หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 28 โอสถอายุวัฒนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,185 ครั้ง
    30 พ.ค. 63

“หายโกรธข้าเสียที เข็มอันเล็กนิดเดียวเจ้าจะกลัวอะไรนัก เช่นนี้เวลาปักผ้าเจ้าใช้สิ่งใดปักหากจะกลัวขนาดนี้” หลิวอี้เฟยนั่งหันหลังกุมมือด้วยความโกรธไอ้คนโหด “หันมานี่ ท่านเหลียงชุนมาหาเจ้านู้นแล้ว” เหลียงชุนผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวหอบสมุนไพรที่หลิวอี้เฟยสั่งให้ไปหามาเต็มอ้อมแขน “หอบเอาอะไรมาท่านเหลียงชุน”

“เป็นสมุนไพรที่แม่นางหลิวให้ข้าไปซื้อมาขอรับ แต่ที่ร้านสมุนไพรมีอยู่ไม่กี่ชนิดเท่านั้นข้าจึงซื้อมาทั้งหมดเลย”

“เอามาวางไว้ตรงนี้เจ้าค่ะท่านเหลียงชุน ข้าขอดูหน่อย” เมื่อเหลียงชุนเอาสมุนไพรทั้งหมดมาวางไว้นางก็เอากระดาษที่เขาส่งให้มาตรวจสอบว่าได้สมุนไพรชนิดใดมาบ้างโดยมีเหลียงชุนคอยบอก “ยังขาดอีกหลายอย่างเลยเจ้าค่ะ”

“ไหนเอามาดูสิ” หวงหย่งคว้าเอากระดาษจากมือของนางไปดูอย่างสนใจ “สมุนไพรล้ำค่าทั้งนั้นเลย เจ้าจะเอาสมุนไพรเหล่านี้ไปทำอะไร ที่ยังขาดอยู่มันไม่ใช่สมุนไพรที่หาไม่ได้ทั่วหรอกนะ”

“ท่านรู้จักสมุนไพรเหล่านี้งั้นหรือ”

“รู้จักสิ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็นเจ้าของกิจการหลายอย่างและหนึ่งในนั้นก็คือร้านสมุนไพร”

“จริงหรือ! แล้วที่ร้านของท่านมีสมุนไพรเหล่านี้หรือไม่ ข้าต้องการมันมากๆ”

“ราคามันไม่น้อยเลยนะ...”

“เท่าไหร่ข้าก็จ่าย เงินที่ขายทองได้ท่านเอาไปหมดเลยขอเพียงได้สมุนไพรพวกนี้มาเท่านั้น” หวงหย่งยกยิ้มแล้วใช้กระดาษเคาะหัวหลิวอี้เฟยอย่างเอ็นดู ท่าทางราวกับกระต่ายตื่นเต้นนี่มันอะไรกัน เมื่อครู่ยังโกรธเขาจนไม่อยากจะมองหน้าอยู่เลย “ท่านรีบบอกมาเร็วเข้า ที่ร้านของท่านมีสมุนไพรพวกนี้หรือไม่”

“ข้าเองก็ไม่แน่ใจนัก ข้าจะส่งไปให้จิวซาดูก็แล้วกันหากมีจะได้ให้เขาเอากลับมาด้วยเลย”

“ทำไมไม่แน่ใจ นั่นร้านของท่านไม่ใช่หรือ”

“จิวซาดูแลกิจการทุกอย่างแทนข้า อีกอย่างข้าจ้างคนที่ไว้ใจได้เฝ้าประจำอยู่ตามกิจการต่างๆ ข้าไม่จำเป็นต้องไปดูแลด้วยตนเองหรอก จิวฟงส่งไปให้จิวซาโดยเร็วอย่าชักช้า” หลิวอี้เฟยได้ยินเช่นนั้นก็คว้าเอากระดาษมาคัดลอกไว้อีกหนึ่งแผ่นก่อนจะส่งให้จิวฟงเอาไปส่งให้จิวซา

หลังจากนั้นห้าวันจิวซาก็หลับมาพร้อมกับสมุนไพรและเงินที่ได้จากการขายทองทั้งหมด หลิวอี้เฟยหน้าชื่นตาบานเมื่อเห็นเหรียญทองจำนวนมากกับสมุนไพรที่จิวซาเอาออกมาให้แต่เมื่อคิดว่าต้องจ่ายค่าสมุนไพรก็รู้สึกเศร้า หวงหย่งเห็นเช่นนั้นก็รู้ได้ทันทีว่านางคงเสียดายไม่น้อยไม่ที่ต้องเสียเงินให้กับสมุนไพรล้ำค่าตรงหน้า

“สมุนไพรทั้งหมดราคาเท่าไหร่เจ้าคะท่านจิวซา เงินพวกนี้พอจ่ายหรือไม่หากไม่พอข้าจะขุดทองมาให้อีก”

“ผู้ใดบอกให้เจ้าจ่ายเงินกัน ข้าให้สมุนไพรพวกนี้กับเจ้าได้อยู่แล้ว” 

“ท่านหวงหย่ง! ท่านแสนดีที่สุด ขอบพระคุณมากๆนะเจ้าคะ ข้าสัญญาว่าหากปรุงโอสถชนิดนี้ออกมาได้สำเร็จข้าจะให้ท่านหนึ่งเม็ดเป็นการขอบคุณ”

“ยังขาดโสมพันปีนะขอรับแม่นางหลิว ที่ร้านของนายท่านไม่มีและข้าก็หาทั่วเมืองหลวงแล้วแต่ก็ไม่พบ” อันที่จริงต่อให้หาทั่วทั้งแคว้นก็คงหาไม่ได้ โสมพันปีไม่ใช่ว่าจะมีวางขายได้ตามร้านสมุนไพรทั่วไปหรอกนะ แม้แต่สำนักโอสถหรือหอโอสถในวังหลวงก็อาจจะไม่มี “จะให้ข้าส่งคนไปตามหาหรือไม่ขอรับ”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ เท่านี้ก็พอแล้ว ขอบคุณท่านจิวซามากๆนะเจ้าคะที่ช่วยจัดการเรื่องทองกับสมุนไพรให้” จะให้นางบอกได้อย่างไรว่าเจ้ามังกรน้อยที่แสนน่ารักทั้งสี่ของนางไปขุดโสมห้าร้อยมาได้เกือบหนึ่งหมื่นหัว โสมพันปีอีกหนึ่งพันหัว ซึ่งนางเอาโสมหนึ่งพันปีเข้าไปปลูกในมิติจนตอนนี้มีเก็บไว้ในยุ้งฉางถึงสามพันหัวแล้ว

และคืนนั้นที่บ้านหลังน้อยในมิติมังกรขาวกับมังกรแดงก็ได้เริ่มปรุงโอสถอายุวัฒนะ หลิวอี้เฟยนั่งกอดมังกรเขียวกับมังกรฟ้าดูทั้งสองอย่างใจจดใจจ่อ แต่มังกรขาวบอกนางแล้วว่าอาจจะใช้เวลาสองวันถึงจะสามารถปรุงโอสถออกมาได้ นางจึงบอกคนในจวนไว้แล้วว่านางจะเก็บตัวและห้ามผู้ใดรบกวน ส่วนขนมที่จะเอาไปวางขายที่ร้านก็จะเอาออกมาวางไว้ให้ทุกเช้าที่หน้าเรือน ส่วนงานที่ไร่ก็ฝากหวงหย่งกับเหลียงชุนดูแลไปก่อน

“พวกเจ้าว่าเรดกับไวท์จะปรุงโอสถได้สำเร็จหรือไม่ นี่มันจะสามวันแล้วนะ”

‘นายหญิงไม่ต้องกังวล มังกรขาวกับมังกรแดงทำได้แน่’

‘ใช่ๆ ทำได้แน่ ทั้งสองเชี่ยวชาญเรื่องปรุงโอสถมากๆ ไม่มีทางที่จะทำไม่สำเร็จแน่นอนนายหญิง’ ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเตาที่กำลังปรุงโอสถก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นมาจนเสียงดังสนั่นไปทั้งมิติ แต่หลิวอี้เฟยกลับไม่พบว่าจะมีเศษเตาหรือควันลอยกระเด็นให้เป็นอันตราย ‘สำเร็จแล้ว! เรดกับไวท์ปรุงโอสถสำเร็จแล้วนายหญิง’

“จริงหรือๆๆๆๆ” ทันใดนั้นหลิวอี้เฟยก็ได้กลิ่นหอมฟุ้งกระจายจนทั่วบ้านหลังน้อย โอสถจำนวนสิบเม็ดลอยขึ้นจากเตาหลอมปรากฎแก่สายตา มังกรขาวทำให้โอสถทั้งสิบเม็ดนั้นลอยมาหานาง...นางจึงแบมือรับมันเอาไว้ โอสถอายุวัฒนะมีสีแดงแวววาว และกลิ่นหอมมากๆ “ความบริสุทธิ์เท่าไหร่”

‘เต็มสิบส่วน’

“เจ้าทั้งสองเก่งมากๆ เก่งที่สุดในโลก ข้าจะเอาเนื้อออกมาให้พวกเจ้าเยอะๆเลย” ไม่พูดเปล่า นางเอาเนื้อออกมาให้ทั้งสองตัวนับร้อยชิ้นแบ่งเป็นสองกองให้เท่าๆกัน กรีนบอกว่าการปรุงโอสถแต่ละครั้งต้องใช้พลังจำนวนมาก จากนี้ต้องให้เรดกับไวท์อยู่ในมิติเพื่อพักฟื้นพลังสักสองสามวัน “หลิวน้อยข้าขอรายละเอียดทั้งหมดของประมุขพรรควิหคเหิน”

‘ต้วนอี้ฉวนเป็นประมุขผู้ที่มีปราณขั้นเก้า ความสามารถเป็นเลิศและมีคุณธรรมอันดี นิสัยสุขุมเงียบขรึมภายนอกอาจจะมีภาพลักษณ์ดิบเถื่อนแต่เขาเป็นบุรุษที่อ่อนโยนมากผู้หนึ่ง แต่งงานแล้วและมีบุตรสาวสองคนยังไม่มีบุตรชาย บิดาของเขาสิ้นแล้วเมื่อสิบปีก่อนเหลือเพียงมารดาและเขารักมารดามากเจ้าค่ะ’

“ก็ฟังดูเป็นคนไม่เลว แล้วพรรคของเขายิ่งใหญ่เพียงใด”

‘พรรควิหคเหินเป็นหนึ่งในสามพรรคใหญ่ที่มีอำนาจมากที่สุดในยุทธภพและไม่ยุ่งเกี่ยวกับราชสำนักเจ้าค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นด้วยชื่อเสียงอันดีงามและความสามารถของท่านต้วนอี้ฉวน ราชสำนักหรือแม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังคงเกรงใจและไม่อาจเอาอำนาจกดข่มพรรควิหคเหินได้ หากนายหญิงต้องการคนหนุนหลังก็นับว่าพรรควิหคเหินเป็นตัวเลือกที่ดีเจ้าค่ะ’

“ดี! เช่นนั้นข้าคงต้องสร้างบุญคุณกับประมุขต้วนอี้ฉวนเสียหน่อย”

หลิวอี้เฟยออกจากมิติหลังจากผ่านพ้นไปสี่วัน หวงหย่งที่รออยู่หน้าเรือนถึงกับนั่งไม่ติดด้วยความกังวลว่านางจะเป็นอะไรไป แต่เมื่อเห็นร่างบอบบางของสตรีที่หมายปองเดินออกจากเรือนมาด้วยใบหน้าแจ่มใสใจของเขาก็พลันโล่งเบาสบายราวกับยกภูเขาไท่ซานออกจากอก

“ท่านหวงหย่ง! ท่านมารอข้าหรือเจ้าคะ”

“ใช่น่ะสิ เจ้าเงียบหายไปสี่วันข้าเป็นห่วง เจ้าไปทำอะไรมากันแน่”

“อย่าเสียงดังไปสิเจ้าคะ เข้ามาในเรือนก่อนเจ้าค่ะข้ามีบางอย่างจะให้ท่านดู แต่!...ข้าบอกว่าไว้ก่อนว่าเพราะข้าไว้ใจท่านข้าจึงยอมเปิดเผยเรื่องนี้ให้ท่านรู้ ท่านห้ามแพร่งพรายเรื่องที่ข้ากำลังจะบอกให้ผู้ใดรู้เป็นอันขาดนะ”

“ข้าไม่ใช่คนปากโป้ง ถ้าเจ้าไม่ไว้ใจข้าก็คงไว้ใจผู้ใดไม่ได้อีกแล้ว” ได้ยินเช่นนั้นนางจึงลากเขาเข้าไปในห้องนอนของนางแล้วลงกลอนปิดประตูหน้าต่างไว้อย่างแน่นหนา หวงหย่งที่เห็นท่าทางลับๆล่อๆของนางเช่นนั้นก็ชักไม่แน่ใจว่านางลากเขาเข้ามาในห้องนางทำไม หรือว่า...

“คิดเรื่องลามกอยู่แน่ๆ สีหน้าของท่านมันบอกออกมาหมดแล้ว!” มังกรแดงบอกนางหมดแล้วว่าหวงหย่งกำลังคิดเรื่องน่าอาย “ท่านนั่งลงก่อนข้ามีบางอย่างจะให้ดู เร็วๆเข้า” ส่วนเรื่องจิตใจนั้นมังกรแดงยืนยันกับนางเช่นกันว่าชายผู้นี้ไว้ใจได้หากจะเปิดเผยเรื่องโอสถอายุวัฒนะแก่เขา นางหยิบโอสถออกมาหนึ่งเม็ดแล้วยื่นไปตรงหน้าของหวงหย่ง “ท่านรู้หรือไม่ว่าโอสถนี้คือโอสถชนิดใด” หวงหย่งหยิบโอสถมาพิจารณา แต่เขาไม่เคยเห็นโอสถที่แวววาวเช่นนี้มาก่อน

“ข้าไม่รู้หรอก ข้าไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องโอสถมากนัก แต่ดูจากความแวววาวของมันแล้วคงจะเป็นโอสถที่ล้ำค่าไม่น้อย ให้ข้าเรียกจิวซามาถามหรือไม่ จิวซาเคยไปศิษย์ของหมอเทวดาผู้หนึ่งเขาน่าจะรู้ดีกว่าข้า”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ข้าจะบอกท่านเอง...นี่คือโอสถอายุวัฒนะที่ผู้คนทั่วหล้าต้องการอย่างไรเล่าเจ้าคะ”

“โอสถอายุวัฒนะ!”

“จุ๊ๆ อย่าเสียงดังไปสิเจ้าคะ ท่านจะประกาศให้คนเขารู้กันทั่วหรืออย่างไร!” หวงหย่งถึงขั้นสติหลุดลอยไปแล้วในตอนนี้ มือของเขาที่ถือโอสถอยู่สั่นจนไม่อาจควบคุมได้ หลิวอี้เฟยจึงจับมือเขาเอาไว้แล้วช่วยดึงสติหวงหย่งให้กลับมา “โอสถอายุวัฒนะเม็ดนี้ข้ามอบให้ท่านตามสัญญา ท่านจะใช้มันอย่างไรก็สุดแล้วแต่ท่าน”

“นี่มันเรื่องใหญ่มากนะ! หากผู้อื่นรู้เข้า...”

“ท่านไม่พูด ข้าไม่พูด จะมีผู้ใดรู้เล่าเจ้าคะ เรื่องนี้นอกจากข้าก็มีแต่ท่านที่รู้” หวงหย่งกำโอสถอายุวัฒนะไว้จนมือชื้นเหงื่อแม้อากาศจะหนาวเย็นจนขนลุกชัน “นี่เป็นโอสถอายุวัฒนะความบริสุทธิ์เต็มสิบส่วนเชียวนะ”

“สิบส่วน! นี่เจ้ามั่นใจใช่หรือไม่ว่านี่คือโอสถอายุวัฒนะจริงๆ ไม่ใช่ข้าไม่เชื่อเจ้านะแต่เรื่องนี้มันเหลือเชื่อมากเกินไป โอสถอายุวัฒนะที่ข้าเคยได้ยินมามีความบริสุทธิ์เพียงสามส่วนเท่านั้น แต่นั่นก็ทำให้คนครอบครองมีอายุยืนถึงหลายร้อยปี แต่นี่...สิบส่วน ข้าไม่อยากคิดถึงผลลัพธ์ของมันเลย ฟังข้านะหลิวอี้เฟย โอสถอายุวัฒนะไม่เคยมีผู้ใดพบวิธีการปรุงของมันมาก่อน แม้แต่หมอเทวดาที่ผู้คนร่ำลือว่าเก่งกาจนักหนาก็ยังปรุงมันออกมาไม่ได้ เจ้า...”

“หยุดก่อนๆ ท่านกำลังตื่นเต้นจนขาดสติแล้วนะท่านหวงหย่ง ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า ข้าไม่ได้ปรุงโอสถอายุวัฒนะด้วยตัวเองหรอกนะแต่ข้าบอกท่านไม่ได้ว่าข้าได้มันมาอย่างไร แต่มั่นใจได้ว่านี่คือโอสถอายุวัฒนะของจริงแน่นอน หากท่านไม่เชื่อก็ใช้มันกับตัวท่านเองเลยสิ หรือไม่ก็รอดูผลลัพธ์ที่ข้าจะใช้กับผู้อื่น”

“เจ้ากำลังทำให้ตนเองมีอันตรายนะรู้หรือไม่”

“รู้สิเจ้าคะ แต่ข้ามีโอสถนี้ไม่กี่เม็ดเท่านั้นและข้าต้องการใช้ประโยชน์จากมัน”

“เจ้าจะใช้มันกับผู้ใด”

“มารดาของประมุขพรรควิหคเหินเจ้าค่ะ”

“สร้างบุญคุณงั้นหรือ เช่นนั้นทำไมเจ้าไม่ใช้มันกับไทเฮาเล่า ข้าได้ข่าวจากเมืองหลวงว่าไทเฮากำลังประชวนหนัก หากเจ้าได้คุณงามความดีนี้เจ้าจะได้ฮ่องเต้หนุนหลัง นั่นไม่ยิ่งใหญ่กว่าพรรควิหคเหินหรอกหรือ” 

“เหอะ ฮ่องเต้อ่อนแอหูเบาผู้นั้นน่ะหรือจะหนุนหลังผู้ใดได้ ถูกขุนนางเป่าหูเข้าหน่อยก็เชื่อเขาไปหมด ท่านเชื่อข้าเถอะ พรรควิหคเหินนี่แหละคือตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้วและท่านต้องช่วยข้าด้วยนะ ข้าต้องการเดินทางไปที่นั่นหากได้ท่านไปด้วยคงจะดีไม่น้อย หรือว่าเราควรส่งข่าวไปแจ้งประมุขต้วนก่อนดีล่ะ”

“เจ้ารู้ได้อย่างว่าเขาแซ่ต้วน ข้าจำได้ว่าคราก่อนข้าไม่ได้บอกเจ้าว่าเขาชื่อแซ่อะไรเลยนะ”

“นี่ไหน้ำส้มของท่านกำลังส่งกลิ่นคละคลุ้งนะรู้ตัวหรือไม่ ข้าจะไปช่วยเขาข้าก็ต้องรู้เรื่องของเขาให้แน่ชัดสิ ตกลงจะเอายังไง ท่านจะส่งข่าวไปบอกก่อนหรือเราจะเดินทางไปหาเขาเลยดี”

“เหอะ! ต้องส่งข่าวไปบอกก่อนแต่เราก็ต้องรีบเดินทางเพราะอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันพระจันทร์เต็มดวงแล้ว หากชักช้าข้าคิดว่าแม้แต่โอสถอายุวัฒนะก็ช่วยมารดาของต้วนอี้ฉวนไม่ได้ ข้าจะให้จิวฟงเดินทางไปด้วยตนเอง หากส่งสารผ่านกระดาษไปเกรงว่าจะเป็นอันตราย เจ้าเองก็เตรียมตัวให้พร้อมเถิดเช้าวันพรุ่งเราจะออกเดินทางทันที”

“จะเดินทางอย่างไร ด้วยรถม้าหรือวิธีไหน”

“รถม้าสิ หรือเจ้าจะเดินไป ด้วยขาสั้นๆของเจ้าข้าคิดว่ากว่าจะไปถึงมารดาของต้วนอี้ฉวนคงเกิดใหม่ได้สามรอบแล้ว” หลิวอี้เฟยกางกรงเล็บทันทีเมื่อได้ยินถ้อยคำกวนโมโห หวงหย่งรู้ทันจึงเร้นกายออกจากเรือนของนางไปโดยเร็ว

“ไอ้หนวด! ไอ้คนเลว! อย่าให้ข้าจับได้นะข้าจะสับท่านเป็นชิ้นๆเลยคอยดู!”

เหลียงชุนได้ยินเสียงอาละวาดของหลิวอี้เฟยและเสียงหัวเราะของหวงหย่งดังไปทั่วจวน เขาจึงรีบรุดมาดูเผื่อว่าจะมีผู้ใดเลือดตกยางออก แต่เมื่อมาถึงกลับมีเพียงหลิวอี้เฟยยืนก่นด่าหวงหย่งอยู่ผู้เดียว “มีเรื่องอะไรกันหรือขอรับแม่นางหลิว เสียงดังไปถึงด้านหน้าจวนเลย” 

“ท่านเหลียงชุนมาพอดีเลยเจ้าค่ะ วันพรุ่งข้าจะออกเดินทางไกลตั้งแต่เช้าจึงขอฝากจวนไว้ให้ท่านเหลียงชุนดูแลนะเจ้าคะ ข้าจะเดินทางไปกับท่านหวงหย่งแล้วก็ท่านจิวซาและจะพาฮวาเอ๋อร์ไปด้วย รบกวนไปแจ้งน้องให้ด้วยนะเจ้าคะ หากมีเรื่องด่วนท่านเหลียงชุนก็จัดการได้ตามสมควรเลยเจ้าค่ะ” หลิวอี้เฟยเข้าไปหยิบถุงใส่เงินออกมามอบให้เหลียงชุน “นี่เป็นค่าใช้จ่ายภายในจวนระหว่างที่ข้าไม่อยู่ หากต้องใช้เงินมากกว่านี้ก็ให้ติดเขาไว้ก่อน ข้ากลับมาจะไปจ่ายให้”

“แม่นางหลิวจะไปนานมากเลยหรือขอรับ”

“ไม่แน่ใจเจ้าค่ะ ต้องดูก่อนว่าต้องใช้เวลาแค่ไหน ข้าจะให้คนส่งข่าวมาบอกเป็นครั้งคราว แล้วก็เตรียมรถม้าให้ข้าด้วยนะเจ้าคะ” เหลียงชุนรับคำแล้วเดินออกจากเรือนไปแจ้งบุตรสาวให้เตรียมตัวเดินทาง หากแม่นางหลิวมีท่านหวงหย่งและคนสนิทไปด้วยเขาก็คลายกังวล บุคคลทั้งสามมีวรยุทธ์ที่ล้ำเลิศคงจะปกป้องเจ้านายกับบุตรสาวได้แน่นอน

‘นายหญิงเลือกคนที่ซื่อสัตย์และภักดีมากๆมาไว้ข้างกาย ช่างเลือกได้ดีจริงๆ’

“ใช่น้องเรด ท่านเหลียงชุนเป็นคนดี ข้าโชคดีที่ได้ครอบครัวเหลียงช่วยเหลือ”

‘เขาเป็นคนดีมากจริงๆ แต่เขาก็โชคดีเช่นกันที่นายหญิงมอบโอกาสให้ครอบครัวของเขา’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.185K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #1983 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 12:57
    เอาฮวาเอ๋อร์ไปด้วยแสดงว่าต้องไปเจอใครแน่ ๆ คู่ครองน้องหรือเปล่า
    #1,983
    0
  2. #1213 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:14
    เอาน้องฮวาไปด้วยทำไมเหรอ
    #1,213
    1
    • #1213-1 หลงหนี่ (จากตอนที่ 28)
      27 มิถุนายน 2563 / 04:46
      ผู้หญิงคนเดียวเดินทางกับผู้ชายหลายคน คงดูไม่ดีมั้งคะ
      #1213-1
  3. #430 zombar (@zombar) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 11:24
    ขำมาก ตาหนวด ก็ปากนะ 555
    #430
    0
  4. #429 150221 (@150221) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:00
    คู่นี้เน้นเฮฮา ตีกันทุกวันรีบๆแต่งเสี่ยวไป๋จะได้มีน้องมาเล่นด้วย
    #429
    0
  5. #428 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:36

    พี่หนวดนี่ยั่วโมโหเป็นอย่างเดียวเลย

    #428
    0
  6. #427 Chid~❤ (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 00:32
    ลูกชายไม่คิดถึงท่านแม่เหรอ หายไปเลย!! หรือเป็นเราที่คิดถึงน้องมากไป 5555+ :)
    #427
    0
  7. #426 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 20:04
    สนุกกก อยากให้น้องกินโอสถอายุวัฒนะเองสักเม็ดจะได้อายุยืน ร่างกายแข็งแรงพร้อมช่วยเหลือผู้คนต่อไป นิยามความสัมพันธ์ของน้องกับหวงหย่งตอนนี้คือ ที่ปรึกษาคนสนิท+คู่กัด แต่ในอนาคตคงต้องเพิ่มคำว่า "คู่รัก"เข้าไปด้วย ในเรื่องผช.ที่งานดีทำงานเก่งนอกจากหวงหย่งแล้ว จิวซาเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว แค่กๆ แค่จะบอกว่าเป็นคนเก่ง+ขยันเฉยๆ คำว่า "ประชวร" เขียนแบบนี้น๊า สู้ๆค่ะ ไรท์
    #426
    0
  8. #425 พลอย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 18:18

    สนุกมากๆ ไรท์เขียนเก่งสุดๆ ขอบคุณที่เขียนนิยายสนุกๆให้รีดอ่านนะคะ ตั้งตาคอยอ่านตอนต่อไปค่ะ

    #425
    0
  9. #423 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 16:00
    โถ่ๆๆน้องเรดดด อ่านใจพี่เขาแบบนี้ พี่เขาคิดอะไรๆก็รู้หมดสิ555
    #423
    0
  10. #422 gaani2561 (@gaani2561) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:50

    รออย่างรอแล้วรอเล่า มาไวๆนะ

    #422
    0
  11. #421 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:44
    เขินมากมาย แต่งงานเลยก็ดี
    #421
    0
  12. #420 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:38
    ค้างมากๆๆๆ
    #420
    0
  13. #419 Ramiel D gleam (@1319900667048) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:25
    น้องเทพจนอยากให้น้องมีวรยุทบ้างอ่า
    #419
    0
  14. #418 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:08
    พี่หนวดเอ๊ยปกติสาวเจ้าก็ไม่ชอบหน้าอยู่แล้วยิ่งไปพูดแบบนั้นสาวเจ้ายิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่สิ5555555555
    #418
    0
  15. #417 natsume0000 (@natsume0000) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:00

    คู่นี้ลูกดกแน่ๆ555+
    #417
    0
  16. #416 zzTOOKTAZZ (@zzTOOKTAZZ) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 13:24

    เฝ้ารอ e-book อย่างใจจดใจจ่อนะคะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-06.png

    #416
    0
  17. #415 Preen772 (@Preen772) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 13:20
    เอาอีกกกกกกก
    #415
    0
  18. #414 068981 (@068981) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 13:20

    ท่านหวงจะเป็นคนตรงไปป่ะ ชวนทะเลาะด้วยบ่อยๆระวังลูกดกนะ แฮ่ๆ

    #414
    0