หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 54 : ตอนที่ 54 ภัยหนาวเกิดขึ้นทุกย่อมหญ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,830
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,977 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63

หวงหย่งที่ทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากฮ่องเต้เสร็จสิ้นแล้วนั้นได้รีบออกจากเมืองหลวงพร้อมจิวฟงในคืนวันหิมะแรกตกในเมืองหลวง ทั้งสองรีบเร่งเดินทางเพื่อให้ไปถึงเมืองเจียงซุนก่อนเทศกาลตงจื๊อมาถึง แต่พอเดินทางผ่านเข้าเมืองที่ห้าทั้งสองก็เริ่มได้พบผู้ประสบภัยหนาวมาขอความช่วยเหลือที่หน้าประตูเมืองแต่ละเมืองจำนวนมาก

“เพราะสงครามจึงให้ทำผลผลิตในปีนี้ลดน้อยลง ไม่แปลกที่จะมีชาวบ้านเดือดร้อนมากมายขนาดนี้ขอรับ”

“ส่งข่าวไปแจ้งฝ่าบาทโดยเร็ว เมืองเหล่านี้ไม่เปิดประตูเมืองต้อนรับชาวบ้านด้วยซ้ำ” แต่ยิ่งออกห่างจากเมืองหลวงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งพบผู้ประสบภัยหนาวมากขึ้น ทั้งสองพบเห็นศพตามรายทางจำนวนมากและที่กำลังจะตายก็มีไม่น้อย หวงหย่งที่เห็นหลิวอี้เฟยช่วยเหลือคนมามากจึงนิ่งดูดายอยู่ไม่ได้

“ให้ส่งสารไปแจ้งแม่นางหลิวด้วยหรือไม่ขอรับ ด้วยเสบียงที่นายท่านเก็บไว้ในแหวนมิติตอนนี้คงเพียงพอช่วยเหลือชาวบ้านได้ไม่กี่วันเท่านั้น แต่หากแม่นางหลิวเร่งเดินทางมาอาจจะพอช่วยเหลือได้”

“เจ้ารีบส่งไปโดยเร็วเถิดจิวฟง จากนั้นก็ให้ชาวบ้านพวกนี้ไปรวมตัวกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านนู้น” โชคไม่ดีที่บริเวณที่ทั้งสองพบศพและชาวบ้านพวกนั้นอยู่ในพื้นที่โล่งและขณะนี้หิมะกำลังตกหนัก ทางเดียวที่จะหลบหิมะได้คือใต้ต้นใหม่ใหญ่ที่มีเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น เมื่อจิวซาได้เขียนสารส่งไปถึงหลิวอี้เฟยแล้วเขาก็ได้เรียกชาวบ้านให้มารวมตัวกัน

คนเหล่านั้นกำลังรีบเร่งเดินทางไปให้ถึงเมืองข้างหน้าโดยเร็วเพื่อความอยู่รอดแต่เมื่อเห็นว่ามีบุรุษที่แต่งตัวดีราวกับคุณชายสูงศักดิ์ร้องเรียกพวกเขาไว้แล้วสั่งให้ไปรวมตัวกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ แม้จะงุนงงว่าเรียกด้วยเรื่องใดแต่ชาวบ้านก็ไปรวมตัวกันแต่โดยดี ซึ่งขณะนั้นหวงหย่งได้หาไม้มาก่อไฟรออยู่แล้ว

“พวกเจ้ารีบเดินเข้ามาหลบหิมะแล้วจับกลุ่มกันเอาไว้ มีทั้งหมดกี่คนจิวฟง”

“สองร้อยคนขอรับนายท่าน” 

“พวกเจ้ากำลังเดินทางเข้าเมืองอย่างนั้นหรือ หากจะหวังไปพึ่งพิงเมืองข้างหน้าล่ะก็อย่าไปเลยจะดีกว่า ตอนนี้มีผู้ประสบภัยหนาวเช่นพวกเจ้าอยู่ที่หน้าประตูเมืองนั้นจำนวนมากและไม่มีทีท่าว่าจะได้รับความช่วยเหลืออย่างทั่วถึง” ชาวบ้านได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกหดหู่ยิ่งนัก พืชผลที่พวกเขาเก็บเอาไว้เมื่อฤดูร้อนที่ผ่านมาได้ถูกเจียดส่งไปเป็นเสบียงให้กับกองทัพจำนวนมาก ทำให้พอฤดูหนาวมาถึงอาหารจึงไม่เพียงพอ แล้วเช่นนี้พวกเขาจะทำเช่นไรกันดี

หวงหย่งเห็นท่าทางหมดอาลัยตาอยากของชาวบ้านก็ถอนหายใจออกมาแล้วเอามันเทศและข้าวโพดที่หลงเหลืออยู่ออกมาจำนวนหนึ่ง เขาให้จิวฟงแจกมันเทศให้ชาวบ้านคนละสิบหัวและข้าวโพดคนละห้าฝัก ชาวบ้านเห็นอาหารตรงหน้าก็หลั่งน้ำตาออกมาด้วยความซาบซึ้ง 

“ผู้ใดมีมีดก็เอาไปตัดไม้ไผ่ในป่ามาเหลาแล้วเสียบข้าวโพดย่างเถิด ส่วนมันเทศนั้นก็เอาไฟตรงนี้ไปก่อไฟอีกหลายๆกองแล้วเผามันซะ แล้วก็ให้คนที่ยังแข็งแรงไปที่ป่าทางด้านโน้นเพื่อหาน้ำมาดื่มเพราะข้ามีเพียงอาหารให้แต่ไม่มีน้ำให้หรอกนะ ช่วยกันคนละไม้คนละมือเร็วเข้า” หวงหย่งตัดสินใจดักรอผู้ประสบภัยที่กำลังเดินทางมาอยู่ตรงจุดนี้ หากมีชาวบ้านชุดใหม่ผ่านมาก็จะได้เรียกให้มารวมตัวกับชาวบ้านกลุ่มนี้ เมื่อหลิวอี้เฟยมาถึงจะได้ไม่ยุ่งยาก

นกส่งสารประจำตัวของจิวฟงนั้นว่องไวมาก มันสามารถบินได้เร็วกว่านกชนิดอื่น ใช้เวลาเพียงวันเดียวมันก็บินมาถึงจวนตระกูลหลิวและโฉบลงเกาะที่แขนของจิวซาที่ร้องเรียกมันอยู่ด้านล่างทันที

“ท่านจิวฟงส่งข่าวมาหรือเจ้าคะท่านจิวซา ข้าจำได้ว่านกตัวนี้เป็นนกของท่านจิวฟง” จิวซาหยิบกระดาษม้วนเล็กที่ผูกติดขาของนกออกมาอ่าน เมื่อเห็นข้อความในกระดาษแล้วเขาก็รีบส่งให้หลิวอี้เฟยอย่างไม่รีรอ “ท่านจิวซารู้จักสถานที่นี้หรือไม่เจ้าคะ หากเราเร่งเดินทางจะต้องใช้เวลาสักกี่วัน”

“ด้วยฝีเท้าของม้าในจวนของแม่นางหลิวนั้นใช้เวลาเพียงห้าวันก็ถึงแล้วขอรับ”

“เช่นนั้นก็เตรียมตัวกันเถิดเจ้าค่ะ เสี่ยวจิงไปตามเหลียงชุนมาพบข้าโดยเร็ว” จิวซารีบไปเตรียมม้า เสี่ยวจิงไปตามเหลียงชุน ส่วนหลิวอี้เฟยนั้นรีบไปที่ห้องเก็บของทั้งห้าห้องที่นางได้ต่อเติมเอาไว้ จากนั้นก็เอาข้าวกับธัญพืชจำนวนมากออกมา เมื่อเหลียงชุนมาถึงนางก็เติมเสบียงไว้จนเต็มทั้งห้าห้องแล้ว

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือขอรับแม่นางหลิว ทำไมถึงเอาเสบียงออกมามากมายเช่นนี้”

“ข้าได้รับข่าวจากท่านหวงหย่งว่าตอนนี้หลายเมืองไม่ไกลจากเมืองหลวงมีผู้ประสบภัยหนาวจำนวนมากเจ้าค่ะ ท่านหวงหย่งจึงได้ขอความช่วยเหลือจากข้า ตอนนี้ที่เมืองเจียงซุนเองก็มีผู้ประสบภัยหนาวจากที่อื่นเดินทางมาเช่นกันแต่ท่านเจ้าเมืองที่มีประสบการณ์แล้วสามารถรับมือได้ เสบียงเหล่านี้ข้าเตรียมเอาไว้เผื่อว่าเสบียงที่คลังเมืองไม่เพียงพอ ข้าจะออกเดินทางพร้อมกับท่านจิวซาแล้วก็เสี่ยวจิงเท่านั้น ทางนี้ต้องรบกวนท่านเหลียงชุนดูแลนะเจ้าคะ”

“ปีนี้เกิดสงครามคงจะมีผู้ประสบภัยหนาวมากกว่าปีที่แล้วเป็นแน่ แม่นางหลิวไม่ต้องกังวลทางนี้ข้าจะดูแลทุกอย่างเป็นอย่างดีขอรับ แล้วเรื่องเสบียงที่จะเอาไปด้วย...”

“ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นเจ้าค่ะ ข้าจัดการได้” เหลียงชุนนั้นเข้าใจที่นางบอกได้เป็นอย่างดีจึงไม่ถามนางเรื่องนี้อีก หลิวอี้เฟยราวกับมีคลังเสบียงติดตัวเขาจะต้องห่วงเรื่องนี้อีกทำไม “ท่านเหลียงชุนช่วยเหลือข้ามานานข้าต้องขอบคุณมากจริงๆ หลายเรื่องแม้จะไม่สามารถเปิดเผยให้ท่านทราบได้แต่ท่านเหลียงชุนก็ไม่เคยทำให้ต้องลำบากใจเลย”

“ตอนนี้ไม่ใช่เพียงข้าที่เคยช่วยเหลือแม่นางหลิวนะขอรับ แต่แม่นางหลิวก็ได้ช่วยเหลือครอบครัวของข้าเช่นกัน เรื่องอะไรที่หากข้าเอ่ยถามไปแล้วจะทำให้แม่นางลำบากใจข้าไม่ทำหรอกขอรับ แล้วเรื่องขนมบัวลอยที่ต้องส่งในเทศกาลตงจื๊อเล่าขอรับ แม่ครัวที่จวนจะทำไหวหรือไม่”

“ไหวแน่นอนเจ้าค่ะ ข้าได้สอนแม่ครัวไปอย่างละเอียดแล้ว รับรองได้ว่ารสชาติออกมาเหมือนที่ข้าทำแน่นอน”

“เช่นนั้นข้าจะให้ฮวาเอ๋อร์ดูแลให้อีกแรงก็แล้วกันขอรับ”

“ดีเจ้าค่ะ ส่วนเสบียงเหล่านี้ให้ท่านเหลียงชุนคอยไปถามไถ่ท่านเจ้าเมืองเป็นระยะนะเจ้าคะ แล้วก็หากเสบียงไม่พอก็ส่งสารไปหาข้าได้เจ้าค่ะ ท่านจิวซาจะทิ้งนกส่งสารไว้ให้หนึ่งตัว มันรู้ว่าต้องไปส่งที่ไหน” เมื่อสั่งงานเหลียงชุนจนแน่ใจว่าไม่มีเรื่องใดตกหล่นแล้วหลิวอี้เฟยก็แวะไปร่ำลาเสี่ยวจื่อกับเสี่ยวไป๋เสียก่อน เด็กน้อยตัวอ้วนกลมทั้งสองโบกมือลานางอย่างเศร้าสร้อยเพราะอยากมาด้วย แต่ด้วยอากาศหนาวเช่นนี้คงพาไปด้วยไม่ได้ เหลียงฮูหยินกับเหลียงฮวาได้เตรียมผ้าห่มและพรมขนสัตว์เอาไว้บนรถม้าให้พวกนางจนมั่นใจว่าพวกนางจะไม่หนาวจนทรมาน

เมื่อทุกอย่างพร้อมนางก็ขึ้นรถม้าออกเดินทางทันที เมื่อถึงหน้าประตูเมืองก็ได้แวะแจ้งข่าวแก่ท่านเจ้าเมืองที่กำลังยุ่งกับการรับผู้ประสบภัยหนาวอยู่กับหมิงต้า เมื่อท่านเจ้าเมืองรู้ว่านางจะต้องฝ่าลมหนาวออกไปช่วยเหลือผู้คนก็ได้อวยพรให้นางเดินทางโดยปลอดภัย หลิวอี้เฟยไม่ลืมจะบอกเรื่องเสบียงที่นางได้เตรียมไว้กับท่านเจ้าเมืองด้วย

รถม้าที่สลักอักษรคำว่า ‘หลิว’ ไว้ที่ด้านข้างทั้งสองด้านแล่นออกจากเมืองเจียงซุนท่ามกลางสายตาของชาวบ้านผู้ประสบภัย เสี่ยวจิงเปิดม่านรถม้าออกเพื่อให้หลิวอี้เฟยได้ดูจำนวนชาวบ้านที่กำลังเดินทางไปที่ประตูเมืองเจียงซุน “ปีนี่ชาวบ้านมาที่เมืองเจียงซุนน้อยกว่าปีที่แล้วนะ แต่ทำไมข้ารู้สึกไม่ดีเลย” เมื่อคืนตอนเข้ามิติหลิวน้อยก็เตือนอยู่บ้างแต่คิดว่าเช่นไรตนเองก็รับมือได้จึงไม่กังวลอะไร ไม่คิดว่านางจะต้องเดินทางไกลด้วยเรื่องนี้

“อาจจะติดค้างอยู่ตามเมืองอื่นๆก็ได้นะเจ้าคะ”

“คงจะจริง เพราะไม่เช่นนั้นท่านหวงหย่งคงไม่ขอความช่วยเหลือมา เป็นไปได้ว่าที่นั่นจะร้ายแรงกว่าที่นี่มาก” และยิ่งออกห่างจากเมืองเจียงซุนมากเท่าไหร่หลิวอี้เฟยก็ยิ่งเห็นผู้ประสบภัยมากขึ้นเท่านั้น แต่เมืองที่อยู่ใกล้เมืองเจียงซุนก็เปิดเมืองให้ความช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่เช่นกัน เมื่อคาดการณ์ว่าเมืองเหล่านี้สามารถรับมือได้พวกนางจึงเร่งเดินทางต่อ

ทางด้านหวงหย่งกับจิวฟงนั้นขณะนี้ได้รับผู้ประสบภัยไว้ถึงสองพันคนในเวลาหนึ่งวันและคาดว่าจะเพิ่มมากขึ้นอีกเรื่อยๆ อาหารในแหวนมิติที่หวงหย่งได้เก็บไว้ก็เริ่มที่จะร่อยหรอลงทุกวันเช่นกันแต่ก็ยังพอบรรเทาความหิวโหยของชาวบ้านไปได้บ้าง แต่เขากับจิวฟงก็ไม่ได้งอมืองอเท้ารอความช่วยเหลืออยู่เฉยๆแต่ได้เรียกรวมตัวชาวบ้านผู้ชายที่ล่าสัตว์เป็นเข้าป่าล่าสัตว์มาเป็นอาหาร ล่าได้บ้างไม่ได้บ้างก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

“จิวซาส่งข่าวมาว่าออกเดินทางมากันแล้วขอรับนายท่าน หากเร่งเดินทางคงใช้เวลาประมาณสี่ถึงห้าวัน”

“อืม หากจะใช้ที่นี่เป็นที่ตั้งค่ายช่วยเหลือชาวบ้านเราต้องให้พวกเขาสร้างกระโจมกันแล้ว หากหิมะตกลงมาอีกร่มไม้ของต้นไม้ใหญ่เหล่านี้คงป้องกันความหนาวไม่ได้หรอก เจ้านำชาวบ้านผู้ชายไปตัดไม้ไผ่มาเถิดจิวฟง จำได้ใช่หรือไม่ว่ากระโจมที่หลิวอี้เฟยแนะนำให้ท่านเจ้าเมืองเจียงซุนทำขึ้นนั้นทำเช่นไร”

“จำได้ขอรับ” ทำไมจะจำไม่ได้ก็เขากับจิวซาก็เคยไปช่วยทหารสร้างกระโจมเช่นกัน จิวฟงเรียกชาวบ้านผู้ชายหลายคนให้เอามีดหรืออุปกรณ์ที่สามารถตัดไม่ไผ่ได้ให้ตามเขาเข้าไปในป่า “ตัดต้นไผ่ที่ต้นใหญ่เท่าแขนนะ วันนี้ตัดให้มากเท่าที่ตัดได้ เราจะใช้มันสร้างกระโจมที่พักกัน” ชาวบ้านได้ยินเช่นนั้นก็ช่วยกันตัดอย่างขยันขันแข็งทันที 

หวงหย่งที่เห็นจิวฟงไปที่ป่าไผ่พร้อมกับชาวบ้านผู้ชายแล้วนั้นเขาก็ได้ให้ชาวบ้านอีกกลุ่มไปตัดเอาใบไม้ที่มีขนาดใหญ่และเถาวัลย์มาเพื่อเตรียมสร้างกระโจมเช่นกัน ใบไม้ใหญ่ใช้มุงกระโจมส่วนเถาวัลย์ใช้มัดไม้ไผ่ที่ใช้เป็นเสากระโจม ชาวบ้านได้ยินว่าจะมีการสร้างกระโจมกันลมหนาวก็ต่างช่วยกันคนละไม้คนละมือทันที ไม่เว้นแม้แต่เด็กๆ

“เฮ้อ คิดถึงลูกกับหลิวอี้เฟยชะมัดเลย”

“นายท่านมีเมียมีลูกแล้วหรือเจ้าคะ” ชาวบ้านผู้หญิงที่ทำงานอยู่ใกล้ๆจุดที่หวงหย่งยืนอยู่เอ่ยถามขึ้น นางและครอบครัวเป็นชาวบ้านกลุ่มแรกที่ได้มาอาศัยอยู่ใต้ปีกของบุรุษผู้นี้ ไม่แปลกที่นางจะคุ้นเคยกับเขาอยู่บ้าง

“ใช่ แต่ข้าต้องจากพวกเขาไปทำภารกิจนี่ก็หลายเดือนแล้วไม่ได้พบหน้าเลย แต่อีกไม่กี่วันหรอกเพราะนางกำลังเดินทางมาหาข้ามาช่วยพวกเจ้าทุกคน นางเป็นสตรีที่เก่งมากเรื่องปากท้องของพวกเจ้านางจัดการได้แน่นอน เร่งมือเข้า หากพวกเจ้าทำกระโจมไม่เสร็จก่อนค่ำล่ะก็วันนี้พวกเจ้าต้องได้นอนตากหิมะเป็นแน่ นี่...ใบไม้เอาแต่ใบแก่ๆนะ”

ทางด้านจิวฟงก็กำลังเอาไม้ไผ่มามัดส่วนปลายรวมกันจากนั้นก็กางออกเพื่อวัดขนาดความกว้างของฐาน เมื่อได้ตามขนาดนี้ที่ต้องการแล้วก็ขุดหลุมเพื่อฝังไม้ไผ่ไม่ให้มันล้มหากโดนลมหรือพายุหิมะ

“จากนี้ก็เอาเถาวัลย์เส้นเล็กหน่อยมามัดรอบๆกระโจมนะ ถ้าเสร็จแล้วก็เอาใบไม้มาพับครึ่งแล้ววางมันลงบนเถาวัลย์ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนถึงยอดกระโจมและจนกว่ากระโจมจะหนาพอไม่ให้ลมหนาวเข้าไปด้านในได้ เร่งมือเร็วเข้า”

“ท่านจิวฟงขอรับมีชาวบ้านอีกราวๆหนึ่งร้อยคนกำลังเดินเท้ามุ่งมาทางนี้ จะให้พวกข้าไปรอรับพวกเขาหรือไม่ขอรับ” ระหว่างที่จิวฟงกำลังคอยชี้แนะชาวบ้านให้สร้างกระโจมอยู่นั้นชาวบ้านที่เขาได้คัดเลือกให้คอยสอดแนมอยู่ตามเส้นทางที่ชาวบ้านมักใช้เดินทางก็วิ่งเข้ามารายงาน

“อืม ไปรอรับพวกเขาแต่หากผู้ใดไม่อยากอยู่ที่นี่ก็ปล่อยเขาไปไม่ต้องบังคับ” ชาวบ้านคนนั้นรับคำแล้วรีบวิ่งออกไป บนหลังของเขามีธนูและลูกธนูที่เขาทำขึ้นเองแล้วพกติดตัวมาอยู่ด้วย เพราะแบบนี้จิวฟงจึงเลือกเขาให้ทำหน้าที่นี้ ราวครึ่งชั่วยามเขาก็กลับมาพร้อมกับชาวบ้านอีกนับร้อยคน “เจ้าพาพวกเขาไปพักผ่อนก่อน เอาอาหารให้พวกเขาด้วย”

“ขอรับท่านจิวฟง พวกเจ้าตามข้ามาทางนี้เลย” ชาวบ้านผู้ประสบภัยที่มาใหม่นั้นมีสภาพที่อ่อนแรงมาก แม้พวกเขาจะห่อตัวด้วยผ้าหลายชั้นแต่ผ้าผืนบางคงไม่สามารถกันหนาวได้เท่าไหร่นัก เมื่อหวงหย่งกลับออกมาจากป่าจึงได้เห็นชาวบ้านนับร้อยคนกำลังนั่งล้อมกองไฟอยู่พร้อมกับกินมันเทศและข้าวโพดกันอย่างหิวโหย

“มาใหม่กี่คนจิวฟง”

“หนึ่งร้อยสิบคนขอรับ ที่เราต้องจัดหาเพิ่มนอกจากอาหารแล้วก็น่าจะเป็นผ้าห่มขอรับนายท่าน”

“ถ้าหลิวอี้เฟยมาถึงทุกอย่างจะจัดการได้ เราแค่ต้องทำให้พวกเขาอยู่รอดจนกว่านางจะมา วันพรุ่งข้าจะไปที่เมืองข้างหน้าเพื่อหาซื้อเสบียงและผ้าห่มดูก็แล้วกัน ส่วนเจ้าดูแลอยู่ที่นี่ไม่ต้องตามข้าไป” แม้ความเป็นไปได้ว่าเขาจะสามารถซื้อทั้งอาหารและผ้าห่มกลับมาได้นั้นจะมีน้อยแต่หากไม่ลองก็ไม่รู้ อยากน้อยได้ผ้าฝ้ายหยาบมาก็ยังดี

หลิวอี้เฟยเองก็กำลังเร่งเดินทางมาเช่นกัน ขณะที่นางกับเสี่ยวจิงนอนอุ่นอยู่ในรถม้าแต่จิวซากลับต้องตากลมหนาวอยู่ด้านหน้า สเตฟานกับสเตฟานี่นั้นแม้จะวิ่งได้โดยไม่ต้องหยุดพักแต่มันไม่รู้เส้นทางจึงจำเป็นต้องให้ท่านจิวซาบังคับพวกมันเพื่อมุ่งไปในเส้นทางที่ถูกต้อง แต่ด้วยผ้าไหมที่นำมาทำเป็นผ้าห่มที่ห่อตัวของท่านจิวซาอยู่นั้นเป็นผ้าไหมที่นำออกมาจากมิติของนาง มันจึงต้านความหนาวได้ดีมาก จิวซาที่ห่อผ้าทั้งตัวเหลือแต่ดวงตาจึงไม่หนาวมากนัก

“แม่นางหลิวจะแวะพักที่เมืองข้างหน้าหรือไม่ขอรับ”

“ก็ได้เจ้าค่ะ ให้ม้าทั้งสองได้หยุดพักบ้าง” อย่างน้อยก็ให้มันได้กินข้าวกินน้ำสักหน่อย ราวครึ่งชั่วยามต่อมารถม้าก็แล่นเข้าไปยังตัวเมืองเหยียนอัน “น่าแปลกที่เมืองนี้ไม่มีผู้ประสบภัยหนาวมาขอความช่วยเหลือเลยนะ”

“ไม่แปลกหรอกขอรับ เมืองเหยียนอันนั้นเจ้าเมืองเห็นแก่ตัวเป็นอย่างมาก ต่อให้ผู้ประสบภัยเดินทางมาก็คงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเมืองนี้หรอก โรงเตี๊ยมด้านหน้าเป็นโรงเตี๊ยมที่มีชื่อที่สุดในเมืองนี้ แม่นางหลิวจะพักที่นั่นหรือไม่ขอรับข้าจะได้ไปติดต่อให้” หลิวอี้เฟยชะโงกหน้าออกไปดูก็เห็นว่าเป็นโรงเตี๊ยมที่หรูหรามาก เห็นเช่นนั้นนางจึงชี้ไปที่โรงเตี๊ยมตรงข้ามที่หรูหราน้อยลงมาหน่อย “นายท่านก็ชอบพักโรงเตี๊ยมนั้นเช่นกันขอรับ” แล้วบอกนางทำไมกัน

“คู่รักมักจะชื่นชอบเหมือนๆกันนะเจ้าคะนายหญิง”

“เจ้าหมายถึงใครเสี่ยวจิง ข้ากับท่านหวงหย่งน่ะหรือ เหอะ เจ้าตาถั่วหรืออย่างไรกัน!”

“หากคู่กันแล้วต่อให้หนีอย่างไรก็หนีไม่พ้นหรอกเจ้าค่ะ คิกคิก” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.977K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2002 chanchan123 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 13:48
    เสี่ยวจิงเอารางวัลไป พูดได้ดี เสี่ยวหย่งไม่ได้กล่าว 555+
    #2,002
    0
  2. #1968 rjisubb (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 21:53
    เพิ่งรู้ว่าพระเอกเป็นคนตลก555
    #1,968
    0
  3. #1361 เจา เจา (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 15:59

    ใช่จดหมายต้องเขียนอย่างนี้แหละ เจอหน้าแล้วอย่าลืมพูดเด้อท่านพี่

    #1,361
    0
  4. #1208 นัทจัง (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:52

    อ่านตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนนี้ วางไม่ลงเลย สนุกน่าติดตามทุกตอน รอลุ้นตอนต่อไป เป็นกไลังใจให้ไรท์จร้า สู้ๆ

    #1,208
    0
  5. #1204 DarkRi (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:09
    สนุกๆๆๆ ชอบพระเอกสายมโน 5555
    #1,204
    0
  6. #1201 Mchaly (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:46
    สนุกมากค่ะ อ่านเพลินเลย
    #1,201
    0
  7. #1194 Sureepond9585 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:24

    น้ำหยดลงหินเดี๋ยวก็กร่อนเนอะ. ช่วยๆท่านหยงหยดกันหน่อยจร้า 555
    #1,194
    0
  8. #1184 oachaporn (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 17:39

    สนุกมากลุ้นตามทุกตอนเลย
    #1,184
    0
  9. #1183 Shiixx (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 15:55

    รอออออออค่าาา
    #1,183
    0
  10. #1182 Waew_lovebook (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 15:50
    รอต่อค่ะ
    #1,182
    0
  11. #1181 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 15:04
    หวงหย่งก่อนพูดให้ดูหน้า-ก่อนนะ พูดออกมาด้ายยย คิดถึงลูกกะหลิวอี้เฟย 555
    #1,181
    0
  12. #1179 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:42
    รอค่ะๆ
    #1,179
    0
  13. #1177 pa kae (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:11

    เสี่ยวจิงพูดบ่อยๆนายหญิงจะได้ใจอ่อน555

    #1,177
    0
  14. #1176 NuReader (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:06
    555555 อาหย่งต้องให้รางวัลเสี่ยวจิงซะแล้ววว
    รีบมาต่อนะไรท์รออออออ
    #1,176
    0
  15. #1175 Xialyu (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:55
    มีแต่คนช่วยชงอิอิ
    #1,175
    0
  16. #1174 AiiLin (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:42

    ชงกันเข้าไป

    #1,174
    0
  17. #1173 น้ำค้าง (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:35

    มมาต่อไวๆนะ

    #1,173
    0
  18. #1172 068981 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:31

    เสี่ยวจิงวอนซะละ

    #1,172
    0
  19. #1171 150221 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:24
    คิดเหมือนกันทุกเรื่องเลยคู่นี้
    #1,171
    0
  20. #1170 mewcha (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:23
    แซวเขาระวังโดนแซวกลับนะ เสี่ยวจิง
    #1,170
    0
  21. #1169 Nat24122513 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:16
    น่ารัก...
    #1,169
    0
  22. #1168 ? Wä?? ??gå?????? (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:13

    เขิลแทน
    #1,168
    0
  23. #1167 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:10

    ขอบคุณค่ะ

    #1,167
    0