หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 39 ตระกูลหวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,947
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,033 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

“ทำอะไรของเจ้า ประหลาดคน” หลิวอี้เฟยมองคนที่ขัดจังหวะการเปิดค่ายอพยพสุดยิ่งใหญ่ของนางด้วยความไม่สบอารมณ์ ขัดได้ทุกเรื่องจริงๆ! “คนเหล่านี้ข้าไปเลือกมาจากกลุ่มท้ายๆ พวกเขายังไม่ได้รับอาหารจึงดูอ่อนแรง”

“หัวหน้าพาพวกเขาไปทานข้าวก่อนนะเจ้าคะแล้วค่อยพาไปเลือกที่พัก พวกเจ้าทั้งหมดอยู่ที่นี่ได้ตามสบายประเดี๋ยวหัวหน้าคนงานจะเป็นผู้ชี้แจงทุกเรื่องที่ควรรู้แก่พวกเจ้าเอง”

“พวกเจ้าตามข้ามาทางนี้ เรามีอาหารเพียงพอให้พวกเจ้าทุกคน” หลิวอี้เฟยมองตามกลุ่มคนราวๆสามสิบคนที่กำลังเดินตามหัวหน้าคนงานไปอย่างกล้าๆกลัวๆ น่าแปลกใจที่พวกเขารอดมาได้ถึงที่นี่โดยไม่อดตายระหว่างทาง

“นั่นจะไปไหนน่ะท่านหวงหย่ง”

“ข้าจะไปตกปลา วันนี้อยากกินปลาราดพริก เจ้าอยากทำอะไรก็ตามสบายเจ้าเถิด” อะไรของเขา!

“”มาแล้วเจ้าค่ะนายหญิง โชคดีที่ท่านเหลียงชุนกลับจากหมู่บ้านดอกไม้หอมพอดีจึงช่วยบ่าวขนผ้าห่มกับหมอนมาได้หมดในคราเดียว” เสี่ยวจิงนั่งบังคับม้ามาด้วยตนเอง สาวใช้ตัวน้อยยิ้มกว้างด้วยความสดใสจนหลิวอี้เฟยอดจะยิ้มตามไม่ได้ ด้านหลังมีรถม้าคันใหม่ของท่านเหลียงชุนตามมาด้วย

“ดีมาก! ไปเรียกคนงานมาช่วยยกไปวางไว้ที่เรือนพักผู้อพยพก่อน” ชุดเครื่องนอนหนึ่งชุดประกอบด้วยผ้าห่มผืนหนาและบางอย่างละผืนกับหมอนหนึ่งใบ ส่วนเสื้อผ้านั้นชาวบ้านพกติดตัวมาด้วยจึงไม่จำเป็นต้องจัดหาให้ “ไปเรียกผู้อพยพมารวมตัว เสี่ยวจิงมายืนแจกของให้พวกเขา”

“นายหญิงมอบให้พวกเขาเองไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ”

“ใครมอบให้ก็เหมือนกันนั่นแหละ ข้าจะข้ามสะพานไปที่ป่าไผ่ฝั่งนู้นสักหน่อย” แต่เสี่ยวจิงไม่ฟัง เมื่อได้ยินว่านายหญิงจะไปป่าไผ่นางก็มอบหน้าที่แจกของให้กับท่านเหลียงชุนต่อแล้วตามนายหญิงของตนไป “เจ้านี่มันดื้อจริงๆ เช่นนั้นก็ไปเอาตะกร้าไม้ไผ่มาสองอันแล้วสะพายตามข้ามา” ตรงกลางสะพานนั้นมีหวงหย่งนอนเฝ้าเบ็ดตกปลาอยู่คนเดียวอย่างเพลินเพลิน “นี่ท่านไม่ได้อยากตกปลาแต่หาเรื่องอู้งานใช่หรือไม่”

“ตกปลามันต้องใช้เวลา เจ้าจะให้ข้านั่งปวดหลังรอมันอยู่ตลอดหรืออย่างไร เจ้าไปป่าไผ่หรือ”

“ใช่เจ้าคะ ข้าเห็นท่านตั้งใจตกปลาจึงอยากไปหาสมุนไพรมาดับคาวปลาสักหน่อย ตกให้ได้ตัวใหญ่ๆก็แล้วกัน” หลิวอี้เฟยกับเสี่ยวจิงเดินผ่านป่าไผ่ลึกเข้าไปในป่า สายตาสอดส่องหาสมุนไพรกับเห็ดที่กำลังเกิด “เก็บเห็ดไปเยอะๆเลยนะเสี่ยวจิงจะได้เอาไปให้คนงานทำอาหารเย็นด้วย แต่อย่าลืมกลบดินตรงที่เจ้าเก็บเห็ดด้วยนะปีหน้ามันจะได้เกิดมาอีก”

“เห็ดพวกนี้กำลังตูมน่ากินเลยเจ้าค่ะนายหญิง โอ้โหนี่มันป่าเห็ดชัดๆเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงเก็บเห็ดเข้าตะกร้าอย่างมีความสุข แค่เห็นก็รู้แล้วว่าพวกมันต้องนำไปทำอาหารได้อร่อยมากแน่ๆ 

“เจ้าเด็กตื่นตูม หากฝนตกลงมาเห็ดจะยิ่งเกิดมากกว่านี้อีกนะ เอาไว้เราค่อยมาเก็บเอาไปตากแห้งไว้กินตอนฤดูหนาว” หลิวอี้เฟยเก็บสมุนไพรไปเพียงเล็กน้อยให้พอดับกลิ่นคาวปลาได้ ตอนนี้สมุนไพรที่ปลูกอยู่ในไร่กับที่จวนนั้นต้นยังเล็กอยู่มากยังเก็บไปทำอาหารไม่ได้ จึงต้องเข้ามาเก็บเอาในป่าแบบไปใช้แก้ขัดไปก่อน 

ทั้งสองคนช่วยกันเก็บเห็ดกับสมุนไพรจนได้เกือบครึ่งตะกร้าหลิวอี้เฟยจึงชวนเสี่ยวจิงกลับ แต่ก่อนกลับก็ทำสัญลักษณ์ของป่าเห็ดที่ยังเก็บไม่หมดเอาไว้ด้วย อีกสักสองวันกลับมาเก็บอีกครั้งคงจะดอกตูมกำลังดี

หวงหย่งเองก็ตกปลาได้หลายตัวและมีแต่ตัวใหญ่ทั้งนั้น หลิวอี้เฟยจึงไม่บ่นที่เขาเอาแต่นอนเฝ้าเบ็ดตกปลาไม่ไปทำงานทำการ มื้อเย็นวันนั้นทุกคนในจวนจึงเอร็ดอร่อยกับเมนูปลาและเห็ดแสนอร่อย ซุปปลาสีขาวข้นกลมกล่อม ปลาทอดน้ำปลาที่เด็กๆชื่นชอบ ต้มปลารสจัดจ้านที่ใส่เห็ดจำนวนมาก ปลาเผาเกลือกินคู่ผักกาดขาวกับน้ำจิ้มรสแช่บ และปลาราดพริกของโปรดหวงหย่ง จอมยุทธ์ทั้งสามกินกันจนลุกเดินไม่ไหวเลยทีเดียว

“ท่านเจ้าเมืองอยากจะขอซื้อชุดเครื่องนอนของแม่นางหลิวสักหนึ่งพันชุดขอรับ ตอนที่แม่นางหลิวข้ามไปป่าไผ่ท่านเจ้าเมืองได้มาตรวจเยี่ยมที่ไร่จึงได้เห็นชุดเครื่องนอนพวกนั้นเข้า”

“ท่านเจ้าเมืองได้บอกหรือไม่เจ้าคะท่านเหลียงชุนว่าจะเอาไปทำไมตั้งมากมาย”

“ชาวบ้านที่อพยพมาบางกลุ่มนั้นไม่มีแม้เสื้อผ้ามาผลัดเปลี่ยนเลยขอรับ ที่พักชั่วคราวที่ท่านเจ้าเมืองเตรียมเอาไว้นั้นกลางคืนหนาวเย็นมากแม้จะเข้าฤดูร้อนแล้วก็ตาม ท่านเจ้าเมืองจึงอยากมอบให้กลุ่มที่เดือดร้อนจริงๆ”

“ถ้าให้ก็ต้องให้ทุกคน ทุกคนก็เดือดร้อนเหมือนกันหมดไม่ใช่ว่าต้องดูแลกลุ่มที่เดือดร้อนที่สุด ที่ข้ามอบชุดเครื่องนอนให้ผู้อพยพที่มาอาศัยอยู่ในไร่ก็เพราะพวกเขาอยู่ในความรับผิดชอบของข้า เรื่องนี้ข้าได้ตกลงกับท่านเจ้าเมืองเอาไว้แล้วว่าข้าจะรับผู้อพยพจำนวนหนึ่งเพื่อไม่ให้ที่พักที่ท่านเจ้าเมืองเตรียมเอาไว้นั้นหนาแน่นเกินไป เรื่องนี้ท่านเหลียงชุนไปพูดคุยกับท่านเจ้าเมืองอีกสักครั้งเถิดเจ้าค่ะ เรื่องขายน่ะข้าขายได้อยู่แล้ว” 

“ได้ขอรับ วันพรุ่งข้าจะรีบไปหารือกับท่านเจ้าเมืองอีกครั้ง”

“จริงสิ อีกไม่กี่วันเสี่ยวจื่อก็จะต้องไปเข้าเรียนที่สำนักศึกษาแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ ต้องเตรียมอะไรไว้หรือไม่”

“ไม่ต้องเตรียมอะไรหรอกเจ้าค่ะแม่นางหลิว ทางสำนักศึกษาได้เตรียมไว้ให้หมดแล้วเจ้าค่ะ”

“ดีจริงๆ ตั้งใจเรียนเข้าใจหรือไม่เสี่ยวจื่อ หากมีวันหยุดก็ให้คนมาแจ้งที่จวนพี่จะให้คนไปรอรับ” เด็กน้อยที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ข้างๆมารดายิ้มแป้นแล้วพยักหน้ายืนยันอย่างหนักแน่น

“ไป๋เอ๋อร์อยากไปกับท่านพี่เหลียงจื่อด้วย ไป๋เอ๋อร์ไปได้หรือไม่ขอรับท่านแม่” หลิวอี้เฟยมองหน้าหวงหย่งเพื่อขอคำแนะนำ อันที่จริงหวงไป๋ก็เข้าเรียนได้แล้วเช่นกัน หากบิดาของเด็กน้อยเห็นด้วยนางจะได้พาเสี่ยวไป๋ไปสมัครเข้าเรียนจะได้ไปเรียนพร้อมกับเสี่ยวจื่อได้เลย “ไป๋เอ๋อร์ไปได้หรือไม่ขอรับท่านพ่อ”

“ได้สิ หากลูกอยากเรียนพ่อก็จะสนับสนุนเจ้า” 

“เช่นนั้นวันพรุ่งท่านก็พาลูกไปสมัครเข้าเรียนที่สำนักศึกษาเลยก็แล้วกันนะเจ้าคะท่านหวงหย่ง จะได้รู้ว่าต้องเตรียมสิ่งใดไว้บ้าง” เด็กน้อยทั้งสองดีใจมากที่จะได้ไปเรียนด้วยกัน เอาเถิด ให้ไปอยู่ที่สำนักศึกษาก็ดีเหมือนกัน ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยเรื่องทั่วไปที่พบเจอประจำวันคนงานคนหนึ่งที่เป็นผู้เฝ้าอยู่หน้าประตูจวนก็วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน

“ขออภัยที่รบกวนขอรับนายหญิง พ่อบ้านจากจวนของท่านหวงหย่งมาขอพบท่านหวงหย่งขอรับ”

“รีบเชิญเข้ามา” ไม่นานพ่อบ้านที่ยังดูหนุ่มแน่นก็เดินเข้ามา หวงหย่งที่นั่งเอนตัวเพื่อหย่อยอาหารอยู่เด้งตัวลุกนั่งตัวตรงทันทีแล้วมองพ่อบ้านของตนด้วยความสงสัย “เชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะท่านพ่อบ้าน ทานข้าวมาหรือยังเจ้าคะ”

“ขอบคุณแม่นางหลิวขอรับ ขออภัยทุกท่านที่ข้ามารบกวนเวลาอาหาร ข้าทานมาเรียบร้อยแล้วขอรับ”

“มีเรื่องอะไรชือหม่า เรื่องด่วนขนาดต้องมาถึงที่นี่เลยหรือ”

“ขอรับนายท่าน ตอนนี้มีรถม้าห้าคันมาจอดรออยู่ด้านจวนของนายท่านขอรับ ข้าน้อยได้รับแจ้งว่าเป็นรถม้าของครอบครัวนายท่านที่เดินทางมาจากเมืองหลวงขอรับ ข้าจึงต้องรีบมาแจ้งโดยด่วน” หวงหย่งหน้ามืดครึ้มขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น กล้าดียังไงมาหาเขาถึงที่นี่! “นายท่านจะให้ข้าน้อยจัดการอย่างไรดีขอรับ”

“ข้ากำชับเอาไว้แล้วไม่ใช่หรือว่าไม่ให้บอกที่อยู่ของข้าให้ผู้อื่นรู้เป็นอันขาด แล้วพวกเขารู้ได้อย่างไร!”

“ข้าน้อยตรวจสอบแล้วพบว่าบ่าวในจวนคนหนึ่งเป็นคนของผู้นำตระกูลหวงขอรับ เขาเป็นคนไปรอรับรถม้าของผู้นำตระกูลหวงอยู่ที่หน้าดูเมืองด้วยตนเอง ข้าน้อยเป็นคนรับเขาเข้ามาทำงานในจวนเองขอรับ ขออภัยขอรับ”

“ช่างเถิด! ข้าขอฝากไป๋เอ๋อร์ไว้นี่อีกสักระยะได้หรือไม่หลิวอี้เฟย คนพวกนั้นไม่ใช่คนที่ดีกับลูกชายของข้า”

“ได้สิเจ้าคะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก เสี่ยวไป๋นอนที่ห้องเดียวกับเสี่ยวจื่อได้เจ้าค่ะ” 

“ขอบใจมาก” จากนั้นหวงหย่งก็ขอตัวกลับแต่ก็ไม่ลืมกอดลูกชายแล้วบอกให้เด็กน้อยอยู่ที่นี่ไปสักพัก หวงไป๋นอนห้องเดียวกับเหลียงจื่อบ่อยๆจึงไม่มีปัญหาอะไร อีกทั้งหวงหย่งเองก็มาที่จวนหลิวตั้งแต่เช้าทุกวันอยู่แล้วเด็กน้อยจึงไม่รู้สึกว่าตนเองถูกบิดาทิ้งไว้ที่นี่ “จิวซาอยู่ดูแลไป๋เอ๋อร์ที่นี่ ข้ากับจิวฟงจะกลับไปจัดการที่จวนเอง” จิวซารับคำโดยไม่โต้แย้งเพราะอย่างไรเขาก็มีหน้าที่ดูแลหวงไป๋แทนนายท่านของตนเองอยู่บ่อยๆ ดีเสียอีก ที่จวนหลิวมีของอร่อยๆให้กินตลอดเลย

หลิวอี้เฟยอยากรู้เรื่องครอบครัวของหวงหย่งใจจะขาดแต่นางก็ไม่ละลาบละล้วงเรื่องของคนอื่น รู้เพียงว่าท่านหวงหย่งมีปัญหากับครอบครัวหนักมาก แต่นางก็เห็นว่าเขายังมีสำนึกกตัญญูต่อบิดามารดาอยู่บ้างเช่นกัน ไม่เช่นนั้นคงไม่คิดซื้อรถม้าจากนางแล้วส่งกลับไปให้ครอบครัวตนเองหรอก แต่ตัวแปรสำคัญที่ทำให้หวงหย่งตัดขาดจากบิดามารดาก็น่าจะเป็นหวงไป๋ แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรือว่ามารดาของหวงไป๋จะไม่เป็นที่ต้อนรับจากตระกูลหวงกันนะ

คิดไปก็ปวดหัว เมื่ออาหารเริ่มย่อยแล้วนางจึงไปช่วยคนงานเตรียมมันเทศสำหรับทำหมั่นโถวของวันพรุ่งนี้ วันนี้หมั่นโถวฟักทองไส้กุยช่ายนั้นได้รับคำชมอย่างล้นหลามว่ารสชาติดีมาก ลูกใหญ่ทำให้อิ่มท้อง วันพรุ่งนี้นางจึงจะใช้มันเทศมาทำหมั่นโถวดูบ้าง ทำแบบนี้ไม่ต้องเปลืองช้อนเปลืองชามด้วย

รุ่งเช้าหลิวอี้เฟยลุกมาทำกิจวัตรประจำวันเช่นที่เคยทำ รดน้ำผักผลไม้รอบจวนเป็นการออกกำลังกายจากนั้นก็ไปช่วยคนงานเอามันฝรั่งออกมาล้างแล้วตากแดดให้แห้ง วันนี้นางจะใช้มันฝรั่งในการทำขนมของโปรดของนาง อาหารเช้าจึงเป็นอาหารง่ายๆเช่นข้าวต้มหมูสับ แม่ครัวทำหม้อใหญ่กินกันทั้งจวนเลยทีเดียว

“มีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่ขอรับแม่นางหลิว ข้ากินอิ่มแล้วพลังล้นเหลือมาก”

“มีเยอะแยะเลยเจ้าค่ะ ท่านจิวซาเอามันฝรั่งที่ปอกเปลือกแล้วมาฝานบางๆแบบให้บางที่สุดนะเจ้าคะ วันนี้ข้าจะทำขนมจากมันฝรั่งให้พวกท่านได้ลองชิม” เมื่อได้ยินว่าจะได้กินขนมแสนอร่อยความหึกเหิมก็มากขึ้น จิวซาตั้งใจดูที่หลิวอี้เฟยสาธิตวิธีทำให้ดูอย่างตั้งใจ เขาลองทำตามอย่างช้าๆไม่นานมือของเขากับมีดก็ประสานกันอย่างรวดเร็ว

“แล้วที่แม่นางหลิวทำอยู่มันจะเอาไปทำอะไรหรือขอรับ”

“นี่ก็เอาไปทำเป็นของว่างได้อีกอย่างหนึ่งเจ้าค่ะ หั่นเป็นแท่งๆแบบนี้แล้วเอาไปทอดจนสุกจิ้มกับซอสมะเขือเทศ อร่อยจนหยุดมือไม่ได้เลยล่ะเจ้าค่ะ” จิวซานึกทึ่งที่มันฝรั่งเอาไปทำขนมได้หลากหลาย แต่ที่น่าทึ่งกว่าคือหลิวอี้เฟยคิดมันออกมาได้อย่างไร แต่จิวซาไม่มีวันได้รู้ว่าหลิวอี้เฟยไม่ได้คิดค้นมันเองหรอก นางเอาวิธีทำมาจากคนอื่นเขาทั้งนั้น

“กำลังทำสิ่งใดกันอยู่”

“นายท่าน! พี่ใหญ่! มากันแล้วหรือขอรับ ข้ากำลังช่วยแม่นางหลิวฝานมันฝรั่งขอรับ”

“ท่านทั้งสองทานข้าวมาหรือยังเจ้าคะ หากยังข้าจะให้เสี่ยวจิงไปยกมาให้”

“ข้ากับนายท่านทานมาเรียบร้อยแล้วขอรับแม่นางหลิว”

“แล้วที่จวนของท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะท่านหวงหย่ง เรียบร้อยดีหรือไม่หรือว่าขาดเหลือสิ่งใดหรือไม่” หวงหย่งให้ความสนใจกับมันฝรั่งที่จิวซาฝานเป็นแผ่นบางๆมาก เขาจดจ้องแล้วหยิบมันขึ้นมาดูราวกับมันเป็นของแปลก เมื่อได้ยินหลิวอี้เฟยเอ่ยถามเขาก็ถอนหายใจออกมา

“ก็เรียบร้อยดี แต่คงต้องให้ไป๋เอ๋อร์อยู่ที่นี่ไปก่อนจนกว่าพวกเขาจะกลับเมืองหลวง สงครามปะทุทั่วทุกหนแห่ง เมืองหลวงเดือดร้อนหนักจนอยู่ไม่ได้ ข้าไม่ได้อยากให้พวกเขาอยู่ที่นี่หรอกแต่เช่นไรนั่นก็บิดามารดาผู้ให้กำเนิด ถึงตัดขาดกันแล้วแต่หากเขาบากหน้ามาขอความช่วยเหลือข้าจะทนดูดายได้อย่างไร”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ความสัมพันธ์ระหว่างบุพการีกับบุตรจะเช่นไรก็ตัดกันไม่ขาดหรอก ท่านรีบพาเสี่ยวไป๋ไปสมัครเข้าเรียนก่อนเถิดเจ้าค่ะท่านหวงหย่ง สายกว่านี้แดดจะร้อนเอาได้ เสี่ยวจิงไปตามเสี่ยวไป๋มาทีเถิด”เสี่ยวจิงเดินไปตามไม่นานก็จูงมือเด็กน้อยที่แต่งตัวน่ารักกลับมา “วันนี้พี่เหลียงฮวาช่วยแต่งตัวให้เจ้าใช่หรือไม่ถึงได้ดูน่ารักเช่นนี้” เด็กน้อยพยักหน้าอย่างเขินอายแล้ววิ่งไปหาบิดา "รีบไปรีบกลับนะเสี่ยวไป๋ วันนี้มีขนมอร่อยรออยู่เยอะแยะเลย”

“ขนมของท่านแม่อร่อย ไป๋เอ๋อร์ชอบมากที่สุดขอรับ”

“เจ้าเด็กตะกละ ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็เป็นคนชอบกินไปแล้วหรือ มาเถิดพ่อจะพาเจ้าไปสมัครเข้าเรียน จิวฟงเจ้าไปต้องไปด้วยหรอกข้าไปคนเดียวได้ เจ้าอยู่ช่วยหลิวอี้เฟยที่นี่แหละ” เช่นนั้นเมื่อหวงหย่งพาหวงไป๋ออกจากจวนไปแล้วจิวฟงจึงนั่งลงข้างๆน้องชายแล้วช่วยจิวซาฝานมันฝรั่งด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ แต่ถึงอย่างนั้นทั้งสองก็ทำออกมาได้ดี

“พวกท่านออกมาเช่นนี้แล้วบิดามารดาของท่านหวงหย่งจะอยู่เช่นไรหรือเจ้าคะ ที่นั่นมีคนอยู่ไม่กี่คนเท่านั้น”

“แม่นางหลิวไม่ต้องกังวลขอรับ ท่านอัครเสนาบดีมีคนรับติดตามมาด้วย พ่อครัวกับบ่าวรับใช้ก็มากันถึงหนึ่งคันรถม้า พวกเขาอยู่ได้ไม่ลำบากหรอกขอรับ นายท่านจัดที่อยู่ให้พวกเขาแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกเลย”

“แล้วเรื่องอาหาร...”

“ตระกูลหวงร่ำรวยมากขอรับ พวกเขาไม่ได้เดือดร้อนที่ต้องซื้ออาหารที่ตลาดหรอกขอรับ”

“ดูเหมือนว่าท่านจิวฟงไม่ค่อยสนใจตระกูลหวงเลยนะเจ้าคะ ท่านไม่ได้รับใช้ตระกูลหวงหรอกหรือ”

“ข้ากับจิวซารับใช้เพียงนายท่านขอรับ ข้ากับน้องไม่ได้เป็นคนของตระกูลหวงแต่ขึ้นตรงต่อนายท่านคนเดียวเท่านั้น เดิมทีข้ากับจิวซาเป็นคนของพรรควิหคเหินและได้ติดตามนายท่านนับตั้งแต่นายท่านไปอยู่ที่พรรควิหคเหิน จากนั้นก็ติดตามนายท่านเรื่อยมาขอรับ ตระกูลหวงไม่ได้มีบุญคุณอะไรกับพวกข้าเลยแม้แต่นิดเดียว” อ่า เป็นเช่นนี้นี่เอง พี่น้องตระกูลจิวถึงได้คุ้ยเคยกับพรรควิหคเหินนัก “แต่ข้าบอกได้ว่าตระกูลหวงนั้นเป็นคนหลงในอำนาจและคิดว่าตนอยู่เหนือผู้คน เว้นฮ่องเต้กับเชื้อพระวงศ์บางพระองค์ก็ไม่มีผู้ใดที่พวกเขาต้องเกรงกลัวเลยแม้แต่คนเดียว”

“แล้วทำไมพวกเขาถึงไม่ชอบเสี่ยวไป๋ล่ะเจ้าคะ เสี่ยวไป๋เป็นหลานของพวกเขาไม่ใช่หรือ”

“เรื่องนั้นแม่นางหลิวถามนายท่านเอาเองดีกว่าขอรับ...มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน” หรือว่าเกี่ยวกับมารดาของเสี่ยวไป๋จริงๆนะ ไม่ๆ อย่าคาดเดาไปเองจะดีกว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.033K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2022 Hongfuu (@Hongfuu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 21:02
    สนุกมากค่าาาาา
    #2,022
    0
  2. #1384 WanatWaen (@WanatWaen) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 04:59
    พระเอกตกปลาและอีกหลายๆเรื่องดูไม่เอาการเอางานเลย แล้วอีกอย่างไม่ว่าตระกูลไหนถ้าตัดขาดกันแล้วจนตายก็ไม่เผาผีหรือใกล้จะตายก็ไม่บากหน้าขอความช่วยเหลือหรอก
    #1,384
    0
  3. #1289 Mimee-Mookky (@MimeeMookky) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 01:01
    ความไม่สมเหตุสมผลของเรื่องนี้คือ การยอมให้กับพ่อแม่พี่น้องที่ตัวเองตัดขาดมาอยู่ด้วย แปลกมาก
    #1,289
    0
  4. #1107 oohing (@oohing) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:52
    เอาล่ะพูดได้เลยว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจสุดๆเเละสนุกมากเท่าที่นี่เคยอ่านมาเเล้วมันเพลินดีไม่มีตัวร้ายที่น่ามคานมุ่เเงงงง
    #1,107
    0
  5. #678 Poonvalee (@Poonvalee) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:06
    รอค่ะรอ สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #678
    0
  6. #672 น้ำค้าง (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 19:32

    มมาต่อไวๆนะ

    #672
    0
  7. #670 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:47
    มีไรก็ถามกันตรงๆ ไปเลย จะมามัวคิดเองเออเองไม่ได้
    #670
    0
  8. #669 Sirinan Klinkesorn (@sirinankks88) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:39
    อาว ทำไมตอนก่อนบอกถ้าครอบครัวมาถาม ให้บอกไม่ได้อยู่เมืองนี้ แต่ทำไมพอมาตอนนี้ถึงได้รับเข้ามาอยู่ในเมือง มันขัดๆอะ
    #669
    2
    • #669-1 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 39)
      10 มิถุนายน 2563 / 23:22
      ก็เดือนร้อนเลยถ่อกันมาถึงทีแล้วไง คงไล่กลับไม่ได้ อุตส่าห์ปิดบังที่อยู่มานานยังหาเจออีก
      #669-1
    • #669-2 Mimee-Mookky (@MimeeMookky) (จากตอนที่ 39)
      27 มิถุนายน 2563 / 01:02
      เราว่าไม่สมเหตุสมผล ถ้าอิงตามนิสัยพระเอก ไม่น่าใช่แบบนี้นะ
      #669-2
  9. #667 150221 (@150221) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:01
    รอตอนต่อไปสนุกมากค่ะ
    #667
    0
  10. #666 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:00
    แทนที่จะบอก เราก็อยาก ส.
    #666
    0
  11. #665 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:51
    พวกใจร้ายใจดำมากันแล้ว อย่าให้พวกเขาเข้าใกล้น้องน้อยได้นะ จะถูกคนใจร้ายทำร้ายเอาได้.
    #665
    0
  12. #664 คนอ่าน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:30

    ชอบมากค่ะ สนุก เป็นเรื่องเบาสบาย ตัวละครทุกตัวมีเสน่ห์ เด็กๆก็น่ารัก นางเอกรวยน้ำใจสมควรที่ถูกส่งมาช่วยคนในโลกนี้ ไม่ผิดหวังเลย และไม่อยากให้นางเอกกลับโลกเดิม อยากให้นางตกลงเป็นแม่ของหวงไป๋ค่ะ ได้ไหมคะไรท์

    #664
    0
  13. #663 kaew34 (@kaew34) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:29

    รออออ ชอบๆๆ
    #663
    0
  14. วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:28
    ตระกูลหวงมาหาเรื่องก็จะเจอกับมังกรรร กระอักเลือดแน่ๆ
    #662
    0
  15. #661 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:19
    รอนะคะ
    #661
    0
  16. #660 Sweetie Minmin (@sweetie99) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:15
    จะมาอวดเบ่งกับน้องไม่ได้นะ เดียวเจอตระกูลมังกรเข้าไปแล้วจะหนาว
    #660
    0