หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 45 : ตอนที่ 45 โรงงานผักดอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,070 ครั้ง
    16 มิ.ย. 63

คนงานช่วยกันแย่งงานจากมือหลิวอี้เฟยไปทำแทนจนหมดนางจึงว่างมากและคอยให้คำแนะนำเพิ่มเติมเท่านั้น ขณะที่ทุกคนกำลังสนใจกับการคั้นน้ำอ้อยอยู่นั้นนางจึงบอกให้หวงหย่งตามนางไปเอาของที่ห้องเก็บของ ซึ่งหวงหย่งก็เข้าใจความหมายนั้นดีว่านางคงจะเอาอาหารที่จะส่งไปชายแดนออกมาให้เขาเก็บไว้

“ฉินอ๋องไม่ได้บอกมาหรือเจ้าคะว่าจะให้ส่งอะไรไปบ้าง”

“เอาเท่าที่เจ้ามีนั่นแหละ ขอแค่เป็นอาหารที่ทำให้อิ่มท้องไม่ว่าอะไรทหารก็กินได้หมด” ได้ยินเช่นนั้นหลิวอี้เฟยจึงเดินเข้าไปในห้องเก็บของแล้วให้หวงหย่งรออยู่ด้านหน้าเช่นเดิม นางเปิดระบบขึ้นมาเพื่อตรวจดูในยุ้งฉางว่ามีอะไรอยู่มากน้อยเพียงใดและตัดสินใจเอาข้าวข้าวหอมมะลิ ข้าวโพดและมันเทศออกมา โดยนางเน้นไปที่ข้าวในจำนวนที่มากที่สุด 

“เข้ามาได้เจ้าค่ะท่านหวงหย่ง” ห้องเก็บของไม่ได้ใหญ่มากหลิวอี้เฟยจึงต้องให้หวงหย่งเข้าๆออกๆอยู่หลายรอบว่าจะได้จำนวนที่มากพอ ข้าวหลายตันคงทำให้ทหารเหล่านั้นอิ่มท้องไปได้หลายเดือนเลยล่ะ “ข้าคิดว่าน่าจะเพียงพอแล้ว”

“มากขนาดนี้ต่อให้มีทหารหลายแสนนายก็กินไปได้หลายเดือน ขอบใจเจ้ามากหลิวอี้เฟย ข้ากับจิวฟงจะได้รีบออกเดินทางกันเลย เจ้าเอาน้ำกันเจ้อใส่กระบอกไม้ไผ่ให้ข้าด้วยได้หรือไม่ หากได้จิบระหว่างเดินทางคงดีไม่น้อย”

“ไปกรอกใส่กระบอกเอาเองสิเจ้าคะ ยังมีกันเจ้ออีกมากข้าไม่หวงหรอกเจ้าค่ะ” หวงหย่งไม่เกรงใจนางอีกต่อไป เขากับจิวฟงช่วยกันกรอกน้ำอ้อยใส่กระบอกไม้ไผ่ถึงห้ากระบอก และยังมีกระบอกที่ใส่น้ำแข็งอีกสามกระบอก แหวนมิตินั้นสามารถคงความเย็นของน้ำแข็งเอาไว้ได้จึงไม่ใช่ปัญหาหากเขาจะพกน้ำแข็งเย็นไปใส่น้ำกันเจ้อ

หลิวอี้เฟยออกมาจากห้องเก็บของมาอีกครั้งก็พบว่าเหลียงชุนได้ทำพิมพ์น้ำตาลก้อนอันแรกเกือบเสร็จแล้ว น้ำอ้อยในกระทะก็กำลังเดือดปุดๆส่งกลิ่นหอม นี่เป็นครั้งแรกที่นางจะได้ทำน้ำตาลอ้อยนางจึงไม่ได้คาดหวังว่ามันจะออกมาดีเช่นที่เคยเห็นมา แต่หากมันล้มเหลวก็แค่ลองใหม่ไปเรื่อยๆจนกว่าจะสำเร็จ

แต่โชคดีที่มันประสบความสำเร็จ เมื่อน้ำอ้อยเริ่มข้นจนเป็นสีน้ำตาลเข้มก็ยกกระทะลงจากเตา ใช้ไม้กวนอีกสักพักแล้วเทน้ำอ้อยที่ได้ลงบนพิมพ์ที่แช่น้ำไว้แล้วจนเต็มแต่ละช่อง จากนั้นรอให้มันเย็นตัวลงประมาณหนึ่งเค่อก็สามารถเอาน้ำตาลก้อนออกจากพิมพ์ได้ หลิวอี้เฟยหยิบน้ำตาลก้อนเล็กมาชิมก็พบว่ามันหวานอร่อยมาก 

“เศษน้ำกันเจ้อที่เหลืออย่าทิ้งนะ ให้เอาไปทาบางๆบนกระทะแล้วรอให้มันแห้ง จากนั้นก็ขูดมันออกจากกระทะ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆเราจะได้น้ำตาลทรายแบบผงไว้ใช้ด้วย”

“นายหญิงเก่งมากๆเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงอมน้ำตาลก้อนไว้จนแก้มป่อง ยิ่งกินยิ่งอร่อย 

“เอาน้ำตาลก้อนพวกนี้ไปตากในร่มให้แห้งแล้วเก็บใส่ถุงหรือตะกร้าไว้ก็ได้ พวกเจ้าทำกันเองได้แล้วใช่หรือไม่ข้าจะได้ไปทำอย่างอื่น” คนงานตอบรับกันอย่างพร้อมเพรียงเพราะมันไม่ได้ยากอะไรเลย พวกเขาดูหลิวอี้เฟยทำให้ดูเพียงครั้งเดียวก็จดจำขั้นตอนได้แล้ว หลิวอี้เฟยพอใจมากจึงปล่อยให้คนงานทำน้ำตาลกันต่อ “มีไป๋ไช่(ผักกาดขาว)เก็บไว้มากน้อยแค่ไหนไปขนมาสิเสี่ยวจิง เอาต้นหอม หัวไชเท้าแล้วก็แครอทมาด้วย พริกแห้งสีแดงด้วยนะ” ยังขาดหอมหัวใหญ่กับสาลี่นางจึงเอาออกจากมิติมาเตรียมไว้ วันนี้นางต้องได้กินหมูสามชั้นย่างกับกิมจิ!

“เอามาทั้งหมดแล้วเจ้าค่ะนายหญิง มีอยู่เท่านี้เจ้าค่ะ”

“อืม แค่นี้ก็พอแล้ว ไปเอาเกลือมาให้ข้าหน่อย เอาน้ำใส่ถังมาด้วยแล้วก็เตรียมถังแห้งไว้อีกถัง”

“นายหญิงจะทำอะไรหรือเจ้าคะ”

“พวกเจ้ามาดูแล้วก็จำไปทำตามด้วยนะ” หลิวอี้เฟยละลายเกลือเล็กน้อยกับน้ำถังใหญ่ นางหยิบเอาหัวไชเท้ามาหนึ่งหัวแล้วเด็ดใบที่เหี่ยวและใช้ไม่ได้ออกทั้งหมด นางใช้มีดผ่าตรงส่วนหัวผักกาดขาวแล้วใช้มือแยกมันออกจากกัน จากนั้นนำไปล้างน้ำให้สะอาดแล้วใช้เกลือโรยเข้าไประหว่างใบของผักกาดขาวก็เป็นอันเสร็จ “ทีนี้ก็เอาไปวางแยกไว้อีกถัง ทำแบบนี้จนกว่าไป๋ไช่จะหมดแต่ระวังอย่าใส่เกลือเยอะเกินไปไม่เช่นนั้นจะเค็มจนกินไม่ได้”

“ทำผักดองหรือเจ้าคะนายหญิง บ่าวเคยทำผักดองแต่ไม่เคยทำด้วยวิธีเช่นนี้”

“เป็นผักดองอีกรูปแบบหนึ่ง เอาล่ะมาช่วยกันทำ อ่อ เอาพริกมาผ่าเอาเมล็ดข้างในออกแล้วเอาไปบดเป็นพริกผงนะ เอาให้ละเอียดมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนคนที่ทำไป๋ไช่เมื่อเสร็จแล้วก็ทิ้งมันไว้สักสองชั่วยามแล้วไปทำอย่างอื่นระหว่างรอนะ แครอทกับหัวไชเท้านั่นก็ปอกเปลือกไว้ด้วย” 

“เจ้านี่จะอยู่ว่างๆไม่ได้เลยใช่หรือไม่หลิวอี้เฟย”

“ในเมื่อมีเรื่องให้ทำจะอยู่ว่างทำไมเล่าเจ้าคะ หากท่านหวงหย่งว่างอยู่ล่ะก็มาช่วยข้าปอกซู้หลี(สาลี่)ดีหรือไม่”

“ข้าก็ปอกเปลือกกันเจ้อให้เจ้าอยู่ไม่เห็นหรือ” หลิวอี้เฟยเลิกสนใจเขาแล้วสั่งงานต่อด้วยความรวดเร็ว นางเอาน้ำปลาออกมาเตรียมไว้เพื่อทำซอสกิมจิ มือก็ปอกเปลืองสาลี่ไปด้วยปากก็สั่งงานไม่หยุด

“เอาซู้หลี หอมหัวใหญ่และกระเทียมไปบดละเอียดนะ เครื่องขูดที่ข้าเคยทำไว้อยู่ที่ไหนไปเอามาเร็วเข้า เสี่ยวจิงไปเอาแป้งข้าวเหนียวมาต้มกับน้ำแล้วคนไปเรื่อยๆให้มันเหนียวหนืดแล้วยกลงพักให้เย็น แครอทกับหัวไชเท้าซอยเป็นเส้นเล็กๆไม่ต้องใหญ่มากนะ” ทุกคนงานยุ่งมากจนนึกอยากมีสักสิบมือจะได้ทำตามที่หลิวอี้เฟยสั่งได้ทัน

เมื่อหมักหัวผักกาดขาวกับเกลือไว้สองชั่วยามแล้วใบของมันจะอ่อนตัวและเหนียวมากขึ้น หลิวอี้เฟยชิมรสของมันเพราะกลัวว่าจะเค็มเกินไป แต่คนงานของนางนั้นทำออกมาได้ดีมันจึงไม่ได้เค็มมากอย่างที่กลัว นางจึงเอาส่วนผสมที่จะทำซอสกิมจิลงไปคลุกเคล้าในอ่างไม้ นางภาคภูมิใจในพริกป่นมากเพราะมันละเอียดและแดงเหมือนพริกป่นเกาหลีเลย 

“พวกเจ้าเอาซอสทาให้ทั่วใบของไป๋ไช่เลยนะ ทุกซอกทุกมุมอย่าได้ปล่อยผ่าน ทาซอสไปเยอะๆเลย”

“สีสวยน่ากินมากเลยเจ้าค่ะนายหญิง คงจะเผ็ดน่าดูเลย”

“ไม่เผ็ดหรอกน่า เราเอาเมล็ดของพริกออกไปหมดแล้ว สีมันน่ากลัวไปอย่างนั้นเองนั่นแหละ” หลิวอี้เฟยฉีกผักกาดขาวที่ทาซอสแล้วมาชิมรสชาติดูก็พบว่ามันกลมกล่อมกำลังดีทีเดียว ความหวานที่ได้จากสาลี่เข้ากับกิมจิมากๆ “พวกเจ้าลองชิมดูสิ” นางชอบกิมจิสดแบบนี้มากกว่ากิมจิที่หมักไว้นานจนเปรี้ยวเกินไป “กินกับหมูสามชั้นย่างจะอร่อยมากๆเลยล่ะ มื้อเย็นวันนี้ข้าจะย่างหมูให้พวกเจ้ากินเอง” พูดถึงหมูสามชั้นก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ซื้อหมู นางจึงให้คนงานชายสักคนวางมือจากงานแล้วรีบไปซื้อมาจากตลาด “มีเท่าไหร่ก็ซื้อมาให้หมดเลยะ โดยเฉพาะหมูสามชั้น”

“แต่ถึงเราจะกินกันทั้งจวนก็คงกินไม่หมดนะเจ้าคะนายหญิง”

“มันหมักเก็บไว้กินได้นานเลยล่ะ ถึงฤดูหนาวผักดองนี้ก็จะยังกรอบอร่อยอยู่แต่จะมีรสเปรี้ยวขึ้นมาหน่อย เจ้าไม่เคยได้ยินเพ่าช่าย(ผักดอง)ข้ามปีหรอกหรือ เพ่าช่ายหมักนำมาทำซุปอร่อยมากเลยนะ”

“แบบนี้เราทำขายดีหรือไม่เจ้าคะ บ่าวไม่เคยเห็นผักดองแบบนี้มาก่อนเลย มันอร่อยมากจะต้องขายดีแน่”

“เจ้านี่คิดจะขายทุกอย่างเหมือนข้าเลยนะเสี่ยวจิง ฮ่าๆ เราทำเก็บไว้กินกันในจวนนี่แหละ ทำเสร็จแล้วก็เก็บใส่ไหปิดฝาไว้เลยนะ เดี๋ยวค่อยให้คนไปขุดดินแล้วฝังไหไว้อีกที” แต่เมื่อดองผักกาดขาวไว้จนหมดแล้วพบว่าซอสยังเหลืออยู่อีกมากหลิวอี้เฟยจึงลากเสี่ยวจิงขึ้นรถม้าไปยังไร่เพื่อข้ามไปเก็บต้มหอมป่ากับกระเทียมป่าที่ป่าไผ่ฝั่งตรงข้าม

มื้อเย็นจึงมีทั้งกิมจิผักกาดขาว กิมจิต้นหอม กิมจิต้นกระเทียม กินเป็นเครื่องเคียงกับหมูสามชั้นย่างห่อด้วยเซิงไช่(ผักกาดหอม) อร่อยมากจนหลิวอี้เฟยแทบหลั่งน้ำตา สิ่งนี้แหละที่เรียกว่าความสุข

“ไป๋ไช่ดองเข้ากับหมูย่างมากๆเลยขอรับ รสชาติของมันหวานเค็มและเผ็ดเล็กน้อยทำให้เจริญอาหารมาก”

“หากหมักไว้สักสองวันมันจะมีรสเปรี้ยวด้วยเจ้าค่ะท่านจิวซา จะอร่อยกว่านี้อีก”

“ดีจริงๆขอรับ ผัดสดกรอบ กินกับหมูแล้วรสชาติดีจริงๆ”

“กินเยอะๆเลยนะเจ้าคะ วันนี้ทุกคนเหนื่อยกับการทำน้ำตาลมาทั้งวันแล้ว วันพรุ่งข้าจะเอากันเจ้อไปให้คนงานในไร่เป็นคนทำน้ำตาลแทนแล้วเจ้าค่ะ ที่พักชั่วคราวของผู้อพยพใกล้จะเสร็จแล้วและหากให้ผู้อพยพเข้ามาพักเราจะได้คนงานเพิ่มอีกจำนวนมากเลยทีเดียว ให้พวกเขาเรียนรู้ไปด้วยก็เป็นวิธีที่ดี”

“วันนี้เราได้น้ำตาลจำนวนไม่น้อยเลยขอรับแม่นางหลิว หากเก็บไว้ใช้แค่ภายในจวนก็มีใช้ไปได้หลายปี ข้าคิดว่าแม่นางหลิวควรจะทำมันออกมาขาย แม่นางหลิวเป็นผู้รับซื้อ...ชาวบ้านเป็นคนลงแรงทำ แม่นางหลิวได้เงินส่วนหนึ่งและอีกส่วนก็ให้ชาวบ้านนำไปแบ่งกัน ทำแบบนี้ชาวบ้านก็จะมีเงินเก็บเพื่อกลับไปตั้งตัว”

“เป็นความคิดที่ดีมากๆเจ้าค่ะท่านเหลียงชุน เช่นนั้นวันพรุ่งก็ให้พวกเขาลงมือทำกันเลย คงต้องรบกวนท่านเหลียงชุนพาคนงานในจวนสักสี่คนไปสอนพวกเขาด้วยนะเจ้าคะ แล้วท่านหวงหย่งกับท่านจิวฟงจะเดินทางเมื่อไหร่เจ้าคะ”

“คืนนี้ หากไป๋เอ๋อร์มีวันหยุดเจ้าก็บอกลูกให้ข้าด้วยก็แล้วกัน”

“ระวังตัวกันด้วยนะเจ้าคะ” 

“ไม่ต้องห่วงหรอก ข้ากลับมาหาเจ้ากับลูกแน่นอน” ทำไมคำพูดมันฟังดูเหมือนบอกลาเมียไปออกรบแล้วสัญญาว่าจะกลับมา หวงหย่งเห็นนางขมวดคิ้วเป็นปมก็หัวเราะออกมา หากไม่รู้ว่านางเป็นสตรีม่ายเขาคงคิดว่านางเป็นสตรีห้องหอผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ดูน่ารักสดใสในสายตาของเขาอยู่ดี

“เอาตัวเองให้รอดก็พอเจ้าค่ะ!” 

“ที่ชายแดนสงบแล้วแต่ยังต้องเฝ้าระวังให้แน่ใจว่าข้าศึกจะไม่บุกเข้ามาอีก ส่วนในเมืองหลวงเองก็กำลังเก็บกวาดคาดว่าไม่นานบ้านเมืองก็จะกลับมาสงบสุขเช่นเดิม สิ่งที่เจ้ากับท่านเจ้าเมืองต้องเตรียมรับมือก็คือผู้อพยพส่วนหนึ่งที่อาจจะไม่อยากกลับไปยังที่ที่พวกเขาเคยอาศัยอยู่อีกแล้ว”

“เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาหรอกเจ้าค่ะ เมืองเจียงซุนยังมีพื้นที่รกร้างอีกจำนวนมาก หากพวกเขาตัดสินใจจะอยู่ที่เมืองเจียงซุนจริงๆท่านเจ้าเมืองก็จะหาที่อยู่กับที่ดินทำกินให้ ท่านเจ้าเมืองเตรียมรับมือในส่วนนี้เอาไว้แล้วเจ้าค่ะ”

“อืม เช่นนั้นก็ดี ฉินอ๋องบอกมาในสารว่าเขาเป็นกังวลเรื่องชาวบ้านที่เดือดร้อนเหล่านี้มาก”

“หากผู้อพยพไม่กลับไปเช่นนั้นก็อาจจะเป็นไปได้ว่าที่ดินใกล้ชายแดนคงจะว่างอยู่มาก ท่านหวงหย่งทูลถามฉินอ๋องให้ข้าด้วยเถิดว่าหากข้าจะซื้อเอาไว้ให้มากที่สุดจะพอเป็นไปได้หรือไม่ ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแถบนั้นอพยพออกมาจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียว ข้าคิดว่าที่นั่นคงกลายเป็นเมืองร้างหมู่บ้านร้างไปหมดแล้ว”

“อืม ข้าจะทูลถามให้ก็แล้วกัน ครั้งนี้เจ้ามีความดีความชอบมากทีเดียว ก็อาจจะเป็นไปได้ที่พระองค์จะพระราชทานที่ดินตรงนั้นให้เจ้าโดยที่เจ้าไม่ต้องเสียเงินสักอีแปะ”

“เป็นเช่นนั้นได้ก็จะดีมากเจ้าค่ะ เพราะภายหน้าที่ดินตรงนั้นก็จะเป็นของชาวบ้านที่ข้าจะส่งกลับไปทำการเกษตรในพื้นที่เหล่านั้นอยู่ดี ทำเลที่กองทัพเลือกเป็นจุดตั้งค่ายย่อมต้องเป็นที่ที่อุดมสมบูรณ์มากๆ”

“ใช่ ผลผลิตที่ได้แต่ละปีของหมู่บ้านแนวชายแดนนั้นสามารถส่งให้กองทัพได้ในจำนวนมหาศาล หากไม่ได้เสบียงเหล่านั้นเจ้าคิดหรือว่าทหารจะแข็งแรงและต้านทัพข้าศึกได้นานขนาดนั้น อาหารดีกำลังคนก็ดีตามไปด้วย หากเสบียงไม่ถูกข้าศึกลักลอบเข้าไปเผาข้าคิดว่ากองทัพก็คงจะยังมีเสบียงเลี้ยงปากท้องไปอีกนาน”

“อะไรที่มันดีอยู่แล้วมันก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีขึ้นอีกไม่ได้ ผลผลิตจากหมู่บ้านแนวชายแดนจะต้องได้จำนวนที่มากจนสามารถเลี้ยงปากท้องชาวบ้านได้ทั่วทั้งแคว้น ข้าจะต้องทำมันให้ได้อย่างแน่นอน” 

“ด้วยความสามารถของแม่นางหลิวพวกข้าเชื่อว่าจะต้องทำได้แน่นอนขอรับ” จิวฟงชื่นชอบในความสามารถของหลิวอี้เฟยมาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่นางทำออกมาไม่ว่าจะเป็นผลผลิตที่ทำจากวัตถุดิบทางธรรมชาติ หรือพืชผักที่มักเติบโตได้เร็วและคุณภาพดี หัวมันฝรั่งกับมันเทศที่ปลูกในไร่ของนางหัวใหญ่กว่าที่ชาวบ้านปลูกกันถึงสามเท่า ข้าวโพดเองก็ฝักใหญ่เมล็ดอวบแน่นเรียงตัวสวย ไม่ว่าอะไรนางก็ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมที่สุดแล้วจะมีสิ่งใดที่นางทำไม่ได้อีกเล่า

คืนนั้นหวงหย่งกับจิวฟงก็ออกเดินทางไปชายแดนด้วยความเร่งรีบ โชคดีที่หวงหย่งมีแหวนมิติจึงทำให้เขาสามารถขนเสบียงไปชายแดนได้โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ หากต้องขนเสบียงขึ้นเกวียนหลายสิบคันไปล่ะก็คาดว่านอกจากจะมีโจรดักปล้นแล้วทหารคงได้ตายเพราะความหิวไปครึ่งกองทัพเป็นแน่

หลิวอี้เฟยก็ยังคงใช้ชีวิตในการหาเรื่องทำอยู่ตลอด วันต่อมานางได้แบ่งน้ำตาลก้อนบางส่วนไปวางขายที่ร้านขนม ไม่คิดว่าจะมีลูกค้าให้ความสนใจจำนวนมากจนไม่พอขายและเรียกร้องให้นางทำมันออกมาขายจำนวนมาก นางจึงเกิดธุรกิจรับซื้อกันเจ้อจากชาวบ้านหลายหมู่บ้านจำนวนมาก คนงานในไร่และชาวบ้านผู้อพยพที่นางให้เข้ามาอาศัยอยู่ในที่พักชั่วคราวภายในไร่มีงานล้นมือจนแทบไม่ได้หลับได้นอน แต่ผลตอบแทนที่หลิวอี้เฟยแบ่งให้ทำให้พวกหายเหนื่อยไปได้

นอกจากนี้นางยังได้ทำผักดองจำพวกหัวไชเท้าดอง แครอทดอง แตงกวาดอง พริกดอง ออกไปขายที่ร้านขนมด้วยเช่นกัน ซึ่งทั้งหมดเป็นการดองสามรส อร่อยจนกินเป็นของว่างได้เลยทีเดียว และจะอร่อยที่สุดเมื่อกินกับไก่ทอด

“นับเงินจนปวดมือเลยเชียวล่ะ ฮ่าๆๆๆ ไม่คิดว่าพวกผักดองจะทำเงินให้ข้ามากขนาดนี้”

“บ่าวก็บอกให้นายหญิงทำออกไปขายตั้งนานแล้วแต่นายหญิงก็ไม่ทำเสียที”

“จ้าๆ ขอบใจเสี่ยวจิงคนดีของข้ามากๆ นี่ข้าได้เงินไปซื้ออาคารทั้งสองหลังที่อยู่ข้างๆร้านชนมได้ก็เพราะเงินจากการขายผักดองเลยนะ เช่นนั้นก็นี่เป็นรางวัลของเจ้า รับไปสิเสี่ยวจิง” พวงเหรียญทองสองร้อยเหรียญถูกยื่นไปตรงหน้าสาวใช้ตัวน้อยของนาง แต่มันมากมายเสียจนเสี่ยวจิงไม่กล้ารับ “หากไม่รับเสียทีข้าจะเพิ่มเป็นสามร้อยเหรียญทองแล้วนะ!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.07K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2071 rugwrite (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 00:28
    อ่านแล้วฟิน
    #2,071
    0
  2. #1992 chanchan123 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 08:51
    5555+ รีบรับไปเถอะเสี่ยวจิง
    #1,992
    0
  3. #1626 Alamadine (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 01:15

    555อย่าลืมนะคะมีนมสดเยอะ ทำโยเกริต์ ทำครีมชีส ทานกับผักสด ผลไม้สดๆ
    #1,626
    0
  4. #1483 fairy_devil (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 13:19
    ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ ก็แค่หิวววววว..... สนุกมากค่ะไรท์
    #1,483
    0
  5. #863 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 10:55

    ไนท์คะคือชอบหลิวอี้เฟยกับความคิดสร้างสรรค์ของนางมาก นางช่วยคนในยุคนี้ได้มากมาย หวงหย่งกับหลานก็ดีกับนางมาก อยากให้นางรักหวงหย่ง หวงไป๋จะได้อบอุ่น ไม่อยากให้นางกลับโลกเก่าเลยค่ะ. ยู่สร้างความเจริญให้คนยุคโบรรณ เป็น somebody จะดีกว่าเป็น nobody ในยุคที่นางจากมา นะคะ

    #863
    2
    • #863-1 LoliGuard(จากตอนที่ 45)
      18 มิถุนายน 2563 / 03:36
      แนะนำให้กลับไปอ่านตอนที่1ใหม่ครับ
      #863-1
    • #863-2 ormtw(จากตอนที่ 45)
      2 กรกฎาคม 2563 / 23:33
      ลองกลับไปอ่านใหม่ดีๆ กลับไปกายหยาบยังอยู่ไหมล่ะนั่น
      #863-2
  6. #862 K@NomJeeB (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 05:50

    รวย รวย รวย
    #862
    0
  7. #858 junekanha2 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:30

    เมื่อไหร่น้องหลิวจะใจอ่อน สงสารพี่หวง

    #858
    0
  8. #856 Waew_lovebook (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 19:41
    นางเก่ง และใจดีมาก ...รอต่อ
    #856
    0
  9. #855 น้ำค้าง (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 18:46

    มมาต่อไวๆนะ

    #855
    0
  10. #853 Gunyapark (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 16:56
    หิววววว
    #853
    0
  11. #850 Sureepond9585 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 15:31

    นางใจปล้ำนะเออ!! คนรอบตัวถึงได้รักนางทุกคนเลย อิๆๆ
    #850
    0
  12. #849 kikijajakiki (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 15:10
    รวยแล้ววว นอกจากว่าที่สามีจะรวย (พี่หยงบอกเองว่ารวยมาก) นางเอกยังรวยด้วยตัวเองอีก
    #849
    0
  13. #848 chuenchuen (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 15:06
    ฮ่าฮ่าฮ่าๆๆๆๆข้าน้อยก้ออยากได้เงินๆทองๆน่ะเจ้าค่ะส่งมาได้เลยค๊า.อิอิอิแฮ่
    #848
    0
  14. #847 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 14:59
    รอค่ะๆ
    #847
    0
  15. #846 อัมพร? (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 14:32

    ขอบคุณค่ะ

    #846
    0
  16. #845 นาน่านะ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 14:30

    ทำไมอ่านทุกตอนแล้วหิวตามอ่ะ 55555 มีความอยากกิน ....

    #845
    0
  17. #844 150221 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 14:26
    ข้ากลับมาหาเจ้ากับลูกแน่นอน ชอบคำนี้จริงๆ นางเอกไรท์เก่งทุกอย่างเลย
    #844
    0
  18. #843 Penny10 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:56

    นึกอยากกินหมูสามชั้นย่างกับกิมจิขึ้นมาทันที

    #843
    0
  19. #842 anyamanee47 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:54
    ขู่แบบนี้ก็ได้หรอ ถ้าไม่เอาจะให้เพิ่มอีก555
    #842
    0
  20. #841 season2012 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:47

    สมัคคีคือพลัง เห็นทุกคนร่วมมือร่วมใจช่วยเหลือกัน น้องหลิวก็ปลาบปลื้มหายเหนื่อยโดยเฉพาะเห็นเงินทองไหลมาเทมาเนี่ย..น้องยิ่งมีความสุขที่สุด..เลยคร้าาาา
    #841
    0
  21. #840 Elizz (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:38
    ต่้องตื่นทุกบ่ายโมง
    #840
    0
  22. #838 *~สมองกลคนโง่~* (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:20
    อ่านแบบเรื่อยๆ เพลินๆ แล้วก็หิวตามทุกตอน
    #838
    0