หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34 มันเริ่มขึ้นแล้วสินะ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,957 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

“นี่ไม่ใช่อาหารที่พวกเราคุ้นเคยเลย ไม่ทราบว่าแม่นางหลิวได้สูตรมาจากที่ใดหรือขอรับ”

“เป็นสูตรอาหารของบรรพบุรุษของข้าเองเจ้าค่ะท่านจิวฟง สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ว” 

“รสชาติดีมากจริงๆขอรับ หากโรงเตี๊ยมและเหลาอาหารของนายท่านมีอาหารอร่อยๆแบบนี้ไปขายรับรองได้ว่าต้องขายดีมากเป็นแน่ นายท่านเห็นด้วยหรือไม่ขอรับ” จิวซาผู้มีหัวการค้าที่เฉียบแหลมพูดไปโดยไม่ทันคิด แต่หวงหย่งกลับคิดว่าหากได้สูตรอาหารของหลิวอี้เฟยไปขายที่โรงเตี๊ยมกับเหลาอาหารของเขาจริงๆมันไม่เพียงจะขายดีเท่านั้น มันอาจจะทำให้กิจการทั้งสองของเขาก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในเมืองหลวงก็เป็นได้

“เจ้าขายสูตรอาหารให้ข้าได้หรือไม่หลิวอี้เฟย”

“ข้าขายแพงมากนะท่านหวงหย่ง เพราะนี่เป็นสูตรอาหารที่ไม่มีผู้ใดในโลกนี้รู้อีกแล้วนอกจากข้า มันเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ข้า” นี่ไม่ถือว่าเป็นการหลอกลวง เพราะบรรพบุรุษโคตรเง้าของตระกูลส่งต่อความรู้มาเป็นทอดๆจริงๆ นางจากโลกนั้นมาแล้วก็นับว่าผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารทุกคนล้วนเป็นบรรพบุรุษของนางทั้งนั้นไม่ใช่หรือ

“เท่าไหร่ก็พูดมาเถิด และจะดีมากหากเจ้าเดินทางไปสอนพ่อครัวของข้าได้”

“นี่เขาเรียกว่าได้คืบจะเอาศอก ได้อย่างแล้วก็ยังอยากได้อีกอย่าง แต่ก็ได้ เห็นแก่ความเป็นสหายของเราหากสิ้นสงครามแล้วข้าจะไปสอนพ่อครัวของท่านด้วยตนเอง ส่วนสูตรอาหารข้าขายให้ท่านสูตรละหนึ่งพันเหรียญทองก็แล้วกัน ถูกๆ นี่หากข้าไม่เห็นแก่ท่านหวงหย่งล่ะก็ข้าไม่ขายถูกขนาดนี้หรอกนะ” ให้อภัยกับความละโมบโลภมากของลูกด้วยเถิดบรรพบุรุษทั้งหลาย ลูกจำเป็นต้องทำมาหากินจริงๆ 

“ก็ไม่นับว่าแพง พ่อครัวที่เมืองหลวงมักไม่ยอมขายสูตรอาหารให้ผู้ใดนักหรอก หากต้องขายจริงๆก็มูลค่ามหาศาลถึงหลายแสนเหรียญทองทีเดียว เจ้าช่างให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ของเราจริงๆหลิวอี้เฟย”

“อะไรนะ! หลายแสนเหรียญทองเลยหรือ!”

“สูตรอาหารนั้นเป็นสมบัติของพ่อครัวแม่ครัวขอรับแม่นางหลิว พวกเขาย่อมไม่เปิดเผยสูตรลับของตนเองให้ผู้ใดรู้ง่ายๆ หากโรงเตี๊ยมหรือเหลาอาหารใดมีพ่อครัวที่มีความสามารถและอาหารที่เลิศรส กิจการเหล่านั้นย่อมเฟื่องฟูเป็นอย่างมาก พ่อครัวของนายท่านก็นับว่าเป็นคนมีความสามารถผู้หนึ่ง แต่หลายปีมานี้เขาล้มป่วยจึงคิดค้นอาหารใหม่ๆไม่ได้ ยอดขายของโรงเตี๊ยมและเหลาอาหารของนายท่านจึงลดลงเป็นอย่างมากเลยขอรับ”

หลิวอี้เฟยไม่ได้ฟังที่จิวซาพูดเลยสักนิด ในหัวนางตอนนี้มีแต่คำว่าหลายแสนเหรียญลอยวนไปวนมา ทำไมโง่เง่าเช่นนี้หลิวอี้เฟย ทำไมไม่ถามครอบครัวเหลียงหรืออย่างน้อยก็ควรปรึกษากับหลิวน้อยเสียก่อน โธ่เอ้ย ขาดทุนย่อยยับแบบยับเยินสุดๆ “ก็เพราะว่าพวกท่านเป็นสหายข้าถึงให้ราคาที่ถูกขนาดนี้ แต่หากต้องการซื้ออีกคงไม่ถูกเช่นนี้แล้วนะ”

“แม่นางหลิวไม่ต้องกังวล พวกข้าทำการค้ามานานย่อมต้องเข้าใจเป็นอย่างดีขอรับ”

“จิวซาพูดถูก ครั้งหน้าข้าย่อมไม่เอาเปรียบเจ้า”

“ท่านพูดแล้วนะท่านหวงหย่ง ข้ายังมีสูตรอาหารอีกมากมาย ภายหน้าหากพวกท่านได้ลองทานแล้วชอบก็บอกข้าได้เลยนะ ข้าไม่ขายให้พวกท่านเป็นแสนเหรียญทองเช่นพ่อครัวแม่ครัวท่านอื่นหรอก มันแพงเกินไป”

“หึ แววตาของเจ้ามันปิดบังไม่ได้หรอกนะ คำว่าเงินส่องแสงออกมาจากดวงตาของเจ้าแล้วไม่รู้หรือ” ทุกคนได้ยินหวงหย่งพูดเช่นนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน ไม่เว้นแต่เด็กน้อยสองคนที่ปิดปากหัวเราะตามผู้ใหญ่กันอย่างน่ารักน่าชัง ขณะที่ทุกคนในจวนหลิวกำลังเพลิดเพลินกับอาหารจานเด็ดกันอยู่นั้น บนท้องฟ้าเหนือจวนหลิวได้มีนกส่งสารตัวหนึ่งบินวนและส่งเสียงร้องเรียกผู้เป็นนาย จิวฟงได้ยินเสียงสัตว์เลี้ยงตัวโปรดก็รีบลุกวิ่งออกจากห้องอาหารไปทันที

“อะไรหรือพี่ใหญ่ มีข่าวจากเมืองหลวงงั้นหรือ” จิวซาวิ่งตามพี่ชายตนเองออกมาก็พบว่านกเหยี่ยวตัวใหญ่ที่พี่ชายเลี้ยงเอาไว้เป็นนกส่งสารนั้นบินลงมาเกาะอยู่ที่ใหล่ของจิวฟงอยู่แล้ว ในมือของเขามีกระดาษแผ่นเล็กอยู่เมื่อจิวซาชะโงกหน้าดูก็เห็นว่าเป็นข้อความลับที่คงมีแต่พี่ชายของตนที่จะเข้าใจ “ว่าอย่างไรบ้างพี่ใหญ่” 

“มีอะไรจิวฟง”

“นายท่าน...สายของเราที่อยู่ชายแดนส่งข่าวมาว่าตอนนี้กองทัพแคว้นเราเหลือทหารไม่ถึงห้าหมื่นนาย ชาวบ้านที่อยู่ในเขตชายแดนต่างอพยพออกมากันหมดแล้ว หากชายแดนแตกไม่แน่ว่าหัวเมืองต่างๆก็คงจะต้านทานไม่ได้ ตอนนี้ที่เมืองหลวงกำลังเตรียมการอพยพแล้วเช่นกัน นายท่านจะให้ข้าแจ้งไปยังคนของเราที่เมืองหลวงหรือไม่ขอรับ”

“ไม่ต้อง พวกเขารู้ว่าต้องทำยังไง” หลิวอี้เฟยที่ฟังอยู่เงียบๆก็กำลังกังวลมากๆเช่นกัน แม้หลิวน้อยจะยืนยันหนักแน่นว่าสงครามครั้งนี้ยังไม่ถึงกับเสียเมืองเสียแคว้นแต่ก็สูญเสียเลือดเนื้อของทหารและผู้คนไปจำนวนมาก ชาวบ้านเดือดร้อนอดอยากล้มตายกองเป็นภูเขา นางจึงให้ความสำคัญกับอาหารมากกว่าเรื่องอื่นๆ

“สายของเรายังบอกอีกว่าผู้อพยพจำนวนมากกำลังเดินทางมาที่เมืองเจียงซุนขอรับ”

“ทำไม! ที่นี่ไกลจากชายแดนมากพวกเขาจะเสี่ยงชีวิตมาที่นี่ทำไม”

“เพราะข่าวที่ว่าเมืองเจียงซุนมีอาหารเพียงพอที่จะแจกจ่ายให้ชาวบ้านในฤดูหนาวที่ผ่านมา ทั้งยังช่วยเหลือเมืองใกล้เคียงจนผ่านพ้นวิกฤตอดอยากไปได้นั้นแพร่ไปทั่วแคว้นแล้วขอรับ แม้แต่เมืองหลวงก็ยังได้ข่าวเรื่องนี้ ไม่แปลกที่ชาวบ้านผู้อพยพเหล่านั้นจะยอมเสี่ยงมาไกลถึงที่นี่ อีกอย่างคือ...ไม่มีหัวเมืองใดรับผู้อพยพเหล่านั้นเลยขอรับ”

“ยามลำบากเช่นนี้ยังทอดทิ้งกันได้อีกหรือ! หากเป็นจริงเช่นที่เจ้าพูดเราต้องรีบแจ้งเรื่องนี้ให้เจ้าเมืองรู้โดยเร็ว”

“ข้าจะไปแจ้งท่านเจ้าเมืองให้เองขอรับ” จิวซาเร้นกายออกจากจวนหลิวไปโดยเร็วเพราะเรื่องนี้ชักช้าไม่ได้ หวงหย่งเห็นจิวซาออกไปแล้วจึงให้จิวฟงแจ้งข่าวไปยังพรรควิหคเหินเพื่อบอกให้ศิษย์พี่ของตนรู้และจะได้เตรียมตัวเอาไว้ เพราะเส้นทางที่ผู้อพยพจากชายแดนใช้เดินทางก่อนถึงเมืองเจียงซุนนั้นต้องผ่านหุบเขาที่ตั้งของพรรควิหคเหิน

“คนของเราบอกมาหรือไม่ว่าจำนวนผู้อพยพมีมากน้อยเพียงใด”

“ราวๆสามหมื่นคนขอรับ” หลิวอี้เฟยเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ แม้นางจะคิดเอาไว้แล้วว่าจำนวนผู้อพยพต้องหลายหมื่นคนหรืออาจจะเป็นแสนคน แต่พอได้ยินแบบนี้ก็อดจะตื่นตกใจไม่ได้ “จากชายแดนมายังเมืองเจียงซุนหากเดินเท้าก็ใช้เวลาประมาณสองเดือนแต่หากใช้รถม้าก็ใช้เวลาราวๆหนึ่งเดือนขอรับ”

“ยังพอมีเวลา หลิวอี้เฟยพืชผักและธัญพืชที่เจ้าปลูกจะสามารถเก็บเกี่ยวได้ก่อนหนึ่งเดือนหรือไม่”

“ไม่ทันหรอกเจ้าค่ะ แต่ข้ายังมีธัญพืชเก็บไว้อีกจำนวนมาก มันน่าจะเพียงพอช่วยเหลือไปได้สักระยะ”

“อืม เช่นนั้นก็เอามันมาให้ข้าทั้งหมดเท่าที่เจ้ามี ข้าจะให้เจ้าเมืองเป็นคนจัดการเรื่องแจกจ่ายเสบียงเอง ครานี้เจ้าคงต้องรับศึกหนักหน่อยแล้วล่ะหลิวอี้เฟย เมืองเจียงซุนช่วยอะไรเจ้าไม่ได้มากหรอกนะ”

“ข้าจะพยายามให้เต็มที่ ทุกคนต้องช่วยข้าด้วยนะเจ้าคะ”

“แม่นางหลิวไม่ต้องกังวล ครอบครัวเหลียงของเราจะช่วยแม่นางเต็มที่แน่นอนเจ้าค่ะ” 

“ขอบคุณเหลียงฮูหยินแล้วก็ทุกคนมากๆเลยเจ้าค่ะ งานนี้คงหนักมากแต่เราจะยอมแพ้ไม่ได้เป็นอันขาด เพราะหากเรายอมแพ้นั่นก็หมายความว่าชาวบ้านที่อพยพมาเหล่านั้นก็ต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่เมืองเจียงซุน” ไม่มีผู้ใดต้องการให้สงครามเกิดขึ้น หลิวอี้เฟยเองก็กังวลไม่น้อยไปกว่าทุกคนแต่สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือตั้งสติและเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า “วันพรุ่งรบกวนท่านเหลียงชุนไปที่หมู่บ้านดอกไม้หอมแล้วแจ้งให้ชาวบ้านทุกคนหยุดงานที่กำลังทำเพื่อขึ้นเขาไปเก็บผลไม้ป่ามาให้ได้มากที่สุดนะเจ้าคะโดยเฉพาะชื่อจึ ข้าจะเอามาตากแห้งเก็บไว้”

“ลานบ้านเต็มไปด้วยชื่อจึตากแห้งจนแทบไม่มีที่จะเดินอยู่แล้ว เจ้ายังจะเอามาทำอีกหรือ”

“หากท่านได้ลองชิมชื่อจึตากแห้งแล้วล่ะก็ท่านจะไม่พูดแบบนี้แน่ท่านหวงหย่ง” ไม่รู้หรือไงว่าที่ญี่ปุ่นเขาขายพลับตากแห้งลูกล่ะสามร้อยเยนเลยนะ “ท่านไม่รู้ล่ะสิว่าชื่อจึตากแห้งมีคุณค่าทางอาหารสูงกว่าชื่อจึแบบสด มันช่วยระบบขับถ่ายให้ดีขึ้น เหมาะสมหรับคนที่มีอาการท้องอืด จุกเสียด แน่นเฟ้อ พูดง่ายๆคือหากกินชื่อจึวันละลูกก็สามารถทำให้สุขภาพดีขึ้นได้ ไม่ว่าจะแบบสดหรือแห้งก็มีประโยชน์ต่อร่างกายมากๆเลยล่ะ”

“ไม่เคยรู้มาก่อนเลยขอรับว่าชื่อจึที่หากินได้ทั่วไปจะมีประโยชน์มากขนาดนี้ แม่นางหลิวรอบรู้มากๆเลยขอรับ” จิวฟงชื่นชมหลิวอี้เฟยด้วยใจจริง น้อยนักที่สตรีทั่วไปจะมีความรู้มากมายเช่นแม่นางหลิว

“ธรรมชาติมอบสิ่งมหัศจรรย์ให้เรามากมายเจ้าค่ะ”

ค่ำคืนนั้นหลิวอี้เฟยหารือกับหลิวน้อยและมังกรน้อยทั้งสี่อยู่ทั้งคืน วางแผนไว้มากมายเพื่อให้มั่นใจว่านางจะสามารถรับมือกับจำนวนผู้อพยพเหล่านั้นได้ ตอนนี้อาหารที่มีน่าจะเพียงพอเพราะมิติของนางกว้างขึ้นมาก นอกจากนี้นางยังซื้อโรงงานขนมปังและเล้าหมูเพิ่มอีกจำนวนมาก เพื่อให้แน่ใจว่าผลผลิตที่ได้ต่อวันนั้นจะได้จำนวนมากตามต้องการ

“ท่านจิวฟงบอกว่าจำนวนผู้อพยพราวๆสามหมื่นคน หลังจากเก็บผลผลิตจากในไร่รอบแรกคงต้องหยุดปลูกแล้วสร้างที่พักให้ผู้อพยพเสียก่อน เจ้าแน่ใจมากน้อยแค่ไหนหลิวน้อยว่าสงครามนี้แคว้นของเราจะเป็นฝ่ายชนะ”

‘นายหญิงไม่ต้องกังวล สงครามครั้งนี้นั้นผู้มากความสามารถผู้หนึ่งได้ช่วยแคว้นของเราเอาไว้ได้ และหลังจากรบชนะเขายังเป็นผู้ที่เปลี่ยนแปลงราชสำนักครั้งยิ่งใหญ่ ทั้งยังโค่นล้มฮ่องเต้ลงอย่างราบคาบ ขุนนางกังฉินถูกกวาดล้างจนแทบสิ้นขุนนางในเมืองหลวงทีเดียวเจ้าค่ะ’

“เจ้าบอกข้าจนหมดเปลือกเช่นนี้มันจะไม่เป็นการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาหรอกหรือ”

‘ไม่เจ้าค่ะ นายหญิงมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่น่าสงสารเหล่านั้นมากกว่าจะมาเพื่อเปลี่ยนชะตาผู้ใด’ แม้จะฟังดูงงๆแต่นางก็พอจะเข้าใจ มาเพื่อกู้โลกที่แท้จริงเลยนะเนี้ย ไม่รู้ว่าใครตัดสนใจเลือกนางให้ทำหน้าที่นี้แต่ก็ขอทำให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ผู้ที่เลือกนางมาต้องผิดหวังเป็นอันขาด...ฮ่าๆๆๆ พูดแบบนางงามเมืองเจียงซุนแท้ๆเลย

“น้องกรีนกับน้องบลูคงต้องรีบทำให้พืชผักในไร่เติบโตจนพร้อมเก็บเกี่ยวเร็วๆแล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นหากผู้อพยพมาถึงก่อนที่เราจะเก็บเกี่ยวผลผลิตคงจะแย่มากแน่ๆ แล้วเรื่องโอสถรักษาโรคต่างๆที่ให้ทำไปถึงไหนแล้วน้องเรดน้องไวท์”

‘ตอนนี้ได้สมุนไพรมาพร้อมแล้วนายหญิง ข้ากับไวท์จะเริ่มปรุงโอสถกันพรุ่งนี้เลย’

“ดีเลย! ว่าแต่จะถามหลายครั้งแล้ว ช่วงนี้บลูหายไปไหนบ่อยๆ ช่วงกลางวันแทบไม่เห็นเลยนะ”

‘ก็หายไปนอนแช่น้ำน่ะสินายหญิง ตอนนี้ถังน้ำในจวนไม่มีถังไหนที่บลูไม่ไปนอนแช่หรอก ข้าเคยเตือนแล้วว่าอย่านอนแช่มากเกินไปเพราะน้ำแช่ตัวของบลูหากมนุษย์ดื่มเข้าไปมากๆจะเป็นอันตรายได้ เจ้าตัวฟ้าไม่ฟังข้าเลย’ กรีนจีบปากจีบคอเล่าเสียงแจ้วปนไปด้วยความโมโหเจ้ามังกรตัวฟ้า

‘แหะๆ ก็การแช่น้ำทำให้พลังของข้าเพิ่มมากขึ้นนี่นา ช่วงนี้ข้าต้องใช้พลังในการดูแลพืชผักในไร่ของนายหญิงจึงต้องเอาตัวลงแช่น้ำบ่อยๆ แต่นายหญิงไม่ต้องกังวลนะ น้ำแช่ตัวของข้าไม่เข้มข้นมากนักหรอก ทุกคนในจวนดื่มกินได้ปกติมันยังช่วยให้ร่างกายแข็งแรงด้วยนะ ไม่อันตรายแน่นอน!’

“หากเจ้ามั่นใจเช่นนั้นข้าก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วล่ะ” เจ้ามังกรสีฟ้าตัวน้อยลอยเข้ามาออดอ้อนนางอย่างน่าเอ็นดู ทั้งสามตัวที่เหลือก็ยอมไม่ได้จึงกลายเป็นสงครามเล็กๆบนเตียงนอนของนาง ไม่รู้เมื่อไหร่เช่นกันที่นางเพลอหลับไปโดยที่ยังมีมังกรน้อยทั้งสี่อยู่ในอ้อมกอด

ด้วยความช่วยเหลือจากมังกรเขียวกับมังกรฟ้าทำให้สามสัปดาห์ต่อมาผักชุดแรกในไร่หลายร้อยหมู่ของหลิวอี้เฟยก็พร้อมเก็บ นางได้ให้ท่านเจ้าเมืองเรียกตัวแทนจากหมู่บ้านต่างๆในเมืองเจียงซุนมารวมตัวกันที่ไร่พร้อมกับรถม้าและตะกร้าสำหรับเก็บผัก ผักสดๆต้นอวบใหญ่กำลังเปล่งประกายสะท้อนกับแสงแดดทำให้เกิดภาพที่งดงามมาก

“มีผักใบเขียวทั้งหมดหนึ่งร้อยหมู่ เมืองเจียงซุนมีทั้งหมดยี่สิบหมู่บ้านเช่นนั้นก็แบ่งกันห้าหมู่ต่อหนึ่งหมู่บ้านก็แล้วกันนะเจ้าคะ ตอนนี้มันฝรั่ง ข้าวโพดแล้วก็มันเทศยังไม่พร้อมให้เก็บแต่คิดว่าคงอีกไม่นาน ทุกท่านคงทราบข่าวจากท่านเจ้าเมืองแล้วว่ากำลังมีผู้อพยพจากภัยสงครามมาที่เมืองเจียงซุน เพราะฉะนั้นผักและธัญพืชเหล่านี้คงพอให้ชาวบ้านเก็บเอาไว้ทานได้นานพอสมควร ข้าหวังว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะแจกจ่ายให้ชาวบ้านทุกครัวเรือนอย่างเท่าเทียมกันนะเจ้าคะ”

“แม่นางหลิวไม่ต้องกังวล พวกข้าจะแจกจ่ายให้เท่าเทียมกันแน่นอน”

“ดีเจ้าค่ะ เช่นนั้นพวกท่านก็ไปเก็บผักกันได้แล้วเจ้าค่ะ หากสายกว่านี้อากาศจะร้อนและผักจะเหี่ยวเอาได้ ท่านเจ้าเมืองให้คนไปเก็บในพื้นที่ถัดจากชาวบ้านนะเจ้าคะ ยี่สิบหมู่ที่เหลือนั่นจะเป็นส่วนที่แจกจ่ายให้คนในเมืองเจ้าค่ะ”

“ขอบคุณแม่นางหลิวมาก ด้วยพืชผักจำนวนนี้ชาวบ้านคงไม่อดอยากอีกแล้ว” ผักส่วนใหญ่ที่ปลูกในไร่นั้นเป็นแตงกว่า หัวไชเท้า กะหล่ำปลี ผักกาดขาว และแครอท คะน้า ผักกวางตุ้ง กุ้ยฉ่าย เป็นต้น ซึ่งผักเหล่านี้สามารถนำไปตากแห้งและดองเก็บไว้ทานได้นานโดยไม่เน่าเสีย สูตรดองผักนางได้จดให้หัวหน้าหมู่บ้านเอาไปบอกชาวบ้านไว้นานแล้ว 

‘นายหญิง! นายหญิงๆๆๆ ตอนนี้มีรถม้าจำนวนยี่สิบคันกำลังมุ่งมายังเมืองเจียงซุน คาดว่าไม่เกินสามวันก็จะถึงประตูเมืองเป็นแน่ จำนวนคนบนรถม้าทั้งหมดนั้นไม่ต่ำว่าสองร้อยคน!’

“อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เราหลีกหนีชะตาในครั้งนี้ไม่ได้หรอก” ทำได้เพียงต้องเตรียมตัวให้พร้อมรับมือเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.957K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2088 oomnyBenjy (@oomny1008) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 12:01
    อ่านไม่เป็นต้นเรื่อง นางเอกยังไม่เลิกโง่อีกหรอคะ ขายแบบนี้ให้ฟรีเถอะ โอ๊ยทำไมรู้สึกยิ่งอ่านยิ่งรำคาญนางเอก มีนางร้ายไหมคะเผื่อจะดี
    #2,088
    0
  2. #1923 Baiphil289 (@Baiphil289) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 17:08
    มันเป็นภารกิจทุกคนใจเย็นๆพระเอกต้องเป็นผู้กล้าแน่นอน
    #1,923
    0
  3. #1464 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 15:30
    จะรับมือก็ให้เจ้าเมืองจัดการดิ แค่เอาอาหารให้ก็พอ
    #1,464
    0
  4. #647 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 00:34
    เสียดายผักนิดหน่อย

    อุตส่าปลูกมา แทนที่จะให้เปล่า นำไปขายในราคาถูกๆ เจ้าเมืองก็ไม่ว่าหรอก ไม่งั้นในอนาคตก็ต้องให้แบบนี้ไปเรื่อยๆ
    #647
    0
  5. #607 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:39
    อะ..กุยช่ายก็มาด้วย อย่างนั้นต้องทำขนมกุยช่ายกินเป็นอย่างแรกเลยยยย.
    #607
    0
  6. #553 lichking (@lichking) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 07:04

    ถ้าในระบบมีนิวเคลียร์อยากให้นางเอกซื่อมาระเบิดพวกกองทัพฟ่ายตรงข้ามจังเอามาซัก2-3ลูกน่าจะจบสงครามได้และเป็นการจบสงครามแบบโครตเร็ว

    #553
    1
    • #553-1 นู๋ใบฟ้า (@nubaifar) (จากตอนที่ 34)
      6 มิถุนายน 2563 / 11:43
      ฝั่งไม่ดีคือฝั่งเรา ไม่ใช่ฝั่งเขานะ เป็นฮ่้องเต้ที่ไปรุกรานก่อน เขาแค่ป้องกันตัว
      #553-1
  7. #552 yeenpanta123 (@yeenpanta123) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 05:55
    ให้หลิวอี้เฟยเป็นหุ้นส่วนโรงเตี๊ยมของหวงหย่งไม่ดีกว่าเหรอไรท์ ดีกว่าสูตรได้ทีล่ะ 100,000 ถ้าเป็นหุ้นส่วนน่าจะได้เยอะกว่านะ ไม่ต้องทำอะไรรอเงินปันผลอย่างเดียวสบายด้วย
    #552
    1
    • #552-1 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 34)
      10 มิถุนายน 2563 / 00:32
      แต่งให้หวงหย่งน่าจะได้ตังค์เยอะกว่าเป็นหุ้นส่วนนะ
      #552-1
  8. #551 Okinaki (@demose111) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 04:32
    นึกถึงfrostpunkตอนรับผู้อพยพเลย
    #551
    0
  9. #550 sommmee (@sommmee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 03:02
    ติดตามจ้าสนุกมากเลย
    #550
    0
  10. #549 0207_GADE_0805 (@Gade-Smile2112) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 02:45

    สนุก ไม่เครียด ผสานเกมน่าสนใจมากค่ะ หาแนวนี้ยากมาก
    #549
    0
  11. #548 Nanew44 (@Nanew44) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 00:30
    สู้เขานะ
    #548
    0
  12. #547 nuchbooncherd (@nuchbooncherd) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 22:10
    สนุกจังเป็นนิยายอ่านง่าย ไม่เครียด
    #547
    0
  13. #546 Shiixx (@BBikonic) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:49

    รอค่าาาาาา สนุกมากๆๆ ลุ้นๆๆ ขออย่าให้มีปัญหามาให้น้องมากเลยนะ
    #546
    0
  14. #545 lamour69 (@lamour69) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:51
    สนุกมากกกกกกก
    #545
    0
  15. #544 aee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:53

    เตรียมพร้อมทุกสถานการณ์ ความวุ่นวายกำลังจะเกิดขึ้น แต่เชื่อว่าทุกคนจะร่วมมือช่วยกันผ่านไปด้วยดีค่ะ

    #544
    0
  16. #541 K@NomJeeB (@salapaona) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 17:11

    ลุ้นมาก อยากให้น้องช่วยคนได้เยอะๆ
    #541
    0
  17. #539 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:19
    มาหลายๆตอนทีคร่า. อ่านไม่จุใจเลย
    #539
    0
  18. #538 season2012 (@season2012) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 14:32
    ถ้าพวกที่มารอบแรกสร้างปัญหาให้กับนายหญิง พวกเราสี่ขุนพลมังกร จะตบให้คว่ำเลย นายหญิงไม่ต้องกังวล สบายใจได้เลย

    5555
    #538
    0
  19. #537 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 14:27
    ค้างมาก
    #537
    0
  20. #536 Whipss (@Whipss) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 14:01

    สนุกกกก ไม่ต้องแย่งชิงหรือริษยากับใคร เรื่อยๆแต่อ่านแล้วมันดี
    #536
    0
  21. #535 anyamanee47 (@anyamanee47) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:50
    ใครมาอ่ะ มาดีมาร้าย
    นางเอกมีแบ็คดีนะบอกก่อน
    #535
    0
  22. #534 150221 (@150221) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:26
    ลุ้นๆกับคนที่มา
    #534
    0
  23. #533 068981 (@068981) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:19

    ใครมานะมากตั้งสองร้อยเชียว

    #533
    0
  24. #532 พลอย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:17

    โอย สนุกมากๆ ไม่มีเรื่องตบตี อิจฉาให้ต้องปวดตับ ไรท์เขียนดีมากๆ

    #532
    0
  25. วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 13:08
    เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี!
    #531
    0