หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14 พายุหิมะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,233 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

“หิมะตกทุกปีเลยนะขอรับ พี่อี้เฟยไม่เคยเห็นหรือ” จะเคยเห็นได้ยังไงเล่า กรุงเทพฯมีหิมะตกที่ไหน อย่าพูดถึงการไปเที่ยวประเทศที่มีหิมะเลย เวลาจะนอนยังไม่ค่อยจะมี นอกจากนั้นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือ เงินก็ไม่มีด้วย

“พี่ชอบหิมะก็เลยตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นมัน”

“แต่ว่าหิมะตกเร็วกว่าทุกครั้งที่ผ่านมาเลยนะเจ้าคะ ไม่รู้ว่าชาวบ้านที่หมู่บ้านดอกไม้หอมจะเก็บเกี่ยวพืชผลทันหรือเปล่า” เหลียงฮวามองหิมะที่เริ่มจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆอย่างหนักใจ “หากหิมะตกหนักชาวบ้านคงเดือดร้อนไม่น้อย”

“จริงด้วยขอรับ ปีที่แล้วจื่อเอ๋อร์ได้กินแต่หัวมันเทศจนแทบจะร้องไห้เลย”

“เดือดร้อนกันมากเลยหรือ”

“เจ้าค่ะพี่อี้เฟย ครอบครัวเรายังโชคดีที่ท่านพ่อปลูกมันเทศเอาไว้มากจึงทำให้ไม่ขาดอาหาร แต่ท่านพ่อเล่าให้ฟังว่ามีคนล้มตายจากการขาดอาหารจำนวนมากเลยล่ะเจ้าค่ะ แม้ท่านเจ้าเมืองจะจัดสรรอาหารออกมาแจกจ่ายแต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะแจกจ่ายให้ชาวบ้านจนพ้นฤดูหนาวเลยเจ้าค่ะ”

“อาหารในช่วงหน้าหนาวนอกจากมันเทศแล้วพวกเจ้ากินอะไรอีกบ้าง”

“ข้าวขาวชั้นเลวขอรับ แม้ท่านพ่อจะเก็บสมุนไพรไปขายมากมายแต่ก็มีเงินพอซื้อเพียงข้าวขาวชั้นเลวเท่านั้น เราต้องมานั่งเอาเปลือกข้าวที่ผสมอยู่ออกจนหมดถึงจะเอาไปต้มเป็นโจ้กได้ ท่านพ่อบอกว่าข้าวแพงกว่าทองคำเสียอีก” หัวสมองของหลิวอี้เฟยแล่นอย่างรวดเร็ว นี่อาจจะเป็นงานแรกที่ทำให้นางมาอยู่ที่นี่ก็เป็นได้

“พวกเจ้าไม่ต้องกังวล ปีนี้พี่จะไม่ให้พวกเจ้าลำบากแบบนั้นอีก เราจะมีทั้งเนื้อทั้งข้าวชั้นดีกินจนพุงกางแน่นอน”

“จริงหรือขอรับ เย้ๆ จื่อเอ๋อร์จะได้ไม่ต้องอดจนหิวอีกแล้ว” จากคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับเด็กชายตัวน้อย ค่ำคืนนั้นในมิติหลิวอี้เฟยก็ได้ซื้อแปลกปลูกผักมาเพิ่มอีกหลายสิบแปลง และเน้นปลูกข้าวกับมันเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่ 

“เจ้าคิดว่าข้าควรปลูกอะไรเพิ่มอีกหรือไม่หลิวน้อย”

‘อาหารที่ให้พลังงานสูงก็มีข้าวโพดกับมันฝรั่งเจ้าค่ะ’ จริงด้วยสิ นางจึงซื้อแปลงมาปลูกข้าวโพดกับมันฝรั่งจนเกือบเต็มพื้นที่ฟาร์มเลยทีเดียว ตอนนี้นางจัดให้โรงงานต่างๆไปรวมกลุ่มกันไว้ในจุดหนึ่งเพื่อเคลียร์พื้นที่สำหรับเพาะปลูกโดยเฉพาะ ใช้เหรียญจำนวนมากอัพเกรดยุ้งฉางให้มีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะเก็บพืชผลไว้ทั้งหมด 

“หวังว่าจะเพียงพอนะ”

แต่สถานการณ์มันเลวร้ายกว่าที่นางคาดไว้เสียอีก หิมะตกหนักอย่างต่อเนื่องและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก การต่อรถม้าของนางต้องหยุดชะงักแต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะนางได้ไปแจ้งทุกคนที่สั่งจองรถม้ากับไว้ถึงจวนด้วยตนเองว่าอาจจะได้ล่าช้ากว่ากำหนด ทุกคนเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ดีจึงไม่ต่อว่านางในเรื่องนี้ 

เมื่อหิมะตกหนักปัญหาที่เกิดขึ้นคือการขาดแคลนอาหารและเครื่องนุ่งห่ม นางได้ให้ร้านแพรพรรณที่ทำการค้าด้วยนำผ้าห่มไปให้ชาวบ้านที่อาศัยอยู่อารามร้างจนครบทุกคน อีกทั้งยังเอาขนมปังไปให้พวกเขาในทุกวัน ท่านเจ้าเมืองได้รับการร้องทุกข์จากชาวบ้านมากขึ้นเรื่องอาหารและมีข่าวการล้มตายเพราะความอดอยากและความหนาวจำนวนมาก

“เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะท่านเหลียงชุน”

“ตอนนี้หน้าประตูเมืองมีชาวบ้านที่เสี่ยงชีวิตมาที่ตัวเมืองเพราะหวังว่าท่านเจ้าเมืองจะแจกอาหารเช่นทุกปีที่ผ่านมา แต่ปีนี้ผลผลิตไม่ดีคงแจกให้ชาวบ้านได้ไม่ถึงห้าวันขอรับ ท่านเจ้าเมืองได้ถวายฎีกาไปถึงฮ่องเต้แล้วแต่ชาวบ้านต่างก็ได้รับผลกระทบกันทุกพื้นที่ ข้าคิดว่าคงอีกนานกว่าความช่วยเหลือจะมาถึงขอรับ”

“ข้าตัดสินใจแล้วเจ้าค่ะ ท่านเหลียงชุนไปแจ้งท่านเจ้าเมืองนะเจ้าคะ ว่าข้าจะแจกจ่ายข้าวกับอาหารไปยังหมู่บ้านต่างๆที่อยู่ใกล้ๆเมืองเจียงซุนก่อน จากนั้นให้ท่านเจ้าเมืองส่งสารไปยังเมืองอื่นๆว่าหากต้องการความช่วยเหลือก็ให้ส่งคนมารับอาหารได้ที่เมืองเจียงซุน ส่วนชาวบ้านที่อยู่หน้าประตูเมืองนั้นข้าจะนำอาหารไปแจกจ่ายให้ทุกวันจนกว่าหิมะจะหยุดตก รบกวนท่านเหลียงชุนไปแจ้งท่านเจ้าเมืองด้วยนะเจ้าคะ”

“ได้ขอรับ ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้” แม้เหลียงชุนจะสงสัยว่าแม่นางหลิวจะเอาข้าวและอาหารมากมายเหล่านั้นมาจากไหน แต่ด้วยความเป็นอยู่ที่สุขสบายและอุดมสมบูรณ์ภายในจวนนับตั้งแต่หิมะตกนั้นบ่งบอกได้ว่าแม่นางหลิวเป็นผู้ที่อยู่เหนือความคาดหมายทุกอย่างของเขา นางมีเรื่องให้เหลือเชื่ออยู่ตลอดตั้งแต่ได้พบเจอกันมา

และเมื่อเหลียงชุนได้กลับมาถึงจวนเขาก็พบกับข้าวหลายร้อยกระสอบกองรวมกันอยู่กลางลานกว้างภายในจวน ทั้งยังมีหัวมันเทศ หัวมันฝรั่งและข้าวโพดอีกมากมายจนแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น ท่านเจ้าเมืองที่ตามเขามาถึงจวนเพื่อจะพูดคุยกับแม่นางหลิวก็มองกองอาหารตรงหน้าอย่างตื่นตกใจเช่นกัน

“คารวะท่านเจ้าเมืองเจ้าค่ะ ลำบากท่านแล้วที่มาถึงจวนของข้าน้อย”

“ไม่ลำบากเลยแม่นางหลิว ตอนที่เหลียงชุนไปแจ้งข้านั้นข้ายังแคลงใจไม่น้อยว่าเจ้าจะช่วยผู้คนมากมายขนาดนั้นได้เช่นไร แต่พอได้มาเห็นข้าวและอาหารพวกนี้แล้วความแคลงใจของข้านั้นปลิดปลิวหายไปและความโล่งใจที่อย่างมากที่ชาวเมืองจะไม่อดอยากอีกต่อไปแล้ว”

“หากข้ามีสิ่งใดช่วยได้ข้าย่อมต้องช่วยเจ้าค่ะ ข้าวพวกนี้ข้าจะให้ครอบครัวละหนึ่งร้อยชั่งนะเจ้าคะ หัวมันห้าสิบชั่ง มันฝรั่งห้าสิบชั่ง ข้าวโพดห้าสิบชั่ง ของพวกนี้เก็บไว้ได้นานและหากเหลือกินก็สามารถนำมาปลูกได้ในช่วงเพาะปลูก ข้าคิดว่าคงเพียงพอให้ชาวบ้านอิ่มท้องจนกว่าจะพ้นฤดูหนาวไปได้เจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นข้าจะรีบให้คนไปแจ้งข่าวให้ทั่วทุกหมู่บ้าน ส่วนเมืองอื่นๆนั้นข้าจะขอดูสถานการณ์ความช่วยเหลือของพวกเขาก่อน หากหนักหนาจนพวกเขาช่วยไม่ได้จริงๆข้าจะส่งสารไปแจ้งพวกเขาในทันที ขอบคุณแม่นางหลิวมากๆ”

“ข้ายินดีเจ้าค่ะ จริงสิ บ่าวในจวนกำลังช่วยกันต้มข้าวต้มไปแจกให้ชาวบ้านที่หน้าประตูเมือง ท่านเจ้าเมืองรอไปแจกพร้อมกับพวกข้าเลยสิเจ้าคะ ชาวบ้านเห็นท่านเจ้าเมืองจะได้มีกำลังใจ” ท่านเหลียงชุนแจ้งนางมาแล้วว่ามีชาวบ้านเกือบห้าร้อยคนอยู่ที่หน้าประตู แม้ท่านเจ้าเมืองจะให้คนไปทำที่พักชั่วคราวให้พวกเขาแล้วแต่ก็ยังไม่ได้มีการแจกจ่ายอาหารให้เลยสักครั้ง นางจึงชวนให้ท่านเจ้าเมืองไปด้วยกัน 

หึ ภายหน้าหากมีคนใหญ่คนโตหนุนหลังก็ไม่เลวเลยใช่หรือไม่ หวังว่าท่านเจ้าเมืองจะไม่ทำให้นางผิดหวัง

“ได้สิ ข้าเองก็กำลังกลัดกลุ้มเรื่องนี้เช่นกัน ข้าวในคลังเมืองนั้นมีอยู่ไม่มาก คงแจกจ่ายได้ไม่กี่วันก็หมด”

“ไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ ข้าจะไปแจกข้าวให้ชาวบ้านที่นั่นทุกวันจนกว่าทุกอย่างจะคลี่คลายไปในทางที่ดี ข้าวต้มมาแล้วเจ้าค่ะ สิบหม้อใหญ่ๆคงจะพอให้พวกเขาอิ่มท้อง” ข้าวต้มนี้ใช้ข้าวหอมมะลิชั้นดีเลยนะ ก็ข้าวในมิติของนางไม่มีข้าวที่ไม่ดีเลยนี่นา นางก็ไม่รู้จะไปเอาข้าวชั้นเลวมาจากไหน ให้ไปซื้อก็สิ้นเปลืองเกินไปเพราะราคาข้าวในตอนนี้แพงกว่าทองเช่นที่เสี่ยวจื่อเคยพูด ไม่แปลกใจที่ชาวบ้านจะไม่มีเงินซื้อกิน

ข้าวต้มนั้นใช้น้ำซุปที่ได้จากการเคี่ยวกระดูกหมูอย่างดีมาทำ มีเนื้อไก่สับกับผักกาดขาวต้มรวมไปด้วย แม่ครัวที่จวนนั้นฝีมือการทำอาหารที่อร่อยไม่น้อย เมื่อนางตักมาชิมจึงไม่แปลกใจที่รสชาติมันกลมกล่อมอร่อยถูกปาก หากโรยกระเทียมเจียวกับต้นหอมซอยคงจะอร่อยกว่านี้

ข้าวต้มสิบหม้อถูกลำเลียงขึ้นรถม้าแล้วขนส่งออกไปยังหน้าประตูเมืองเจียงซุน ที่นั่นมีทหารจำนวนมากคอยดูแลและให้ความช่วยเหลือชาวบ้านอยู่ ท่านเจ้าเมืองได้ให้คนมาแจ้งไว้ก่อนแล้วว่าพวกนางจะมาแจกข้าวต้มให้ชาวบ้าน ทหารจึงได้เตรียมช้อนและชามจำนวนมากเอาไว้ให้พร้อมแล้ว

“ให้ชาวบ้านเรียงแถวกันมารับข้าวต้มกันทีละคน แบ่งเป็นสิบแถว” ทหารตะโกนเรียกให้ชาวบ้านมารับข้าวต้มยังจุดแจกจ่าย เมื่อได้ยินว่าความหิวโหยของพวกเขาจะได้รับการเติมเต็มต่างก็วิ่งเข้ามากันจำนวนมากจนทหารต้องคอยจับพวกเขาให้เข้าแถว ทุกคนดูซูบผอมอย่างน่าสงสาร

“มีข้าวต้มให้ทุกคนเพียงพอเจ้าค่ะ ไม่ต้องแย่งกันนะเจ้าคะ” ท่านเหลียงชุนและคนงานชายหญิงที่จวนของนางเป็นคนตักข้าวต้มแจก เพราะข้าวต้มนั้นยังร้อนนางจึงถูกห้ามให้ทำหน้าที่นี้โดยเด็ดขาด “หากไม่อิ่มก็มารับเพิ่มได้นะเจ้าคะ กินให้อิ่มร่างกายจะได้อบอุ่น มีข้าวต้มให้เติมเรื่อยๆเจ้าค่ะ” ทุกคนหิวโหยเพราะไม่ได้รับอาหารมาหลายวัน เมื่อได้ข้าวต้มไปแล้วต่างก็นั่งกินกันอย่างมูมมามโดยไม่กลัวว่าข้าวต้มร้อนๆจะลวกปาก “เสี่ยวจิง เจ้ากลับไปที่จวนแล้วให้แม่ครัวนึ่งมันเทศกับมันฝรั่งมาเยอะๆเลยนะ แล้วก็นำข้าวต้มมาเพิ่มด้วย” เสี่ยวจิงรับคำแล้วขึ้นรถม้ากลับจวนไป

“หากไม่ได้แม่นางหลิวข้าก็ไม่รู้จะจัดการเรื่องนี้ได้เช่นไร ข้าติดหนี้แม่นางแล้ว”

“ข้าก็เป็นชาวเมืองเจียงซุนเช่นกันนะเจ้าคะ หากไม่ช่วยเมืองที่ข้าอาศัยอยู่แล้วจะให้ข้าช่วยผู้ใด” 

“แม่นางให้อาหารมามากขนาดนี้จะไม่เดือดร้อนแม่นางหรือ ข้าวและอาหารในช่วงนี้แพงขึ้นมาก แม้แต่ข้าก็ไม่กล้าซื้อข้าวราคาแพงพวกนั้นเช่นกัน ข้าสั่งให้พวกเขาควบคุมราคาขายแล้วแต่ก็ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง”

“ยิ่งเห็นคนลำบากก็ยิ่งมีคนเห็นแก่ตัวเจ้าค่ะ มันช่วยไม่ได้ที่พวกเขาจะฉวยโอกาสหาเงินกับความลำบากของชาวบ้านในตอนนี้ ท่านเจ้าเมืองไม่ต้องกังวลว่าข้าจะเดือดร้อนเพราะการแจกจ่ายอาหารพวกนี้หรอกเจ้าค่ะ หากเดือดร้อนข้าคงไม่นำมันออกมาแจกจ่ายแต่แรก” เจ้าเมืองผู้นี้นั้นเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ตัวเองโดยแท้ หลิวน้อยการันตีในเรื่องนี้ เพราะหากเป็นคนคดโกงหลิวน้อยคงไม่ส่งนางออกมาอยู่ที่เมืองเจียงซุนแห่งนี้แน่นอน

แต่ความซื่อสัตย์มีคุณธรรมของเขากลับไม่ได้ทำให้เขารุ่งเรืองขึ้น แม้จะเติบโตในเมืองหลวงแต่ต้องมาเป็นเจ้าเมืองยังที่ห่างไกลเช่นนี้ อีกทั้งยังเป็นเมืองที่พบภัยพิบัติทางธรรมชาติบ่อยๆอีกด้วย ผลผลิตทางการเกษตรของชาวบ้านก็ไม่ได้ดีมาก แต่ละปีกว่าความช่วยเหลือจากเหลืองหลวงจะมาถึงก็มีชาวบ้านล้มตายไปจำนวนมาก

“ข้าวต้มใกล้จะหมดแล้วขอรับแม่นางหลิว”

“เสี่ยวจิงกำลังกลับไปเอามาเพิ่มเจ้าค่ะท่านเหลียงชุน หากหมดแล้วก็ให้ชาวบ้านยืนรอสักประเดี๋ยวเจ้าค่ะ” ไม่นานเกินรอเสี่ยวจิงก็กลับมาพร้อมกับข้าวต้มอีกห้าหม้อใหญ่ๆ เมื่อทหารยกไปวางไว้ให้ก็เริ่มแจกต่อในทันที ชาวบ้านทุกคนได้รับอาหารกันไปจนครบทุกคน ข้าวต้มชามใหญ่เพียงพอให้พวกเขาได้อิ่มท้องไปทั้งวัน

“เอาล่ะ ทุกคนฟังข้า จะมีอาหารแจกให้ทุกคนจนกว่าหิมะจะหยุดตก หากระหว่างนี้คนมาเพิ่มก็หาที่พักให้พวกเขาด้วย หากต้องการสิ่งใดเพิ่มเติมก็ให้มาแจ้งแก่ทหารผู้ดูแลได้เลยเขาจะนำความมาแจ้งข้าให้เอง ข้าจะให้คนนำฝืนมาให้พวกเจ้าไว้ก่อกองไฟคลายหนาวแต่ระวังอย่างให้ไหม้กระโจมที่อยู่ของพวกเจ้าก็แล้วกัน”

“ขอบคุณท่านเจ้าเมือง ขอบคุณที่ช่วยเหลือพวกเรา” ชาวบ้านต่างก็สรรเสริญท่านเจ้าเมืองกันเสียงดัง บางคนถึงกับร้องห่มร้องไห้ด้วยความดีใจที่ไม่ต้องอดตาย บางคนก็กราบไหว้ฟ้าดินให้กับความโชคดีในการตัดสินใจมาตายเอาดาบหน้าของตนเอง 

“คนที่พวกเจ้าต้องขอบคุณคือแม่นางหลิวอี้เฟยผู้นี้ อาหารที่พวกเจ้าจะได้รับทุกวันนับจากนี้ล้วนมาจากนางทั้งสิ้น เอาล่ะๆ ประเดี๋ยวจะแจกหัวมันเทศกับมันฝรั่งให้พวกเจ้าทุกคนเก็บเอาไว้กินจนกว่าข้าวจะมาแจกด้วย ให้เข้าแถวมารับกันไปทุกคนเลยนะ” มันเทศกับมันฝรั่งเป็นพันหัวทุกยกมาวางไว้เพื่อรอแจกอีกครั้ง ชาวบ้านได้ยินก็ลุกมารับไปโดยไม่รีรอ ทุกคนต่างเอ่ยปากขอบคุณหญิงสาวผู้งดงามที่ยืนอยู่ข้างกายท่านเจ้าเมืองด้วยความซาบซึ้งใจ

วันต่อมาขบวนอาหารที่จะนำไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านรอบๆเมืองเจียงซุนก็ออกเดินทาง มีทหารฝีมือดีไปคุ้มกันขบวนอย่างแน่นหนาเพื่อป้องกันการถูกดักปล้น สามวันต่อมานางก็ได้รับข่าวจากท่านเจ้าเมืองว่าอาหารที่ขนออกไปแจกนั้นได้ทำการแจกจ่ายให้ชาวบ้านจนครบทุกครัวเรือนเรียบร้อยแล้ว โชคดีที่หิมะยังตกหนักจึงไม่มีการดักปล้นระหว่างทาง

สถานการณ์พายุหิมะของเมืองเจียงซุนคลี่คลายแต่ไม่ใช่กับเมืองอื่นๆ ท่านเหลียงชุนนำข่าวมาบอกเล่าแก่นางทุกวันว่ามีผู้อพยพมาที่เมืองเจียงซุนจำนวนมาก ท่านเจ้าเมืองมาปรึกษานางเรื่องจำนวนคนที่มากขึ้นและมีความกังวลเกี่ยวกับอาหารที่นำไปแจกแต่ละวัน

“ปัญหาเดียวที่เราเผชิญในตอนนี้คือคนทำอาหารไม่เพียงพอเจ้าค่ะ แม่ครัวที่จวนของข้าทำงานไม่ได้หยุดพักเลย จะเป็นไปได้หรือไม่เจ้าคะที่ท่านเจ้าเมืองจะหาพ่อครัวหรือแม่ครัวมาให้ข้าสักสองสามคน”

“นั่นไม่ใช่ปัญหาเลย ข้าจะให้พ่อครัวแม่ครัวและคนงานจากที่จวนของข้ามาช่วยเจ้าเอง” ท่านเจ้าเมืองรีบร้อนกลับไปที่จวนเพื่อนำพ่อครัวแม่ครัวและคนงานมาที่จวนของนาง นางจึงใช้ลานกว้างในจวนเป็นที่สำหรับปรุงอาหาร หลายวันมานี้อาหารที่นำไปแจกนั้นเปลี่ยนไปแทบไม่ซ้ำ และวันนี้ถึงคิวของไข่พะโล้รสเลิศแล้ว

กลิ่นเครื่องเทศที่กำลังต้มในหม้อพะโล้ทำเอาน้ำลายสอทีเดียว มันเป็นอาหารโปรดของนางที่ให้กินทุกวันก็ไม่เบื่อ และเป็นอาหารอย่างเดียวที่นางทำแล้วอร่อยแต่กว่าจะอร่อยก็เสียไปหลายหม้อทีเดียว แต่นั่นมันเมื่อตอนที่นางเรียนปีหนึ่ง คราวนี้นางนำไข่จากในระบบออกมานับหมื่นฟองเพื่อทำอาหารแจกจ่ายในวันนี้ โชคดีที่เครื่องเทศที่ต้องการนั้นมีอยู่ครบ นางบอกสูตรแม่ครัวไปโดยละเอียดเพื่อไม่ให้ตกหล่นแม้แต่ขั้นตอนเดียว

“มีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่!” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลังทำนางตกใจและก้าวพลาดจนล้มก้นกระแทกพื้น เมื่อเงยหน้ามองก็พบว่าเป็นคนที่หายหน้าหายตาไปนานและไม่อยากจะเจอ หึ้ย ไอ้หนวด! 

“ช่วยไปโกนหนวดสักทีเถอะ! เอาหิมะออกจากหนวดด้วยเดี๋ยวมันหล่นใส่หม้อพะโล้ของข้า!” รกรุงรังเสียจริง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.233K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #2102 fsn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 11:07

    ไม่ว่ายุคสมัยไหน ชาวบ้าน คนที่มีก็ต้องร่วมด้วยช่วยกันนะคะ รองบประมาณก็ไม่รอด มาไม่ทัน โชคดีเมืองนี้มีเจ้าเมืองที่ดี

    #2,102
    0
  2. #2055 Oxygengen (@Oxygengen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:11
    พ่อหนวดดดดด
    #2,055
    0
  3. #2013 Caveir (@u710) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 00:50
    กำลังปลื้มใจ น้ำตาคลออารมณ์แบบช่วยเหลือมันปลื้มปิติมากแต่พ่อกนวดทำขำเลย555
    #2,013
    0
  4. #1969 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 00:46
    555+ รีบไปโกนหนวดเถอะ เราก้อรับไม่ได้ 555+
    #1,969
    0
  5. #1683 TonMuay (@TonMuay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 16:55
    โกนเลยหนวดน่ะ อยากเห็นนางอ้าปากค้าง5555
    #1,683
    0
  6. #1621 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 17:01
    โกนเสร็จต้องตะลึงแน่ๆ
    #1,621
    0
  7. #1285 Mimee-Mookky (@MimeeMookky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 23:23
    ทำไมนางถึงเกลียดคนมีหนวดขนาดนั้นไม่เข้าใจเลย
    #1,285
    2
  8. #1199 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:27
    โกนหนวดเถอะพี่ชาย อ่านแล้วจั๊กจี้เลย
    #1,199
    0
  9. #1178 Moo.chompoo (@baochompoo2525) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:39
    5555้เกลียดคนมีหนวดเหมือนเราเลย
    #1,178
    0
  10. #1068 ลัลลิต (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 09:06

    รู้สึกนางจะเกลียดคนมีหนวดโดยเฉพาะเลยนะ 5555 มีปมอะไรกับคนไว้หนวดหรา 5555555

    #1,068
    0
  11. #961 Mameaw555 (@thatcharisa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 19:40
    ทำไมน้องร้ายอ่ะ แค่พี่เค้ามีหนวดเองน่ะ..เกลียดสิ่งไหนได้สิ่งนั้นน่ะ
    #961
    0
  12. #742 somO02ca (@somO02ca) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 20:24
    เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากกก แต่เหนือสิ่งอื่นใด สงสารพี่หนวด55555
    #742
    0
  13. #463 missprathumrat12 (@missprathumrat12) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 16:14
    5555555555555
    #463
    0
  14. #303 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 09:12

    555555
    #303
    0
  15. #257 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 19:06
    โอ๊ยขำพี่หนวด555555555
    #257
    0
  16. #229 saduhnat (@saduhnat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 11:28

    โอ๊ยเนออออ555
    #229
    0
  17. #161 anntar1991 (@anntar1991) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 17:43
    5555

    ตาหนวดเอ้ย รีบไปโกนทิ้งเลย น้องตกใจ
    #161
    0
  18. #138 111555999888Jo (@111555999888Jo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 11:47
    🤣🤣🤣555ไปโกนหนวดไป
    #138
    0
  19. #120 150221 (@150221) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:43
    มาตอนสุดท้ายแบบนี้ค้างนะหนวด
    #120
    0
  20. #119 Thanunnaphat (@Thanunnaphat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 06:20
    5555

    น่าสงสารพบเจอนางทีไรโดนดุเรื่องหนวดตลอด

    มาต่อเร็วเถอะไรท์
    #119
    0
  21. #117 SiripornKongdam (@SiripornKongdam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:07

    เหมือนจะคุยดีๆกันแล้วแต่พี่หนวดดันมาทำน้องหลิวล้มอย่างนี้น่าจะดีด้วยไม่นาน5555

    #117
    0
  22. #116 Velevty (@Velevty) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 22:12

    น้องอย่าว่าพี่หนวด ไร์ทอยู่นะ
    #116
    0
  23. #115 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 22:03
    ถถถถถ พี่หนวดน่าสวสารจริง มาต่อไวๆพลีสสสไรท์
    #115
    0
  24. #114 QAkoizumi (@QAkoizumi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:17
    พี่หนวดเจ้าคะ โดนดีทุกตอนเลยนะเจ้าคะ 😆😆
    #114
    0
  25. #113 nannaphattay (@nannaphattay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:13
    สงสารพี่หนวดเนาะ555555
    #113
    0