตมองเราอยู่” หวงหย่งเหลือบมองรอบๆตัวและเห็นว่าจริงเช่นที่นางพูดเขาจึงยอมปล่อยนางแต่โดยดี “อาหารที่ท่านมีหมดแล้วใช่หรือไม่”

“อืม หมดไปเมื่อเช้านี้ ไม่เหลือแม้แต่หัวมันสักหัวแต่ข้าไม่ได้บอกผู้ใด”

“ท่านเก่งมาก! จากนี้ข้าจะช่วยท่านเองเจ้าค่ะ” ราวกับจิตใจของหวงหย่งได้รับการปลอบประโลม เขารู้สึกอุ่นวาบไปทั้งตัวเมื่อได้รับรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมานาน “เอาล่ะ เริ่มแรกเราต้องทำอาหารมื้อเที่ยงให้ผู้อพยพก่อน เสี่ยวจิงเอาหม้อที่เราซื้อลงจากรถม้าเร็วเข้า ท่านจิวฟงนำคนไปขนก้อนหินก้อนใหญ่มาหลายๆก้อนเลยเจ้าค่ะขนฟืนมาด้วยนะเจ้าคะ ท่านจิวซาเอารถม้ากับม้าไปเก็บที่ต้นไม้ใหญ่ทางด้านนู้นแล้วก็อย่าลืมก่อกองไฟคลายความหนาวให้พวกมันด้วยนะเจ้าคะ”

หลิวอี้เฟยลากหวงหย่งเข้าไปยังกระโจมแล้วให้เขาเปิดแหวนมิติรอ จากนั้นนางจึงเอาเสบียงที่มีในคลังของระบบออกมาทีละอย่างสองอย่าง โดยเฉพาะข้าวและเนื้อสัตว์ อากาศหนาวเช่นนี้ทำข้าวต้มหมูสับง่ายๆหม้อใหญ่แจกจ่ายไปก่อนก็แล้วกัน จิวฟงกับชาวบ้านผู้ชายได้ขนก้อนหินก้อนใหญ่มายังบริเวณหน้าที่พักของหวงหย่ง หลิวอี้เฟยสร้างเตาแบบง่ายๆด้วยการเอาก้อนหินสามก้อนมาวางเรียงกันเป็นวง จัดให้สามารถตั้งหม้อบนก้อนหินได้แล้วก่อไฟตรงกลาง

“โอ้โห ท่านไปเอาถังน้ำแบบนี้มาจากที่ไหนหรือเจ้าคะท่านหวงหย่ง กำลังกังวลอยู่เชียวว่าจะเอาน้ำจากที่ไหนใช้” ถังไม้ขนาดใหญ่บรรจุน้ำไว้จนเต็มถึงสิบถัง มันดูแข็งแรงมากนางจึงแปลกใจว่าหวงหย่งไปหามาจากที่ไหนกัน

“ถังนี้ข้าไปซื้อจากเมืองใกล้ๆแล้วจ้างให้เกวียนในเมืองส่งมาที่นี่ ส่วนน้ำก็ให้ชาวบ้านไปขนจากในป่าด้านนู้นมา โชคดีที่มีน้ำตกใสสะอาดอยู่” หลิวอี้เฟยชื่นชมหวงหย่งจากใจจริง หลายวันมานี้เขาคงลำบากไม่น้อย “จากตอนแรกข้าคิดจะรวบรวมชาวบ้านเหล่านี้แล้วนำพาพวกเขาไปยังเมืองใกล้ๆ แต่เมื่อข้าไปสำรวจทุกเมืองที่อยู่ใกล้ๆนี้แล้วต่างก็ไม่มีเมืองไหนรับผู้ประสบภัยเลย พวกเขาจึงต้องอยู่ที่นี่และข้าก็ต้องดูแลเขาระหว่างรอเจ้ามา”

“ท่านทำดีมากแล้วเจ้าค่ะ ท่านไปพักบ้างเถิดข้าจะจัดการที่เหลือเอง” หลิวอี้เฟยเรียกให้จิวซาเข้ามายกกระสอบข้าวออกไปนอกกระโจม ตอนนี้มีชาวบ้านผู้หญิงจำนวนหนึ่งได้มายืนรออยู่ซึ่งจิวซาบอกว่าพวกเขาจะมาช่วยนางทำอาหาร “เช่นนั้นพวกท่านก็เอาข้าวไปหุงในหม้อนะเจ้าคะ ท่านจิวซาช่วยข้าก่อไฟหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”

“แม่นางหลิวไม่ต้องทำขอรับ ให้ข้ากับชาวบ้านทำเอง แม่นางหลิวแค่สั่งมาก็พอ”

“เช่นนั้นก็ไม่เกรงใจแล้วนะเจ้าคะ เสี่ยวจิงแจกมีดให้สาวๆพวกนี้แล้วช่วยกันสับหมูนะ ไปหาแผ่นไม้สะอาดมาหน่อยเถิดเจ้าค่ะข้าต้องใช้สับหมู แบ่งคนเอาต้นหอมไปล้างแล้วซอยเตรียมไว้ เร่งมือเข้าจะได้เวลาอาหารมื้อกลางวันแล้ว” เสียงเจื้อยแจ้วที่กำลังสั่งงานอยู่นอกกระโจมทำให้หวงหย่งรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ไม่นานเขาก็เคลิ้มหลับไปโดยไม่รู้ตัวว่าหลิวอี้เฟยได้เข้ามาห่มผ้าให้เขาและเอาผ้าอย่างหนาผืนใหญ่คลุมกระโจมอีกหนึ่งชั้น

เมื่อข้าวต้มทั้งห้าหม้อส่งกลิ่นหอมและสุกพร้อมกินแล้วชาวบ้านที่มาช่วยงานก็ขนเอาชามกับช้อนที่หลิวอี้เฟยซื้อมาด้วยมาตักข้าวแจกให้ผู้ประสบภัยทุกคน ถ้าคนไหนมีชามหรือช้อนติดตัวมาด้วยก็เอาของตนเองออกมาใช้ กว่าจะแจกจนครบและทุกคนกินจนอิ่มพวกนางต้องต้มข้าวถึงยี่สิบหม้อ

“คงต้องไปซื้อหม้อที่เมืองใกล้ๆมาเพิ่มนะ หากไปตอนนี้จะกลับมาทันทำอาหารมื้อเย็นหรือไม่เจ้าคะท่านจิวฟง”

“ทันขอรับแม่นางหลิว ใช้เวลาเดินทางไปกลับราวๆหนึ่งชั่วยามขอรับ”

“เสี่ยวจิงไปกับท่านจิวฟงนะ นี่เงิน ซื้อมาสักสิบหม้อและกระทะใหญ่ห้ากระทะก็แล้วกัน ซื้อผ้าฝ้ายอย่างหนามาเพิ่มด้วยนะ” เสี่ยวจิงรับคำสั่งแล้วขึ้นรถม้าไปพร้อมกับชาวบ้านผู้หญิงอีกสองคนโดยมีจิวฟงเป็นผู้บังคับม้า

มื้อเย็นวันนี้หลิวอี้เฟยตั้งใจจะทำข้าวราดกะเพราหมูสับ จึงต้องให้ชาวบ้านที่ยังอยู่ช่วยกันสับหมูใส่หม้อไว้จำนวนมาก ไหนจะพริกกับกระเทียมและสิ่งสำคัญที่สุดคือใบกะเพรา คนโบราณเหล่านี้ล้วนไม่เคยเห็นผักที่มีกลิ่นฉุนที่นางเอาออกจากมิติจึงมองด้วยความสนใจ กินอาหารเผ็ดร้อนให้เหงื่อออกเสียบ้างก็ดีเหมือนกัน

“ตั้งหม้อใส่น้ำให้ข้าอีกสักหม้อเถิด ข้าจะต้มน้ำขิง” จิวซาเป็นผู้ไปตักน้ำใส่หม้อแล้วยกหม้อตั้งไฟให้นางด้วยตนเอง หลิวอี้เฟยจึงเอาขิงมาทุบแล้วโยนลงไปในหม้อ จากนั้นนางนำแป้งข้าวเหนียวมานวดกับน้ำเย็นเพื่อทำเป็นแป้งบัวลอยแบบง่ายๆ ส่วนไส้จะใช้เป็นน้ำผึ้ง หวงหย่งที่ตื่นหลังจากพักผ่อนจนเต็มอิ่มได้ออกมาช่วยนางนวดแป้งเช่นกัน

“ยังไม่ถึงเทศกาลตงจื๊อเลยนะ เจ้าจะทำบัวลอยแล้วหรือ”

“อยากกินก็ทำกินไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงเทศกาลเลยนี่เจ้าคะ แล้วอากาศหนาวเช่นนี้หากได้กินบัวลอยน้ำขิงสักชามจะช่วยให้ร่างกายอุ่นขึ้น อันที่จริงข้าคิดว่าจะส่งบัวลอยไปให้ท่านที่เมืองหลวงอยู่เหมือนกันนะเจ้าคะ”

“หลังเสร็จภารกิจข้าก็เดินทางออกจากเมืองหลวงทันที แต่ข้าว่าโชคดีแล้วที่ข้าออกมาเช่นนี้”

“ใช่เจ้าค่ะ ตอนนี้ที่เมืองเจียงซุนเองก็มีผู้ประสบภัยหนาวจำนวนมากอยู่ที่นั่นเช่นกัน ไม่คิดว่าเมืองอื่นๆจะไม่คิดช่วยเหลือชาวบ้านเหล่านี้เลย แล้วนี่ฮ่องเต้ทรงทราบเรื่องนี้หรือไม่เจ้าคะท่านหวงหย่ง”

“ข้าส่งสารไปแล้วแต่ก็ยังไร้วี่แววข่าวสารจากเมืองหลวง ไม่แน่ใจว่าฝ่าบาทไม่ได้รับสารจากข้าหรือเพราะเหตุใดกันแน่” แม้อาหารในคลังเสบียงของวังหลวงจะมีอยู่ไม่มากนักแต่ก็คงพอที่จะเอาออกมาช่วยชาวบ้านได้อยู่บ้าง แต่สี่ห้าวันที่เขารออยู่ตรงนี้กับชาวบ้านหลายพันคนกลับไม่มีแม้แต่ข่าวสารส่งกลับมาจากฮ่องเต้ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

หลิวอี้เฟยบอกให้หวงหย่งเลิกสนใจเรื่องนั้น ตอนนี้ในเมื่อนางมาถึงที่นี่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเสบียงอีก และนางยังบอกให้ชาวบ้านที่แข็งแรงหลายคนไปแจ้งผู้ประสบภัยที่ติดอยู่หน้าประตูเมืองต่างๆให้มารวมตัวกันที่นี่เมื่อหิมะหยุดตกอีกด้วย ชาวบ้านที่เหลืออยู่ได้ยินนางพูดเช่นนั้นต่างก็ช่วยกันตัดไม้มาสร้างกระโจมเตรียมเอาไว้จำนวนมาก ผู้หญิงและเด็กเองก็ไม่ได้งอมืองอเท้า พวกเขาช่วยกันตัดใบไม้มาเตรียมไว้คลุมกระโจมเช่นกัน

หวงหย่งตั้งใจนวดแป้งบัวลอยมาก น้ำขิงที่ต้มไว้ก็กำลังส่งกลิ่นหอมสดชื่นออกมาเช่นกัน หลิวอี้เฟยกรองเอาขิงออกแล้วนำขิงไปต้มอีกหม้อหนึ่ง จากนั้นเอาน้ำตาลอ้อยที่นางเอานำมาจากจวนเทลงไปในน้ำขิงที่ได้จำนวนมากเพื่อให้น้ำขิงมีรสหวาน นางตักใส่แก้วไม้ไผ่ที่จิวฟงทำเอาไว้แล้วให้หวงหย่งได้ชิม

“กลิ่นหอม รสเผ็ดนิดๆแล้วก็หวาน ร่างกายข้าอุ่นขึ้นมาเลยทีเดียว”

“เช่นนั้นเราจะต้มน้ำขิงเอาไว้ทั้งคืนเลยก็แล้วกันเจ้าค่ะ หากผู้ใดหนาวเกินไปจนร่างกายไม่ไหวก็มาเอาน้ำขิงไปดื่มแก้หนาวได้ เวรยามที่อยู่ข้างนอกกระโจมทั้งคืนจะได้มีเครื่องดื่มอุ่นๆเอาไว้จิบได้ตลอดทั้งคืนด้วย ท่านรีบนวดแป้งเร็วๆเข้าสิเจ้าคะ วันนี้ข้าจะได้กินบัวลอยหรือไม่” หวงหย่งได้ยินนางบ่นก็หัวเราะออกมามือเขาเร่งนวดแป้งเร็วขึ้นตามที่นางสั่ง

‘นายหญิงๆ มีคนผู้หนึ่งกำลังทางนี้ล่ะ เป็นบุรุษผู้สูงศักดิ์มากๆ’ หลิวอี้เฟยได้ยินที่น้องเรดบอกเช่นนั้นก็พอจะคาดเดาได้ว่าผู้สูงศักดิ์ที่น้องเรดพูดนั้นคือผู้ใด คนที่ท่านหวงหย่งรอคอยอยู่มาถึงแล้วสินะ

‘เหอะ ไม่มีผู้ใดสูงศักดิ์ไปกว่าองค์ราชาของเราหรอกนะเรด ต่อให้คนผู้นั้นเป็นผู้ครองบัลลังก์มังกรก็เถอะ’

ยังไม่ทันที่หลิวอี้เหยจะได้พูดอะไรนางก็สังเกตเห็นม้านับสิบตัววิ่งฝ่าหิมะมาด้วยความเร็ว บุรุษบนหลังม้าที่ควบนำหน้ามานั้นด้วยความองอาจและความหรูหราของแพรพรรณที่สวมใส่ ทำให้รู้ได้ทันทีว่าคงเป็นบุรุษสูงศักดิ์ที่น้องเรดพูดถึงเป็นแน่ และด้านหลังของฝูงม้านั้นก็เป็นเกวียนเทียมม้าที่ขนเสบียงมาจำนวนมาก

หวงหย่งเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน เขาละมือจากการนวดแป้งแล้ววิ่งเร็วๆออกไปต้อนรับทันทีแต่หลิวอี้เฟยกลับไม่ขยับเขยื้อนไปไหน นางนางลงแทนที่หวงหย่งแล้วนวดแป้งต่อจากเขาทันที ชาวบ้านที่กำลังทำงานท่ามกลางหิมะที่กำลังตกต่างก็มองผู้มาใหม่ด้วยความสนใจ 

“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่คิดว่าฝ่าบาทจะเสด็จมาด้วยพระองค์เอง”

“ทำตัวตามสบายเถิดเสี่ยวหย่ง ที่นี่ข้าไม่ใช่องค์เหนือหัวของเจ้าแต่เป็นพี่ชายที่นำเสบียงเหล่านี้มาช่วยราษฎร ไม่ต้องมากพิธีนักหรอก” จ้าวอู๋หลงกระโดดลงจากหลังม้าแล้วมองราษฎรของตนที่กำลังเดือดร้อนอย่างปวดใจ ระหว่างทางที่เดินทางมาหาหวงหย่งที่นี่เขาได้พบเห็นศพจำนวนมากแต่ไม่พบผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เลย คาดว่าคนเหล่านั้นคงได้มาอยู่กับหวงหย่งเช่นที่เขาเขียนในสารส่งมาถึงเขาโดยตรง “เจ้าทำได้ดีมาก ลำบากเจ้าแล้วเสี่ยวหย่ง”

“เชิญฝ่าบาทประทับภายในกระโจมก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ แม้มันจะไม่ดีนักแต่ก็อบอุ่นดี”

“ได้สิ ระหว่างทางหิมะตกหนักเหลือเกินทำให้ข้าเดินทางมาได้ช้ามาก เจ้ามารายงานทุกเรื่องให้ข้ารู้หน่อยเถิดเสี่ยวหย่ง ส่วนพวกเจ้าก็ไปตั้งกระโจมและช่วยชาวบ้านสร้างกระโจมด้วย เอาผ้าที่เตรียมมาคลุมกระโจมแทนใบไม้พวกนี้ซะ ส่วนเสบียงนั้นเจ้าจะให้ทหารขนไปไว้ที่ไหนดีล่ะเสี่ยวหย่ง”

“ทางด้านหน้ากระโจมของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ ตรงนั้นหลิวอี้เฟยได้ทำเป็นที่ปรุงอาหารชั่วคราว”

“หลิวอี้เฟย...นี่เจ้าส่งสารไปขอความช่วยเหลือจากนางงั้นหรือ ดีเลย ข้าจะได้พบนางเสียที” หวงหย่งรีบเดินตามฮ่องเต้ไปที่กระโจมของตนโดยเร็วเมื่อเห็นพระองค์ก้าวยาวๆไปทางด้านนั้น แต่เมื่อใกล้ถึงกระโจมของเขาฝีเท้าของฮ่องเต้ก็หยุดลงไม่ก้าวต่อ หวงหย่งมองด้วยความแปลกใจแต่เมื่อมองไปยังหลิวอี้เฟยก็เห็นว่านางยืนจ้องมาทางนี้อยู่แล้ว

“มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ” จ้าวอู๋หลงเองก็ไม่แน่ใจนักว่าเหตุใดขาของเขาถึงได้หนักจนแทบก้าวขาไม่ออกเช่นนี้ และเมื่อเขาได้สบตากับสตรีงดงามที่ยืนอยู่หน้ากระโจมหลังใหญ่ความกดดันบางอย่างก็ถาโถมเข้ามาจนขาสั่นแทบยืนไม่อยู่ ไม่นานร่างกายสูงใหญ่ของจ้าวอู๋หลงก็ทรุดลงไปนั่งกับพื้น หวงหย่งและทหารองครักษ์ที่เห็นองค์เหนือหัวเป็นเช่นนั้นต่างก็เข้ามาล้อมตัวพระองค์เอาไว้เพื่อรักษาความปลอดภัย “ฝ่าบาท! ได้ยินกระหม่อมหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!”

“เสี่ยวหย่ง ข้า...หายใจไม่ออก” หลิวอี้เฟยก้าวเข้ามาหาผู้มาเยือนอย่างช้าๆ ใบหน้างดงามนั้นมีรอยยิ้มติดใบหน้าอยู่เสมอ แต่ล่ะก้าวย่างของนางนั้นมีแต่ความนุ่มนวลและอ่อนหวาน ผู้ใดไม่รู้แต่หลิวอี้เฟยรู้ มังกรร่างสถิตที่ปกป้องคุ้มครองบุรุษยิ่งใหญ่ผู้นี้นั้นโอหังมาก มันแข็งกร้าวและดื้อรั้น ทระนงตนว่าตนเองยิ่งใหญ่เหนือผู้ใด มันจึงต้องถูกกำราบโดยมังกรที่อยู่เหนือมังกรเช่นมังกรทองของนาง มังกรทองขยายร่างแล้วจู่โจมรัดร่างมังกรสถิตของจ้าวอู๋หลงเอาไว้แน่น บุรุษผู้ครอบครองร่างสถิตของมังกรจึงมีอาการเหมือนคนใกล้ขาดอากาศหายใจเช่นนี้ 

“ถวายบังคมเพคะ...ฝ่าบาท” จ้าวอู๋หลงรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณและความรู้สึกว่าความกดดันทั้งหมดนี้มาจากตัวนางผู้นี้อย่างแน่นอน “ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆปี หม่อมฉันหลิวอี้เฟยเพคะ” สตรีผู้นี้เป็นใครกันแน่!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.137K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2003 chanchan123 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 14:04
    ขอโทษนะคะจะอ่านน้องเรดเป็นร้องแรดตลอดเลย 555+
    พี่โกลว์อย่าทำร้ายพี่เต้
    #2,003
    0
  2. #1295 luckyJum (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 10:18
    สนุกมากๆๆเพิ่งได้เข้ามาอ่าน
    #1,295
    0
  3. #1294 Picky Pictabo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 07:29
    สนุกมาก อ่านรวดเดียวเลย
    #1,294
    0
  4. #1293 Noonong Cheeceza (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 04:16
    ค้างเติ่งจ้า
    #1,293
    0
  5. #1292 wasana3867 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 03:21

    ค้างจ้า
    #1,292
    0
  6. #1290 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 01:49
    น้องฮ่องเต้คนนี้เป็นคนดี ไม่ใช่ทรราชแบบองค์ก่อน น้องอย่าแกล้งพระองค์เยอะสิคะ
    #1,290
    0
  7. #1287 misspan (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 00:15

    ค้างกันไปจ้า

    #1,287
    0
  8. #1284 pongladapapoom (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 23:20

    ตามมาทันตอนล่าสุดแล้ว แต่ไม่ดีใจนะ ฮือ ๆ เพราะอยากให้มีเยอะ ๆ มันสนุกมาก ๆ เลยค่า
    #1,284
    0
  9. #1281 04140606 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 22:32
    ไม่รู้เป็นไร แต่รู้สึกน้องเทพมาก 5555555
    #1,281
    2
    • #1281-1 04140606(จากตอนที่ 55)
      26 มิถุนายน 2563 / 22:33
      หัวเราะแบบสะใจไม่หยุด
      #1281-1
  10. #1273 pimnapatsukfung (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 20:44
    อิอิอิอิอิอิอิอิอิ

    า้กตัดน้กคะกน้นักย่นัน้ตักน้ร

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ไม่ไหวแล้วๆๆๆๆๆ
    #1,273
    0
  11. #1272 saduhnat (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 20:38

    ขออีกๆๆๆๆสนุกมากๆๆๆๆๆ
    #1,272
    0
  12. #1271 Kass2222 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 19:46

    สนุกมากค่ะ แต่งดีจัง

    #1,271
    0
  13. #1270 ไม่หลับไม่นอน (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 19:36
    สนุกน่าติดตามมากค่าาาา
    #1,270
    0
  14. #1268 piya104 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 18:44

    แม่มา ≧∇≦
    #1,268
    0
  15. #1267 pa kae (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 18:29

    นั่นสิแม่นางหลิว เป็นใครกันแน่นะ!!!

    #1,267
    0
  16. #1266 น้ำค้าง (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 18:22

    มมาต่อไวๆนะนิยายของไรท์สนุกมากกกกกก

    #1,266
    0
  17. #1265 Xialyu (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 18:19
    น้องโกลด์เก่งที่สุด
    #1,265
    0
  18. #1264 111555999888Jo (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 17:59
    จัดหนักค่ะ😁😁
    #1,264
    0
  19. #1262 150221 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 17:40
    อยากให้อยู่พร้อมหน้าทั้งครอบครัวรวมเสี่ยวไป๋ด้วย
    #1,262
    0
  20. #1261 AiiLin (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 16:44

    อย่าใส่ร้ายน้อง! ก็แค่มังกรน้องเอง...

    #1,261
    0
  21. #1260 Helane (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 16:29
    น้องทองช่างเก่งกาจ...
    #1,260
    0
  22. #1258 pa kae (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 16:10

    ตัวจริงเสียงจริงต้องน้องgold ของแม่นางหลิวคร้า

    #1,258
    0
  23. #1257 natsume0000 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 15:39

    แงงงงงง๊ไรท์ขาตอนนี้ปีนมาถึงยอดผักบุ้งหล่ะ555+เอาลงทีค้างมากกกก
    #1,257
    0
  24. #1256 rinnabosch (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 15:37

    ค้า(• ▽ •;)
    #1,256
    0
  25. #1255 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 15:37
    รอค่ะๆๆ
    #1,255
    0