หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 52 : ตอนที่ 52 จับโจร!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,050 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

หลิวอี้เฟยสะดุ้งตื่นจากความฝันด้วยความสะลึมสะลือ แต่ถึงอย่างนั้นประสาทการรับรู้ก็ตื่นตัวเต็มที่ 

“คนงานจะต้านพวกมันได้หรือไม่หลิวน้อย”

‘ถึงจะเป็นโจรกระจอกแต่ว่าพวกมันแต่ละคนนั้นมีปราณไม่ต่ำกว่าขั้นห้ากันทุกคนเลยเจ้าค่ะ คนงานที่เป็นเวรยามอาจจะไม่ใช่คู่ประมือกับพวกมัน นายหญิงต้องแจ้งท่านจิวซาและองครักษ์ที่อยู่รอบๆจวนโดยเร็วนะเจ้าคะ’

“วันนี้ท่านจิวซากลับไปค้างที่จวนของท่านหวงหย่งน่ะสิ มันจะไม่ทันการหากต้องรอเขา” หลิวอี้เฟยคิดหาทางออกทั้งที่ตายังปิดเพราะความง่วง นางเด้งตัวลุกจากที่นอนคว้าตัวมังกรน้อยทั้งห้าแล้วออกจากมิติไปที่ไร่โดยเร็ว ไม่จำเป็นต้องทำให้วุ่นวายหรอก แค่มังกรน้อยของนางก็เอาอยู่แล้ว

คนงานที่เป็นเวรยามในคืนนี้ตกใจจนแทบสิ้นสติเมื่อเห็นนายหญิงของพวกตนปรากฏตัวราวกับภูตผี หลิวอี้เฟยสั่งให้พวกเขาเงียบเสียงห้ามแหกปากเป็นอันขาด และเมื่อนางบอกพวกเขาว่ากำลังมีโจรซุ่มอยู่นอกกำแพงไร่คนงานก็จะเรียกรวมตัวเวรยามทั้งหมดแต่หลิวอี้เฟยได้ห้ามไว้แล้วให้พวกเขาทำตัวปกติ ส่วนโจรเหล่านั้นนางจะจัดการเอง

“สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำก็คือทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นในสิ่งที่กำลังจะเห็นต่อจากนี้ก็พอ” ว่าแล้วก็หาวออกมาอย่างง่วงงุน นางห่อตัวในผ้าห่มแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนเปลไม้ไผ่ คนงานเห็นเช่นนั้นก็มาช่วยก่อไฟให้นางราวกับไม่เคยรับรู้เรื่องโจร พวกเขารู้ว่านายหญิงของพวกเขานั้นเป็นสตรีที่ประหลาด มีความสามารถเป็นเลิศ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่พวกเขาสงสัยแต่ก็ไม่คิดเอ่ยถามหัวหน้าคนงานให้ตนเองเดือดร้อน หน้าที่ของพวกเขาคือตั้งใจทำงานให้นางอย่างเต็มที่ก็พอ

ปิดหูปิดตาปากเป็นใบ้เช่นบ่าวตัวน้อยผู้ซื่อสัตย์

‘คิกคิก เราจะได้ยืดเส้นยืดสายกันแล้วล่ะสหาย ไปกันเร็วเข้า เฮ!’ มังกรแดงผู้ชื่นชอบการใช้กำลังระริกระรี้เต็มที่ มันบินออกไปเป็นตัวแรกแล้วตามด้วยมังกรน้อยอีกสามตัว ส่วนมังกรทองนั้นได้ขยายร่างอันใหญ่โตและยาวเหยียดเพื่อใช้ตัวของมันเป็นกำแพงชั้นนอกปกป้องไร่ของนายหญิงเอาไว้ เมื่อมังกรทองเห็นมังกรบริวารอีกสี่ตัวออกอาการตื่นเต้นมากจนเกินเหตุจึงคำรามห้ามปรามพวกมันเอาไว้

‘อย่าให้ถึงชีวิตเป็นอันขาด’

‘เจ้าได้ยินหรือไม่เรด อย่าให้พวกมันตายเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องถูกลงโทษให้จำศีลไปเป็นพันปีแน่ๆ’

‘วางใจได้ ข้าจะเบามือให้มากที่สุด’ มังกรแดงหักนิ้วอันสั้นของมันดังกรอบแกรบแล้วลอยทะลุกำแพงไร่ออกไปอย่างกระตือรือร้น พวกมันไม่ตายหรอกแต่ก็อย่าได้หวังว่าจะได้กลับมาใช้ชีวิตได้เช่นปกติ บังอาจมาทำให้นายหญิงของมันต้องตื่นกลางดึกและทำให้พวกมันต้องออกมาสัมผัสอากาศหนาวก็ต้องเจอกรงเล็บพิฆาต!

โจรที่กำลังซุ่มอยู่ในพงหญ้าจับจ้องกำแพงสูงตรงหน้าเพื่อรอเวลาและหาจังหวะลักลอบเข้าไป พวกมันได้รับคำสั่งให้เข้าไปทำลายผลผลิตในไร่ทั้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก และหากเผาให้ไร่นี้วอดวายได้เลยจะยิ่งเป็นการดี หัวหน้ากลุ่มโจรที่ซุ่มดูอยู่บนต้นไม้เมื่อเห็นว่าคนงานทุกคนกำลังหลับไหลเว้นแต่เวรยามไม่กี่คนก็ให้สัญญาณลูกน้องบุกเข้าไป

“โอ้ย! อ้าก” แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะขยับตัวเข้าใกล้กำแพงร่างของโจรหางแถวผู้หนึ่งก็กระเด็นลอยไปไกลโดยที่คนงานในไร่ยังไม่ทันได้ยินเสียงร้องด้วยซ้ำ จากนั้นไม่นานโจรอีกสองคนก็กระเด็นออกไปเช่นกัน หัวหน้าโจรตื่นตระหนกและสั่งให้ลูกน้องถอยออกไปทันที แต่ไม่ทันเสียแล้ว...เพราะมังน้อยทั้งสี่ตัวหึกเหิมมากๆในตอนนี้

หลิวอี้เฟยมีคนงานมายืนอารักขาอยู่นับสิบคนนอนอุ่นอยู่ในผ้าห่มอย่างสบายใจ ตาที่ปรือเพราะยังตื่นไม่เต็มที่ก็เพ่งมองมังกรที่กำลังเล่นอยู่กับโจรพวกนั้นราวกับชมหนังกลางแปลง อีกทั้งยังได้สั่งให้คนงานไปเอาข้าวโพดกับมันเทศมาเผากินระหว่างรอ คนงานที่เป็นเวรยามได้ยินเสียงโหยหวนด้านนอกกำแพงก็รู้สึกขนลุกขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ

หรือว่านายหญิงจะเลี้ยงภูตผีไว้ใช้งานกันนะ

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า มานั่งย่างข้าวโพดเร็วเข้า ด้านนอกนั่นให้ลูกๆของข้าจัดการก็พอ” แต่ยิ่งนางพูดเช่นนี้คนงานก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้น ผี! นายหญิงต้องเลี้ยงผีไว้แน่ๆ! “มาเร็วๆ มันเผากำลังสุกแล้ว กินมันเผาร้อนๆตอนอากาศหนาวนี่อร่อยมากจริงๆ” นางบิมันเผาสีออกแล้วเป่าให้หายร้อน มันญี่ปุ่นสีเหลืองนี่มันหวานอร่อยจริงๆ

โจรยี่สิบคนกำลังหนีกันหัวซุกหัวซุน มังกรน้อยทั้งสี่ไล่ล่าพวกมันอย่างไม่ลดละและไม่ยอมให้พวกมันเล็ดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว เสียงร้องของโจรทำเอานกที่กำลังหลับใหลตกใจจนบินว่อนเหนือต้นไม้ เป็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่คนงานที่กำลังย่างข้าวโพดอยู่นั้นหน้าซีดเซียวไปตามๆกัน

‘เจ้าหยุดทำให้พวกมันเลือดออกได้หรือไม่เรด หากรอให้ถึงเช้าข้าคิดว่าพวกมันคงได้ตายเพราะเลือดหมดตัว’

‘เจ้าบอกกรีนนู้นสิไวท์ เจ้านั่นเอาแต่ใช้รากไม้แทงพวกโจรไม่หยุดเลย’

‘ก็ได้ๆ ข้าจะใช้รากไม้แค่พันแข็งพันขาให้พวกมันล้มก็ได้ แต่ผู้ที่สมควรถูกต่อว่ามากที่สุดนั้นเป็นเจ้าไม่ใช่หรือเจ้าตัวขาว เจ้าเอาแต่ขว้างน้ำแข็งใส่หัวพวกมันนะ เลือดที่อาบหน้าพวกโจรก็เป็นเลือดจากหัวของพวกมันทั้งนั้นไม่ใช่ฝีมือข้าเสียหน่อย’ มังกรทั้งสามถกเถียงกันโดยไม่ได้สนใจมังกรฟ้า พวกมันจึงไม่เห็นว่าน้องบลูนั้นใช้น้ำโอบอุ้มก้อนหินแล้วขว้างใส่โจรแบบไม่ยั้ง เมื่อมังกรทั้งสามรู้ตัวอีกทีมังกรฟ้าก็จัดการโจรทุกคนให้นอนหมอบเลือดอาบไปกับพื้นแล้ว

‘ฝีมือข้ายังไม่ตกเลยนะเนี้ย ขว้างก้อนหินสนุกสุดๆ’

‘ไอ้ตัวฟ้า! นี้เจ้าทำอะไรลงไป พวกมันตายหรือไม่!’

‘ไม่ตายหรอกน่า ข้าเลือกแต่ก้อนหินก้อนเล็กๆนะ’ ทั้งสามถอนหายใจอย่างโล่งอก เจ้านี่ชอบทำให้เดือดร้อนอยู่เรื่อยเลย ‘แล้วเราจะทำเช่นไรกับโจรชั่วพวกนี้เล่า ทิ้งไว้ให้เป็นอาหารสัตว์ป่าดีหรือไม่’

‘ไม่ได้ เราต้องลากพวกมันกลับไปที่ไร่ เร็วเข้าอีกไม่นานฟ้าก็จะสว่างแล้วนะ เดี๋ยวคนงานต้องตื่นมาเก็บผักแล้ว’ มังกรทั้งสี่จึงช่วยกันเอาร่างกึ่งคนกึ่งศพของโจรทั้งยี่สิบคนกลับไปที่ไร่ แต่ด้วยพลังของแต่ละตัวจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก เมื่อจับพวกมันมานอนเรียงกันอย่างสวยงามแล้วมังกรทั้งสี่ก็ลอยกลับไปหาหลิวอี้เฟยอย่างร่าเริง ‘จับพวกมันได้ทั้งหมดแล้วนายหญิง ไม่เหลือแม้แต่คนเดียวและไม่มีผู้ใดตายเลยล่ะ’ หลิวอี้เฟยกล่าวชมมังกรทั้งห้าตัวและสัญญาว่าจะให้พวกมันขอรางวัลจากนางได้คนละหนึ่งอย่าง เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยนางจึงบอกให้คนงานไปจัดการที่เหลือต่อ

“พวกเจ้าจับพวกมันมัดเอาไว้กับต้นไม้ให้แน่นหนาแล้วให้คนไปแจ้งมือปราบเมื่อฟ้าสว่างแล้ว ข้าจะกลับจวนก่อนเพื่อไม่ให้ผู้อื่นสงสัย แล้วก็อย่าปริปากเรื่องที่ข้ามาที่นี่เป็นอันขาด หากมือปราบถามก็บอกว่าพวกเจ้าเป็นผู้จับโจรได้เองและไล่ล่าพวกมันเข้าไปในป่าไผ่ฝั่งนู้น ที่นั่นมีกับดักอยู่มากมายพวกมันจึงมีสภาพเช่นนี้ เข้าใจหรือไม่”

“ขอรับนายหญิง พวกข้าจะทำตามที่นายหญิงบอกอย่างเคร่งครัด” หลิวอี้เฟยเห็นว่าเรื่องที่ไร่จบแล้วก็เดินออกจากไร่แล้วเปิดระบบเข้ามิติกลับไปที่จวนทันที “ไปเถอะพวกเรา จัดการตามที่นายหญิงสั่งให้เรียบร้อย”

“ดูสภาพพวกโจรสิ ไม่รู้ว่าเจอสิ่งใดมาถึงได้ยับเยินเช่นนี้”

“ก็สมควรแล้ว ไปเอาเชือกมามัดพวกมันเอาไว้แล้วเจ้าไปเรียกหัวหน้าคนงานมาเถิด” เวรยามที่หลิวอี้เฟยได้คัดเลือกเพื่อทำหน้าที่เป็นเวรยามผลัดเปลี่ยนในแต่ละวันนั้นเป็นชายตัวใหญ่ที่แม้จะไม่เป็นวรยุทธ์แต่ก็ไม่อาจดูถูกเรื่องเรี่ยวแรงได้ พวกเขาทั้งถึกและทนมากกว่าคนงานชายคนอื่นมากหากจะบอกว่าพวกเขาสิบห้าคนที่เป็นเวรยามในคืนนี้เป็นผู้จับโจรได้ก็ไม่นับว่าแปลกอะไร แม้พวกโจรจะเป็นผู้มีปราณและมีวรยุทธ์ก็ตาม

เมื่อหัวหน้าคนงานที่คนไปตามวิ่งมาเห็นโจรยี่สิบคนนอนสลบอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูก็ตกใจและโล่งใจในเวลาเดียวกัน โชคดีจริงที่จับพวกมันเอาไว้ได้ไม่เช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเสียหายอะไรบ้าง 

“พวกเจ้าทุกคนเก่งมาก รีบไปแจ้งนายหญิงที่จวนเร็วเข้า โจรมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลย” 

“รอให้ฟ้าสว่างกว่านี้สักหน่อยเถิดขอรับหัวหน้า ข้าว่าไปแจ้งมือปราบก่อนดีกว่าขอรับ”

“จริงสิ เช่นนั้นก็ไปแจ้งมือปราบก่อน พวกมันยังไม่ตายใช่หรือไม่”

“ไม่มีผู้ใดสิ้นใจตายขอรับ พวกข้าทำให้พวกมันสลบแล้วก็จับมัดเอาไว้” แม้จะกระดากอายที่เอาความดีเข้าตัวทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนั่งย่างข้าวโพดกับเผามันเทศ แต่จะให้บอกว่านายหญิงมาจับโจรเองก็คงไม่ใช่เรื่องดี เวรยามคนอื่นได้แต่ก้มหน้าหงุดไม่กล้าปริปากเพราะรู้สึกละอายใจยิ่งนัก

“พวกเจ้าทำดีแล้ว เฮ้อ ข้ารู้สึกเหมือนผมจะงอกทั้งหัว พวกเจ้าไปแจ้งมือปราบเร็วเข้า” เวรยามคนหนึ่งที่อยากหลีกหนีสถานการณ์อึดอัดจึงอาสาเป็นผู้ไปแจ้งมือปราบด้วยตนเอง เขารีบวิ่งไปที่โรงเก็บม้าโดยไม่รอให้หัวหน้าคนงานอนุญาต เวรยามคนอื่นจึงได้ก่นด่าสหายอยู่ในใจ “ให้คนไปปลุกหัวหน้าแม่ครัวหน่อยเถิด จะได้เตรียมอาหารกับน้ำชาไว้ต้อนรับมือปราบ เราจะให้พวกเขาดูแคลนไร่ของเราในเรื่องนี้ไม่ได้” 

“หัวหน้าไปพักก่อนเถิดขอรับ ทางนี้พวกข้าจะจัดการเอง” หัวหน้าคนงานพาร่างอันอ่อนแรงของเขาเดินไปนั่งพักอยู่ไม่ไกล เขามองคนงานช่วยกันจับโจรเหล่านั้นมัดเพื่อให้มั่นใจว่าพวกมันจะไม่มีทางหนีรอดไปได้ ฟ้าเริ่มสว่างมองเห็นทุกอย่างชัดเจนมือปราบก็มาถึง คนงานทุกคนที่ตื่นมาช่วยกันเก็บผักตามที่เหลียงชุนให้คนมาแจ้งก็มามุงดูเช่นกัน 

“พวกนี้เป็นโจรรับจ้าง โชคดีที่จับพวกมันได้ ในเมื่อพวกมันไม่ตายข้าจะเอาพวกมันกลับไปเค้นความจริงถึงผู้จ้าง หากได้คำตอบแล้วข้าจะให้คนมาแจ้ง” มือปราบทำงานอย่างรวดเร็วและปฏิเสธอาหารเช้าที่แม่ครัวได้เตรียมไว้ให้ พวกเขาแบ่งงานกันเพื่อตรวจสอบพื้นที่ตามที่เวรยามทั้งสิบห้าคนให้การ จากนั้นก็กลับไปพร้อมกับโจรที่ยังไม่ได้สติ

เหลียงชุนกับหลิวอี้เฟยที่รู้ข่าวก็รีบมาที่ไร่เป็นการด่วนโดยมีจิวซากับเสี่ยวจิงตามมาด้วย เหลียงชุนนั้นได้สอบถามเวรยามทุกคนที่ทำหน้าที่เมื่อคืนนี้อย่างละเอียดอีกครั้ง ส่วนหลิวอี้เฟยก็แกล้งทำเป็นตกใจกลัวได้แนบเนียนเอามากๆจนเวรยามทั้งสิบห้าคนนั้นนึกอยากจะสบถคำหยาบต่อหน้านายหญิงของพวกตนสักครั้ง

“พวกเจ้าทำได้ดีมาก เสี่ยวจิงเอารางวัลให้พวกเขาทุกคน” เสี่ยวจิงหยิบเงินในถุงเล็กๆเพื่อแจกจ่ายให้คนงานที่เป็นเวรยามแต่พวกเขาถอยหนีราวกับถุงเงินนั้นเป็นของร้อนห้ามแตะต้อง สายตาก็เหลือบมองนายหญิงที่ทำเป็นยืนตัวสั่นราวกับหวาดกลัวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อเห็นคนงานไม่รับรางวัลที่นางมอบให้นางก็ถลึงตาใส่พวกเขาจนต้องรีบรับถุงเงินมาเก็บเอาไว้ ช่างโชคร้ายจริงๆที่พวกเขาสิบห้าคนต้องมารับรู้ถึงความเหี้ยมโหดของนายหญิงเช่นนี้

“ข้าจะเพิ่มเวรยามให้มากขึ้นนะขอรับแม่นางหลิว ไม่แน่ว่าโจรกลุ่มนี้ทำไม่สำเร็จอาจมีการจ้างโจรกลุ่มที่สองมาอีก หากเมื่อคืนเวรยามของเราจับพวกมันไม่ได้เกรงว่าพืชผักในไร่คงเสียหายทั้งหมด คนงานเองก็คงได้รับบาดเจ็บไปด้วย”

“ตามแต่ท่านเหลียงชุนเห็นสมควรเถิดเจ้าค่ะ” แต่เวรยามทั้งสิบห้านั้นคิดว่าต่อให้โจรมาเป็นร้อยก็สู้ลูกๆของนายหญิงไม่ได้หรอก นายหญิงหายตัวไปมาได้ราวกับภูตผีอีกทั้งยังรับรู้ว่ามีโจรดักซุ่มอยู่ภายนอกก่อนพวกเขาเสียอีก ต่อให้มีเวรยามเป็นร้อยก็คงสู้นายหญิงคนเดียวไม่ได้ 

“ข้าขอตัวไปพบหัวหน้ามือปราบก่อนนะขอรับแม่นางหลิว ข้าอยากจะขอเค้นโจรพวกนั้นด้วยตนเอง”

“เจ้าค่ะท่านจิวซา ฝากเรื่องทางนั้นด้วยนะเจ้าคะ” ทุกอย่างในไร่กลับเข้าสถานการณ์ปกติอย่างรวดเร็ว เมื่อจิวซาออกไปพบหัวหน้ามือปราบไม่นานรถม้าของหลงจู๊จากร้านอาหารต่างๆก็วิ่งเข้ามาในไร่ ผักที่เก็บแล้วถูกชั่งให้พวกเขาอย่างรวดเร็ว ในเมื่อหลิวอี้เฟยมาอยู่ตรงนี้แล้วนางจึงทำหน้าที่รับเงินด้วยตนเอง 

“ไปยกน้ำชากับขนมมาต้อนรับหลงจู๊ทุกท่านเร็วเข้าเสี่ยวจิง”

“ไม่ต้องขอรับๆ พวกข้าไม่กล้ารบกวนแม่นางหลิวมากถึงขนาดนั้นหรอกขอรับ แค่กรุณาขายผักให้ร้านอาหารของพวกเราเป็นบุญคุณมากแล้ว” 

“ขนมกับน้ำชาเป็นของที่ทำจากผลผลิตในไร่ของข้าทั้งหมดเจ้าค่ะ ไม่ได้เป็นของมีค่าอะไรให้พวกท่านต้องเกรงใจถึงขนาดนี้หรอก ลองชิมขนมกับน้ำชาสูตรใหม่ของแม่ครัวในไร่ของข้าดูหน่อยเถิดเจ้าค่ะ” ขนมเปี๊ยะที่นางให้สูตรกับแม่ครัวไปได้ถูกยกออกมาเต็มถาดใหญ่พร้อมกับน้ำชาที่ได้จากใบชาเขียว กลิ่นหอมอ่อนๆของมันช่วยให้ร่างกายตื่นตัวได้ดี 

“ชากลิ่นหอมมากขอรับ”

“ขนมก็อร่อยเข้ากับน้ำชามาก ไม่ทราบว่าไส้ของปิ่ง(ขนมเปี๊ยะ)ทำจากสิ่งใดหรือขอรับ”

“มีทั้งไข่แดงเค็ม ถั่วดำ ถั่วเหลืองแล้วก็งาดำเจ้าค่ะ คละๆกันไป แต่ที่ท่านกำลังกินอยู่นั้นเป็นไส้ไข่แดงเค็ม” ซึ่งเป็นไส้ที่นางชอบมากที่สุด ความเค็มและมันของไข่แดงเข้ากับความหวานของขนมเปี๊ยะมากๆ หลงจู๊ทุกคนเอร็ดอร่อยกับขนมและชามากระหว่างรอคนงานเก็บผักให้พวกเขา เมื่อได้ผักกันแล้วก็ต้องรีบเอาผักกลับไปที่ร้านอาหารโดยเร็วหลิวอี้เฟยที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับชาและขนมอยู่นั้นเมื่อเห็นเหลียงชุนเดินข้ามสะพานมาจากป่าไผ่ก็เรียกเขามาดื่มชาด้วยกัน

“แม่นางหลิวคิดว่าผู้ที่จ้างโจรพวกนั้นมาต้องการสิ่งใดจากไร่หรือขอรับ”

“อาจจะต้องการขโมยผลผลิตไปขายเองก็ได้เจ้าค่ะ ฤดูหนาวนี้มีเพียงไร่ของเราเท่านั้นที่มีผักและผลไม้ หากไม่ต้องการผลผลิตไปขายก็อาจจะอยากทำลายทุกอย่างในไร่ก็เป็นไปได้เช่นกัน” อันที่จริงนั้นหลิวอี้เฟยรู้แล้วว่าผู้ที่จ้างโจรพวกนั้นเป็นผู้ใด จากความสามารถของน้องเรดทำให้นางได้รู้ทุกอย่างที่พวกมันคิดจะทำ “วางเวรยามให้แน่นหนามากขึ้นก็พอเจ้าค่ะท่านเหลียงชุน ข้าคิดว่าเรื่องที่เราจับโจรได้คงแพร่ไปทั่วเมืองเจียงซุนเป็นแน่ คงไม่มีผู้ใดกล้าลงมืออีกในเร็วๆนี้”

“ได้ขอรับ คงต้องลดจำนวนเวรยามช่วงกลางวันและเพิ่มจำนวนเวรยามช่วงกลางคืนแทน คนของเรายังน้อยเกินไปคงต้องฝึกคนงานชายเพิ่มมากขึ้น เช่นนั้นข้าขอตัวไปพูดคุยเรื่องนี้กับหัวหน้าคนงานก่อนนะขอรับ” คล้อยหลังเหลียงชุนไปมังกรแดงก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับเสียงอันสดใส

‘นายหญิงๆ ข้าเผาจวนของคนเลวผู้นั้นไม่เหลือซากทั้งหลังเลยล่ะ ข้าเก่งใช่หรือไม่ คิกคิก’ ใช่ น้องเรดเก่งมาก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.05K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2147 kkllwm (@kkllwm) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 15:30
    น้องเรดดด5555 จะทำงานดีเกินไปแล้ววว
    #2,147
    0
  2. #2084 Dize Ŕeriattă (@taross_dize) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 15:42
    ไม่ทันหรอกมือปราบอะไร๊รู้อีกทีจวนวอดแล้ว5555ไม่ทันจับจริงๆ5555
    #2,084
    0
  3. #1999 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 12:18
    ใครอ่าเป็นผู้จ้างวาน
    #1,999
    0
  4. #1164 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 02:49

    ขอมังกรมาใช้สักตัวคงจะดี555

    #1,164
    0
  5. #1147 04140606 (@04140606) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:07
    อยากมีน้องเรดเป็นของตัวเอง รักตายเลย555
    #1,147
    0
  6. #1129 Carnelian_49 (@rosesaria) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 09:09
    น้องเรด สุดยอดไปเลย
    #1,129
    1
    • #1129-1 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 52)
      25 มิถุนายน 2563 / 19:22
      ขอบคุณมากค่ะไรท์.
      ปรบมือรัวๆให้น้องเรดที่เผาจวนจนวายวอดและน้องมังทุกคนคร้าาา.
      #1129-1
  7. #1128 QAkoizumi (@QAkoizumi) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 08:13
    น้องเรดน่ารักที่สุด
    #1,128
    0
  8. #1126 oohing (@oohing) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 06:19
    โอ้โหหหหน้องเรดด
    #1,126
    0
  9. #1125 black_angle (@meen-rb) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 02:20
    น้องเรดลูกกก
    #1,125
    0
  10. #1124 beau2665 (@beau2665) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 01:09
    น้องเรด จ้า เก่ง!!
    #1,124
    0
  11. #1122 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 23:52

    ใครช่างใจกล้าา

    #1,122
    0
  12. #1121 kai_kook (@kairungpha) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 23:13

    เรด นายมันร้าย

    #1,121
    0
  13. #1119 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 22:52

    เขาคือใครหนอ?? เขามาจากไหน?? ถึงได้ไม่กลัวตายจ้างคนมาเผาไร่แม่นางหลิว!! งานนี้มียาวแน่ๆ กล้าคิดร้ายยอดดวงใจของท่านเหอ..555
    #1,119
    0
  14. #1118 Jira123 (@Hwoung) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:58
    โอ้ ที่แท้ท่านก็เลี้ยงอันธพาลน้อยนี้เอง หุหุ
    #1,118
    0
  15. #1116 khaw.fangfang (@khowfangks1) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:16

    เก่งมาก ไอต้าวเรดน่ารัก ฮ่าๆๆ
    #1,116
    0
  16. #1115 0868943152 (@0868943152) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:12

    ขอบคุณครับบบคุณไรก์
    #1,115
    1
    • #1115-1 ab1122 (@ab1122) (จากตอนที่ 52)
      23 มิถุนายน 2563 / 22:03

      เก่งมาก มังกรน้อย
      #1115-1
  17. #1109 Kass2222 (@Kass2222) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:06

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png


    เก่งมาก 5555

    #1,109
    0
  18. #1106 MeaniE_18 (@MeaniE_18) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:29
    5555 เล่นกับใครไม่เล่น ว่าแต่จวนของใครกันนะ หวังว่าคงไม่ใช่จวนของพระเอกหรอกนะ (แม่ของฮียังอยู่ที่จวนใช่มั้ยอะ)
    #1,106
    0
  19. #1105 Looktaarn Lim (@paccojan) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:10
    เขาเป็นใครหนอ เขามาจากไหน
    รอเฉลยจ้าว่าใครเป็นผู้จ้าง
    #1,105
    0
  20. #1104 น้ำค้าง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:02

    มมาต่อไวๆนะ

    #1,104
    0
  21. #1103 swankissall (@swankissall) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 18:15
    ห้ามฆ่านะจ๊ะ แต่เผาทิ้งทั้งหลังเลย
    #1,103
    0
  22. #1101 peemgirl (@peemgirl) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 17:30
    มันคือใครกันหนอที่กล้ามาแหย่มกับนางเอก5555
    #1,101
    0
  23. #1100 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 17:29
    อ่าวน้องเรดแอบไปทำความดีอีกแล้ว
    #1,100
    0
  24. #1098 kaetq344 (@08112532Kat) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 15:48

    นี่คือทำตามคำสั่งใช่ไหมเรด

    #1,098
    0
  25. #1097 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 15:39
    โอ๊ย ย! มังกรน้อยน่ารักมาก หลงจนอยากเลี้ยงสุดๆเลยตอนนี้ ตอนนี้อยากฟัดแก้มน้องเรดมาก น่าจะกวาดสมบัติของจวนนั้นมาให้หมดก่อนเผานะ นี่คิดว่าคนที่จ้างพวกโจรมาน่าจะเป็นพวกขุนนางที่เคยอพยพมาช่วงสงครามแล้วก่อความวุ่นวาย จนน้องต้องเข้าไปจัดการ คำว่า "หลับใหล", "ฮึกเหิม", "พันแข้งพันขา", "ก้มหน้างุด", "ผมจะหงอก" เขียนแบบนี้น๊า สู้ๆค่ะ ไรท์
    #1,097
    0