หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 26 สมองน้อยๆที่คิดแต่เรื่องหาเงิน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,210 ครั้ง
    28 พ.ค. 63

“ผายลมอะไรของเจ้า! ที่พวกเจ้ามีที่อยู่มีข้าวและอาหารกินไม่อดตายก็นับว่าท่านเหลียงชุนกตัญญูมากพอแล้ว เจ้ายังหน้าไม่อายมาขออะไรมากมายจากเขาอีกหรือ!” เหลียงอ้ายเย่คิดจะตอบกลับคนที่ว่านางเช่นนั้น แต่เมื่อเห็นว่าเป็นชายผู้ที่เคยเกือบสังหารตนเองนางก็ได้แต่หดหัวและหุบปากไป “ขี้ขลาด! ไสหัวครอบครัวเจ้าออกไปจากหมู่บ้านนี้ซะ”

“ท่านหวงหย่งพอได้แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องของเรานะ” หลิวอี้เฟยรีบลากแขนผู้ชายตัวโตให้หลบมาอยู่อีกทาง ปล่อยให้แม่ลูกเขาพูดคุยกันเองจะดีกว่า “ท่านเหลียงชุนจัดการได้อยู่แล้ว เราไม่ต้องเข้าไปยุ่งหรอกนะ”

“ท ท่านเป็นใคร ข้ากำลังเรียกร้องความกตัญญูที่บุตรชายพึงมีต่อมารดา ท่านไม่ควรเข้ามาวุ่นวาย”

“พอเถิดท่านแม่! พวกท่านตัดขาดจากข้ากับครอบครัวแล้วยังต้องการสิ่งใดจากข้าอีก ข้าช่วยเหลือพวกท่านเท่าที่ช่วยได้แล้วท่านยังไม่พอใจอีกหรือ ต้องให้ข้าสิ้นเนื้อประดาตัวไม่เหลืออะไรเลยงั้นหรือท่านถึงจะพอใจ!”

“นี่เจ้า! กล้าพูดกับข้าเช่นนี้หรือ ผู้ใดกันเลี้ยงเจ้าจนโตมาขนาดนี้ ไม่ใช่หญิงแก่ผู้นี้หรอกหรือ!”

“สิ่งที่พวกท่านเรียกร้องข้าก็ให้ไม่เคยขาด ต่อให้ลูกเมียของข้าต้องอดข้าก็ยังทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้ ท่านเล่าเคยทำตามที่ลั่นวาจาไว้ได้สักครั้งหรือไม่ ท่านพาครอบครัวของท่านกลับไปเถิด ข้าไม่มีสิ่งใดจะให้พวกท่านอีกแล้ว”

“ได้! คิดว่าข้าอยากอยู่บ้านซอมซ่อของเจ้านักหรือ! ให้รถม้าข้ามาหนึ่งคันข้าจะไม่ยุ่งกับพวกเจ้าอีก” เหลียงชุนถอนหายใจกับความดื้อดึงของมารดา แต่เขาจะไม่ตามใจและให้ในสิ่งที่มารดาต้องการแน่นอน 

“ข้าให้ท่านได้เพียงจ้างรถม้าไปส่งพวกท่านถึงเมืองกุ้ยถัง หากท่านอยากได้รถม้าของที่นี่ท่านก็ต้องซื้อมันจากแม่นางหลิว รถม้าหนึ่งคันราคาสองหมื่นเหรียญทองข้าไม่มีเงินมากพอจะซื้อรถม้าให้ท่านหรอก”

“เจ้าอาศัยอยู่จวนเดียวกับนางไม่ใช่หรือ! เจ้าก็ขอนางมาให้ข้าสิ”

“ข้าเป็นเพียงลูกจ้างของแม่นางหลิว ข้าจะมีหน้าไปขอรถม้าราคาแพงขนาดนี้มาให้ท่านได้อย่างไร!” หลิวอี้เฟยเงียบฟังพวกเขาคุยกันโดยไม่สอดปากเข้าไปยุ่ง หากท่านเหลียงชุนเอ่ยปากขอรถม้ากับนางทำไมนางจะให้ไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่านอกจากจะไม่เอ่ยปากขอนางแล้วยังยืนยันที่จะให้ในสิ่งที่เขาให้ได้เท่านั้น “ข้าจะเช่ารถม้าให้ หากท่านไม่เอาพวกท่านก็หาหนทางกลับเมืองกุ้ยถังเอาเองก็แล้วกัน”

“ไอ้คนอตัญญู! พวกข้าแก่แล้วจะให้ไปนั่งแออัดกันบนรถม้าคันเล็กๆได้อย่างไร โอ้ย สวรรค์! มาดูเถิด ลูกของข้ามันเนรคุณขนาดไหน! มีลูกที่ไหนปล่อยให้บิดามารดาต้องลำบากเช่นนี้!”

“หุบปาก!” หวงหย่งทนดูฉากคร่ำครวญของสตรีแก่หน้าไม่อายผู้นี้มาพอแล้ว ในที่สุดความอดทนของเขาก็หมดหลง ปราณของผู้มีปราณขั้นแปดที่กำลังจะก้าวสู่ขั้นเก้าถูกปลดปล่อยออกมาจนเหลียงอ้ายเย่กระอักเลือดออกมาแล้วสลบไปทันที “จิวฟงเอาตัวนางกลับไปส่งให้สามีของนางแล้วไล่พวกเขาให้ไสหัวออกจากหมู่บ้านนี้ไปซะ”

“ใจเย็นๆก่อนเถิดท่านหวงหย่ง อย่างไรนางก็เป็นมารดาของท่านเหลียงชุนนะ” แม้นางจะไม่รู้ความสัมพันธ์ของเหลียงชุนกับครอบครัวว่าหนักหนาเพียงใด แต่ในแววตาแน่วแน่ของเขานั้นไม่มีเยื่อใยใดๆเหลืออยู่เลย มีเพียงความเย็นชาและเฉยเมยที่มีต่อผู้เป็นมารดาเท่านั้น “ให้รถม้าพวกเขาไปสักคันก็ไม่เป็นอะไรหรอกเจ้าค่ะท่านเหลียงชุน”

“ไม่ขอรับแม่นางหลิว พวกเขาไม่สมควรจะได้รับมัน” ขณะนั้นก็มีชายชราที่หลิวอี้เฟยจำได้ว่าเป็นบิดาของเหลียงชุนวิ่งเข้ามาพร้อมกับชายผู้หนึ่งที่อายุคงไม่ห่างจากเหลียงชุนมากนัก

“ท่านแม่! พวกเจ้าทำอะไรท่านแม่ของข้า”

“พานางไปให้พ้นหน้าข้าก่อนที่มารดาของเจ้าจะได้ตายจริงๆ แล้วพวกเจ้าก็เก็บของออกจากหมู่บ้านนี้ได้แล้ว อย่าให้ข้าพูดเป็นครั้งที่สอง” ทั้งสองช่วยกันจับร่างอ่อนปวกเปียกของหญิงชราขึ้นจากพื้นแล้วเอาขึ้นหลังของผู้เป็นบุตรชายอีกคนของพวกเขาแล้วรีบร้อนเดินออกไปทันที แต่เหลียงชุนได้เรียกบิดาของเขาเอาไว้ก่อน 

“ท่านพ่อ...ข้าจะจ้างรถม้าให้พวกท่านสองคัน หากพวกท่านพร้อมจะเดินทางกลับเมืองกุ้ยถังเมื่อใดก็ให้คนมาแจ้งแก่เหวินซื่อได้ทุกเมื่อ เขาจะจัดการเรื่องรถม้าให้พวกท่านเอง ข้าให้พวกท่านได้เพียงเท่านี้”

“พ่อเข้าใจ ได้เท่านี้ก็ขอบใจเจ้ามากแล้ว ขอโทษแทนมารดาของเจ้าด้วยที่มาวุ่นวายกับเจ้า” ชายชราหลบหน้าหลบตาบุตรชายแล้วก้าวเท้าเร็วๆเดินจากไป เหลียงชุนฝากฝังเรื่องหารถม้าไว้กับเหวินซื่อและให้คนไปส่งพวกเขาที่เมืองกุ้ยถังอย่างปลอดภัย พร้อมกับมอบเงินสิบเหรียญทองให้เหวินซื่อเอาไปมอบให้บิดายามเมื่อถึงเมืองกุ้ยถังแล้ว

เมื่อจบเรื่องวุ่นวายแล้วหลิวอี้เฟยก็ไปเรียนจับจีบผ้าเพื่อตกแต่งรถม้าจากคนงานหญิง แต่ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่ได้ออกมาดูดีเลยสักนิด นางจึงละความสนใจแล้วมานั่งดูคนงานชายต่อรถม้าแทน เมื่อว่างในหัวของนางก็เริ่มขบคิดวิธีหาเงินทางอื่นเพิ่ม อันที่จริงความโบราณก็มีช่องโหว่หลายอย่างและมีหลายช่องทางให้นางได้หาประโยชน์ 

“นี่ ท่านหวงหย่ง...ท่านคิดว่าข้าสามารถทำกิจการอะไรได้อีกบ้าง ข้าอยากหาเงินให้ได้เยอะๆเลย”

“เจ้านี่คิดแต่เรื่องหาเงินหรืออย่างไร”

“ก็ใช่น่ะสิ ท่านก็ทำกิจการมาไม่น้อยพอจะมีช่องทางทำเงินแนะนำข้าบ้างหรือไม่”

“มี! แต่งงานกับข้าสิ...เจ้าจะได้เป็นเจ้าของกิจการมากมายที่ข้าเปิดเอาไว้ ข้ายกให้เจ้าดูแลหมดเลย” ชาวบ้านผู้หญิงที่ทำงานอยู่ใกล้ๆได้ยินก็พากันหน้าแดงกับคำขอแต่งงานที่ดูไม่เป็นทางการนี้ พวกนางรู้จากเหวินซื่อว่าหลิวอี้เฟยเป็นแม่ม้ายไม่มีลูก ได้บุรุษรูปงามเช่นนี้มาขอแต่งงานอีกครั้งก็นับว่าโชคดีมากๆ แต่หลิวอี้เฟยกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น เมื่อได้ยินที่หวงหย่งพูดนางก็หน้าบูดไม่พอใจทันที

“ท่านจะพูดเล่นไปถึงเมื่อไหร่กัน! ข้าจริงจังแต่ท่านก็ยังเอาแต่ล้อข้าเล่น”

“ข้าดูเป็นคนพูดเล่นงั้นหรือ ที่พูดไปข้าจริงจังทุกคำเว้นแต่ว่าเจ้ายังรักสามีเก่าของเจ้าแล้วไม่คิดจะเปิดใจให้ข้า” โอ้ย สามีกงสามีเก่าอะไรไม่มีทั้งนั้นแหละ แฟนยังไม่เคยมีเลยจะให้เอาสามีมาจากไหน เป็นม้ายก็เพียงในนามเท่านั้น และไม่คิดว่าจะมีคนมาขอแต่งงานด้วย “เจ้ายังรักมันผู้นั้นอยู่จริงๆหรือ!”

“โอ้ย เงียบๆหน่อยได้ไหม ข้าไม่ได้รักใครทั้งนั้นแหละแม้แต่ท่านด้วย พอใจหรือยัง”

“อยู่ๆกันไปก็รักกันเอง ข้าขอให้เจ้ารักข้าตอนนี้เสียเมื่อไหร่” มั่นอกมั่นใจจนน่าโมโหจริงๆ! หลิวอี้เฟยลุกหนีออกไปอย่างอารมณ์เสีย หวงหย่งเห็นเช่นนั้นก็คิดว่านางเขินอายจึงไม่ได้เดินตามไป “หึหึ ตอนนี้หนีได้ก็หนีไปเถิด อีกไม่นานต่อให้เจ้าอยากหนีก็หนีข้าไม่พ้นหรอก...เหวินซื่อ! ข้ารู้แล้วว่าอยากให้พวกเจ้าทำอะไรให้ข้า”

หลิวอี้เฟยที่เดินออกมาก็ได้ชวนเหลียงชุนกับชาวบ้านผู้หญิงอีกสองคนเดินไปทางด้านหลังหมู่บ้านแล้วขึ้นไปบนเขาที่นางเคยตามเหลียงชุนมาตัดไม้ไผ่ทำแก้ว ป่าแห่งนี้ต่างจากป่าที่อยู่ตรงข้ามไร่ของนางมากนางจึงคิดอยากจะเข้ามาสำรวจดูสักหน่อยว่ามีสิ่งใดน่าสนใจบ้าง

“ในฤดูหนาวที่หิมะตกเช่นนี้มักจะมีเห็ดชนิดหนึ่งเกิดขึ้นเจ้าค่ะแม่นางหลิว ชื่อว่าเห็ดหอมเหมันต์ มันมีราคาที่สูงมากแต่ก็หายากมากเช่นกัน ในป่าแห่งนี้มีคนพบเห็นเพียงครั้งเดียวเมื่อหลายสิบปีมาแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อเล่าให้ข้าฟังว่าเห็ดเพียงดอกเดียวก็สามารถขายได้ถึงห้าหมื่นเหรียญทอง ทำให้คนที่พบเห็ดหอมเหมันต์ร่ำรวยเพียงชั่วข้ามคืนทีเดียว”

“จริงหรือ! แล้วๆๆ แล้วจะหามันได้จากที่ไหนกัน ในป่าบนภูเขาหรือที่ไหน”

“คิกคิก แม่นางหลิวตื่นเต้นมากๆเลยใช่หรือไม่เจ้าคะ เห็ดหอมเหมันต์มักขึ้นในที่ที่หิมะปกคลุมหนา การจะพบมันได้นั้นจึงยากมากๆเจ้าค่ะ จะมีสักกี่คนที่ยอมทนหนาวเพื่อตามหาเห็ดพวกนั้น ดีไม่ดีอาจจะตายก่อนหาเห็ดพบเสียอีก” แค่ได้ยินตาของนางก็วาววับราวกับเห็นเงินมากมายมากองอยู่ตรงหน้า ถ้าหาพบสักดอกสองดอกนางก็พอใจแล้ว ไม่ต้องพูดถึงราคาที่แพงจนมือสั่น สิบปีก่อนราคายังมากถึงห้าหมื่นเหรียญทองแล้วถ้าเป็นปัจจุบันนี้ราคาต้องมากขึ้นแน่นอน

“เห็ดหอมเหมันต์รูปร่างลักษณะอย่างไรหรือเจ้าคะ”

“ตามที่ท่านพ่อของข้าเล่าให้ฟังนั้นเห็ดหอมเหมันต์จะมีสีขาวราวหิมะทั้งตรงก้านและดอกเห็ดเจ้าค่ะ แต่ก้านจะไม่ยาวและดอกใหญ่ จุดสังเกตว่ามันคือเห็ดหอมเหมันต์ก็คือจะมีจุดสีเหลืองอยู่ด้านบนดอกเห็ด ยิ่งจุดเหลืองหลายจุดมากเท่าใดคุณค่าของเห็ดก็จะยิ่งมากขึ้นเจ้าค่ะ ท่านพ่อบอกว่าอายุของมันเหมือนกับโสม ยิ่งหลายปียิ่งมีค่า”

‘นายหญิงๆ ข้าสามารถช่วยนางหญิงหาเห็ดนั่นได้นะ’ ขณะที่นางกำลังคิดหาหนทางเพื่อที่จะได้เห็ดหอมเหมันต์มาครอบครองอยู่นั้นเจ้ามังกรเขียวก็ส่งเสียงแหลมๆของมันดังขึ้นมา ได้ยินเช่นนั้นนางก็รีบคุยกันผ่านทางจิตทันที

“เจ้าช่วยข้าหาเห็ดหอมพวกนั้นได้งั้นหรือ เยี่ยมเลยน้องกรีน”

‘แน่นอน!’ 

“เช่นนั้นเจ้าทั้งสองไปหาเห็ดนะ หากหาพบแล้วก็เก็บมันกลับไปไว้ที่เรือนของข้าที่จวน ทำได้ใช่หรือไม่”

‘ทำได้ๆ ไปกันเถอะเจ้าฟ้า เก็บเห็ดมาให้นายหญิงเยอะๆเลย’ มังกรน้อยทั้งสองตัวจับมือกันลอยเข้าไปในป่าอย่างร่าเริง นางอดจะภูมิใจไม่ได้ที่ซื้อทั้งสองตัวมาอยู่เคียงข้าง ตอนนี้ทำได้แค่ต้องรอ นางจึงเดินตามทุกคนดูต้นไม้ในป่าที่ถูกหิมะปกคลุมไว้จนไม่เห็นว่ามันคือต้นอะไร แต่ด้วยชาวบ้านที่อยู่มานานจึงพอจะจำได้

“นั่นต้นป๋ายกั่ว(แปะก๊วย)กับชือจึ(ลูกพลับ) มีลี่จือ(เกาลัด)กับเจ่า(พุทราจี)ด้วยเจ้าค่ะ ผลมันออกมาเยอะมากทุกปีจนพวกข้าเก็บกินกันไม่ทันเลย แม่นางหลิวเคยกินกันเจ้อ(อ้อย)หรือไม่ มันหวานมากเลยนะ พวกเด็กๆชอบมาก”

“กินไม่ทันแล้วทำไมพวกท่านไม่เก็บไปขายเล่าเจ้าคะ มันน่าจะขายได้นะ”

“ขายไม่ได้หรอกแม่นาง ผลไม้พวกนี้ล้วนแล้วหาง่ายเดินเข้าป่าก็ได้กินแล้ว จะมีผู้ใดซื้อเล่า” คนพวกนี้ไม่รู้จักวิธีการหาเงินเลย นี่มันของดีๆทั้งนั้นเลยนะโดยเฉพาะอ้อย น้ำตาลมีราคาแพงมากชาวบ้านจึงมักใช้ความหวานจากน้ำผึ้งแทนซึ่งมันไม่หวานชื่นใจเหมือนกับน้ำตาลอ้อย

“จากนี้ให้พวกท่านเก็บแล้วนำไปขายให้ข้านะเจ้าคะ ข้ารับซื้อทุกอย่างโดยเฉพาะกันเจ้อ ข้ารับจำนวนมากไม่จำกัดและจะให้ราคาที่ดีแน่นอน ส่วนผลไม้อื่นๆที่นอกเหนือจากนี้หากพวกท่านเก็บได้ก็เอามาขายได้เช่นกัน”

“ได้ๆเจ้าค่ะ พวกข้าจะเก็บไปขายให้แม่นางหลิวแน่นอน”

“แม่นางหลิวจะเอาผลไม้ป่าพวกนี้ไปทำอะไรหรือ”

“ทำได้หลายอย่างเจ้าค่ะ ถึงเวลานั้นท่านเหลียงชุนก็จะได้เห็นเอง กลับไปที่หมู่บ้านกันเถอะเจ้าค่ะข้าจะกลับจวนแล้ว” ช่วงนี้นางว่างงานมาก ร้านขนมก็ไม่ต้องนั่งเฝ้าเองแล้ว ในไร่ก็ลงปุ๋ยเรียบร้อยแต่ยังต้องรอให้ฤดูหนาวผ่านไปก่อนถึงจะเริ่มเพาะปลูกได้ แม้จะปลูกผักได้เลยไม่ว่าฤดูไหนแต่นางไม่อยากทำอะไรให้ผิดสังเกตนัก

ในขณะที่พวกนางกำลังนั่งรถม้ากลับเข้าตัวเมืองเจียงซุนนั้น มังกรน้อยทั้งสองของหลิวอี้เฟยก็กำลังเก็บเห็ดเหมันต์กันอย่างสนุกสนาน ความสามารถตรวจหาพืชพันธุ์ของมังกรเขียวนั้นเป็นเลิศไม่มีผู้ใดเทียบ เพียงมันสูดลมหายใจเพื่อตรวจสอบก็รู้แล้วว่าเห็ดหอมล้ำค่าที่นายหญิงต้องการนั้นอยู่ที่ใดบ้าง แต่ปัญหาของพวกมันก็คือ ไม่มีที่ใส่เห็ดกลับไป

‘เจ้ากลับไปเอาผ้าที่เรือนของนายหญิงมาห่อเห็ดพวกนี้กลับไปสิเจ้าฟ้า ข้าจะเก็บพวกมันรอตรงนี้’

‘เจ้าเขียวโง่ ทำไมต้องไปด้วย ใช้ใบไม้ใหญ่ๆห่อพวกมันก็ได้แล้ว’

‘เจ้าเรียกผู้ใดว่าเจ้าเขียว ข้ามีชื่อนะ นายหญิงตั้งชื่อให้ข้าว่ากรีน’ 

‘ข้าก็ไม่ได้ชื่อฟ้าเหมือนกันนั่นแหละ นายหญิงตั้งชื่อให้ข้าว่าบลู เข้าอย่าเรียกข้าว่าฟ้าอีกนะ’ 

‘เจ้าไปเอาใบไม้มาเร็วเข้า เราจะได้รีบเก็บรีบกลับไปหานายหญิง’ มังกรน้อยทั้งสองช่วยกันทำงานอย่างแข็งขัน มังกรฟ้านำเถาวัลย์กับใบไม้มาทำเป็นตะกร้าขนาดใหญ่แล้วใส่เห็ดหอมเหมันต์ที่มังกรเขียวเก็บได้ไว้ในนั้น ‘เราเก็บให้เต็มตะกร้าก็พอแล้วล่ะ หากนายหญิงต้องการอีกค่อยกลับมาเก็บใหม่ เช่นไรมันก็ยังอยู่จนกว่าหิมะจะละลาย’

มังกรทั้งสองใช้แขนสั้นๆของพวกมันช่วยกันหิ้วตะกร้ากลับมาที่จวนอย่างทุลักทุเล หลิวอี้เฟยที่กำลังนอนรออยู่นั้นเมื่อเห็นมังกรทั้งสองกลับมาแล้วก็รีบลุกไปรับตะกร้ามาทันที “พวกเจ้าทำดีมาก เก็บมาได้เยอะเลย ว่าแต่เจ้ามั่นใจใช่หรือไม่ว่ามันคือเห็ดหอมเหมันต์ที่เขาว่าหายากนักหนาน่ะ” เจ้ามังกรเขียวได้ยินเช่นนั้นก็กอดอกหน้าตูมไม่พอใจ

‘หากนายหญิงไม่เชื่อข้าจะทำลายมันเดี๋ยวนี้เลย!’

“ข้าเชื่อๆ ข้าต้องเชื่อน้องกรีนผู้แสนดีและเก่งกาจอยู่แล้วสิ ว่าแต่มันเอาไปทำอะไรได้บ้างงั้นหรือน้องกรีน”

‘เห็ดหอมเหมันต์มีคุณสมบัติทางยาที่ดีเลิศมาก มันเป็นส่วนผสมชิ้นสำคัญที่ใช้ปรุงยาอายุวัฒนะ ที่ได้รับการกล่าวขานว่ายาเพียงหนึ่งเม็ดก็สามารถช่วยฟื้นฟูอวัยวะภายในที่บาดเจ็บสาหัสและคืนชีวิตคนตายได้ อีกทั้งยังช่วยให้อายุยืนยาวและคืนความเป็นหนุ่มสาวให้กลับมาอีกครั้ง นายหญิงทราบหรือไม่ว่ายาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดนั้นราคาเท่าไหร่’

“เท่าไหร่หรือ รีบบอกมาเร็วเข้า”

‘ราคาของมันน่ะหรือ แม้แต่ทรัพย์สินในท้องพระคลังของฮ่องเต้ก็ไม่อาจซื้อมันได้น่ะสิ’ หลิวอี้เฟยอ้าปากค้างกับความล้ำค่าของยาอายุวัฒนะ นี่หากนางทำออกมาสักเม็ดแล้วเอาไปประมูลล่ะก็...แค่คิดว่าเหรียญทองจะกองอยู่เต็มเรือนดวงตาของนางก็เปล่งประกายทันที...หิวเงินเกินไปหรือไม่นะ ไม่หรอกเนาะ!

“เจ้าปรุงยาชนิดนี้ได้หรือไม่น้องกรีน ต้องใช้สมุนไพรชนิดใดบ้างก็บอกข้ามาได้เลย ข้าจะหามาให้เจ้าให้ได้”

‘ข้าปรุงยาไม่ได้หรอกนายหญิง’ ได้ยินเช่นนั้นนางก็หน้าหมองลงในทันที ใจห่อเหี่ยวเหลือเกิน แต่คำพูดต่อมาของมังกรเขียวก็ทำให้นางกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง “แต่มังกรแดงกับมังกรขาวทำได้นะนายหญิง”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.21K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2131 Yana_89 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 19:43

    นิยายเรื่องอื่นมัมังกรตัวเดียวก็ว่าหรูหราหมาเฮ่าแล้วนะ เรื่องนี้ร่ำรวยมังกรมาก555555.... ชอบค่ะ
    #2,131
    0
  2. #2129 BALTASA (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 08:40
    ฮั่นแน่อยากได้เพื่อนเพิ่มละสิ
    #2,129
    0
  3. #2111 fsn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 14:14

    โห แก็งค์มังกร บังเกิด

    #2,111
    0
  4. #2087 oomnyBenjy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 18:55
    บอกได้คำเดียวว่าอ่านแล้วเกลียดนางเอกค่ะ โลกสวยเหลือเกิน แม่ใจบุญสุนทาน
    #2,087
    0
  5. #2085 oomnyBenjy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 18:50
    คือตอนนี้นางเอกน่ารำคาญมากเพราะความใจดีเกินเหตุรู้สึกรำคาญสุดๆ
    #2,085
    0
  6. #1982 chanchan123 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 12:29
    ต้องเสียเกรียญซื้อน้องแดงน้องขาวแล้ว
    #1,982
    0
  7. #1922 Baiphil289 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 12:13
    ซื้อๆๆๆๆซื้อให้หมดมังกรเจ็ดสี
    #1,922
    0
  8. #1509 oum101 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 06:01
    ใจดีเกินจนจะน่ารำคาญแล้วนะ จะให้คนอื่นทุกอย่างเลยใช่มั้ย ให้เขาหาหนทางเองบ้างเถอะ ชัดใจ ผู้มีพระคุณอะไรขนาดนั้นสิบชาติก็ใช้ไม่หมด ถ้าคนช่วยชีวิตนางมากกว่านี้ไม่ใช่จะชดใช้ไปร้อยชาติเลยเหรอ
    #1,509
    0
  9. #1288 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 00:31
    แปลก นางเอกไม่ใช่คนนิสัยจี้เห็นใจคนเห็นแก่ตัวพวกนี้นี่ ทำไมรอบนี้รอมชอม รึเพราะเห็นเป็นพ่อแม่ผู้มีพระคุณ แปลกมาก
    #1,288
    0
  10. #1211 El Dorado Bz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:36
    น้องเรด กับ น้องไวท์ ก็ต้องซื้อแล้วนะจุดๆนี้
    #1,211
    0
  11. #861 Nimh03 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 22:56
    เอ็งจะเถียงกันเรื่องชื่อทำไมในเมื่อ 'กรีน=เขียว'และ'บลู=ฟ้า'น่ะ =_= 5555555555555
    #861
    0
  12. #704 thnugamer (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 12:19
    5555555
    #704
    0
  13. #656 Airika_Catcha (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 08:53
    จะมีเพื่อนมังกรมาเพิ่มอีกสองตัว คึกคักมาก
    #656
    0
  14. #492 rose2521 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 00:41

    บางครั้งนางก็ใจดีเกินไป กับคนบางคน ช่วยไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ เรียกร้องทุกครั้ง อย่างแม่เหลียงชุน ถ้าได้รถม้าไป ก็จะเรียกร้องต่อไปเรื่อยๆ นางควรพิจารณาบ้างก็ดีในการช่วยเหลือ ถึงแม้จะได้รับภาระกิจยิ่งใหญ่มาก็ตาม

    #492
    0
  15. #404 Solarbeam (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 16:57
    เอาอีกครับ อ่านรวดเดียว้ลย สนุกมาก
    #404
    0
  16. #388 ParoyBudsaraporn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 11:47

    รอตอนต่อไปค่าาาา
    #388
    0
  17. #387 150221 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    ได้ซื้อน้องไว้ทกับน้องเรดเพิ่มอีก แล้วเดี๋ยวจะรวยมาก สงสารท่านหวงหย่งเอาเงินมาเปย์เมียก็ไม่สน เพราะเมียมีหนทางรวยของตัวเอง555
    #387
    0
  18. #386 ใบไม้ไร้ค่า (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 06:11
    มังกรเต็มบ้าน~~~~🥰🥰🥰
    #386
    0
  19. #382 NamLifeoftwodekd (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 22:01
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png จะมีมังกรมาป่วนอีกหลายๆตัว
    #382
    0
  20. #380 tigerdog (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 21:05
    รีบเติมทรูโดยด่วน งานนี้มีแต่รวย
    #380
    0
  21. #377 ☆จอมเวทย์สีเงิน☆ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 19:35

    งานนี้ต้องมีเปย์เงินซื้อมังกรน้อยเพิ่มแล้วละเน้อ~
    #377
    0
  22. #376 เฉิงหนิงต้า (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 17:43
    เรดกับไวท์ต้องมาแล้วล่ะ
    #376
    0
  23. #375 SiripornKongdam (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 17:10

    เอาแล้วๆๆ รายได้เพิ่ม5555

    #375
    0
  24. #374 nannaphattay (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 15:34
    พี่หย่งโหด ปากจัดดี ชอบๆๆ พี่หย่งอยากแต่งงานแล้วนะ ไรท์เมื่อไหร่จะให้น้องเฟยมีใจรับรักพี่หย่งสักทีนะ
    #374
    0
  25. #373 Nanthara (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 15:05
    น้องเรดกับน้องไวท์กำลังจะตามมา5555555555
    #373
    0