หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 43 : ตอนที่ 43 เมื่อคนเห็นแก่ตัวนึกอยากลองของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,091 ครั้ง
    14 มิ.ย. 63

คืนนั้นหลังจากเสี่ยวจิงหลับไปแล้วและให้น้องกรีนคอยเฝ้าเพื่อให้แน่ใจว่าเสี่ยวจิงจะไม่ตื่นมากลางดึก หลิวอี้เฟยเข้ามิติเพื่อดูเรดกับไวท์ปรุงโอสถรักษาอาการท้องร่วงฉับพลัน มังกรขาวได้บินกลับไปที่เมืองเจียงซุนเพื่อตรวจดูอาการของชาวบ้านที่เจ็บป่วยว่าเกิดจากสาเหตุใด เมื่อไวท์กลับมารายงานว่าเป็นอาการท้องร่วงฉันพลันที่เกิดจากน้ำที่ไม่สะอาดนางถึงได้โล่งใจที่ไม่ใช่โรคระบาดหนักหนาอย่างที่คิด ก่อนออกเดินทางก็ลืมให้บลูไปนอนแช่ตัวในถังน้ำพวกนั้นเสียสนิท

ตอนนี้นางจึงให้บลูล่วงหน้ากลับไปที่เมืองเจียงซุนก่อนแล้ว น้ำแช่ตัวของบลูนอกจากจะทำให้น้ำสะอาดแล้วยังช่วยรักษาอาการน้ำเป็นพิษและอาการท้องร่วงได้ด้วย มันอาจจะไม่ดีเท่าโอสถที่เรดกับไวท์กำลังปรุงอยู่แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย เจ้ามังกรตัวฟ้าถึงได้บินกลับไปเมืองเจียงซุนด้วยความร่าเริงสุดขีด

‘นายหญิงเจ้าคะ ตอนนี้ที่ชายแดนนั้นทหารของแคว้นเราเริ่มควบคุมสถานการณ์ได้แล้วเจ้าค่ะ แต่ในเมืองหลวงที่ถูกข้าศึกบุกยึดนั้นยังตึงเครียดอยู่ คาดว่าหากชายแดนควบคุมได้แล้วทหารจำนวนหนึ่งจะมุ่งหน้าไปที่เมืองหลวง’

“รวดเร็วขนาดนั้นเลยหรือ คนผู้นั้นต้องเก่งกาจมากเป็นแน่” นางยังคิดอยู่ว่าสงครามอาจจะยืดเยื้อไปอีกหลายเดือนแต่ไม่คิดว่าทหารไม่กี่หมื่นนายภายใต้การควบคุมของคนผู้นั้นจะเก่งกาจถึงขนาดนี้ แต่กว่าจะฟื้นฟูภัยจากสงครามก็คงต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่ๆเลย ไหนจะเมืองหลวงที่ย่อยยับอยู่ในตอนนี้อีก และหากมีการผลัดเปลี่ยนผู้ครองแคว้นจริงๆก็คงต้องใช้เวลาในดำเนินการนานเป็นปีแน่ๆ

รุ่งเช้าก่อนออกเดินทางกลับเมืองเจียงซุนนั้นหลิวอี้เฟยได้มอบเมล็ดพันธุ์ข้าวโพด ข้าวสาลี มันเทศ มันฝรั่ง และผักใบเขียวอีกหลายชนิดให้กับชาวบ้านนำไปแบ่งปันกัน นางได้อธิบายถึงวิธีการปลูกมันฝรั่งกับมันเทศให้พวกเขาโดยละเอียด ส่วนอย่างอื่นนั้นใช้วิธีปลูกปกติแต่ระวังไม่ให้ดินชุ่มน้ำมากเกินไปและอย่าให้วัชพืชขึ้นจนหนาแน่นก็พอ ส่วนปุ๋ยนั้นทางพรรควิหคเหินจะเป็นผู้ไปหามาให้ นางพบว่ามีมูลค้างค้าวและมูลสัตว์อื่นๆจำนวนมากในป่าจึงให้ชาวบ้านเข้าไปดู

เมื่อวางใจทุกอย่างแล้วก็ขึ้นรถม้าเร่งเดินทางกลับเมืองเจียงซุนโดยมีจิวซาเป็นผู้บังคับม้าเช่นเดิม แต่ครั้งนี้นอกจากจะมีหวงหย่งที่ควบม้าอยู่ข้างๆรถม้าแล้วยังมีคนจากพรรควิหคเหินจำนวนห้าคนที่ประมุขต้วนส่งมาคุ้มกันพวกนางตามมาด้วย แม้นางจะปฏิเสธแต่ต้วนอี้ฉวนก็ยืนยันจะให้พวกเขาตามมาจนได้

เร่งเดินทางด้วยความรวดเร็วพวกนางจึงใช้เวลาเพียงหนึ่งวันก็มาถึงเมืองเจียงซุน เมื่อท่านเจ้าเมืองเห็นรถม้าคุ้นตาอันเป็นเอกลักษณ์ของหลิวอี้เฟยวิ่งเข้ามาเขาถึงกับน้ำตาไหลด้วยความดีใจ หลายวันมานี้มันหนักหนาสำหรับเจ้าเมืองที่ไม่ค่อยได้รับมือกับสถานการณ์ใหญ่หลวงเช่นนี้มากนัก แม้จะมีคนช่วยอยู่มากมายแต่เขากลับรู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลย จนเมื่อจิวฟงได้นำโอสถของนางกลับมานั่นแหละทุกอย่างถึงได้คลี่คลายลง

“ข้าไปไม่กี่วันท่านเจ้าเมืองดูทรุดโทรมมากขนาดเชียวหรือเจ้าคะ”

“หากแม่นางหลิวมาช้ากว่านี้ข้าจะอาจจะได้ลงไปนอนในหลุมแล้วก็เป็นได้ โอสถที่แม่นางให้ท่านจิวฟงนำมามอบให้นั้นใช้ได้ผลดีจริงๆ ชาวบ้านที่เจ็บป่วยกินไปไม่นานก็อาการดีขึ้นมาก”

“ข้าขอไปดูอาการพวกเขาก่อนนะเจ้าคะ” หลิวอี้เฟยเดินไปยังโรงหมอชั่วคราวแล้วพบว่าท่านเจ้าเมืองจัดการทุกอย่างออกมาได้ดีและเป็นระเบียบมาก คนป่วยนอนเว้นระยะห่างกันไม่แออัด ของเสียจากคนป่วยก็ถูกเก็บกวาดสะอาดเป็นอย่างดีจึงทำให้ไม่มีกลิ่นไม่พึงประสงค์ “ดูแล้วเป็นอาการของคนท้องร่วงฉับพลันเท่านั้นเจ้าค่ะ ข้ามีโอสถที่ใช้รักษาโรคนี้อยู่เช่นกัน เสี่ยวจิงเอาโอสถมามอบให้ท่านหมอเร็วเข้า ให้คนป่วยกินครั้งละหนึ่งเม็ดหลังอาหารนะเจ้าคะ”

“ดีจริงๆ พวกข้าขอนำโอสถของแม่นางหลิวไปศึกษาได้หรือไม่ เพียงคนละเม็ดก็พอ”

“ได้สิเจ้าคะท่านหมอ ข้าไม่ได้ปิดบังอะไรอยู่แล้ว แต่หากให้ข้าปรุงโอสถให้ดูล่ะก็คงต้องขอปฏิเสธเจ้าค่ะ”

“พวกข้าไม่กล้ารบกวนแม่นางหลิวถึงขนาดนั้นหรอก เพียงได้โอสถมาศึกษาก็นับว่าดีมากแล้ว” ในตอนนั้นเองนางก็เห็นเจ้ามังกรตัวน้อยสีฟ้าลอยกลับมาหานางปากก็รายงานว่าตนเองนั้นได้ทำภารกิจเสร็จสมบูรณ์แล้ว น้ำทุกถังและบ่อน้ำทุกบ่อได้ถูกน้องบลูลงไปนอนแช่หมดแล้ว นางชื่นชมมันในใจว่าทำได้ดีมากมันจึงลอยเข้ามาใช้หัวเล็กๆของมันถูแก้มนางอย่างออดอ้อน แต่ทำได้ไม่นานก็ถูกมังกรทองจับหางเหวี่ยงออกไป

“ช่วงที่แม่นางหลิวกับท่านหวงหย่งไม่อยู่นั้นท่านอัครเสนาบดีได้มาช่วยที่นี่ทุกวัน ข้าทราบว่าท่านเป็นบิดาของท่านหวงหย่ง ท่านแนะนำหลายอย่างที่เป็นประโยชน์มากทีเดียว หากไม่ได้ท่านข้าคงได้ผมร่วงจนหมดหัวไปแล้วล่ะ ฮ่าๆ” หลิวอี้เฟยชำเลืองมองหวงหย่งเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าตายด้านของเขาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรนางจึงถอนสายตากลับมา

“ข้าขอตัวไปดูที่ไร่ก่อนนะเจ้าคะท่านเจ้าเมือง ไม่รู้ว่าคนงานสร้างที่พักไปได้มากน้อยแค่ไหนแล้ว” 

“เชิญๆ ข้าไม่รบกวนแม่นางแล้ว เห็นแม่นางกลับมาข้าก็อุ่นใจไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วล่ะ” หลิวอี้เฟยทำความเคารพท่านเจ้าเมืองแล้วกลับไปขึ้นรถม้าเพื่อตรงไปยังไร่ของตนเองพร้อมกับเสี่ยวจิง ส่วนหวงหย่งนั้นได้พาจิวฟงกับจิวซากลับจวนไปพักผ่อนตามคำบอกของนางแล้ว

“นายหญิงกลับมาแล้วหรือขอรับ” หัวหน้าคนงานวิ่งเข้ามาต้อนรับนางด้วยความดีใจ

“ว้าว สร้างที่พักได้เร็วมากเลยเจ้าคะหัวหน้า ไม่เห็นต้องรีบร้อนกันขนาดนี้เลย”

“ไม่ได้รีบร้อนอะไรหรอกขอรับ แต่เพราะว่ามีคนงานเพิ่มมากขึ้นจึงทำได้เร็วขึ้น ชาวบ้านที่นายหญิงให้มาอาศัยอยู่ก่อนนั้นมีคนฝีมือดีอยู่หลายคน มีพวกเขาช่วยจึงทำให้งานเป็นไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ดูแปลงผักหน้าเรือนพักของพวกเขาสิขอรับ ได้ขึ้นแปลงไว้แล้วรอเพียงลงเมล็ดพันธุ์เท่านั้น”

“ดีเจ้าค่ะ ช่วงนี้ฝนกำลังตกหากเริ่มปลูกผักในช่วงนี้จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงขนน้ำมารดผัก พรุ่งนี้ข้าจะให้เสี่ยวจิงเอาเมล็ดพันธุ์ผักมาให้นะเจ้าคะ หัวหน้าแจกจ่ายให้พวกเขาได้เลย”

“ได้ขอรับ ตอนนี้ข้าวโพด มันฝรั่งแล้วก็มันเทศที่นายหญิงให้เพาะไว้ก็เริ่มงอกแล้วด้วยขอรับ”

“เช่นนั้นก็เอาลงดินได้เลยนะ ส่วนนี้ให้คนงานของเราดูแลไปก่อนเพราะพวกเขาเคยมีประสบการณ์ในการปลูกพวกมันมากแล้ว ให้ชาวบ้านที่เหลือดูแลแค่ผักไปก่อนค่อยๆสอนพวกเขาไปทีละอย่าง” นางเดินตรวจไร่อีกเล็กน้อยก็ขอตัวกลับจวน แต่ไม่คิดว่าจวนของนางจะถูกคนกลุ่มหนึ่งมาปิดทางเข้าเอาไว้ “นี่มันเรื่องอะไรกัน!” นางชะโงกหน้าออกมาดูแต่เสี่ยวจิงที่นั่งบังคับม้าอยู่ด้านหน้าได้ห้ามไว้ นางรออยู่นานมากแต่ไม่มีทีท่าว่าคนกลุ่มนั้นจะออกไปจากหน้าประตูจวน

‘เสี่ยวโกลด์จัดการให้หน่อย เอาให้มอบไปกับพื้นได้เลยยิ่งดี’ มังกรน้อยรับคำสั่ง ไม่นานหลิวอี้เฟยก็เห็นคนกลุ่มนั้นแข้งขาอ่อนทรุดตัวนั่งกับพื้นกันหมด ม้าทั้งสองตัวของนางร้องเสียงดังแล้ววิ่งแทรกตัวเข้าไปในจวนได้ในที่สุด

“แม่นางหลิว กลับมาแล้วหรือขอรับ”

“นี่มันเรื่องอะไรกันเจ้าคะท่านเหลียงชุน คนพวกนี้เป็นใครกัน”

“เป็นผู้อพยพที่ฐานะดีหน่อยน่ะขอรับ พวกเขามาเพื่อให้เราจัดอาหารแยกต่างหากให้พวกเขา”

“กินร่วมกับคนอื่นแล้วมันจะตายหรืออย่างไร! ไล่ออกไปให้หมดเลยเจ้าค่ะ หากไม่กินที่จัดไว้ให้ก็ไปหากินกันเอาเอง คิดว่าตนเองสำคัญมากนักหรืออย่างไรข้าถึงจะต้องดูแลพวกเขาให้ดีกว่าชาวบ้านคนอื่น”

“ข้าให้คนไล่ไปแล้วขอรับแต่พวกเขาไม่ยอมไป จึงทำได้เพียงปิดประตูจวนไว้เท่านั้น”

“ให้คนงานออกทางประตูหลังจวนแล้วไปแจ้งท่านเจ้าเมืองให้ส่งทหารมาเอาตัวพวกเขากลับไปเจ้าค่ะ มาอยู่แบบนี้มันสร้างความเดือดร้อนให้พวกเรา” ขณะที่นางกำลังพูดคุยกับท่านเหลียงชุนอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจวนดังขึ้น แต่ฟังดูแล้วไม่ใช่เสียงที่เคาะด้วยมือ หลิวอี้เฟยหน้ามืดครึ้มด้วยความโมโห นางเดินไปที่หน้าประตูจวนแล้วเปิดมันออก

คนที่ทำลังใช้ท่อนไม้ขนาดใหญ่เพื่อพังประตูกระเด็นลอยออกไปไกลด้วยพลังของมังกรทอง คนที่เหลือกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดเปิดประตูออกมาปากที่กำลังกรีดร้องก็หุบลงไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง

“พวกเจ้ากำลังทำความเดือดร้อนให้จวนของข้าอยู่ไม่รู้หรือ! มาจากที่ใดก็กลับไปที่นั่นเดี๋ยวนี้”

“เจ้าพูดอย่างนี้ไม่ถูก พวกข้าเพียงมาขอให้พวกเจ้าจัดอาหารให้พวกข้าแยกกับชาวบ้านสกปรกพวกนั้น พวกข้าไม่ได้ขอให้ทำฟรีๆเสียหน่อย อยากได้เงินเท่าไหร่ก็เรียกร้องมาสิแต่อย่าเอาพวกข้าไปลดชั้นเทียบกับคนจนเหล่านั้น!” คนพูดเป็นสตรีตัวอ้วนใบหน้าเย่อหยิ่งผู้หนึ่งที่ใจกล้ามากกว่าทุกคน นางทนความลำบากไม่ได้จึงชักชวนคนรวยด้วยกันมาที่จวนตระกูลหลิวเพื่อใช้เงินซื้อความสะดวกสบายให้ตนเอง แต่ไม่คิดว่าคนในจวนหลิวนี้จะเมินเฉยต่อเงินที่นางจะมอบให้

“เก็บเศษเงินของเจ้าเอาไว้เถอะข้าไม่ต้องการ! หากกินร่วมกันคนอื่นไม่ได้ก็ไปซึ้อจากตลาดโน้นมารบกวนข้าที่จวนทำไม อยากกินเท่าไหร่ก็ทำกินกันเองเลยสิ ใช้เงินที่เจ้าโอ้อวดนั่นแหละซื้อมัน...อย่าคิดว่าเงินจะแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง”

“แม่นางๆ เจ้าต้องการเท่าไหร่ก็บอกพวกข้ามาได้เลย แม่นางก็เห็นไม่ใช่หรือว่ามีคนเจ็บป่วยจากการกินอยู่ร่วมกันมากขนาดไหน พวกข้าใช้ชีวิตร่วมกันพวกเขาไม่ได้หรอก”

“ใช้ชีวิตสุขสบายกันจนเคยตัวสินะถึงยอมรับความลำบากไม่ได้ กลับไปซะแล้วอย่ามาที่นี่อีก! หากพวกเจ้ายังดื้อด้านมารบกวนข้าอยู่อีกล่ะก็ข้าจะไม่ไว้หน้าผู้ใดทั้งนั้น ทหารเอาตัวพวกเขากลับไป หากผู้ใดไม่อยากอยู่ร่วมกับคนอื่นนักก็จับขังไว้ได้เลย บ้านเมืองเดือดร้อนกันขนาดนี้แล้วยังไม่เลิกเห็นแก่ตัวกันอีก” ทหารที่ท่านเจ้าเมืองส่งมาได้จับคนกลุ่มนั้นกลับไปจนหมดท่ามกลางเสียงด่าทอไม่หยุดหย่อน “เจอแต่ปัญหาไม่หยุดหย่อนจริงๆ”

“พี่อี้เฟยเยี่ยมยอดจริงๆเจ้าค่ะ ท่านพ่อไม่กล้าลงมืออะไรมากจึงได้แต่เฝ้าระวังอยู่ในจวน”

“ไม่ต้องกลัวนะฮวาเอ๋อร์ ต่อไปหามีเหตุการณ์เช่นนี้อีกท่านเหลียงชุนจัดการได้เลยนะเจ้าคะ ไม่ต้องเกรงใจผู้ใดทั้งนั้น พวกเขามาบุกรุกจวนของเราเช่นไรพวกเขาก็เป็นคนผิดเจ้าค่ะ”

“มีอีกหนึ่งเรื่องที่ข้าต้องแจ้งให้แม่นางหลิวทราบ เมื่อวันก่อนได้มีคนจากจวนของท่านหวงหย่งมาที่นี่แล้วแจ้งให้เราส่งข้าวกับอาหารอย่างอื่นไปที่จวนนั้นในปริมาณมาก แต่ข้าบอกพวกเขาไปว่าข้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจจึงต้องรอให้แม่นางกลับมาก่อน แต่พวกเขาใช้ เอ่อ ความสัมพันธ์ของท่านหวงหย่งกับแม่นางหลิวเป็นข้ออ้างไม่ให้ข้าปฏิเสธ โชคดีมากที่ท่านจิวฟงกลับมาในตอนนั้นพอดีทำให้พวกเขายอมกลับไป” ตระกูลหวงอย่างนั้นหรือ หึ มิน่าหวงหย่งถึงได้รีบกลับไปเช่นนั้น

“ไม่ต้องสนใจหรอกเจ้าค่ะ ป่านนี้จวนนั้นคงกำลังลุกเป็นไฟแน่นอน” แล้วก็เป็นจริงที่เช่นนางคาดการณ์ไว้

หวงหย่งกำลังโมโหจนแทบเผาจวนให้วอดวาย หลังจากจิวฟงมารายงานเรื่องหน้าไม่อายที่คนรับใช้ส่วนตัวของมารดาได้ไปกระทำที่จวนของหลิวอี้เฟยเขาก็รีบกลับจวนมาโดยไม่รีรอ

“ไปเอาตัวมันมา!” จิวฟงรับคำสั่งแล้วไปลากตัวคนที่ไปก่อความวุ่นวายที่จวนตระกูลหลิวออกมา เสียงกรีดร้องของสตรีผู้นั้นดังลั่นไปทั้งจวนจนบ่าวรับใช้ต่างก็วิ่งหลบหนีเพราะกลัวว่าตนจะเป็นรายต่อไป “ผู้ใดสั่งให้เจ้าไปก่อนกวนที่จวนตระกูลหลิว ข้าไม่ได้บอกให้แน่ชัดแล้วอย่างนั้นหรือว่าห้ามไปรบกวนที่นั้น ทำไมถึงไม่ฟังที่ข้าสั่ง”

“เจ้าจะโมโหไปทำไม! ข้าเป็นคนให้ซุ่ยเหนียงไปบอกพวกเขาเอง คนพูดกันไปทั่วเมืองเจียงซุนว่าอาหารทุกอย่างนั้นเป็นจวนตระกูลหลิวนำไปมอบให้ท่านเจ้าเมือง หากเราให้เขาส่งอาหารมาที่จวนมีหรือที่เราจะต้องออกไปซื้ออาหารที่ตลาด เจ้าอย่าทำตัวโง่เขลาหน่อยเลย” หวงฮูหยินเร่งรีบเดินตามสาวใช้ของนางติดๆเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้สำนึก

“ไม่คิดเลยว่าหวงฮูหยินจะทำตัวราวกับขอทานเช่นนี้ ท่านอัครเสนาบดีไม่มีเงินถึงกระทั่งต้องไปขออาหารจากผู้อื่นแบบหน้าด้านๆแล้วอย่างนั้นหรือ ท่านอย่ามาพูดให้ข้ารู้สึกขบขันไปหน่อยเลย ถ้าจะให้พูดกับตามความจริงแล้ว ที่นี่เป็นจวนของข้า พวกท่านก็เป็นเพียงผู้อาศัยเท่านั้น!”

“หวงหย่ง! นี่เจ้ากล้าพูดกับแม่เช่นนี้เลยหรือ หรือว่าถูกหญิงชาวบ้านคนนั้นเสี้ยมสอนเจ้าถึงได้กล้าทำตัวเช่นนี้”

“หากจะมีผู้ใดสั่งสอนให้ข้าเป็นเช่นนี้ก็คงเป็นท่านกระมัง...ท่านแม่ อ่อ ไม่สิ ท่านเป็นคนตัดขาดกับข้าเองนี่นา นับตั้งแต่ออกจากจวนตระกูลหวงมาข้าก็ไม่ใช่บุตรของท่านอีกต่อไปแล้ว อย่ามาทวงความกตัญญูจากข้าเพราะข้าไม่มีให้”

“เสียงดังอะไรกัน ไม่อายชาวบ้านบ้างหรืออย่างไร!” อัครเสนาบดีหวงหยุนเดินเข้ามาในจวนด้วยเหน็ดเหนื่อยหลังไปช่วยงานเจ้าเมืองเจียงซุนที่หน้าประตูเมืองมาทั้งวัน

“ท่านพี่ดูบุตรชายของท่านพี่เอาเถิดเจ้าค่ะ! อกตัญญูยิ่งนัก!”

“มีเรื่องอะไรหย่งเอ๋อร์ เช่นไรนั่นก็มารดาผู้ให้กำเนิดเจ้านะ หากไม่พอใจก็ระงับอารมณ์เอาไว้บ้าง”

“ฮูหยินของท่านพ่อให้ซุ่ยเหนียงไปขออาหารถึงจวนตระกูลหลิว ท่านยังจะให้ข้าใจเย็นอยู่อีกหรือ ขออาหารยังหน้าไม่อายเท่าสตรีเฒ่าผู้นี้เอาความสัมพันธ์ของข้ากับหลิวอี้เฟยใช้เป็นเรื่องต่อรองพวกเขา ท่านพ่อไม่มีปัญญาซื้ออาหารให้คนในจวนแล้วหรืออย่างไรถึงได้ปล่อยให้ภรรยาของท่านสั่งให้คนทำเรื่องเช่นนี้ได้”

“เหลวไหล! ข้าให้เงินเจ้าไว้หลายพันเหรียญทองเพื่อใช้จ่ายในจวนไม่ใช่หรือฮูหยิน ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าอย่าไปรบกวนที่จวนตระกูลหลิวเป็นอันขาด! ฮูหยินบอกข้ามาสิว่าเรื่องอะไรที่เจ้าต้องทำเช่นนี้”

“ในเมื่อพวกเขาเอาอาหารไปแจกให้ชาวบ้านพวกนั้นได้ทุกวันทำไมจะส่งมาจวนนี้บ้างไม่ได้ ท่านพี่อย่าทำเป็นไม่รู้เรื่องหน่อยเลยเจ้าค่ะว่าตอนนี้ในเมืองหลวงเป็นเช่นไร ที่เราต้องหนีมาไกลถึงขนาดนี้เพราะอะไรล่ะเจ้าคะหากไม่ใช่เพราะตำแหน่งหน้าที่ของท่านพี่ช่วยเหลืออะไรเราไม่ได้เลย เงินที่มีทั้งหมดจำเป็นต้องใช้อย่างระมัดระวัง อะไรที่ประหยัดได้ข้าก็ต้องประหยัด หากเราลดค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารลงได้ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกแล้ว”

“เราไม่ได้จนตรอกเช่นที่เจ้ากำลังคิดหรอก อาหารที่นี่นั้นถูกกว่าที่ขายในเมืองหลวงตั้งเท่าไหร่ เมื่อก่อนเจ้าให้บ่าวซื้อเนื้อซื้อผักโดยไม่สนใจเรื่องราคาของมันด้วยซ้ำ แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มากังวลเรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นนี้ อะไรควรใช้เงินก็ใช้ไปเถิด อย่าไปรบกวนที่จวนตระกูลหลิวอีกเป็นอันขาด!” 

“บุตรชายของท่านชอบพออยู่กับสตรีตระกูลหลิวไม่ใช่หรือ ให้เขาไปเอาอาหารมาให้เราก็สิ้นเรื่อง!” 

“หยุดได้แล้วฮูหยิน! เจ้าไม่อายก็ควรมีศักดิ์ศรีบ้าง เห็นหัวข้าผู้เป็นผู้นำตระกูลหวงหรือไม่!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.091K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #1990 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 18:39
    ดูไปพ่อหวงหย่งก้อไม่ใช่คนเลวร้ายนะ ฮูกยินนี่คงไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของหวงหย่งหรอกคิดว่าคงเป็นแม่เลี้ยงมากกว่า
    #1,990
    0
  2. #1925 Baiphil289 (@Baiphil289) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:11
    ทำไมหน้าด้านอย่างนี้
    #1,925
    0
  3. #1775 Illicit illicit (@Himechan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 15:27
    สนุกมากกกกก
    แต่ถ้าป็นแนวจีนโบราณขอร้องล่ะค่ะอย่าใช้คำว่าฟรีๆเลย มันดูอินเตอร์เกินไป
    #1,775
    0
  4. #1318 Moo.chompoo (@baochompoo2525) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 16:23
    โอ้ยด่าอีกๆ.. ยังไม่มีสำนึก
    #1,318
    0
  5. #1160 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 01:07

    ท่านพ่อเที่ยงตรงดีจัง

    #1,160
    0
  6. #823 Lashu (@pang6572) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 16:10
    เป็นแม่แท้ๆแน่หรอ นิสัยเสียมาก
    #823
    0
  7. #804 jayda10475 (@jayda10475) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 11:41

    พวกแม่ๆ นี่เป็นไรมากป่ะ..น่าxxx

    #804
    0
  8. #803 Gorya2528 (@Gorya2528) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 11:28

    ขอร้อว
    #803
    0
  9. #802 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 23:11

    พ่อก้อดีนี่นา

    #802
    0
  10. วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 22:56
    ตบเลยค่ะ //กำเผลอไปตูเป็นผู้ชายนี่หว่า...
    #801
    1
    • #801-1 Gotiklolita (@stuidmaidsdeee) (จากตอนที่ 43)
      15 มิถุนายน 2563 / 04:35
      พลังแฝงรึป่าว/// #ตบเลยค่ะ
      #801-1
  11. #800 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 22:38
    รอนะคะ
    #800
    0
  12. #799 Trishania (@Trishania) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 21:50
    มันส์มากกกกก ขออีกสักตอนค่ะไรท์คนดี~
    #799
    0
  13. #798 SukcheewinJH (@SukcheewinJH) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 21:33
    ดีที่ลูกได้พ่อมา แม่แบบนี้รักนะรักแต่ต้องไม่ทำร้ายคนอื่นจร้าาาา ดีงามมากกก พ่อมาแค่พาร์ทนี้คือดีรอดูยาวๆไป
    #798
    0
  14. #797 Octopusky (@Octopusky) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 19:52
    อยากเห็นท่านแม่โดนถอนหงอก
    #797
    0
  15. #796 bowbowlovetomtom (@bowbowlovetomtom) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 18:30

    กำลังมันส์เลย ขออีกตอนนะๆ
    #796
    0
  16. #795 Sasichi (@aesasich) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 18:30
    ท่านพ่อยังพอมีคุณธรรมอยู่บ้าง
    #795
    0
  17. #794 popojan (@popojan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:56
    ก็ว่าทำไมพระเอกบางครั้งทำตัวนิสัยไม่ดี ได้แม่มานี่เอง
    #794
    0
  18. #792 DarkRi (@DarkRi) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:53
    ท่านพ่อยังรู้คิด ไหงท่านแม่มิรู้ความเล้ย สงสารท่านหวงกย่งจริงๆๆ
    #792
    0
  19. #790 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:46

    ตกลงฮูหยินนี่เป็นแม่เลี้ยงใช่มั๊ย มีความลับภายในตระกูลมากกว่านี้ใช่มั๊ย

    #790
    0
  20. #789 นาน่านะ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:36

    บรรดาแม่ ๆ ที่น่าตายทั้งหลาย...สมควรโดนตบปากฉีกกันจริง ๆ ทั้งแม่หวงหย่ง ทั้งแม่เหลียงชุน.....อย่าคิดว่าน้องหลิวไม่กล้าถอนหงอกนะ......ไม่ช่วยทำประโยชน์แล้วยังมาเห็นแก่ตัว......อยากกินดีอยู่ดี ก็หัดทำงานสิยะยัยแก่ ไม่ใช่มาเกาะเป็นปลิง ลูกแกยังจีบเค้าไม่ติดเลย ยังกล้าด้านมาอ้างความสัมพันธ์

    #789
    0
  21. #788 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:28
    พ่อก็คือยังดีอยู่น้าาาา
    #788
    0
  22. #787 amirah apple (@kanoknat81) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:26
    เออ พ่อก็ดี ลูกชายก็ดี ไหงยัยแม่เป็นแบบนี้ ขนาดตัดขาดลูกได้ ชั่วมาก
    #787
    0
  23. #785 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:06
    เฮ้อ สู้ๆๆๆน้าพี่หนวด555555555
    #785
    0
  24. #784 Torisetsu (@Torisetsu) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:57
    สนุกมาก รอค่ะ
    #784
    0
  25. #783 wanila2 (@wanila) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:34

    จัดการเลยๆ
    #783
    0