หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 19 เทศกาลตงจื๊อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,271 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

กว่าสิบวันที่หิมะตกหนักไม่หยุด แต่ในที่สุดหลิวอี้เฟยก็ได้รับแสงแดดอันอบอุ่นในเช้าก่อนวันเทศกาลตงจื๊อ นางกระตือรือร้นกับเทศกาลนี้มากเพราะเป็นเทศกาลโบราณเทศกาลแรกที่นางจะได้เข้าร่วม เทศกาลตงจื๊อหรือเรียกอีกนัยหนึ่งก็คือเทศกาลไหว้บัวลอย ทุกครอบครัวจะกราบไหว้ฟ้าดินไหว้บรรพบุรุษใดๆก็ว่ากันไปในเทศกาลนี้และทำบัวลอยทานกันในครอบครัว และนั้นหมายความว่านางจะหาเงินได้จากสิ่งนี้ยังไงล่ะ ฮ่าๆๆๆ

“ตัวก็ใหญ่ นวดแป้งแรงๆเข้าสิเจ้าคะท่านหวงหย่ง”

“คนงานในจวนของเจ้ามากมายทำไมต้องมาใช้ข้าด้วย!”

“ก็ท่านว่างอยู่ อีกอย่างคนงานต่างก็งานล้นมือท่านไม่เห็นหรือ หากไม่อยากช่วยท่านก็กลับโรงเตี๊ยมไปเลยสิ” ทุกคนในจวนไม่เว้นแม้แต่คนสนิทของหวงหย่งต่างก็ถูกนางเรียกใช้งานให้มานวดแป้งกันทุกคน ด้วยยอดสั่งจองบัวลอยอย่างถล่มทลายจากลูกค้าที่แสนน่ารักนางจึงมีงานให้ทำจนล้นมือในคืนก่อนเทศกาลตงจื๊อ

ขนมบัวลอยที่นางทำนั้นมีหลายขนาดมาก ทั้งลูกเล็กๆไปจนถึงขนาดใหญ่เท่าลูกปิงปอง ลูกใหญ่นั้นสอดไส้งาตำ มันเทศแล้วก็น้ำผึ้ง ราดด้วยน้ำกะทิกับน้ำเชื่อมที่ได้จากน้ำผึ้งก็อร่อยไม่รู้ลืม เมื่อลูกค้าที่ต้องทนทุกข์กับหิมะมาหลายวันทราบว่านางเปิดจองขนมบัวลอยสำหรับเทศกาลตงจื๊อก็ต่างมาจับจองกันจำนวนมาก ในช่วงที่วัตถุดิบขาดแคลนเช่นนี้การใช้เงินแก้ปัญหาก็นับว่าเป็นเรื่องที่สะดวกสบายไม่น้อย

“นายหญิงเจ้าคะ ท่านเจ้าเมืองต้องการสั่งขนมบัวลอยจากนายหญิงไปแจกชาวบ้านที่หน้าประตูเมืองและท่านเจ้าเมืองจะเป็นผู้จ่ายเงินค่าขนมให้นายหญิงด้วยเจ้าค่ะ”

“จริงหรือ! ทุกคนเร่งมือเข้าเจ้าค่ะ เราได้คำสั่งซื้อขนมเข้ามาอีกมากเลย”

“นี่เจ้ายังไม่พออีกหรือ! แค่นี้ก็ทำไม่ทันกันแล้วนะ”

“มีเงินมาวางกองอยู่ตรงหน้าผู้ใดจะปฎิเสธเล่าเจ้าคะท่านหวงหย่ง เร่งมือเข้าเจ้าค่ะท่านยังต้องนวดแป้งอีกมากนะ วันนี้เพื่อเป็นการตอบแทนความขยันของทุกคนข้าจะนำอาหารแปลกใหม่มาให้ทุกท่านได้ทานนะเจ้าคะ”

“มันคืออาหารอะไรหรือขอรับแม่นางหลิว อร่อยหรือไม่”

“ท่านจะต้องแปลกใจแน่เจ้าค่ะท่านจิวซา ข้ารับรองได้ว่าท่านต้องไม่เคยทานที่ไหนมาก่อนอย่างแน่นอน” อาหารชนิดนี้เป็นอีกอย่างที่นางชอบมาก ยิ่งช่วงที่มีโปรหนึ่งแถมหนึ่งนี่จะมีความสุขที่สุด สวรรค์ของคนรักแป้งนอกจากขนมปังก็ต้องมีสิ่งนี้อยู่รายการที่ชื่นชอบแน่นอน และนางเพิ่งจะซื้อโรงงานไว้เมื่อเช้านี้ก่อนออกจากมิติ “ท่านจิวซาชอบไก่ทอดหรือไม่เจ้าคะ ข้ามีไก่ทอดสูตรอร่อยด้วยนะ”

“ข้าเคยกินแต่ไก่ป่าย่างขอรับแม่นางหลิว รสชาติมันก็อร่อยดี”

“โอ้ย ไก่ย่างจืดชืดแบบนั้นอร่อยสู้ไก่ทอดสูตรอร่อยของข้าไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ รอชิมนะเจ้าคะ”

“ข้าจะตั้งตาคอยเลยขอรับ”

“เจ้ามาดูแป้งที่ข้านวดหน่อยสิแม่นางหลิว ข้าว่ามันติดมือข้ามากเกินไปนะ” หวงหย่งที่เห็นคนสนิทกับหลิวอี้เฟยพูดคุยเรื่องอาหารกันอย่างออกรสก็อดไม่ได้จะเอ่ยขัดขึ้น หลิวอี้เฟยได้ยินเช่นนั้นก็ยอมลุกมาดูให้แต่โดยดี

“ท่านต้องใส่แป้งเข้าไปอีกนะท่านหวงหย่ง แป้งมันยังเหลวอยู่เลย”

“ข้าจะรู้หรือ ข้าไม่เคยนวดแป้งมาก่อน แทนที่เจ้าจะคอยมาดูแต่กลับพูดเรื่องไร้สาระอยู่ได้”

“ไม่ได้ไร้สาระ! หรือว่าท่านจะไม่กิน”

“ข้าทำงานออกแรงให้เจ้าตั้งมากมายเจ้าไม่คิดจะให้ข้ากินข้าวเลยหรือ! จะโหดร้ายเกินไปหรือไม่” นางย่นจมูกใส่คนหน้าโหดตรงหน้าแล้วช่วยโรยแป้งลงไปเพิ่มให้ ก็เมื่อครู่ยังพูดอยู่เลยว่าเรื่องอาหารที่นางคุยอยู่กับท่านจิวซาเป็นเรื่องไร้สาระ แล้วยังมีหน้ามาบอกว่านางโหดร้าย ประเดี๋ยวแม่ก็ร้ายให้ดูจริงๆเสียหรอก! “เจ้าจะหยุดแจกอาหารเมื่อใดหรือ”

“ให้หิมะละลายพอให้พวกเขาเดินทางกลับเมืองและหมู่บ้านของตนเองได้ข้าก็จะเลิกแจกแล้วเจ้าค่ะ”

“อืม ตอนนี้ก็มีคนทยอยเดินทางกลับกันไปแล้วบางส่วน ท่านเจ้าเมืองยังมอบธัญพืชให้พวกนำติดตัวกลับไปด้วย มันคงช่วยให้พวกเขาเดินทางกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยโดยไม่อดตาย”

“ท้ายที่สุดแล้วความช่วยเหลือจากเมืองหลวงก็มาไม่ถึงเมืองเล็กๆแห่งนี้ ช่างไม่ยุติธรรม”

“หรืออันที่จริงพวกในวังอาจจะหลงลืมไปแล้วก็เป็นได้ว่ายังมีเมืองเจียงซุนอยู่ในแผ่นดินนี้”

“แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่ามีเมืองเล็กๆซ่อนตัวอยู่ที่นี่”

“ข้าเคยมาล่าสัตว์แถวนี้อยู่ครั้งหนึ่ง ข้าไม่เคยลืมความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าที่ข้าได้เข้าไปสำรวจ เมื่อเกิดปัญหาขึ้นข้าจะคิดถึงที่นี่เป็นที่แรก ราชสำนักไม่ได้ให้ความสำคัญก็เพราะเมืองนี้ไม่ได้สร้างประโยชน์ให้พวกเขามากมายนัก แม้จะมีผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์แต่ก็ไม่มากพอที่ส่งไปเมืองหลวง”

“เป็นฮ่องเต้ที่ลำเอียงจริงๆ เมืองใหญ่ๆจึงได้รับความช่วยเหลือก่อนเมืองเล็กๆสินะ”

“ปลาใหญ่กินปลาเล็ก มันเป็นเรื่องที่ต้องยอมรับ หากไม่มีเจ้า...เมืองเจียงซุนคงได้กลายเป็นเมืองร้างเพราะชาวเมืองล้มตายไปจนหมด ฟังดูน่ากลัวใช่หรือไม่ แต่ข้าคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงหากเจ้าไม่แจกอาหาร” เจ้าเมืองถึงได้ขอบคุณและสำนักในบุญคุณครั้งนี้ของนางและยกให้นางเป็นคนสำคัญของเมืองเจียงซุนไปแล้ว

“ปีหน้าต่อให้มีพายุติดต่อกันเป็นเดือนๆชาวบ้านก็จะไม่อดอยากและคอยให้ข้ามาแจกอาหารอีกแล้วเจ้าค่ะ”

“ทำไม เจ้าจะเปลี่ยนแปลงเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร”

“ข้าซื้อที่ดินไว้หนึ่งผืนราวๆห้าสิบหมู่ ข้าจะปลูกผักและธัญพืชจนเต็มพื้นที่ทั้งยังจัดเป็นแปลงสาธิตให้ชาวบ้านได้เข้ามาเรียนรู้วิธีเพาะปลูก จากนั้นข้าก็จะแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ให้ชาวบ้านได้เอาไปทดลองปลูกยังที่ดินของตนเอง ผลผลิตที่ได้จากที่ดินของข้าก็จะถูกจัดสรรปันส่วนให้ชาวเมืองทุกคนรวมทั้งชาวบ้านที่อยู่รอบนอกของเมืองด้วย เท่านี้พวกเขาก็จะมีอาหารเก็บไว้กินได้ตลอดฤดูหนาวเลยล่ะเจ้าค่ะ”

“อืม เป็นความคิดที่ไม่เลว เช่นนั้นข้าจะช่วยเจ้าด้วยอีกแรงก็แล้วกัน”

“ดีเลยเจ้าค่ะ! ข้าต้องการแรงงานอย่างมากเลยที่จะปรับหน้าดิน”

“นี่เจ้าคิดแต่จะใช้แรงงานข้าอย่างนั้นหรือ!” ก็แรงงานถึกๆอย่างท่านมีประโยชน์มากนี่นา

หลิวอี้เฟยมองค้อนท่านหวงหย่งแล้วก็บอกให้เขาตั้งใจนวดแป้งเพราะคนอื่นๆเริ่มนวดแป้งรอบที่สองที่สามกันแล้ว แต่ท่านหวงหย่งยังนวดไม่ได้สักก้อนเลย นางนำแป้งที่นวดได้ที่แล้วมาปั้นเป็นก้อนโดยแบ่งออกเป็นหลายถาดเพื่อให้คนงานผู้หญิงช่วยกันทำ เหลียงฮูหยินกับเหลียงฮวาก็มาช่วยทำด้วยเช่นกัน

วันนี้ท่านเหลียงชุนเป็นคนไปคุมงานที่ค่ายแจกอาหารด้วยตัวเองคนเดียว ทุกอย่างลงตัวและเป็นระบบแล้วนางจึงไม่มีสิ่งใดต้องห่วง ส่วนเด็กน้อยทั้งสองเสี่ยวจื่อเสี่ยวไป๋ก็วิ่งเล่นไล่จับกันอยู่แถวๆนี้ไม่ได้ไปไหนไกล คืนนี้อาจจะต้องใช้แรงงานท่านหวงหย่งกับพี่น้องตระกูลจิวนางจึงให้คนไปทำความสะอาดเรือนที่ว่างอยู่ให้พวกเขาได้พักชั่วคราว

เมื่อใกล้ถึงเวลาอาหารเย็นนางก็กลับเรือนของตนเองและเก็บตัวเงียบเกือบหนึ่งชั่วยาม หวงหย่งคิดจะไปตามแต่เหลียงฮูหยินได้แจ้งแก่เขาก่อนว่าหลิวอี้เฟยสั่งห้ามไม่ให้ผู้ใดรบกวนเด็ดขาดเขาจึงจำต้องนั่งนวดแป้งต่อไป กลางยามโหย่วทุกคนที่กำลังปั้นและนวดแป้งกันอยู่ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารลอยมา 

“มาแล้วๆ ใครก็ได้ไปช่วยยกอาหารจากหน้าเรือนของข้ามาที่นี่หน่อย” คนงานในจวนได้ยินเช่นนั้นต่างก็ลุกเช็ดไม้เช็ดมือแล้วไปขนอาหารจากเรือนของนางตามคำสั่ง “นี่คือเซี่ยเวยอี๋ ปี่ซ่าปิ่ง(พิซซ่าหน้าฮาวายเอี้ยน) กับ จ้าจี(ไก่ทอด) เจ้าค่ะ ใช้มือหยิบทานกันได้เลยนะเจ้าคะแต่ต้องล้างมือให้สะอาดก่อน” นางกวักมือเรียกให้เสี่ยวจื่อกับเสี่ยวไป๋มาล้างมือแล้วบอกกับคนงานที่กำลังขนอาหารด้วยรอยยิ้ม “เอาอาหารมาให้พวกข้าอย่างละห้าถาดนะ เก็บไว้ให้ท่านเหลียงชุนอย่างละถาด ที่เหลือพวกเจ้าก็เอาไปแบ่งกันกิน ข้าทำไว้เยอะมากคิดว่าน่าจะเพียงพอให้ทุกคนอิ่มท้อง”

“น่าทานมากเลยขอรับแม่นางหลิว”

“เชิญหยิบได้เลยเจ้าค่ะท่านจิวซา มาเจ้าค่ะฮูหยิน ฮวาเอ๋อร์ วางมือมากินข้าวก่อนแล้วค่อยทำต่อนะเจ้าคะ” นางตักพิซซ่าที่แบ่งเป็นชิ้นอย่างสวยงามไปวางไว้บนจานของทุกคนแล้วเริ่มหยิบจับของตนเองกินบ้าง รสชาติที่แสนคุ้นเคยกระจายไปทั่วปากเลย แป้งนุ่มๆกับสัปปะรดและแฮมช่างเข้ากันดีกับซอสมะเขือเทศไม่มีที่ติ ไก่ทอดก็กรอบอร่อยเช่นกัน ทุกคนมองนางกินแล้วก็กลืนน้ำลายตามอย่างยากลำบาก จิวซาทนไม่ไหวจึงหยิบขึ้นมากินตามนางบ้าง

“นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว!” จากนั้นก็ไม่มีเสียงพูดจาบนโต๊ะอาหารอีกเลย หลิวอี้เฟยที่กินพิซซ่าหมดไปสี่ชิ้นอย่างรวดเร็วกับไก่ทอดอีกหกชิ้นก็อิ่มจนจุก นางจึงช่วยดูแลคอยเช็ดปากเช็ดคางให้กับเสี่ยวจื่อเสี่ยวไป๋ เด็กน้อยทั้งสองถือน่องไก่ทอดไว้มือหนึ่งอีกมือก็ถือพิซซ่า กินซ้ายสลับขวาอยู่อย่างนั้นจนปากเลอะหน้าเลอะไปหมด

“ถูกปากหรือไม่เจ้าคะท่านหวงหย่ง มันเป็นอาหารที่ข้าชอบมากจึงไม่ทันคิดว่าท่านจะชอบด้วยหรือไม่”

“อืม อร่อยมาก เป็นอาหารแปลกใหม่แต่รสชาติดี ข้าชอบไก่ทอดนี่มากกว่าปี่ซ่าปิ่ง” ระหว่างที่ทุกคนกำลังเอร็ดอร่อยอยู่นั้นท่านเหลียงชุนก็กลับมา เหลียงฮูหยินเอาอาหารที่เก็บไว้ให้สามียกขึ้นวางบนโต๊ะ ดูแลจนกระทั่งท่านเหลียงชุนกินอาหารเข้าปากคำแรกฮูหยินจึงกลับมานั่งกินต่อ นางยิ้มจนแก้มเป็นก้อนเมื่อเห็นทั้งสองดูแลกันอย่างดีขนาดนี้ 

“เอิ้ก อุ๊ย จื่อเอ๋อร์อิ่มเกินไปหน่อยขอรับ แหะๆ”

“เจ้าเด็กตะกละ ตัวน้องจะกลิ้งได้อยู่แล้วนะจื่อเอ๋อร์”

“ก็อาหารของพี่อี้เฟยอร่อยนี่ขอรับพี่ใหญ่ จื่อเอ๋อร์ชอบไก่ทอดมากที่สุด” เด็กน้อยไม่เคยกินไก่ทอดมาก่อนจึงเผลอกินไปเยอะมากๆ หลิวอี้เฟยหัวเราะอย่างขบขันเมื่อเสี่ยวจื่อเรอออกมาติดๆกันอย่างน่าอาย

ทุกคนอิ่มหนำและชอบอาหารมื้อนี้มาก เหล่าคนงานก็ต่างมีรอยยิ้มเต็มใบหน้าเมื่อได้กินของอร่อย หลังนั่งย่อยกันแล้วก็รวมตัวกันนวดแป้งและปั้นแป้งกันต่อ นางให้คนงานผลัดกันไปนอนเพื่อที่จะไม่อ่อนเพลียจนเกินไป เข้ายามอิ๋นก็เริ่มเอาบัวลอยชุดแรกลงหม้อต้ม ยามเหม่าบ่าวจากจวนที่สั่งขนมไว้ก็ต่างทยอยกันมารับขนมที่หน้าจวนของนางกับอย่างคับคั่ง ส่วนขนมส่วนของชาวบ้านที่อยู่หน้าประตูเมืองนั้นท่านเจ้าเมืองให้คนมารับไปแจกเช่นกัน เมื่อขนมทยอยออกจากจวนไปจนหมดนางก็มานั่งนับเงินที่ได้มาอย่างมีความสุขที่สุด

“ร่ำรวยๆๆๆ ร่ำรวยยิ่งๆขึ้นไป ฮ่าๆๆๆๆ”

“สตรีวิปลาส!”

“ท่านจะว่าข้าก็ว่าไปเถิดท่านหวงหย่ง ข้าไม่รู้สึกอะไรหรอกเพราะตอนนี้ข้ามีความสุขมากๆ ฮ่าๆๆๆ”

“มีสตรีที่ไหนหัวเราะปากกว้างเสียงดังเช่นเจ้า ไม่งามเลยจริงๆ” นางไม่สนใจเสียงนกเสียงกาที่พูดด้วยความอิจฉาหรอก นางแบ่งเงินเป็นสี่ส่วนเพื่อมอบให้กับครอบครัวเหลียงหนึ่งส่วน ครอบครัวหวงและคนสนิทอีกหนึ่งส่วน แจกจ่ายคนงานที่ช่วยกันอย่างเหน็ดเหนื่อยอีกหนึ่งส่วน และส่วนสุดท้ายก็เป็นของนางเอง

“เอาล่ะ คนงานทุกคนเรียงแถวกันเข้ามา ข้าจะแจกเงินเป็นรางวัลสำหรับความขยันของพวกเจ้า” คนงานได้ยินเช่นนั้นต่างก็ลุกมาเข้าแถวเรียงหนึ่งเพื่อรอรับเงิน สิบเหรียญเงินที่ได้มาทำแต่ละคนยิ้มหน้าบานแช่มชื่นกันถ้วนหน้า เมื่อแจกเงินให้คนงานครบทุกคนแล้วนางก็มอบเงินให้ครอบครัวเหลียงคนละสิบเหรียญทอง เว้นก็แต่เสี่ยวจื่อที่ไม่ยอมรับเพราะเขาไม่ได้ช่วยอะไรแต่นางก็ยังยัดเงินใส่มือให้เจ้าตัวน้อยไปสิบเหรียญเงินเป็นรางวัลที่ดูแลเสี่ยวไป๋

“นี่อะไร”

“เงินอย่างไรเล่าเจ้าคะ ท่านก็เห็นข้านั่งนับอยู่เมื่อครู่นี้” หวงหย่งมองถุงเงินที่นางยื่นให้ราวกับเป็นของไร้ค่า “รับไปสิเจ้าคะ พวกท่านก็ทำงานหนักสมควรจะได้รางวัลเช่นกัน นี่ของท่านจิวฟงกับท่านจิวซาเจ้าค่ะ”

“แม่นางหลิวเก็บเอาไว้เถิดขอรับ พวกข้าช่วยงานเพียงเล็กๆน้อยๆเท่านั้น อีกอย่างพวกข้าได้รางวัลเป็นอาหารกับขนมอร่อยๆจนเพียงพอแล้ว ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนอีกแล้วขอรับ” เมื่อทั้งสองยืนยันเช่นนั้นนางก็ไม่รบเร้าให้ทั้งสองต้องลำบากใจอีก นางจึงเบนความสนใจมาที่ชายหน้าโหดที่ยืนอยู่ใกล้ๆแทน

“ของท่านก็รับไปสิ เอาไปซื้อขนมหรือเสื้อผ้าสวยๆให้เสี่ยวไป๋ก็ได้”

“เหอะ เงินเล็กน้อยเท่านี้เจ้าเก็บเอาไว้เถอะ”

“เสี่ยวไป๋มาหาพี่สาวเร็วเข้า” เด็กน้อยได้ยินเสียงเรียกก็วิ่งแจ้นเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม “ในถุงนี้มีเงินอยู่จำนวนหนึ่ง พี่สาวให้เสี่ยวไป๋เก็บเอาไว้ซื้อขนมอร่อยๆนะ เก็บไว้ให้ดีๆล่ะ”

“ขอบพระคุณขอรับ ไป๋เอ๋อร์จะซื้อขนมที่ร้านของพี่สาวให้หมดเลยขอรับ” ดีมากเด็กน้อย ฮ่าๆๆ

“วันนี้เป็นเทศกาลตงจื๊อ เจ้าไม่ไปไหว้บรรพบุรุษหรือ”

“ไปสิเจ้าคะ ข้าเองก็มีบรรพบุรุษเหมือนกันนะ ป่านนี้ที่วัดคนคงจะเยอะน่าดูเลย ท่านจะไปกับข้าด้วยหรือไม่”

“ไปสิ ข้าจะได้ไหว้บรรพบุรุษของเจ้าด้วย” ฝากเนื้อฝากตัวไว้สักหน่อยก็เป็นเรื่องที่ไม่เลว หึหึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.271K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2107 fsn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 11:25

    555 เก่งมากไป๋เอ๋อร์ อัฐนางซื้อขนมนางโดยแท้ 55

    #2,107
    0
  2. #2094 taka-jane (@mourirun4869) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 04:04
    พี่หย่ง พี่เอาชนะสามีเก่าในโปสเตอร์ไม่ได้หรอก เจียมตัวหน่อย5555
    #2,094
    0
  3. #2031 จิยู (@Applesax) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 11:41
    5555 น่ารักดีค่ะสองคนนี้ นักเขียนน่ารักมาก สร้างรอยยิ้มให้คนอ่าน ขอบคุณนะคะ
    #2,031
    0
  4. #1976 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 09:37
    555+ อะไรนะจะไปไหว้บรรพบุรุษของหนูหลิวหรอพี่หน้าโหด
    #1,976
    0
  5. วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 00:01
    อีตาหนวดที่ไม่มีหนวดแล้วนี่ปากไม่ดี ไม่เชียร์ละ รำไยคนแบบนี้ค่ะ หึ!
    #1,917
    0
  6. #1500 miNAMizu (@minami0189) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 01:12
    ไก่ทอดผู้พันสินะ...เขาจีบอยู่รู้หรือยัง น้องไป๋อยากมีแม่...คิกคิก
    #1,500
    0
  7. #1206 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:24
    ครอบครัวอบอุ่น
    #1,206
    0
  8. #1108 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:03

    เนียนไหว้บรรพบุรุษแม่นางหลิวด้วยนะท่านหวงหย่ง

    #1,108
    0
  9. #819 namsai557 (@namsai557) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 14:47
    แค่กๆๆ
    #819
    0
  10. #736 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 17:01

    ไป่เอ๋อร์.. ตรงเกินไปแล้วลูกเอ๊ย..
    #736
    0
  11. #228 150221 (@150221) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 07:36
    รออยู่นะ
    #228
    0
  12. #226 oilywish (@oilywish) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    ขอบคุณค่ะ
    #226
    0
  13. #222 narikazine2 (@Narikazine) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:22

    ร้ายหนักนัก.. ฮึ

    #222
    0
  14. #221 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:15
    อยากกินบัวลอยไข่หวาน
    #221
    0
  15. #220 wanila2 (@wanila) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:18
    รอพี่หย่งรุกอยู่นะ
    #220
    0
  16. #219 aee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:21

    ทุกคนน่ารักมาก การได้ทำกิจกรรมร่วมกันทานอาหารร่วมกันดีจริงๆ เวลาอ่านแต่ละตอนไม่อยากให้ถึงบรรทัดสุดท้ายเลยค่ะ อยากอ่านตอนชาวบ้านมาดูการปลูกพืชผักแล้ว^^

    #219
    0
  17. #218 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:07

    มีฝากเนื้อฝากตัวด้วยฮั่นแน่!!

    #218
    0
  18. #217 Mogan (@Pannita6701) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:07
    รออ่านต่อค่าาาา
    #217
    0
  19. #215 150221 (@150221) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:43
    รออ่านทุกวันเลยมีความสุขมากๆ มีการไปฝากตัวด้วย55 บอกชอบเค้าก่อนเถอะท่านหวงหย่ง
    #215
    0
  20. #214 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:02
    55555+
    #214
    0
  21. #213 Sweetie Minmin (@sweetie99) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:35
    กว่าน้องจะรู้ตัวว่าจีบคงอีกนาน เพราะตอนนี้น้องคิดอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปหมดแล้ว 555
    #213
    0
  22. #212 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:11
    รอนะคะ
    #212
    0
  23. #211 อัมพร (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:11

    ขอบคุณค่ะ

    #211
    0
  24. วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:11
    ร้ายกาจ…
    #210
    0
  25. #209 Noong_kul (@Noong_kul) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:05
    ร้ายเหมือนกันนะท่าน 5555
    #209
    0