หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 สร้างบุญคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,171 ครั้ง
    31 พ.ค. 63

รุ่งเช้าหวงหย่งอุ้มหวงไป๋มาพร้อมกับจิวซา ส่วนจิวฟงนั้นออกเดินทางไปก่อนแล้วตั้งแต่เมื่อวาน หากเร่งเดินทางโดยไม่หยุดพักเขาจะถึงพรรควิหคเหินในหนึ่งวัน โชคดีที่พรรควิหคเหินนั้นอยู่ไม่ไกลจากเมืองเจียงซุนมากนัก หากนั่งรถม้าโดยไม่เร่งรีบก็ใช้เวลาเดินทางเพียงสามวันเท่านั้น

“ข้ารบกวนฝากไป๋เอ๋อร์ไว้กับเหลียงฮูหยินด้วย”

“ท่านหวงหย่งไม่ต้องเป็นห่วง ข้ากับท่านพี่จะดูแลเสี่ยวไป๋เป็นอย่างดีเจ้าค่ะ”

“ไป๋เอ๋อร์อยากไปกับท่านพ่อท่านแม่ด้วย” เด็กน้อยกอดคอบิดาแน่นขึ้นเมื่อรู้ว่าตนเองจะไม่ได้ไปด้วย แม้บิดาจะพูดให้เข้าใจแล้วก็ตาม “แต่ไป๋เอ๋อร์เข้าใจ ไป๋เอ๋อร์จะอยู่เป็นเพื่อนพี่เหลียงจื่อและรอท่านพ่อท่านแม่อยู่ที่นี่”

“เด็กดี พ่อจะรีบกลับมาหาลูกนะ” หวงหย่งวางลูกชายลงกับพื้นแล้วดันหลังให้เดินไปอยู่ข้างๆเหลียงจื่อ “รีบเดินทางกันเถิด ชักช้าจะไม่ทันการณ์” หลิวอี้เฟยกล่าวลาท่านเหลียงชุนกับฮูหยินแล้วก็เด็กน้อยทั้งสองคนอีกเล็กน้อยก่อนจะเดินตามเหลียงฮวาไปขึ้นรถม้า

ยามเฉินรถม้าคันใหญ่ที่เป็นเอกลักษณ์ก็วิ่งออกจากจวนตระกูลหลิว หญิงสาวทั้งสามนั่งอยู่ภายในรถม้าโดยที่หวงหย่งกับจิวซานั่งอยู่ด้านหน้าทำหน้าที่บังคับม้า การเดินทางนี้ค่อนข้างเร่งรีบจึงจำเป็นต้องไปในเส้นทางที่ถูกต้อง หวงหย่งนั้นเคยไปพรรควิหคเหินมาแล้วหลายครั้งจึงรู้จักเส้นทางเป็นอย่างดี

“ข้าให้จิวฟงบอกต้วนอี้ฉวนไปว่าเจ้าเป็นสหายของข้าและบังเอิญรู้เรื่องอาการป่วยของมารดาของเขาโดยบังเอิญจึงอยากลองไปรักษาดู ข้าบอกไปเท่านี้แหละ แต่เขาไม่มีทางปฏิเสธได้หรอกเพราะเขาไม่มีอะไรจะเสียแล้ว มารดาของเขานอนรอความตายมาหลายเดือนโดยไม่มีผู้ใดรักษาได้ หากเขาปฏิเสธก็ถือว่ามารดาของเขาไร้วาสนา”

“ข้าไม่ใช่หมอ หากเขาจะกังวลก็ไม่นับว่าแปลกอะไรนะเจ้าคะ” 

“อืม แต่ข้าให้จิวฟงบอกไปแล้วว่าข้ารับรองในตัวเจ้าได้ ว่าแต่เจ้าไปซื้อม้าสองตัวนี้มาจากที่ไหนหรือ มันแข็งแกร่งและว่องไวมาก” จิวซาเห็นด้วยกับผู้เป็นนายในเรื่องนี้ เพียงแค่มองก็รู้แล้วว่าม้าสองตัวเป็นม้าพันธุ์ดี ตัวใหญ่องอาจกว่าม้าที่พบได้ทั่วไป แม้แต่ม้าของกองทัพก็ไม่ดูแข็งแกร่งเท่าพวกมันสองตัวนี้ อีกทั้งยังวิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่วิ่งออกจากเมืองเจียงซุนมาม้าทั้งสองยังไม่มีอาการเหนื่อยหอบให้เห็นเลย 

“ไม่มีขายหรอกเจ้าค่ะ” ได้ยินเช่นนั้นหวงหย่งก็ไม่ได้ถามสิ่งใดอีก เพราะรู้ว่าคงเกี่ยวกับมิติอะไรของนางนั่นแหละ “เดินทางกันยาวๆไปเลยนะเจ้าคะ ม้าทั้งสองตัวนี้วิ่งได้นานและวิ่งได้ไกล ข้าอยากไปถึงที่นั่นเร็วๆ” หลิวอี้เฟยเตรียมเสบียงมาพร้อม ต่อให้กินนอนอยู่บนรถม้าเป็นสิบวันก็ไม่มีทางอด

และด้วยความแข็งแกร่งของม้าและเส้นทางที่แม่นยำทำให้พวกนางใช้เวลาเดินทางเพียงสองวันก็มาถึงยังทางเข้าหุบเขาที่พรรควิหคเหินตั้งอยู่ หุบเขาแห่งนี้เต็มไปด้วยกับดักมากมายที่หากผู้ใดออกนอกเส้นทางคงได้กลายเป็นศพโดยที่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ หลิวอี้เฟยไม่รู้ว่าหวงหย่งมีความสัมพันธ์เช่นไรกับประมุขพรรควิหคเหิน แต่เขาเชี่ยวชาญเส้นทางราวกับรู้จักหุบเขาแห่งนี้เป็นอย่างดี รถม้าของพวกนางจึงมาถึงทางขึ้นไปยังที่ตั้งของพรรควิหคเหินในที่สุด

“ท่านสนิทสนมกับประมุขพรรควิหคเหินงั้นหรือถึงได้รู้จักเส้นทางดีขนาดนี้”

“ใครจะอยากสนิทสนมกับเขากัน”

“เจ้าพูดเช่นนี้ข้ารู้สึกปวดใจยิ่งนัก” หลิวอี้เฟยชะโงกหน้าออกจากรถม้าเมื่อได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นเคย นางได้เห็นบุรุษผมขาวผู้หนึ่งยืนยิ้มอยู่ตรงทางขึ้นเขา ขาวไปทั้งตัวเลย หนวดก็ยังขาว ทำไมคนยุคนี้ชอบไว้หนวดยาวเป็นชายชราสองพันปีแบบนี้กันนักนะ “โอ้ น้องชายของข้าโกนหนวดแล้ว เจ้าไม่กลัวสตรีงดงามในเมืองหลวงคลั่งแล้วหรืออย่างไร”

“เงียบเถอะน่า! ลงมารอรับถึงขนาดนี้แล้วก็รีบๆพาพวกข้าขึ้นไปข้างบนได้แล้ว”

“ก็ได้ๆ เชิญๆ พวกเจ้าคงเดินทางมาเหน็ดเหนื่อย ข้าได้ให้คนเตรียมที่พักกับอาหารไว้ให้แล้ว” หลิวอี้เฟยเห็นชายผู้นั้นผายมือและหลีกทางให้รถม้าของพวกนางจากนั้นเขาก็หายไปราวกับภูติผี นางตาค้างอย่างตกตะลึงเมื่อได้พบเรื่องอัศจรรย์แบบที่เคยเห็นแต่ในทีวี นี่มันไม่เหมือนกับการเร้นกายหายตัวได้ของท่านหวงหย่งเลยแม้แต่น้อย ขณะที่หวงหย่งกับจิวซาเองก็นิ่งงันไปเช่นกัน ไม่คิดว่าเจ้าผมขาวนั่นจะทะลวงปราณถึงขั้นสิบได้เร็วเช่นนี้

รถม้าทะยานขึ้นไปยังหุบเขาโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกัน ใช้เวลาถึงหนึ่งเค่อรถม้าก็จอดลงที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงลานกว้างของพรรควิหคเหิน หลิวอี้เฟยลงจากรถม้าด้วยการช่วยเหลือของเหลียงฮวาและเมื่อเท้าเหยียบพื้นนางก็บิดตัวไปมาเพื่อคลายอาการเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว เสียงกระดูบลั่นกรอบแกรบทำเอาเหลียงฮวาหัวเราะอย่างขบขัน

“สำรวมกิริยาด้วย มิสตรีที่ไหนยกแขนบิดตัวไปมาเช่นเจ้า”

“ฮ่าๆๆ ลำบากแม่นางแล้วที่อุตส่าห์เดินทางไกลมาถึงพรรควิหคเหิน ข้าต้วนอี้ฉวนขอบคุณแม่นางด้วยใจจริง”

“หลิวอี้เฟยขอคารวะประมุขต้วน อย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ ข้าเพียงอยากช่วยเท่านั้น” ต้วนอี้ฉวนพิจารณาสตรีตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่หนึ่งในนั้นมีคำถามที่เขาอยากรู้มากที่สุด สตรีผู้นี้มีความสัมพันธ์เช่นไรกับหวงหย่งกันแน่ เขาถึงได้กล้ารับรองนางด้วยตนเอง จากที่จิวฟงเล่ามานั้นพวกเขาทั้งสองพบกันโดยบังเอิญที่เมืองเจียงซุนเมื่อไม่นานมานี้ เช่นนั้นก็ไม่น่าทำให้เจ้าคนหัวดื้อเช่นหวงหย่งถึงกับออกหน้ารับรองนางได้เลย หรือว่าจะพิเศษกว่านั้น

“วันนี้เชิญแม่นางทั้งสองพักผ่อนก่อนเถิด ข้าให้ฮูหยินของข้าเตรียมห้องพักให้พวกท่านแล้ว” หลิวอี้เฟยเห็นว่าตอนนี้ฟ้ามืดแล้วจึงไม่ปฏิเสธและเดินตามบ่าวหญิงผู้หนึ่งไปแต่โดยดี ยังพอมีเวลาขอข้านอนสบายๆให้หลังผ่อนคลายก่อนก็แล้วกัน “เจ้าก็ไปพักที่ห้องเดิมของเจ้านั่นแหละเสี่ยวหย่ง พรุ่งนี้ค่อยสนทนากัน”

“จะไม่ถามหรือ”

“ข้าเชื่อใจเจ้า ไม่มีครั้งไหนที่เจ้าทำให้ข้าผิดหวังและข้าเชื่อว่าเจ้ามองคนไม่ผิด ไปพักผ่อนเถอะ” หวงหย่งพยักหน้าแล้วเดินตามบ่าวชายไปยังเรือนตะวันตกพร้อมกับจิวซาซึ่งจิวฟงรอเขาอยู่หน้าเรือนอยู่แล้ว

รุ่งขึ้นหลิวอี้เฟยตื่นมารับอากาศสดชื่นบนยอดหุบเขาอย่างมีความสุข นี่มันเป็นการชำระล้างปอดที่ได้รับมลพิษมาหลายปี สุดยอดของอากาศบริสุทธิ์เลย สาวใช้ได้ยินเสียงกุกกักจากในห้องก็รีบเข้ามารับใช้ทันที แต่ไม่คิดว่าพวกนางดูแลถึงขั้นอาบน้ำให้ด้วย หลิวอี้เฟยโวยวายไม่ยินยอมและยืนยันว่าจะอาบน้ำเองและให้สาวใช้เตรียมเพียงชุดให้เท่านั้น 

หลิวอี้เฟยกับเหลียงฮวารีบทานอาหารเข้าที่เอามาส่งถึงห้องแล้วออกไปพบต้วนอี้ฉวน นางตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เห็นว่าโอสถอายุวัฒนะจะให้ผลลัพท์ออกมาเช่นไร แต่หวงหย่งกลับมีความกังวลจนแทบนอนไม่หลับ เช้าวันนี้เขาจึงรีบรุดไปพบต้วนอี้ฉวนเพื่อสนทนาเกี่ยวกับเรื่องนี้ในทันที

“ท่านต้องสัญญากับข้ามาหนึ่งข้อ...ทุกเรื่องที่จะได้เห็นในวันนี้ต้องเป็นความลับและให้ตายไปพร้อมกับท่าน”

“เจ้าเห็นข้าเป็นคนเช่นไรกัน ด้วยเกียรติของประมุขพรรควิหคเหิน ข้าให้สัญญาว่าทุกสิ่งที่ข้าจะได้เห็นในวันนี้จะถูกเก็บเป็นความลับและให้มันตายไปพร้อมกับข้า เจ้ารู้ดีว่าข้าจะรักษาสัญญา”

“ดี! อย่าลืมที่ท่านให้สัจจะกับข้าในวันนี้ก็แล้วกัน”

“นางสำคัญกับเจ้ามากสินะถึงได้รีบมาขอคำสัญญาจากข้าเช่นนี้ เสี่ยวหย่งของข้ารู้จักความรักแล้วสินะ”

“พูดจาเหลวไหลอะไร ถึงเวลาก็รู้เองว่าทำไมข้าถึงต้องให้ท่านสัญญา...นางมาแล้ว” หลิวอี้เฟยเดินยิ้มตามหลังพ่อบ้านมาพร้อมกับเหลียงฮวา นางทำความเคารพต้วนอี้ฉวนอย่างอ่อนน้อมแล้วยืนรออย่างสงบ “เจ้าพร้อมหรือยัง”

“พร้อมแล้วเจ้าค่ะ” ต้วนอี้ฉวนวางมือจากงานตรงหน้าแล้วลุกขึ้นเพื่อเดินนำทุกคนไปยังเรือนพักของมารดา ระหว่างทางนั้นหลิวอี้เฟยเพลิดเพลินไปกับดอกไม้นานาพรรณที่ปลูกไว้อย่างสวยงาม ใช้เวลาเดินไม่นานนางก็ได้เห็นเรือนไม้ขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยสวนดอกเหมยกุ้ย มองแล้วดูสวยงามและสดชื่นในเวลาเดียวกัน

“คารวะท่านประมุข คารวะคุณชายหวงหย่ง” หลิวอี้เฟยจ้องไปที่หวงหย่งตาเขม็ง คนถูกจ้องก็รู้ตัวว่านางมองแต่เลือกจะไม่สนใจ นี่ไม่ใช่เวลาที่เขาต้องมาอธิบายเรื่องพวกนี้

“พวกเจ้าออกไปให้หมด” บ่าวรับใช้รีบออกจากห้องไปตามคำสั่ง เมื่อไม่มีผู้ใดอยู่นอกจากพวกเขาแล้วต้วนอี้ฉวนก็เดินนำเข้าไปยังห้องนอนของมารดา ในห้องนั้นหลิวอี้เฟยได้เห็นร่างของหญิงชรารูปร่างผอมแห้งนอนอ้าปากหายใจรวยรินอยู่บนเตียงกว้างสี่เสา ในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรจนฉุนจมูก สิ่งแรกที่นางทำคือบอกให้พวกเขาช่วยเปิดหน้าต่างออกบางส่วนเพื่อระบายอากาศ ให้คนป่วยนอนอุดอู้อยู่ในห้องแบบนี้ได้ยังไง “ข้างนอกอากาศหนาวมาก”

“ไม่เป็นอะไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าขอดูอาการมารดาของท่านหน่อยนะเจ้าคะ” หลิวอี้เฟยเดินขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วทำทีเป็นตรวจดูอาการของหญิงชราอย่างตั้งใจ แต่อันที่จริงนั้นนางให้มังกรขาวตรวจดูอาการของนางเผื่อว่าจะไม่ต้องใช้โอสถอายุวัฒนะ แต่อาการของหญิงชราค่อนข้างร้ายแรงมากทีเดียว

‘นางถูกพิษที่ทำให้ร่างกายชาทั่วร่างจนในที่สุดก็เคลื่อนไหวไม่ได้ อวัยวะภายในของนางเสียหายจากการกัดกินของพิษ โชคดีที่นางยังมีลมหายใจอยู่ไม่เช่นนั้นแม้แต่โอสถอายุวัฒนะก็ช่วยอะไรไม่ได้ นายหญิงต้องรีบแล้ว’

“มารดาของข้าอาการเป็นเช่นไรบ้างแม่นางหลิว”

“อวัยวะภายในเสียหายจนไม่อาจะฟื้นฟูได้แล้วเจ้าค่ะ นางถูกพิษชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ‘จันทรากลืนกินนารี’ ทุกคืนวันพระจันทร์เต็มดวงมันจะมีฤทธิ์มากที่สุด พิษชนิดนี้เหมือนแมลงตัวเล็กๆ มันสามารถชอนไชไปตามร่างกายได้ทุกจุด กินจุดนี้หมดก็เคลื่อนย้ายไปจุดอื่น มารดาของท่านคงเจ็บปวดมากแต่นางขยับร่างกายไม่ได้จึงได้แต่นอนรอความตายอยู่เช่นนี้” ต้วนอี้ฉวนได้ยินเช่นนั้นตัวของเขาก็เย็นวาบไปทั้งตัว ความเคียดแค้นปะทุขึ้นจนอยากจะเผาผลาญทุกสิ่ง ผู้ใดกันที่คิดสังหารมารดาของเขา “แต่โชคดีที่มารดาของท่านประมุขยังมีลมหายใจอยู่”

“เจ้ารักษามารดาของข้าได้หรือไม่! หากเจ้ารักษาได้ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใดข้าจะมอบมันให้เจ้าทุกสิ่ง”

นั่นแหละคือสิ่งที่อยากได้ยิน!

“ไม่ลองก็ไม่รู้เจ้าค่ะ ข้าจะลองรักษามารดาของท่านประมุขตามวิธีของข้า ได้ผลหรือไม่ก็สุดแล้วแต่วาสนา”

หลิวอี้เฟยหยิบโอสถอายุวัฒนะออกมาหนึ่งเม็ดแล้วป้อนเข้าในปากของหญิงชรา โดยให้ต้วนอี้ฉวนใช้ปราณชักนำโอสถเข้าไปในร่างกาย นางลุกมายืนอยู่ข้างเตียงและเฝ้ามองร่างของหญิงชราเพื่อรอดูการเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ แม้ในใจจะตื่นเต้นจนแทบหลุดออกมาข้างนอก ทุกคนเฝ้ารออย่างใจเย็นแม้ใจจะกระวนกระวายก็ตาม

ผ่านไปราวๆครึ่งชั่วยามร่างกายของหญิงชราก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง ผมยาวที่เคยมีสีขาวก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ใบหน้าที่เคยเหี่ยวย่นก็เริ่มเต่งตึงขึ้นราวกับหญิงสาวอายุยี่สิบ ผิวหนังแห้งเหี่ยวก็กลับมาเปล่งปลั่งดูสุขภาพดี และเมื่อผ่านไปหนึ่งชั่วยามเปลือกตาบางก็ค่อยๆเปิดขึ้นและกระพริบเพื่อปรับแสงอยู่ครู่ใหญ่

ต้วนอี้ฉวนเห็นเช่นนั้นเขาก็หลั่งน้ำตาออกมาด้วยความดีใจ ร่างสูงใหญ่ของเขารุดเข้าไปหามารดาแล้วร้องไห้ออกมาราวกับเด็กชายตัวน้อยๆ หลิวอี้เฟยที่กำลังตกตะลึงกับผลลัพท์ของโอสถอายุวัฒนะจนตัวแข็งอยู่นั้นถูกหวงหย่งอุ้มมายืนอยู่ห่างจากเตียงค่อยข้างไกล ปล่อยให้เป็นเวลาของสองแม่ลูกได้ร่ำไห้ด้วยความดีใจโดยไม่เข้าไปรบกวน

“เสี่ยวฉวนของแม่ นี่แม่ไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่ แม่ได้เห็นหน้าลูกอีกครั้งแล้ว” สองแม่ลูกกอดกันร่ำไห้อยู่อย่างนั้นโดยลืมเลือนแขกและสหายไปชั่วขณะ หลิวอี้เฟยเองก็ยังไม่หายตกใจเช่นกัน

“ท่านหวงหย่ง ท่านเห็นใช่หรือไม่ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

“ข้าก็เคยบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ รู้แล้วใช่หรือไม่ว่าทำไมผู้คนถึงอยากครอบครองโอสถอายุวัฒนะ” ผู้ใดจะไปรู้ว่ามันจะขนาดนี้เล่า! นางเพียงแค่อยากรู้อยากเห็นเท่านั้น นี่มันคือหายนะของจริง หากนางเอาออกไปขายไม่รู้ว่าจะทำให้โลกใบนี้วุ่นวายสักแค่ไหน หวงหย่งราวกับรู้ความคิดของนางเขาจึงอดจะเอ่ยเตือนไม่ได้ “อย่าแม้แต่จะคิดเอาไปขาย”

“ข้าไม่คิดแล้วล่ะ ข้าอยากอยู่แบบสงบๆไปอีกนานๆ” 

“หากเจ้าอยากได้เงินก็เรียกร้องเอาจากต้วนอี้ฉวนให้เยอะๆเลยสิ เขาร่ำรวยมากเลยนะ”

“จริงหรือ ถ้าข้าขอสักหนึ่งล้านเหรียญทองเขาจะจ่ายให้ข้าหรือไม่” หวงหย่งส่ายหน้าให้กับความเห็นแก่เงินของนาง แต่โอสถอายุวัฒนะกับเงินหนึ่งล้านเหรียญทองนั้นไม่น้อยไปหรอกหรือ “หรือว่าหนึ่งล้านมันมากไป เช่นนั้นสักสองแสนเหรียญก็ได้นะกำลังดี ข้าไม่โลภหรอก” 

“เจ้าประเมินค่าของโอสถอายุวัฒนะเพียงสองแสนเหรียญทองอย่างนั้นหรือ!”

“แล้วมันต้องเท่าไหร่เล่า! ข้าไม่เคยขายมันแล้วข้าจะประเมินราคามันได้อย่างไร ท่านรู้ท่านก็พูดมาสิ”

“ข้าเคยพูดแล้วไม่ใช่หรือว่าแม้แต่ท้องพระคลังของฮ่องเต้ก็ซื้อมันไม่ได้ เจ้ายังคิดไม่ได้อีกหรือว่าต่อให้ต้วนอี้ฉวนยกพรรควิหคเหินให้เจ้าก็ยังล้ำค่าเทียบไม่ได้กับโอสถนี้หนึ่งเม็ด” จริงด้วยสิ! แล้วเช่นนี้มันควรจะราคาเท่าไหร่ดีนะ

ต้วนอี้ฉวนได้ยินที่พวกเขาเถียงกันก็ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา เขาเดินมาอยู่ตรงหน้าหลิวอี้เฟยแล้วทิ้งศักดิ์ศรีประมุขพรรควิหคเหินเพื่อคุกเข่าต่อหน้านาง หลิวอี้เฟยตกใจจนกระโดดหนีไปอยู่ด้านหลังของหวงหย่งในทันที

“ข้าขอบคุณแม่นางหลิวมากๆ โปรดรับการคารวะจากข้าต้วนอี้ฉวนสักครั้ง” เขาก้มหัวในนางอย่างสำนึกขอบคุณ มารดาของเขานอนรอความตายมาหลายปี ไม่ว่าเขาเพียรพยายามหาหมอที่เก่งกาจเพียงใดมารักษาก็ไม่ประสบผลสำเร็จ จนวันนี้...วันที่สตรีผู้หนึ่งมาเยือนพรรควิหคเหินของเขา “ภายหน้าไม่ว่าแม่นางต้องการสิ่งใดหรือต้องการความช่วยเหลืออะไรโปรดบอกข้ามาได้เลย ต้วนอี้ฉวนผู้นี้และพรรควิหคเหินพร้อมจะช่วยแม่นางทุกเมื่อ!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.171K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2132 Yana_89 (@Yana_89) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 23:04
    บางทีน้องก็ดูฉลาดน้อยไปหน่อยนะ ขัดอารมณ์มากแม่🤯
    #2,132
    0
  2. #2070 PLOYSOIYXX (@ployyy567) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 18:29
    แม่เป็นสาวแน่เลย
    #2,070
    0
  3. #1984 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 13:15
    ท่านประมุขไปโกนหนวดเหมือนพี่หย่งเถอะ 5555+
    #1,984
    0
  4. #1512 oum101 (@oum101) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 08:51
    แล้วแม่ก็อยู่ต่อไปอีกนาน ลูกจะตายก่อนมั้ย😂
    #1,512
    0
  5. #1215 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:27
    กินซักเม็ดสิ
    #1,215
    0
  6. #454 150221 (@150221) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 12:03
    ยาเหลืออีก8เม็ดเอาไปไหนละทีนี้ ขาดทุนแน่555
    #454
    0
  7. #453 Nu W Woon Smile (@minly3204) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 10:13
    รอคร้าา
    #453
    0
  8. #452 เจ้าหญิงมินอี (@konnalax9) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 00:05
    น้องไม่กินสักเม็ดหรอ 55
    #452
    0
  9. #451 betell (@betell) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 21:34

    อยากให้น้องฝึกวรยุทธ์กับวิธีปรุงโอสถจากมังกรทั้งสี่ด้วย เพื่อความรู้ และป้องกันตัว ไม่ใช่พึ่งแต่คนอื่น มันดูเอาเปรียบพวกเค้าเกินไป แต่น้องพึ่งมาที่นี่ อาจจะต้องค่อยๆเรียนรู้ไป

    เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ สู้ๆ

    #451
    0
  10. #450 Suwisoot (@Suwisoot) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 19:40

    ถ้าจำไม่ผิด มีคนที่เป็นยอดคนที่มีแหวนมิติคนละวง 10 คน ให้น้องตกมาเป็นแบ๊คให้หมดเลย

    #450
    0
  11. #449 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:55
    ได้แบ็คใหญ่มาหนุนแล้ววว
    #449
    0
  12. #448 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:48
    แล้วทีนี้แม่ก็อยู่อีกนานเลย555
    #448
    0
  13. #447 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:18

    โอ้ยสั้นจังเลย
    #447
    0
  14. #446 อัมพ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:42

    ขอบคุณค่ะ

    #446
    0
  15. #445 ใบไม้ไร้ค่า (@fernnylovey) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:35
    เหยื่อติดเบ็ดแล้วจ้า น้องอยากได้อะไรนะ~~~😂😂
    #445
    0
  16. #444 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:27

    เยี่ยมมมม

    #444
    0
  17. #443 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:25

    ขอบคุณค่ะ

    #443
    0
  18. #442 zombar (@zombar) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 14:05
    รออออออออ สนุกจ้า ขอบคุณคับ
    #442
    0
  19. #441 wadeepanman (@wadeepanman) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:59

    อ่านไปขำไป กังวลไปว่าน้องจะไม่ปลอดภัย ความลับไม่มีในโลก
    #441
    0
  20. #440 Chid~❤ (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:30

    คิดค้าขายได้ตลอดเวลา :)
    #440
    0
  21. #439 chaiyuki (@chaiyuki) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:28

    ได้แบ็คชั้นดีมาแล้ว!!!

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #439
    0
  22. #438 068981 (@068981) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:23

    ภัยใหญ่ที่กำลังมา ก็ให้พี่ต้วนจ่าย

    #438
    0
  23. #437 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:23
    ตกมาได้อีก 1
    #437
    0
  24. #436 zzTOOKTAZZ (@zzTOOKTAZZ) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:18
    สนุกมากกกก
    #436
    0
  25. #435 Nu W Woon Smile (@minly3204) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:13

    เย้ๆๆๆๆ
    #435
    0