หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 เพราะขุดเหมืองจึงร่ำรวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,384 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

หลิวอี้เฟยพาร่างแสนเหน็ดเหนื่อยเข้ามาในมิติทันทีหลังแยกจากครอบครัวเหลียงที่หน้าโรงเตี๊ยมหมิงอัน วันนี้นางขายของได้เงินมาถึงห้าสิบเหรียญทอง นับว่าเป็นจำนวนที่มากแต่ก็ยังไม่พอจะซื้ออะไรในระบบได้เลยแม้แต่อย่างเดียว นอกจากกอดอกไม้ที่ไร้ประโยชน์ นางนอนเหยียดตัวบนเตียงพลางขบคิดหาเส้นทางทำเงินทางอื่น

“จริงสิ! ข้าจำได้ว่าตอนที่ข้าออกแบบเกมส์นั้นข้าได้ทำเหมืองไว้ด้วย แต่ในมิตินี้ข้าไม่เหมืองเลยนะหลิว”

‘ทางเข้าเหมืองจะเปิดออกก็ต่อเมื่อมิติถึงเลเวลที่ยี่สิบเจ้าค่ะนายหญิง’ ตอนนี้มิติอยู่ในเวลาที่สิบสอง อีกแปดเลเวลเท่านั้นนางก็จะมีช่องทางทำเงินมหาศาล การขุดแร่และอัญมณีไปขายนั้นย่อมทำให้นางร่ำรวยได้ในพริบตา

“นอกจากรอให้เลเวลอัพเพราะปลูกข้าวกับเก็บไข่เก็บนมเนี้ยมันมีวิธีอื่นอีกไหมที่จะช่วยอัพเลเวล”

‘ก็มีเควสประจำวันที่นายหญิงไม่เคยสนใจดูเลยอย่างไรเล่าเจ้าคะ’ จะเอาเวลาไหนไปสนใจเควสกันเล่า วันๆก็ต้องออกไปขายของ เสร็จก็ต้องมาปลูกข้าวเก็บผลผลิต แม้จะขายหมดในเวลาอัดรวดเร็วแต่มันก็กินพลังงานร่างกายไปมากเลยทีเดียว แต่ในเมื่อมันจำเป็นต้องอัพเลเวลก็ต้องหันมาสนใจเควสที่มีอยู่

“ทำทานด้วยการช่วยเหลือผู้ยากไร้, ปลูกและเก็บเกี่ยวข้าวโพดสิบครั้ง, มีเล้าไก่สี่เล้า, มีเล้าหมูหนึ่งเล้า ก็มีอยู่ไม่มากนี่นา” เพราะที่เหลือคือนางทำสำเร็จไปโดยไม่รู้ตัวแล้วก็ไม่ได้กดเข้ามารับของรางวัลที่ระบบมีให้เลย กดรัวสิรออะไร ของรางวัลส่วนมากที่ได้ก็เป็นเมล็ดพันธุ์ชนิดต่างๆแล้วก็เงิน นางได้ยินเสียงเลเวลอัพถึงห้าเลเวลจากการแค่กดรับรางวัลพวกนี้เท่านั้น และที่ทำให้นางยิ้มแก้มปริก็คือเหรียญที่ได้เพิ่มมาอีกหนึ่งพันเหรียญ “โอ้ย หายเหนื่อยเลย” เมื่อมีเหรียญนางก็กดซื้อเล้าหมูเล้าไก่เพิ่มตามที่เควสต้องการทันที นอกจากนี้ยังซื้อแปลงปลูกข้าวโพดกับแปลงปลูกข้าวเพิ่มด้วย

‘ยินดีด้วยเจ้าค่ะ ตอนนี้มิติของนายหญิงอยู่ที่เลเวลสิบเก้าแล้วเจ้าค่ะ’

“อืม ถ้าพรุ่งนี้ไปทำเควสช่วยเหลือผู้ยากไร้ก็อาจจะถึงเลเวลที่ยี่สิบก็เป็นได้” จากนั้นนางก็จะเข้าเหมืองขุดมันทั้งวันทั้งคืน แค่คิดก็ได้กลิ่นเงินลอยมาแล้ว รอพี่ก่อนนะจ๊ะโรงงานแปรรูปจ๋า อีกไม่นานพี่ก็จะมีเงินมาซื้อน้องแล้วจ้ะ พรุ่งนี้หลังจากขายของเสร็จคงต้องแบ่งขนมไปทำทานให้กับคนยากไร้ต่อสินะ “แล้วข้าจะไปช่วยเหลือผู้ยากไร้ได้ที่ตรงไหน”

‘บริเวณอารามร้างท้ายตลาดเจ้าค่ะ ที่นั่นมีผู้ยากไร้และขอทานอยู่จำนวนมากราวๆสามร้อยคน’

“สามร้อย! เช่นนั้นวันพรุ่งนี้ข้าคงไม่ต้องขายของแล้วล่ะ” ถ้าให้เลือกระหว่างอัพเลเวลให้มิติกับขายของเอาเงินนางต้องเลือกอัพเลเวลอยู่แล้ว หากประตูเหมืองเปิดนั่นย่อมหมายความว่านางจะมีช่องทางทำเงินเพิ่มมากขึ้น บางทีอาจจะไม่ต้องเอาขนมไปขายที่ตลาดแล้วก็เป็นได้ เพราะนางจะเปิดร้านขนมไปเลย

วันรุ่งขึ้นนางจึงเตรียมขนมใส่ตะกร้าใหญ่ๆห้าใบกับนมอีกหกถังเพื่อนำไปแจกจ่ายให้คนยากไร้เหล่านั้น นางให้คนลากเกวียนคนเดิมมาช่วยขนไปที่นั่น มีพี่น้องตระกูลเหลียงตามมาช่วยนางด้วยอีกแรง แม้ว่าวันนี้จะไม่ได้ขายของแต่นางก็ยังจ่ายเงินค่าจ้างให้น้องทั้งสองเช่นเดิม

เมื่อมาถึงยังอารามร้างนางก็ได้พบกับผู้คนมากมายที่อาศัยอยู่ตรงนั้น ส่วนมากเป็นคนแก่ชรากับเด็ก ด้วยเพราะคนหนุ่มสาวคงออกไปหางานทำกันแล้ว พวกที่เหลืออยู่คงเป็นคนที่ทำงานและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เด็กนั้นผอมแห้งจนแทบเหลือแต่กระดูก พวกเขาคงไม่ได้กินดีอยู่ดีเท่าใดนักกับสภาพความเป็นอยู่เช่นนี้

“เอาล่ะ วันนี้เราจะแจกขนมปังกับนมให้กับคนเหล่านี้ เอาขนมให้พวกเขาคนละสองก้อนกับนมหนึ่งแก้วนะฮวาเอ๋อร์ ส่วนเสี่ยวจื่อก็ช่วยพี่ใหญ่ของเจ้าหยิบจับขนมให้พวกเขานะ” เด็กน้อยรับคำอย่างแข็งขัน ส่วนนางนั้นเป็นผู้ตักนมใส่แก้วให้พวกเขาเอง “ขออภัยทุกท่าน ข้าน้อยหลิวอี้เฟยเจ้าค่ะ วันนี้ได้นำขนมกับนมมาให้พวกท่านได้ทาน เชิญลุกมารับได้ที่ตรงนี้เลยนะเจ้าคะ” พวกเขาเหล่านั้นหันมามองพวกนางอย่างสนใจ เมื่อได้กลิ่นหอมของขนมที่นางเปิดผ้าคลุมออกก็มีเด็กๆวิ่งเข้ามาเป็นกลุ่มแรก

“ที่นี่มีน้ำให้ล้างมือหรือไม่” เหลียงฮวาเอ่ยถามเด็กๆเนื้อตัวมอมแมนที่ยืนมองขนมกันน้ำลายไหล เด็กๆพยักหน้าแล้วชี้ไปยังโอ่งใบใหญ่หลายใบที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกนางยืนเท่าไหร่นัก “เช่นนั้นก็ไปล้างมือกันก่อนนะแล้วค่อยมารับขนม” เด็กๆวิ่งไปล้างมือกันที่โอ่งตามที่เหลียงฮวาบอกแต่โดยดี นั่นคงจะเป็นน้ำฝนที่พวกเขารองเอาไว้เมื่อยามฝนตก

“ทีนี้ก็รับขนมไปสองก้อนกับนมหนึ่งแก้ว นมนี่พวกเจ้าต้องดื่มให้หมดภายในวันนี้อย่าเก็บไว้เด็ดขาด เพราะมันจะเน่าเสียและจะทำให้ท้องของพวกเจ้าเจ็บปวด ส่วนขนมนี่หากกินไม่หมดก็สามารถเก็บไว้ได้สามวัน หากเข้าใจแล้วก็มารับขนมกับพี่สาวได้เลย” เหลียงฮวาเป็นคนยื่นขนมให้ ส่วนนางเป็นคนยื่นแก้วนมให้ มีเสี่ยวจื่อช่วยหยิบแก้วนมส่งให้นางตักนมใส่แก้วอีกที “พวกท่านทั้งหลายก็มารับกันเถิดเจ้าค่ะ วันนี้ข้านำขนมมามากมาย เพียงพอให้ทุกท่านได้อิ่มท้องแน่นอนเจ้าค่ะ” พวกเขาล้วนลังเล แต่เมื่อเห็นเด็กๆที่มารับขนมไปกลุ่มแรกนั่งทานกันอย่างเอร็ดอร่อยก็ลุกมารับไปบ้าง

นางแจกขนมให้พวกเขาเหล่านั้นจนครบทุกคนแล้วก็ยังนั่งรออยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน เผื่อว่าจะมีคนอยากได้ขนมเพิ่มนางก็จะให้เพราะยังเหลืออยู่อีกมาก อีกทั้งคนที่อาจจะออกไปทำงานก็ยังไม่กลับมา นางคิดว่ายังมีคนอีกมากที่อาศัยอยู่ที่นี่ เห็นพวกเขากินกันอยากมูมราวกับไม่ได้กินอะไรมาหลายวันก็รู้สึกอดสูยิ่งนัก

“พวกเขาน่าสงสารจังเลยขอรับ คงจะหิวมาก”

“ใช่แล้ว พวกเรานั้นโชคดีที่มีกินทุกวัน แต่พวกเขาหากไม่มีเงินก็คงไม่ได้กินอะไร”

“แต่ทำไมเด็กคนนั้นไม่เห็นกินเหมือนคนอื่นเล่าขอรับพี่อี้เฟย เอาแต่กอดขนมกับแก้วนมไว้ทำไมกัน” นางมองตามนิ้วสั้นป้อมของเสี่ยวจื่อไปก็พบว่าเด็กน้อยคนหนึ่งนั่งกอดขนมกับแก้วนมอยู่คนเดียวห่างจากคนอื่นๆ เห็นเช่นนั้นนางจึงเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าเด็กน้อยจะทานของพวกนี้ไม่ได้

“เจ้าไม่หิวหรือเด็กน้อย ทำไมไม่ทานขนมกับนมที่พี่สาวให้ไปเล่า” เด็กตัวผอมสะดุ้งเมื่อเห็นนางนั่งลงตรงหน้า ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มแต่มอมแมมเงยหน้ามองนางอย่างตื่นๆ “ไม่ต้องกลัว พี่สาวไม่ทำอะไรเจ้าหรอก ไหนบอกพี่สาวมาสิ ว่าทำไมเจ้าไม่กิน หรือว่าเจ้ากินของพวกนี้ไม่ได้พี่สาวจะได้หาอย่างอื่นให้เจ้ากินดีไหม”

“ไม่ ไม่เจ้าค่ะ ข้ากินได้ แต่ว่าข้าอยากเก็บไว้ให้พี่สาวกับพี่ชายของข้า พวกเขาออกไปทำงานยังไม่กลับมา หากวันนี้หางานไม่ได้พวกเขาก็จะไม่ได้กินอะไรเจ้าค่ะ ข้ากลัวท่านพี่ทั้งสองจะหิว”

“โธ่ แล้วทำไมไม่ขอจากพี่สาวเพิ่มเล่า ขนมของพี่สาวยังมีอีกมาก” ดวงตากลมโตของเด็กน้อยมีน้ำตาคลออยู่จนแทบจะร่วงอยู่แล้ว นางจึงหัวเราะแล้วเรียกให้เหลียงฮวาเอาขนมกับนมมาให้เด็กน้อยเพิ่มอีกสองชุด “อันนี้เก็บไว้ให้ท่านพี่ทั้งสองของเจ้า ส่วนที่เจ้าถือไว้เจ้าก็กินมันเถิด ดูสิ คนอื่นเขากินอิ่มกันหมดแล้ว” เด็กน้อยเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าแล้วค่อยๆกัดขนมเข้าปาก“ไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนมาแย่ง วันนี้พี่สาวจะอยู่ที่นี่ทั้งวันจนกว่าคนอื่นๆจะกลับมา”

เข้ายามเซินทุกคนที่ออกไปทำงานก็กลับมา บางคนดูน่ากลัวเสียจนนางหวาดหวั่น บางคนมีสภาพราวกับถูกซ้อมก็ไม่ปาน โชคดีที่ตอนนี้มีท่านเหลียงชุนที่มารับบุตรทั้งสองมาอยู่กับพวกนางด้วย นางได้ฝากให้เสี่ยวเอ้อที่โรงเตี๊ยมแจ้งกับท่านเหลียงชุนยามเมื่อเขานำของมาส่งให้นางและรับบุตรทั้งสองกลับ ท่านเหลียงชุนจึงได้ตามพวกนางมาที่นี่

“ข้าจะเป็นคนออกหน้าเอง คนเหล่านี้พวกเขาก็ไม่ใช่คนดีนัก” นางพยักหน้าเห็นด้วยโดยไม่แย้ง “ทุกท่านที่เพิ่งกลับมา วันนี้พวกข้าได้นำขนมและนมมาให้ทุกท่านได้ทาน ทุกคนล้วนได้รับกันไปหมดแล้วเว้นแต่ทุกท่านที่เพิ่งจะกลับมา หากท่านต้องการก็มารับกับพวกข้าได้เลย” น้ำเสียงนุ่มนวลขัดกับภาพลักษณ์ของท่านเหลียงชุนทำให้พวกเขาหันมามองอย่างสนใจ ผู้คนที่ได้รับขนมกับนมไปแล้วต่างก็บอกให้พวกมารับเอาไปกินเพราะมันทั้งอร่อยและอิ่มท้อง

“พวกท่านเป็นคนของทางการหรือว่าขุนนางงั้นหรือ”

“เปล่าหรอก ข้าเป็นเพียงชาวบ้านทั่วไปเท่านั้น เพียงแต่ว่าแม่นางหลิวผู้นี้มีฝีมือทำขนมที่เยี่ยมยอด นางขายขนมอยู่ในตลาดเมื่อไม่นานมานี้ นางเห็นพวกท่านอาศัยอยู่ที่นี่กันอย่างยากลำบากจึงคิดนำขนมกับนมมาให้ นางเพียงมีเจตนาที่ดีต่อพวกท่านเท่านั้น”

“อ้อ แม่นางผู้นี้ที่ขายขนมกลิ่นหอมๆที่ตลาดนั่นเอง” เมื่อเห็นว่ามีคนรู้จักนางพวกเขาก็มีท่าทีผ่อนคลายลง จากนั้นก็เริ่มเดินมารับขนมไปทานกันคนละชุด นางแอบเอาขนมออกจากมิติมาเพิ่มด้วยเพราะเห็นว่าจำนวนคนนั้นมากกว่าที่หลิวน้อยบอก และนางยังให้ขนมพวกเขาเก็บไว้กินในวันพรุ่งนี้อีกคนละสองก้อน “อร่อยยิ่งนัก!”

“ใช่ๆ อร่อยมาก ข้าไม่เคยกินขนมที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน”

“ขอบคุณแม่นางมากๆ ทั้งอร่อยทั้งอิ่มท้อง แม่นางทำให้พวกเรารอดตายจากความหิวไปได้อีกหลายวันเลยนะ”

“ขอบคุณแม่นาง” เสียงขอบคุณนางดังก้องไปทั้งอารามร้างแห่งนี้ “ข้าได้กินอิ่มเช่นนี้เป็นครั้งในรอบหลายเดือนก็เพราะแม่นางมีจิตใจช่วยเหลือ ขอบคุณในน้ำใจของแม่นางยิ่งนัก”

“ได้เห็นพวกท่านกินอิ่มทั้งยังมีรอยยิ้มข้าก็ดีใจแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน หากมีโอกาสข้าจะนำขนมมามอบให้อีกนะเจ้าคะ ขนมนั่นเก็บไว้ได้นานสามวัน ข้าหวังว่าพวกท่านจะไม่ต้องทนหิว” พวกนางช่วยกันขนตะกร้ากับถังนมขึ้นเกวียนที่คนลากคนเดิมมารออยู่นานแล้ว “ท่านเหลียงชุนพาฮวาเอ๋อร์กับเสี่ยวจื่อกลับหมู่บ้านไปเลยก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะกลับพร้อมคนลากเกวียนเอง จะได้ไม่เสียเวลา นี่ก็ค่ำมืดแล้ว”

“ข้าคิดว่าไปส่งแม่นางหลิวก่อนแล้วค่อยกลับจะดีกว่า เชิญขึ้นรถม้าเถิดขอรับ” นางไม่อยากให้เสียน้ำใจจึงไม่ได้ปฎิเสธ นางจึงบอกให้คนลากเกวียนนำของตามไปส่งที่โรงเตี๊ยมก่อน นางจะพาครอบครัวเหลียงไปซื้อของใช้และอาหารเพื่อนำกลับไปหมู่บ้านดอกไม้หอมด้วย “โธ่ ไม่เห็นจะต้องสิ้นเปลืองเลยขอรับแม่นางหลิว”

“ไม่มากมายหรอกเจ้าค่ะ ข้าอยากซื้อให้” นางซื้อแต่อาหารดีๆและแพรพรรณสวยงามเพื่อนำไปฝากเหลียงฮูหยิน นางไม่กลัวเงินจะหมดเลยแม้แต่นิดเพราะตอนนี้มิติของนางอัพถึงเลเวลที่ยี่สิบแล้ว คืนนี้นางจะเข้าเหมืองเพื่อขุดแร่ออกมาขายในวันพรุ่งนี้ ด้วยความอารมณ์ดีนางจึงซื้อๆๆๆๆ ซื้อจนครอบครัวเหลียงกลับบ้านไปด้วยในหน้าซีดเซียว คิกคิก

‘ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะนายหญิง ข้อน้อยขอแสดงความยินดีที่ภารกิจวันนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเจ้าค่ะ’

“ขอบใจ พวกเขาน่าสงสารมากเลยล่ะ ประตูเหมืองเปิดแล้วสินะ” นางสังเกตเห็นสิ่งแปลกปลอมเป็นปากอุโมงค์ขนาดไม่ใหญ่มากอยู่ห่างจากบ้านหลังน้อยของนางออกไปไม่ไกล แหล่งขุมทรัพท์เปิดแล้วและนางก็จะเข้าไปค้นหาขุมทรัพย์ในนั้น “คืนนี้ข้าจะเข้าเหมืองทั้งคืนนะหลิว”

‘โชคดีเจ้าค่ะนายหญิง’ นางตอบรับเสียงอวยพรของหลิวน้อยแล้วกดซื้อเครื่องมือสำหรับลงไปขุดในเมือง แม้ทุกอย่างในมิติจะทำงานของมันเอง แต่กับเหมืองนั้นไม่เหมือนกัน นางจะต้องลงไปขุดหาแร่ในนั้นด้วยตนเอง ซึ่งเป็นความยากลำบากอย่างหนึ่งของคนที่จะเล่นเกมส์นี้ เพราะการซื้อโรงงานบางโรงงานนั้นต้องใช้แร่ที่ขุดได้ในเหมืองเท่านั้นในการซื้อ หรือหากไม่อยากขุดก็แค่เติมเงินเข้าเกมส์เท่านั้น และนั่นจะเป็นแหล่งรายได้ของนางที่ได้จากเกมส์

แต่ตอนนี้กลับต้องมานั่งขุดมันด้วยตัวเอง

ภายในเหมืองนั้นสว่างไสวด้วยคบเพลิงที่ไฟติดอยู่ตลอดเวลาไม่มีวันดับ นางมองหาจุดเหมาะๆจากนั้นก็พันผ้าที่มือทั้งสองข้างแล้วเริ่มขุดในทันที นางไม่รู้หรอกว่าตรงไหนมีแร่อะไรบ้างพราะเป็นระบบสุ่ม แต่นางจำได้ว่านางใส่อะไรเข้ามาในเหมืองบ้าง เหล็ก ทองแดง ทองคำ เพชร อัญมณีสีต่างๆตั้งแต่เขียว เหลือง ชมพู ฟ้าและแดง ซึ่งสีแดงจะให้มูลค่ามากที่สุด แต่ไม่ว่าจะได้อะไรนางก็เอามันออกไปขายทั้งหมด

ขุด ขุด ขุด และ ขุด

ขุดจุดลืมความเหนื่อยล้าเพราะยิ่งขุดก็ยิ่งได้ของล้ำค่า ผ่านมาสี่ชั่วยามนางก็เก็บทองคำได้แล้วสองตะกร้าใหญ่ เหล็กกับทองแดงนับไม่ถ้วน และอัญมณีหลากสีรวมกันอยู่ในตะกร้าอีกสองตะกร้าใหญ่ แต่ไม่ว่าจะขุดเท่าไหร่นางก็ยังไม่พบอัญมณีสีแดงเลยสักชิ้น เมื่อคิดว่าขุดได้จำนวนที่มากพอแล้วนางก็ออกจากเหมืองเพื่อพักผ่อนร่างกาย

‘นายหญิงขุดได้จำนวนมากเลยนะเจ้าคะตอนนี้ใกล้จะยามเหม่าแล้ว นายหญิงไปอาบน้ำแล้วพักผ่อนสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ หากใกล้เข้ายามเฉินแล้วข้าน้อยจะปลุกเจ้าค่ะ’ นางไม่ปฎิเสธเพราะตอนนี้ตาของนางแทบจะปิดอยู่แล้ว นางเดินไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่แล้วก็เข้านอนในทันที เมื่อเข้ายามเฉินหลิวน้อยก็ปลุกอย่างที่บอกไว้

นางนำทองที่ขุดได้ทั้งหมดออกมาเตรียมขาย วันนี้นางจะให้สองพี่น้องตระกูลเหลียงขายขนมกับนมที่ตลาดกันไปก่อนแล้วนางจะนำทองไปขายยังร้านที่หลิวน้อยบอกนางก่อนออกจากมิติ ทองที่ขุดได้นั้นยังไม่ได้ผ่านการแปรรูปเป็นทองแท่งแต่คุณภาพก็ไม่ได้ต่างกันเพียงแต่มันไม่สวยงามนักก็เท่านั้น

“แม่นางจะขายทั้งหมดนี่เลยหรือไม่ขอรับ ข้าจะได้ประเมินราคาให้แม่นางเดี๋ยวนี้” เถ้าแก่ร้านรับซื้อมองทองในตะกร้าของนางตาลุกวาว หลิวน้อยบอกนางว่าทองที่ยังไม่แปรรูปนั้นอาจจะได้ราคาไม่ดีนัก อาจจะได้เพียงก้อนละสิบถึงสิบห้าเหรียญทองเท่านั้น แต่นางไม่ได้กังวล หากราคาไม่สมเหตุสมผลนางก็จะไม่ขายแล้วไปขายที่อื่นแทน นางพยักหน้าเพื่อยืนยันว่าต้องการขายมันทั้งหมด “ทองเหล่านี้คุณภาพดีมาก อีกทั้งขนาดแต่ละก้อนก็เท่ากันทั้งหมด ข้าให้ราคาแม่นางได้ก้อนละยี่สิบเหรียญทอง แม่นางพอใจหรือไม่”

“ได้เจ้าค่ะ ข้าจะรับที่ก้อนละยี่สิบเหรียญทอง” นี่มันได้ราคาดีกว่าที่หลิวน้อยบอกอีกนะเนี้ย “เชิญเถ้าแก่นับทองก่อนเถิดเจ้าค่ะ” นางยิ้มแย้มอย่างอารมณ์ดี นางนำทองมาขายสามพันก้อน วันนี้นางจะได้เงินถึงหกหมื่นเหรียญทอง เถ้าแก่เรียกให้ลูกน้องในร้านมาช่วยกันนับแล้วก็จ่ายตั๋วเงินหกหมื่นให้นาง “ไม่ทราบว่าเถ้าแก่รับซื้ออัญมณีหรือไม่เจ้าคะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.384K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2027 nuang1 (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:24
    อยู่แต่ในห้องมีนมมีขนมปังมาขายบ้าง อยู่ๆ ก็มีทองเพชรพลอยมาขาย รู้ว่าเป็นนิยายแต่ไม่มีคนสงสัยคนโลภ คนของทางการมาจับตาดูเลยเหรอ?
    #2,027
    0
  2. #1970 Palai1234 (@Palai1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 00:59
    เอิ่ม นางแบกมายังไงตั้ง 3000 ก้อน ไม่หนักเหรอ
    #1,970
    0
  3. #1648 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 15:28
    ระวังทองล้นตลาดเด้อ ขายบ่อยไม่ได้นะเออ
    #1,648
    0
  4. #1525 Giharu (@com23476) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 15:06

    โโลกนี้คืออยู่ในเกมใช่มั้ยทุกคนเลยไม่ผิดสังเกตุหรือสงสัยนางเอกว่าเอาของมาจากไหนแล้ววยังขนมปังและนมจำนวนมากที่ผิดสังเกตสุดๆว่าทำคนเดียวหมดได้ไงถึงทำได้ก็ใช้เวลานานพอควร

    #1,525
    0
  5. #1508 JINXASIN (@JINXASIN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 05:53
    เอ้า! ก็ต้นเรื่องบอกว่าเรื่องนี้เป็นเกมมม
    #1,508
    0
  6. วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 23:08
    ทุกคนเป็น

    pc

    ของเกมส์เหรอ เลยไม่สงสัยอะไรเลย ว่าขุดทองมาจากไหน ตั้งมากมาย ขุดขนาดนี้ ทางการไม่จับ? เหมือนต่างๆมิใช่ทางการควบคุมหรอกหรือ

    แต่นะ.....เกมส์นี้เนาะ
    #1,328
    1
  7. #1263 Tawan’ n (@tawan1245) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 17:49
    ขายเยอะเกินไปอ่ะ ไม่สมเกตุผลเลยแทนที่จะแบ่งขายไปหลายๆร้าน หรือแบ่งวันขายไปเรื่อยๆ
    #1,263
    0
  8. #1191 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:50
    รวย รวย รวย
    #1,191
    0
  9. #1078 wicchayaporn (@wicchayaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:18
    ขุดเยอะ ขายเยอะจะมีพิรุธไม๊อาาาา
    #1,078
    0
  10. #957 Mameaw555 (@thatcharisa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 17:49
    เหมือนเล่นเฮย์เดย์ ละออกไปขายของเอง ชอบๆ 5555
    #957
    0
  11. #835 Patlamo (@Pat-osw-k-no) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 11:27
    ปล. อ่านเรื่องนี้แล้วอย่าคิดเยอะเลยจย้า คนจะรวย(ฮา)
    #835
    0
  12. #834 Patlamo (@Pat-osw-k-no) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 11:26
    รวยแล้วววว
    #834
    0
  13. #791 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:47
    คนไม่สงสัยเหรอเอาขนมปังกับนมมาจากไหน อยู่โรงเตี๊ยมห่วยๆ เองนะ

    นี่มีทองมาขายเยอะอีก สามพันก้อน แบกไม่ไหวหรอก
    #791
    0
  14. #786 lalaland88 (@lalaland88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:21
    ขายยังไง 3พันก้อน ใครแบกมา ตอนนม ขนมปัง ยังพอเข้าใจได้ ตอนทองหยิบมายังไงอ่ะ ก้อนเล็กก้อนใหญ่???
    #786
    0
  15. วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 10:13
    ขายทีสามพันก้อน เวอร์มาก แต่นิยายอะนะ อะไรก้อเป็นได้
    #723
    0
  16. #494 micelkung (@micelkung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 12:49
    บางทีก้คิดน้อยไปนะ ถ้าเป็นงี้จริงน่าโดนจับไปเค้นข้อมูลมากอะ ผู้หญิงตัวเล็กๆเอาทองมาจากที่ไหนเยอะแยะ ใช้ชีวิตไม่มีความระแวงเลยอะ
    #494
    0
  17. #475 Aburame_shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 09:54
    แล้วไม่มีคนสงสัยหรอคะ ว่าเอามาจากไหนนน ทั้งทำขนมแล้วก็นมสด มีทองอีก
    #475
    1
    • #475-1 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 5)
      8 มิถุนายน 2563 / 22:13
      +1 ทุกอย่างดูง่ายไปหมด
      #475-1
  18. #58 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:38
    รวยมากเลยนะคะ
    #58
    0
  19. #56 111555999888Jo (@111555999888Jo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:19
    สนุกมากอ่านรัววลืมมาเม้นให้กำลังใจ555
    #56
    0
  20. #32 150221 (@150221) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 09:05
    ซึ้งใจน้ำตาคลอเลย
    #32
    0
  21. #12 Lada29 (@4cob341c) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 19:53

    โฮ๊ะๆๆ รวย ..หาจวนพักได้อิ ิิ อิ อิ


    #12
    0
  22. #11 chanamphon (@chanamphon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 19:10
    นางรวยแล้ว ยินดีด้วยนะค่ะ
    #11
    0
  23. #10 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 18:29
    รวยแล้วเรา5555
    #10
    0
  24. #9 Nu W Woon Smile (@minly3204) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 18:23

    ขออีกตอนได้มั้ยค่ะ
    #9
    0
  25. #8 Noong_kul (@Noong_kul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    น้องรวยใหญ่แล้วว
    #8
    0