หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15 ชายมีหนวดคือชายรูปงาม...งามตรงไหน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,260 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

หลิวอี้เฟยมองชายหน้าหนวดตรงหน้าตาเขม็ง ดูจากสภาพก็รู้ว่าคงฝ่าหิมะมา “ท่านเป็นบ้าหรือ! หิมะตกหนักขนาดนี้ทำไมไม่ขึ้นรถม้ามาจะเดินให้หิมะติดหนวดไปทำไม แล้วบนหลังของท่านนั่นอะไร” นางสังเกตเห็นห่อผ้าคล้ายกับรังดักแด้ขนาดใหญ่บนหลังของเขาซึ่งมีบางอย่างที่เคลื่อนไหวได้อยู่ในนั้นด้วย

“นี่หรือ” ชายหน้าหนวดไม่ตอบแต่ปลดห่อผ้าที่หลังลงแล้วนำไปวางไว้ที่ชานเรือน ทันใดนั้นห่อผ้าก็เกิดความเคลื่อนไหวจนหลิวอี้เฟยถอยห่างอย่างระวังตัว สายตาสอดส่องห่อผ้านั้นอย่างระแวดระวังแต่ก็อยากรู้อยากเห็น ไม่นานนางก็เห็นศรีษะเล็กๆโผล่ออกมาและถูกใบหน้าจิ้มลิ้มแสนน่ารักของเด็กผู้ชายจู่โจม

“ไอ้หนวด! ท่านจะบ้าหรือ ให้เด็กเดินทางทั้งที่หนาวๆแบบนี้ได้ยังไง”

“เลิกเรียกข้าว่าไอ้หนวดได้แล้ว ข้าชื่อหวงหย่ง หนวดของข้ามันไปทำความเดือดร้อนให้เจ้านักหรือไง”

“ชิ แล้วเด็กนั่น บุตรชายของท่านหรือ”

“ใช่ ข้าไปรับมาจากเมืองหลวง” เด็กชายตัวผอมมุดออกจากห่อผ้ามาสำเร็จก็ปีนขึ้นไปนั่งบนตักของบิดาทันที ดวงตากลมโตมองคนแปลกหน้าด้วยความตื่นกลัว ใบหน้าจิ้มลิ้มทำท่าจะเบะปากร้องไห้เมื่อเห็นหญิงสาวถลึงตาใส่บิดา หลิวอี้เฟยเห็นแบบนั้นก็ปรับสีหน้าให้เป็นสตรีงดงามผู้รักเด็กในทันที

“อยู่เมืองหลวงก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ ที่นี่หิมะตกหนักไม่มีทีท่าว่าจะหยุด อาหารขาดแคลนหนักท่านนำบุตรชายมาที่นี่ข้าเกรงว่าจะยิ่งลำบากนะ”

“อยู่ที่นั่นก็ลำบากเช่นกัน หากปล่อยไว้ข้าไม่รู้ว่าจะได้เจอบุตรชายอีกหรือไม่” ได้ยินเช่นนั้นนางก็รู้ว่าคงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเด็กน้อยตรงหน้าเป็นแน่ ดูจากร่างกายผอมแห้งก็พอจะเดาออกว่าเด็กตัวเล็กคนนี้คงไม่เป็นที่รักเท่าไหร่

“หิวหรือไม่เด็กน้อย พี่สาวมีอาหารอร่อยๆด้วยนะ อยากกินหรือไม่” อาหารอร่อยๆใครๆก็อยากกิน เด็กน้อยพยักหน้าแต่ก็ยังไม่ยอมห่างจากบิดาแม้แต่นิด นางจึงสั่งให้เสี่ยวจิงไปตักข้าวราดไข่พะโล้มาสองชาม ไข่พะโล้หม้อแรกนั้นตุ๋นมามากกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว รสชาติของซอสและสมุนไพรคงจะซึมเข้าไข่กำลังดี ไม่นานเสี่ยวจิงก็กลับมาพร้อมกับข้าวร้อนๆที่มีไข่พะโล้กับเนื้อหมูตุ๋นที่ตุ๋นจนนุ่มมาสองชาม เด็กน้อยได้กลิ่นอาหารก็กลืนน้ำลายด้วยความอยากกิน

“ขอบใจ”

“เล็กน้อย มาหาพี่สาวมาหนูน้อย ให้พี่สาวป้อนข้าวดีกว่านะปล่อยให้บิดาของเจ้าได้กินข้าวให้อิ่มเถอะ” เด็กน้อยเห็นบิดารับชามข้าวไปแล้วก็ยอมลุกมานั่งลงตรงหน้าหญิงสาวใจดีอย่างว่าง่าย กลิ่นหอมของเครื่องพะโล้ทำเอาท้องที่ไม่ได้กินอาหารมาทั้งวันร้องออกมาเสียงดังทั้งพ่อทั้งลูก “ท่านกินเถอะ ข้าจะป้อนข้าวให้บุตรชายของท่านเอง” มือบางใช้ช้อนตัดไข่ให้เป็นชิ้นเล็กๆคลุกกับข้าวผสมเนื้อแล้วป้อนเด็กน้อยที่อ้าปากรออยู่แล้ว “อร่อยหรือไม่”

“อร่อยขอรับ”

“กินเยอะๆเลยนะ พี่สาวยังมีอีกมากเลย ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรหรือ”

“ข้าชื่อหวงไป๋ขอรับ อายุสี่ขวบ” วัยกำลังน่ารักเลย แต่เด็กตัวเล็กแค่นี้กลับถูกทำร้ายอย่างโหดร้ายที่สุด หากนางไม่เห็นรอยช้ำที่แขนขาของหวงไป๋คงนึกภาพไม่ออกว่าทำไมชายหน้าหนวดถึงรีบกลับไปเมืองหลวงแล้วพาบุตรชายติดตามมาที่เมืองเจียงซุนด้วย ผู้ใหญ่แบบไหนถึงได้ใจร้ายขนาดนี้

“ข้ารบกวนฝากไป๋เอ๋อร์ไว้ที่จวนของเจ้าได้หรือไม่ ข้าจะไปพบจิวฟงกับจิวซาแล้วจัดการหาจวนสักหลังก่อน หากพาไปด้วยเกรงว่าไป๋เอ๋อร์จะไม่สบายขึ้นมา ลำพังเดินทางตลอดทั้งวันทั้งคืนก็หนักหนามากแล้ว”

“ได้สิ ไม่ต้องห่วงหรอก เสี่ยวไป๋อยู่กับพี่สาวที่นี่นะ พี่สาวจะทำขนมอร่อยๆให้กิน”

“ท่านพ่อ...”

“อยู่ที่นี่ปลอดภัย พ่อไปไม่นานแล้วจะรีบกลับมา เป็นเด็กดีกับแม่นางหลิวด้วยนะ” เด็กน้อยพยักหน้าอย่างจำยอม หวงหย่งกินข้าวอิ่มแล้วก็ขอตัวออกจากจวนหลิวไปในทันที หลิวอี้เฟยเห็นท่าทางหงอยเหงาของเด็กน้อยจึงให้เสี่ยวจิงไปเตรียมน้ำอุ่นๆมาให้แล้วจัดการอาบน้ำล้างตัวมอมแมมของหวงไป๋ให้สะอาดทุกซอกทุกมุม รอยช้ำที่นางเห็นที่แขนนั้นยังนับว่าเล็กน้อยหากเทียบกับรอยช้ำที่แผ่นหลัง เห็นแล้วก็โกรธคนใจยักษ์ใจมารพวกนั้นจริงๆ

“เสี่ยวจิงไปเอาชุดของเสี่ยวจื่อมาให้สักชุดสิ ไม่รู้เสี่ยวไป๋จะใส่ได้หรือเปล่า”

“อาจจะตัวใหญ่กว่าคุณชายน้อยท่านนี้ไปสักหน่อย ประเดี๋ยวข้าน้อยจะแก้ชุดให้เองเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงรีบออกไปยังเรือนของเหลียงฮูหยินแล้วนางจึงเอาผ้าหนาๆมาห่อตัวหวงไป๋เอาไว้ ไม่นานเสี่ยวจิงก็กลับมาพร้อมกับชุดหน้าหนาวของเสี่ยวจื่อที่ปรับแก้แล้วหนึ่งชุด เมื่อใส่ให้หวงไป๋แล้วก็ยังไม่ค่อยพอดีตัวเท่าไหร่นัก

“เจ้าให้คนไปที่ร้านยาแล้วซื้อขี้ผึ้งทาแก้ฟกช้ำมาหน่อยนะเสี่ยวจิง ข้าจะทาให้เสี่ยวไป๋”

“จะให้ซื้อสมุนไพรบำรุงร่างกายคุณชายน้อยมาด้วยหรือไม่เจ้าคะนายหญิง”

“อืม ซื้อมาด้วยเลยก็ได้ อ่ะนี่เงิน บอกอาการให้ท่านหมออย่างละเอียดเลยนะเสี่ยวจิง” หญิงสาวรับคำแล้วรีบออกไปในทันที ระหว่างรอนางจึงอุ้มหวงไป๋ไปสั่งงานกับพ่อครัวแม่ครัวที่กำลังยุ่งกับการจัดอาหารอยู่ “วันนี้ข้าคงไม่ออกไปแจกอาหารด้วยตัวเองนะเจ้าคะ ฝากบอกทหารที่มารับอาหารด้วยว่าให้ท่านเหลียงชุนจัดการได้ตามสมควร” ตอนนี้ท่านเหลียงชุนแล้วก็บุตรทั้งสองอยู่ที่หน้าประตูเมืองเพื่อรอแจกอาหารชุดที่สองอยู่แล้วนางจึงไม่ห่วงมากนัก

“แม่นางหลิวพาเด็กน้อยคนนั้นมาข้างในเรือนก่อนเถิดเจ้าค่ะ ข้าจะวัดตัวตัดชุดให้”

“ขอบพระคุณเจ้าค่ะฮูหยิน” นางจับหวงไป๋ไปยืนอยู่ตรงหน้าเหลียงฮูหยินเพื่อที่จะวัดตัวตัดชุด เด็กน้อยตัวเกร็งแต่เมื่อเห็นใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาและใจดีของเหลียงฮูหยินก็ผ่อนคลายลง แต่เมื่อเหลียงฮูหยินเห็นรอยฟกช้ำตามลำตัวของหวงไป๋ก็ส่งสายตาถามนาง ทั้งยังหน้าสลดลงด้วยเพราะสงสารเด็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้แน่ชัดเจ้าค่ะ แต่คงไม่เป็นที่รักสักเท่าไหร่ ท่านหวงหย่งจึงไปรับมาดูแลที่นี่”

“ช่างใจยักษ์ใจมาร กับเด็กตัวเล็กๆยังทำได้ลง” เมื่อวัดตัวหวงไป๋เสร็จเหลียงฮูหยินก็หมกตัวอยู่กับการตัดเย็บชุดให้เด็กน้อย เสี่ยวจิงเองก็กลับมาพร้อมกับยาแก้ฟกช้ำและสมุนไพรบำรุงร่างกายสำหรับเด็ก นางรับยาแก้ฟกช้ำมาแล้วให้เสี่ยวจิงเป็นผู้ไปต้มสมุนไพรนั้นโดยเร็ว

“ทนหนาวหน่อยนะเสี่ยวไป๋ พี่สาวจะทายาให้” นางทายาให้อย่างเบามือแต่ถึงอย่างนั้นเด็กน้อยก็สะดุ้งเป็นพักๆ ดูก็รู้ว่าเจ็บแต่คงไม่กล้าร้องออกมา “ประเดี๋ยวทายาเสร็จพี่สาวจะไปเอาขนมมาให้กินนะ ขนมของพี่สาวทั้งสวยทั้งอร่อย”

“ไป๋เอ๋อร์อยากกิน”

“ถ้าอย่างนั้นทายาเสร็จแล้วก็นั่งรอพี่สาวอยู่ตรงนี้นะ เรือนของพี่สาวอยู่ไม่ไกลพี่สาวจะรีบกลับมา” เมื่อทายาจนทั่วทุกจุดแล้วนางก็สวมชุดให้เด็กน้อยเหมือนเดิม ชุดนี้หนาพอที่ลมหนาวจะไม่เข้าไปทำอันตรายร่างกายผอมแห้งนั้นได้ นางรีบกลับไปที่เรือนของตนเองแล้วเอาขนมทุกชนิดที่มีออกมาจากมิติ จากนั้นก็หอบขนมมากมายกลับไปหาหวงไป๋ “มาแล้วๆ ขนมแสนอร่อยมาแล้วจ้า นี่...ต้านถ่าแสนอร่อย เสี่ยวไป๋จะต้องชอบ”

“ไป๋เอ๋อร์ไม่เคยเห็นขนมแบบนี้เลยขอรับ”

“ใช่สิ เพราะมันมีขายแค่ที่เมืองเจียงซุนเท่านั้น” มือน้อยขาวซีดประคองทาร์ตไข่ไว้ในมือแล้วกัดกินอย่างอายๆ แน่นอนว่ารสชาติมันถูกปากเด็กตัวเล็กๆอย่างมาก เห็นเด็กน้อยกินได้อย่างเอร็ดอร่อยนางก็ยิ่งส่งขนมแบบอื่นให้ แต่ดูเหมือนว่าเสี่ยวไป๋จะชอบทาร์ตไข่มากที่สุด รองลงมาก็ทาร์ตผลไม้ กินไปสองสามชิ้นท้องก็ป่องจนกินต่อไม่ได้แล้ว

“อิ่มมากเลยขอรับ ไป๋เอ๋อร์ไม่เคยกินอิ่มขนาดนี้มาก่อนเลย”

“จากนี้ก็กินให้เยอะๆไปเลยนะ ที่จวนของพี่สาวมีอาหารกับขนมให้เสี่ยวไป๋กินจนพุงกางเลยล่ะ” นางลูบผมเด็กน้อยอย่างเอ็นดูปนด้วยความสงสาร ดูท่าแล้วชายหน้าหนวดคงเดินทางไปนู้นมานี่จนไม่มีเวลาดูแลลูกเป็นแน่ “เสี่ยวไป๋มากับท่านพ่อแบบนี้แล้วท่านแม่ของเสี่ยวไป๋ล่ะ จะไม่คิดถึงเสี่ยวไป๋หรือ”

“ท่านพ่อบอกว่าท่านแม่อยู่บนท้องฟ้าจึงมาหาไป๋เอ๋อร์ยากมากๆ ไป๋เอ๋อร์จึงไม่เคยพบท่านแม่เลยขอรับ” นี่ไอ้หน้าหนวดนั่นเป็นพ่อหม้ายหรือนี่ มารดาของเสี่ยวไป๋จะต้องงดงามมาเป็นแน่เด็กน้อยถึงได้หน้าตาน่ารักทั้งยังมีแววหล่อเหลาเช่นนี้ ใช่ ต้องได้แม่มาเยอะมากแน่ๆ “ไป๋เอ๋อร์เก็บขนมไว้ให้ท่านพ่อได้หรือไม่ขอรับ”

“ไม่ต้องเก็บหรอก หากท่านพ่อของเสี่ยวไป๋มาพี่สาวก็จะเอาให้เขากินเหมือนกัน” นางให้หวงไป๋นั่งเฝ้าขนมอยู่คนเดียวที่ชานเรือน ส่วนนางก็ไปช่วยคนงานกับทหารขนหม้อไข่พะโล้ขึ้นรถม้า นอกจากไข่พะโล้แล้วยังมีข้าวโพดต้มกับมันเทศนึ่งด้วย มันเทศหัวใหญ่เนื้อในสีเหลืองเมื่อเผาหรือนึ่งแล้วจะมีรสชาติที่หวานนุ่มลิ้น เสี่ยวไป๋ก็ชอบมันมากเช่นกัน

“ชุดของคุณชายน้อยได้แล้วเจ้าค่ะแม่นางหลิว”

“รีบขอบคุณฮูหยินเร็วเข้าเสี่ยวไป ท่านรีบตัดเย็บชุดให้เจ้าเลยนะ” เด็กน้อยที่ถือมันเผาอยู่ในมือลุกขึ้นโค้งตัวให้เหลียงฮูหยินเพื่อเป็นการขอบคุณ ฮูหยินยิ้มให้อย่างใจดีแล้วจับมือเจ้าตัวน้อยไปลองชุดใหม่ เมื่อได้ใส่ชุดที่พอดีตัวพวกนางจึงได้เห็นว่าหวงไป๋นั้นตัวเล็กมากขนาดไหน เหลียงฮูหยินบอกว่าตอนที่เสี่ยวจื่ออายุเท่าเสี่ยวไป๋นั้นยังไม่ตัวเล็กเท่านี้“อีกไม่นานก็คงตัวอ้วนกลมไม่ต่างจากเสี่ยวจื่อตอนนี้หรอกเจ้าค่ะ”

“จื่อเอ๋อร์อ้วนเกินไปแล้วเจ้าค่ะ กินทั้งนมทั้งขนมจนท้องป่องทุกวัน ข้าจนใจจะเตือนแล้ว”

“เด็กกำลังกินกำลังโตเจ้าค่ะฮูหยิน วัยกำลังซนต้องกินให้มากๆเข้าไว้ ตัวจะได้โตเร็วๆ” พูดคุยหยอกเจ้าตัวเล็กเพลินๆ เมื่อเข้าต้นยามเซินหลังแจกอาหารเสร็จทุกคนก็กลับมาที่จวนรวมทั้งชายหน้าหนวดและผู้ติดตามทั้งสอง

“ท่านพ่อ! ขนมของพี่สาวอร่อยมากเลยขอรับ ไป๋เอ๋อร์กินจนอิ่มเลยแล้วก็เก็บไว้ให้ท่านพ่อด้วย”หวงหย่งลูบหัวบุตรชายอย่างรักไคร่แล้วหันมาจ้องหน้าเจ้าของจวนที่ยืนเว้นระยะห่างราวกับเขาจะทำมิดีมีร้ายนางอย่างนั้นแหละ

“ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยดูแลบุตรชายของข้าให้ วันนี้ข้าคงรบกวนเท่านี้”

“เรื่องเล็กน้อย แล้ว...ได้จวนแล้วหรือ”

“ได้แล้ว แต่อีกสองสามวันถึงจะเข้าไปพักได้”

“แล้วท่านจะให้เสี่ยวไป๋นอนที่ไหน โรงเตี๊ยมหรือ”

“ใช่ เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอก โรงเตี๊ยมที่ข้าพักเป็นโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดของเมืองเจียงซุน ที่นั่นสะดวกสบายและอบอุ่น ไปกันเถอะลูก เจ้าไม่ได้พักผ่อนมาทั้งวันแล้ว” ได้ยินเช่นนั้นนางจึงไม่คิดค้านอะไรอีก โรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดย่อมมีการจัดการกับความหนาวเหน็บเป็นอย่างดี นางจึงหยิบยื่นน้ำใจโดยให้การรถม้าไปส่งพวกเขาถึงที่หมาย ชายหน้าหนวดทำท่าจะปฎิเสธนางจึงอ้างว่าร่างกายของเสี่ยวไป๋ไม่ค่อยแข็งแรง หากโดนหิมะมากๆจะทำให้ไม่สบาย หวงหย่งจึงจำใจต้องรับน้ำใจของนางในครั้งนี้ นางยังย้ำอีกว่าให้พาเสี่ยวไปมาทานข้าวที่จวนทุกเช้า เพราะที่จวนนางนั้นอุดมสมบูรณ์ที่สุดแล้ว

“พวกข้าขอติดตายคุณชายน้อยมาด้วยได้หรือไม่ขอรับแม่นางหลิว พวกข้าก็อดอยากเช่นกัน”

“จิวซา!”

“ขออภัยขอรับนายท่าน”

“มาได้สิเจ้าคะ ข้าแจกอาหารทุกวันอยู่แล้ว อาหารมีมากมายเกินพอสำหรับทุกคน เพิ่มท่านจิงฟงกับท่านจิวซามาอีกสองคนคงไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ตอนนี้อาหารแจกของข้าแม้แต่คนในตัวเมืองเจียงซุนก็ออกไปรับเช่นกันนะเจ้าคะ”

“ได้ยินว่ารสชาติดียิ่งนัก ข้าเองก็อยากลิ้มลองเช่นกันแต่เห็นว่าไม่ควรไปแย่งชาวบ้านที่เดือดร้อนจึงไม่ได้ไปรับอาหาร คงต้องรบกวนแม่นางหลิวแล้วขอรับ”

“ท่านจิวฟงไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ วันพรุ่งเจอกันนะเสี่ยวไป๋ พี่สาวจะเตรียมขนมอร่อยๆไว้รอ” เด็กน้อยยิ้มแป้นอยู่ในอ้อมแขนของบิดา เห็นแล้วขัดหูขัดตาจริงๆ “เมื่อไหร่ท่านจะโกนหนวด ท่านไม่คิดหรือว่ามันรกหน้า”

“ชายมีหนวดคือชายงาม เจ้าไม่เคยได้ยินหรือ”

“งามตรงไหนไม่ทราบ!” ถ้าหนวดที่แต่งทรงมาแล้วมันก็คงจะดูดีอยู่หรอก แต่นี่นอกจากจะไม่เป็นทรงแล้วยังดูรกและสกปรกอีก นางรู้ว่าคนยุคนี้ไม่ค่อยอาบน้ำบางคนสามวันอาบเสียหนึ่งครั้ง คนที่เคยอาบน้ำทุกเช้าเย็นเช่นนางไม่มีทางที่จะทนเหนียวตัวไปถึงสามวันแน่ แม้แต่สองวันยังทนไม่ได้เลย “ท่านต้องได้ยินมาผิดๆแน่ๆ”

“คือว่านายท่านรูปงามมากขอรับแม่นางหลิว จึงไว้หนวดเพื่อปกปิดความรูปงาม”

“เจ้าทำหน้าเช่นนั้นหมายความว่าอย่างไร เจ้าจะบอกว่าข้าไม่รูปงามอย่างนั้นหรือ!”

“มองไม่เห็นเค้าโครงความรูปงามเลยสักนิด!”

“เป็นเรื่องจริงนะขอรับ ที่เมืองหลวงนั้นนายท่านแทบจะอยู่ไม่ได้เพราะว่ามีคุณหนูมากมายต้องการแต่งเข้าจวนของนายท่าน แม้จะไว้หนวดยาวเช่นนี้ยังหนีไม่พ้นหูตาของคุณหนูเหล่านั้นเลยขอรับแม่นางหลิว”

“ไม่จริง นี่ข้าต้องฟังเรื่องโกหกอยู่แน่ๆ”

“เหอะ อย่ามาตกหลุมรักข้าเช่นสตรีน่าตายพวกนั้นก็แล้วกัน”

“ไม่มีทาง!” ผู้ใดจะไปชอบไอ้คนหน้าหนวดนี่กัน! มั่นหน้าเกินไปแล้วนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.26K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2103 fsn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 11:08

    555 ขุ่นพี่เขาเข้าใจหอบลูกมาให้เลี้ยงด้วยนะ แต่ใครกล้าทำร้ายเด็กได้นะ

    #2,103
    0
  2. #2069 ployyy567 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 14:38
    ไม่น่าใช่ลูกจริงๆปะ
    #2,069
    0
  3. #2014 u710 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 01:01
    น่ารักชอบความจิกกัด
    #2,014
    0
  4. #1971 minhochanyeol123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 01:02
    สงสารเสี่ยวไป๋ ว่าแต่พี่หนวดมีเมีย มีลูก จริงหรอ ไม่ใช่เอาลูกคนอื่นมาเลี้ยงนะ
    #1,971
    0
  5. #1501 oum101 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 04:18
    มีลูกแล้วเหรอ โอ๊ยไม่ค่อยชอบเลยอ่ะ เหอๆ
    #1,501
    0
  6. #1200 loli-bee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:39
    เรียกแม่สิคะ อิอิอิอิอิ
    #1,200
    0
  7. #1027 PeE_rAiN_O (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 17:09
    ขำำำำ หน้าตาดีมากเลยไว้หนวด 5555
    #1,027
    0
  8. #925 vviiwwyy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 17:26
    สนุกจนต้องกับไปเล่นเกมฟาร์ม 555 แต่บางทีกะอยากให้ต้นไม้มันโตเรวๆๆ
    #925
    0
  9. #839 Pat-osw-k-no (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:28
    เออ พึ่งรู้ชื่อลุงหนวดเลยนะเนี่ยยย
    #839
    0
  10. #136 150221 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 07:23
    แน่จริงก็โกนหนวดสิ อิอื
    #136
    0
  11. #134 Kkanni (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 01:26
    เค รู้ชื่อสักที ตอนนี้คือ-หนวดๆ
    #134
    0
  12. #133 natsume0000 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:29

    555+น่ารักจริงๆ...ผู้นำ(ลูกชาย)ชง+ปั่นปรากฏตัวพร้อมลูกทีมจิวฟงจิวซา..
    #133
    0
  13. #132 Whipss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 20:53

    ชอบเรื่องนี้อ่านแล้วมันดี
    #132
    0
  14. #131 litay (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 20:47
    จะคอยดูเหอะเหอะ
    #131
    0
  15. #130 อัมพร (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 19:55

    ขอบคุณค่ะ

    #130
    0
  16. #129 SunnyBovii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 18:17
    รอค่ะสนุกมากกกก
    #129
    0
  17. #128 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:00
    อย่ากับคำนะนางเอก
    #128
    0
  18. #127 peesegi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:36

    สนุกๆจ้าาา
    #127
    0
  19. #126 Noong_kul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:32
    พี่หน้าหนวดต้องไปโกนหนวดออกได้แล้ว
    #126
    0
  20. #125 betell (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:31

    พี่หนวดอาจรู้สึกอยากเอาชนะเลยโกนหนวดไปเย้ยแม่นางหลิวแน่ ส่วนแม่นางหลิวนั้นคงได้แต่ ตะลึงๆๆๆๆ 😂😂😂😂

    #125
    0
  21. #124 season2012 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:19

    พี่หนวด..ไปเอาหนวดออกเลยแล้วมาโชว์หน้าสดๆ หล่อๆ เก็บคะแนนรัวๆๆกับน้องเค้าซะ
    #124
    0
  22. #123 poosurat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:02
    เป็นเราก็ไม่เอาเหมือนกันหนวด5555
    #123
    0
  23. #122 LovelyWonbin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:01
    มาต่ออีกได้ไหม สนุกดี มีเด็กมาเพิ่มขึ้นชอบๆ
    #122
    0
  24. #121 bkkSKH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:48
    เย้!! ไม่ต้องรอ 18:00 แล้ววว
    #121
    0