หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 27 ขบคิดถึงความเสี่ยง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,114 ครั้ง
    29 พ.ค. 63

“ตัวล่ะห้าหมื่นเหรียญ! เจ้าโกงข้าใช่หรือไม่หลิวน้อย ทำไมมันแพงขนาดนี้” หลิวอี้เฟยถึงกับสติแตกเมื่อเปิดระบบแล้วเห็นราคาของมังกรแดงกับมังกรขาว ไม่เพียงแค่นั้นมังกรทุกตัวก็ปรับราคาเป็นห้าหมื่นเหรียญทุกตัวเลย อีกทั้งในระบบก็มีพืชพันธุ์แปลกๆที่นางไม่เคยเห็นมาให้ซื้ออีกจำนวนมาก “นี่เจ้าไปอัพเกรดระบบมางั้นหรือหลิวน้อย”

‘ใช่เจ้าค่ะ ข้าน้อยใช้เวลาสองวันที่นายหญิงเดินทางกลับจากหมู่บ้านฮุ่ยฉางทำการอัพเกรดระบบให้ดีมากยิ่งขึ้น แต่เรื่องราคานั้นระบบได้ทำการสุ่มเองโดยดูจากความสามารถของสินค้าแต่ละชนิดเจ้าค่ะ’

“ระบบต้องกำลังปล้นข้าอยู่แน่ๆ” นางจำเป็นต้องซื้อมังกรแดงกับมังกรขาวทั้งสองตัวจึงไม่ลังเลที่จะกดซื้อมาในทันที โชคดีที่นางเติมเงินเข้าระบบไว้มากเกินพอจะซื้อได้แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ต้องเข้าเหมืองเพื่อขุดทองอีกครั้ง “เจ้าบอกข้ามาให้ละเอียดว่ามังกรแดงกับมังกรขาวทำสิ่งใดได้บ้าง”

‘มังกรแดงหรือมังกรไฟ เป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จและความกระตือรือร้น แต่มันเจ้าอารมณ์ ขี้หงุดหงิด ขี้โมโหและเอาใจยาก มันสามารถตรวจจับความนึกคิดของผู้คนได้ไม่ว่าจิตใจของคนผู้นั้นจะยากแท้หยั่งถึงเพียงใดก็ตาม เปลวเพลิงจากตัวของมันสามารถเผาพลาญได้ทุกสรรพสิ่งหรือจะกล่าวได้ว่าแม้แต่กองทัพทหารห้าแสนนายก็ตายได้ในเพลิงเดียว และเพลิงนั้นมีความสำคัญมากในการหลอมโอสถเจ้าค่ะ’

‘มังกรขาวหรือมังกรแห่งแสง เป็นมังกรที่ขี้ขลาดและตกใจง่ายแต่มีความฉลาดสุขุมและเปี่ยมไปด้วยศีลธรรมอันดี เป็นมังกรที่รักษาความสมดุลธาตุหยินและหยาง ชื่นชอบความหนาวเย็นและมักอยู่ในที่เย็นๆ มังกรขาวเป็นเลิศในด้านของการปรุงโอสถ ไม่ว่าโอสถชนิดใดมังกรขาวล้วนสามารถปรุงออกมาได้และหากได้ปรุงโอสถร่วมกับมังกรแดงจะยิ่งเสริมคุณภาพของโอสถมากยิ่งขึ้น’

“อืม แต่ละตัวก็มีทั้งข้อดีข้อเสียสินะ”

‘ใช่เจ้าค่ะ แต่นายหญิงไม่ต้องกังวลนะเจ้าคะ นายหญิงเป็นเจ้านายของมังกรทั้งสี่ตัว พวกมันจะเคารพและภักดีต่อนายหญิงเพียงผู้เดียวเท่านั้น ต่อให้พวกมันจะร้ายกับผู้อื่นแต่กับนายหญิงพวกมันจะอ่อนโยนมากเจ้าค่ะ’

“ดีๆ เช่นนั้นเจ้ามังกรแดงต่อไปเจ้าชื่อกว่าน้องเรด ส่วนมังกรขาวเจ้าชื่อน้องไวท์ และข้าต้องการปรุงโอสถอายุวัฒนะ พวกเจ้าสามารถปรุงมันออกมาได้หรือไม่ ข้าต้องการเพียงเม็ดเดียวเท่านั้น” มังกรน้อยทั้งสองตัวพยักหน้าแล้วลอยวนรอบตัวนางอย่างร่าเริง มังกรขาวร่ายรายชื่อสมุนไพรที่ต้องใช้สำหรับปรุงโอสถอายุวัฒนะออกมายาวเหยียดจนต้องจดเอาไว้ นางทบทวนอีกรอบก่อนจะเก็บกระดาษไว้ในอกอย่างหวงแหน “พวกเจ้าไปเล่นกันเถิด ข้าจะเข้าเหมืองสักพัก”

แต่มังกรน้อยทั้งสี่ก็ลอยตามนางมาแล้วเข้าเหมืองไปพร้อมๆกัน เจ้าเรดร่าเริงและซุกซนมาก มันลอยไปทั่วเหมืองอย่างสนอกสนใจนางจึงปล่อยให้พวกมันสำรวจเหมืองอย่างอิสระ ส่วนนางก็นั่งลงตรงจุดที่ขุดค้างไว้เมื่อคราวก่อนแล้วลงมือขุดต่อทันที แต่ไม่คิดว่ามังกรทั้งสี่จะทำตัวมีประโยชน์ด้วยการพุ่งชนผนังถ้ำและมุดเล่นเก็บแร่ต่างๆให้นางกันอย่างสนุกสนาน เมื่อนางหันไปมองเพื่อปรามพวกมันอีกทีก็พบกับทองสี่กองใหญ่ที่ต่อให้นางขุดทั้งวันทั้งคืนก็ทำไม่ได้

“พวกเจ้าช่วยข้าขุดทองงั้นหรือ” เจ้าเรดพยักหน้าอย่างภูมิใจ มันลอยตัวเข้ามาหานางแล้วใช้หัวเล็กๆถูมือนางอย่างออดอ้อน มังกรอีกสามตัวเมื่อเห็นเจ้าเรดเอาหน้าอยู่ตัวเดียวก็ลอยเข้ามาออดอ้อนนางโดยไม่มีผู้ใดยอมลงให้กันเลย “เด็กดี พวกเจ้าทั้งสี่เป็นเด็กดีของข้าจริงๆเลย ไหนพูดมาสิว่าต้องการสิ่งใดเป็นรางวัล”

‘พวกข้าไม่ต้องการรางวัลนะนายหญิง พวกข้าเพียงอยากช่วยนายหญิงเท่านั้น’

‘แต่ข้าอยากกินอาหารแช่แข็งเย็นๆนะ’

‘หุบปากไปเลยนะเจ้าขาว เจ้าเด็กเห็นแก่กิน เรามาเพื่อช่วยนายหญิงนะ’

‘ก็ข้าหิวนี่นา’ มือเล็กๆของเจ้าขาวตบพุงเบาๆแล้วส่งสายตาแห่งความหิวโหยไปให้เจ้านายอย่างอ้อนวอน

“เอาล่ะๆ ข้าจะเอาหารแช่แข็งมาให้เจ้ากินจนพุงกางเลยดีหรือไม่น้องไวท์”

‘นายหญิงเอาอาหารสดให้ข้าก็ได้ ข้าจะแช่แข็งพวกมันก่อนกินเอง’ ดวงตาของเจ้าไวท์เปล่งประกายและรอคอยจะได้กินอาหารอย่างใจจดใจจ่อ หลิวอี้เฟยจึงเอาเนื้อหมูกับเนื้อวัวที่มีในยุ้งฉางออกมาให้มังกรขาวสิบชิ้น เจ้าไวท์เห็นเนื้อก็ตาวาววับด้วยความชอบใจก่อนจะพ่นไอเย็นออกจากปากเพื่อแช่แข็งเนื้อพวกนั้น มันนั่งลงกับพื้นแล้วเอามือที่สั้นและเล็กของมันอุ้มชิ้นเนื้อแช่แข็งโยนเข้าปากไปคำแล้วคำเล่า มังกรตัวอื่นเห็นเช่นนั้นก็กลืนน้ำลายตามกันจนน่าขำ

“พวกเจ้าอยากกินก็บอกข้าสิ ข้ามีเนื้อให้พวกเจ้ากินอยู่เต็มยุ้งฉางเลย” นางเอาเนื้อหมูกับเนื้อวัวออกมาให้พวกมันอีกตัวละสิบชิ้นเว้นก็แต่เจ้ามังกรเขียวที่เมินเนื้อสดๆและไม่ยอมกินเหมือนมังกรตัวอื่น “เจ้าไม่ชอบเนื้อหรือน้องกรีน”

‘มังกรเขียวชอบกินสมุนไพรล้ำค่ามากกว่าเนื้อสดๆ นายหญิงต้องเอาสมุนไพรให้’

“ข้าไม่มีสมุนไพรล้ำค่าเลยน่ะสิ ในระบบมีขายเพียงโสมเท่านั้นแต่ก็ต้องใช้เวลาปลูกและรอมันเติบโตถึงสองชั่วยามเลยเชียวนะ น้องกรีนรอได้หรือไม่ข้าจะปลูกให้จนเต็มทุกแปลงเดี๋ยวนี้เลย”

‘ไม่ต้องหรอก นายหญิงให้ข้าไปขุดโสมในป่าที่หมู่บ้านดอกไม้หอมสิ ที่นั่นมีโสมห้าร้อยปีอยู่มากมายเลยล่ะ’

“มากมายเลยหรือ แล้วมีโสมอายุมากกว่าห้าร้อยปีหรือไม่”

‘ข้ายังสำรวจไม่หมดจึงไม่รู้ว่ามีหรือไม่ แต่หากข้าได้ไปข้าจะสำรวจให้ทั่วเลย นายหญิงอยากได้โสมพันปีหรือหากข้าหาพบข้าจะเก็บมาให้นายหญิงนะ’

“ดีมากเลย! หากไม่มีข้าจะขอแบ่งโสมห้าร้อยปีจากเจ้าสักสิบหรือยี่สิบหัวได้หรือไม่”

‘ได้แน่นอน ที่ป่านั้นมีโสมห้าร้อยปีหลายพันหัวทีเดียว ข้ากินไม่เยอะหรอกที่เหลือข้าจะให้นายหญิงหมดเลย’ นางคว้าตัวเจ้าเขียวเข้ามากอดไว้เต็มอก ช่างเป็นมังกรที่น่ารักและแสนดีอะไรแบบนี้ ‘ปล่อยข้าๆๆๆ มังกรผู้ยิ่งใหญ่ต้องไม่ถูกกอดอย่างทนุถนอมเช่นนี้ ปล่อยข้าๆๆๆ’

“หากออกจากมิติแล้วพวกเจ้าไปช่วยน้องกรีนขุดโสมกลับมานะ เอาตะกร้าไปด้วยล่ะจะได้มีที่ใส่โสม” ทั้งสี่ตัวรับคำนางอย่างกระตือรือร้น นางรอให้พวกมันกินจนหมดแล้วกวาดเอาทองใส่ตะกร้าออกจากมิติไปวางไว้ในห้องของนางเพื่อนำไปขายในตอนเช้า ระหว่างรอก็นั่งนับทองไปพลางๆโดยมีมังกรน้อยทั้งสี่ช่วยนับด้วย “พวกเจ้าเอาทองก้อนเล็กๆใส่ถุงละหนึ่งก้อน ข้าจะเอาไปแจกให้คนงานทุกคนในจวนเป็นรางวัล” ส่วนของครอบครัวเหลียงก็ใส่ถุงแยกไว้ต่างหากเช่นกัน

“แม่นางหลิวตื่นหรือยังขอรับ”

“ตื่นแล้วเจ้าค่ะท่านเหลียงชุน” นางรีบลุกจากกองทองแล้วออกไปพบเหลียงชุนโดยเร็ว “มีอะไรหรือเจ้าคะ”

“ฮวาเอ๋อร์บอกว่าแม่นางหลิวต้องการพบข้าในตอนเช้าข้าจึงรีบมา”

“อ้อ จริงด้วย ขออภัยเจ้าค่ะข้าลืมไปเสียสนิท คือว่า...” หลิวอี้เฟยหันหลังไปหยิบกระดาษที่จดชื่อสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถอายุวัฒนะเอาไว้แล้วยื่นมันให้เหลียงชุน “ข้าต้องการสมุนไพรเหล่านี้เจ้าค่ะ ท่านเหลียงชุนพอจะหาให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ” หลิวน้อยบอกว่าสมุนไพรบางชนิดก็หาง่ายแต่บางชนิดก็หายากและบางชนิดก็หายสาบสูญ

“ข้ารู้จักเพียงสองสามชนิดเท่านั้น แต่ข้าจะไปลองถามที่ร้านขายสมุนไพรดูนะขอรับ”

“เจ้าค่ะ ก็เอาเท่าที่เขามีขาย” เหลียงชุนเดินถือกระดาษออกจากเรือนของหลิวอี้เฟยไปโดยไม่ถามสักคำว่านางจะเอาสมุนไพรล้ำค่าเหล่านี้ไปทำอะไร และนั่นทำให้หลิวอี้เฟยรู้สึกขอบคุณเหลียงชุนเป็นอย่างมาก แม้เขาจะสงสัยแต่ไม่เคยเอ่ยถามหากนางไม่เอ่ยบอกเองเขาจะไม่อยากรู้ให้เกินจำเป็น “มาแล้วหรือเสี่ยวจิง เจ้าไปรอที่หน้าประตูจวนนะ หากท่านหวงหย่งมาถึงแล้วให้มาบอกข้าโดยเร็ว” เสี่ยงจิงรับคำแล้วไปรออยู่หน้าประตูจวนแต่โดยดี

หลิวอี้เฟยเอาขนมออกจากมิติไปวางรอให้คนงานประจำร้านขนมมารับไปวางขายที่ร้านเช่นที่ทำทุกวัน จากนั้นก็ไปอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่นเมื่อนางออกจากเรือนมาก็พบว่าหวงหย่งมารออยู่แล้ว “เจ้าตัดสินใจเรื่องแต่งงานได้แล้วหรือ”

“ไม่ใช่! ท่านเลิกพูดเรื่องแต่งงานไปเถอะเพราะอย่างไรข้าก็ยังไม่คิดจะแต่งงานในเร็วๆนี้แน่ ที่ให้เสี่ยวจิงไปรอเรียกท่านมาก็เพราะข้ามีเรื่องจะให้ช่วย” นางรีบเดินกลับเข้าไปในเรือนแล้วลากตะกร้าที่มีทองอยู่จนแทบล้นออกมาให้หวงหย่งได้เห็น “ข้าอยากขอให้ท่านเอาทองพวกนี้ไปขายให้ข้าหน่อยเจ้าค่ะ” หวงหย่งกับพี่น้องตระกูลจิวมองตะกร้าใบใหญ่ที่มีทองอยู่เต็มอย่างมึนงง โดยเฉพาะหวงหย่งที่ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“เจ้าไม่สนใจสิยสอดที่ข้าจะมอบให้เพราะเจ้าร่ำรวยทองอยู่แล้วนะสินะ”

“ไม่ใช่เสียหน่อย ท่านจะช่วยข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าเคยขายได้ยี่สิบเหรียญทองต่อทองหนึ่งก้อน หากได้ราคาที่ต่ำกว่านี้ข้าจะไม่ขาย ข้าไม่อยากเอาไปขายที่ร้านเดิมเพราะไปขายมาแล้วหลายครั้ง ข้ากลัวว่าจะมีคนสงสัย”

“แม่นางหลิว! ทองของแม่นางคุณภาพดีมากเลยนะขอรับ ข้าคิดว่ามันขายได้มากถึงก้อนละห้าสิบเหรียญทองเลยนะขอรับ แม่นางต้องถูกร้านนั้นกดราคาเป็นแน่”

“จริงหรือเจ้าคะท่านจิวซา! ข้าไม่เคยขายจึงไม่รู้ว่าต้องขายเท่าไหร่ คิดว่ายี่สิบเหรียญทองก็สมเหตุสมผลแล้ว”

“โง่จริง! จิวซาเอาทองพวกนี้ไปขายที่เมืองหลวง บอกเถ้าแก่ร้านถงหยวนว่าทองพวกนี้เป็นของข้า” หวงหย่งเอาทองทั้งหมดใส่เข้าไว้ในแหวนมิติแล้วยื่นให้จิวซาที่ทะลวงปราณถึงขั้นแปดแล้วเช่นเดียวกับจิวฟง แต่ที่เขาเลือกให้จิวซาไปก็เพราะจิวซาเป็นผู้ดูแลกิจการทั้งหมดของหวงหย่งและคุ้นเคยกับร้านถงหยวนเป็นอย่างดี “รีบไปรีบกลับมาอย่าชักช้า” 

“ขอรับนายท่าน” จิวซาเร้นกายออกจากจวนในทันที จิวฟงพูดให้หลิวอี้เฟยสบายใจว่าด้วยวิชาตัวเบาที่เป็นเลิศของจิวซานั้น เขาจะใช้เวลาเพียงสองวันก็ถึงเมืองหลวงแล้ว 

“เจ้าเห็นประโยชน์ของการมีข้าอยู่ข้างกายเจ้าหรือยัง หากแต่งงานกับข้าเจ้าก็ไม่ต้องให้เสี่ยวจิงไปดักรอข้าที่หน้าจวน เจ้าสามารถเรียกใช้ข้าได้ตลอดไม่ว่าจะเป็นยามเช้าสายบ่ายเย็นหรือแม้แต่บนเตียงนอน หึหึ”

“เพ้อเจ้ออันใดของท่าน จริงสิ พวกท่านรู้จักยาอยุวัฒนะหรือไม่ ข้าอยากรู้รายละเอียดของมันสักหน่อย”

“ข้าเคยได้ยินว่าฮ่องเต้มีครอบครองอยู่หนึ่งเม็ด แต่ไม่รู้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ เจ้าอยากรู้ไปทำไม”

“ข้าได้ยินมาว่ามันมีราคามากกว่าทรัพย์สินในท้องพระคลังของฮ่องเต้เสียอีก เป็นความจริงหรือไม่เจ้าคะ”

“ก็ไม่ผิดนัก แต่จะพูดให้ถูกก็คือ ต่อให้เจ้ามีทรัพย์สินมากมายจนสามารถปูพื้นเมืองหลวงได้ด้วยทองเจ้าก็ไม่อาจครอบครองโอสถอายุวัฒนะได้แม้เพียงครึ่งเม็ด เล่าต่อกันมาว่ามีคนธรรมดาที่ไม่ใช่ผู้ฝึกตนเคยครอบครองโอสถอายุวัฒนะเมื่อหลายร้อยปีก่อนและปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ เจ้าคิดว่าเหตุใดผู้คนถึงอยากได้มันมาครอบครองนักละ”

“ใช่ขอรับ หากมีข่าวว่าโอสถอายุวัฒนะปรากฏขึ้นยุทธภพต้องสั่นสะเทือนอีกครั้งเป็นแน่” ได้ยินที่จิวฟงพูดหลิวอี้เฟยก็ขบคิดอย่างหนัก หากมังกรแดงกับมังกรขาวปรุงโอสถมีออกมาได้สำเร็จแล้วนางเอาออกมาขาย มันจะเป็นการนำภัยมาสู่ตัวนางเองหรือไม่นะ แต่ในอนาคตนางยังต้องเลี้ยงดูคนงานอีกหลายร้อยชีวิตและยังมีภารกิจใหญ่หลวงรออยู่ หากนางต้องช่วยชาวบ้านทุกคนเอาไว้นางต้องมีคนหนุนหลัง การสร้างความสัมพันธ์กับคนร่ำรวยและมีอำนาจย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่จะช่วยให้นางอยู่รอดปลอดภัย “ได้ยินว่าประมุขของพรรควิหคเหินก็กำลังตามหาโอสถอายุวัฒนะอยู่เช่นกันนะขอรับ”

“มารดาของเขาถูกพิษไร้ชื่อ คิดว่าหากถึงวันพระจันทร์เต็มดวงครั้งหน้าเมื่อไหร่คงไม่มีโอกาสรอดแล้ว”

“พรรควิหคเหินนี่เป็นพรรคที่ดีหรือไม่เจ้าคะท่านหวงหย่ง”

“อืม ประมุขคนปัจจุบันเป็นผู้เคร่งครัดในคำสอน เขาเป็นคนซื่อสัตย์และมีคุณธรรมมากผู้หนึ่ง เจ้าถามทำไม!”

“ข้าไม่เคยรู้เรื่องภายนอกที่กว้างใหญ่ข้าจึงอยากรู้เพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้เท่านั้น ท่านจะตะคอกข้าทำไม!”

“ก็แล้วไป อย่าให้ข้าได้ยินเจ้าถามถึงชายผู้อื่นต่อหน้าข้าอีก” หลิวอี้เฟยหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจ นางจะพูดถึงผู้ชายคนอื่นแล้วใครจะทำไม เขายังไม่ใช่เจ้าของนางก็มาออกคำสั่งกับนางเสียแล้ว “ว่าแต่เจ้าเอาทองพวกนั้นมาจากไหน ในมิติของเจ้าขุดทองได้ด้วยหรือ ช่างไม่เหมือนกับมิติจิตที่ได้ยินมาจริงๆ”

“มีเหมืองให้ลงไปขุดได้ทุกวัน แต่ข้าก็ต้องขุดเองจนมือแดงไปหมด ดูสิ” หวงหย่งมองมือเล็กบางที่ยื่นมาตรงหน้าของเขาแล้วพบว่ามันแดงมากจริงๆ อีกทั้งยังมีตุ่มพองอยู่สองสามตุ่มด้วย นี่นางต้องรีบขุดทองมากมายขนาดนั้นออกมาขายเพื่ออะไรนะ แค่เงินที่ได้จากการขายรถม้าก็ทำให้นางร่ำรวยกว่าเศรษฐีในเมืองเจียงซุนทุกคนแล้ว 

หวงหย่งจับมือบางของหลิวอี้เฟยมาดูใกล้ๆอย่างไม่ชอบใจ จากนั้นเขาก็เป่าลมเบาๆใส่รอยแดงพวกนั้นราวกับช่วยปลอบประโลมความเจ็บปวดบนฝ่ามือน้อยได้ หลิวอี้เฟยถึงกับเบิกตาตื่นตกใจที่หวงหย่งทำราวกับนางเป็นเด็กน้อยมาร้องขอให้เขาเป่าแผลให้ นางพยายามดึงมือออกจากมือปลาหมึกของเขาแต่ก็ไม่สำเร็จ

“เจ้าอยู่นิ่งๆ! ข้าจะทายาให้”

“ยาอะไร ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ! เดี๋ยวมันก็หายเอง”

“อย่าดื้อ! เจ้าเป็นเด็กอย่างไป๋เอ๋อร์หรืออย่างไรถึงได้กลัวเจ็บจนร้องไห้” หวงหย่งหยิบขี้ผึ้งรักษาบาดแผลภายนอกออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วทาให้นางอย่างเบามือ “ที่เป็นตุ่มใสคงต้องเจาะเอาน้ำออก เจ้าไปขอเข็มจากเหลียงฮูหยินมาสักเล่มจิวฟง เอาเทียนไปจุดไฟมาด้วย” ได้ยินเช่นนั้นคนที่กลัวเข็มมากที่สุดไม่ว่าจะเข็มชนิดไหนก็แหกปากร้องลั่นจวนจนคนงานแตกตื่นกันหมด “อยู่นิ่งๆ ข้าจะทำแผลไม่ได้จะจับเจ้าไปเชือดนะ!” มันไม่ต่างกันเลยสักนิดนะไอ้หนวด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.114K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #1510 oum101 (@oum101) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 06:13
    ทำอายุวัฒนะขายเนี่ยนะ หรือจะไปมอบให้ใคร เสียสมดุลหมด ไม่ได้กินเองด้วย อันตรายวิ่งเข้าหาแน่ๆ
    #1,510
    0
  2. #1117 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:23

    555555 นางกลัวเข็ม เสียชื่อหญิงเก่งหมดเลยยย

    #1,117
    0
  3. #657 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 09:15
    ใจอ่อนเถอะ ไอหนวดมันรักจริงนะแม่นาง 555
    #657
    0
  4. #412 150221 (@150221) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 11:12
    รักกันๆซะทีสิท่านพ่อท่านแม่ของเสี่ยวไป๋
    #412
    0
  5. #411 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 09:46

    นางเอกเก่งแสนเก่ง..กลังเข็มอิอิ
    #411
    0
  6. #410 OHlanlahJA (@ohlanlahja) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 07:18

    นึกว่าคิดคนเดียว ว่าพระเอกนิสัยแย่ แต่คิดว่ามันแปลกๆมากกว่า

    1.ปูมาว่า รวยมากกกกกกกก อวดตลอด เพราะอยากได้นางเอก เสนอสินสอด แต่ก็เห็นอยู่ ว่านางเอกแจกของขนาดนี้ ต้องรวยมาก ใครจะอยากได้เงิน

    2.รวยมากกกกก กิจการเยอะในเมือง แต่เห็นลูกน้องสนิท หรือองครักษ์ แค่2คน แต่ทิ้งลูกไว้ที่จวนพ่อแม่ คนดูแลก็ไม่มี เช่น แม่นม คนรับใช้ องครักษ์ สายสืบ ลูกอายุแค่4ขวบ ไม่สนใจอะไรเลย ปล่อยโดนทำร้าย จะว่าไว้ใจก็ไม่น่าใช่นะ คนที่บ้านจิตใจบิดเบี้ยวสามารถทำร้ายเด็กเล็กได้ แสดงว่า นิสัยไม่ดีแต่แรก แล้วไส้ใจให้ลูกอยู่ด้วยได้ยังไง จวนตัวเองก็ไม่มี

    3.ตอนไปเอาลูกมา ฝ่าหิมะโน่นนี่ รีบมากกกก รีบอะไร? กลัวใคร? วรยุทธเก่งมาก รวยมาก แต่.. ใส่ลูกในกระสอบ ข้าวก็ไม่ได้กิน หมอก็ไม่ได้หา เอาฝากนางเอกเฉย สนิทกันขนาดนั้นเหรอ

    4.ทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของแบบวุ่นวาย ปาก.. มัดมือชก มันไม่เท่


    สรุปคือ พระเอกคนนี้แปลกๆ ดูขาดมิติค่ะ เหมือนใส่มาว่าหล่อ รวย เก่ง ในดูเหมาะกับนางเอก แต่นิสัยกับท่าทางที่แสดงออก ดูขัดกัน แต่ที่แน่ๆดูไม่ฉลาด ไม่เท่ ถึงนางเอกจะเทพทรู แต่พระเอกต้องมีส่วนช่วย หรือมีส่วนเทพกว่านะคะ เอาแหวนมิติให้ เพื่อปิดบังอันนี้ก็โอเค แต่เอามาจากไหน? พระเอกไม่ได้ดูเจ๋งขนาดนั้นนะ จะว่าให้ดูลึกลับ แต่บุคลิกพระเอก ไม่ลึกลับอ่ะ

    #410
    1
    • #410-1 miyadra007 (@lipity007) (จากตอนที่ 27)
      30 พฤษภาคม 2563 / 16:42

      ฟาดมากค่ะ +1

      ปล.เราเคยเม้นไปแล้วเรื่องพระเอกตอนนั้นก็คิดว่าเป็นคนเดียวที่ไม่ชอบพระเอกรึเปล่าทำไมคนอื่นดูเชียร์จัง จนมาพบความเห็นคุณมันจริงมากค่ะ ตรงใจเรามาก
      #410-1
  7. #408 Ramiel D gleam (@1319900667048) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 03:26
    อ่านตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนนี้ไม่ชอบใจอย่างเดียวคือพระเอกนี้แหละ ไม่เอาคนนี้ได้ไหม รู้สึกนางเอกเทพทรูเกินไปอ่ะ ผช.แบบนี้ไม่เหมาะกับนางเอกเลย เจอกันครั้งแรกชนนางเอกหาเรื่องนางเอกอีก ไม่ได้สนว่านางเอกรักชอบไหมแต่จะเอาแถมยังถามแต่ค่าสินสอดอีกสำหรับเราเราว่ามันดูหน้าเกลียดมากทำเหมือนเงินซื้อได้ทุกอย่าง -ด้วย แถมยังให้ลูกตัวเองเรียกนางเอกว่าแม่โดยไม่ถามนางเลยสักนิดนางเอกยังดูเหมือนไม่มีใจให้เลยด้วยซ้ำ อีกอย่างนึงเรื่องอารมณ์ ผช.คนนี้ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลยดูจากที่ทำร้ายคนแก่แล้ว คนแก่นั้นไม่ได้รู้จักมักจี้ด้วยไม่ใช่เรื่องของคนเองแถมยังเป็นผญ.แต่สามารถทำให้นางกระอักเลือดได้ เราว่ามันไม่โอเคนะ สอใส่เกือกมากเกินไป มีวิธีหลายวิธีที่ทำให้ยายแก่อารมณ์ร้ายสงบโดยไม่ต้องใช้แต่กำลัง เรื่องอื่นโอเคหมดเลย นางเอกใจดีเทพทรูได้มีเหตุผล แถมภาษาสวยมากอ่านลื่นไหล เนื้อเรื่องน่าติดตามนาาคิดตามตลอด เสียแต่เรื่องผช.จริงๆ เราให้กำลังใจไรท์นะคะแค่ไม่โอเคกับผช.คนนี้เฉยๆ หาผู้ใหม่ให้นางเอกได้ไหมคะ งื้อออ
    #408
    0
  8. #407 miyadra007 (@lipity007) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:04
    เราชอบเรื่องนี้มาก แต่เราไม่อยากได้อีตาหนวดเป็นพระเอก คือจริงๆให้นางเอกโสดต่อไปดีกว่ามันสนุกกว่า เทพทรู ขยายกิจการ มันน่าสนใจกว่าการให้นางมีสามีโดยเฉพาะอีตาท่านหนวดน่ารำคาญมาก ลำไยหลายครั้ง ปากก็หมา ยุ่งวุ่นวายไปทุกอย่าง
    #407
    0
  9. #403 natsume0000 (@natsume0000) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:40

    ต่อให้โกนหนวดจนหล่อแต่พี่หย่งก็ยังเป็น-หนวดสำหรับน้อง555+
    #403
    0
  10. #402 น้ำค้าง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:24

    มาต่อไวๆนะ

    #402
    0
  11. #401 ใบไม้ไร้ค่า (@fernnylovey) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:22
    ไม่ต้องเจาะ!!! น้องมีมังกร มียา รักษาเองได้!!!!!
    #401
    0
  12. #399 ployreudeejaitad (@ployreudeejaitad) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:23
    รอนะคะ
    #399
    0
  13. #398 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:00
    รอตอนหน้าค่ะ
    #398
    0
  14. #397 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:56

    ตีกันไปตีกันมาเดี๋ยวก็รักกัน ฮิ้วววว

    #397
    0
  15. #396 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:43
    มาหลายๆตอนทีค่ะ หรือลงจนจบติดเหรียญเลยค่ะ มันค้างงงง
    #396
    0
  16. #395 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:07
    หวานๆๆ
    #395
    0
  17. #394 zzTOOKTAZZ (@zzTOOKTAZZ) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:53

    อยากได้ e-book แล้วเจ้าค่ะ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #394
    0
  18. #393 อัมพร (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:44

    ขอบคุณค่ะ

    #393
    0
  19. #392 068981 (@068981) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:44

    มังกรดำกับมังกรทองมีม๊ะซื้อมาให้หมดเลย555

    #392
    0
  20. วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:31
    ยังไงก็ยังจะเรียกหนวดสินะ!
    #391
    0
  21. #390 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:09
    แต่งเลยเจ้าค่ะ
    #390
    0
  22. #389 Preen772 (@Preen772) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 13:06
    มีความละมุนมุ้งมิ้ง
    #389
    0